Adhyaya 15

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो मातृसहस्रैश्च रौद्रैश्च परिवारिता । कालरात्रिर्जगत्सर्वं हरते दीप्तलोचना

သီရိ မာရ္ကဏ္ဍေယ မိန့်တော်မူသည်– ထို့နောက် ရက်စက်သော မာတೃဒေဝီများ အထောင်ပေါင်းများစွာက ဝိုင်းရံထားပြီး မျက်လုံးတောက်လောင်သော ကာလာရాత్రီသည် လောကတစ်လုံးလုံးကို ဆွဲယူဟာရယူသွားလေ၏။

Verse 2

ततस्ता मातरो घोरा ब्रह्मविष्णुशिवात्मिकाः । वाय्विन्द्रानलकौबेरा यमतोयेशशक्तयः

ထို့နောက် ကြောက်မက်ဖွယ် မာတೃဒေဝီများ ပေါ်ထွန်းလာကြသည်—ဗြဟ္မာ၊ ဝိષ્ણု၊ ရှိဝ၏ သက္တိသရုပ်—နှင့်အတူ ဝါယု၊ အိန္ဒြ၊ အဂ္နိ၊ ကုဗေရ၊ ယမ၊ ရေ၏အရှင် ဝရုဏ နှင့် အီရှ၏ သက္တိများလည်း ပါဝင်သည်။

Verse 3

स्कन्दक्रोडनृसिंहानां विचरन्त्यो भयानकाः । चक्रशूलगदाखड्गवज्रशक्त्यृष्टिपट्टिशैः

သူတို့သည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းစွာ လှည့်လည်သွားလာကြ၍—စကန္ဒ၊ ဝရာဟ၊ နရစിംဟ တို့ကဲ့သို့—စက်ကရ၊ တြိရှူလ၊ ဂဒါ၊ ခဍ္ဂ၊ ဝဇ္ရ၊ သက္တိ၊ ရဿ္ဌိ နှင့် ပတ္တိရှ အစရှိသော လက်နက်များကို ကိုင်ဆောင်ထားကြသည်။

Verse 4

खट्वाङ्गैरुल्मुकैर्दीप्तैर्व्यचरन्मातरः क्षये । उमासंनोदिता सर्वाः प्रधावन्त्यो दिशो दश

ခတ်ဝါင်္ဂနှင့် မီးတောက်လောင်သော မီးတိုင်များကို ကိုင်ဆောင်ကာ ပျက်ကွက်ကာလ၌ မာတೃဒေဝီများ လှုပ်ရှားလှည့်လည်ကြသည်; အုမာ၏ လှုံ့ဆော်မှုကြောင့် သူတို့အားလုံးသည် ဒిశာဆယ်ပါးသို့ တပြိုင်နက် တဟုန်ထိုးပြေးထွက်ကြသည်။

Verse 5

तासां चरणविक्षेपैर्हुङ्कारोद्गारनिस्वनैः । त्रैलोक्यमेतत्सकलं विप्रदग्धं समन्ततः

သူမတို့၏ ခြေထောက်တံဆိပ်တင်သံနှင့် “ဟုမ်ကာရ” ဟု ကြိမ်းမောင်းသံ၊ အော်ဟစ်သံတို့၏ ဂর্জနာကြောင့် တြိလောကတစ်လုံးလုံးသည် အရပ်ရပ်မှ လောင်ကျွမ်းသကဲ့သို့ ပူလောင်သွား၏။

Verse 6

हाहारवाक्रन्दितनिस्वनैश्च प्रभिन्नरथ्यागृहगोपुरैश्च । बभूव घोरा धरणी समन्तात्कपालकोशाकुलकर्बुराङ्गी

“ဟာ ဟာ” ဟု အော်သံနှင့် ငိုကြွေးသံတို့၏ ဆူညံမှုကြောင့်လည်းကောင်း၊ လမ်းကြားများ၊ အိမ်များ၊ တံခါးတော်မျှော်စင်များ ပျက်စီးကွဲကြေသွားခြင်းကြောင့်လည်းကောင်း၊ မြေကြီးသည် အရပ်ရပ်တွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ဖြစ်လာ၍—ခေါင်းခွံအစုအဝေးများဖြင့် ရောယှက်ပြန့်ကျဲနေ၏။

