Adhyaya 156

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । नास्ति लोकेषु तत्तीर्थं पृथिव्यां यन्नरेश्वर । शुक्लतीर्थेन सदृशमुपमानेन गीयते

သီရိ မာရ္ကဏ္ဍေယ မိန့်ကြားသည်– အို လူတို့၏ အရှင်၊ လောကများအတွင်း၌လည်း၊ မြေပြင်ပေါ်၌လည်း၊ မည်သည့်နှိုင်းယှဉ်မှုဖြင့်မဆို ရှုကလတီရ္ထနှင့် တူညီဟု ချီးမွမ်းသီဆိုခံရသော တီရ္ထ မရှိပါ။

Verse 2

शुक्लतीर्थं महातीर्थं नर्मदायां व्यवस्थितम् । प्रागुदक्प्रवणे देशे मुनिसङ्घनिषेवितम्

ရှုကလတီရ္ထသည် နရ္မဒါမြစ်ပေါ်၌ တည်ရှိသော မဟာတီရ္ထဖြစ်ပြီး၊ အရှေ့နှင့် မြောက်ဘက်သို့ လျောဆင်းသည့် ဒေသတွင် ရှိကာ မုနိအစုအဝေးတို့က နित्य စေဝာခံရသည်။

Verse 3

वैशाखे च तथा मासि कृष्णपक्षे चतुर्दशी । कैलासादुमया सार्द्धं स्वयमायाति शङ्करः

ဝိုင်သာခလတွင်၊ အမှောင်ပက္ခ၏ ဆယ့်လေးရက်နေ့၌၊ ဥမာနှင့်အတူ ရှင်ကရ (သီဝ) သည် ကိုယ်တိုင် ကိုင်လာသမှ ကြွလာတော်မူသည်။

Verse 4

मध्याह्नसमये स्नात्वा पश्यत्यात्मानमात्मना । ब्रह्मविष्ण्विन्द्रसहितः शुक्लतीर्थे समाहितः

နေ့လယ်အချိန်တွင် ရေချိုးပြီးနောက်၊ အတ္တမန်သည် အတ္တမန်ဖြင့် အတ္တမန်ကို မြင်တော်မူ၏။ ဘြဟ္မာ၊ ဝိષ્ણု၊ အိန္ဒြာတို့နှင့်အတူ ရှုကလတီရ္ထ၌ သမာဓိတည်မြဲနေတော်မူ၏။

Verse 5

कार्त्तिक्यां तु विशेषेण वैशाख्यां च नरोत्तम । ब्रह्मविष्णुमहादेवान् स्नात्वा पश्यति तद्दिने

အို လူမြတ်သမား၊ အထူးသဖြင့် ကာတ္တိကလနှင့် ဝိုင်သာခလတွင်လည်း၊ ထိုတီရ္ထ၌ ရေချိုးပြီးနောက် ထိုနေ့တည်းက ဘြဟ္မာ၊ ဝိષ્ણု၊ မဟာဒေဝတို့ကို ဖူးမြင်ရသည်။

Verse 6

देवराजः सुरैः सार्द्धं वायुमार्गव्यवस्थितः । कृष्णपक्षे चतुर्दश्यां स्नात्वा पश्यति शङ्करम्

ဒေဝရာဇ အိန္ဒြာသည် ဒေဝများနှင့်အတူ လေမાર્ગ၌ တည်နေ၍၊ အမှောင်ပက္ခ ဆယ့်လေးရက်နေ့တွင် ရေချိုးကာ ရှင်ကရကို ဖူးမြင်သည်။

Verse 7

गन्धर्वाप्सरसो यक्षाः सिद्धविद्याधरोरगाः । तद्दिने तेऽपि देवेशं दृष्ट्वा मुञ्चन्ति किल्बिषम्

