Adhyaya 152

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेद्धरापाल भार्गलेश्वरमुत्तमम् । शङ्करं जगतः प्राणं स्मृतमात्राघनाशनम्

သီရိ မာရကဏ္ဍေယ မိန့်တော်မူသည်– ထို့နောက် အို မြေကြီး၏ ကာကွယ်သူ၊ အထူးမြတ်သော ဘာရ္ဂလေရှွရသို့ သွားရမည်။ ထိုသည် ရှင်ကရ၊ လောက၏ အသက်ရှုသံဖြစ်၍ အမည်ကို သတိရမိသမျှ အပြစ်ပျက်စီးသည်။

Verse 2

तत्र तीर्थे तु यः स्नात्वा पूजयेत्परमेश्वरम् । अश्वमेधस्य यज्ञस्य फलं प्राप्नोति मानवः

ထို တီရ္ထ၌ ရေချိုးပြီး ပရမေရှွရကို ပူဇော်သူ မည်သူမဆို၊ အရှွမေဓ ယဇ္ဉ၏ အကျိုးဖလနှင့် တူသော ကုသိုလ်ကို ရရှိသည်။

Verse 3

तत्र तीर्थे तु यः कश्चित्प्राणत्यागं करिष्यति । अनिवर्तिका गतिस्तस्य रुद्रलोकादसंशयम्

ထို တီရ္ထ၌ မည်သူမဆို အသက်ရှုသံကို စွန့်လွှတ်ပါက၊ သူ၏ သွားရာလမ်းသည် ပြန်မလှည့်နိုင်သော လမ်းဖြစ်သည်။ ရုဒ္ဒရလောကမှ မသံသယဘဲ ပြန်လာခြင်း မရှိ။

Verse 152

। अध्याय

အခန်း (အခန်းခေါင်းစဉ်)