Adhyaya 12

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । एतच्छ्रुत्वा वचो राजन्संहृष्टा ऋषयोऽभवन् । नर्मदां स्तोतुमारब्धाः कृताञ्जलिपुटा द्विजाः

သီရိမာရကဏ္ဍေယ မိန့်တော်မူသည်– ထိုစကားကို ကြားသိပြီးနောက် အို မင်းကြီး၊ ရှင်ရသီတို့ ဝမ်းမြောက်ကြ၏။ လက်အုပ်ချီ၍ ဒွိဇတို့သည် နရမဒါမြစ်ကို စတင်ချီးမွမ်းသီဆိုကြ၏။

Verse 2

नमोऽस्तु ते पुण्यजले नमो मकरगामिनि । नमस्ते पापमोचिन्यै नमो देवि वरानने

ပုဏ္ဏသန့်ရေရှိသော မိခင်မြစ်တော်အား နမස්ကာရပါ၏။ မကရာ၏ လှိုင်းစီးသကဲ့သို့ စီးဆင်းသူအား နမස්ကာရပါ၏။ အပြစ်ကို ဖြုတ်ပေးသူအား နမස්ကာရပါ၏။ မျက်နှာလှပသော ဒေဝီတော်အား နမස්ကာရပါ၏။

Verse 3

नमोऽस्तु ते पुण्यजलाश्रये शुभे विशुद्धसत्त्वं सुरसिद्धसेविते । नमोऽस्तु ते तीर्थगणैर्निषेविते नमोऽस्तु रुद्राङ्गसमुद्भवे वरे

မင်္ဂလာရှိ၍ ပုဏ္ဏသန့်ရေ၏ အားကိုးရာဖြစ်သော မိခင်မြစ်တော်အား နမස්ကာရပါ၏။ သဘာဝစိတ်ဓာတ် အလွန်သန့်ရှင်း၍ ဒေဝတော်များနှင့် စိဒ္ဓများက ဆည်းကပ်ကြ၏။ တီရ္ထများအစုအဝေးက လာရောက်ဆည်းကပ်သော မိခင်မြစ်တော်အား နမස්ကာရပါ၏။ ရုဒ္ရ၏ ကိုယ်အင်္ဂါမှ ပေါ်ထွန်းလာသော အမြတ်ဆုံးမြစ်ဒေဝီတော်အား နမස්ကာရပါ၏။

Verse 4

नमोऽस्तु ते देवि समुद्रगामिनि नमोऽस्तु ते देवि वरप्रदे शिवे । नमोऽस्तु लोकद्वयसौख्यदायिनि ह्यनेकभूतौघसमाश्रितेऽनघे

သမုဒ္ဒရာသို့ စီးဆင်းသွားသော ဒေဝီတော်အား နမස්ကာရပါ၏။ မင်္ဂလာရှိ၍ ဆုတောင်းပြည့်စုံစေသော ရှိဝါဒေဝီတော်အား နမස්ကာရပါ၏။ လောကနှစ်ပါး၌ ချမ်းသာကောင်းကျိုးပေး၍ သတ္တဝါအစုအဝေး မရေမတွက်၏ ခိုလှုံရာဖြစ်သော အပြစ်ကင်းဒေဝီတော်အား နမස්ကာရပါ၏။

Verse 5

सरिद्वरे पापहरे विचित्रिते गन्धर्वयक्षोरगसेविताङ्गे । सनातनि प्राणिगणानुकम्पिनि मोक्षप्रदे देवि विधेहि शं नः

မြစ်တို့အနက် အမြတ်ဆုံး၊ အပြစ်ဖယ်ရှားသူ၊ အံ့ဩဖွယ် အလှတန်ဆာဆင်ထားသူ—ကမ်းပါး၌ ဂန္ဓဗ္ဗ၊ ယက္ခ၊ နာဂတို့ ဆည်းကပ်ကြ၏။ အနန္တတော်မူသော မိခင်၊ သတ္တဝါအစုအဝေးကို ကရုဏာထားသူ; မောက္ခပေးသော ဒေဝီတော်၊ ကျွန်ုပ်တို့အတွက် ကောင်းကျိုးချမ်းသာကို စီမံပေးတော်မူပါ။

Verse 6

महागजैर्घमहिषैर्वराहैः संसेविते देवि महोर्मिमाले । नताः स्म सर्वे वरदे सुखप्रदे विमोचयास्मान्पशुपाशबन्धात्

