Adhyaya 118

Verse 1

। श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेत्तु राजेन्द्र तीर्थं परमशोभनम् । इन्द्रतीर्थेतिविख्यातं नर्मदादक्षिणे तटे

သီရိမာရ္ကဏ္ဍေယ မိန့်တော်မူသည်– “အို မင်းမင်းကြီး၊ ထို့နောက် အလွန်တင့်တယ်မြတ်နိုးဖွယ် တီရ္ထသို့ သွားရမည်။ နာမည် ‘အိန္ဒြတီရ္ထ’ ဟုကျော်ကြားပြီး နရ္မဒါမြစ်၏ တောင်ဘက်ကမ်းတွင် တည်ရှိသည်။”

Verse 2

युधिष्ठिर उवाच । नर्मदादक्षिणे कूले इन्द्रतीर्थं कथं भवेत् । श्रोतुमिच्छामि विप्रेन्द्र ह्यादिमध्यान्तविस्तरैः

ယုဓိဋ္ဌိရ မိန့်တော်မူသည်– “နရ္မဒါမြစ်၏ တောင်ဘက်ကမ်းတွင် ‘အိန္ဒြတီရ္ထ’ သည် မည်သို့ ဖြစ်ပေါ်လာသနည်း။ အို ဗြာဟ္မဏအမြတ်၊ အစမှ အလယ်၊ အဆုံးတိုင်အောင် အပြည့်အစုံ အသေးစိတ် ကြားလိုပါသည်။”

Verse 3

एतच्छ्रुत्वा तु वचनं धर्मपुत्रस्य धीमतः । कथयामास तद्वत्तमितिहासं पुरातनम्

ဓမ္မပုတၱရ ယုဓိဋ္ဌိရ၏ ဉာဏ်ပညာပြည့်ဝသော စကားကို ကြားပြီးနောက်၊ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သကဲ့သို့ တိတိကျကျ ပုရాణအယူအဆပါသော ရှေးဟောင်း အိတိဟာသကို ပြောပြလေသည်။

Verse 4

श्रीमार्कण्डेय उवाच । विश्वासयित्वा सुचिरं धर्मशत्रुं महाबलम् । वृत्रं जित्वाथ हत्वा तु गच्छमानं शचीपतिम्

သီရိမာရ္ကဏ္ဍေယ မိန့်တော်မူသည်– “ဒေဝတို့၏ အလွန်အင်အားကြီးသော ရန်သူ ဝෘတြ၏ ယုံကြည်မှုကို အချိန်ကြာကြာ ရယူပြီးနောက်၊ ထိုသူကို အနိုင်ယူကာ သတ်ဖြတ်လေသည်။ ထို့နောက် သချီ၏ ခင်ပွန်း အိန္ဒြာသည် ခရီးဆက်ရန် ထွက်ခွာလေ၏။”

Verse 5

निष्क्राममाणं मार्गेण ब्रह्महत्या दुरासदा । अहोरात्रमविश्रान्ता जगाम भुवनत्रयम्

လမ်းခရီးဖြင့် ထွက်ခွာသွားစဉ်၊ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်း၍ မလွတ်မြောက်နိုင်သော ‘ဗြဟ္မဟတ္တျာ’ (ဗြာဟ္မဏသတ်မှု၏ အပြစ်) သည် နေ့ည မနားမနေ တိလောကတစ်လျှောက် သူ့နောက်သို့ လိုက်လံတ追ခဲ့သည်။

Verse 6

यतोयतो ब्रह्महणं याति यानेन शोभनम् । दिशो भागं सुरैः सार्द्धं ततो हत्या न मुञ्चति

ဗြာဟ္မဏကို သတ်သူသည် လှပသော ရထားဖြင့် ဘယ်ဘက်ဘယ်ရာသို့ သွားသော်လည်း၊ ဒေဝတများနှင့်အတူ အရပ်အနှံ့သို့ သွားသော်လည်း၊ «ဗြဟ္မဟတ္တျာ» အပြစ်သည် သူ့ကို မစွန့်ခွာခဲ့။

Verse 7

ब्रह्महत्या सुरापानं स्तेयं गुर्वगनागमः । पातकानां गतिर्दृष्टा न तु विश्वासघातिनाम्

