
မာရ္ကဏ္ဍေယသည် ပာဏ္ဍုမျိုးဆက်တစ်ဦးအား မိန့်ကြား၍ ဒေဝတား၊ ဂန္ဓဗ္ဗများနှင့် တပသီရ္သိများ မကြာခဏ လာရောက်နေထိုင်သည့် “မိုက္ခတီရ္ထ” (လွတ်မြောက်ခြင်းတီရ္ထ) သို့ ညွှန်ပြသည်။ ဗိဿ္ဏု၏ မာယာကြောင့် ဖြစ်သော မောဟတရားကြောင့် လူအများက ဤနေရာကို မသိမမြင်နိုင်ကြသော်လည်း သာသနာပြည့်စုံသည့် ရ္သိများက ဤနေရာတွင် မိုက္ခကို ရရှိခဲ့ကြသည်ဟု ဆိုသည်။ ထို့နောက် ပုလஸ္တျ၊ ပုလဟ၊ ကရတု၊ ပရာစေတသ၊ ဝသိဋ္ဌ၊ ဒက္ခ၊ နာရဒ စသည့် ထင်ရှားသော ရ္သိများကို စာရင်းပြုဖော်ပြပြီး၊ သားသမီးများနှင့်အတူ မဟာပုဂ္ဂိုလ် “ခုနစ်ထောင်” က ဤနေရာတွင် မိုက္ခရရှိခဲ့ကြသဖြင့် ဤတီရ္ထသည် “မိုက္ခပေးသော” တီရ္ထဟု ထင်ရှားကြောင်း တင်ပြသည်။ ထို့ပြင် စင်္ဂမတစ်ခုကို သတ်မှတ်ကာ ရေစီးအလယ်တွင် “တမဟာ” ဟု အမည်ရသော မြစ်တစ်စင်း ကျဆင်းဝင်ရောက်သည့် ဆုံရာကို အပြစ်အားလုံး ဖျက်ဆီးနိုင်သော နေရာဟု ချီးမွမ်းသည်။ ဤနေရာတွင် ဂါယတရီ မန္တရကို မှန်ကန်စွာ ဂျပပြုခြင်းသည် ရိဂ်/ယဇုစ်/သာမန် ဝေဒများကို ကျယ်ပြန့်စွာ လေ့လာသည့် အကျိုးနှင့် တူညီကြောင်း၊ ထိုနေရာတွင် ပြုသော ဒါန၊ ဟောမ၊ ပဋ္ဌာနနှင့် ပဋ္ဌာနဖတ်ရွတ်ခြင်းတို့သည် မပျက်မယွင်း အမြဲတည်ကာ မိုက္ခသို့ သွားရာတွင် အထူးကောင်းမွန်သော နည်းလမ်းဖြစ်ကြောင်း ဆိုသည်။ နောက်ဆုံးတွင် ဒွိဇ ရဟန်းသဘောရှိသူများက ဤတီရ္ထတွင် သေဆုံးပါက နောက်ပြန်မလှည့်သော ဂတိ (အနိဝရ္တိကာ) ကို ရရှိကြောင်း အာနုဘော်ကြောင့် အတည်ပြုကာ၊ ဤနည်းလမ်းကို အကျဉ်းချုပ်သာ ဆိုထားပြီး တီရ္ထ၏ အကျယ်အဝန်းကို ပုရာဏတွင် သင်ကြားထားသည်ဟု နိဂုံးချုပ်သည်။
Verse 1
श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेत्पाण्डुपुत्र मोक्षतीर्थमनुत्तमम् । सेवितं देवगन्धर्वैर्मुनिभिश्च तपोधनैः
သီရိ မာရ္ကဏ္ဍေယ မိန့်တော်မူသည်– “ထို့နောက် ပဏ္ဍု၏သားရေ၊ အလွန်မြတ်သော မောက္ခတီရ္ထ (Mokṣatīrtha) သို့ သွားလော့။ ထိုနေရာကို ဒေဝတားများ၊ ဂန္ဓဗ္ဗများနှင့် တပဓန မုနိများက စေဝာပြုကြ၏။”
Verse 2
बहवस्तन्न जानन्ति विष्णुमायाविमोहिताः । यत्र सिद्धा महाभागा ऋषयः सतपोधनाः
လူအများသည် ဗိဿဏု၏ မာယာကြောင့် မောဟဖြစ်၍ ထိုနေရာကို မသိကြ။ ထိုနေရာ၌ပင် မဟာဘဂ္ဂ စိဒ္ဓ ရှိများ၊ အမှန်တကယ် တပဓနဖြစ်သူများက စိဒ္ဓိကို ရရှိထားကြသည်။
