Adhyaya 121

Verse 1

मार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेन्महीपाल चन्द्रहासमतः परम् । यत्र सिद्धिं परां प्राप्तः सोमराजः सुरोत्तमः

သီရိမာရကဏ္ဍေယ မိန့်တော်မူသည်– “ထို့နောက် အို မဟီပာလ မင်းကြီး၊ စန္ဒြဟာသ-မတမှ ဆက်လက်သွား၍ နတ်တို့အနက် အမြတ်ဆုံးသော ဆိုမရာဇာသည် အမြင့်မြတ်ဆုံး စိဒ္ဓိကို ရရှိခဲ့သော အရပ်သို့ သွားလော့။”

Verse 2

युधिष्ठिर उवाच । कथं सिद्धिं परां प्राप्तः सोमनाथो जगत्पतिः । तत्सर्वं श्रोतुमिच्छामि कथयस्व ममानघ

ယုဓိဋ္ဌိရ မိန့်တော်မူသည်– “လောကပတိ ဆိုမနာထသည် အမြင့်မြတ်ဆုံး ပြည့်စုံမှုကို မည်သို့ ရရှိခဲ့သနည်း။ အားလုံးကို ကြားလိုပါသည်—အပြစ်ကင်းသူရေ၊ ကျွန်ုပ်အား ပြောပြပါ။”

Verse 3

श्रीमार्कण्डेय उवाच । पुरा शप्तो मुनीन्द्रेण दक्षेण किल भारत । असेवनाद्धि दाराणां क्षयरोगी भविष्यसि

သီရိမာရကဏ္ဍေယ မိန့်တော်မူသည်– “ရှေးကာလ၌ အို ဘာရတ၊ သူသည် မဟာမုနိ ဒက္ခ၏ ကျိန်စာကို အမှန်တကယ် ခံခဲ့ရသည်– ‘တရားဝင် ဇနီးများနှင့် အတူနေထိုင်ခြင်းကို လျစ်လျူရှုသောကြောင့် သင်သည် ချွတ်ယွင်းရောဂါ (ခ္ယယရောဂါ) ဖြင့် ပင်ပန်းရလိမ့်မည်’ ဟူ၍။”

Verse 4

उद्वाहितानां पत्नीनां ये न कुर्वन्ति सेवनम् । या निष्ठा जायते नृणां तां शृणुष्व नराधिप

“လက်ထပ်ထားသော ဇနီးများအပေါ် သင့်လျော်သော ဒမ္ပတိဓမ္မကို မပြုလုပ်သူ ယောက်ျားတို့အတွက်—အို မင်းမြတ်၊ ထိုသူတို့၌ ဖြစ်ပေါ်လာသော သေချာတည်ငြိမ်သည့် အကျိုးဆက် (နိဋ္ဌာ) ကို နားထောင်လော့။”

Verse 5

ऋतावृतौ हि नारीणां सेवनाज्जायते सुतः । सुतात्स्वर्गश्च मोक्षश्च इत्येवं श्रुतिभाषितम्

ဖွားမြင်နိုင်သော ရာသီကာလ၌ မိန်းမနှင့် ပေါင်းသင်းခြင်းကြောင့် သားတော် မွေးဖွားလာသည်။ သားတော်ကြောင့် ကောင်းကင်ဘုံနှင့် မောက္ခတိုင်အောင် ရရှိနိုင်သည်ဟု သြတိ (Śruti) တွင် ဆိုထားသည်။

Verse 6

तत्कालोचितधर्मेण वेष्टितो रौरवे पतेत् । तस्यास्तद्रुधिरं पापः पिबते कालमीप्सितम्

အချိန်နှင့်ကိုက်ညီသော ဓမ္မကို မပြုမူဘဲ လျစ်လျူရှုသည့် အပြစ်ကြောင့် ချည်နှောင်ခံရသူသည် ရောရဝ နရကသို့ ကျရောက်သည်။ ထိုနေရာ၌ ပာပီသည် ကံကြမ္မာ ခွင့်ပြုသမျှကာလအထိ သူမ၏ သွေးကို သောက်ရသည်။

