Adhyaya 146

Verse 1

। मार्कण्डेय उवाच । अस्माहकं ततो गच्छेत्पितृतीर्थमनुत्तमम् । प्रेतत्वाद्यत्र मुच्यन्ते पिण्डेनैकेन पूर्वजाः

မာရ္ကဏ္ဍေယက ဆိုသည်– ထို့နောက် အစမာဟကရှိ အထူးမြတ်သော ပိတೃတီရ္ထသို့ သွားသင့်၏။ ထိုနေရာတွင် ပိဏ္ဍပူဇော်မှု တစ်ကြိမ်တည်းဖြင့်ပင် မိဘဘိုးဘွားတို့သည် ပရေတဖြစ်မှုနှင့် အခြားဒုက္ခများမှ လွတ်မြောက်ကြ၏။

Verse 2

युधिष्ठिर उवाच । अस्माहकस्य माहात्म्यं कथयस्व ममानघ । स्नानदानेन यत्पुण्यं तथा पिण्डोदकेन च

ယုဓိဋ္ဌိရက ဆိုသည်– အနဃ မဟာတမ၊ အစမာဟက၏ မဟာတ္မကို ကျွန်ုပ်အား ပြောပြပါ။ ရေချိုးသန့်စင်ခြင်းနှင့် ဒါနပြုခြင်းမှလည်းကောင်း၊ ပိဏ္ဍနှင့် ဥဒက-တර්ပဏ (ရေဖြင့်ပူဇော်ခြင်း) မှလည်းကောင်း မည်သို့သော ပုဏ္ဏ်ရရှိသနည်း။

Verse 3

श्रीमार्कण्डेय उवाच । पुरा कल्पे नृपश्रेष्ठ ऋषिदेवसमागमे । प्रश्नः पृष्टो मया तात यथा त्वमनुपृच्छसि

သီရိမာရကဏ္ဍေယ မိန့်တော်မူသည်—အို မင်းမြတ်ကြီး၊ ရှေးက ကလ္ပတစ်ခါတွင် ရှိသီများနှင့် ဒေဝတော်များ စည်းဝေးရာ၌၊ ချစ်သားရေ၊ ငါကိုယ်တိုင်ပင် ယခုသင်မေးသကဲ့သို့ ထိုမေးခွန်းကို မေးခဲ့ဖူးသည်။

Verse 4

एकत्र सागराः सप्त सप्रयागाः सपुष्कराः । नास्य साम्यं लभन्ते ते नात्र कार्या विचारणा

သမုဒ္ဒရာ ခုနစ်ပါးကို ပရယာဂနှင့် ပုရှ္ကရတို့နှင့်အတူ တစ်နေရာတည်းတွင် စုပေါင်းထားသော်လည်း ထိုအရာနှင့် မတူမတန်နိုင်; ဤကိစ္စ၌ ထပ်မံစဉ်းစားရန် မလို။

Verse 5

सोमनाथं तु विख्यातं यत्सोमेन प्रतिष्ठितम् । तत्र सोमग्रहे पुण्यं तत्पुण्यं लभते नरः

ဆိုမနာထသည် ထင်ရှားလှ၏—ဆိုမ (လ) က တည်ထောင်ထားသောကြောင့်။ ထိုနေရာ၌ “ဆိုမဂြဟ” ဟူသော ပုဏ္ဏိယ အနုဋ္ဌာန်ကို ဆောင်ရွက်သူသည် ထိုသန့်ရှင်းသော အကျင့်၏ ကုသိုလ်ကို ရရှိသည်။

Verse 6

मासान्ते पितरो नृणां वीक्षन्ते सन्ततिं स्वकाम् । कश्चिदस्मत्कुलेऽस्माकं पिण्डमत्र प्रदास्यति

လတိုင်း အဆုံးတွင် ပိတೃ (ဘိုးဘွားဝိညာဉ်) တို့သည် မိမိတို့၏ လူမျိုးဆက်နွယ်ကို လှမ်းကြည့်ကာ—“ငါတို့ကူလထဲက တစ်ယောက်ယောက်က ဒီမှာ ပိဏ္ဍ (piṇḍa) ကို ပူဇော်ပေးမလား” ဟု စဉ်းစားကြသည်။

Verse 7

प्रपितामहास्तथादित्याः श्रुतिरेषा सनातनी । एवं ब्रुवन्ति देवाश्च ऋषयः सतपोधनाः

ထို့အတူ ပရပိတာမဟာများနှင့် အာဒိတျယများလည်း ဆိုကြသည်—ဤသည်မှာ ရှရုတိ၏ အနန္တသင်ခန်းစာ ဖြစ်သည်။ ထိုနည်းတူ တပဓနကြွယ်ဝသော ဒေဝတော်များနှင့် ရှိသီများလည်း ထိုသို့ပင် ပြောကြသည်။

Verse 8

सकृत्पिण्डोदकेनैव शृणु पार्थिव यत्फलम् । द्वादशाब्दानि राजेन्द्र योगं भुक्त्वा सुशोभनम्

အို မဟာရာဇာ၊ နားထောင်ပါ—ပိဏ္ဍနှင့် ရေကို တစ်ကြိမ်သာ ပူဇော်လှူဒါန်းခြင်းဖြင့်ပင် ရရှိသော အကျိုးကို။ အို ရာဇင်္ဒြ၊ ဘိုးဘွားပိတೃသည် တစ်ဆယ့်နှစ်နှစ်တိုင် အလှပသော ယောဂသုခကို ခံစားနေ၏။

Verse 9

युगे युगे महाराज अस्माहके पितामहाः । सर्वदा ह्यवलोकन्त आगच्छन्तं स्वगोत्रजम्

အို မဟာရာဇာ၊ ယုဂ်တိုင်း ယုဂ်တိုင်း၌ ကျွန်ုပ်တို့၏ ပိတామဟတို့သည် မိမိတို့၏ ဂိုတ်ရသား လာရောက်လာမည်ကို အမြဲကြည့်ရှုစောင့်မျှော်နေကြ၏။

Verse 10

भविष्यति किमस्माकममावास्याप्यमाहके । स्नानं दानं च ये कुर्युः पितॄणां तिलतर्पणम्

“အမావာಸ್ಯာနေ့မှာတောင်၊ မာဃလမှာတောင် ငါတို့အတွက် ဘာဖြစ်မလဲ” ဟု စိုးရိမ်ကြ၏။ ရေချိုးသန့်စင်ခြင်း၊ ဒါနပြုခြင်းနှင့် ပိတೃတို့အတွက် နှမ်းရေတർပဏ ပူဇော်ခြင်းပြုသူတို့သည် သူတို့ကို ထောက်ပံ့ပေး၏။

Verse 11

ते सर्वपापनिर्मुक्ताः सर्वान्कामांल्लभति वै । जलमध्येऽत्र भूपाल अग्नितीर्थं च तिष्ठति

သူတို့သည် အပြစ်အားလုံးမှ လွတ်ကင်း၍ အလိုဆန္ဒအားလုံးကို အမှန်တကယ် ရရှိကြ၏။ အို ဘူပါလ၊ ဤနေရာ၌ ရေအလယ်တွင် “အဂ္နိတီර්ထ” ဟူသော သန့်ရှင်းသည့် တီර්ထတည်ရှိ၏။

Verse 12

दर्शनात्तस्य तीर्थस्य पापराशिर्विलीयते । स्नानमात्रेण राजेन्द्र ब्रह्महत्यां व्यपोहति

ထိုတီර්ထကို မြင်ရုံသာဖြင့်ပင် အပြစ်အစုအဝေးသည် ပျော်လျက်ပျောက်ကွယ်၏။ အို ရာဇင်္ဒြ၊ ရေချိုးခြင်းတစ်ခုတည်းဖြင့်ပင် ဘြဟ္မဟတ္တျာကဲ့သို့ အလွန်ကြီးမားသော အပြစ်ကိုပါ ဖယ်ရှားနိုင်၏။

Verse 13

शुक्लाम्बरधरो नित्यं नियतः स जितेन्द्रियः । एककालं तु भुञ्जानो मासं तीर्थस्य सन्निधौ

နေ့စဉ် အဖြူရောင်ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်၍ စည်းကမ်းတကျ၊ အင်ဒြိယများကို ထိန်းချုပ်နိုင်သူဖြစ်ကာ တစ်နေ့တစ်ကြိမ်သာ စားသောက်သူသည်—သန့်ရှင်းသော တီရ္ထ၏ အနီး၌ တစ်လတာ နေထိုင်သင့်သည်။

Verse 14

सुवर्णालंकृतानां तु कन्यानां शतदानजम् । फलमाप्नोति सम्पूर्णं पितृलोके महीयते

သူသည် ရွှေဖြင့် အလှဆင်ထားသော ကညာတစ်ရာကို ဒါနပြုသကဲ့သို့ အပြည့်အဝသော အကျိုးဖလကို ရရှိပြီး၊ ပိတೃလောက (ဘိုးဘွားတို့၏ လောက) တွင် ဂုဏ်မြင့်စွာ ချီးမြှောက်ခံရသည်။

