
မာရ္ကဏ္ဍေယ မုနိသည် အဟလျာ–ဂေါတမ–အိန္ဒြာ အဖြစ်အပျက်ကို နေရာအခြေပြု၍ ပြန်လည်ဟောပြောကာ “အဟလျေရှ္ဝရ” ရှိဝဘုရားကျောင်းနှင့် အနီးရှိ တီရ္ထ၏ သန့်ရှင်းမြတ်နိုးမှုကို တည်ထောင်ပေးသည်။ ဂေါတမကို စံပြ ဘြာဟ္မဏ အတပသီအဖြစ် ဖော်ပြပြီး အဟလျာကို အလှအပကြောင့် ကျော်ကြားသူဟု ဆိုသည်။ သကရာ အိန္ဒြာသည် လိုလားမှုကြောင့် ဂေါတမကို လှည့်စားရန် ရုပ်သွင်ပြောင်းကာ အဟလျာထံ အိမ်နီးချင်းတွင် ချဉ်းကပ်သည်။ ဂေါတမ ပြန်ရောက်လာ၍ အပြစ်ကို သိမြင်သော် အိန္ဒြာကို ကျိန်စာချကာ ကိုယ်ခန္ဓာပေါ်တွင် “ဘဂ” များစွာ ပေါ်ထွန်းသကဲ့သို့ အမှတ်အသား ဖြစ်စေသည်။ ထို့နောက် အိန္ဒြာသည် အာဏာကို စွန့်၍ အတပသီလုပ်ကာ အပြစ်လျော့ရန် ကြိုးစားသည်။ အဟလျာလည်း ကျောက်တုံးဖြစ်စေသော ကျိန်စာခံရသော်လည်း အချိန်ကန့်သတ်ထားသော လွတ်မြောက်မှုရှိ၍ နှစ်တစ်ထောင်ကျော်ပြီးနောက် ဗိශ්ဝာမိတ္တရနှင့် ခရီးသွားလာသော ရာမကို မြင်ရသဖြင့် သန့်စင်ကာ ပြန်လည်လူဖြစ်လာသည်။ ပြန်လည်ရရှိပြီးနောက် အဟလျာသည် နర్మဒါမြစ်ကမ်း တီရ္ထ၌ စနာန (ရေချိုးသန့်စင်) နှင့် အတပသီများကို ပြုလုပ်ကာ စန္ဒြာယဏနှင့် အခြား ကೃစ္ချရများကိုလည်း ဆောင်ရွက်သည်။ မဟာဒေဝသည် ပျော်ရွှင်၍ ပရိသတ်ပေးကာ အဟလျာသည် ရှိဝကို “အဟလျေရှ္ဝရ” ဟူ၍ တည်ထောင်ပူဇော်သည်။ အဆုံးတွင် ဖလသြရုတိအရ ထိုတီရ္ထ၌ ရေချိုး၍ ပရမေရှ္ဝရကို ပူဇော်သူတို့သည် ကောင်းကင်ဘုံရပြီး နောက်တစ်ဖန် လူ့ဘဝတွင် စည်းစိမ်၊ ပညာ၊ ကျန်းမာရေး၊ အသက်ရှည်ခြင်းနှင့် မျိုးဆက်တည်တံ့ခြင်းတို့ကို ရရှိမည်ဟု ဆိုသည်။
Verse 1
श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेन्महीपाल चाहल्येश्वरमुत्तमम् । यत्र सिद्धा महाभागा त्वहल्या तापसी पुरा
သီရိမာရ္ကဏ္ဍေယ မိန့်တော်မူသည်– “ထို့နောက် အို မဟီပါလ မင်းကြီး၊ ချာဟလျေရှွရ အထွတ်အမြတ် သာသနာဌာနသို့ သွားရမည်။ အတိတ်ကာလ၌ မဟာဘဂါ တပသီနီ အဟလျာသည် ထိုနေရာ၌ စိဒ္ဓိကို ရရှိခဲ့၏။”
Verse 2
गौतमो ब्राह्मणस्त्वासीत्साक्षाद्ब्रह्मेव चापरः । सत्यधर्मसमायुक्तो वानप्रस्थाश्रमे रतः
ထိုနေရာ၌ ဂေါတမ အမည်ရှိသော ဗြာဟ္မဏ တစ်ဦးရှိ၍၊ စက္ကန့်တော်တင် အခြားသော ဗြဟ္မာတစ်ပါးကဲ့သို့ ဖြစ်၏။ သစ္စာနှင့် ဓမ္မကို ထမ်းဆောင်ကာ ဝါနပရಸ್ಥ အာရှ్రమ၌ အလေးအနက် နေထိုင်၏။
Verse 3