Verse 7

ततोऽवतीर्णः कालेन यां यां योनिं प्रयास्यति । तस्यां तस्यां स दुष्टात्मा दुर्भगो जायते सदा

ထို့နောက် ကာလ၏ အာဏာကြောင့် ပြန်လည်ကျဆင်းလာ၍ မည်သည့် သားအိမ်သို့ ဝင်ရောက်သော်လည်း ထိုထိုဘဝ၌ပင် ထိုဒုષ્ટစိတ်ရှိသူသည် အမြဲတမ်း ကံမကောင်းသူအဖြစ် မွေးဖွားလာသည်။

Verse 8

नारीणां तु सदा कामोऽभ्यधिकाः परिवर्तते । विशेषेण ऋतौ काले पीड्यते कामसायकैः

မိန်းမတို့တွင် ကာမဆန္ဒသည် အမြဲတမ်း ပြင်းထန်၍ ထပ်ခါထပ်ခါ ဖြစ်ပေါ်တတ်သည်။ အထူးသဖြင့် ဖွားမြင်နိုင်သော ရာသီကာလ၌ ကာမဒေဝ၏ မြားတံများကြောင့် ပင်ပန်းနာကျင်ရသည်။

Verse 9

परिभूता हिता भर्त्रा ध्यायन्तेऽन्यं पतिं स्त्रियः । ततः पुत्रः समुत्पन्नो ह्यटते कुलमुत्तमम्

မိန်းမတို့ကို ခင်ပွန်းက အနှိမ့်ချ၍ အကျိုးပြုမှုကို လျစ်လျူရှုသော် အခြားယောက်ျားကို ခင်ပွန်းဟု စိတ်ထဲတွင် တွေးမိတတ်သည်။ ထို့နောက် မွေးဖွားလာသော သားသည် လှည့်လည်ပျံ့နှံ့ကာ မြင့်မြတ်သော မျိုးရိုးကိုပင် အရှက်တရားနှင့် ပျက်စီးစေတတ်သည်။

Verse 10

स्वर्गस्थास्तेन पितरः पूर्वजास्ते पितामहाः । पतन्ति जातमात्रेण कुलटस्तेन चोच्यते

သူ့ကြောင့် ကောင်းကင်ဘုံ၌ နေထိုင်သော ပိတရ်များ—အဖေ၊ ဘိုးဘွားနှင့် အဘိုးကြီးများ—သည် သူမွေးဖွားသည့်ခဏချင်းပင် ကျဆင်းကြသည်; ထို့ကြောင့် ‘ကူလဋ’ ဟု ခေါ်၍ မျိုးရိုးကို သစ္စာဖောက်သူ ဖြစ်သည်။

Verse 11

तेन कर्मविपाकेन क्षयरोग्यभवच्छशी । त्यक्त्वा लोकं सुरेन्द्राणां मर्त्यलोकमुपागतः

အဲဒီကမ္မ၏ အကျိုးပေါက်ကွဲမှုကြောင့် လ (ရှရှီ) သည် ချွတ်ယွင်းရောဂါဖြင့် နာကျင်လာ၏; ဒေဝတို့၏ လောကကို စွန့်၍ မရဏလောကသို့ ဆင်းလာ하였다။

Verse 12

ततस्तीर्थान्यनेकानि पुण्यान्यायतनानि च । भ्रमन्वै नर्मदां प्राप्तः सर्वपापप्रणाशनीम्

ထို့နောက် သန့်ရှင်းသော တီရ္ထများနှင့် ပုဏ္ဏသဒ္ဓါဌာနများစွာကို လှည့်လည်၍ နာမဒာမြစ်သို့ ရောက်လာသည်—အပြစ်အားလုံးကို ဖျက်ဆီးပေးသူ။

Verse 13

उपवासं च दानानि व्रतानि नियमांस्तथा । चचार द्वादशाब्दानि ततो मुक्तः स किल्बिषैः

သူသည် အုပ်ဝါသ (အစာရှောင်ခြင်း)၊ ဒါန၊ ဝရတနှင့် စည်းကမ်းတရားများကို ဆယ့်နှစ်နှစ်တိုင်တိုင် ကျင့်သုံးခဲ့သည်; ထို့နောက် အပြစ်မလင်မှ လွတ်မြောက်하였다။

