Adhyaya 106

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेन्महीपाल तीर्थं परमशोभनम् । सौभाग्यकरणं दिव्यं नरनारीमनोरमम्

သီရိမာရကဏ္ဍေယ မိန့်တော်မူသည်– ထို့နောက် အို မဟီပါလ မင်းကြီး၊ အလွန်လှပမြင့်မြတ်သော တီရ္ထသို့ သွားလော့။ ထိုသည် ဒိဗ္ဗနေရာဖြစ်၍ ကံကောင်းခြင်းကို ပေးစွမ်းကာ ယောက်ျားမိန်းမ နှစ်ဖက်လုံး၏ စိတ်ကို ရမဏီယ ဖြစ်စေသည်။

Verse 2

तत्र या दुर्भगा नारी नरो वा नृपसत्तम । स्नात्वार्चयेदुमारुद्रौ सौभाग्यं तस्य जायते

ထိုနေရာ၌၊ အရှင်မင်းမြတ်ကြီး၊ ကံမကောင်းသော မိန်းမဖြစ်စေ ယောက်ျားဖြစ်စေ ရေချိုးသန့်စင်ပြီးနောက် ဥမာနှင့် ရုဒြကို ပူဇော်ပါက ထိုသူ၌ ကံကောင်းခြင်း ပေါ်ထွန်းလာသည်။

Verse 3

तृतीयायामहोरात्रं सोपवासो जितेन्द्रियः । निमन्त्रयेद्द्विजं भक्त्या सपत्नीकं सुरूपिणम्

တတိယယာမ၌ တစ်နေ့တစ်ည အစာရှောင်၍ အင်္ဒြိယများကို ထိန်းချုပ်ကာ၊ ရုပ်ရည်လှပသော ဒွိဇ (ဗြာဟ္မဏ) ကို ဇနီးနှင့်အတူ ဘက္တိဖြင့် ဖိတ်ခေါ်ရမည်။

Verse 4

गन्धमाल्यैरलंकृत्य वस्त्रधूपादिवासितम् । भोजयेत्पायसान्नेन कृसरेणाथ भक्तितः

အနံ့သာနှင့် ပန်းကုံးတို့ဖြင့် အလှဆင်ကာ၊ မီးခိုးနံ့သာ (ဓూప) စသည်ဖြင့် မွှေးကြိုင်အောင် ပြုထားသော အဝတ်အစားကို ဆက်ကပ်ပြီး၊ ဘက္တိဖြင့် ပာယသာ (နို့ဆန်ချို) နှင့် ကೃသရ (ထမင်းပေါင်းပဲ/ခွက်ချ်ရီ) ဖြင့် ကျွေးမွေးရမည်။

Verse 5

भोजयित्वा यथान्यायं प्रदक्षिणमुदाहरेत् । प्रीयतां मे महादेवः सपत्नीको वृषध्वजः

စည်းကမ်းအတိုင်း သင့်လျော်စွာ ကျွေးမွေးပြီးနောက် ပရဒက္ခိဏာ ပြုကာ ဤသို့ ရွတ်ဆိုရမည်— “နွားအလံတော်ရှိသော မဟာဒေဝ ရှိဝ၊ ဇနီးတော်နှင့်အတူ ကျွန်ုပ်အပေါ် ပျော်ရွှင်နှစ်သက်တော်မူပါစေ။”

Verse 6

यथा ते देवदेवेश न वियोगः कदाचन । ममापि करुणां कृत्वा तथास्त्विति विचिन्तयेत्

“အို ဒေဝတို့၏ အရှင်! သင်နှင့် ဇနီးတော်တို့ မည်သည့်အခါမျှ မခွဲခွာသကဲ့သို့၊ ကျွန်ုပ်ကိုလည်း ကရုဏာပြု၍ ထိုသို့ပင် ဖြစ်ပါစေ” ဟု အတွင်းစိတ်၌ ဆင်ခြင်ရမည်။

