Adhyaya 108

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेन्महीपाल रोहिणीतीर्थमुत्तमम् । विख्यातं त्रिषु लोकेषु सर्वपापहरं परम्

သီရိမာရကဏ္ဍေယက မိန့်ကြားသည်– ထို့နောက် အို မြေကြီး၏ ကာကွယ်သူ မင်းကြီး၊ သုံးလောက၌ ထင်ရှား၍ အပြစ်အားလုံးကို ဖယ်ရှားပေးသော အမြတ်ဆုံး ရိုဟိဏီတီရ္ထသို့ သွားလော့။

Verse 2

युधिष्ठिर उवाच । रोहिणीतीर्थमाहात्म्यं सर्वपापप्रणाशनम् । श्रोतुमिच्छामि तत्त्वेन तन्मे त्वं वक्तुमर्हसि

ယုဓိဋ္ဌိရက မိန့်သည်– အပြစ်အားလုံးကို ဖျက်ဆီးသော ရိုဟိဏီတီရ္ထ၏ မဟိမကို အမှန်တရားအတိုင်း ပြည့်စုံစွာ ကြားနာလိုသည်။ ကျေးဇူးပြု၍ ထိုအကြောင်းကို မိန့်ကြားပေးပါ။

Verse 3

श्रीमार्कण्डेय उवाच । तस्मिन्नेकार्णवे घोरे नष्टे स्थावरजङ्गमे । उदधौ च शयानस्य देवदेवस्य चक्रिणः

သီရိမာရကဏ္ဍေးယ မိန့်ကြားသည်– ကြောက်မက်ဖွယ် တစ်ခုတည်းသော မဟာသမုဒ္ဒရာ၌ တည်ငြိမ်သတ္တဝါနှင့် လှုပ်ရှားသတ္တဝါ အားလုံး ပျက်သုဉ်းသွားသောအခါ၊ ဒေဝတို့၏ ဒေဝတော် ချက်ကရာကိုင်ရှင် သခင်သည် ရေပြင်ပေါ်၌ လဲလျောင်းဘော်မူ၏။

Verse 4

नाभौ समुत्थितं पद्मं रविमण्डलसन्निभम् । कर्णिकाकेसरोपेतं पत्रैश्च समलंकृतम्

ထိုသခင်၏ နာဘီမှ ကြာပန်းတစ်ပွင့် ပေါ်ထွန်းလာ၍ နေရောင်ဝိုင်းကဲ့သို့ တောက်ပလင်းလက်သည်။ အလယ်ခေါင်းနှင့် အမွှေးတံများပါဝင်ကာ ပန်းချပ်များဖြင့် လှပစွာ တန်ဆာဆင်ထား၏။

Verse 5

तत्र ब्रह्मा समुत्पन्नश्चतुर्वदनपङ्कजः । किं करोमीति देवेश आज्ञा मे दीयतां प्रभो

ထိုနေရာ၌ ဘြဟ္မာတော် ပေါ်ထွန်းလာသည်—ကြာပန်းမျက်နှာ၊ မျက်နှာလေးပါးရှိသူ—ပြီးနောက် “ဒေဝတို့၏ အရှင်၊ ကျွန်ုပ် ဘာကို ပြုရမည်နည်း။ အရှင်ဘုရား၊ အမိန့်တော်ကို ပေးသနားပါ” ဟု လျှောက်၏။

Verse 6

एवमुक्तस्तु देवेशः शङ्खचक्रगदाधरः । उवाच मधुरां वाणीं तदा देवं पितामहम्

ဤသို့ လျှောက်ထားသော် ဒေဝတို့၏ အရှင်—သင်္ခ၊ ချက်ကရာ၊ ဂဒါ ကိုင်ဆောင်တော်မူသော—ထိုအခါ ဒေဝပိတామဟ ဘြဟ္မာတော်အား ချိုမြိန်သော ဝဏ္ဏနာဖြင့် မိန့်တော်မူ၏။

Verse 7

सरस्वत्यां महाबाहो लोकं कुरु ममाज्ञया । भूतग्राममशेषस्य उत्पादनविधिक्षयम्

“မဟာဗာဟို၊ ငါ၏ အမိန့်တော်အတိုင်း စရಸ್ವတီ၌ လောကတို့ကို ဖန်ဆင်းလော့၊ ထို့ပြင် သတ္တဝါအစုအဝေး အလုံးစုံ၏ မွေးဖွားထုတ်လုပ်ခြင်း နည်းလမ်းအပြည့်အစုံကို စတင်လှုပ်ရှားစေပါလော့။”

