Adhyaya 113

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेत्तु राजेन्द्र कोटितीर्थमनुत्तमम् । ऋषिकोटिर्गता तत्र परां सिद्धिमुपागता

သီရိမာရကဏ္ဍေယ မိန့်တော်မူသည်– “ထို့နောက်၊ အို မင်းတို့၏မင်းကြီး၊ မတူညီအလွန်မြတ်သော ကိုဋိတီရ္ထ ဟူသော သန့်ရှင်းရာသို့ သွားသင့်၏။ ထိုနေရာ၌ ရှိသမျှ ရှင်ရသီတစ်ကိုဋိတို့သည် အမြင့်ဆုံး စိဒ္ဓိကို ရရှိခဲ့ကြ၏။”

Verse 2

तत्र तीर्थे तु यः स्नात्वा भोजयेद्ब्राह्मणाञ्छुचिः । एकस्मिन्भोजिते विप्रे कोटिर्भवति भोजिता

ထိုတီရ္ထ၌ မည်သူမဆို ရေချိုးပြီး သန့်ရှင်းစွာဖြင့် ဘြာဟ္မဏတို့ကို အာဟာရပူဇော်ကျွေးမွေးလျှင်—ထိုနေရာ၌ ပညာရှိ ဘြာဟ္မဏတစ်ဦးကိုပင် ကျွေးမွေးသော်လည်း ကိုဋိတစ်ကိုဋိကို ကျွေးမွေးသကဲ့သို့ ဖြစ်၏။

Verse 3

तत्र तीर्थे तु यः स्नात्वा पूजयेत्पितृदेवताः । पूजिते तु महादेवे वाजपेयफलं लभेत्

ထိုတီရ္ထ၌ မည်သူမဆို ရေချိုးပြီး ပိတೃဒေဝတားများနှင့် ဒေဝတားတို့ကို ပူဇော်လျှင်—ထိုနေရာ၌ မဟာဒေဝကို ပူဇော်သော် ဝါဇပေယ ယဇ్ఞ၏ အကျိုးဖလကို ရရှိ၏။

Verse 113

। अध्याय

အဓ္ဓာယ ပြီးဆုံး — အခန်းအဆုံး အမှတ်အသား။