Adhyaya 168

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । नर्मदादक्षिणे रोधस्यङ्कूरेश्वरमुत्तमम् । तीर्थं सर्वगुणोपेतं त्रिषु लोकेषु विश्रुतम्

သီရိ မာရကဏ္ဍေယ မဟာဣသီက မိန့်တော်မူသည်– နရမဒါမြစ်၏ တောင်ဘက်ကမ်း၌ အင်ကူရေးရှွရ အထွတ်အမြတ် တီရ္ထရှိသည်။ ဂုဏ်သတ္တိအားလုံးနှင့် ပြည့်စုံ၍ သုံးလောကလုံးတွင် ထင်ရှားကျော်ကြား၏။

Verse 2

यत्र सिद्धं महारक्ष आराध्य तु महेश्वरम् । शङ्करं जगतः प्राणं स्मृतिमात्रावहारिणम्

ထိုနေရာ၌ အင်အားကြီး ရက္ခသတစ်ပါးသည် မဟေရှဝရကို ပူဇော်အာရాధနာပြု၍ စိဒ္ဓိကို ရရှိ하였다—လောက၏ အသက်ဖြစ်သော ရှင်ကရ၊ အမည်ကို သတိရရုံဖြင့်ပင် ကရုဏာကောင်းချီး ပေးတော်မူသူ။

Verse 3

युधिष्ठिर उवाच । किं तद्रक्षो द्विजश्रेष्ठ किंनाम कस्य वान्वये । एतद्विस्तरतः सर्वं कथयस्व ममानघ

ယုဓိဋ္ဌိရက ပြောသည်—“အို ဗြာဟ္မဏအထက်မြတ်၊ ထို ရက္ခသသည် မည်သူနည်း၊ အမည်မည်သို့၊ မည်သည့် မျိုးရိုးမှ ဆင်းသက်သနည်း။ အို အပြစ်ကင်းသူ၊ အားလုံးကို အသေးစိတ် ပြောပြပါ။”

Verse 4

अज्ञानतिमिरान्धा ये पुमांसः पापकारिणः । युष्मद्विधैर्दीपभूतैः पश्यन्ति सचराचरम्

အဝိဇ္ဇာ၏ အမှောင်ကြောင့် မျက်ကန်းဖြစ်၍ အပြစ်ပြုသူ လူတို့သည် လှုပ်ရှားသည့်အရာနှင့် မလှုပ်ရှားသည့်အရာ အပါအဝင် လောကတစ်လုံးလုံးကို မြင်နိုင်ခြင်းမှာ သင်တို့ကဲ့သို့ မုနိများသည် မီးအိမ်ကဲ့သို့ အလင်းပေးနေကြသောကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။

Verse 5

धर्मपुत्रवचः श्रुत्वा मार्कण्डेयो मुनीश्वरः । स्मितं कृत्वा बभाषे तां कथां पापप्रणाशनीम्

ဓမ္မပုတၱရ၏ စကားကို ကြားပြီးနောက် မုနိဣရှဝရ မာရ္ကဏ္ဍေယသည် အပြုံးနူးညံ့တစ်ချက် ပြုကာ၊ ထို့နောက် အပြစ်ကို ဖျက်ဆီးသော သန့်ရှင်းမြတ်သော ကထာကို ဟောကြား하였다။

Verse 6

मार्कण्डेय उवाच । मानसो ब्रह्मणः पुत्रः पुलस्त्यो नाम पार्थिव । वेदशास्त्रप्रवक्ता च साक्षाद्वेधा इवापरः

မာရ္ကဏ္ဍေယက ဆိုသည်—“အို မင်းကြီး၊ ဗြဟ္မာ၏ စိတ်မှ မွေးဖွားသော သားတော် ပုလတ္စျ နာမရှိသူ တစ်ပါးရှိ၏။ သူသည် ဝေဒနှင့် သာස්တရတို့၏ ဟောပြောရှင်းလင်းသူဖြစ်၍၊ တကယ်တမ်း ဒုတိယ ဖန်ဆင်းရှင်ကဲ့သို့ ဖြစ်၏။”