Verse 7

यदेतच्छतसाहस्रं जम्बूद्वीपं निगद्यते । सर्वमेव तदुच्छन्नं समाधृष्य नृपोत्तम

ယောဇနာတစ်သိန်းကျယ်ဝန်းသည်ဟု ဆိုကြသော ဇမ္ဗူဒွီပသည်ပင်—အရှင်မင်းမြတ်—အရပ်ရပ်မှ တိုက်ခိုက်ခံရသော် အကုန်လုံး လွှမ်းမိုးခံ၍ ပျက်စီးသွား၏။

Verse 8

जम्बुं शाकं कुशं क्रौञ्चं गोमेदं शाल्मलिस्तथा । पुष्करद्वीपसहिता ये च पर्वतवासिनः

ဇမ္ဗူ၊ ရှာက၊ ကုရှ၊ ကရောဉ္စ၊ ဂိုမေဒ၊ ရှာလ္မလီတို့နှင့်—ပုෂ္ကရဒွီပပါအဝင်—တောင်တန်းတွင် နေထိုင်သူတို့ပင် ထိုဘေးအန္တရာယ်ထဲသို့ ဆွဲငင်ခံရ၏။

Verse 9

ते ग्रस्ता मृत्युना सर्वे भूतैर्मातृगणैस्तथा । महासुरकपालैश्च मांसमेदोवसोत्कटैः

သူတို့အားလုံးသည် မရဏ၏ လက်ထဲသို့ ဖမ်းဆီးခံရ၏—ဘူတအုပ်စုများနှင့် မာတೃဂဏ (မိခင်နတ်အစု) တို့ကြောင့်လည်းကောင်း—အသား၊ အဆီနှင့် အရိုးမြစ်တို့ကြောင့် ကြောက်မက်ဖွယ်ဖြစ်သော မဟာအဆုရ ခေါင်းခွံများကြောင့်လည်းကောင်း။

Verse 10

रुधिरोद्गारशोणाङ्गी महामाया सुभीषणा । पिबन्ती रुधिरं तत्र महामांसवसाप्रिया

ထိုနေရာ၌ အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ် မဟာမာယာသည်—သွေးပက်စက်ကြောင့် ကိုယ်အင်္ဂါများ နီရဲလျက်—သွေးကို သောက်၍ အမဲသားနှင့် အဆီအစုကြီးများကို နှစ်သက်လေ၏။

Verse 11

कपालहस्ता विकटा भक्षयन्ती सुरासुरान् । नृत्यन्ती च हसन्ती च विपरीता महारवा

ခေါင်းခွံကို လက်၌ကိုင်၍ ရုပ်သဏ္ဌာန်ကြမ်းတမ်းလှသော သူမသည် ဒေဝနှင့် အသူရတို့ကို တူညီစွာ စားသောက်လေ၏။ ကပြ၍ ရယ်မောကာ ပြောင်းပြန်အနေအထားဖြင့် မဟာဟုန်းသံကို ထုတ်လွှင့်လေ၏။

Verse 12

त्रैलोक्यसंत्रासकरी विद्युत्संस्फोटहासिनी । सप्तद्वीपसमुद्रान्तां भक्षयित्वा च मेदिनीम्

လောကသုံးပါးကို ကြောက်လန့်စေသူ၊ မိုးကြိုးပေါက်ကွဲသံကဲ့သို့ ရယ်မောသူမသည်၊ ခုနစ်ဒွီပနှင့် ပင်လယ်များဖြင့် ဝန်းရံထားသော မြေကြီးကို စားသောက်ပြီးနောက်တောင် (မ) မပြည့်ဝသေးလေ၏။