ဂန္ဓဗ္ဗ၊ အပ္စရာ၊ ယက္ခ၊ စိဒ္ဓ၊ ဝိဒ္ယာဓရ၊ နာဂတို့လည်း—ထိုနေ့တွင် ဒေဝေရှကို ဖူးမြင်ပြီးနောက် အပြစ်အနာအဆာကို စွန့်လွှတ်ကြသည်။

Verse 8

अर्धयोजनविस्तारं तदर्द्धेनैव चायतम् । शुक्लतीर्थं महापुण्यं महापातकनाशनम्

သုက္ကလ တီရ္ထသည် အကျယ် ယောဇနာတစ်ဝက်ရှိ၍ အလျားမှာ ထို၏ တစ်ဝက်သာ ဖြစ်သည်။ အလွန်ကြီးမြတ်သော ပုဏ္ဏယကို ပေးပြီး မဟာပာပတို့ကို ဖျက်ဆီးသည်။

Verse 9

यत्र स्थितैः प्रदृश्यन्ते वृक्षाग्राणि नरोत्तमैः । तत्र स्थिता महापापैर्मुच्यन्ते पूर्वसंचितैः

အို လူမြတ်တို့၊ ထိုနေရာ၌ ရပ်နေသူတို့အတွက် သစ်ပင်ထိပ်ဖျားများတောင် မြင်ရသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။ ထိုနေရာ၌ နေထိုင်သူသည် အတိတ်က စုဆောင်းထားသော မဟာပာပများမှ လွတ်မြောက်သည်။

Verse 10

पापोपपातकैर्युक्तो नरः स्नात्वा प्रमुच्यते । उपार्जिता विनश्येत भ्रूणहत्यापि दुस्त्यजा

ပာပနှင့် အနုအပြစ်များဖြင့် ပတ်လည်နေသော လူသည် ဤနေရာ၌ ရေချိုးသန့်စင်လျှင် လွတ်မြောက်သည်။ ကိုယ့်ကံကြောင့် စုဆောင်းလာသော စွန့်ပစ်ရန်ခက်သည့် သန္ဓေသတ်ပာပတောင် ပျက်စီးသွားသည်။

Verse 11

यस्मात्तत्रैव देवेश उमया सह तिष्ठति । वैशाख्यां च विशेषेण कैलासादेति शङ्करः

အကြောင်းမှာ ထိုနေရာ၌ပင် ဒေဝတို့၏ အရှင်သည် ဥမာနှင့်အတူ တည်ရှိတော်မူသည်။ ထို့ပြင် အထူးသဖြင့် ဝိုင်သာခ လတွင် ရှင်ကရသည် ကိုင်လာသမှ ထိုနေရာသို့ ကြွလာတော်မူသည်။

Verse 12

तेन तीर्थं महापुण्यं सर्वपातकनाशनम् । कथितं ब्रह्मणा पूर्वं मया तव तथा नृप

ထို့ကြောင့် ဤတီရ္ထသည် မဟာပုဏ္ဏယရှိ၍ ပာပအားလုံးကို ဖျက်ဆီးသည်။ ယခင်က ဗြဟ္မာက ကြေညာခဲ့ပြီး၊ အို မင်းကြီး၊ ယခု ငါလည်း သင်အား ထိုအတိုင်း ပြောကြားလိုက်သည်။

Verse 13

रजकेन यथा धौतं वस्त्रं भवति निर्मलम् । तथा तत्र वपुःस्नानं पुरुषस्य भवेच्छुचि

လျှော်ဖွပ်သူက လျှော်သန့်စင်သကဲ့သို့ အဝတ်သည် သန့်ရှင်းလာသည်။ ထိုနည်းတူ ထိုနေရာ၌ ကိုယ်ခန္ဓာရေချိုးခြင်းဖြင့် လူသည် သန့်စင်ပူဇော်ထိုက်သူ ဖြစ်လာသည်။

Verse 14

पूर्वे वयसि पापानि कृत्वा पुष्टानि मानवः । अहोरात्रोषितो भूत्वा शुक्लतीर्थे व्यपोहति