Verse 7

तृणबिन्दुसुता तस्य भार्यासीत्परमेष्ठिनः । तस्य धर्मप्रसङ्गेन पुत्रो जातो महामनाः

အို မင်းကြီး၊ တೃဏဗိန္ဒု၏ သမီးသည် ထို ပရမေဋ္ဌင်၏ ဇနီးဖြစ်၏။ ဓမ္မတရားနှင့်ညီသော ပေါင်းဖက်မှုကြောင့် စိတ်ဓာတ်မြင့်မားသော သားတော်တစ်ပါး မွေးဖွားလာ၏။

Verse 8

यस्माद्वेदेतिहासैश्च सषडङ्गपदक्रमाः । विश्रान्ता ब्रह्मणा दत्ता नाम विश्रवसेति च

ဝေဒနှင့် အိတိဟာသများသည် ဝေဒအင်္ဂခြောက်ပါးနှင့် ပဒက్రమ ရွတ်ဖတ်နည်းတို့နှင့်အတူ သူ့ထံ၌ အနားယူကာ၊ ဗြဟ္မာက ပေးအပ်တော်မူသဖြင့် သူ့ကို ‘ဝိශ්ရဝသ’ ဟု အမည်ပေးခဲ့သည်။

Verse 9

कस्मिंश्चिदथ काले च भरद्वाजो महामुनिः । स्वसुतां प्रददौ राजन्मुदा विश्रवसे नृप

ထို့နောက် အချိန်တစ်ခါတွင်၊ အို မင်းကြီး၊ မဟာမုနိ ဘရဒ္ဝါဇသည် ဝမ်းမြောက်စွာ မိမိသမီးကို ဝိශ්ရဝသနှင့် လက်ထပ်ပေးအပ်ခဲ့သည်၊ အို နရပ။

Verse 10

स तया रमते सार्धं पौलोम्या मघवा इव । मुदा परमया राजन्ब्राह्मणो वेदवित्तमः

ဝေဒကို အထူးကျွမ်းကျင်သိမြင်သော ဗြာဟ္မဏသည်၊ အို မင်းကြီး၊ ပေါလိုမီနှင့် မဃဝါ (အိန္ဒြာ) ကဲ့သို့ အလွန်ပီတိဖြင့် သူမနှင့် ပျော်ရွှင်စွာ ရမဏပြုခဲ့သည်။

Verse 11

केनचित्त्वथ कालेन पुत्रः पुत्रगुणैर्युतः । जज्ञे विश्रवसो राजन्नाम्ना वैश्रवणः श्रुतः

အချိန်အနည်းငယ်ကြာသော်၊ အို မင်းကြီး၊ ဝိශ්ရဝသထံ၌ သားတော်တစ်ပါး မွေးဖွားလာပြီး သားတော်၏ကောင်းမြတ်သောဂုဏ်ရည်များနှင့် ပြည့်စုံ하였다။ ထိုသူကို ‘ဝૈශ්ရဝဏ’ ဟူသော အမည်ဖြင့် လူသိများခဲ့သည်။

Verse 12

सोऽपि मौनव्रतं कृत्वा बालभावाद्युधिष्ठिर । सर्वभूताभयं दत्त्वा चचार परमं व्रतम्

သူလည်း အို ယုဓိဋ္ဌိရ၊ ကလေးဘဝကတည်းက မောနဝရတ (တိတ်ဆိတ်ပဋိညာဉ်) ကိုခံယူ၍ သတ္တဝါအားလုံးကို အဘယဒာန—ကြောက်ရွံ့မှုကင်းစေသော ကောင်းချီး—ပေးကာ အမြင့်မြတ်ဆုံး ဝရတကို ကျင့်သုံးခဲ့သည်။