Verse 15

पृथिव्यामासमुद्रायां महाभोगपतिर्भवेत् । धनधान्यसमायुक्तो दाता भवति धार्मिकः

ဤသန့်ရှင်းသော ကုသိုလ်ကံ၏ အာနုဘော်ကြောင့် သူသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် သမုဒ္ဒရာအဆုံးအထိ မဟာပျော်ရွှင်ခြင်းတို့၏ အရှင်ဖြစ်လာပြီး၊ ငွေကြေးနှင့် စပါးရိက္ခာပြည့်စုံကာ ဒါနရှင်ဖြစ်၍ ဓမ္မ၌ တည်ကြည်နေသည်။

Verse 16

उपवासी शुचिर्भूत्वा ब्रह्मलोकमवाप्नुयात् । अस्माहकं समासाद्य यस्तु प्राणान् परित्यजेत्

အစာရှောင်၍ ကိုယ်စိတ်သန့်စင်လျက် သူသည် ဘြဟ္မာလောကကို ရောက်နိုင်သည်။ ထို့ပြင် ငါတို့၏ ဤသန့်ရှင်းရာဌာနသို့ ရောက်ပြီးနောက် အသက်ရှူသက်ကို စွန့်လွှတ်သူအတွက်လည်း အမြင့်မြတ်ဆုံး မင်္ဂလာဂတိ ရှိသည်။

Verse 17

कोटिवर्षसहस्राणि रुद्रलोके महीयते । ततः स्वर्गात्परिभ्रष्टः क्षीणकर्मा दिवश्च्युतः

နှစ်ပေါင်း ထောင်ပေါင်းကုဋိများတိုင်အောင် သူသည် ရုဒ္ဒရလောက၌ ဂုဏ်မြင့်စွာ ချီးမြှောက်ခံရသည်။ ထို့နောက် ကုသိုလ်ကုန်ခမ်းသော် ကံအစုအဝေး ချို့ယွင်းကုန်သဖြင့် ကောင်းကင်ဘုံမှ ကျဆင်းကာ ဒေဝအခြေအနေမှ လျော့ကျသွားသည်။

Verse 18

सुवर्णमणिमुक्ताढ्ये कुले जायेत रूपवान् । कृत्वाभिषेकविधिना हयमेधफलं लभेत्

သူသည် ရွှေ၊ ရတနာနှင့် ပုလဲများစွာကြွယ်ဝသော မျိုးရိုးတွင် ရုပ်ရည်လှပစွာ ပြန်လည်မွေးဖွား၏။ အဘိသေက (သန့်စင်အပ်နှံရေချိုး) ပွဲကို နည်းတကျ ပြုလုပ်လျှင် အရှွမေဓ ယဇ္ဉ၏ အကျိုးဖလကို ရရှိ၏။

Verse 19

धनाढ्यो रूपवान्दक्षो दाता भवति धार्मिकः । चतुर्वेदेषु यत्पुण्यं सत्यवादिषु यत्फलम्

သူသည် ငွေကြွယ်၊ ရုပ်ရည်လှ၊ ကျွမ်းကျင်တတ်မြောက်၊ လှူဒါန်းသူ၊ ဓမ္မကိုလိုက်နာသူ ဖြစ်လာ၏။ ဗေဒလေးပါး၌ ရှိသော ကုသိုလ်နှင့် သစ္စာပြောသူတို့၏ အကျိုးဖလ—

Verse 20

तत्फलं लभते नूनं तत्र तीर्थेऽभिषेचनात् । तीर्थानां परमं तीर्थं निर्मितं शम्भुना पुरा

ထိုအကျိုးဖလကိုပင် ထိုတီရ္ထ၌ အဘိသေကရေချိုးခြင်းဖြင့် မလွဲမသွေ ရရှိ၏။ ထိုနေရာသည် တီရ္ထတို့အနက် အမြင့်မြတ်ဆုံး တီရ္ထဖြစ်ပြီး ရှမ်းဘု (ရှီဝ) က ရှေးကာလကတည်းက တည်ဆောက်ထား၏။

Verse 21

हृदयेशः स्वयं विष्णुर्जपेद्देवं महेश्वरम् । गन्धर्वाप्सरसश्चैव मरुतो मारुतास्तथा

နှလုံးသား၌ အရှင်အဖြစ် တည်ရှိသော ဗိෂ္ဏုကိုယ်တိုင် မဟေရှ္ဝရ ဒေဝကို ဂျပ်တော်မူ၏။ ဂန္ဓဗ္ဗ၊ အပ္ဆရာတို့နှင့် မရုတ်—လေဒေဝတော်များလည်း ထိုနည်းတူ ဂျပ်ကြ၏။

Verse 22

विश्वेदेवाश्च पितरः सचन्द्राः सदिवाकराः । मरीचिरत्र्यङ्गिरसौ पुलस्त्यः पुलहः क्रतुः

ဝိශ්ဝေဒေဝတို့နှင့် ပိတရ် (ဘိုးဘွား) တို့သည် လနှင့် နေတို့နှင့်အတူ; ထို့ပြင် ရှိ မရီချိ၊ အတြိ၊ အင်္ဂိရသ; ပုလസ്തျ၊ ပုလဟ နှင့် ကရတု—

Verse 23

प्रचेताश्च वसिष्ठश्च भृगुर्नारद एव च । च्यवनो गालवश्चैव वामदेवो महामुनिः

ပရချေတာ၊ ဝသိဋ္ဌ၊ ဘೃဂု နှင့် နာရဒ လည်းရှိ၏; ထို့ပြင် ချျဝန၊ ဂာလဝ နှင့် မဟာမုနိ ဝာမဒေဝ တို့လည်းရှိ၏။

Verse 24

वालखिल्याश्च गन्धारास्तृणबिन्दुश्च जाजलिः । उद्दालकश्चर्ष्यशृङ्गो वसिष्ठश्च सनन्दनः

ဝါလခိလျာများနှင့် ဂန္ဓာရများ; တೃဏဘိန္ဒု နှင့် ဂျာဇလိ; ဥဒ္ဒာလက နှင့် ရှျယရှೃင်္ဂ; ထို့ပြင် ဝသိဋ္ဌ သည် စနန္ဒန နှင့်အတူရှိ၏။

Verse 25

शुक्रश्चैव भरद्वाजो वात्स्यो वात्स्यायनस्तथा । अगस्तिर्मित्रावरुणौ विश्वामित्रो मुनीश्वरः

ထိုနေရာ၌ သုကြ နှင့် ဘရဒ္ဝါဇ၊ ဝါတ္စျ နှင့် ဝါတ္စျာယန လည်းရှိ၏; မိတ္တ–ဝရုဏ မှ မွေးဖွားသော အဂස්တျ နှင့် မုနီဣශ්ဝရ ဝိශ්ဝာမိတ္ရ တို့လည်းရှိ၏။

Verse 26

गौतमश्च पुलस्त्यश्च पौलस्त्यः पुलहः क्रतुः । सनातनस्तु कपिलो वाह्निः पञ्चशिखस्तथा

ဂေါတမ နှင့် ပုလස්တျ လည်းရှိ၏; ထို့ပြင် ပေါလස්တျ၊ ပုလဟ နှင့် ကရတု; ထို့အပြင် စနာတန၊ ကပိလ၊ ဝဟ္နိ နှင့် ပဉ္စသိခ တို့လည်းရှိ၏။

Verse 27

अन्येऽपि बहवस्तत्र मुनयः शंसितव्रताः । क्रीडन्ति देवताः सर्व ऋषयः सतपोधनाः

ထိုနေရာ၌ ဝတ္တရားကျင့်သုံးမှု နာမည်ကြီးသော မုနိများ အများအပြားလည်း ရှိ၏; ထို့ပြင် တပဿာ၏ ဓနဖြင့် ပြည့်ဝသော ရှိသမျှ ရှိသီတို့နှင့်အတူ ဒေဝတာအားလုံးလည်း ထိုနေရာ၌ ကစားပျော်ရွှင်ကြ၏။

Verse 28

मनुष्याश्चैव योगीन्द्राः पितरः सपितामहाः । अस्माहकेऽत्र तिष्ठन्ति सर्व एव न संशयः

ဤနေရာ၌ လူသားတို့လည်း နေထိုင်ကြ၏၊ ယောဂ၏ အမြင့်မားသော အရှင်များဖြစ်သော ယောဂီန္ဒြာတို့လည်း ရှိ၏။ ထို့ပြင် ပိတೃ (ဘိုးဘွားဝိညာဉ်) များသည် ပိတာမဟ (အဘိုးဘွား) များနှင့်အတူ ရှိကြ၏။ ထိုသူတို့အားလုံးသည် ကျွန်ုပ်တို့၏ အကျိုးအတွက် ဤနေရာ၌ တည်ရှိကြသည်—သံသယမရှိ။

Verse 29

पितरः पितामहाश्चैव तथैव प्रपितामहाः । येषां दत्तमुपस्थायि सुकृतं वापि दुष्कृतम्

ပိတೃ၊ ပိတာမဟ နှင့် ထို့အတူ ပရပိတာမဟ—သူတို့၏ ရှေ့၌ ပူဇော်သက္ကာများ တင်ထားလျက် ရှိရာ—သူတို့ရှေ့တွင် လူ၏ ကုသိုလ်ကံဖြစ်စေ အကုသိုလ်ကံဖြစ်စေ အားလုံး ပေါ်လွင်လာသည်။

Verse 30

अक्षयं तत्र तत्सर्वं यत्कृतं योधनीपुरे । मातरं पितरं त्यक्त्वा सर्वबन्धुसुहृज्जनान्

