Adhyaya 109

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेन्महीपाल चक्रतीर्थमनुत्तमम् । सेनापुरमितिख्यातं सर्वपापक्षयंकरम्

သီရိမာရကဏ္ဍေယ မိန့်တော်မူသည်– ထို့နောက်၊ အို မြေပြင်၏ကာကွယ်ရှင် မင်းကြီး၊ မနှိုင်းယှဉ်နိုင်သော စက္ကရ-တီရ္ထသို့ သွားရမည်။ ၎င်းကို “စေနာပုရ” ဟုလည်း ခေါ်ကြပြီး အပြစ်အားလုံးကို ပယ်ဖျက်စေသည်။

Verse 2

सैनापत्याभिषेकाय देवदेवेन चक्रिणा । आनीतश्च महासेनो देवैः सेन्द्रपुरोगमैः

ဒေဝစစ်သူကြီးအဖြစ် အဘိသေကပြုရန်အတွက်၊ ဒေဝတို့၏ဒေဝ၊ စက္ကရကိုင်ရှင် ဘုရားသခင်က မဟာစေနကို အင်ဒြာဦးဆောင်သော ဒေဝများနှင့်အတူ ခေါ်ဆောင်လာခဲ့သည်။

Verse 3

दानवानां वधार्थाय जयाय च दिवौकसाम् । भूमिदानेन विप्रेन्द्रांस्तर्पयित्वा यथाविधि

ဒာနဝများကို သတ်နှိမ်ရန်နှင့် ကောင်းကင်နေသူတို့၏ အောင်မြင်မှုအတွက်၊ စည်းကမ်းအတိုင်း မြေယာဒါန ပေးကာ ဗြာဟ္မဏအထက်မြတ်တို့ကို တရားနည်းတကျ တော်တော်လေး ကျေနပ်စေ하였다။

Verse 4

शङ्खभेरीनिनादैश्च पटहानां च निस्वनैः । वीणावेणुमृदङ्गैश्च झल्लरीस्वरमङ्गलैः

သင်္ခါနှင့် ဘေရီတို့၏ ကြွေးကြော်သံများ၊ ပဋဟာစည်တို့၏ တုန်လှုပ်သံများ၊ ထို့ပြင် ဝီဏာ၊ ဝေဏု၊ မৃদင်္ဂ နှင့် ဇ္ဈလ္လရီ (စင်ဘယ်) တို့၏ မင်္ဂလာသံစဉ်များဖြင့်—

Verse 5

ततः कृत्वा स्वनं घोरं दानवो बलदर्पितः । रुरुर्नाम विघातार्थमभिषेकस्य चागतः

ထို့နောက် မိမိအင်အားကို ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားသော ရုရု အမည်ရှိသော ဒါနဝ (နတ်ဆိုး) သည် ဘိသိက်သွန်းလောင်းပွဲကို တားဆီးရန် ကြောက်မက်ဖွယ် ဟိန်းဟောက်လျက် ရောက်ရှိလာ၏။

Verse 6

हस्त्यश्वरथपत्त्योघैः पूरयन्वै दिशो दश । तत्र तेन महद्युद्धं प्रवृत्तं किल भारत

ဆင်တပ်၊ မြင်းတပ်၊ ရထားတပ် နှင့် ခြေလျင်တပ် အလုံးအရင်းတို့ဖြင့် အရပ်ဆယ်မျက်နှာကို ပြည့်စေလျက်၊ အို ဘာရတ၊ ထိုသူကြောင့် ကြီးမားသော စစ်ပွဲကြီး စတင်ခဲ့လေသည်။

Verse 7

शक्त्यृष्टिपाशमुशलैः खड्गैस्तोमरटङ्कनैः । भल्लैः कर्णिकनाराचैः कबन्धपटसंकुलैः

လှံများ၊ လှံတိုများ၊ ကျော့ကွင်းများ၊ ဓါးများ၊ ပုဆိန်များနှင့် မြှားများဖြင့် - ခေါင်းပြတ်နေသော ကိုယ်ခန္ဓာများနှင့် ပြတ်တောက်နေသော ခြေလက်အင်္ဂါများဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။

Verse 8

ततस्तु तां शत्रुबलस्य सेनां क्षणेन चापन्च्युतबाणघातैः । विध्वस्तहस्त्यश्वरथान्महात्मा जग्राह चक्रं रिपुसङ्घनाशनः

ထို့နောက် ချက်ချင်းပင် လေးမှပစ်လွှတ်သော မြှားချက်များဖြင့် ရန်သူ့တပ်ကို ချေမှုန်းလိုက်ရာ ဆင်များ၊ မြင်းများနှင့် ရထားများ ပျက်စီးကုန်၏။ ရန်သူအပေါင်းကို ဖျက်ဆီးသော ထိုမဟာatma သည် စက်လက်နက် (စကြာ) ကို ကိုင်ဆောင်လိုက်သည်။

Verse 9

ज्वलच्च चक्रं निशितं भयंकरं सुरासुराणां च सुदर्शनं रणे । चकर्त दैत्यस्य शिरस्तदानीं करात्प्रमुक्तं मधुघातिनश्च तत्