Verse 13

तस्य तुष्टो महादेवो ब्रह्मा ब्रह्मर्षिभिः सह । सखित्वं चेश्वरो दत्त्वा धनदत्वं जगाम ह

သူ့အပေါ် မဟာဒေဝနှင့် ဘြဟ္မာသည် ဘြဟ္မရ္ဓိများနှင့်အတူ ပီတိတော်မူ၍၊ အီශ්ဝရနှင့် မိတ်သဟာယဖြစ်စေသော ဆုတောင်း (သခိတ္တဝ) ကို ပေးတော်မူပြီး၊ သူသည် ‘ဓနဒ’—ဓနကို ပေးသူ၊ ဓန၏ အရှင်—ဟူသော အရာထမ်းကို ရရှိ하였다။

Verse 14

यमेन्द्रवरुणानां च चतुर्थस्त्वं भविष्यसि । ब्रह्माप्युक्त्वा जगामाशु लोकपालत्वमीप्सितम्

“ယမ၊ အိန္ဒြ၊ ဝရုဏ တို့အနက် သင်သည် စတုတ္ထဖြစ်လိမ့်မည်” ဟု ဘြဟ္မာက မိန့်တော်မူပြီးနောက်၊ လိုကပါလ—လောကကို စောင့်ရှောက်သူ—၏ လိုလားသည့် အဆင့်သို့ အလျင်အမြန် ထွက်ခွာသွားသည်။

Verse 15

ततस्त्वनन्तरे काले कैकसी नाम राक्षसी । पातालं भूतलं त्यक्त्वा विश्रवं चकमे पतिम्

ထို့နောက် အချိန်အနည်းငယ်ကြာသော် ကైကစီ ဟူသော ရာක්ෂသမီးတစ်ဦးသည် ပာတာလနှင့် မြေပြင်လောကကို စွန့်ခွာ၍ ဝိශ්ရဝသကို ခင်ပွန်းအဖြစ် ရွေးချယ်하였다။

Verse 16

पुत्रोऽथ रावणो जातस्तस्या भरतसत्तम । कुम्भकर्णो महारक्षो धर्मात्मा च विभीषणः

သူမထံမှ အို ဘာရတတို့အနက် အမြတ်ဆုံး၊ ရာဝဏ ဟူသော သားတစ်ဦး မွေးဖွားလာ၏။ ထို့ပြင် မဟာအားကြီးသော ရာක්ෂသ ကုಂಭကර්ဏ နှင့် ဓမ္မစိတ်ရှိသော ဝိဘီရှဏ လည်း မွေးဖွားလာသည်။

Verse 17

कुम्भश्चैव विकुम्भश्च कुम्भकर्णसुतावुभौ । महाबलौ महावीर्यौ महान्तौ पुरुषोत्तम

ကుంభနှင့် ဝိကుంభ—ကుంభကရ္ဏ၏ သားနှစ်ယောက်—အင်အားကြီးမား၍ သတ္တိဗလလည်း မဟာကြီး၊ အို ပုရုရှိုတ္တမ။

Verse 18

अङ्कूरो राक्षसश्रेष्ठः कुम्भस्य तनयो महान् । विभीषणं च गुणवद्दृष्ट्वैवं राक्षसोत्तमः

အင်္ကူရ ဟူသော ရက္ခသအထက်မြတ်၊ ကుంభ၏ ဂုဏ်ထူးသမား သားတော်; ဂုဏ်သီလပြည့်ဝသော ဝိဘီရှဏကို မြင်သဖြင့် ရက္ခသအထက်မြတ်သည် စဉ်းစားမိလာ၏။

Verse 19

ततः स यौवनं प्राप्य ज्ञात्वा रक्षः पितामहम् । परं निर्वेदमापन्नश्चचार सुमहत्तपः

ထို့နောက် ယောဝနအရွယ်သို့ ရောက်ပြီး မိမိ၏ ရက္ခသ ဘိုးဘွားအဆက်အနွယ်ကို သိမြင်သဖြင့် အလွန်နက်ရှိုင်းသော ဝိရာဂ် ဖြစ်ပေါ်ကာ မဟာတပသကို ဆောင်ရွက်하였다။

