Adhyaya 144
ဤအဓ್ಯಾಯသည် သီရိမာရ္ကဏ္ဍေယ (Śrī Mārkaṇḍeya) က မင်းတော်တစ်ပါးအား ခရီးစဉ်ညွှန်ကြားချက်ပုံစံဖြင့် တိုတောင်းစွာ ဟောကြားထားသည်။ နားထောင်သူအား “အထူးကောင်းမြတ်သော” ဒွါဒသီ-တီရ္ထသို့ သွားရောက်ရန် ညွှန်ပြပြီး၊ ပုံမှန်ကာရကံပူဇော်မှုများနှင့် စက္ကရတီရ္ထ (Cakratīrtha) ၏ ထူးခြားသန့်ရှင်းမှုကို နှိုင်းယှဉ်ဖော်ပြသည်။ ယေဘုယျအားဖြင့် ဒါန (dāna)၊ မန္တရရွတ်ဖတ်ခြင်း (japa)၊ ဟောမ (homa) နှင့် ဘလိ/ပူဇော်သက္ကာများ၏ အကျိုးဖလများသည် အချိန်ကြာလာသော် လျော့နည်းခြင်း သို့မဟုတ် ကုန်ခန်းခြင်း ဖြစ်နိုင်ကြောင်း ဆိုသည်။ သို့ရာတွင် စက္ကရတီရ္ထ၌ ပြုလုပ်သော ကုသိုလ်ကံများသည် မလျော့မနည်း၊ မကုန်ခန်းသော အကျိုးဖြစ်ကြောင်း အထူးတလည် ချီးမြှောက်ထားသည်။ နိဂုံးတွင် ဤတီရ္ထ၏ အမြင့်မြတ်ဆုံး မာဟာတ္မယ—အတိတ်နှင့် အနာဂတ်အရေးပါမှုတို့ကိုပါ—သီးသန့်ရှင်းလင်းပြည့်စုံစွာ ရှင်းပြပြီးကြောင်း ကြေညာကာ ဤချီးကျူးခန်း၏ ပိတ်သိမ်းစကားအဖြစ် သတ်မှတ်ထားသည်။
Shlokas
Verse 1
श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेन्महाराज द्वादशीतीर्थमुत्तमम् । क्षरन्ति सर्वदानानि जपहोमबलिक्रियाः
သီရိမာရကဏ္ဍေယ မိန့်ကြားသည်– ထို့နောက် မဟာရာဇာ၊ အထွတ်အမြတ် ဒွာဒသီ တီရ္ထသို့ သွားရမည်။ အခြားနေရာများတွင် ဒါန၊ မန္တရဇပ၊ ဟೋမနှင့် ဘလိကရိယာတို့၏ အကျိုးဖလ လျော့နည်းသွားသည်။
Verse 2
न क्षीयते तु राजेन्द्र चक्रतीर्थे तु यत्कृतम् । यद्भूतं यद्भविष्यच्च तीर्थमाहात्म्यमुत्तमम्
သို့သော် ရာဇೇಂದ್ರ၊ ချက်ကရ တီရ္ထ၌ ပြုလုပ်သမျှသည် မည်သည့်အခါမျှ မလျော့နည်းပါ။ အတိတ်ဖြစ်စေ အနာဂတ်ဖြစ်စေ—ဤသည်ပင် တီရ္ထ၏ အထွတ်အမြတ် မဟာတ్మျ ဖြစ်သည်။
Verse 3
कथितं तन्मया सर्वं पृथग्भावेन भारत
ဟေ ဘာရတ၊ ထိုအရာအားလုံးကို ငါသည် သင့်အား ပြည့်စုံစွာ၊ ခွဲခြားရှင်းလင်းစွာ၊ သင့်တော်သော အစဉ်အတိုင်း ပြောကြားပြီးပြီ။
Verse 144
। अध्याय
အဓ္ဓာယ ပြီးဆုံး—ဤအခန်း အဆုံးသတ်သည်။