Verse 14

स्नापयित्वा महादेवं सर्वपातकनाशनम् । जगाम प्रभया पूर्णः स च लोकमनुत्तमम्

မဟာဒေဝကို ရေချိုးပူဇော်၍—မဟာအပြစ်အားလုံးကို ဖျက်ဆီးသူ—သူသည် တောက်ပသော အလင်းရောင်ဖြင့် ပြည့်ဝကာ မနှိုင်းယှဉ်နိုင်သော လောကသို့ ထွက်ခွာသွားသည်။

Verse 15

येनैव स्थापितो देवः पूज्यते वर्षसंख्यया । तावद्वर्षसहस्राणि रुद्रलोके स पूज्यते

မည်သူကပင် ဘုရားကို တည်ထောင်ထားပြီး နှစ်ပေါင်းမည်မျှကြာ ပူဇော်သနည်း၊ ထိုနှစ်အရေအတွက်နှင့်တူသော ထောင်နှစ်ပေါင်းများစွာ ရုဒ္ဒရလောက၌ ထိုသူသည် ချီးမြှောက်ပူဇော်ခံရ၏။

Verse 16

तेन देवान्विधानोक्तान्स्थापयन्ति नरा भुवि । अक्षयं चाव्ययं यस्मात्कालं भुञ्जन्ति मानवाः

ထို့ကြောင့် မြေပြင်ပေါ်ရှိ လူတို့သည် သာස්တရဝိධာန်အတိုင်း ဒေဝတားတို့ကို တည်ထောင်ကြသည်၊ အကြောင်းမှာ ထိုကဲ့သို့ပြုခြင်းဖြင့် မပျက်မယွင်း အဆုံးမရှိသော ပုဏ္ဏကာလကို ခံစားရသောကြောင့် ဖြစ်၏။

Verse 17

सोमतीर्थे नरः स्नात्वा पूजयेद्देवमीश्वरम् । स भ्राजते नरो लोके सोमवत्प्रियदर्शनः

ဆိုမတီရ္ထ၌ ရေချိုးသန့်စင်ပြီးနောက် လူသည် အီရှ္ဝရဘုရားကို ပူဇော်ရမည်။ ထိုသူသည် လောက၌ လမင်းကဲ့သို့ တောက်ပ၍ မြင်ရသူတို့နှစ်သက်ဖွယ် ဖြစ်၏။

Verse 18

चन्द्रहासे तु यो गत्वा ग्रहणे चन्द्रसूर्ययोः । स्नानं समाचरेद्भक्त्या मुच्यते सर्वकिल्बिषैः

မည်သူမဆို ချန္ဒြဟာသသို့ သွား၍ လ သို့မဟုတ် နေ ဂြဟဏအချိန်၌ ဘက္တိဖြင့် ရေချိုးကျင့်သုံးလျှင် အပြစ်အကုန်မှ လွတ်မြောက်၏။

Verse 19

तत्र स्नानं च दानं च चन्द्रहासे शुभाशुभम् । कृतं नृपवरश्रेष्ठ सर्वं भवति चाक्षयम्

အို မင်းမြတ်တို့အနက် အထွတ်အမြတ်တော်မူသော မင်းကြီးရေ၊ ချန္ဒြဟာသ၌ ရေချိုးခြင်းနှင့် ဒါနပြုခြင်းသည် ကောင်းသောအကြောင်းဖြစ်စေ မကောင်းသောအကြောင်းဖြစ်စေ ပြုလုပ်ထားသမျှ အားလုံး အဆုံးမရှိ အခိုင်အမာသော အကျိုးဖြစ်လာ၏။

Verse 20

ते धन्यास्ते महात्मानस्तेषां जन्म सुजीवितम् । चन्द्रहासे तु ये स्नात्वा पश्यन्ति ग्रहणं नराः