Verse 13

ततः स्वस्थानमगमद्यत्र देवो महेश्वरः । नर्मदातीरमाश्रित्यावसन्मातृगणैः सह

ထို့နောက် သူမသည် မဟေရှွရ ဒေဝတော် တည်ရှိရာ မိမိအတွက် သတ်မှတ်ထားသော နေရာသို့ သွားလေ၏။ နర్మဒါမြစ်ကမ်းကို အားထားကာ မာတೃဂဏတို့နှင့်အတူ ထိုနေရာ၌ နေထိုင်လေ၏။

Verse 14

अमराणां कटे तुङ्गे नृत्यन्ती हसितानना । अमरा देवताः प्रोक्ताः शरीरं कटमुच्यते

အမရတို့၏ မြင့်မားသော ‘ကဋ’ (ခါး/တင်ပါး) ပေါ်တွင် ကပြ၍ မျက်နှာပြုံးလျက်ရှိ၏။ ‘အမရ’ ဟူသည် ဒေဝတော်များကို ဆိုပြီး ‘ကဋ’ ဟူသည် ကိုယ်ခန္ဓာကို ခေါ်သည်ဟု—ဤသို့ နာမ၏ အဓိပ္ပါယ်ဖွင့်ဆိုချက်ကို ပြောကြားလေ၏။

Verse 15

। अध्याय

အဓျာယ — အခန်းအမှတ် (အခန်းခေါင်းစဉ်)။

Verse 16

अमरंकट इत्येवं तेन प्रोक्तो मनीषिभिः । महापवित्रो लोकेषु शम्भुना स विनिर्मितः

ထိုအကြောင်းကြောင့် ပညာရှိ ရှင်မုနိတို့က ၎င်းကို ‘အမရံကဋ’ ဟု ခေါ်ကြသည်။ ၎င်းသည် လောကများအနက် အလွန်သန့်စင်စေသော အရာဖြစ်ပြီး၊ သမ္ဘူ (ရှီဝ) ကိုယ်တိုင် စတင်တည်ထောင်ထားသည်။

Verse 17

नित्यं संनिहितस्तत्र शङ्करो ह्युमया सह । ततोऽहं नियतस्तत्र तस्य पादाग्रसंस्थितः

အဲဒီနေရာမှာ သင်္ကရ (ရှီဝ) သည် အုမာနှင့်အတူ အမြဲတမ်း တည်ရှိနေသည်။ ထို့ကြောင့် ကျွန်ုပ်လည်း ထိုနေရာ၌ပင် တည်ကြည်စွာ နေထိုင်၍၊ သူ၏ ခြေတော်အရှေ့ဖျား၌ ဘက်တော်ပြုလျက် ရပ်တည်နေသည်။

Verse 18

प्रह्वः प्रणतभावेन स्तौमि तं नीललोहितम् । ततस्तालकसम्पातैर्गणैर्मातृगणैः सह

ကျွန်ုပ်သည် ဦးညွှတ်၍ ရိုသေသနားတရားဖြင့် နီလလောဟိတ (ရှီဝ) ကို ချီးမွမ်းတော်မူ၏။ ထို့နောက် ဂဏများနှင့် မာတೃဂဏများနှင့်အတူ တာလကတို့၏ တိုက်လှန်ဝင်ရောက်မှုကြောင့် ဆူညံလှုပ်ရှားမှု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

Verse 19

संप्रनृत्यति संहृष्टो मृत्युना सह शङ्करः । खट्वाङ्गैरुल्मुकैश्चैव पट्टिशैः परिघैस्तथा

သင်္ကရသည် ပျော်ရွှင်လျက် မృတျု (သေခြင်း) နှင့်အတူ ကပြသည်။ ထို့ပြင် ထိုနေရာ၌ ခဋ္ဝါင်္ဂ၊ မီးလောင်တောက်ပသော မီးတိုင်များ၊ ပတ္တိရှ် (စစ်တံစဉ်) နှင့် ပရိဃ (သံတုတ်ကြီး) တို့လည်း ရှိသည်။

Verse 20

मांसमेदोवसाहस्ता हृष्टा नृत्यन्ति संघशः । वामना जटिला मुण्डा लम्बग्रीवोष्ठमूर्द्धजाः