ဗြဟ္မဟတ္တျာ၊ အရက်သောက်ခြင်း၊ ခိုးယူခြင်း၊ ဆရာ၏ အိပ်ရာကို လွန်ကျူးခြင်း—ဤပာပများအတွက် ပြစ်လွှတ်ရေးလမ်း (ပရాయశ္ଚိတ္တ) ကို သိရှိကြသည်။ သို့သော် ယုံကြည်မှုကို ဖောက်ဖျက်သူများအတွက် ထိုသို့သောလမ်း မမြင်ရ။

Verse 8

पापकर्ममुखं दृष्ट्वा स्नानदानैर्विशुध्यति । नारी वा पुरुषो वापि नैव विश्वासघातिनः

ပာပကမ္မ၏ ပေါ်လွင်သောရုပ်ကို မြင်လျှင် ရေချိုးသန့်စင်ခြင်းနှင့် ဒါနပြုခြင်းဖြင့် သန့်ရှင်းနိုင်သည်။ သို့သော် မိန်းမဖြစ်စေ ယောက်ျားဖြစ်စေ ယုံကြည်မှုဖောက်ဖျက်သူသည် ထိုနည်းဖြင့် မသန့်ရှင်းနိုင်။

Verse 9

एवमादीनि चान्यानि श्रुत्वा वाक्यानि देवराट् । वचनं तद्विधैरुक्तं विषादमगमत्परम्

ဤသို့သော စကားများကို ထပ်မံများစွာ ကြားနာပြီးနောက်၊ ဒေဝရာဇာသည် ထိုသို့ပြောဆိုသူများ၏ စကားတော်ကို ခံယူကာ အလွန်အမင်း ဝမ်းနည်းညှိုးငယ်သို့ ကျရောက်하였다။

Verse 10

त्यक्त्वा राज्यं सुरैः सार्धं जगाम तप उत्तमम् । पुत्रदारगृहं राज्यं वसूनि विविधानि च

ဒေဝတများနှင့်အတူ နိုင်ငံတော်ကို စွန့်လွှတ်၍ သူသည် အမြင့်မြတ်ဆုံး တပ (တပస్స) ကို ဆောင်ရွက်ရန် ထွက်ခွာသွားပြီး၊ သားသမီး၊ ဇနီး၊ အိမ်၊ အာဏာရాజ్యంနှင့် မျိုးစုံသော ဥစ္စာများကို နောက်တွင် ချန်ထားခဲ့သည်။

Verse 11

फलान्येतानि धर्मस्य शोभयन्ति जनेश्वरम् । फलं धर्मस्य भुञ्जेति सुहृत्स्वजनबान्धवाः

ဤအရာတို့သည် ဓမ္မ၏ မြင်သာသော အကျိုးဖလများဖြစ်၍ လူတို့အကြား မင်းကို တင့်တယ်လှပစေသည်။ လူတို့က “သူသည် ဓမ္မ၏ အကျိုးဖလကို ခံစားသည်” ဟုဆိုကြပြီး မိတ်ဆွေ၊ ဆွေမျိုးနှင့် သွေးသားဘန်ဓဝတို့က ထိုသို့ ချီးမွမ်းကြသည်။

Verse 12

पश्यतां सर्वमेतेषां पापमेकेन भुज्यते । परं हि सुखमुत्सृज्य कर्शयन्वै कलेवरम्

ဤသူတို့အားလုံး ကြည့်နေစဉ်တောင် ပာပသည် တစ်ယောက်တည်းကသာ ခံယူရသည်။ အကြောင်းမှာ အမြင့်မြတ်ဆုံးသော သုခကို စွန့်လွှတ်ပြီး ဒုက္ခ၏ အလေးချိန်အောက်တွင် ကိုယ်ခန္ဓာကို အမှန်တကယ် ပျက်ယွင်းစေသဖြင့် ဖြစ်သည်။

Verse 13

देवराजो जगामासौ तीर्थान्यायतनानि च । गङ्गातीर्थेषु सर्वेषु यामुनेषु तथैव च

ဒေဝရာဇ အိန္ဒြာသည် တီရ္ထများနှင့် ပူဇော်ရာ သန့်ရှင်းသော အာယတနများသို့ ထွက်ခွာသွား하였다။ ဂင်္ဂါမြစ်၏ တီရ္ထအားလုံးနှင့် ထိုနည်းတူ ယမုနာ၏ တီရ္ထများကိုလည်း လှည့်လည်ဖူးမြော်하였다။