အို ဒေဝီ၊ မဟာလှိုင်းတန်းတို့၏ မာလာဖြင့် တန်ဆာဆင်၍ မဟာဆင်ကြီးများ၊ အင်အားကြီး နွားမကြီးများနှင့် ဝရဟာများက ဆောင်ရွက်ပူဇော်ကြသော အရှင်မ။ ကျွန်ုပ်တို့အားလုံး သင့်ရှေ့၌ ဦးညွှတ်ပါ၏။ အို ဆုတောင်းပေးတော်မူသူ၊ ချမ်းသာပေးတော်မူသူ၊ ပသု-ပါသ ချည်နှောင်မှုမှ ကျွန်ုပ်တို့ကို လွတ်မြောက်စေပါ။

Verse 7

पापैरनेकैरशुभैर्विबद्धा भ्रमन्ति तावन्नरकेषु मर्त्याः । महानिलोद्भूततरङ्गभूतं यावत्तवाम्भो हि न संस्पृशन्ति

မကောင်းသော အပြစ်များစွာဖြင့် ချည်နှောင်ခံထားရသော လူသားတို့သည် မဟာလေပြင်းကြောင့် လှိုင်းတန်းများ ပုံသဏ္ဍာန်ကဲ့သို့ ထကြွလာသော သင့်ရေကို မထိမချင်း၊ ထိုအချိန်တိုင်အောင် နရကများအတွင်း လှည့်လည်နေကြ၏။

Verse 8

अनेकदुःखौघभयार्दितानां पापैरनेकैरभिवेष्टितानाम् । गतिस्त्वमम्भोजसमानवक्रे द्वन्द्वैरनेकैरपि संवृतानाम्

ဒုက္ခအစုအဝေးများ၏ ရေကြီးမှုနှင့် ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် နှိပ်စက်ခံရသူများ၊ အပြစ်များစွာဖြင့် ပတ်လည်ရစ်ပတ်ခံရသူများ၊ နှစ်ဖက်ဆန့်ကျင်မှုများစွာဖြင့် ဖုံးလွှမ်းခံရသူများအတွက်—ကြာပန်းကဲ့သို့ မျက်နှာတော်ရှိသော ဒေဝီ—သင်သည် အားကိုးရာ၊ သင်သည် လမ်းခရီးဖြစ်၏။

Verse 9

नद्यश्च पूता विमला भवन्ति त्वां देवि सम्प्राप्य न संशयोऽत्र । दुःखातुराणामभयं ददासि शिष्टैरनेकैरभिपूजितासि

အို ဒေဝီ၊ အခြားမြစ်များလည်း သင့်ထံ ရောက်လာသည်နှင့် ပင် ပဝిత్ర၍ သန့်ရှင်းကြည်လင်လာကြသည်—ဤအကြောင်း၌ သံသယမရှိ။ ဒုက္ခကြောင့် ပူပန်သူတို့အား သင်သည် အကြောက်ကင်းခြင်းကို ပေးတော်မူပြီး၊ သီလရှိ ပညာရှိများစွာက သင့်ကို ပူဇော်ကြ၏။

Verse 10

स्पृष्टं करैश्चन्द्रमसो रवेश्च तदैव दद्यात्परमं पदं तु । यत्रोपलाः पुण्यजलाप्लुतास्ते शिवत्वमायान्ति किमत्र चित्रम्

လနှင့် နေရောင်၏ လက်တော်တို့က ထိုအရာကို ထိမိလျှင် ချက်ချင်းပင် အမြင့်မြတ်ဆုံး အဆင့်ကို ပေးတော်မူမည်။ သင့်၏ ပုဏ္ဏရေဖြင့် စိမ့်စိုသွားသော ကျောက်တုံးများတောင် «ရှီဝသဘာဝ» ကို ရောက်ကြသည့်နေရာ၌—ဤတွင် အံ့ဩစရာ ဘာရှိမည်နည်း။

Verse 11

भ्रमन्ति तावन्नरकेषु मर्त्या दुःखातुराः पापपरीतदेहाः । महानिलोद्भूततरङ्गभङ्गं यावत्तवाम्भो न हि संश्रयन्ति

ဒုက္ခကြောင့်ပင်ပန်း၍ အပြစ်ဖြင့်ဖုံးလွှမ်းနေသော လူသားတို့သည် မဟာလေတိုက်ခတ်၍ လှိုင်းကွဲကာ မြင့်တက်သော သင်၏ သန့်ရှင်းရေကို မခိုလှုံသရွေ့ နరకများအတွင်း လှည့်လည်နေကြ၏။

Verse 12

। अध्याय

အဓ္ဓာယ—ဤသည်မှာ အခန်းအဆုံးကို ဖော်ပြသော အမှတ်အသားဖြစ်သည်။

Verse 13

सरांसि नद्यः क्षयमभ्युपेता घोरे युगेऽस्मिन् हि कलौ प्रदूषिते । त्वं भ्राजसे देवि जलौघपूर्णा दिवीव नक्षत्रपथे च गङ्गा