အရွယ်ငယ်စဉ်က အပြစ်များကို ပြုလုပ်ပြီး ထိုအပြစ်များကို ပိုမိုကြီးထွားအောင်ထားခဲ့သူသည်၊ ရှုကလတီရ္ထ၌ တစ်နေ့တစ်ည နေထိုင်လျှင် ထိုအပြစ်များ ပယ်ဖျက်ကင်းစင်သွားသည်။

Verse 15

शुक्लतीर्थे महाराज राकां रेवाजलाञ्जलिम् । कल्पकोटिसहस्राणि दत्त्वा स्युः पितरः शिवाः

အို မဟာရာဇာ၊ ရှုကလတီရ္ထ၌ လပြည့်ညတွင် ရေဝါ (နရ္မဒါ) ရေကို လက်ဖဝါးတစ်အုပ်ဖြင့် အဉ္ဇလီပူဇော်အပ်နှံလျှင်၊ ပိတೃတို့သည် ကလ္ပကောဋိထောင်ပေါင်းများစွာအတွက် ဒါနရရှိသကဲ့သို့ တရိပ္တဖြစ်၍ ရှိဝသမ မင်္ဂလာပြည့်ဝလာကြသည်။

Verse 16

न माता न पिता बन्धुः पतनं नरकार्णवे । उद्धरन्ति यथा पुण्यं शुक्लतीर्थे नरेश्वर

အို နရေရှဝရ၊ နရကသမုဒ္ဒရာထဲသို့ ကျဆင်းနေသူကို မိခင်လည်း မကယ်နိုင်၊ ဖခင်လည်း မကယ်နိုင်၊ ဆွေမျိုးမိတ်ဆွေလည်း မကယ်နိုင်။ ရှုကလတီရ္ထ၌ ရရှိသော ပုဏ္ဏကသာသာကပင် ထိုသူကို ထိုနည်းတူ မြှောက်တင်ကယ်တင်နိုင်သည်။

Verse 17

तपसा ब्रह्मचर्येण न तां गच्छन्ति सद्गतिम् । शुक्लतीर्थे मृतो जन्तुर्देहत्यागेन यां लभेत्

တပသ (တပဿ) နှင့် ဗြဟ္မစရိယာဖြင့်ပင် ထိုတူညီသော သဒ္ဂတိကို မရနိုင်ကြ။ ရှုကလတီရ္ထ၌ ကိုယ်ခန္ဓာစွန့်ခြင်း (သေခြင်း) ဖြင့် သတ္တဝါသည် ရရှိသည့် သဒ္ဂတိကိုသာ ရနိုင်သည်။

Verse 18

कार्त्तिकस्य तु मासस्य कृष्णपक्षे चतुर्दशीम् । घृतेन स्नापयेद्देवमुपोष्य प्रयतो नरः

ကာရ္တ္တိကလတွင် ကృష్ణပက္ခ၏ စတုရဒသီနေ့၌ စည်းကမ်းရှိသူသည် ဥပဝါသပြုကာ၊ သဒ္ဓါဖြင့် ဂီ (ghee) ဖြင့် ဘုရားကို ရေချိုးပူဇော်စေ။

Verse 19

स्नात्वा प्रभाते रेवायां दद्यात्सघृतकम्बलम् । सहिरण्यं यथाशक्ति देवमुद्दिश्य शङ्करं

မနက်အရုဏ်တွင် ရေဝါမြစ်၌ ရေချိုးပြီးနောက်၊ ကိုယ့်စွမ်းအားအတိုင်း ဂီပါသော စောင်နှင့် ရွှေကို လှူဒါန်းကာ၊ ရှင်ကရ (Śaṅkara) ကို ဥဒ္ဒိသ၍ ပူဇော်စေ။