ယောဓနီပုရ၌ ပြုလုပ်သမျှ အရာအားလုံးသည် အက္ခယ—မပျက်မယွင်း ဖြစ်လာသည်။ မိခင်ဖခင်နှင့် ဆွေမျိုးမိတ်ဆွေကောင်းများအားလုံးကို စွန့်ခွာထားသူဖြစ်စေကာမူ ထိုနေရာ၌ ပြုသောကံသည် မပျက်စီး။

Verse 31

धनं धान्यं प्रियान्पुत्रांस्तथा देहं नृपोत्तम । गच्छते वायुभूतस्तु शुभाशुभसमन्वितः

ဥစ္စာ၊ စပါးသီးနှံ၊ ချစ်မြတ်နိုးသော သားများ—ဤကိုယ်ခန္ဓာတောင်ပင်၊ အရှင်မင်းမြတ်—အားလုံး ဤနေရာ၌ပင် ကျန်ရစ်သည်။ ဇီဝသည် လေကဲ့သို့ ဖြစ်သွားကာ ထွက်ခွာပြီး မိမိ၏ ကုသိုလ်နှင့် အကုသိုလ်ကံတို့ကိုသာ အဖော်အဖြစ် ယူဆောင်သွားသည်။

Verse 32

अदृश्यः सर्वभूतानां परमात्मा महत्तरः । शुभाशुभगतिं प्राप्तः कर्मणा स्वेन पार्थिव

သတ္တဝါအားလုံးအတွက် မမြင်နိုင်သော ပရမာတ္မာ—အကြီးမြတ်တို့ထက် ပို၍ အကြီးမြတ်—အရှင်မင်း၊ မိမိ၏ ကံအလုပ်အရ သုဘဂတိ သို့မဟုတ် အရှုဘဂတိ ကို ရောက်ရှိသည်။

Verse 33

युधिष्ठिर उवाच । शुभाशुभं न बन्धूनां जायते केन हेतुना । एकः प्रसूयते जन्तुरेक एव प्रलीयते

ယုဓိဋ္ဌိရက မိန့်တော်မူသည်– လူတစ်ဦး၏ ကုသိုလ်နှင့် အကုသိုလ်သည် အကြောင်းမည်သို့ကြောင့် ဆွေမျိုးတို့၏ အပိုင်မဖြစ်သနည်း။ သတ္တဝါသည် တစ်ယောက်တည်း မွေးဖွားလာပြီး တစ်ယောက်တည်းပင် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

Verse 34

एको हि भुङ्क्ते सुकृतमेक एव हि दुष्कृतम्

အမှန်တကယ်တော့ တစ်ယောက်တည်းသာ ကုသိုလ်၏ အကျိုးကို ခံစားရပြီး တစ်ယောက်တည်းသာ အကုသိုလ်၏ အကျိုးကိုလည်း ခံယူရသည်။

Verse 35

मार्कण्डेय उवाच । एष त्वयोक्तो नृपते महाप्रश्नः स्मृतो मया

မာရကဏ္ဍေယက မိန့်တော်မူသည်– အို မင်းကြီး၊ သင်မေးမြန်းသော အလွန်နက်ရှိုင်းသည့် မဟာမေးခွန်းကို ကျွန်ုပ် သတိရလာပြီ။

Verse 36

पितामहमुखोद्गीतं श्रुतं ते कथयाम्यहम् । यन्मे पितामहात्पूर्वं विज्ञातमृषिसंसदि

ပိတామဟ (ဗြဟ္မာ) ၏ နှုတ်မှ သီဆိုဟောကြားသကဲ့သို့ ကျွန်ုပ်ကြားနာခဲ့သမျှကို သင်အား ပြန်လည်ပြောကြားမည်။ ထိုတရားတော်ကို ကျွန်ုပ်သည် ယခင်က ရှင်ရသီတို့၏ စည်းဝေးရာတွင် ကျွန်ုပ်၏ အဘိုးထံမှ သိရှိခဲ့သည်။

Verse 37

न माता न पिता बन्धुः कस्यचिन्न सुहृत्क्वचित् । कस्य न ज्ञायते रूपं वायुभूतस्य देहिनः

လေကဲ့သို့ သဘောသဘာဝရှိသော ကိုယ်ခန္ဓာပါ သတ္တဝါအတွက် မိခင်မရှိ၊ ဖခင်မရှိ၊ ဆွေမျိုးမရှိ၊ မည်သည့်နေရာတွင်မှ စစ်မှန်သော မိတ်ဆွေမရှိ။ ထို့ပြင် သူ၏ ရုပ်သဏ္ဌာန်ကိုလည်း မည်သူမျှ မသိနိုင်။

Verse 38

यद्येवं न भवेत्तात लोकस्य तु नरेश्वर । अमर्यादं भवेन्नूनं विनश्यति चराचरम्

ဤသို့ မဖြစ်လျှင်၊ ချစ်သားရေ—လူတို့၏ အရှင်မင်းကြီး—လောကသည် စည်းကမ်းမဲ့ အကန့်အသတ်မဲ့ ဖြစ်သွားမည်၊ လှုပ်ရှားသည့်အရာနှင့် မလှုပ်ရှားသည့်အရာ အားလုံး ပျက်စီးသွားမည်။

Verse 39

एवं ज्ञात्वा पूरा राजन्समस्तैर्लोककर्तृभिः । मर्यादा स्थापिता लोके यथा धर्मो न नश्यति

ဤအကြောင်းကို သိရှိ၍ မင်းကြီးရေ၊ ရှေးကာလ၌ လောကကို ထိန်းသိမ်းသူအပေါင်းတို့သည် လောကတွင် မရျာဒါ (စည်းကမ်းကန့်သတ်ချက်) ကို တည်ထောင်ခဲ့ကြသည်၊ ဓမ္မ မပျက်စီးစေရန်အတွက်။

Verse 40

धर्मे नष्टे मनुष्याणामधर्मोऽभिभवेत्पुनः । ततः स्वधर्मचलनान्नरके गमनं ध्रुवम्

လူသားတို့အတွင်း ဓမ္မ ပျက်စီးသွားလျှင် အဓမ္မသည် ထပ်မံ အနိုင်ယူလွှမ်းမိုးလာသည်။ ထို့နောက် ကိုယ့်၏ စွဝဓမ္မမှ လွဲချော်သဖြင့် နရကသို့ သွားရခြင်းမှာ မလွဲမသွေ ဖြစ်သည်။

Verse 41

लोको निरङ्कुशः सर्वो मर्यादालङ्घने रतः । मर्यादा स्थापिता तेन शास्त्रं वीक्ष्य महर्षिभिः

လူအပေါင်းတို့သည် ထိန်းချုပ်မရဘဲ စည်းကမ်းကန့်သတ်ချက်ကို ကျော်လွန်ရာတွင် ပျော်ရွှင်ကြသည်။ ထို့ကြောင့် မဟာရိရှီတို့သည် ရှာစတြာကို စိစစ်ကြည့်ရှုပြီး မရျာဒါကို တည်ထောင်ခဲ့ကြသည်။

Verse 42

स्नानं दानं जपो होमः स्वाध्यायो देवतार्चनम् । पिण्डोदकप्रदानं च तथैवातिथिपूजनम्

ရေချိုးသန့်စင်ခြင်း၊ ဒါန၊ ဇပ (မန္တရားရွတ်ဖတ်ခြင်း)၊ ဟိုးမ (မီးပူဇော်)၊ စွာဓျာယ (ဝေဒပညာလေ့လာ)၊ ဒေဝတာပူဇော်ခြင်း၊ ပိတရ်တို့အတွက် ပိဏ္ဍနှင့် ဥဒက (ရေ) ပူဇော်ခြင်း၊ ထို့အတူ အတိഥိပူဇော်ခြင်း—

Verse 43

पितरः पितामहाश्चैव तथैव प्रपितामहाः । त्रयो देवाः स्मृतास्तात ब्रह्मविष्णुमहेश्वराः

အဖေ၊ အဖိုးနှင့် အဖိုးကြီး—ချစ်သားရေ—သုံးပါးသော ဒေဝတားဟု မှတ်ယူကြသည်၊ ဘြဟ္မာ၊ ဗိෂ္ဏု နှင့် မဟေရှဝရ။

Verse 44

पूजितैः पूजिताः सर्वे तथा मातामहास्त्रयः । तस्मात्सर्वप्रयत्नेन श्रुतिस्मृत्यर्थनोदितान्

သူတို့ကို ပူဇော်လျှင် အားလုံးကိုပင် ပူဇော်သကဲ့သို့ ဖြစ်သည်; မိခင်ဘက် အဖိုးသုံးပါးလည်း ထိုနည်းတူ။ ထို့ကြောင့် ရှရုတိနှင့် စမရိတိ၏ အဓိပ္ပါယ်အတိုင်း ညွှန်ကြားထားသမျှကို အစွမ်းကုန် လိုက်နာရမည်။

Verse 45

धर्मं समाचरन्नित्यं पापांशेन न लिप्यते । श्रुतिस्मृत्युदितं धर्मं मनसापि न लङ्घयेत्