Verse 20

दक्षिणं पश्चिमं गत्वा सागरं पूर्वमुत्तरम् । नर्मदायां प्रसङ्गेन ह्यङ्कूरो राक्षसेश्वरः

တောင်ဘက်နှင့် အနောက်ဘက်သို့ သွားကာ သမုဒ္ဒရာထိ ရောက်ပြီး၊ ထို့အတူ အရှေ့ဘက်နှင့် မြောက်ဘက်သို့လည်း သွားခဲ့သည်; ကံကြမ္မာ၏ အခွင့်အရေးကြောင့် ရက္ခသအရှင် အင်္ကူရသည် နရမဒါ (ရေးဝါ) မြစ်သို့ ရောက်လာ하였다။

Verse 21

तपश्चचार सुमहद्दिव्यं वर्षशतं किल । ततस्तुष्टो महादेवः साक्षात्परपुरंजयः

သူသည် တကယ်တမ်း ဒိဗ္ဗနှစ်တစ်ရာတိုင်အောင် အလွန်မဟာကြီးသော ဒိဗ္ဗတပသကို ဆောင်ရွက်하였다။ ထို့နောက် မဟာဒေဝ—ရန်သူတို့၏ မြို့တော်များကို တိုက်ရိုက်အောင်မြင်စေသူ—ပီတိဖြစ်၍ ကျေနပ်တော်မူ하였다။

Verse 22

वरेण छन्दयामास राक्षसं वृषकेतनः । वरं वृणीष्व भद्रं ते तव दास्यामि सुव्रत

ဝೃಷကေတန (ရှီဝ) သည် ရာක්ෂသကို ပရဟိတပေး၍ ပျော်ရွှင်စေလိုကာ—“ကောင်းချီးပေးမည့် ဆုတောင်းကို ရွေးလော့၊ မင်္ဂလာရှိပါစေ; သုဝရတ၊ ငါသည် သင့်အား ပေးမည်” ဟု ဆို၏။

Verse 23

प्रोवाच राक्षसो वाक्यं देवदेवं महेश्वरम् । वरदं सोऽग्रतो दृष्ट्वा प्रणम्य च पुनःपुनः

ထို့နောက် ရာක්ෂသသည် ဒေဝတို့၏ ဒေဝ မဟေရှဝရအား စကားပြော၏။ ပရဟိတပေးသူကို မျက်နှာချင်းဆိုင်မြင်၍ အကြိမ်ကြိမ် ဦးချကန်တော့ပြီးနောက် ပြောလေ၏။

Verse 24

यदि तुष्टो महादेव वरदोऽसि सुरेश्वर । दुर्लभं सर्वभूतानाममरत्वं प्रयच्छ मे

အကယ်၍ သင် ပျော်ရွှင်နှစ်သက်တော်မူပါက၊ မဟာဒေဝ၊ ဒေဝတို့၏ အရှင်၊ ပရဟိတပေးသူ—သတ္တဝါအားလုံးအတွက် အလွန်ရှားပါးသော အမရత్వကို ကျွန်ုပ်အား ပေးတော်မူပါ။

Verse 25

मम नाम्ना स्थितोऽनेन वरेण त्रिपुरान्तक । सदा संनिहितोऽप्यत्र तीर्थे भवितुमर्हसि

ဟေ တ్రိပုရာန္တက၊ ဤပရဟိတကို ကျွန်ုပ်၏ နာမဖြင့် တည်ထောင်ထားသဖြင့်၊ ဤတီရ္ထ (သန့်ရှင်းရာ) တွင် အမြဲတမ်း နီးကပ်တော်မူ၍ တည်နေပါစေ။