သူတို့သည် အုပ်စုလိုက် ဝမ်းမြောက်လှုပ်ရှားကာ ကခုန်ကြသည်။ လက်များမှာ အသား၊ အဆီနှင့် ဆီညစ်များဖြင့် လိမ်းပတ်နေသည်။ အရပ်ပု၊ ဆံပင်ဂျဉ်းကပ် (ဇဋာ) ရှိ၊ ခေါင်းတုံး၊ လည်ပင်းရှည်၊ နှုတ်ခမ်းထွက်ကာ ခေါင်းပေါ်တွင် ထူးဆန်းသော ဆံတောင်များရှိသည်။

Verse 21

महाशिश्नोदरभुजा नृत्यन्ति च हसन्ति च । विकृतैराननैर्घोरैरर्भुजोल्बणमुखादिभिः

လိင်အင်္ဂါ၊ ဝမ်းဗိုက်နှင့် လက်မောင်းကြီးမားလွန်ကဲသူတို့သည် ကခုန်လည်းကခုန်၊ ရယ်လည်းရယ်ကြသည်။ မျက်နှာများက ပုံပျက်၍ ကြောက်မက်ဖွယ်—တချို့မှာ ပါးစပ်ကြီးမားလွန်ကဲပြီး အခြားကြောက်စရာလက္ခဏာများလည်းရှိသည်။

Verse 22

अमरं कण्टकं चक्रुः प्राप्ते कालविपर्यये । तेषां मध्ये महाघोरं जगत्सन्त्रासकारणम्

ကာလ၏အစီအစဉ် ပြောင်းပြန်ဖြစ်လာသည့်အခါ အမရဒေဝတော်များပင် ဆူးကဲ့သို့ ဒုက္ခပေးရာအကြောင်းဖြစ်လာကြသည်။ သူတို့အလယ်၌ အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ် အရာတစ်ခု ပေါ်ထွန်းလာ၍ ကမ္ဘာလောကတစ်ခုလုံး၏ ထိတ်လန့်မှုအကြောင်းရင်း ဖြစ်သွားသည်။

Verse 23

मृत्युं पश्यामि नृत्यन्तं तडित्पिङ्गलमूर्द्धजम् । तस्य पार्श्वे स्थितां देवीं विमलाम्बरभूषिताम्

ကျွန်ုပ်သည် မရဏကိုယ်တိုင် ကခုန်နေသည်ကို မြင်ရသည်၊ ဆံပင်သည် မိုးကြိုးကဲ့သို့ အဝါညိုရောင်တောက်ပသည်။ ၎င်း၏ဘေး၌ သန့်ရှင်းသောဝတ်ရုံများဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားသော ဒေဝီတစ်ပါး ရပ်နေသည်။

Verse 24

कुण्डलोद्घुष्टगण्डां तां नागयज्ञोपवीतिनीम् । विचित्रैरुपहारैश्च पूजयन्तीं महेश्वरम्

ထိုဒေဝီသည်—နားကပ်၏သံကြွေးကြွေးကြောင့် ပါးပြင်တုန်လှုပ်သကဲ့သို့ ဖြစ်၍၊ မြွေကို ယဇ္ဉောပဝီတ (သန့်ရှင်းကြိုး) အဖြစ် ဝတ်ဆင်ထားသူ—အံ့ဖွယ်အလှူပစ္စည်းမျိုးစုံဖြင့် မဟေရှဝရကို ပူဇော်နေသည်။

Verse 25

अपश्यं नर्मदां तत्र मातरं विश्ववन्दिताम् । नानातरङ्गां सावर्तां सुवेलार्णवसंनिभाम्

ထိုနေရာ၌ ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာကန်တော့ခံရသော မိခင် နရ္မဒါကို ငါမြင်ရ၏။ လှိုင်းများနှင့် ရေဝဲများ မရေတွက်နိုင်အောင် ပြည့်နှက်၍ မြင့်မားသောကမ်းပါးများဖြင့် ကန့်သတ်ထားသည့် သမုဒ္ဒရာကဲ့သို့ ဖြစ်၏။

Verse 26

महासरःसरित्पातैरदृश्यां दृश्यरूपिणीम् । वन्द्यमानां सुरैः सिद्धैर्मुनिसङ्घैश्च भारत

