Adhyaya 143

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेन्महाराज योजनेश्वरमुत्तमम् । यत्र सिद्धौ पुरा कल्पे नरनारायणावृषी

သီရိ မာရ္ကဏ္ဍေယ မိန့်တော်မူသည်– “ထို့နောက် အို မဟာရာဇာ၊ ယောဇနေရှ္ဝရ ဟုခေါ်သော အထူးမြတ်သော သန့်ရှင်းရာဌာနသို့ သွားရမည်။ အတိတ်က ကလ္ပတစ်ခါတွင် နရနှင့် နာရာယဏ ရှိတို့သည် ထိုနေရာ၌ စိဒ္ဓိကို ရရှိခဲ့ကြသည်။”

Verse 2

तत्र तीर्थे तपस्तप्त्वा सङ्ग्रामे देवदानवैः । जयं प्राप्तौ महात्मानौ नरनारायणावुभौ

ထို တီရ္ထ၌ တပသ္စရဏ ပြုလုပ်ပြီးနောက်၊ ဒေဝနှင့် ဒာနဝတို့နှင့် ဖြစ်သော စစ်ပွဲတွင် မဟာတ္မာ နရနှင့် နာရာယဏ နှစ်ပါးလုံး အောင်မြင်မှုကို ရရှိခဲ့ကြသည်။

Verse 3

पुनस्त्रेतायुगे प्राप्ते तौ देवौ रामलक्ष्मणौ । तत्र तीर्थे पुनः स्नात्वा रावणो दुर्जयो हतः

ထို့နောက် တ్రေတားယုဂ ရောက်လာသောအခါ ထို ဒေဝနှစ်ပါးသည် ရာမနှင့် လက္ခ္မဏ အဖြစ် ဖြစ်ပေါ်လာကြ၏။ ထို တီရ္ထ၌ ထပ်မံ ရေချိုးသန့်စင်ပြီးနောက် မအနိုင်ယူနိုင်ဟု ဆိုကြသော ရာဝဏလည်း သတ်ဖြတ်ခံရ၏။

Verse 4

पुनः पार्थ कलौ प्राप्ते तौ देवौ बलकेशवौ । वसुदेवकुले जातौ दुष्करं कर्म चक्रतुः

အို ပါရ്ഥာ၊ ကလိယုဂ် ရောက်လာသောအခါ ထိုဒေဝတော်နှစ်ပါးသည် ဘလနှင့် ကေရှဝ အဖြစ် အဝတားပြု၍ ဝစုဒေဝ မျိုးရိုး၌ မွေးဖွားကာ အလွန်ခက်ခဲသော ကုသိုလ်ကံတော်များကို ပြီးမြောက်စေ하였다။

Verse 5

नरकं कालनेमिं च कंसं चाणूरमुष्टिकौ । शिशुपालं जरासंधं जघ्नतुर्बलकेशवौ

ဘလနှင့် ကေရှဝတို့သည် နရကနှင့် ကာလနေမိ၊ ကံဆ၊ ထို့ပြင် ချာဏူရနှင့် မုဋ္ဌိကတို့ကိုလည်းကောင်း၊ ထို့အပြင် ရှိရှုပာလနှင့် ဇရာသန္ဓကိုပါ သတ်ဖြတ်နှိမ်နင်း하였다။

Verse 6

ततस्तत्र रिपून्संख्ये भीष्मद्रोणपुरःसरान् । कर्णदुर्योधनादींश्च निहनिष्यति स प्रभुः

ထို့နောက် ထိုစစ်မြေပြင်၌ ထိုအရှင်သည် ရန်သူတို့ကို—ဘီရှ္မနှင့် ဒြೋဏတို့ ဦးဆောင်သူများအပါအဝင်—ကာဏ၊ ဒုရ္ယောဓန စသည့်သူများနှင့်တကွ ချေမှုန်းသတ်ဖြတ်မည်။

Verse 7

धर्मक्षेत्रे कुरुक्षेत्रे तत्र युध्यन्ति ते क्षणम् । भीमार्जुननिमित्तेन शिष्यौ कृत्वा परस्परम्

ဓမ္မက்ஷೇತ್ರ ကုရုက்ஷೇತ್ರ၌ သူတို့သည် ခဏတာ စစ်တိုက်ကြ၏; ဘီမနှင့် အာర్జုန၏ အကြောင်းကြောင့် အပြန်အလှန် ‘တပည့်’ လို ဖြစ်စေသကဲ့သို့။

Verse 8

तत्र तीर्थे पुनर्गत्वा तपः कृत्वा सुदुष्करम् । पूजयित्वा द्विजान्भक्त्या यास्येते द्वारकां पुनः

ထိုတီရ္ထသို့ ပြန်လည်သွားရောက်၍ အလွန်ခက်ခဲသော တပဿာကို ကျင့်ဆောင်ကာ၊ ဒွိဇတို့ကို ဘက္တိဖြင့် ပူဇော်ပြီးနောက် သူတို့သည် ဒွာရကာသို့ ထပ်မံသွားကြမည်။

Verse 9

तत्र तीर्थे तु यः स्नात्वा पूजयेद्बलकेशवौ । तेन देवो जगद्धाता पूजितस्त्रिगुणात्मवान्