Verse 26

ईश्वर उवाच । यावद्विभीषणमतं यावद्धर्मनिषेवणम् । करिष्यसि दृढात्मा त्वं तावदेतद्भविष्यति

ဣရှွရက မိန့်တော်မူသည်—သင်သည် စိတ်ဓာတ်ခိုင်မာ၍ ဝိဘီရှဏ၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ထိန်းသိမ်းနေသရွေ့၊ သင်သည် ဓမ္မကို လိုက်နာ၍ ဝန်ဆောင်နေသရွေ့၊ ထိုကာလတိုင်အောင် ဤအရာ (ပရဟိတနှင့် ဤနေရာ၌ တည်ရှိခြင်း) သည် ပြည့်စုံနေမည်။

Verse 27

एवमुक्त्वा ययौ देवः सर्वदैवतपूजितः । विमानेनार्कवर्णेन कैलासं धरणीधरम्

ဤသို့ မိန့်တော်မူပြီးနောက်၊ နတ်အပေါင်းတို့က ပူဇော်ကန်တော့သော ဘုရားသခင်သည် နေရောင်ရောင် ဝိမာနဖြင့် မြေကိုထမ်းဆောင်သော ကိုင်လာသ တောင်သို့ ထွက်ခွာတော်မူ၏။

Verse 28

गते चादर्शनं देवे स्नात्वाचम्य विधानतः । स्थापयामास राजेन्द्र ह्यङ्कूरेश्वरमुत्तमम्

အရှင်ဘုရား ထွက်ခွာ၍ မမြင်ရတော့သည့်အခါ၊ သူသည် စည်းကမ်းအတိုင်း ရေချိုးကာ အာစမန် ပြုလေ၏။ ထို့နောက် အို မင်းကြီး၊ အထူးမြတ်သော အင်ကူရေးရှဝရ ကို ပရတိဋ္ဌာ (သန့်ရှင်းတင်မြှောက်) လေ၏။

Verse 29

गन्धपुष्पैस्तथा धूपैर्वस्त्रालङ्कारभूषणैः । पताकैश्चामरैश्छत्रैर्जयशब्दादिमंगलैः

နံ့သာနှင့် ပန်းများ၊ မီးခိုး (ဓూప)၊ အဝတ်အစားနှင့် အလှဆင်အဆင်တန်ဆာများဖြင့်; အလံများ၊ ချာမရ (ယက်အမြီးပန်ကာ)၊ ထီးတော်များနှင့် “အောင်မြင်ပါစေ” ဟူသော မင်္ဂလာသံများဖြင့် (ပူဇော်လေ၏)။

Verse 30

पूजयित्वा सुरेशानं स्तोत्रैर्हृद्यैः सुपुष्कलैः । जगाम भवनं रक्षो यत्र राजा विभीषणः

နှလုံးသားကိုနှစ်သက်စေသော စတုတ္တရများ အလွန်များစွာဖြင့် စုရေးရှာန ကို ပူဇော်ပြီးနောက်၊ ရက္ခသ သည် မင်း ဝိဘီရှဏ နေထိုင်ရာ အိမ်တော်သို့ သွားလေ၏။

Verse 31

पूजितः स यथान्यायं दानसन्मानगौरवैः । सौदर्ये स्थापितो भावे सोऽवात्सीत्परयामुदा

သူကို စည်းကမ်းတကျ လှူဒါန်းမှု၊ ဂုဏ်ပြုမှုနှင့် လေးစားကန်တော့မှုတို့ဖြင့် ချီးမြှောက်ကြ၏။ ညီအစ်ကိုမေတ္တာ၏ စိတ်ဓာတ်၌ တည်မြဲကာ သူသည် ထိုနေရာတွင် အလွန်ဝမ်းမြောက်စွာ နေထိုင်လေ၏။

Verse 32

तत्र तीर्थे तु यः स्नात्वा पूजयेत्परमेश्वरम् । अङ्कूरेश्वरनामानं सोऽश्वमेधफलं लभेत्

