Adhyaya 140

Verse 1

मार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेन्महाराज नन्दाह्रदमनुत्तमम् । यत्र सिद्धा महाभागा नन्दा देवी वरप्रदा

မာရကဏ္ဍေယ မိန့်တော်မူသည်– ထို့နောက် မဟာရာဇာရေ၊ အလွန်မြတ်သော နန္ဒာဟရဒ (နန္ဒာရေကန်) သို့ သွားလော့။ ထိုနေရာ၌ မဟာကံကောင်းရှင် ဒေဝီ နန္ဒာ သက်တည်၍ ဆုတောင်းပေးသနားတော်မူ၏။

Verse 2

महिषासुरे महाकाये पुरा देवभयंकरे । शूलिन्या शूलभिन्नाङ्गे कृते दानवसत्तमे

ရှေးကာလ၌ ကိုယ်ထည်ကြီးမား၍ ဒေဝတားတို့ကို ကြောက်လန့်စေသော မဟိသာဆုရသည်၊ သုံးချွန်လှံကိုင်သော ဒေဝီ၏ သုံးချွန်လှံဖြင့် ထိုးခွဲခံရသဖြင့် အင်္ဂါအစိတ်အပိုင်းများ ပွဲကွဲကာ ဒါနဝတို့အထဲမှ အထွဋ်အမြတ်သူလည်း လဲကျသွား၏။

Verse 3

येनैकादशरुद्राश्च ह्यादित्याः समरुद्गणाः । वसवो वायुना सार्द्धं चन्द्रादित्यौ सुरेश्वर

ထိုသူသည် ရုဒ္ဒရ ဆယ့်တစ်ပါး၊ အာဒိတျများကို မရုတ်ဂဏများနှင့်တကွ၊ ဝသုများကို ဝါယုနှင့်တကွ၊ ထို့ပြင် လနှင့် နေကိုပါ—ဟေ သုရေရှဝရ—အလုံးစုံ အနိုင်ယူခဲ့သူဖြစ်၏။

Verse 4

बलिना निर्जिता येन ब्रह्मविष्णुमहेश्वराः । सङ्ग्रामे सुमहाघोरे कृते देवभयंकरे

သူ၏အင်အားကြောင့် ဒေဝတားတို့ကို ကြောက်လန့်စေသော အလွန်ကြမ်းတမ်းသည့် စစ်ပွဲ၌ပင် ဗြဟ္မာ၊ ဗိဿဏု၊ မဟေရှဝရ တို့တောင် ရှုံးနိမ့်ခဲ့ကြ၏။

Verse 5

कृत्वा तत्कदनं घोरं नन्दा देवी सुरेश्वरी । यस्मात्स्नाता विशालाक्षी तेन नन्दाह्रदः स्मृतः

ထိုကြောက်မက်ဖွယ် ဖျက်ဆီးမှုကို ပြုလုပ်ပြီးနောက်၊ နတ်တို့၏ အရှင်မ နန္ဒာဒေဝီသည် ထိုနေရာ၌ သန့်စင်ရေချိုး ဆင်းလေ၏။ မျက်လုံးကျယ်ဝန်းသော ဒေဝီက ထိုနေရာ၌ ရေချိုးခဲ့သဖြင့် ထိုအိုင်ကို “နန္ဒာဟ္ရဒ” ဟု မှတ်မိခေါ်ကြသည်။

Verse 6

तत्र तीर्थे तु यः स्नात्वा नन्दामुद्दिश्य भारत । ददाति दानं विप्रेभ्यः सोऽश्वमेधफलं लभेत्

ဟေ ဘာရတ၊ ထိုတီရ္ထ၌ ရေချိုးပြီး နန္ဒာဒေဝီကို ရည်ညွှန်းကာ ဗြာဟ္မဏများအား ဒါနပေးသူသည် အශ්ဝမေဓ ယဇ္ဉ၏ အကျိုးဖလကို ရရှိလိမ့်မည်။

Verse 7

भैरवं चैव केदारं तथा रुद्रं महालयम् । नन्दाह्रदश्चतुर्थः स्यात्पञ्चमं भुवि दुर्लभम्

ဘဲရဝ၊ ကေဒါရ၊ ရုဒြ နှင့် မဟာလယ—ဤတို့ကို အထင်ကရ သန့်ရှင်းသည့် ဓာမများဟု ဆိုကြသည်။ နန္ဒာဟ္ရဒသည် စတုတ္ထဟု ဆိုပြီး၊ ပဉ္စမသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် ရရှိရန် အလွန်ရှားပါးသည်။

Verse 8

बहवस्तं न जानन्ति कामरागसमन्विताः । नर्मदाया ह्रदं पुण्यं सर्वपातकनाशनम्

ကာမနှင့် ရာဂတို့ဖြင့် လွှမ်းမိုးနေသူ အများအပြားက ထိုအရာကို မသိကြ။ နရ္မဒါ၏ ဤပုဏ္ဏအိုင်သည် သန့်ရှင်းမြတ်စွာဖြစ်၍ အပြစ်အားလုံးကို ဖျက်ဆီးပေးသည်။

Verse 9

तत्र तीर्थे तु यः स्नात्वा नन्दां देवीं प्रपूजयेत् । किं तस्य हिमवन्मध्यगमनेन प्रयोजनम्

ထိုတီရ္ထ၌ ရေချိုးပြီး နန္ဒာဒေဝီကို နည်းလမ်းတကျ ပူဇော်သူအတွက် ဟိမဝန္တ၏ အလယ်ဗဟိုသို့ သွားရခြင်းမှာ ဘာအကျိုးရှိမည်နည်း။

Verse 10

परमार्थमविज्ञाय पर्यटन्ति तमोवृताः । तेषां समागमे पार्थ श्रम एव हि केवलम्

အမြင့်ဆုံးသော သမ္မာအတ္ထကို မသိနားမလည်သဖြင့် အမှောင်ဖုံးလွှမ်းသူတို့သည် လှည့်လည်သွားလာကြ၏။ အို ပါရ္ထ၊ ထိုသူတို့နှင့် ပေါင်းသင်းလျှင် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်ခြင်းသာ ရှိပြီး အခြားမရှိ။

Verse 11

पृथिव्यां सागरान्तायां स्नानदानेन यत्फलम् । तत्फलं समवाप्नोति स्नात्वा नन्दाह्रदे नृप

အို မင်းကြီး၊ သမုဒ္ဒရာတို့ဖြင့် ဝန်းရံထားသော ကမ္ဘာမြေပေါ်၌ ရေချိုးပူဇော်ခြင်းနှင့် ဒါနပြုခြင်းကြောင့် ရရှိသော ပုဏ္ဏဖလသည် နန္ဒာဟရဒ၌ ရေချိုးလျှင် ထိုဖလတူတူ ရရှိ၏။

Verse 140

। अध्याय

အဓ္ဓာယ—အခန်းအမှတ် (အဆုံးသတ်အမှတ်တံဆိပ်)။