तस्य पत्नी महाभागा ह्यहल्या नाम विश्रुता । रूपयौवनसम्पन्ना त्रिषु लोकेषु विश्रुता
သူ၏ဇနီးသည် မဟာဘဂါ ‘အဟလျာ’ ဟူ၍ ထင်ရှားကျော်ကြား၏။ အလှအပနှင့် ယೌဝန်ပြည့်စုံကာ သုံးလောကလုံးတွင် နာမည်ကြီး၏။
Verse 4
अस्या अप्यतिरूपेण देवराजः शतक्रतुः । मोहितो लोभयामास ह्यहल्यां बलसूदनः
သူမ၏ အလွန်ထူးကဲသော အလှအပကြောင့် ဒေဝရာဇ ရာယာတော် အင်ဒြာ—ယဇ္ဉာတစ်ရာပြုသူ—မောဟဖြစ်ကာ ဘလကိုနှိမ်နင်းသူ အဟလျာကို လှည့်ဖျား၍ ဆွဲဆောင်လိုက်သည်။
Verse 5
मां भजस्व वरारोहे देवराजमनिन्दिते । क्रीडयस्व मया सार्द्धं त्रिषु लोकेषु पूजिता
သူက “အို မျက်နှာမကွက်သော အလှတင်ပါးရှင်၊ ငါ့ကိုရွေးပါ—ဒေဝရာဇကို။ ငါနှင့်အတူ ကစားပျော်ပါ; သုံးလောကလုံးတွင် သင်ကို ပူဇော်ဂုဏ်ပြုကြလိမ့်မည်” ဟုဆို၏။
Verse 6
किं करिष्यसि विप्रेण शौचाचारकृशेन तु । तपःस्वाध्यायशीलेन क्लिश्यन्तीव सुलोचने
“သန့်ရှင်းမှုနှင့် စည်းကမ်းတင်းကျပ်မှုကြောင့် ပိန်လှီနေသော၊ တပဿာနှင့် ဝေဒသွာဓျာယ၌ အမြဲတမ်းရတနာဖြစ်နေသော ဗြာဟ္မဏနှင့် သင်ဘာလုပ်မလဲ? အို မျက်လုံးလှသူ၊ သင်က ဒုက္ခခံနေရသကဲ့သို့ပင်”
Verse 7
एवमुक्ता वरारोहा स्त्रीस्वभावात्सुचञ्चला । मनसाध्याय शक्रं सा कामेन कलुषीकृता
ဤသို့ပြောဆိုခံရသော် အလှတင်ပါးရှင် မိန်းမသည် လူ့သဘာဝ၏ လှုပ်ရှားလွယ်သောစိတ်ကြောင့် စိတ်ထဲတွင် သက္ကရ (အင်ဒြာ) ကို စဉ်းစားတောင့်တလာ၏; ကာမက သူမ၏ အတွင်းစိတ်ကို မလင်းမသန့် ဖြစ်စေ하였다။
Verse 8
तस्या विदित्वा तं भावं स देवः पाकशासनः । गौतमं वञ्चयामास दुष्टभावेन भावितः
သူမ၏ စိတ်အလားအလာကို သိမြင်ပြီးနောက် ပာကရှာသန (အင်ဒြာ) ဒေဝသည် မကောင်းသောရည်ရွယ်ချက်ကြောင့် ဂေါတမကို လှည့်ဖျားရန် စတင်ခဲ့သည်။
Verse 9
विदित्वा चान्तरं तस्य गृहीत्वा वेषमुत्तमम् । अहल्यां रमयामास विश्वस्तां मन्दिरान्तिके
အခွင့်အရေးကို သိမြင်၍ အမြတ်မြတ်သော အဝတ်အစားဖြင့် ရုပ်ဖျက်ကာ ယုံကြည်နေသော အဟလျာကို အာရှရမ်အနီး၌ လှည့်ဖြား၍ ရမဏပြုစေ하였다။
Verse 10
क्षणमात्रान्तरे तत्र देवराजस्य भारत । आजगाम मुनिश्रेष्ठो मन्दिरं त्वरयान्वितः
သို့သော် ထိုနေရာ၌ပင်၊ ဟေ ဘာရတ၊ ခဏတစ်ခဏအတွင်း မုနိအမြတ်ဆုံးသည် အလျင်အမြန် သေဝရာဇ၏ အာရှရမ်သို့ ပြန်လည်ရောက်လာ하였다။
Verse 11
आगतं गौतमं दृष्ट्वा भीतभीतः पुरंदरः । निर्गतः स ततो दृष्ट्वा शक्रोऽयमिति चिन्तयन्