Verse 14

सारस्वतेषु सर्वेषु सामुद्रेषु पृथक्पृथक् । नदीषु देवखातेषु तडागेषु सरःसु च

ပရိသတ်တစ်ခုချင်းစီအလိုက် သမုဒ္ဒရာဆိုင်ရာ သန့်ရှင်းရာနေရာများသို့လည်းကောင်း၊ စရஸဝတီ၏ တီရ္ထအားလုံးသို့လည်းကောင်း သွားရောက်하였다။ ထို့ပြင် မြစ်များ၊ ဒေဝတားတို့ တူးဖော်ထားသော ချောင်းမြောင်းနှင့် ရေကန်ကြီးများ၊ ကန်များနှင့် အိုင်များသို့လည်း သွားရောက်하였다။

Verse 15

पापं न मुञ्चते सर्वे पश्चाद्देवसमागमे । रेवाप्रभवतीर्थेषु कूलयोरुभयोरपि

သို့ရာတွင် ဒေဝတားတို့၏ စုဝေးပွဲပြီးနောက်တောင် ထိုတီရ္ထများထဲမှ မည်သည့်တီရ္ထမျှ ပာပကို မလွှတ်ပေးနိုင်ခဲ့။ ရေဝါ (နရမဒါ) မှ ပေါ်ထွန်းသော တီရ္ထများသို့၊ မြစ်၏ နှစ်ဖက်ကမ်းလုံးတွင် ရောက်ရှိသည့်အခါမှသာ ဖြစ်သည်။

Verse 16

पूजयन्वै महादेवं स्कन्दतीर्थं समासदत् । तव स्थित्वोपवासैश्च कृच्छ्रचान्द्रायणादिभिः

မဟာဒေဝကို ပူဇော်ကာ သူသည် စကန္ဒ-တီရ္ထသို့ ချဉ်းကပ်သွား၏။ ထိုနေရာ၌ တည်နေကာ ဥပဝါသနှင့် ကೃစ္ဆရ၊ စန္ဒြာယဏ စသည့် တင်းကျပ်သော ဝတ္တ-တပသများကို ကျင့်သုံး하였다။

Verse 17

कर्शयन्वै स्वकं देहं न लेभे शर्म वै क्वचित् । ग्रीष्मे पञ्चाग्निमध्यस्थो वर्षासु स्थण्डिलेशयः

ကိုယ်ခန္ဓာကို ကိုယ်တိုင်ပင်ပန်းစေ၍ ပိန်လှီအောင်လုပ်သော်လည်း မည်သည့်အခါမျှ သက်သာမှုမရ။ နွေရာသီတွင် မီးငါးပုံအလယ်၌ နေပြီး မိုးရာသီတွင် မြေပြင်ပေါ်၌သာ လဲလျောင်းနေ၏။

Verse 18

आर्द्रवासास्तु हेमन्ते चचार विपुलं तपः । एवं तु तपतस्तस्य इन्द्रस्य विदितात्मनः

ဆောင်းရာသီတွင် စိုစွတ်သောအဝတ်ကို ဝတ်ဆင်ကာ သူသည် အလွန်ကြီးမားသော တပသကို ကျင့်၏။ ဤသို့ အတ္တကို သိမြင်သော အိန္ဒြာသည် တပသကို ဆက်လက်ကျင့်နေစဉ်၊

Verse 19

वत्सराणां सहस्राणि गतानि दश भारत । ततस्त्वेकादशे प्राप्ते वर्षे तु नृपसत्तम

ဟေ ဘာရတ၊ နှစ်တစ်သောင်း ကုန်လွန်သွား၏။ ထို့နောက် ဆယ့်တစ်နှစ်မြောက်နှစ် ရောက်လာသောအခါ၊ ဟေ မင်းမြတ်အထွဋ်အမြတ်၊

Verse 20

सहसा भगवान्देवस्तु तुतोष परमेश्वरः । तथा ब्रह्मर्षयः सिद्धा ब्रह्मविष्णुपुरोगमाः

ရုတ်တရက် ဘဂဝန် ပရမေရှွရ ဒေဝသည် ပီတိဖြစ်၍ ကျေနပ်တော်မူ၏။ ထိုနည်းတူ ဘြဟ္မာနှင့် ဗိෂ္ဏုတို့ ဦးဆောင်သော ဘြဟ္မရိရှီများနှင့် စိဒ္ဓများလည်း စိတ်ကျေနပ်ကာ စုဝေးလာကြ၏။