နေ့စဉ် ဓမ္မကို ကျင့်သုံးသူသည် အပြစ်၏ အမှုန်တစ်စက်တောင် မကပ်လှုပ်။ ရှရုတိနှင့် စမရိတိတွင် ကြေညာထားသော ဓမ္မကို စိတ်ထဲတွင်ပင် မလွန်ကျူးသင့်။

Verse 46

इह लोके परे चैव यदीच्छेच्छ्रेय आत्मनः । पितापुत्रौ सदाप्येकौ बिम्बाद्बिम्बमिवोद्धृतौ

ဤလောကနှင့် နောက်လောကတွင် ကိုယ့်အကျိုးကောင်းကို လိုလားသူသည် သိထားရမည်—အဖေနှင့် သားသည် အမြဲတမ်း တစ်ခုတည်းကဲ့သို့ ချည်နှောင်နေသည်၊ ပုံရိပ်မှ ပုံရိပ် ထွက်ပေါ်သကဲ့သို့။

Verse 47

विभक्तौ वाविभक्तौ वा श्रुतिस्मृत्यर्थतस्तथा । उद्धरेदात्मनात्मानमात्मानमवसादयेत्

အိမ်ထောင်ခွဲနေသည်ဖြစ်စေ မခွဲနေသည်ဖြစ်စေ ရှရုတိနှင့် စမရိတိ၏ အဓိပ္ပါယ်အတိုင်း ပြုမူရမည်။ ကိုယ့်ကို ကိုယ်တိုင် မြှောက်တင်ရမည်; ကိုယ့်ကို ကိုယ် မကျဆင်းစေသင့်။

Verse 48

पिण्डोदकप्रदानाभ्यामृते पार्थ न संशयः । एवं ज्ञात्वा प्रयत्नेन पिण्डोदकप्रदो भवेत्

အို ပါရ္ထ၊ ပိဏ္ဍ (ရှရဒ္ဓ အတွက် ထမင်းလုံး) နှင့် ဥဒက (ရေတർပဏ) ကို မပူဇော်မလှူဒါန်းလျှင်—သံသယမရှိ—တာဝန်မပြည့်စုံပါ။ ထိုသို့ သိပြီးလျှင် ကြိုးစား၍ ပိဏ္ဍနှင့် ဥဒက ပူဇော်သူ ဖြစ်သင့်သည်။

Verse 49

आयुर्धर्मो यशस्तेजः सन्ततिश्चैव वर्धते । पृथिव्यां सागरान्तायां पितृक्षेत्राणि यानि च

အသက်ရှည်ခြင်း၊ ဓမ္မ၊ ဂုဏ်သတင်း၊ ဝိညာဉ်တောက်ပမှုနှင့် မျိုးဆက်—အားလုံး တိုးပွားလာသည်။ ထို့ပြင် သမုဒ္ဒရာများဖြင့် ဝန်းရံထားသော ဤကမ္ဘာမြေပေါ်တွင် ပိတೃ-က்ஷೇತ್ರ ဟူသော ဘိုးဘွားသန့်ရှင်းနယ်မြေများလည်း ရှိသည်…

Verse 50

तानि ते सम्प्रवक्ष्यामि येषु दत्तं महाफलम् । गयायां पुष्करे ज्येष्ठे प्रयागे नैमिषे तथा

ယခု ငါသည် ပူဇော်လှူဒါန်းရာ၌ မဟာအကျိုးရလဒ် ပေးသော နေရာများကို ပြောမည်—ဂယာ၌၊ ပုရှ္ကရ၌၊ ဂျေဋ္ဌ-တီရ္ထ၌၊ ပရယာဂ၌၊ ထို့အတူ နೈမိષ၌။

Verse 51

संनिहत्यां कुरुक्षेत्रे प्रभासे कुरुनन्दन । पिण्डोदकप्रदानेन यत्फलं कथितं बुधैः

အို ကုရုတို့၏ ဂုဏ် (ကူရုနန္ဒန)၊ ကုရုက္ခေတ္တရရှိ သံနိဟိတာ၌လည်းကောင်း၊ ပရဘာသ၌လည်းကောင်း—ပိဏ္ဍနှင့် ဥဒက ပူဇော်ခြင်းကြောင့် ရသော အကျိုးကို ပညာရှိတို့ ပြောကြားထားသကဲ့သို့…

Verse 52

अस्माहके तदाप्नोति नर्मदायां न संशयः । तत्र ब्रह्मा मुरारिश्च रुद्रश्च उमया सह

ထိုအကျိုးတူပင် ငါတို့၏ ကိုယ်ပိုင်နေရာ—နර්မဒါမြစ်၌—သံသယမရှိဘဲ ရရှိသည်။ ထိုနေရာ၌ ဘြဟ္မာ၊ မုရာရီ (ဗိဿဏု) နှင့် ရုဒ္ဒရတို့သည် ဥမာနှင့်အတူ နေထိုင်ကြသည်။

Verse 53

इन्द्राद्या देवताः सर्वे पितरो मुनयस्तथा । सागराः सरितश्चैव पर्वताश्च बलाहकाः

ထိုနေရာ၌ အိန္ဒြာတို့အပါအဝင် ဒေဝတာအပေါင်း၊ ပိတೃ (ဘိုးဘွား) များနှင့် မုနိ/ရိရှီတို့လည်းကောင်း—သမုဒ္ဒရာများ၊ မြစ်များ၊ တောင်တန်းများနှင့် မိုးသယ်ဆောင်သော မိုးတိမ်များ—အားလုံး တည်ရှိကြသည်။

Verse 54

तिष्ठन्ति पितरः सर्वे सर्वतीर्थाधिकं ततः । स्थिता ब्रह्मशिला तत्र गजकुम्भनिभा नृप

ထိုနေရာ၌ ပိတೃအားလုံး တည်နေကြသဖြင့် ထိုတီရ္ထသည် တီရ္ထအပေါင်းထက် မြတ်လွန်၏။ အို မင်းကြီး၊ ထိုနေရာ၌ ဗြဟ္မသီလာ ရှိပြီး ဆင်၏ ဝိုင်းဝိုင်းနဖူးကဲ့သို့ ထင်ရှားသည်။

Verse 55

कलौ न दृश्या भवति प्रधानं यद्गयाशिरः । वैशाखे मासि सम्प्राप्तेऽमावास्यां नृपोत्तम

အို မင်းတော်အမြတ်၊ ကလိယုဂ၌ ‘ဂယာရှီရ’ ဟုခေါ်သော အထွတ်အမြတ် သန့်ရှင်းသင်္ကေတကို ပုံမှန်အားဖြင့် မမြင်ရ; သို့သော် ဝိုင်ရှာခ လ၏ အမဝါသျာနေ့ ရောက်လာသော် ထင်ရှားပေါ်လွင်လာသည်။

Verse 56

व्याप्य सा तिष्ठते तीर्थं गजकुम्भनिभा शिला । तच्च गव्यूतिमात्रं हि तीर्थं ततः प्रवक्षते

ဆင်ခေါင်းအုံ (ဂဇကုမ္ဘ) ကဲ့သို့သော ကျောက်တုံးသည် ထိုတီရ္ထကို လွှမ်းခြုံ၍ ထိုနေရာ၌ တည်မြဲစေသည်။ ထိုသန့်ရှင်းနယ်မြေ၏ အကျယ်အဝန်းကို ဂဗျူတိ တစ်ခုစာဟု ဆိုကြပြီး—ဤသို့ တီရ္ထ၏ အတိုင်းအတာကို ကြေညာသည်။

Verse 57

तस्मिन्दिने तत्र गत्वा यस्तु श्राद्धप्रदो भवेत् । पितॄणामक्षया तृप्तिर्जायते शतवार्षिकी

ထိုနေ့တင် ထိုနေရာသို့ သွား၍ ရှရာဒ္ဓ (śrāddha) ပူဇော်သူအတွက် ဘိုးဘွားပိတೃတို့၌ မပျက်မယွင်းသော စိတ်ကျေနပ်မှု ပေါ်ပေါက်ကာ နှစ်တစ်ရာတိုင်တည်တံ့သည်။

Verse 58

अन्यस्यामप्यमावास्यां यः स्नात्वा विजितेन्द्रियः । करोति मनुजः श्राद्धं विधिवन्मन्त्रसंयुतम्

အခြားအမဝါသျာနေ့တွင်ပင် အင်ဒြိယများကိုအနိုင်ယူ၍ ရေချိုးသန့်စင်ကာ မန္တရများနှင့်အတူ စည်းကမ်းတကျ သြာဒ္ဓကို ပြုလုပ်သူသည်—

Verse 59

तस्य पुण्यफलं यत्स्यात्तच्छृणुष्व नराधिप । अग्निष्टोमाश्वमेधाभ्यां वाजपेयस्य यत्फलम्

အို မင်းကြီး၊ ထိုကဲ့သို့ပြုခြင်းမှ ရရှိသော ကုသိုလ်ဖလကို နားထောင်ပါ။ ၎င်းသည် အဂ္နိဋ္ဌိုမနှင့် အရှွမေဓ ယဇ္ဉ၏ ဖလနှင့်တူကာ ဝာဇပေယ၏ ဖလနှင့်လည်း တူ၏။