Verse 20

देवस्य पूरणं कुर्याद्घृतेन घृतकम्बलम् । स गच्छति महातेजाः शिवलोकं मृतो नरः

ဘုရားအတွက် ဂီဖြင့် “ဂီစောင်” ပူဇော်လှူဒါန်းမှုကို ပြည့်စုံအောင် ဆောင်ရွက်စေ။ ထိုသူသည် တေဇာကြီးမား၍ သေပြီးနောက် ရှိဝလောကသို့ ရောက်၏။

Verse 21

एकविंशकुलोपेतो यावदाभूतसम्प्लवम् । शुक्लतीर्थे नरः स्नात्वा ह्युमां रुद्रं च योऽर्चयेत्

ရှုကလတီရ္ထ၌ ရေချိုးပြီး ဥမာနှင့် ရုဒြကို အర్చနာပြုသူသည် မျိုးဆက် ၂၁ ဆက်ကို မြှောက်တင်သော ကုသိုလ်ကို ရ၍၊ ကမ္ဘာပျက်ကာလ (ပရလယ) တိုင်အောင် တည်၏။

Verse 22

गन्धपुष्पादिधूपैश्च सोऽश्वमेधफलं लभेत् । मासोपवासं यः कुर्यात्तत्र तीर्थे नरेश्वर

အနံ့သာ၊ ပန်းနှင့် မီးခိုးတိုင် (ဓူပ) စသည်တို့ဖြင့် ပူဇော်လျှင် အရှွမေဓ ယဇ్ఞ၏ အကျိုးကို ရ၏။ အို မင်းကြီး၊ ထိုတီရ္ထ၌ တစ်လပတ်လုံး ဥပဝါသပြုသူလည်း ထိုကဲ့သို့ ကုသိုလ်ရ၏။

Verse 23

मुच्यते स महत्पापैः सप्तजन्मसुसंचितैः । उष्ट्रीक्षीरमविक्षीरं नवश्राद्धे च भोजनम्

သူသည် ခုနစ်ဘဝတိုင်တိုင် စုဆောင်းလာသော မဟာအပြစ်များမှ လွတ်မြောက်၏—ဥပမာ အမိအုတ်နို့၊ သိုးနို့၊ နှင့် မသင့်လျော်သော «နဝ-ရှရဒ္ဓ» (အသုဘကာရိယာ) တွင် စားသောက်ခြင်းတို့ကဲ့သို့။

Verse 24

वृषलीगमनं चैव तथाभक्ष्यस्य भक्षणम् । अविक्रयेऽनृते पापं माहिषेऽयाज्ययाजके

(အပြစ်များကဲ့သို့) ဝೃṣလီ နှင့် လိင်ဆက်ဆံခြင်း၊ မစားသင့်သောအရာကို စားခြင်း၊ လိမ်လည်ရောင်းဝယ်မှုနှင့် မုသားမှ ဖြစ်သောအပြစ်၊ ထို့ပြင် ကျွဲယဇ္ဉနှင့် မထိုက်တန်သူအတွက် ယဇ္ဉပူဇော်ပွဲကို ဦးဆောင်ပေးခြင်း၏ အပြစ်—ဤအရာအားလုံးမှ သန့်စင်လျက် ရှင်းလင်းသွားသည်။

Verse 25

वार्द्धुष्ये पङ्क्तिगरदे देवब्राह्मणदूषके । एवमादीनि पापानि तथान्यान्यपि भारत

အို ဘာရတ (ယုဓိဋ္ဌိရ)၊ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းနှင့် စည်းစိမ်တိုးတက်ရေးအရေးကိစ္စများတွင် ထိခိုက်နစ်နာစေခြင်း၊ ပင်္ကတိ-ဂရဒ (သန့်ရှင်းသော စားပွဲတန်းစဉ်ကို ဖျက်ဆီးခြင်း)၊ နှင့် ဒေဝတားများ၊ ဗြာဟ္မဏများကို မထီမဲ့မြင်ပြုခြင်း—ဤသို့သောနှင့် အခြားတူညီသည့် အပြစ်များစွာကို ဤနေရာတွင် ဆိုထားသည်။

