Adhyaya 148

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेन्महीपाल तीर्थमङ्गारकं शिवम् । उत्तरे नर्मदाकूले सर्वपापक्षयंकरम्

သီရိမာရကဏ္ဍေယ မဟာဋ္ဌာနက မိန့်ကြားသည်— ထို့နောက် အို မင်းကြီး၊ နရမဒါမြစ်၏ မြောက်ဘက်ကမ်းရှိ အင်္ဂါရက-ရှီဝ တီရ္ထသို့ သွားရမည်၊ ထိုနေရာသည် အပြစ်အားလုံးကို ပျက်စီးစေသည်။

Verse 2

चतुर्थ्यङ्गारकदिने संकल्प्य कृतनिश्चयः । स्नायादस्तं गते सूर्ये सन्ध्योपासनतत्परः

စန္ဒြလပြက္ခဒိန်၏ စတုတ္ထတိထိ (စတုရ္ထီ) သည် အင်္ဂါရကနေ့ (အင်္ဂါနေ့) နှင့် တိုက်ဆိုင်သော်၊ ခိုင်မာသော ဆန္ဒဖြင့် သင်္ကల్ప (ကတိ) ချမှတ်ရမည်။ နေဝင်ပြီးနောက် ရေချိုးကာ စန္ဓျာပူဇာ၌ အလေးအနက်ထားရမည်။

Verse 3

पूजयेल्लोहितं भक्त्या गन्धमाल्यविभूषणैः । संस्थाप्यस्थण्डिले देवं रक्तचन्दनचर्चितम्

ဘက္တိဖြင့် “အနီရောင်သခင်” (အင်္ဂါရက/ကူဇ) ကို အနံ့သာ၊ ပန်းကုံးနှင့် အလှဆင်ပစ္စည်းများဖြင့် ပူဇော်ရမည်။ သန့်စင်ထားသော စ္ထဏ္ဍိလပေါ်တွင် ဒေဝကို တင်ထားပြီး နီရောင် စန္ဒန်ဖြင့် လိမ်းပေးရမည်။

Verse 4

अङ्गारकायेति नमः कर्णिकायां प्रपूजयेत् । कुजाय भूमिपुत्राय रक्ताङ्गाय सुवाससे

ကဏ္ဏိကာ (အလယ်ဗဟို) တွင် ‘အင်္ဂါရကာယ နမಃ’ မန္တရဖြင့် နမസ്കာရပြုကာ ပူဇော်ရမည်—သူသည် ကူဇ၊ မြေမိခင်၏ သား၊ ကိုယ်အင်္ဂါနီရောင်၊ ဝတ်စုံလှပသူ ဖြစ်၏။

Verse 5

हरकोपोद्भवायेति स्वेदजायातिबाहवे । सर्वकामप्रदायेति पूर्वादिषु दलेषु च

အရှေ့ဘက်မှစ၍ အခြားပန်းချပ်များပေါ်တွင် “ဟရ၏ဒေါသမှ ပေါ်ထွန်းသူ”, “ချွေးမှ မွေးဖွားသူ”, “လက်မောင်းခွန်အားကြီးသူ”, “ဆန္ဒအားလုံးကို ပေးသနားသူ” ဟူသော မန္တရများဖြင့် ပူဇော်ရမည်။

Verse 6

एवं सम्पूज्य विधिवद्दद्यादर्घ्यं विधानतः । भूमिपुत्र महावीर्य स्वेदोद्भव पिनाकिनः

ဤသို့ နည်းလမ်းတကျ ပူဇော်ပြီးနောက် သတ်မှတ်ထားသော စည်းကမ်းအတိုင်း အရ္ဃျကို ဆက်ကပ်၍ “အို မြေမိခင်၏သားတော်၊ အို မဟာဗီရျ၊ အို ပိနာကင် (ရှီဝ) ၏ ချွေးမှ ပေါ်ထွန်းသူ” ဟု ဆိုရမည်။

Verse 7

अङ्गारक महातेजा लोहिताङ्ग नमोऽस्तु ते । करकं वारिसंयुक्तं शालितंदुलपूरितम्

အို အင်္ဂါရက မဟာတေဇာရှိသူ၊ အို အနီရောင်အင်္ဂါရှိသူ—သင့်အား နမස්ကာရ။ (ဆက်ကပ်ရန်) ရေဖြည့်ထားသော ကရကအိုးတစ်လုံးကို ရှာလီဆန်စေ့များဖြင့် ပြည့်စုံအောင် ထည့်ထားရမည်။