Verse 3
पुलस्त्यः पुलहो विद्वान्क्रतुश्चैव महामतिः । प्राचेतसो वसिष्ठश्च दक्षो नारद एव च
ပုလஸ္တျ၊ ပညာရှိ ပုလဟ နှင့် မဟာဉာဏ်ရှိ ကရတု; ထို့ပြင် ပရာစေတသ၊ ဝသိဋ္ဌ၊ ဒက္ခ နှင့် နာရဒ—ဤအားလုံးသည် ထိုတီရ္ထ၏ သန့်ရှင်းမြတ်နိုးမှုနှင့် ဆက်နွယ်ကြသည်။
Verse 4
एते चान्ये महाभागाः सप्तसाहस्रसंज्ञिताः । मोक्षं गताः सह सुतैस्तत्तीर्थं तेन मोक्षदम्
ဤသူတို့နှင့် အခြား မဟာဘဂ္ဂဝန်များကို “ခုနစ်ထောင်” ဟု ခေါ်ကြပြီး၊ သားများနှင့်အတူ မောက္ခသို့ ရောက်ကြသည်; ထို့ကြောင့် ထိုတီရ္ထသည် မောက္ခပေးသောနေရာဟု ကျော်ကြားသည်။
Verse 5
तत्र प्रवाहमध्ये तु पतिता तमहा नदी । तत्र तत्सङ्गमं तीर्थं सर्वपापक्षयंकरम्
ထိုနေရာတွင် အဓိကရေစီးကြောင်းအလယ်၌ တမဟာမြစ် ဝင်ဆုံသည်; ထိုဆုံရာ၌ အပြစ်အားလုံးကို ပျက်စီးစေသော တီရ္ထရှိသည်။
Verse 6
ऋग्यजुःसामसंज्ञानामभ्यस्तानां तु यत्फलम् । सम्यग्जप्त्वा तु विधिना गायत्रीं तत्र तल्लभेत्
ရိဂ်၊ ယဇုစ်၊ သာမန် ဝေဒသုံးပါးကို ကျွမ်းကျင်ခြင်းဖြင့် ရသော အကျိုးဖလသည်၊ ထိုနေရာတွင် ဗిధိအတိုင်း ဂါယတ္ရီကို မှန်ကန်စွာ ဂျပ်လျှင် ထိုအကျိုးကိုပင် ရနိုင်သည်။
Verse 7
तत्र दत्तं हुतं जप्तं तीर्थसेवार्जितं फलम् । सर्वमक्षयतां याति मोक्षसाधनमुत्तमम्
ထိုနေရာ၌ ပေးသော ဒါန၊ မီးထဲသို့ ဟုတ (ဟോമ) ပြုသော ပူဇာ၊ မန္တရဂျပ်ခြင်းနှင့် တီရ္ထကို စေဝာပြု၍ ရသော အကျိုးဖလ—အားလုံးသည် မပျက်မယွင်း အက္ခယ ဖြစ်ကာ မောက္ခသို့ သွားရာ အမြင့်မြတ်ဆုံး စာဓန ဖြစ်သည်။
Verse 8
तत्र तीर्थे मृतानां तु संन्यासेन द्विजन्मनाम् । अनिवर्तिका गतिस्तेषां मोक्षतीर्थप्रभावतः
ထိုတီရ္ထ၌ သံညာသဖြင့် နေထိုင်ကာ ကွယ်လွန်သော ဒွိဇတို့သည် မောက္ခတီရ္ထ၏ အာနုဘော်ကြောင့် ပြန်မလာသော အနိဝတ္တိက ဂတိသို့ ရောက်ကြ၏။
Verse 9
एष ते विधिरुद्दिष्टः संक्षेपेण मयानघ । व्युष्टिस्तीर्थस्य महती पुराणे याभिधीयते
အပြစ်ကင်းသူရေ၊ ဤနည်းလမ်းကို ငါသည် သင့်အား အကျဉ်းချုပ် ပြောပြပြီးပြီ။ ဤတီရ္ထ၏ ကြီးမြတ်သော အသေးစိတ်ဖော်ပြချက်ကို ပုရာဏ၌ ဆိုထားသည်။
Verse 160
। अध्याय
အခန်း။ (အခန်းခေါင်းစဉ် အမှတ်အသား)