ထိုမဟာအတ္တမန်တို့သည် အလွန်ကောင်းချီးခံရသူများ ဖြစ်ကြ၏။ ၎င်းတို့၏ မွေးဖွားခြင်းသည် အမှန်တကယ် အဓိပ္ပါယ်ပြည့်စုံသည်—စန္ဒြဟာသ၌ သန့်စင်ရေချိုးပြီး ကြတ်လပ်(ဂြိုဟ်ဖုံး)ကို မြင်သူတို့ပင်။

Verse 21

वाचिकं मानसं पापं कर्मजं यत्पुराकृतम् । स्नानमात्रेण राजेन्द्र तत्र तीर्थे प्रणश्यति

နှုတ်ကပတ်မှ ဖြစ်သော အပြစ်၊ စိတ်မှ ဖြစ်သော အပြစ်၊ ကမ္မမှ ဖြစ်သော အပြစ်—အတိတ်က ပြုခဲ့သမျှကိုပါ၊ အို မင်းတို့၏မင်းကြီး၊ ထိုတီရ္ထ၌ ရေချိုးခြင်းတစ်ခုပဲဖြင့် ပျောက်ကင်းသွား၏။

Verse 22

बहवस्तं न जानन्ति महामोहसमन्विताः । देहस्थमिव सर्वेषां परमानन्दरूपिणम्

မဟာမောဟာဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသူများ အများအပြားသည် ထိုအရှင်ကို မသိမမြင်ကြ—အမြင့်ဆုံး အာနန္ဒ၏ သဘောတရားတော်ဖြစ်သော်လည်း၊ သတ္တဝါအားလုံး၏ ကိုယ်အတွင်း၌ တည်ရှိသကဲ့သို့ပင်။

Verse 23

पश्चिमे सागरे गत्वा सोमतीर्थे तु यत्फलम् । तत्समग्रमवाप्नोति चन्द्रहासे न संशयः

အနောက်ဘက် ပင်လယ်သို့ သွား၍ ဆိုမတီရ္ထ၌ ရေချိုးခြင်းဖြင့် ရသော အကျိုးပုဏ္ဏာမည်သမျှ—ထိုအကျိုးအားလုံးကို စန္ဒြဟာသ၌ ရရှိနိုင်သည်၊ သံသယမရှိ။

Verse 24

संक्रान्तौ च व्यतीपाते अयने विषुवे तथा । चन्द्रहासे नरः स्नात्वा सर्वपापैः प्रमुच्यते

သင်္ကရန္တိ၊ ဗျတီပာတ၊ အယန (နေရောင်လှည့်ကာလ) နှင့် ဗိသုဝ (ညီမျှကာလ) တို့တွင်လည်း—စန္ဒြဟာသ၌ ရေချိုးသူသည် အပြစ်အားလုံးမှ လွတ်မြောက်၏။

Verse 25

ते मूढास्ते दुराचारास्तेषां जन्म निरर्थकम् । चन्द्रहासं न जानन्ति ये रेवायां व्यवस्थितम्

၎င်းတို့သည် တွေဝေမိုက်မဲသူများဖြစ်ကြသည်၊ အကျင့်ယုတ်မာသူများဖြစ်ကြသည်၊ ရေဝါမြစ်ပေါ်ရှိ စန္ဒြဟာသကို မသိသူတို့၏ ဘဝသည် အချည်းနှီးသာဖြစ်သည်။

Verse 26

चन्द्रहासे तु यः कश्चित्संन्यासं कुरुते द्विजः । अनिवर्तिका गतिस्तस्य सोमलोकान्न संशयः

စန္ဒြဟာသ၌ စွန့်လွှတ်ခြင်း (သညါသ) ကို ပြုသော ဒွိဇ (နှစ်ကြိမ်မွေးဖွားသူ) မည်သူမဆိုသည် ဆိုမလောကသို့ ရောက်ရှိခြင်းတည်းဟူသော ပြန်လမ်းမဲ့ခရီးကို ရရှိသည်မှာ ယုံမှားဖွယ်မရှိပေ။

Verse 121

। अध्याय

အခန်းကဏ္ဍ (အဓျာယ ပြီးဆုံးခြင်း)