ထိုတီရ္ထ၌ ရေချိုးသန့်စင်ပြီး အင်ကူရေးရှဝရ အမည်ရှိ ပရမေရှဝရကို ပူဇော်သူသည် အရှွမေဓ ယဇ္ဉ၏ အကျိုးဖလကို ရရှိ၏။

Verse 33

माण्डव्यखातमारभ्य सङ्गमं वापि यच्छुभम् । रेवाया आमलक्याश्च देवक्षेत्रं महेश्वरम्

မဏ္ဍဗျ၏ သန့်ရှင်းသော ရေကန်မှ စ၍ ရေဝါနှင့် အာမလကီတို့၏ မင်္ဂလာဆုံရာအထိ ဤဒေသတစ်လျှောက်လုံးသည် မဟေရှဝရ၏ ဒေဝက்னေတရ—ဘုရားသခင်၏ သန့်မြေဖြစ်၏။

Verse 34

माण्डव्यखातात्पश्चिमतस्तीर्थं तदङ्कूरेश्वरम् । तत्र तीर्थे नरः स्नात्वा शुचिः प्रयतमानसः

မဏ္ဍဗျခါတ်၏ အနောက်ဘက်၌ အင်ကူရေးရှဝရ ဟူသော တီရ္ထရှိ၏။ ထိုနေရာ၌ ရေချိုးလျှင် လူသည် သန့်စင်၍ စိတ်ကို ထိန်းသိမ်းကာ နောက်တစ်ဆင့် ဝိဓိအတွက် သင့်တော်လာ၏။

Verse 35

सन्ध्यामाचम्य यत्नेन जपं कृत्वाथ भारत । तर्पयित्वा पित्ःन्देवान्मनुष्यान् भरतर्षभ

အို ဘာရတ! သန္ဓျာဝန္ဒန ပြု၍ ဂရုတစိုက် အာစမန ပြုကာ၊ ထို့နောက် ဇပ ပြီးစီးလျှင်—အို ဘရတဝంశ၏ အမြတ်တင်—ပိတೃ၊ ဒေဝနှင့် လူသားတို့အား တර්ပဏ ပူဇော်လှူဒါန်းရမည်။

Verse 36

सचैलः क्लिन्नवसनो मौनमास्थाय संयतः । अष्टम्यां वा चतुर्दश्यामुपोष्य विधिवन्नरः

အဝတ်အစားဝတ်ဆင်လျက်၊ အဝတ်ကို စိုစွတ်ထားပြီး၊ မောန (တိတ်ဆိတ်ခြင်း) ကို ထိန်းကာ စည်းကမ်းတကျ—လူသည် ဝိဓိအတိုင်း အဋ္ဌမီ သို့မဟုတ် စတုရ္ဒသီနေ့တွင် ဥပဝါသ (အစာရှောင်) ပြုရမည်။

Verse 37

पूजां यः कुरुते राजंस्तस्य पुण्यफलं शृणु । साग्रं तु योजनशतं तीर्थान्यायतनानि च

အို မင်းကြီး၊ ပူဇော်ကန်တော့သူ၏ သန့်ရှင်းသော ကုသိုလ်အကျိုးကို နားထောင်ပါ။ သူအတွက် ယောဇနာတစ်ရာနှင့် ထို့ထက်ပိုသော အကွာအဝေးအတွင်းရှိ တီရ္ထများနှင့် သန့်ရှင်းရာဌာနများသည် အမှန်တကယ် သွားရောက်ဒർശနပြုခဲ့သကဲ့သို့ ဖြစ်လာသည်။

Verse 38

भवन्ति तानि दृष्टानि ततः पापैः प्रमुच्यते । तत्र तीर्थे तु यद्दानं देवमुद्दिश्य दीयते