Verse 60

तत्फलं समवाप्नोति यथा मे शङ्करोऽब्रवीत् । रौरवादिषु सर्वेषु नरकेषु व्यवस्थिताः

ထိုဖလကိုပင် သူရရှိသည်၊ ငါ့အား ရှင်ကရက ပြောကြားသကဲ့သို့။ ထို့ပြင် ရော်ရဝ စသည့် နရကအားလုံးတွင် တည်ရှိနေသူတို့—

Verse 61

पिता पितामहाद्याश्च पितृके मातृके तथा । पिण्डोदकेन चैकेन तर्पणेन विशेषतः

အဖေ၊ အဖိုးအဘိုးများနှင့် အခြားပိတೃများ—ဖခင်ဘက်နှင့် မိခင်ဘက် နှစ်ဖက်လုံး—ပိဏ္ဍနှင့် ရေကို တစ်ကြိမ်တည်း ပူဇော်ခြင်းဖြင့်၊ အထူးသဖြင့် တර්ပဏဖြင့် အလွန်တရာ ကျေနပ်ကြသည်။

Verse 62

क्रीडन्ति पितृलोकस्था यावदाभूतसम्प्लवम् । ये कर्मस्था विकर्मस्था ये जाताः प्रेतकल्मषाः

ပိတೃလောက၌ နေထိုင်သူတို့သည် မဟာပရလယအထိ ပျော်ရွှင်ကစားကြသည်။ ထို့ပြင် ကမ္မ သို့မဟုတ် ဝိကမ္မတွင် ချည်နှောင်ခံရသူတို့—ပရေတအခြေအနေ၏ အညစ်အကြေးနှင့် မွေးဖွားလာသူတို့—

Verse 63

पिण्डेनैकेन मुच्यन्ते तेऽपि तत्र न संशयः । अस्माहके शिला दिव्या तिष्ठते गजसन्निभा

ပိဏ္ဍပူဇာတစ်လုံးတည်းဖြင့်ပင် သူတို့လည်း ထိုနေရာ၌ လွတ်မြောက်ကြသည်—သံသယမရှိ။ ကျွန်ုပ်တို့ဒေသ၌ ဆင်သဏ္ဍာန်တူသော ဒိဗ္ဗကျောက်တုံးတစ်တုံး တည်ရှိနေသည်။

Verse 64

ब्रह्मणा निर्मिता पूर्वं सर्वपापक्षयंकरी । उपर्यस्या यथान्यायं पितॄनुद्दिश्य भारत

ဤကျောက်ကို ရှေးကာလ၌ ဘြဟ္မာက ဖန်ဆင်းခဲ့ပြီး အပြစ်အားလုံးကို ပျောက်ကင်းစေသော အကြောင်းဖြစ်သည်။ အို ဘာရတ၊ ဤကျောက်ပေါ်တွင် ပိတೃ (ဘိုးဘွား) များကို ရည်ညွှန်း၍ နည်းလမ်းတကျ ပူဇာကర్మကို ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 65

दक्षिणाग्रेषु दर्भेषु दद्यात्पिण्डान्विचक्षणः । भूमौ चान्नेन सिद्धेन श्राद्धं कृत्वा यथाविधि

ပညာရှိသူသည် တောင်ဘက်သို့ အဖျားညွှန်ထားသော ကုရှမြက် (darbha) ပေါ်တွင် ပိဏ္ဍများကို ဆက်ကပ်ရမည်။ ထို့ပြင် မြေပြင်ပေါ်တွင် ချက်ပြီးစီးသော အစာဖြင့် နည်းလမ်းတကျ ရှရာဒ္ဓ (śrāddha) ကို ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 66

श्राद्धिभ्यो वस्त्रयुग्मानि छत्रोपानत्कमण्डलु । दक्षिणा विविधा देया पितॄनुद्दिश्य भारत

ရှရာဒ္ဓတွင် ပါဝင်သော ဘြာဟ္မဏများအား အဝတ်အစားတစ်စုံ၊ ထီး၊ ဖိနပ်နှင့် ကမဏ္ဍလု (ရေခွက်/ရေကန်) ကို ပေးလှူရမည်။ အို ဘာရတ၊ ပိတೃများကို ရည်ညွှန်း၍ ဒက္ခိဏာ (dakṣiṇā) အမျိုးမျိုးကိုလည်း ဆက်ကပ်ရမည်။

Verse 67

यो ददाति द्विजश्रेष्ठ तस्य पुण्यफलं शृणु । तस्य ते द्वादशाब्दानि तृप्तिं यान्ति न संशयः

အို ဒွိဇအမြတ်၊ ပေးလှူသူ၏ ကုသိုလ်ဖလကို နားထောင်လော့။ သူ၏ ပိတೃ (ဘိုးဘွား) များသည် ဆယ့်နှစ်နှစ်တိုင်တိုင် စိတ်ကျေနပ်တင်းတိမ်ကြသည်—သံသယမရှိ။

Verse 68

अस्माहके महाराज पितरश्च पितामहाः । वायुभूता निरीक्षन्ते आगच्छन्तं स्वगोत्रजम्

အို မဟာရာဇာ၊ ကျွန်ုပ်တို့၏ ဖခင်များနှင့် အဘိုးဘွားများသည် လေကဲ့သို့ သေးငယ်သိမ်မွေ့လာ၍ မိမိတို့၏ ဂိုထရ (gotra) မျိုးရိုးမှ မွေးဖွားသူ၏ လာရောက်မှုကို စောင့်ကြည့်နေကြသည်။

Verse 69

अत्र तीर्थे सुतोऽभ्येत्य स्नात्वा तोयं प्रदास्यति । श्राद्धं वा पिण्डदानं वा तेन यास्याम सद्गतिम्

‘ဤတီရ္ထ (tīrtha) သန့်ရှင်းရာ၌ ကျွန်ုပ်တို့၏ သားသည် လာမည်; ရေချိုးပြီးနောက် တර්ပဏ (tarpana) အဖြစ် ရေကို အర్పဏ (arpana) ပြုမည်။ သူက śrāddha ပြုစေကာမူ သို့မဟုတ် piṇḍa-dāna ပေးစေကာမူ ထိုပုဏ္ဏာကြောင့် ကျွန်ုပ်တို့သည် စဒ္ဂတိ (sadgati) ကို ရရှိမည်।’

Verse 70

स्नाने कृते तु ये केचिज्जायन्ते वस्त्रविप्लुषः । प्रीणयेन्नरकस्थांस्तु तैः पितॄन्नात्र संशयः

ရေချိုးပြီးသောအခါ အဝတ်အစားမှ ကျလာသော ရေစက်များသည် ထိုရေစက်များပင် နရက၌ရှိသော ပိတೃ (Pitṛ) များကို ပျော်ရွှင်တည်ငြိမ်စေသည်—ဤအကြောင်း၌ သံသယမရှိ။

Verse 71

केशोदबिन्दवस्तस्य ये चान्ये लेपभाजिनः । तृप्यन्त्यनग्निनसंस्कारा यं मृताः स्युः स्वगोत्रजाः

သူ၏ ဆံပင်မှ ကျလာသော ရေစက်များနှင့် ကိုယ်ခန္ဓာပေါ်တွင် ကပ်နေသော အခြားရေစက်များကြောင့် မိမိဂိုထရတူ မျိုးရိုးဝင် သေဆုံးသူများထဲမှ မီးဖြင့် သင်္ဂါရ (အန္တျေṣṭိ) မပြုရသေးဘဲ ကွယ်လွန်သွားသူများတောင် တృप्त ကြသည်။

Verse 72

तत्र तीर्थे तु ये केचिच्छ्राद्धं कृत्वा विधानतः । नरकादुद्धरन्त्याशु जपन्तः पितृसंहिताम्

ထိုတီရ္ထ၌ မည်သူမဆို စည်းကမ်းအတိုင်း śrāddha ကို ပြုလုပ်၍ Pitṛ-saṃhitā ကို ဂျပ် (japa) ရွတ်ဆိုလျှင် ပိတೃများကို နရကမှ လျင်မြန်စွာ ကယ်တင်နိုင်သည်။

Verse 73

वनस्पतिगते सोमे यदा सोमदिनं भवेत् । अक्षयाल्लभते लोकान्पिण्डेनैकेन मानवः

လသည် ဝနஸပတိ နက္ခတ်၌ တည်နေပြီး တနင်္လာနေ့ဖြစ်သော် လူသည် ပိဏ္ဍ (piṇḍa) တစ်လုံးတည်း ပူဇော်ခြင်းဖြင့်ပင် မပျက်မယွင်းသော လောကများကို ရရှိနိုင်သည်။

Verse 74

अक्षयं तत्र वै सर्वं जायते नात्र संशयः । नरकादुद्धरन्त्याशु जपन्ते पितृसंहिताम्

ထိုနေရာ၌ အရာအားလုံးသည် အက္ခယ (မပျက်မယွင်း) ဖြစ်လာသည်ဟု သံသယမရှိ။ ပိတೃ-သံဟိတာ (Pitṛ-saṃhitā) ကို ဇပပြုလျှင် ဘိုးဘွားများကို နရကမှ လျင်မြန်စွာ ကယ်တင်နိုင်သည်။

Verse 75

तस्मिंस्तीर्थे त्वमावास्यां पितॄनुद्दिश्य भारत । नीलं सर्वाङ्गसम्पूर्णं योऽभिषिच्य समुत्सृजेत्