နတ်များနှင့် နတ်ဆိုးများ ကြောက်ရွံ့ရသော၊ တောက်လောင်လျက်ရှိသော၊ ထက်မြက်သော၊ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ထိုသုဒဿနစကြာသည် မဓုသူဒနဘုရား၏ လက်တော်မှ လွတ်မြောက်သည်နှင့် တပြိုင်နက် ထိုနတ်ဆိုး၏ ဦးခေါင်းကို ဖြတ်တောက်လိုက်လေသည်။

Verse 10

तं दृष्ट्वा सहसा विघ्नमभिषेके षडाननः । त्यक्त्वा तु तत्र संस्थानं चचार विपुलं तपः

အဘိသေကအခမ်းအနား၌ ရုတ်တရက် အတားအဆီးကို မြင်သော်၊ မျက်နှာခြောက်ပါးရှင် (Ṣaḍānana) သည် ထိုနေရာကို စွန့်၍ အလွန်ကြီးမားသော တပဿာကို ဆောင်ရွက်လေ၏။

Verse 11

मुक्तं चक्रं विनाशाय हरिणा लोकधारिणा । द्विदलं दानवं कृत्वा पपात विमले जले

လောကကို ထောက်တည်သော ဟရီသည် ဖျက်ဆီးရန်အတွက် စက်ရကို လွှတ်တော်မူရာ၊ ဒါနဝကို နှစ်ပိုင်းခွဲကာ သန့်စင်သော ရေထဲသို့ ကျသွားလေ၏။

Verse 12

तदा प्रभृति तत्तीर्थं चक्रतीर्थमिति श्रुतम् । सर्वपापविनाशाय निर्मितं विश्वमूर्तिना

ထိုအချိန်မှစ၍ ထိုတီရ္ထသည် “စက်ရတီရ္ထ” ဟူ၍ ကျော်ကြားလာ၏။ စကြဝဠာရုပ်သဏ္ဍာန်ရှိသော ဘုရားရှင်သည် အပြစ်အားလုံး ပျက်စီးစေရန် ထိုကို တည်ထောင်တော်မူ၏။

Verse 13

चक्रतीर्थे तु यः स्नात्वा पूजयेद्देवमच्युतम् । पुण्डरीकस्य यज्ञस्य फलमाप्नोति मानवः

စက်ရတီရ္ထ၌ ရေချိုးသန့်စင်ပြီး မလျော့မယွင်းသော အချျုတဘုရားကို ပူဇော်သူသည် ပုဏ္ဍရိက၏ ယဇ္ဉ၏ အကျိုးဖလကို ရရှိလေ၏။

Verse 14

तत्र तीर्थे तु यः स्नात्वा पूजयेद्ब्राह्मणाञ्छुभान् । शान्तदान्तजितक्रोधान्स लभेत्कोटिजं फलम्

ထိုတီရ္ထ၌ ရေချိုးပြီး သုဘ္ဘရာဟ္မဏများကို ဂုဏ်ပြုသူ—ငြိမ်းချမ်း၍ ကိုယ်ကိုထိန်းသိမ်းကာ ဒေါသကို အနိုင်ယူသူ—သည် ကောဋိဆတင်မြောက်သော အကျိုးဖလကို ရလေ၏။

Verse 15

तत्र तीर्थे तु यो भक्त्या त्यजते देहमात्मनः । विष्णुलोकं मृतो याति जयशब्दादिमङ्गलैः

ထိုတီရ္ထ၌ ဘက္တိဖြင့် ကိုယ်ခန္ဓာကို စွန့်လွှတ်သူသည် သေပြီးနောက် ဗိဿဏုလောကသို့ ရောက်သွားကာ “ဇေယ” ဟူသော အောင်မြင်သံနှင့် မင်္ဂလာကောင်းချီးသံများဖြင့် ကြိုဆိုခံရသည်။

Verse 16

क्रीडयित्वा यथाकामं देवगन्धर्वपूजितः । इहागत्य च भूयोऽपि जायते विपुले कुले

လိုသမျှအတိုင်း ပျော်ရွှင်ကစားပြီး နတ်တို့နှင့် ဂန္ဓဗ္ဗတို့က ပူဇော်ဂုဏ်ပြုကြသဖြင့်၊ ထိုသူသည် ဤလောကသို့ ပြန်လာကာ ထပ်မံ၍ စည်းစိမ်ကြီးမားသော မိသားစု၌ မွေးဖွားလာသည်။

Verse 17

एतत्पुण्यं पापहरं धन्यं दुःखप्रणाशनम् । कथितं ते महाभाग भूयश्चान्यच्छृणुष्व मे

ဤပုဏ္ဏကထာသည် ကုသိုလ်ပေး၍ အပြစ်ကိုဖျက်သိမ်းကာ မင်္ဂလာဖြစ်စေပြီး ဒုက္ခကိုပျောက်ကင်းစေသည်။ အို မဟာဘဂါ၊ သင်အား ငါပြောပြီးပြီ၊ ယခု ငါထံမှ နောက်ထပ်ကိုလည်း နားထောင်လော့။

Verse 109

। अध्याय

အဓ္ဓာယ — အခန်း/အပိုင်း အဆုံးသတ် အမှတ်အသား။