Verse 21

तत्राजग्मुः सुराः सर्वे यत्र देवः शतक्रतुः । दृष्ट्वा समागतान् देवानृषींश्चैव महामतिः

ထိုနေရာ၌ နတ်တော်အားလုံးသည် နတ်သတကရတု (အိန္ဒြာ) ရှိရာသို့ ရောက်လာကြ၏။ စုဝေးလာသော နတ်များနှင့် ရှိသူတော်များကို မြင်သော် မဟာဉာဏ်ရှိသော အိန္ဒြာသည် (စဉ်းစားမိ၏)။

Verse 22

उवाच प्रणतो भूत्वा सर्वदेवपुरोहितः । विदितं सर्वमेतेषां यथा वृत्रवधः कृतः

ထို့နောက် နတ်တော်အားလုံး၏ ပုရောဟိတ်သည် ဦးညွှတ်ကန်တော့၍ ပြောလေသည်— “ဤအရာအားလုံးကို ဤစုဝေးသူတို့ သိပြီးသားဖြစ်သည်—ဝෘတရကို သတ်ဖြတ်ခြင်း (ဝෘတရဝဓ) မည်သို့ ပြုလုပ်ခဲ့သည်ကို”။

Verse 23

युष्माकं चाज्ञया पूर्वं ब्रह्मविष्णुमहेश्वराः । तथाप्येवं ब्रह्महणं मत्वा पापस्य कारिणम्

“ယခင်က သင်တို့၏ အမိန့်ဖြင့်ပင်၊ ဟေ့ ဘြဟ္မာ၊ ဗိဿဏု၊ မဟေရှဝရ၊ ထိုကိစ္စကို ပြုခဲ့သော်လည်း၊ လောကသည် သူ့ကို ဗြာဟ္မဏ-ဟန္တာ (ဗြာဟ္မဏသတ်သူ) ဟု ထင်မြင်ကာ အပြစ်ပြုသူဟု သတ်မှတ်နေဆဲဖြစ်သည်”။

Verse 24

भ्रमन्तं सर्वतीर्थेषु ब्रह्महत्या न मुञ्चति । न नन्दति जगत्सर्वं त्रैलोक्यं सचराचरम्

“သူသည် တီရ္ထများအားလုံးသို့ လှည့်လည်သွားလာနေသော်လည်း ဗြဟ္မဟတ္ယာ၏ အပြစ်သည် မလွတ်မြောက်စေ; ထို့ပြင် လောကတစ်လောကလုံး—လှုပ်ရှားသောအရာနှင့် မလှုပ်ရှားသောအရာတို့ပါဝင်သည့် တြိလောက—လည်း သူ့ကြောင့် မပျော်ရွှင်နိုင်”။

Verse 25

यथा विहीनचन्द्रार्कं तथा राज्यमनायकम् । तस्मात्सर्वे सुरश्रेष्ठा विज्ञाप्यं मम सम्प्रति

“လနှင့် နေမရှိသော လောကကဲ့သို့ပင် ခေါင်းဆောင်မရှိသော နိုင်ငံတော်လည်း ထိုသို့ဖြစ်၏။ ထို့ကြောင့်၊ နတ်တော်အမြတ်တော်တို့၊ ယခု မိမိ၏ အရေးကြီးသော တောင်းပန်ချက်ကို နားထောင်ပေးကြပါ”။

Verse 26

कुर्वन्तु शक्रं निर्दोषं तथा सर्वे महर्षयः । बृहस्पतिमुखोद्गीर्णं श्रुत्वा तद्वचनं शुभम्

ဗြဟ္စပတိ၏ ပါးစပ်မှ ထွက်ပေါ်လာသော မင်္ဂလာရှိသော စကားကို ကြားသိပြီးနောက် မဟာရိရှီတို့အားလုံးက “သက္ကရ (အိန္ဒြာ) ကို အပြစ်ကင်းစေကြစို့” ဟု ဆုံးဖြတ်ကြ၏။

Verse 27

ततः प्रोवाच भगवान्ब्रह्मा लोकपितामहः । एतत्पापं महाघोरं ब्रह्महत्यासमुद्भवम्

ထို့နောက် လောကပိတామဟ ဖြစ်တော်မူသော ဘဂဝန် ဘြဟ္မာက မိန့်တော်မူသည်– “ဤအပြစ်သည် အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်း၍ ဘြဟ္မဟတ္ယာမှ ပေါ်ပေါက်လာသည်” ဟု။