အို ဘာရတ! ထိုတီရ္ထ၌ အမావာသျာနေ့တွင် ပိတೃတို့ကို ရည်ညွှန်း၍ အင်္ဂါအစုံအလင် ပြည့်စုံသော ‘နီလ’ နွားထီးကို အဘိသေက (သန့်စင်ပူဇော်) ပြုပြီးနောက် ဝೃષోత్సರ್ಗ အဖြစ် လွှတ်ပေးသူသည် ဘိုးဘွားဓမ္မကို အလွန်တန်ခိုးကြီးစွာ ဆောင်ရွက်သူဖြစ်သည်။

Verse 76

तस्य पुण्यफलं वक्तुं न तु वाचस्पतिः क्षमः । अस्माहके वृषोत्सर्गाद्यत्पुण्यं समवाप्यते

ထိုကောင်းမှု၏ ပုဏ္ဏဖလကို ပြောဆိုရန် ဝါစස්ပတိ (Vācaspati) တောင် မစွမ်းနိုင်။ ဤနေရာ၌ ဝೃષోత్సರ್ಗ ပူဇော်ပွဲကြောင့် ရရှိသော ပုဏ္ဏသည် အလွန်ကျယ်ပြန့်လှသည်။

Verse 77

तव शुश्रूषणात्सर्वं तत्प्रवक्ष्यामि भारत । रौरवादिषु ये किंचित्पच्यन्ते तस्य पूर्वजाः

သင်၏ ဂရုတစိုက် နာခံ၍ ရိုသေစွာ ပြုစုမှုကြောင့်၊ အို ဘာရတ၊ ထိုအရာအားလုံးကို ငါရှင်းပြမည်။ ရော်ရဝ (Raurava) စသည့် နရကများတွင် ဒုက္ခခံ၍ ‘ပူလောင်’ နေသော သူ၏ ဘိုးဘွားများပင်—

Verse 78

वृषोत्सर्गेण तान्सर्वांस्तारयेदेकविंशतिम् । लोहितो यस्तु वर्णेन मुखे पुच्छे च पाण्डुरः

နွားထီးလွှတ်ပူဇော်သည့် ဝೃಷိုৎসರ್ಗ မဟာကောင်းမှုကြောင့် ဘိုးဘွားပိတೃ ၂၁ ပါးလုံးကို ကယ်တင်နိုင်သည်။ အရောင်မှာ နီမြန်းသော်လည်း မျက်နှာနှင့် အမြီးမှာ ဖြူဖျော့သော နွားထီး—

Verse 79

पिङ्गः खुरविषाणाभ्यां स नीलो वृष उच्यते । यस्तु सर्वाङ्गपिङ्गश्च श्वेतः पुच्छखुरेषु च

ခြေခွာနှင့် ချိုတို့တွင် ပင်္ဂလ (ရွှေရောင်) ရှိသော နွားထီးကို ‘နီလ’ နွားဟု ခေါ်သည်။ သို့ရာတွင် ကိုယ်လုံးတစ်လျှောက် ပင်္ဂလဖြစ်ပြီး အမြီးနှင့် ခွာတို့တွင် ဖြူသော နွားထီး—

Verse 80

स पिङ्गो वृष इत्याहुः पितॄणां प्रीतिवर्धनः । पारावतसवर्णश्च ललाटे तिलको भवेत्

ထိုနွားထီးကို ‘ပင်္ဂ’ နွားဟု ခေါ်ကြပြီး ပိတೃ (ဘိုးဘွား) တို့၏ ပီတိကို တိုးပွားစေသည်။ ထို့ပြင် ခိုရောင်ကဲ့သို့ ဖြစ်၍ နဖူးပေါ်တွင် တီလက အမှတ်ရှိရမည်။

Verse 81

तं वृषं बभ्रुमित्याहुः पूर्णं सर्वाङ्गशोभनम् । सर्वाङ्गेष्वेकवर्णो यः पिङ्गः पुच्छखुरेषु च

ထိုနွားထီးကို ‘ဘဗ္ဘရု’ ဟု ခေါ်ကြသည်—ပြည့်စုံ၍ အင်္ဂါအစိတ်အပိုင်းတိုင်း လှပသည်။ ကိုယ်လုံးတစ်လျှောက် အရောင်တစ်မျိုးတည်းဖြစ်ပြီး အမြီးနှင့် ခွာတို့တွင် ပင်္ဂလဖြစ်သော နွားထီး—

Verse 82

खुरपिङ्गं तमित्याहुः पितॄणां सद्गतिप्रदम् । नीलं सर्वशरीरेण स्वारक्तनयनं दृढम्

ထိုနွားထီးကို ‘ခူရ-ပင်္ဂ’ ဟု ခေါ်ကြပြီး ပိတೃတို့အား သဒ္ဂတိ (ကောင်းမွန်သော လမ်းကြောင်း) ပေးတတ်သည်။ (တစ်မျိုးတည်း) ‘နီလ’ သည် ကိုယ်လုံးတစ်လျှောက် အပြာရောင်ဖြစ်၍ မျက်လုံးများ သဘာဝအတိုင်း နီမြန်းကာ ခိုင်မာသန်စွမ်းသည်။

Verse 83

तमेव नीलमित्याहुर्नीलः पञ्चविधः स्मृतः । यस्तु वैश्यगृहे जातः स वै नीलो विशिष्यते

ထိုအရာကိုပင် ‘နီလ’ ဟုခေါ်ကြပြီး ‘နီလ’ သည် ငါးမျိုးရှိသည်ဟု စမృతိ၌ မှတ်သားထားသည်။ သို့ရာတွင် ဝိုင်ရှျယ အိမ်ထောင်၌ မွေးဖွားသူသည် အထူးထင်ရှားသော ‘နီလ’ ဟု သတ်မှတ်ကြသည်။

Verse 84

न वाहयेद्गृहे जातं वत्सकं तु कदाचन । तेनैव च वृषोत्सर्गे पितॄणामनृणो भवेत्

မိမိအိမ်၌ မွေးဖွားသော နွားကလေးကို မည်သည့်အခါမျှ အလေးတင်ဆောင်စေသည့် တိရစ္ဆာန်အဖြစ် မခိုင်းစေသင့်။ ထိုတိရစ္ဆာန်တစ်ကောင်တည်းဖြင့်ပင် vṛṣotsarga ပူဇော်ကర్మ၌ ပိတೃများအပေါ်ရှိ အကြွေးမှ လွတ်ကင်းလာသည်။

Verse 85

जातं तु स्वगृहे वत्सं द्विजन्मा यस्तु वाहयेत् । पतन्ति पितरस्तस्य ब्रह्मकोकगता अपि

ဒွိဇ (နှစ်ကြိမ်မွေး) တစ်ဦးက မိမိအိမ်၌ မွေးဖွားသည့် နွားကလေးကို အသုံးချကာ အလုပ်တိရစ္ဆာန်ကဲ့သို့ ပြုမူလျှင်၊ သူ၏ ပိတೃများသည်—ဗြဟ္မလောကသို့ ရောက်ပြီးသားဖြစ်စေကာမူ—ကျဆင်းကြသည်ဟု ဆိုကြသည်။

Verse 86

यथायथा हि पिबति पीत्वा धूनाति मस्तकम् । पिबन्पितॄन् प्रीणयति नरकादुद्धरेद्धुनन्

မည်သို့မည်ပုံ သောက်သောက်၊ သောက်ပြီးနောက် ခေါင်းကို လှုပ်ခါသကဲ့သို့—သောက်ခြင်းဖြင့် ပိတೃများကို ပျော်ရွှင်စေပြီး၊ ခေါင်းလှုပ်ခါခြင်းဖြင့် သူတို့ကို နရကမှ လျင်မြန်စွာ ကယ်တင်တင်မြှောက်ပေးသည်။

Verse 87

यथा पुच्छाभिघातेन स्कन्धं गच्छन्ति बिन्दवः । नरकादुद्धरन्त्याशु पतितान् गोत्रिणस्तथा

အမြီးဖြင့် ထိုးထိလှုပ်ခါသဖြင့် ရေစက်များသည် ပခုံးပေါ်သို့ ပျံတက်သကဲ့သို့၊ ထိုနည်းတူပင် တစ်ဂိုတြ (gotra) တည်းဟူသော ဆွေမျိုးများအနက် ကျဆင်းသူတို့ကို နရကမှ လျင်မြန်စွာ ကယ်တင်တင်မြှောက်ပေးသည်။

Verse 88

गर्जन्प्रावृषि काले तु विषाणाभ्यां भुवं लिखन् । खुरेभ्यो या मृदुद्भूता तया संप्रीणयेदृषीन्

မိုးရာသီတွင် ၎င်းသည် ဟိန်းဟောက်၍ ချိုဖြင့် မြေပြင်ကို ခြစ်ရေးသကဲ့သို့ ပြုသောအခါ၊ ခြေခွာမှ ထွက်ပေါ်လာသော နူးညံ့မြေမှုန့်ဖြင့် ရှိသီတို့ကို ပူဇော်၍ ကျေနပ်စေသင့်သည်။

Verse 89

पिबन्पितॄन् प्रीणयते खादनोल्लेखने सुरान् । गर्जन्नृषिमनुष्यांश्च धर्मरूपो हि धर्मज