ကြောက်မက်ဖွယ် ကလိယုဂ၌ ရေကန်များနှင့် မြစ်များ လျော့နည်း၍ မသန့်ရှင်းလာသော်လည်း၊ သင်တော်မူသော ဒေဝီသည် ရေစီးကြီးများဖြင့် ပြည့်ဝကာ တောက်ပလျက်ရှိ၏—ကောင်းကင်၏ ကြယ်လမ်းပေါ်တွင် တောက်ပသော ကောင်းကင်ဂင်္ဂါကဲ့သို့။

Verse 14

तव प्रसादाद्वरदे वरिष्ठे कालं यथेमं परिपालयित्वा । यामोऽथ रुद्रं तव सुप्रसादाद्वयं तथा त्वं कुरु वै प्रसादम्

အလှူပေးသူတို့အနက် အမြတ်ဆုံးသော မေတ္တာရှင်၊ သင်၏ ပရသာဒကြောင့် ဤကာလကို သင့်တော်သကဲ့သို့ ဖြတ်သန်းကာ ထိန်းသိမ်းနိုင်ပါစေ။ ထို့နောက် သင်၏ မဟာကရုဏာကြောင့် ရုဒြကို ရောက်ရှိနိုင်ပါစေ; ထို့ကြောင့် ကျွန်ုပ်တို့အပေါ်လည်း ကရုဏာပြုပါ။

Verse 15

गतिस्त्वमम्बेव पितेव पुत्रांस्त्वं पाहि नो यावदिमं युगान्तम् । कालं त्वनावृष्टिहतं सुघोरं यावत्तरामस्तव सुप्रसादात्

သင်သည် ကျွန်ုပ်တို့၏ အားကိုးရာ—ကလေးတို့အပေါ် မိခင်ကဲ့သို့၊ ဖခင်ကဲ့သို့ ဖြစ်၏။ ဤယုဂအဆုံးတိုင်အောင် ကျွန်ုပ်တို့ကို ကာကွယ်ပါ; မိုးခေါင်ဒဏ်ကြောင့် ထိခိုက်နေသော အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ် ကာလကို သင်၏ မဟာပရသာဒကြောင့် ကျွန်ုပ်တို့ ဖြတ်ကျော်နိုင်ပါစေ။

Verse 16

पठन्ति ये स्तोत्रमिदं द्विजेन्द्राः शृण्वन्ति ये चापि नराः प्रशान्ताः । ते यान्ति रुद्रं वृषसंयुतेन यानेन दिव्याम्बरभूषिताश्च

ဤစတုတ္ထရကို ရွတ်ဖတ်သော ဒွိဇအထွတ်အမြတ်တို့နှင့် စိတ်ငြိမ်သက်သော လူတို့ကလည်း နားထောင်လျှင်၊ သာမန်မဟုတ်သော တိဗ္ဗဝတ်ရုံများဖြင့် တန်ဆာဆင်ကာ နွားထီးချိတ်ဆက်ထားသော ကောင်းကင်ယာဉ်ဖြင့် ရုဒ္ဒရထံသို့ ရောက်ကြသည်။

Verse 17

ये स्तोत्रमेतत्सततं पठन्ति स्नात्वा तु तोये खलु नर्मदायाः । अन्ते हि तेषां सरिदुत्तमेयं गतिं विशुद्धामचिराद्ददाति

နရ္မဒါမြစ်ရေ၌ ရေချိုးပြီးနောက် ဤစတုတ္ထရကို အမြဲမပြတ် ရွတ်ဖတ်သူတို့အား၊ အသက်တာအဆုံးတွင် ဤမြစ်အထွတ်အမြတ်က မကြာမီပင် သန့်ရှင်းမြင့်မြတ်သော ကတိကို ပေးအပ်သည်။

Verse 18

प्रातः समुत्थाय तथा शयानो यः कीर्तयेतानुदिनं स्तवं च । स मुक्तपापः सुविशुद्धदेहः समाश्रयं याति महेश्वरस्य

မနက်အိပ်ရာထ၍ဖြစ်စေ၊ အိပ်လျက်ဖြစ်စေ၊ နေ့စဉ်ဤချီးမွမ်းသီချင်းကို သီဆိုသူသည် အပြစ်မှလွတ်ကင်းလာပြီး၊ ကိုယ်စိတ်အလွန်သန့်ရှင်းသဖြင့် မဟေရှ္ဝရ၏ အားကိုးရာသို့ ရောက်သည်။