Verse 7

एवं कृते ततस्तस्य यत्पुण्यं समुदाहृतम् । तत्ते सर्वं प्रवक्ष्यामि यथा देवेन भाषितम्

ဤသို့ ပြုလုပ်ပြီးနောက် ထိုကာရဏာမှ ထွက်ပေါ်လာသည်ဟု ကြေညာထားသော ကုသိုလ်ပုဏ္ဏ (puṇya) အားလုံးကို၊ ဘုရားသခင် မိန့်ကြားသကဲ့သို့ တိတိကျကျ သင့်အား ငါပြောမည်။

Verse 8

दौर्भाग्यं दुर्गतिश्चैव दारिद्र्यं शोकबन्धनम् । वन्ध्यत्वं सप्तजन्मानि जायते न युधिष्ठिर

အို ယုဓိဋ္ဌိရ၊ ဤဓမ္မကို ချိုးဖောက်လျှင် ကံမကောင်းမှု၊ ဆိုးရွားသောလမ်းကြောင်း၊ ဆင်းရဲမွဲတေမှုနှင့် ဝမ်းနည်းခြင်း၏ချည်နှောင်မှု—ထို့ပြင် မွေးဖွားမှုမရှိခြင်းသည် ခုနစ်ဘဝတိုင်တိုင်—ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

Verse 9

ज्येष्ठमासे सिते पक्षे तृतीयायां विशेषतः । तत्र गत्वा तु यो भक्त्या पञ्चाग्निं साधयेत्ततः

အထူးသဖြင့် ဂျေဋ္ဌ (Jyeṣṭha) လ၏ သုက္လပက္ခ (အလင်းဘက်) တတိယနေ့ (tṛtīyā) တွင်၊ မည်သူမဆို ထိုသန့်ရှင်းသောနေရာသို့ သွားရောက်၍ ဘက္တိဖြင့် ပဉ္စအဂ္နိ (pañcāgni) တပသကို ထိုနေရာ၌ ဆောင်ရွက်လျှင်—

Verse 10

सोऽपि पापैरशेषैस्तु मुच्यते नात्र संशयः । गुग्गुलं दहते यस्तु द्विधा चित्तविवर्जितः

—သူလည်း အပြစ်အားလုံးမှ လွတ်မြောက်သည်၊ ဤအရာ၌ သံသယမရှိ။ ထို့ပြင် စိတ်မကွဲမပြား မလှုပ်ရှားဘဲ ဂုဂ္ဂုလု (guggulu) ကို မီးရှို့သူသည်၊

Verse 11

शरीरं भेदयेद्यस्तु गौर्याश्चैव समीपतः । तस्मिन्कर्मप्रविष्टस्य उत्क्रान्तिर्जायते यदि

ဂေါရီ၏ အနီး၌ မိမိခန္ဓာကိုယ်ကို ဖောက်ခွဲ၍ (တပသအဖြစ်) ခံယူသူမည်သူမဆို၊ ထိုကာရဏာ၌ ဝင်ရောက်ဆောင်ရွက်နေစဉ် ‘ဥတ္ကရန္တိ’ ဟူသော ထွက်ခွာခြင်း (သေဆုံးခြင်း) ဖြစ်ပေါ်လာလျှင်၊

Verse 12

देहपाते व्रजेत्स्वर्गमित्येवं शङ्करोऽब्रवीत् । सितरक्तैस्तथा पीतैर्वस्त्रैश्च विविधैः शुभैः

ကိုယ်ခန္ဓာကျဆုံးသည့်အခါ သူသည် ကောင်းကင်ဘုံသို့ ရောက်၏—ဟု ရှင်ကရ (Śaṅkara) မိန့်တော်မူ၏။ အဖြူ၊ အနီ၊ အဝါ အစရှိသည့် မင်္ဂလာဝတ်စုံမျိုးစုံဖြင့်—

Verse 13

ब्राह्मणीं ब्राह्मणं चैव पूजयित्वा यथाविधि । पुष्पैर्नानाविधैश्चैव गन्धधूपैः सुशोभनैः