Verse 8

सहिरण्यं सवस्त्रं च मोदकोपरि संस्थितम् । ब्राह्मणाय निवेद्यं तत्कुजो मे प्रीयतामिति

ရွှေနှင့် အဝတ်အစားတို့နှင့်အတူ ချိုမြိန်သော မోదကများပေါ်တွင် တင်၍ ဘြာဟ္မဏတစ်ဦးထံ ဆက်ကပ်ရမည်၊ ထို့နောက် “ကျွန်ုပ်၏ ကုဇ (Kuja) ပျော်ရွှင်နှစ်သက်ပါစေ” ဟု ဆုတောင်းရမည်။

Verse 9

अर्घं दत्त्वा विधानेन रक्तचन्दनवारिणा । रक्तपुष्पसमाकीर्णं तिलतंदुलमिश्रितम्

နည်းလမ်းအတိုင်း အနီရောင် စန္ဒနနံ့သင်းသော ရေဖြင့် အရ္ဃျကို ဆက်ကပ်ပြီးနောက် အနီရောင်ပန်းများဖြင့် ဖြန့်ကြဲထားကာ နှမ်းစေ့နှင့် ဆန်စေ့တို့ ရောနှောထားသော အရ္ဃျကို ထပ်မံ ဆက်ကပ်ရမည်။

Verse 10

कृत्वा ताम्रमये पात्रे मण्डले वर्तुले शुभे । कृत्वा शिरसि तत्पात्रं जानुभ्यां धरणीं गतः

မင်္ဂလာရှိသော ဝိုင်းပုံမဏ္ဍလအတွင်း ကြေးအိုးကို စီစဉ်ထားပြီး ထိုအိုးကို ခေါင်းပေါ်တင်ကာ ဒူးထောက်၍ မြေပြင်ကို ဦးချကန်တော့ရမည်။

Verse 11

मन्त्रपूतं महाभाग दद्यादर्घ्यं विचक्षणः । ततो भुञ्जीत मौनेन क्षारतिलाम्लवर्जितम्

အို မဟာဘဂ! ပညာရှိသည် မန္တရဖြင့် သန့်စင်ထားသော အရ္ဃျကို ပူဇော်လှူဒါန်းရမည်။ ထို့နောက် မောနဖြင့် စားသောက်၍ အယ်လ်ကာလီအစားအစာ၊ နှမ်းနှင့် ချဉ်သောအရာတို့ကို ရှောင်ကြဉ်ရမည်။

Verse 12

स्निग्धं मृदुसमधुरमात्मनः श्रेय इच्छता । एवं चतुर्थे सम्प्राप्ते चतुर्थ्यङ्गारके नृप

အို မင်းကြီး! ကိုယ်တိုင်၏ အမြင့်ဆုံးကောင်းကျိုးကို လိုလားသူသည် ဆီပြန်၍ နူးညံ့ကာ ချိုမြိန်သက်သာသော ပူဇော်ပစ္စည်းကို ဆက်ကပ်ရမည်။ ထိုသို့ စတုတ္ထီတိသီ ရောက်လာသော်—အထူးသဖြင့် အင်္ဂါနေ့နှင့် တိုက်ဆိုင်သော စတုတ္ထီ (အင်္ဂါရက)—၎င်းသည် သင့်လျော်သော ဝတ်ဖြစ်သည်။

Verse 13

सौवर्णं कारयेद्देवं यथाशक्ति सुरूपिणम् । स्थापयेत्ताम्रके पात्रे गुडपीठसमन्विते

မိမိတတ်နိုင်သမျှ အလှပသော ရုပ်သဏ္ဌာန်ဖြင့် ဘုရား၏ ရွှေရုပ်တုကို ပြုလုပ်စေပြီး၊ ကြေးအိုးကို သကြားညို (ဂုဋ) အခြေခံပလက်ဖောင်းပေါ်တင်ကာ ထိုအိုးအတွင်း၌ ရုပ်တုကို တည်ထားရမည်။

Verse 14

गन्धपुष्पादिभिर्देवं पूजयेद्गुडसंस्थितम् । ईशान्यां स्थापयेद्देवं गुडतोयसमन्वितम्