Verse 8

एतच्छ्रुतं तु वचनं पद्मनाभस्य भारत । चिन्तयामास भगवान्सप्तर्षीन्हितकाम्यया

အို ဘာရတ၊ ပဒ္မနာဘ၏ ဤဝစနကို ကြားနာပြီးနောက် ဘဂဝန်သည် စပ္တရိရှီတို့၏ အကျိုးချမ်းသာကို မျှော်မှန်းကာ စိတ်တွင် ဆင်ခြင်တော်မူ၏။

Verse 9

क्रमात्ते चिन्तिताः प्राज्ञाः पुलस्त्यः पुलहः क्रतुः । प्राचेतसो वसिष्ठश्च भृगुर्नारद एव च

ထို့နောက် အစဉ်လိုက် ပညာရှိတို့ကို သတိရတော်မူသည်—ပုလஸ္တျ၊ ပုလဟ၊ ကရတု၊ ပရာချေတသ၊ ဝသိဋ္ဌ၊ ဘೃဂု နှင့် နာရဒ။

Verse 10

यज्ञे प्राचेतसो दक्षो महातेजाः प्रजापतिः । दक्षस्यापि तथा जाताः पञ्चाशद्दुहितरोऽनघ

ယဇ္ဉမှ ပရာချေတသ ဒက္ခသည် ပေါ်ထွန်းလာ၍ တေဇောကြီးသော ပရဇာပတိ ဖြစ်၏။ ထို့အပြင် ဒက္ခထံ၌လည်း သမီးငါးဆယ် ယောက် မွေးဖွားခဲ့သည်၊ အပြစ်ကင်းသူရေ။

Verse 11

ददौ स दश धर्माय कश्यपाय त्रयोदश । तथैव स महाभागः सप्तविंशतिमिन्दवे

သူသည် သမီးဆယ်ယောက်ကို ဓမ္မထံ ပေးအပ်၍၊ သမီးတစ်ဆယ့်သုံးယောက်ကို ကശ്യပထံ ပေးအပ်၏။ ထို့အတူ မဟာဘုန်းရှိသူသည် အိန္ဒု—လမင်းထံ သမီးနှစ်ဆယ့်ခုနစ်ယောက်ကို ဆက်ကပ်ပေးအပ်하였다။

Verse 12

रोहिणीनाम या तासां मध्ये तस्य नराधिप । अनिष्टा सर्वनारीणां भर्तुश्चैव विशेषतः

အို မင်းမြတ်၊ ထိုသူတို့အနက် ရိုဟိဏီဟု အမည်ရှိသောသူမသည် မိန်းမအားလုံး၏ မနှစ်သက်ခြင်းကို ခံရပြီး၊ အထူးသဖြင့် မိမိခင်ပွန်း၏ မနှစ်သက်ခြင်းကို ပို၍ ခံရ၏။

Verse 13

ततः सा परमं कृत्वा वैराग्यं नृपसत्तम । आगत्य नर्मदातीरे चचार विपुलं तपः

ထို့နောက် သူမသည် အို မင်းမြတ်ကြီး၊ အမြင့်ဆုံး ဝိုင်ရာဂျျ (လောကကင်းစိတ်) ကို ခံယူကာ နရမ္ဒါမြစ်ကမ်းသို့ လာရောက်၍ တပဿာကြီးစွာ ဆောင်ရွက်하였다။

Verse 14

एकरात्रैस्त्रिरात्रैश्च षड्द्वादशभिरेव च । पक्षमासोपवासैश्च कर्शयन्ति कलेवरम्

တစ်ည၊ သုံးည၊ ခြောက်ညနှင့် ဆယ့်နှစ်ည အစာရှောင်ခြင်းများ၊ ထို့ပြင် တစ်ပတ်ခွဲနှင့် တစ်လကြာ အစာရှောင်ခြင်းများဖြင့် သူတို့သည် တပဿာအဖြစ် ကိုယ်ခန္ဓာကို ပိန်ပါးစေကြသည်။

Verse 15

आराधयन्ती सततं महिषासुरनाशिनीं । देवीं भगवतीं तात सर्वार्तिविनिवारणीम्

“အို ချစ်သူ၊ သူမသည် မဟိသာဆုရကို ဖျက်ဆီးသော ဘဂဝတီ ဒေဝီကို အမြဲတမ်း အာရာဓနာပြုခဲ့ပြီး၊ ဒုက္ခကလေးရှ် အားလုံးကို ဖယ်ရှားပေးသူဖြစ်သည်။”