အို ဘာရတ၊ မဟာကန်များ၊ မြစ်စီးကြောင်းများနှင့် ရေတံခွန်များကြောင့် ဖုံးကွယ်သဖြင့် မမြင်ရသကဲ့သို့ ဖြစ်သော်လည်း၊ ရုပ်သဏ္ဌာန်ဖြင့် ထင်ရှားပေါ်လွင်၍ ဒေဝတားများ၊ သိဒ္ဓများနှင့် မုနိအဖွဲ့များက ပူဇော်ကန်တော့ကြ၏။

Verse 27

एतस्मिन्नन्तरे घोरां सप्तसप्तकसंज्ञिताम् । महावीच्यौघफेनाढ्यां कुर्वन्तीं सजलं जगत्

ထိုအချိန်တွင် ‘ခုနစ်-ခုနစ်’ ဟု ခေါ်သော ကြောက်မက်ဖွယ် အခြေအနေ ပေါ်ပေါက်လာ၏။ မဟာလှိုင်းကြီးများ၏ စီးဆင်းမှုမှ ထွက်သော ဖုံးဖျားဖျားဖျော်ဖျော် အမြှုပ်များဖြင့် ပြည့်နှက်ကာ ကမ္ဘာလုံးကို ရေတစ်ထုတည်းကဲ့သို့ ဖြစ်စေ하였다။

Verse 28

दृष्टवान्नर्मदां देवीं मृगकृष्णाम्बरां पुनः । सधूमाशनिनिर्ह्रादैर्वहन्तीं सप्तधा तदा

ထပ်မံ၍ ငါသည် မဲမှောင်သော မုဆိုးသမင်အရေကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် နတ်မ နရ္မဒါကို မြင်ရ၏။ ထိုအခါ မီးခိုးရောနှောသော မိုးကြိုးဂর্জနာနှင့် လျှပ်စီး၏ ဟိန်းသံတို့နှင့်အတူ ခုနစ်စီးကြောင်းအဖြစ် စီးဆင်းထွက်ပေါ်လာ၏။

Verse 29

इति संहारमतुलं दृष्टवान्राजसत्तम । नष्टचन्द्रार्ककिरणमभूदेतच्चराचरम्

ဤသို့ဖြင့် အို မင်းတို့အထဲမှ အမြတ်ဆုံး၊ ငါသည် နှိုင်းယှဉ်မရသော ပျက်စီးခြင်းကို မြင်တွေ့ရ၏။ လနှင့် နေရောင်ခြည်တို့ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး လှုပ်ရှားသည့်အရာနှင့် မလှုပ်ရှားသည့်အရာ အားလုံးကို အမှောင်က ဖုံးလွှမ်းသွား၏။

Verse 30

महोत्पातसमुद्भूतं नष्टनक्षत्रमण्डलम् । अलातचक्रवत्तूर्णमशेषं भ्रामयंस्ततः

မဟာအမင်္ဂလာနိမိတ်များ ပေါ်ထွက်လာ၍ ကြယ်မဏ္ဍလသည် ပျောက်ကွယ်သွား၏။ ထို့နောက် အရာအားလုံးသည် မီးတံလှည့်ကွင်းကဲ့သို့ လျင်မြန်စွာ လှည့်ဝဲလေ၏။

Verse 31

विमानकोटिसंकीर्णः स किंनरमहोरगः । महावातः सनिर्घातो येनाकम्पच्चराचरम्

ကောင်းကင်သည် ဝိမာနာကောဋိများဖြင့် ကျပ်တည်းကာ ကိန္နရနှင့် မဟာနာဂတို့ဖြင့် ဝန်းရံလေ၏။ မိုးကြိုးသံကြီးများနှင့်အတူ မဟာလေပြင်းက လှုပ်ရှားသမျှ မလှုပ်ရှားသမျှကို တုန်ခါစေ၏။

Verse 32

रुद्रवक्त्रात्समुद्भूतः संवर्तो नाम विश्रुतः । वायुः संशोषयामास विततन् सप्तसागरान्