သောက်သုံးခြင်းဖြင့် ပိတೃများကို ကျေနပ်စေသည်; စားသောက်၍ မြေကို ခြစ်ကာကောက်ခြင်းဖြင့် ဒေဝတားတို့ကို ကျေနပ်စေသည်; ဟိန်းဟောက်ခြင်းဖြင့် ရှိသီနှင့် လူသားတို့ကိုပါ ကျေနပ်စေသည်—အို ဓမ္မ၏သား၊ ၎င်းသည် အမှန်တကယ် ဓမ္မ၏ရုပ်သဘောပင် ဖြစ်သည်။

Verse 90

भूतैर्वापि पिशाचैर्वा चातुर्थिकज्वरेण वा । गृहीतोऽस्माहकं गच्छेत्सर्वेषामाधिनाशनम्

ဘူတများဖြစ်စေ ပိသာချာများဖြစ်စေ၊ သို့မဟုတ် လေးရက်တစ်ကြိမ် ပြန်တက်သော ဖျားနာမှုကြောင့် ဖမ်းဆီးခံရလျှင်—ဒုက္ခရောက်သူသည် ဤနေရာသို့ သွားရမည်; ၎င်းသည် အားလုံး၏ ရောဂါဝေဒနာကို ပျောက်ကင်းစေသည်။

Verse 91

स्नात्वा तु विमले तोये दर्भग्रन्थिं निबन्धयेत् । मस्तके बाहुमूले वा नाभ्यां वा गलकेऽपि वा

သန့်ရှင်းကြည်လင်သော ရေတွင် ရေချိုးပြီးနောက် ဒರ್ಭမြက်ကို ချည်ကပ်၍ အဖုချည်ရမည်—ခေါင်းပေါ်၌ဖြစ်စေ၊ လက်မောင်းအမြစ်၌ဖြစ်စေ၊ ဗိုက်ခေါင်း (နာဗီ) ၌ဖြစ်စေ၊ သို့မဟုတ် လည်ချောင်း၌ပင်ဖြစ်စေ။

Verse 92

गत्वा देवसमीपं च प्रादक्षिण्येन केशवम् । ततः समुच्चरन्मन्त्रं गायत्र्या वाथ वैष्णवम्

ဒေဝတားအနီးသို့ သွား၍ ကေရှဝကို ပရဒက္ခိဏာ လှည့်ပတ်ကာ ပူဇော်ပြီးနောက် မန္တရကို ရွတ်ဆိုရမည်—ဂါယတ္ရီ မန္တရ သို့မဟုတ် ဝိုင်ရှ္ဏဝ မန္တရ။

Verse 93

नारायणं शरण्येशं सर्वदेवनमस्कृतम् । नमो यज्ञाङ्गसम्भूत सर्वव्यापिन्नमोऽस्तु ते

ကယ်တင်ရာအရှင် နာရာယဏအား နမောကာရပြုပါ၏၊ ဒေဝတားအပေါင်းတို့က ဂုဏ်ပြုနမောကာရပြုသော အရှင်။ ယဇ္ဉ၏ အင်္ဂါအဖြစ် ပေါ်ထွန်းတော်မူသော၊ အလုံးစုံ၌ ပြန့်နှံ့တော်မူသော အရှင်၊ သင့်အား နမောရှိပါစေ။

Verse 94

नमो नमस्ते देवेश पद्मगर्भ सनातन । दामोदर जयानन्त रक्ष मां शरणागतम्

နမော နမောတော်မူပါစေ၊ ဒေဝတားတို့၏ အရှင်၊ ပဒ္မဂರ್ಭ သနာတန အရှင်။ ဒာမောဒရ၊ အောင်မြင်သော အနန္တ အရှင်၊ ရှရဏာဂတဖြစ်သော ကျွန်ုပ်ကို ကာကွယ်တော်မူပါ။

Verse 95

त्वं कर्ता त्वं च हर्ता च जगत्यस्मिंश्चराचरे । त्वं पालयसि भूतानि भुवनं त्वं बिभर्षि च

ဤလောက၌ လှုပ်ရှားသောအရာနှင့် မလှုပ်ရှားသောအရာတို့၏ ဖန်ဆင်းရှင်လည်း သင်တော်မူ၏၊ ပြန်လည်သိမ်းယူရှင်လည်း သင်တော်မူ၏။ သင်သည် သတ္တဝါအပေါင်းတို့ကို စောင့်ရှောက်တော်မူပြီး၊ ဘုဝနအလုံးစုံကိုလည်း ထမ်းဆောင်တော်မူ၏။

Verse 96

प्रसीद देवदेवेश सुप्तमङ्गं प्रबोधय । त्वद्ध्याननिरतो नित्यं त्वद्भक्तिपरमो हरे

ကရုဏာတော်မူပါ၊ ဒေဝတားတို့၏ ဒေဝတော်မူသော အရှင်။ အိပ်ပျော်နေသော သင့်အင်္ဂါကို နိုးထတော်မူပါ။ ဟရီ အရှင်၊ ကျွန်ုပ်သည် အမြဲ သင့်ကို ဓ్యာနပြု၍ လုံးဝ သင့်ဘက္တိကို အမြင့်ဆုံးထားသူဖြစ်ပါ၏—ကျွန်ုပ်အပေါ် ကရုဏာတော်မူပါ။

Verse 97

इति स्तुतो मया देव प्रसादं कुरु मेऽच्युत । मां रक्ष रक्ष पापेभ्यस्त्रायस्व शरणागतम्

ဤသို့ ကျွန်ုပ်က ချီးမွမ်းပြီးနောက်၊ ဒေဝ အရှင်၊ အချျုတ အရှင်၊ ကျွန်ုပ်အပေါ် ကရုဏာတော်မူပါ။ ကျွန်ုပ်ကို ကာကွယ်တော်မူပါ၊ ကာကွယ်တော်မူပါ; အပြစ်များမှ ကယ်တင်တော်မူပါ၊ ကျွန်ုပ်သည် ရှရဏာဂတဖြစ်ပါ၏။

Verse 98

एवं स्तुत्वा च देवेशं दानवान्तकरं हरिम् । पुनरुक्तेन वै स्नात्वा ततो विप्रांस्तु भोजयेत्

ဤသို့ နတ်တို့၏အရှင်၊ ဒာနဝတို့ကိုဖျက်ဆီးသော ဟရီကို ချီးမွမ်းပြီးနောက် သတ်မှတ်မန်တရားကို ရွတ်ဆိုကာ ထပ်မံရေချိုး၍ ထို့နောက် ဗြာဟ္မဏများအား အာဟာရပူဇော်ကျွေးမွေးရမည်။

Verse 99

वेदोक्तेन विधानेन स्नानं कृत्वा यथाविधि । पिण्डनिर्वपणं कृत्वा वाचयेत्स्वस्तिकं ततः

ဝေဒတွင်ဆိုထားသည့် နည်းလမ်းအတိုင်း စည်းကမ်းပြည့်စုံစွာ ရေချိုးပြီးနောက် ပိဏ္ဍပူဇော် (piṇḍa) ကို ပြုလုပ်ရမည်။ ထို့နောက် ဆွஸတိက မင်္ဂလာကရမကို ရွတ်ဖတ်စေသင့်သည်။

Verse 100

एवं स्तुत्वा च देवेशं दानवान्तकरं हरिम् । पुनरुक्तेन वै स्नात्वा ततो विप्रांस्तु भोजयेत्

ဤသို့ နတ်တို့၏အရှင်၊ ဒာနဝတို့ကိုဖျက်ဆီးသော ဟရီကို ချီးမွမ်းပြီးနောက် သတ်မှတ်မန်တရားကို ရွတ်ဆိုကာ ထပ်မံရေချိုး၍ ထို့နောက် ဗြာဟ္မဏများအား အာဟာရပူဇော်ကျွေးမွေးရမည်။

Verse 101

वेदोक्तेन विधानेन स्नानं कृत्वा यथाविधि । एवं तान्वाचयित्वा तु ततो विप्रान्विसर्जयेत्

ဝေဒနည်းလမ်းအတိုင်း စည်းကမ်းပြည့်စုံစွာ ရေချိုးပြီး၊ ထိုသို့ပင် သူတို့အား ရွတ်ဖတ်စေပြီးနောက် ဗြာဟ္မဏများကို လေးစားစွာ ပြန်လွှတ်ရမည်။

Verse 102

यत्तत्रोच्चरितं किंचित्तद्विप्रेभ्यो निवेदयेत् । तत्र तीर्थे नरः स्नात्वा नारी वा भक्तितत्परा । शक्तितो दक्षिणां दद्यात्कृत्वा श्राद्धं यथाविधि

အဲဒီမှာ ရွတ်ဆိုထားသမျှကို ဗြာဟ္မဏများထံ နိဗေဒနာအဖြစ် တင်ပြရမည်။ ထိုတီရ္ထ၌ ယောကျာ်းက ရေချိုးပြီးနောက်ဖြစ်စေ၊ ယုံကြည်ဘက်တိဖြင့် တည်ကြည်သော မိန်းမဖြစ်စေ၊ စည်းကမ်းတကျ śrāddha ကို ပြုလုပ်ပြီး မိမိစွမ်းအားအတိုင်း dakṣiṇā ကို ပူဇော်ပေးရမည်။

Verse 103

तत्र तीर्थे नरो यावत्स्नापयेद्विधिपूर्वकम् । क्षीरेण मधुना वापि दध्ना वा शीतवारिणा