စည်းကမ်းအတိုင်း ဘြာဟ္မဏီနှင့် ဘြာဟ္မဏကို ပူဇော်ကန်တော့ပြီးနောက်၊ ပန်းမျိုးစုံနှင့် အနံ့သာ၊ မီးခိုး (ဓူပ) အလွန်လှပမွှေးကြိုင်သဖြင့်၊

Verse 14

कण्ठसूत्रकसिन्दूरैः कुङ्कुमेन विलेपयेत् । कल्पयेत स्त्रियं गौरीं ब्राह्मणं शिवरूपिणम्

လည်ပင်းကြိုး/လည်ဆွဲ၊ စင်ဒူရ (sindūra) နှင့် ကုင်ကူမ (kuṅkuma) ဖြင့် (သူတို့ကို) လိမ်းပေးရမည်။ မိန်းမကို ဂေါရီ (Gaurī) ဟု သဘောထား၍ ဘြာဟ္မဏကို ရှိဝ (Śiva) ၏ရုပ်သဏ္ဌာန်ဟု ခံယူရမည်။

Verse 15

तेषां तद्रूपकं कृत्वा दानमुत्सृज्यते ततः । कङ्कणं कर्णवेष्टं च कण्ठिकां मुद्रिकां तथा

သူတို့၏ပုံသဏ္ဌာန်နှင့်တူအောင် ကိုယ်စားပြုရုပ်ပုံကို ပြုလုပ်ပြီးနောက်၊ ထို့တည်းကာလ ဒါန (dāna) ကို ဆက်ကပ်သည်—လက်ကောက်၊ နားကပ်၊ လည်ဆွဲနှင့် လက်စွပ်တို့လည်း။

Verse 16

सप्तधान्यं तथा चैव भोजनं नृपसत्तम । अन्यान्यपि च दानानि तस्मिंस्तीर्थे ददाति यः

အို မင်းမြတ်ကြီး၊ ထိုတီရ္ထ (tīrtha) တွင် သတ္တဓာနျ (စပါးမျိုး ၇ မျိုး) နှင့် အစားအစာ၊ ထို့ပြင် အခြားဒါနများကိုပါ ပေးလှူသူမည်သူမဆို—

Verse 17

सर्वदानैश्च यत्पुण्यं प्राप्नुयान्नात्र संशयः । सहस्रगुणितं सर्वं नात्र कार्या विचारणा

ဒါနအမျိုးမျိုးအားလုံးမှ ရနိုင်သော ကုသိုလ်ကို ဤနေရာ၌ သံသယမရှိဘဲ ရရှိနိုင်သည်။ အရာအားလုံးသည် တစ်ထောင်ဆတိုးပွားလာသဖြင့် ဤကိစ္စ၌ စဉ်းစားချင့်ချိန်ရန် မလို။

Verse 18

शङ्करेण समं तस्माद्भोगं भुङ्क्ते ह्यनुत्तमम् । सौभाग्यं तस्य विपुलं जायते नात्र संशयः

ထို့ကြောင့် သူသည် ရှင်ကရ (Śaṅkara) နှင့်တူသော အလွန်မြင့်မြတ်သည့် သုခကို ခံစားရသည်။ သူ့အတွက် မဟာကံကောင်းခြင်း ပေါ်ပေါက်လာသည်—သံသယမရှိ။

Verse 19

अपुत्रो लभते पुत्रमधनो धनमाप्नुयात् । राजेन्द्र कामदं तीर्थं नर्मदायां व्यवस्थितम्

အို မင်းတို့၏မင်းကြီး၊ နရ္မဒါမြစ်၌ တည်ရှိသော ဆန္ဒပြည့်စုံစေသော တီရ္ထ၌ သားမရှိသူသည် သားကို ရရှိပြီး ဆင်းရဲသူသည် ငွေကြေးကို ရရှိသည်။

Verse 106

। अध्याय

အဓ္ဓာယ—အခန်းအဆုံးကို ညွှန်ပြသော အမှတ်အသား (colophon) ဖြစ်သည်။