ရုဒ္ဒရ၏ ပါးစပ်မှ ‘သံဝရတ’ ဟု ကျော်ကြားသော လေထွက်ပေါ်လာ၏။ အနှံ့အပြား ပျံ့နှံ့ကာ သမုဒ္ဒရာ ခုနစ်စင်းကို ခြောက်သွေ့စေလေ၏။

Verse 33

उद्धूलिताङ्गः कपिलाक्षमूर्द्धजो जटाकलापैरवबद्धमूर्द्धजः । महारवो दीप्तविशालशूलधृक्स पातु युष्मांश्च दिने दिने हरः

ဟရ (ရှီဝ) သည် နေ့စဉ်နေ့တိုင်း သင်တို့ကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ပါစေ—ကိုယ်ခန္ဓာသည် ဖုန်မှုန့်လိမ်းကပ်၍ မျက်လုံးသည် ရွှေရောင်တောက်၊ ထူထဲသော ဇဋာအစုဖြင့် ဆံပင်ကို ချည်နှောင်ထားကာ မဟာဟိန်းသံဖြင့် ကြွေးကြော်၍ မီးလောင်တောက်ပသော ကြီးမားသည့် တြိရှူလကို ကိုင်ဆောင်တော်မူ၏။

Verse 34

शूली धनुष्मान्कवची किरीटी श्मशानभस्मोक्षितसर्वगात्रः । कपालमालाकुलकण्ठनालो महाहिसूत्रैरवबद्धमौलिः

တြိရှူလကိုင်၊ လေးကိုင်၊ ကာဝတ်ဝတ်၊ မကွတ်ဆောင်း—ကိုယ်အင်္ဂါအားလုံးကို သင်္ချိုင်းမြေပြာဖြင့် လိမ်းကပ်ထား၏။ လည်ပင်း၌ ခေါင်းခွံမော်လီတန်း ဆင်ယင်ပြီး၊ မဟာနာဂကြိုးများဖြင့် မော်လီကို ချည်နှောင်ထား၏။

Verse 35

स गोनसौघैः परिवेष्टिताङ्गो विषाग्निचन्द्रामरसिन्धुमौलिः । पिनाकखण्टूवाङ्गकरालपाणिः स कृत्तिवासा डमरुप्रणादः

အင်္ဂါအစိတ်အပိုင်းတို့ကို မြွေတန်းအစုများက ပတ်လည်ကွေးကာဖုံးလွှမ်းထားသည်။ ဦးခေါင်းပေါ်တွင် အဆိပ်၊ မီး၊ လ၊ နှင့် ကောင်းကင်မြစ် ဂင်္ဂါ တင့်တယ်စွာတင်ထားသည်။ ကြောက်မက်ဖွယ် လက်များတွင် ပိနာက မြားတံနှင့် ခတ်ဝါင်္ဂ ကိုင်ဆောင်၍၊ အသားအရေဝတ်စုံဝတ်ကာ ဒမရုသံ မြည်ဟည်းတုန်လှုပ်သည်။

Verse 36

स सप्तलोकान्तरनिःसृतात्मा महभुजावेष्टितसर्वगात्रः । नेत्रेण सूर्योदयसन्निभेन प्रवालकाङ्कूरनिभोदरेण

ပုဂ္ဂိုလ်တော်၏ အတ္တသည် ခုနှစ်လောကအကြား အကွာအဝေးများကို ဖြတ်ကျော်၍ လှိုင်းထလာသကဲ့သို့ ထင်ရသည်။ အင်အားကြီး လက်မောင်းများက ကိုယ်ခန္ဓာတစ်လုံးလုံးကို ဖုံးလွှမ်းထားသည်။ နေထွက်ကဲ့သို့ တောက်ပသော မျက်စိနှင့် ပုလဲကျောက်(ကော်ရယ်) ပင်ပေါက်ကဲ့သို့ ဝမ်းဗိုက်ဖြင့် ပေါ်ထွန်းလာသည်။