Verse 28

दैवतेभ्योऽथ भूतेभ्यश्चतुर्भागं क्षिपाम्यहम् । एवं मुक्त्वा क्षिपच्चैनो जलोपरि महामतिः

“ဤဝန်ကို တစ်ပုံလေးပုံကို ဒေဝတားတို့နှင့် သတ္တဝါတို့အပေါ်သို့ ငါချမည်” ဟု မိန့်ပြီးနောက် မဟာဉာဏ်ရှိသူက ထိုအပြစ်ကို ရေပြင်ပေါ်သို့ ပစ်ချလိုက်သည်။

Verse 29

अवगाह्य ततः पेया आपो वै नान्यथा बुधैः । धरायामक्षिपद्भागं द्वितीयं पद्मसंभवः

ထို့ကြောင့် ပညာရှိတို့က “ရေသည် ရေချိုးရန်လည်းကောင်း သောက်ရန်လည်းကောင်း သင့်တော်သည်—အခြားမဟုတ်” ဟု ဆိုကြသည်။ ထို့နောက် ပဒ్మမှ ပေါ်ပေါက်သော ဘြဟ္မာက ဒုတိယအပိုင်းကို မြေပြင်ပေါ်သို့ ချလိုက်သည်။

Verse 30

अभक्ष्या तेन संजाता सदाकालं वसुंधरा । तदार्धमर्द्धं नारीणां द्वितीयेऽह्नि युधिष्ठिर

ထိုအပိုင်းကြောင့် မြေကြီးသည် အစဉ်အမြဲ (မိမိ၏ ထွက်ကုန်များတွင်) အပြည့်အဝ စားသုံးရန် မသင့်တော်သကဲ့သို့ ဖြစ်လာသည်။ ထိုအပိုင်း၏ တစ်ဝက်သည် ဒုတိယနေ့တွင် မိန်းမတို့အပေါ်သို့ ကျရောက်ခဲ့သည်၊ ဟေ ယုဓိဋ္ဌိရ။

Verse 31

निक्षिप्य भगवान्देवः पुनरन्यज्जगाद ह । असंग्राह्या त्वसंग्राह्या तेन जाता रजस्वला

ထိုသို့ချထားပြီးနောက် ဘဂဝန်ဒေဝက ထပ်မံမိန့်တော်မူသည်– “ထို့ကြောင့် သူမသည် အဆင်ဂြာဟျာ၊ မထိသင့် မနီးကပ်သင့် ဖြစ်ကာ ရဇස්ဝလာ (မစင်သွေးလာ) အခြေအနေသို့ ရောက်လေ၏။”

Verse 32

चतुर्दिनानि सा प्राज्ञैः पापस्य महतो महात् । चतुर्थं तु ततो भागं विभज्य परमेश्वरः

ပညာရှိတို့က ဆိုကြသည်မှာ သူမသည် လေးရက်တိုင်တိုင် မဟာအပြစ်၏ အလွန်ကြီးမားသော အစိတ်အပိုင်းကို ထမ်းဆောင်ရသည်; ထို့နောက် ပရမေရှဝရက စတုတ္ထအပိုင်းကိုလည်း ခွဲဝေ၍ သတ်မှတ်တော်မူ၏။

Verse 33

कृषिगोरक्ष्यवाणिज्यैः शूद्रसेवाकरे द्विजे । ततोऽभिनन्दयामासुः सर्वे देवा महर्षयः

ဒွိဇတစ်ဦးက စိုက်ပျိုးရေး၊ နွားကာကွယ်ထိန်းသိမ်းရေးနှင့် ကုန်သွယ်ရေးကို လုပ်ကိုင်ကာ၊ ထို့ပြင် ရှူဒြာတို့အား ဝန်ဆောင်မှုကိုပါ ဆောင်ရွက်သည့်အခါ၊ ဒေဝတားအားလုံးနှင့် မဟာရိရှီတို့က ဝမ်းမြောက်စွာ ချီးမွမ်းအတည်ပြုကြ၏။

Verse 34

देवेन्द्रं वाग्भिरिष्टाभिर्नर्मदाजलसंस्थितम् । वरेण छन्दयामास ततस्तुष्टो महेश्वरः