ထိုတီရ္ထ၌ လူသည် ဓမ္မနည်းတကျ ရေချိုးပူဇော်မှုကို ပြုနေသမျှ—နို့ဖြင့်ဖြစ်စေ၊ ပျားရည်ဖြင့်ဖြစ်စေ၊ ဒဓိ(ယိုဂတ်)ဖြင့်ဖြစ်စေ၊ အေးမြသောရေဖြင့်ဖြစ်စေ—

Verse 104

तावत्पुष्करपात्रेषु पिबन्ति पितरो जलम् । अयने विषुवे चैव युगादौ सूर्यसंक्रमे

ထိုအချိန်တလျှောက်ပင် ပိတೃ(ဘိုးဘွား)တို့သည် ကြာပန်းပုံးများမှ ရေကို သောက်ကြသည်—အထူးသဖြင့် အယန(နွေ/ဆောင်းအယန), ဗိသုဝ(ညီမျှနေ့ည), ယုဂအစနှင့် နေ၏ သင်္ကြန်တိ(စင်္ကရန္တိ)ကာလ၌။

Verse 105

पुष्पैः सम्पूज्य देवेशं नैवेद्यं यः प्रदापयेत् । सोऽश्वमेधस्य यज्ञस्य फलं प्राप्नोति पुष्कलम्

ပန်းများဖြင့် ဒေဝေရှ(ဒေဝတို့၏ အရှင်)ကို စုံလင်စွာ ပူဇော်၍ နైవేద្យ(အာဟာရပူဇော်)ကို ဆက်ကပ်သူသည် အရှ్వမေဓ ယဇ్ఞ၏ များပြားသော အကျိုးဖလကို ရရှိသည်။

Verse 106

तत्र तीर्थे तु यो राजन् सूर्यग्रहणमाचरेत् । सूर्यतेजोनिभैर्यानैर्विष्णुलोके महीयते

အို မင်းကြီး၊ ထိုတီရ္ထ၌ နေကြတ်ကာလတွင် ဝတ်တရားကို ကျင့်သူသည် နေ၏ တေဇောမှ ပေါက်ဖွားသော တောက်ပသည့် ဒိဗ္ဗဝိမာန်များဖြင့် ဆောင်ယူခံရကာ ဗိෂ္ဏုလောက၌ ဂုဏ်မြင့်မားစွာ ချီးမြှောက်ခံရသည်။

Verse 107

तत्र तीर्थे तु यः श्राद्धं पितृभ्यः सम्प्रयच्छति । सत्पुत्रेण च तेनैव सम्प्राप्तं जन्मनः फलम्

ထိုတီရ္ထ၌ ပိတೃ(ဘိုးဘွား)တို့အတွက် ဓမ္မနည်းတကျ ရှရဒ္ဓ(śrāddha)ကို ဆက်ကပ်သူသည် ထိုကောင်းမှုတစ်ရပ်တည်းဖြင့်ပင် မွေးဖွားခြင်း၏ အမှန်တကယ် အကျိုးဖလကို ရရှိသည်—သဒ္ဓါရှိသော သားကောင်းရသကဲ့သို့။

Verse 108

इति श्रुत्वा ततो देवाः सर्वे शक्रपुरोगमाः । ब्रह्मविष्णुमहेशाश्च स्थापयांचक्रुरीश्वरम्

ဤသို့ကြားသိပြီးနောက်၊ သက္ကရာဦးဆောင်သော နတ်တော်အပေါင်းတို့သည် ဗြဟ္မာ၊ ဗိဿဏု၊ မဟေရှတို့နှင့်အတူ ထိုနေရာ၌ အီရှဝရ ဘုရားကို တည်ထောင်ကြ၏။

Verse 109

सर्वरोगोपशमनं सर्वपातकनाशनम् । यस्तु संवत्सरं पूर्णममावास्यां तु भावितः

ဤကာရဏာသည် ရောဂါအပေါင်းကို သက်သာစေ၍ အပြစ်အပေါင်းကို ဖျက်ဆီးတတ်၏—အမဝါသျာ ဝတ်ပြုကျင့်စဉ်၌ တစ်နှစ်ပြည့် စိတ်နှလုံးဖြင့် အာရုံစိုက်နေသူအတွက် ဖြစ်သည်။

Verse 110

पितृभ्यः पिण्डदानं च कुर्यादस्माहके नृप । त्रिपुष्करे गयायां च प्रभासे नैमिषे तथा

အို မင်းကြီး၊ အစမာဟက၌ ဘိုးဘွားပိတೃတို့အတွက် ပိဏ္ဍဒါန ပြုလုပ်သင့်၏—ထိုပုဏ္ဏသည် တြိပုෂ္ကရ၊ ဂယာ၊ ပရဘာသ နှင့် နৈမိષတို့၌ ပြုသကဲ့သို့ တူညီ၏။

Verse 111

यत्पुण्यं श्राद्धकर्तॄणां तदिहैव भवेद्ध्रुवम् । तिलोदकं कुशैर्मिश्रं यो दद्याद्दक्षिणामुखः

ရှ్రာဒ္ဓ ပြုသူတို့ရရှိသော ပုဏ္ဏသည် ဤနေရာ၌ပင် မလွဲမသွေ ဖြစ်ပေါ်၏။ တောင်ဘက်မျက်နှာမူ၍ ကုရှမြက်နှင့်ရောစပ်သော နှမ်းရေ (တရ္ပဏ) ကို ပူဇော်သူသည် ထိုသေချာသော အကျိုးကို ရ၏။

Verse 112

मन्वादौ च युगादौ च व्यतीपाते दिनक्षये । यो दद्यात्पितृमातृभ्यः सोऽश्वमेधफलं लभेत्

မန်ဝန္တရ အစ၌၊ ယုဂ အစ၌၊ ဗျတီပာတ အခါ၌၊ နေ့ကုန်ချိန်၌—ပိတೃတို့နှင့် မိခင်တို့အား ပူဇော်ဒါန ပြုသူသည် အရှွမေဓ ယဇ్ఞ၏ အကျိုးဖလကို ရရှိ၏။

Verse 113

अस्माहके नरो यस्तु स्नात्वा सम्पूजयेद्धरिम् । ब्रह्माणं शङ्करं भक्त्या कुर्याज्जागरणक्रियाम्

အස්မာဟက တီရ္ထ၌ လူသည် ရေချိုးသန့်စင်ပြီး ဟရီကို ထုံးတမ်းအတိုင်း ပူဇော်ကာ၊ ဘက္တိဖြင့် ဘြဟ္မာနှင့် ရှင်ကရ (မဟေရှဝရ) ကိုလည်း ဂုဏ်ပြုလျှင်၊ ညလုံးနိုးကာ စောင့်ကြည့်သည့် ဇာဂရဏ ကရိယာကို ဆောင်ရွက်သင့်သည်။

Verse 114

सर्वपापविनिर्मुक्तः शक्रातिथ्यमवाप्नुयात् । तत्र तीर्थे नरः स्नात्वा यः पश्यति जनार्दनम्

အပြစ်အားလုံးမှ လွတ်ကင်း၍ သူသည် ရှက္ကရ (အိန္ဒြ) ၏ ဧည့်ခံကောင်းချီးကို ရရှိမည်။ ထိုတီရ္ထ၌ ရေချိုးပြီး ဇနာရ္ဒနကို ဖူးမြင်သူသည် ဤအကျိုးကို ရယူသည်။

Verse 115

विशेषविधिनाभ्यर्च्य प्रणम्य च पुनःपुनः । सपुत्रेण च तेनैव पितॄणां विहिता गतिः

သတ်မှတ်ထားသော အထူးနည်းလမ်းဖြင့် ပူဇော်ပြီး ထပ်တလဲလဲ ဦးချကန်တော့လျှင်၊ ထိုသူသည် မိမိသားနှင့်အတူ ပိတෘများအတွက် သတ်မှတ်ထားသော ကောင်းမြတ်သည့် ဂတိကို ရရှိစေသည်။

Verse 116

एकमूर्तिस्त्रयो देवा ब्रह्मविष्णुमहेश्वराः । सत्कार्यकारणोपेताः सुसूक्ष्माः सुमहाफलाः

ရုပ်တစ်ရုပ်တည်း၌ ဒေဝသုံးပါး—ဘြဟ္မာ၊ ဝိෂ္ဏု၊ မဟေရှဝရ—တည်ရှိကြသည်။ အမှန်တရားသော အကြောင်းနှင့် အကျိုးတို့နှင့် ပြည့်စုံ၍ အလွန်သိမ်မွေ့ကာ အလွန်ကြီးမားသော အကျိုးဖလကို ပေးတော်မူကြသည်။

Verse 117

एतत्ते कथितं राजन्महापातकनाशनम् । अस्माहकस्य माहात्म्यं किमन्यत्परिपृच्छसि

အို မင်းကြီး၊ မဟာအပြစ်များကို ဖျက်ဆီးပေးသော ဤသင်ခန်းစာကို သင့်အား ပြောကြားပြီးပြီ။ အස්မာဟက၏ မဟာတန်ခိုးကိုလည်း ငါတို့ ရှင်းလင်းဖော်ပြခဲ့ပြီးပြီ; ထပ်မံ၍ ဘာကို မေးလိုသနည်း။