Verse 37

सन्ध्याभ्ररक्तोत्पलपद्मरागसिन्दूरविद्युत्प्रकरारुणेन । ततेन लिङ्गेन च लोचनेन चिक्रीडमानः स युगान्तकाले

ယုဂအဆုံးကာလ၌ ပုဂ္ဂိုလ်တော်သည် လီလာကစားလျက်—ဆည်းဆာမိုးတိမ်နီရောင်၊ နီရောင်ကြာပန်း၊ ပတ္တမြား၊ စင်ဒူးရ်နှင့် မိုးကြိုးလျှပ်စီး၏ နီရောင်တောက်ပမှုတို့ကဲ့သို့ အနီရောင်ဖြင့် ကိုယ်တော်ပြည့်နှက်နေသည်။ ပေါ်ထွန်းသော လင်္ဂနှင့် မျက်စိဖြင့် လီလာကို ပြသသည်။

Verse 38

हिरण्मयेनैव समुत्सृजन् स दण्डेन यद्वद्भगवान् समेरुः । पादाग्रविक्षेपविशीर्णशैलः कुर्वञ्जगत्सोऽपि जगाम तत्र

ရွှေဒဏ္ဍကို လှုပ်ရှားကာ ကိုင်မြှောက်၍၊ မြတ်စွာသော မေရုတောင်တော်ကိုယ်တိုင်ကဲ့သို့ ပုဂ္ဂိုလ်တော်သည် ရှေ့သို့ ချီတက်သည်။ ခြေချောင်းထိပ်များ၏ တိုက်ခတ်မှုကြောင့် တောင်တန်းများ ပျက်စီးကွဲကြေသွားပြီး၊ ကမ္ဘာကို တုန်လှုပ်စေကာ ပုဂ္ဂိုလ်တော်လည်း ထိုနေရာသို့ ရောက်ရှိသည်။

Verse 39

संहर्तुकामस्त्रिदिवं त्वशेषं प्रमुञ्चमानो विकृताट्टहासम् । जहार सर्वं त्रिदिवं महात्मा संक्षोभयन्वै जगदीश एकः

တိဒိဝ(ကောင်းကင်သုံးထပ်) အားလုံးကို ဖျက်သိမ်းလိုသော ဆန္ဒဖြင့် ကြောက်မက်ဖွယ် အတ္တဟာသကို ထုတ်လွှတ်ကာ၊ စကြဝဠာ၏ တစ်ပါးတည်းသော အီශ්ဝရ မဟာအတ္မာသည် တိဒိဝအားလုံးကို ဆုပ်ကိုင်၍ လှုပ်ခါတုန်လှုပ်စေ하였다။

Verse 40

तं देवमीशानमजं वरेण्यं दृष्ट्वा जगत्संहरणं महेशम् । सा कालरात्रिः सह मातृभिश्च गणाश्च सर्वे शिवमर्चयन्ति

ထိုဘုရား—ဣရှာန၊ မမွေးဖွားသူ၊ အထူးကောင်းမြတ်သူ—လောကကိုပျက်သိမ်းသော မဟေရှကို မြင်လျှင်၊ ကာလာရాత్రီသည် မာတೃများနှင့်အတူ၊ ဂဏာအပေါင်းတို့ကလည်း ရှိဝကို ပူဇော်အာရాధနာပြုကြသည်။

Verse 41

नन्दी च भृङ्गी च गणादयश्च तं सर्वभूतं प्रणमन्ति देवम् । जागद्वरं सर्वजनस्य कारणं हरं स्मरारातिमहर्निशं ते

နန္ဒီ၊ ဘೃင်ဂီ နှင့် ဂဏာအစုအဝေးတို့သည် သတ္တဝါအပေါင်း၌ ပြည့်နှံ့တော်မူသော ထိုဘုရားကို ဦးချကန်တော့ကြသည်—ဟရ၊ စမရ (ကာမဒေဝ) ၏ ရန်သူ—လောက၌ အမြင့်မြတ်ဆုံး၊ သတ္တဝါအားလုံး၏ အကြောင်းရင်း၊ သင်သည် နေ့ည မပြတ် သတိရစွာ စမရဏာပြုသောအရှင်။