Verse 26

चान्द्रायणेन नश्यन्ति शुक्लतीर्थे न संशयः । शुक्लतीर्थे तु यः स्नात्वा तर्पयेत्पितृदेवताः

«ချန်ဒြာယဏ» ဝတ်ပြုကျင့်စဉ်ဖြင့် ထိုအပြစ်များသည် «ရှုကလတီရ္ထ» တွင် ပျက်ကွယ်သွားသည်—သံသယမရှိ။ ထို့ပြင် «ရှုကလတီရ္ထ» တွင် ရေချိုးသန့်စင်ပြီး ပိတೃများနှင့် ဒေဝတားများအား တර්ပဏ (ရေဖြင့် ပူဇော်တင်ပြ) ပြုသူမည်သူမဆို—

Verse 27

तस्य ते द्वादशाब्दानि तृप्तिं यान्ति सुतर्पिताः । पादुकोपानहौ छत्रं शय्यामासनमेव च

သူ့အတွက် ထိုပိတೃများသည် တർပဏဖြင့် ကောင်းစွာတင်းတိမ်ရ၍ ဆယ့်နှစ်နှစ်တိုင်တိုင် စိတ်ကျေနပ်မှု ရရှိကြသည်။ ထို့ပြင် (ဒါနအဖြစ်) ပာဒုကာ၊ ဖိနပ်၊ ထီး၊ အိပ်ရာနှင့် ထိုင်ခုံတို့ကိုလည်း လှူဒါန်းနိုင်သည်—

Verse 28

सुवर्णं धनधान्यं च श्राद्धं युक्तहलं तथा । अन्नं पानीयसंहितं तस्मिंस्तीर्थे ददन्ति ये

ထိုတီရ္ထ၌ ရွှေ၊ ဥစ္စာနှင့် စပါးသီးနှံတို့ကို လှူဒါန်း၍ ရှရာဒ္ဓကို ပြုလုပ်ကာ၊ ကိရိယာအစုံပါသော လယ်ထွန်တံကိုလည်း လှူပြီး၊ အစာနှင့် သောက်ရေကိုပါ ပေးလှူသူတို့သည်—

Verse 29

हृष्टाः पुष्टा मृता यान्ति शिवलोकं न संशयः । तत्र तीर्थे तु यो भक्त्या शिवमुद्दिश्य भारत

သူတို့သည် ပျော်ရွှင်၍ အာဟာရပြည့်ဝစွာ ဤလောကမှ ထွက်ခွာကြပြီး၊ သေဆုံးသည့်အခါ သံသယမရှိဘဲ ရှိဝလောကသို့ ရောက်ကြသည်။ အို ဘာရတ၊ ထိုတီရ္ထ၌ ဘက္တိဖြင့် ရှိဝကို ရည်ညွှန်း၍—

Verse 30

भिक्षामात्रं तथान्नं ये तेऽपि स्वर्यान्ति वै नराः । यज्विनां व्रतिनां चैव तत्र तीर्थनिवासिनाम्

အလှူအတန်းအနည်းငယ်သာနှင့် အစာကိုပါ ပေးလှူသူ ယောကျ်ားတို့ပင်လည်း အမှန်တကယ် ကောင်းကင်သို့ ရောက်ကြသည်။ ထိုတီရ္ထ၌ နေထိုင်သော ယဇ္ဉပြုသူများနှင့် ဝရတကို ထိန်းသိမ်းသူများအား ပေးလှူလျှင် ပို၍ထူးကဲသည်—

Verse 31

अपि वालाग्रमात्रं हि दत्तं भवति चाक्षयम् । अग्निप्रवेशं यः कुर्याच्छुक्लतीर्थे समाहितः

ဆံပင်အဖျားအရွယ်လောက်ပင် လှူဒါန်းလျှင်လည်း အက္ခယ (မကုန်မခန်း) ဖြစ်လာသည်။ ထို့ပြင် စိတ်ကို တည်ငြိမ်စွာ စုစည်း၍ ရှုကလတီရ္ထ၌ မီးထဲသို့ ဝင်ရောက်သူသည်—