ထိုတီရ္ထ၌ ရေချိုးသန့်စင်ပြီး ဘလနှင့် ကေရှဝကို ပူဇော်သူသည်၊ သုံးဂုဏ်သဘာဝဖြင့် ပြည့်ဝသော လောကကို ထောက်တည်သော ဘုရားသခင်ကို အမှန်တကယ် ပူဇော်ခြင်း ဖြစ်၏။

Verse 10

उपवासी नरो भूत्वा यस्तु कुर्यात्प्रजागरम् । मुच्यते सर्वपापेभ्यो गायंस्तस्य शुभां कथाम्

ထို့ပြင် အစာရှောင်၍ တစ်ညလုံး ဂျာဂရဏ် (ညလုံးနိုးကြား) ပြုကာ ထိုသခင်၏ မင်္ဂလာကထာကို သီဆိုသူသည် အပြစ်အားလုံးမှ လွတ်မြောက်၏။

Verse 11

यावतस्तत्र तीर्थे तु वृक्षान् पश्यन्ति मानवाः । ब्रह्महत्यादिकं पापं तावदेषां प्रणश्यति

ထိုတီရ္ထ၌ လူတို့သည် ထိုနေရာရှိ သစ်ပင်များကို ကြည့်ရှုနေသမျှကာလပတ်လုံး၊ ဗြာဟ္မဏသတ်မှု စသည့် အပြစ်များသည် ထိုမျှအတိုင်း ပျက်စီးသွား၏။

Verse 12

प्रातरुत्थाय ये केचित्पश्यन्ति बलकेशवौ । तेनैव सदृशाः सर्वे देवदेवेन चक्रिणा

မနက်စောစော ထ၍ ဘလနှင့် ကေရှဝကို ဖူးမြင်သူသည်၊ ထိုအကျင့်တစ်ရပ်တည်းဖြင့်ပင် စက်ရကိုင်ဆောင်သော ဒေဝဒေဝ (ဘုရားတို့၏ဘုရား) နှင့် တူညီလာ၏။

Verse 13

ते पूज्यास्ते नमस्कार्यास्तेषां जन्म सुजीवितम् । ये नमन्ति जगत्पूज्यं देवं नारायणं हरिम्

သူတို့သည် ပူဇော်ထိုက်သူများ၊ နမസ്കာရထိုက်သူများ ဖြစ်ကြ၏; သူတို့၏ မွေးဖွားခြင်းသည် ကောင်းမွန်စွာ အသက်ရှင်ခြင်းပင်—လောကတစ်လောကလုံးက ပူဇော်သော နာရာယဏ၊ ဟရီ ဒေဝကို ဦးညွှတ်ပူဇော်သူတို့ ဖြစ်သည်။

Verse 14

तत्र तीर्थे तु यद्दानं स्नानं देवार्चनं नृप । क्रियते तत्फलं सर्वमक्षयायोपकल्पते

အရှင်မင်းကြီး၊ ထိုတီရ္ထ၌ ပြုသော ဒါန၊ သန့်ရှင်းသော ရေချိုးခြင်းနှင့် ဒေဝတားပူဇော်ခြင်းတို့၏ အကျိုးဖလအားလုံးသည် အက္ခယ—မကုန်မခန်း ဖြစ်လာသည်။

Verse 15

अग्नेरपत्यं प्रथमं सुवर्णं भूर्वैष्णवी सूर्यसुताश्च गावः । लोकास्त्रयस्तेन भवन्ति दत्ता यः काञ्चनं गां च भुवं च दद्यात्

ရွှေသည် အဂ္နိ၏ ပထမဆုံး သားသမီးဟု ခေါ်ကြသည်။ မြေကြီးသည် ဝိုင်ෂ္ဏဝီ ဖြစ်ပြီး၊ နွားများသည် နေမင်း၏ သမီးများဟု ဆိုကြသည်။ ရွှေ၊ နွားနှင့် မြေယာကို ဒါနပြုသူအတွက် တြိလောကကိုပင် ဒါနပြုသကဲ့သို့ ကုသိုလ်ရသည်။

Verse 16

एतत्ते कथितं सर्वं तीर्थमाहात्म्यमुत्तमम् । अतीतं च भविष्यच्च वर्तमानं महाबलम्

ဤသို့ တီရ္ထ၏ အမြင့်မြတ်ဆုံး မဟိမကို သင်အားလုံးကို ငါပြောပြပြီးပြီ—အတိတ်၊ အနာဂတ်နှင့် ပစ္စုပ္ပန်၌လည်း ၎င်း၏ မဟာဗလ အင်အားကြီးမားမှုကိုပါ။

Verse 17

श्रुत्वा वापि पठित्वेदं श्रावयिपत्वाथ धार्मिकान् । मुच्यते सर्वपापेभ्यो नात्र कार्या विचारणा

ဤကို နားထောင်ရုံဖြင့်လည်းကောင်း၊ ဖတ်ရုံဖြင့်လည်းကောင်း၊ ထို့နောက် သီလရှိသူတို့အား နားထောင်စေခြင်းဖြင့်လည်းကောင်း၊ လူသည် အပြစ်အားလုံးမှ လွတ်မြောက်သည်—ဤအပေါ် စဉ်းစားသံသယ မလို။

Verse 143

। अध्याय

အဓ್ಯಾಯ အဆုံးသတ် အမှတ်အသား။