ဂေါတမ ရောက်လာသည်ကို မြင်သော် ပုရန္ဒရ (အိန္ဒြ) သည် ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်하였다။ သူသည် လျှို့ဝှက်ထွက်သွားပြီး၊ ဂေါတမက မြင်၍ “ဤသူသည် သက္ကရာ” ဟု တွေး하였다။
Verse 12
ततः शशाप देवेन्द्रं गौतमः क्रोधमूर्छितः । अजितेन्द्रियोऽसि यस्मात्त्वं तस्माद्बहुभगो भव
ထို့နောက် ဒေါသမူးမြစ်သော ဂေါတမသည် ဒေဝိန္ဒြကို ကျိန်စာချ하였다—“သင်သည် အင်ဒြိယတို့ကို မအောင်နိုင်သဖြင့် ‘ဗဟုဘဂ’ ဟူသော အမှတ်အသားများစွာရှိသူ ဖြစ်စေ”။
Verse 13
एवमुक्तस्तु देवेन्द्रस्तत्क्षणादेव भारत । भगानां तु सहस्रेण तत्क्षणादेव वेष्टितः
ဤသို့ဆိုသည့်အခါ၊ ဟေ ဘာရတ၊ ဒေဝိန္ဒြသည် ခဏချင်းပင် ‘ဘဂ’ တစ်ထောင်ဖြင့် ဖုံးလွှမ်းကာ ပတ်ဝန်းကျင်မှ ဝိုင်းရံခံရ하였다။
Verse 14
त्यक्त्वा राज्यं सुरैः सार्द्धं गतश्रीको जगाम ह । तपश्चचार विपुलं गौतमेन महीतले
မင်းအာဏာကို စွန့်လွှတ်၍ ဂုဏ်သိက္ခာလည်း လျော့နည်းသွားကာ၊ နတ်တို့နှင့်အတူ ထွက်ခွာပြီး မြေပြင်ပေါ်တွင် ဂေါတမ ရှင်ရသီနှင့် ဆက်နွယ်၍ မဟာတပဿာကို ပြုကျင့်하였다။
Verse 15
अहल्यापि ततः शप्ता यस्मात्त्वं दुष्टचारिणी । प्रेक्ष्य मां रमसे शक्रं तस्मादश्ममयी भव
ထို့နောက် အဟလျာလည်း ကျိန်စာခံရသည်—“သင်သည် မကောင်းသော အကျင့်ကို ပြုခဲ့သည်; ငါ့ကို မြင်လျက်နှင့်ပင် သက္ကရ (အိန္ဒြာ) နှင့် ပျော်မြူးခဲ့သဖြင့် ထို့ကြောင့် ကျောက်တုံးကဲ့သို့ ဖြစ်စေ” ဟု။
Verse 16
गते वर्षसहस्रान्ते रामं दृष्ट्वा यशस्विनम् । तीर्थयात्राप्रसङ्गेन धौतपापा भविष्यसि
နှစ်တစ်ထောင် ကာလကုန်လွန်သွားသောအခါ၊ ဂုဏ်သတင်းကြီးသော ရာမကို မြင်တွေ့ရလျှင်၊ တီရ္ထယာထရာ၏ အခွင့်အရေးကြောင့် သင်၏ အပြစ်များသည် ဆေးကြောသန့်စင်သွားလိမ့်မည်။
Verse 17
एवं गते ततः काले दृष्टा रामेण धीमता । विश्वामित्रसहायेन त्यक्त्वा साश्ममयीं तनुम्
ထိုကာလသည် ထိုသို့ ကုန်လွန်သွားသောအခါ၊ ဉာဏ်ပညာရှိသော ရာမက သူမကို မြင်တွေ့ခဲ့သည်; ဗိශ්ဝာမိတ္တရ၏ အကူအညီဖြင့် သူမသည် ကျောက်တုံးကဲ့သို့သော ကိုယ်ခန္ဓာကို စွန့်လွှတ်လိုက်သည်။
Verse 18
पूजयित्वा यथान्यायं गतपापा विमत्सरा । आगता नर्मदातीरे तीर्थे स्नात्वा यथाविधि