Verse 16

स्नात्वा स्नात्वा जले नित्यं नर्मदायाः शुचिस्मिता । ततस्तुष्टा महाभागा देवी नारायणी नृप

“နရမ္ဒါမြစ်ရေတွင် နေ့စဉ် အကြိမ်ကြိမ် ရေချိုးသန့်စင်ကာ—သန့်ရှင်းနူးညံ့သော အပြုံးရှိသူမ—ထို့နောက် အို မင်းကြီး၊ ကံကောင်းမြတ်သော နာရာယဏီ ဒေဝီသည် ပျော်ရွှင်နှစ်သက်တော်မူ하였다။”

Verse 17

प्रसन्ना ते महाभागे व्रतेन नियमेन च । एतच्छ्रुत्वा तु वचनं रोहिणी शशिनः प्रिया

“‘အို ကံကောင်းမြတ်သူ၊ သင်၏ ဝရတ (သစ္စာကတိ) နှင့် နိယမ (စည်းကမ်းထိန်းသိမ်းမှု) ကြောင့် ငါ ပျော်ရွှင်နှစ်သက်သည်။’ ဤစကားကို ကြားသော် လမင်း၏ ချစ်သူ ရိုဟိဏီ…”

Verse 18

यथा भवामि न चिरात्तथा भवतु मानदे । एवमस्त्विति सा चोक्त्वा भवानी भक्तवत्सला

“ငါသည် မကြာခင်ပင် ထိုသို့ဖြစ်နိုင်ပါစေ—အရှင် မာနပေးတော်မူသူ၊ ထိုသို့ပင် ဖြစ်ပါစေ။” ဟုဆိုပြီးနောက်၊ ဘက္တဝတ္ဆလာ ဘဝာနီက “တထာස්တု—အဲဒီအတိုင်း ဖြစ်စေ” ဟုမိန့်၍ ကောင်းချီးပေးတော်မူ၏။

Verse 19

स्तूयमाना मुनिगणैस्तत्रैवान्तरधीयत । तदाप्रभृति तत्तीर्थं रोहिणी शशिनः प्रिया

မုနိအစုအဝေးတို့၏ ချီးမွမ်းသံကြားတွင်ပင် သူမသည် ထိုနေရာ၌တင် အန္တရာဓာန် ပျောက်ကွယ်သွား၏။ ထိုအချိန်မှစ၍ ထိုတီရ္ထသည် “ရိုဟိဏီ” ဟူ၍ ထင်ရှားလာပြီး၊ လမင်း (ရှရှီ) ၏ ချစ်သူမ ဖြစ်၏။

Verse 20

संजाता सर्वकालं तु वल्लभा नृपसत्तम । तत्र तीर्थे तु या नारी नरो वा स्नानि भक्तितः

အို မင်းမြတ်ကြီး၊ သူမသည် အစဉ်ကာလတိုင်အောင် ချစ်မြတ်နိုးခံရသူ ဖြစ်လာ၏။ ထိုတီရ္ထ၌ မိန်းမဖြစ်စေ ယောက်ျားဖြစ်စေ ဘက္တိဖြင့် ရေချိုးသူမည်သူမဆို…

Verse 21

वल्लभा जायते सा तु भर्तुर्वै रोहिणी यथा । तत्र तीर्थे तु यः कश्चित्प्राणत्यागं करोति वै

သူမသည် ရိုဟိဏီကဲ့သို့ပင် မိမိခင်ပွန်းအတွက် ချစ်မြတ်နိုးခံရသူ ဖြစ်လာ၏။ ထိုတီရ္ထ၌ မည်သူမဆို ပရာဏကို စွန့်လွှတ်၍ (ကိုယ်ခန္ဓာကို စွန့်၍) သေဆုံးပါက…

Verse 22

सप्तजन्मानि दाम्पत्यवियोगो न भवेत्क्वचित्

မွေးဖွားမှု ခုနစ်ဘဝတိုင်အောင် လင်မယား ခွဲခွာခြင်း မည်သည့်အခါမျှ မဖြစ်ပေါ်စေ။

Verse 108

। अध्याय

ဤအခန်း၏ အဆုံးဖြစ်သည်။