သကြားညိုပေါ်တွင် တည်ရှိသော ဘုရားကို အနံ့သာ၊ ပန်းနှင့် အခြားပူဇော်ပစ္စည်းများဖြင့် ပူဇော်ရမည်။ ထို့နောက် အီရှာနာဦးတည်ရာ (အရှေ့မြောက်) တွင် သကြားညိုရေဖြင့် တွဲဖက်ကာ ဘုရားကို တည်ထားရမည်။

Verse 15

कासारेण तथाग्नेय्यां स्थापयेत्करकं परम् । रक्ततन्दुलसंमिश्रं नैरृत्यां वायुगोचरे

ထိုနည်းတူ အာဂ္နေယ (တောင်အရှေ့) ဒిశ၌ ကာသာရ (ချိုမြိန်သော ပူဇော်စာ) ဖြင့် ပြည့်စုံသော အထူးကရက/ကလသကို တင်ထားရမည်။ နိုင်ရဋ (တောင်အနောက်) ဒిశ၌ ဝါယု၏ အဝန်းအဝိုင်းအတွင်း လက်နီဆန်စေ့များနှင့် ရောစပ်ထားသော ပူဇော်ပစ္စည်းကို တင်ထားရမည်။

Verse 16

स्थापयेन्मोदकैः सार्धं चतुर्थं करकं बुधः । सूत्रेण वेष्टितग्रीवं गन्धमाल्यैरलंकृतम्

ပညာရှိသည် မောဒက (ပူဇော်မုန့်) များနှင့်အတူ စတုတ္ထ ကရက/ကလသကို တင်ထားရမည်။ ၎င်း၏ လည်ပင်းကို ကြိုးဖြင့် ပတ်၍ အနံ့သာနှင့် ပန်းမော်လီများဖြင့် အလှဆင်ရမည်။

Verse 17

शङ्खतूर्यनिनादेन जयशब्दादिमङ्गलैः । रक्ताम्बरधरं विप्रं रक्तमाल्यानुलेपनम्

သင်္ခနှင့် တူရျ (တူရိယာ) တို့၏ မြည်သံကောင်းကင်လှုပ်ရှားသကဲ့သို့ ထွက်ပေါ်လာပြီး ‘ဇယ’ စသည့် မင်္ဂလာအော်ဟစ်သံများနှင့်အတူ အနီရောင်ဝတ်စုံဝတ်ဆင်သော ဘြာဟ္မဏကို ဂုဏ်ပြုပါ—အနီပန်းမော်လီနှင့် အနီအနုလေပန (လိမ်းဆေး) ဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားသူကို။

Verse 18

वेदिमध्यगतं वापि महदासनसंस्थितम् । सुरूपं सुभगं शान्तं सर्वभूतहिते रतम्

(ဘြာဟ္မဏကို ဖိတ်ခေါ်၍) ဝေဒီအလယ်၌ဖြစ်စေ၊ ကြီးမြတ်သော အာသနပေါ်၌ဖြစ်စေ ထိုင်စေပါ—ရုပ်ရည်လှပ၊ ကံကောင်းမင်္ဂလာရှိ၊ စိတ်ငြိမ်းချမ်း၊ သတ္တဝါအားလုံး၏ အကျိုးချမ်းသာအတွက် အမြဲတမ်း ရည်ရွယ်သူ။

Verse 19

वेदविद्याव्रतस्नातं सर्वशास्त्रविशारदम् । पूजयित्वा यथान्यायं वाचयेत्पाण्डुनन्दन

ဟေ ပာဏ္ဍု၏ သားတော်ရေ၊ ဝေဒဗိဒ္ယာ၌ လေ့ကျင့်ပြီး၊ ဝရတ (သီလကတိ) နှင့် စနာန (သန့်စင်ရေချိုး) ဖြင့် သန့်ရှင်းကာ၊ ရှာස්တရ အားလုံး၌ ကျွမ်းကျင်သူကို ဓမ္မနည်းတကျ ပူဇော်ဂုဏ်ပြုပြီးနောက်၊ စည်းကမ်းတကျ ပဋ္ဌာန်းထားသည့် ပုဏ္ဏစာသားများကို ရွတ်ဖတ်စေပါ။