Verse 32

रागद्वेषविनिर्मुक्तो हृदि ध्यात्वा जनार्दनम् । सर्वकामसुसम्पूर्णः स गच्छेद्वारुणं पुरम्

ရာဂနှင့် ဒွေသမှ ကင်းလွတ်၍၊ နှလုံး၌ ဇနာရ္ဒနကို ဓ్యာန်ပြုကာ၊ လိုအင်ဆန္ဒအားလုံး ပြည့်စုံသဖြင့်၊ သူသည် ဝရုဏ၏ မြို့တော်သို့ သွားရောက်သည်။

Verse 33

न रोगो न जरा तत्र यत्र देवोऽंभसां पतिः । अनाशकं तु यः कुर्यात्तस्मिंस्तीर्थे युधिष्ठिर

ရေတို့၏အရှင် ဒေဝါ ဝရုဏ နေထိုင်ရာအရပ်၌ ရောဂါမရှိ၊ အိုမင်းခြင်းမရှိ။ အို ယုဓိဋ္ဌိရ၊ ထိုတီရ္ထ၌ အနာသက ဝ്രတကို ကျင့်သူမည်သူမဆို—

Verse 34

अनिवर्तिका गतिस्तस्य रुद्रलोकादसंशयम् । अवशः स्ववशो वापि जन्तुस्तत्क्षेत्रमण्डले

သူ၏လမ်းကြောင်းသည် မပြန်လှန်နိုင်အောင် တည်မြဲသွားသည်—သံသယမရှိ—ရုဒြလောကမှ။ ထိုသန့်ရှင်းသော က్షೇತ್ರမဏ္ဍလ အဝိုင်းအတွင်း၌ မကူညီနိုင်သူဖြစ်စေ ကိုယ်ကိုထိန်းနိုင်သူဖြစ်စေ သတ္တဝါမည်သူမဆို—

Verse 35

मृतः स तु न सन्देहो रुद्रस्यानुचरो भवेत् । शुक्लतीर्थे तु यः कन्यां शक्त्या दद्यादलंकृताम्

သေဆုံးပြီးနောက် သူသည်—သံသယမရှိ—ရုဒြ၏ အနုချရ (အဖော်အပါ) ဖြစ်လာသည်။ ထို့ပြင် ရှုကလ တီရ္ထ၌ မိမိစွမ်းအားအတိုင်း အလင်္ကာဖြင့် အလှဆင်ထားသော ကညာကို ဒါနပြုသူသည် ထိုမြင့်မြတ်သော ဂတိကို ရရှိသည်။

Verse 36

विधिना यो नृपश्रेष्ठ कुरुते वृषमोक्षणम् । तस्य यत्फलमुद्दिष्टं पुराणे रुद्रभाषितम्

အို မင်းမြတ်၊ မည်သူမဆို စည်းကမ်းနည်းလမ်းအတိုင်း ဝೃષမೋක්ෂဏ (နွားထီးလွှတ်ခြင်း) အခမ်းအနားကို ပြုလုပ်လျှင် ပုရာဏ၌ ရုဒြက မိန့်ကြားထားသော အကျိုးဖလကို ထိုသူသည် မလွဲမသွေ ရရှိမည်။

Verse 37

तदहं सम्प्रवक्ष्यामि शृणुष्वैकमना नृप । यावन्तो रोमकूपाः स्युः सर्वाङ्गेषु पृथक्पृथक्

ထိုအကြောင်းကို ယခု ငါရှင်းပြမည်; အို မင်းကြီး၊ စိတ်တစ်ချက်တည်း စူးစိုက်၍ နားထောင်လော့။ ကိုယ်ခန္ဓာ၏ အင်္ဂါအစိတ်အပိုင်း အားလုံးတွင် သီးခြားသီးခြား ရှိသော ဆံပင်ပေါက်အရေအတွက်အတိုင်း—