နရမဒါရေထဲ၌ ရပ်နေသော အိန္ဒြာကို ချစ်မြတ်နိုးဖွယ် ချီးမွမ်းစကားများဖြင့် ပျော်ရွှင်စေကြ၏; ထို့နောက် မဟေရှဝရသည် စိတ်တော်ပျော်၍ သူ့အား ဝရ (ကောင်းချီး) တစ်ပါး ပေးတော်မူ၏။

Verse 35

वरं दास्यामि देवेश वरं वृणु यथेप्सितम्

“ဟေ ဒေဝတို့၏ အရှင် (ဒေဝေရှ)၊ ငါသည် သင့်အား ဝရတစ်ပါး ပေးမည်; သင်လိုလားသမျှ ဝရကို ရွေးချယ်လော့။”

Verse 36

इन्द्र उवाच । यदि तुष्टोऽसि देवेश यदि देयो वरो मम । अत्र संस्थापयिष्यामि सदा संनिहितो भव

အိန္ဒြာက ဆို၏ — “အို ဒေဝတို့၏ အရှင်! သင်သည် ကျေနပ်တော်မူ၍ ငါ့အား ကောင်းချီးပေးမည်ဆိုလျှင် ဤနေရာ၌ သင်ကို ငါ တည်ထောင်ပူဇော်မည်။ သင်သည် ဤနေရာ၌ အစဉ်အမြဲ နီးကပ်စွာ တည်ရှိတော်မူပါ”

Verse 37

एवमस्त्विति चोक्त्वा तं ब्रह्मविष्णुमहेश्वराः । जग्मुराकाशमाविश्य स्तूयमाना महर्षिभिः

“ဤသို့ပင် ဖြစ်စေ” ဟု သူ့အား မိန့်တော်မူပြီးနောက် ဘြဟ္မာ၊ ဗိဿနုနှင့် မဟေရှဝရ တို့သည် ကောင်းကင်သို့ ဝင်ရောက်ကာ ထွက်ခွာသွားကြ၏။ မဟာရိရှီတို့ကလည်း ဆက်လက် ချီးမွမ်းသံတော်ဆင်ကြ၏။

Verse 38

गतेषु देवदेवेषु देवराजः शतक्रतुः । स्थापयित्वा महादेवं जगाम त्रिदशालयम्

ဒေဝဒေဝတို့ ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် ဒေဝရာဇာ ရာယဇ္ဉ်တစ်ရာ ပြုသူ အိန္ဒြာသည် ထိုနေရာ၌ မဟာဒေဝကို တည်ထောင်ပူဇော်ကာ တြိဒသတို့၏ နန်းတော်သို့ သွားလေ၏။

Verse 39

इन्द्रतीर्थे तु यः स्नात्वा तर्पयेत्पितृदेवताः । महापातकयुक्तोऽपि मुच्यते सर्वपातकैः

အိန္ဒြတီရ္ထ၌ ရေချိုးသန့်စင်ပြီး ပိတೃတို့နှင့် ဒေဝတို့အား တර්ပဏ ပြုသူသည် မဟာအပြစ်များနှင့်ပင် တင်ဆောင်နေသော်လည်း အပြစ်အားလုံးမှ လွတ်မြောက်၏။

Verse 40

इन्द्रतीर्थे तु यः स्नात्वा पूजयेत्परमेश्वरम् । सोऽश्वमेधस्य यज्ञस्य पुष्कलं फलमश्नुते

အိန္ဒြတီရ္ထ၌ ရေချိုးပြီး ပရမေရှဝရကို ပူဇော်သူသည် အရှွမေဓ ယဇ္ဉ်၏ ပြည့်စုံ၍ များပြားသော အကျိုးဖလကို ရရှိ၏။

Verse 41

एतत्ते कथितं सर्वं तीर्थमाहात्म्यमुत्तमम् । श्रुतमात्रेण येनैव मुच्यन्ते पातकैर्नराः

ဤသို့ ငါသည် ဤတီရ္ထ၏ အမြင့်မြတ်ဆုံး မဟာတ్మျကို အပြည့်အစုံ သင်အား ပြောကြားပြီးပြီ။ ထိုကို ကြားရုံမျှဖြင့်ပင် လူတို့သည် အပြစ်များမှ လွတ်မြောက်ကြသည်။