Verse 20

रक्तां गां च ततो दद्याद्रक्तेनानडुहा सह । प्रीयतां भूमिजो देवः सर्वदैवतपूजितः

ထို့နောက် အနီရောင်နွားမတစ်ကောင်ကို အနီရောင်နွားထီးနှင့်အတူ လှူဒါန်းရမည်။ “မြေမှ ပေါ်ထွန်းသော ဘုရားသည် ပျော်ရွှင်တော်မူပါစေ” ဟူ၍—ဘုရားတို့အားလုံးက ပူဇော်သည့် ဒေဝတော်ဖြစ်၏။

Verse 21

विप्रं प्रदक्षिणीकृत्य पत्नीपुत्रसमन्वितः । पितृमातृसुहृत्सार्द्धं क्षमाप्य च विसर्जयेत्

ဗြာဟ္မဏကို ပရဒက္ခိဏာ လှည့်ပတ်ကာ ဇနီးနှင့် သားနှင့်အတူ၊ ထို့ပြင် အဖေ အမေ နှင့် မိတ်ဆွေများပါဝင်၍ ခွင့်လွှတ်ပါရန် တောင်းပန်ပြီးနောက် လေးစားစွာ ပြန်လွှတ်ရမည်။

Verse 22

एवं कृतस्य तस्याथ तस्मिंस्तीर्थे विशेषतः । यत्पुण्यं फलमुद्दिष्टं तत्ते सर्वं वदाम्यहम्

ဤသို့ ပြုလုပ်ပြီးသော ကုသိုလ်ကိစ္စအကြောင်းကို—အထူးသဖြင့် ထိုတီရ္ထ၌—ကြေညာထားသော ပုဏ္ဏယ-ဖလ (ကုသိုလ်အကျိုး) အားလုံးကို ယခု ငါသည် သင့်အား ပြည့်စုံစွာ ပြောမည်။

Verse 23

सप्त जन्मानि राजेन्द्र सुरूपः सुभगो भवेत् । तीर्थस्यास्य प्रभावेन नात्र कार्या विचारणा

အို မင်းမြတ်ကြီး၊ မွေးဖွားခြင်း ခုနှစ်ကြိမ်တိုင်တိုင် လူသည် ရုပ်ရည်လှပ၍ ကံကောင်းမင်္ဂလာရှိလာမည်။ ဤသည်မှာ ထိုတီရ္ထ၏ အာနုဘော်ပင် ဖြစ်သဖြင့် ဤနေရာ၌ သံသယမလို။

Verse 24

अकामो वा सकामो वा तत्र तीर्थे मृतो नरः । अङ्गारकपुरं याति देवगन्धर्वपूजितः

ဆန္ဒမရှိသူဖြစ်စေ ဆန္ဒရှိသူဖြစ်စေ ထိုတီရ္ထ၌ သေဆုံးသော လူသည် အင်္ဂါရကပုရ (Aṅgāraka-pura) သို့ ရောက်၍ ဒေဝတော်များနှင့် ဂန္ဓဗ္ဗများက ဂုဏ်ပြုပူဇော်ကြသည်။

Verse 25

उपभुज्य यथान्यायं दिव्यान्भोगाननुत्तमान् । इह मानुष्यलोके वै राजा भवति धार्मिकः

ဓမ္မအတိုင်း ထိုက်သင့်သလို မနှိုင်းယှဉ်နိုင်သော ဒိဗ္ဗဘောဂများကို ခံစားပြီးနောက်၊ ဤလူ့လောက၌ အမှန်တကယ် ဓမ္မရှိသော မင်းအဖြစ် မွေးဖွားလာသည်။

Verse 26

सुरूपः सुभगश्चैव सर्वव्याधिविवर्जितः । जीवेद्वर्षशतं साग्रं सर्वलोकनमस्कृतः

သူသည် ရုပ်ရည်လှပ၍ ကံကောင်းသူဖြစ်ကာ ရောဂါအားလုံးမှ ကင်းလွတ်သည်။ နှစ်တစ်ရာပြည့်နှင့် ထို့ထက်ပို၍ အသက်ရှင်ကာ လူအပေါင်းတို့က ဂါရဝပြုကြသည်။

Verse 148

। अध्याय

အဓ္ဓာယ—အခန်းအဆုံး အမှတ်အသား။