Verse 38

तावद्वर्षसहस्राणि रुद्रलोके महीयते । शुक्लतीर्थे तु यद्दत्तं ग्रहणे चन्द्रसूर्ययोः

ထိုမျှသော ထောင်နှစ်ပေါင်းများစွာအထိ ရုဒ္ဒရလောက၌ ချီးမြှောက်ဂုဏ်ပြုခံရသည်။ ထို့ပြင် သုက္လတီရ္ထ၌ လ သို့မဟုတ် နေ ဂြိုဟ်ကွယ်ချိန်တွင် ပေးလှူသမျှ…

Verse 39

वर्धते तद्गुणं तावद्दिनानि दश पञ्च च । शुक्लतीर्थे शुचिर्भूत्वा यः करोति प्रदक्षिणम्

ထိုကုသိုလ်သည် တူညီသောအတိုင်းအတာအရ—နေ့ပေါင်း ၁၅ ရက်တိုင်တိုင်—တိုးပွားလာသည်။ ထို့ပြင် သုက္လတီရ္ထ၌ သန့်ရှင်းစင်ကြယ်ပြီးနောက် ပရဒက္ခိဏာ ပြုသူမည်သူမဆို…

Verse 40

पृथ्वी प्रदक्षिणा तेन कृता यत्तस्य तत्फलम् । शोभनं मिथुनं यस्तु रुद्रमुद्दिश्य पूजयेत्

သူရရှိသောအကျိုးသည် ကမ္ဘာမြေတစ်လုံးလုံးကို ပရဒက္ခိဏာ လှည့်ပတ်ခဲ့သကဲ့သို့တူညီသည်။ ထို့ပြင် ရုဒ္ဒရကို ဥဒ္ဒိသ၍ လှပသော အတွဲ (ယုဂလ) ကို ပူဇော်သူမည်သူမဆို…

Verse 41

सप्त जन्मानि तस्यैव वियोगो न च वै क्वचित् । एतत्ते कथितं राजन् संक्षेपेण फलं महत्

သူအတွက် မွေးဖွားခြင်း ခုနစ်ဘဝတိုင်တိုင် မည်သည့်အခါမျှ ခွဲခွာခြင်းမရှိ။ အို မင်းကြီး၊ ဤမဟာအကျိုးကို သင့်အား အကျဉ်းချုပ် ပြောကြားပြီးပြီ။

Verse 42

शुक्लतीर्थस्य यत्पुण्यं यथा देवाच्छ्रुतं मया । य इदं शृणुयाद्भक्त्या पुराणे विहितं फलम्

သုက္လတီရ္ထ၏ ကုသိုလ်ပုဏ္ဏာကို ငါသည် ဒေဝတစ်ပါးထံမှ ကြားသိခဲ့သကဲ့သို့။ ဤကို ဘက္တိဖြင့် နားထောင်သူမည်သူမဆို—ပုရာဏ၌ သတ်မှတ်ထားသော အကျိုးကို…

Verse 43

स लभेन्नात्र सन्देहः सत्यं सत्यं पुनः पुनः । पुत्रार्थी लभते पुत्रं धनार्थी लभते धनम्

ထိုသူသည် အမှန်တကယ် ရရှိမည်—သံသယမရှိ; အမှန်၊ အမှန်၊ ထပ်ခါထပ်ခါ။ သားကိုလိုသူ သားရ၏၊ ငွေဥစ္စာကိုလိုသူ ငွေဥစ္စာရ၏။

Verse 44

मोक्षार्थी लभते मोक्षं स्नानदानफलं महत्

မောက္ခကိုရှာသူ မောက္ခရ၏; ထိုနေရာ၌ သန့်ရှင်းရေချိုးခြင်းနှင့် ဒါနပြုခြင်း၏ အကျိုးဖလ အလွန်ကြီးမားသည်။

Verse 156

। अध्याय

အဓ္ဓာယ (အခန်းခေါင်းစဉ် အမှတ်အသား)။