ထို တီရ္ထများနှင့် သန့်ရှင်းရာဌာနများကို မြင်တွေ့ပြီးသားဟု သတ်မှတ်ကြပြီး ထိုကြောင့် ပ罪များမှ လွတ်မြောက်သည်။ ထို့ပြင် ထိုတီရ္ထ၌ နတ်ဘုရားကို ရည်ညွှန်း၍ ပေးအပ်သော ဒါနမည်သည့်အရာမဆို၊

Verse 39

स्नात्वा तु विधिवत्पात्रे तदक्षयमुदाहृतम् । होमाद्दशगुणं प्रोक्तं फलं जाप्ये ततोऽधिकम्

ရေချိုးသန့်စင်ပြီးနောက် စည်းကမ်းအတိုင်း သင့်လျော်သော လက်ခံသူထံ ပေးအပ်သမျှကို အက္ရှယ—မကုန်မခန်း—ဟု ဆိုကြသည်။ ၎င်း၏အကျိုးသည် ဟိုးမ (homa) ထက် ဆယ်ဆ ပိုကြောင်း ဆိုထားပြီး၊ ဂျပ (japa) ၏အကျိုးသည် ထိုထက်ပင် မြင့်မားသည်။

Verse 40

त्रिगुणं चोपवासेन स्नानेन च चतुर्गुणम् । संन्यासं कुरुते यस्तु प्राणत्यागं करोति वा

ဥပဝါသ (အစာရှောင်) ဖြင့် အကျိုးသည် သုံးဆ ဖြစ်လာပြီး၊ ရေချိုးသန့်စင်ခြင်းဖြင့် လေးဆ ဖြစ်လာသည်။ ထို့ပြင် ထိုနေရာ၌ သံညာသ (renunciation) ကို ခံယူသူ သို့မဟုတ် အသက်ကိုပင် စွန့်လွှတ်သူ၊

Verse 41

अनिवर्तिका गतिस्तस्य रुद्रलोकादसंशयम् । कृमिकीटपतङ्गानां तत्र तीर्थे युधिष्ठिर । अङ्कूरेश्वरनामाख्ये मृतानां सुगतिर्भवेत्

သူ၏သွားရာလမ်းသည် မပြန်လှန်နိုင်သော လမ်းဖြစ်၍—သံသယမရှိ ရုဒ္ဒရလောကသို့ ဦးတည်သည်။ အို ယုဓိဋ္ဌိရ၊ အင်ကူရေးရှဝရ ဟုခေါ်သော ထိုတီရ္ထ၌ ပိုးကောင်၊ ပိုးမွှားနှင့် ငှက်တို့ပင် သေဆုံးလျှင်လည်း ကောင်းမြတ်သော သုဂတိကို ရရှိကြသည်။

Verse 42

एतत्ते कथितं राजन्नङ्कूरेश्वरसम्भवम् । तीर्थं सर्वगुणोपेतं परमं पापनाशनम्

အို မင်းကြီး၊ အင်ကူရေးရှွရနှင့် ဆက်နွယ်သော ပေါ်ပေါက်လာပုံနှင့် မဟိမကို သင့်အား ဤသို့ ပြောကြားပြီးပြီ။ ဤတီရ္ထသည် ကုသိုလ်ဂုဏ်အလုံးစုံ ပြည့်စုံ၍ အမြင့်မြတ်ဆုံး အပြစ်ပျက်စီးစေသူ ဖြစ်၏။

Verse 43

येऽपि शृण्वन्ति भक्त्येदं कीर्त्यमानं महाफलम् । लभन्ते नात्र सन्देहः शिवस्य भुवनं हि ते

ဤမဟာဖလပေးသော ကီရ္တိကို ဘက္တိဖြင့် နားထောင်သူတို့သည်လည်း—သံသယမရှိဘဲ—ရှီဝ၏ လောကကို ရောက်ရှိကြ၏။

Verse 168

। अध्याय

အဓ္ဓာယ—အခန်းခေါင်းစဉ်။