ထုံးတမ်းအတိုင်း ပူဇော်ကန်တော့ပြီး၊ အပြစ်ကင်းစင်၍ မနာလိုစိတ်ကင်းသောအနေဖြင့်၊ သူမသည် နရ္မဒါမြစ်ကမ်းသို့ ရောက်လာကာ၊ စည်းကမ်းအတိုင်း တီရ္ထ၌ ရေချိုးသန့်စင်하였다။
Verse 19
कृतं चान्द्रायणं मासं कृच्छ्रं चान्यं ततः परम् । ततस्तुष्टो महादेवो दत्त्वा वरमनुत्तमम्
သူမသည် တစ်လပတ်လုံး စန္ဒြာယဏ ဝ్రတကို ကျင့်သုံးပြီး၊ ထို့နောက် ပိုမိုတင်းကျပ်သော ကೃစ္ဆရ တပဿာကို ဆက်လက်ပြုလုပ်하였다။ ထိုအခါ မဟာဒေဝသည် ပီတိဖြစ်၍ အတုမရှိသော ဝရကို ပေးတော်မူ၏။
Verse 20
जगामादर्शनं भूयो रेमे चोमापतिश्चिरम् । अहल्या तु गते देवे स्थापयित्वा जगद्गुरुम्
ထို့နောက် ထပ်မံ၍ မျက်စိမမြင်နိုင်သည့်အထိ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး၊ ဥမာပတိ ဘုရားသည် အချိန်ကြာမြင့်စွာ သက်သာစွာ နေတော်မူ၏။ ဒေဝတော် ထွက်ခွာသွားသည့်နောက် အဟလျာသည် လောကဂုရုကို သာသနာတော်အဖြစ် စိုက်ထူတည်ထား하였다။
Verse 21
अहल्येश्वरनामानं स्वगृहे चागमत्पुनः । तत्र तीर्थे तु यः स्नात्वा पूजयेत्परमेश्वरम्
ထို့နောက် သူမသည် မိမိအိမ်သို့ ပြန်လာပြီး (ဘုရားကို) «အဟလျေရှ္ဝရ» ဟု အမည်တော်တင်하였다။ ထိုတီရ္ထ၌ ရေချိုးသန့်စင်၍ ပရမေရှ္ဝရကို ပူဇော်သူမည်သူမဆို၊
Verse 22
स मृतः स्वर्गमाप्नोति यत्र देवो महेश्वरः । क्रीडयित्वा यथाकामं तत्र लोके महातपाः
သူသည် သေဆုံးပြီးနောက် ကောင်းကင်ဘုံကို ရောက်ရှိမည်၊ ထိုနေရာတွင် ဒေဝ မဟေရှ္ဝရ တည်ရှိတော်မူ၏။ ထိုဘုံ၌ စိတ်ကြိုက် ပျော်ရွှင်ကစားပြီးနောက် ထိုလောကတွင် မဟာတပဿီ (ဝိညာဉ်) သည်
Verse 23
गते वर्षसहस्रान्ते मानुष्यं लभते पुनः । धनधान्यचयोपेतः पुत्रपौत्रसमन्वितः
နှစ်တစ်ထောင် ပြည့်စုံသည့်အခါ သူသည် လူ့ဘဝကို ထပ်မံရရှိမည်—ဥစ္စာဓနနှင့် စပါးအနှံ ပေါများ၍ သားနှင့် မြေးများပါ ပြည့်စုံလျက်။
Verse 24
वेदविद्याश्रयो धीमाञ्जायते विमले कुले । रूपसौभाग्यसम्पन्नः सर्वव्याधिविवर्जितः । जीवेद्वर्षशतं साग्रमहल्यातीर्थसेवनात्
အဟလျာ-တီရ္ထကို ဆည်းကပ်ပြုစုခြင်းကြောင့် လူသည် သန့်ရှင်းသော မျိုးရိုး၌ ဉာဏ်ပညာရှိစွာ မွေးဖွားလာ၍ ဝေဒဗေဒပညာကို အားကိုးသူ ဖြစ်သည်။ ရုပ်ရည်လှပ၍ ကံကောင်းခြင်းပြည့်စုံကာ ရောဂါအပေါင်းမှ ကင်းလွတ်ပြီး နှစ်တစ်ရာနှင့် ထို့ထက်ပို၍ အသက်ရှင်ရသည်။
Verse 136
। अध्याय
“အဓ္ဓာယ”—ပို့ဆောင်လာသည့်အတိုင်း အခန်းအဆုံးကို ညွှန်ပြသော အမှတ်အသား ဖြစ်သည်။