
အဓ್ಯಾಯ ၂၅ တွင် ပုရာဏသဘောအရ ဗဟုသုတကို ဆက်လက်ပို့ဆောင်သကဲ့သို့ စူတက ရှောနကနှင့် ရှင်သန့်စုဝေးသည့် ရှင်တော်များအား ရုဒ္ရాక్ష၏ သန့်စင်စွမ်းအားကို အကျဉ်းချုပ်ဟောကြားသည်။ ထို့နောက် ရှီဝဘုရားက ဒေဝီအား မိန့်ကြား၍ ရုဒ္ရాక్షသည် ရှီဝ၏ မျက်စိစိုစွတ်မှု/မျက်ရည်မှ ထွက်ပေါ်ကာ အစက်များက ရုဒ္ရాక్షပင်များဖြစ်လာသည်ဟု မူလဇာတ်ကြောင်းကို ထောက်ခံသည်။ ဤအရာသည် လောကအကျိုးနှင့် ဘက္တများအပေါ် ကရုဏာအတွက် ဖြစ်ကြောင်း၊ ဝဏ္ဏလေးပါးနှင့် ဗိෂ္ဏုဘက္တများအပါအဝင် အားလုံးအသုံးပြုနိုင်ကြောင်း ဖော်ပြသည်။ မဿုရာ၊ အယောဓျာ၊ လင်္ကာ၊ မလယ၊ သဟျ၊ ကာရှီ စသည့် သန့်မြေဒေသများတွင် တည်ရှိကြောင်းနှင့် မြင်ခြင်း၊ ထိခြင်း၊ ဂျပ်ပ (မန္တရ) ဖြင့် ကုသိုလ်တိုး၍ အပြစ်ပျက်စီးကြောင်း ဆိုသည်။
Verse 1
सूत उवाच । शौनकर्षे महाप्राज्ञ शिवरूपमहापते । शृणु रुद्रा क्षमाहात्म्यं समासात्कथयाम्यहम्
သုတက ပြော၏။ ရှောနက၏ မျိုးဆက်၊ အလွန်ပညာရှိသူ၊ ရုပ်သဏ္ဌာန်တော်သည် ရှိဝဖြစ်သော မြင့်မြတ်သခင်—နားထောင်လော့။ ရုဒြာပရမ္ပရာအရ သင်ကြားထားသော က္ෂမာ (သည်းခံခြင်း/ခွင့်လွှတ်ခြင်း) ၏ မဟိမနှင့် သန့်ရှင်းအာနုဘော်ကို အကျဉ်းချုပ်၍ ငါဟောမည်။
Verse 2
शिवप्रियतमो ज्ञेयो रुद्रा क्षः परपावनः । दर्शनात्स्पर्शनाज्जाप्यात्सर्वपापहरः स्मृतः
ရုဒြာက္ခသည် သခင်ရှီဝအတွက် အချစ်ဆုံးဖြစ်ကြောင်း သိမှတ်ရမည်၊ အလွန်သန့်ရှင်းစေသော အရာလည်း ဖြစ်၏။ မြင်ရုံ၊ ထိရုံ၊ သို့မဟုတ် ဂျပ (japa) အတွက် အသုံးပြုရုံဖြင့်ပင် အပြစ်အားလုံးကို ဖယ်ရှားသည်ဟု ဆိုထားသည်။
Verse 3
पुरा रुद्रा क्षमहिमा देव्यग्रे कथितो मुने । लोकोपकरणार्थाय शिवेन परमात्मना
အို မုနိ၊ ရှေးကာလ၌ က္ෂမာ (ခွင့်လွှတ်ခြင်း) ၏ မဟိမကို ပရမအတ္မာဖြစ်သော သခင်ရှီဝက ရုဒြာ၏ ရှေ့မှောက်တွင် ဒေဝီအား လောကတို့၏ အကျိုးနှင့် လမ်းညွှန်မှုအတွက် ဟောကြားခဲ့သည်။
Verse 4
शिव उवाच । शृणु देविमहेशानि रुद्रा क्षमहिमा शिवे । कथयामि तवप्रीत्या भक्तानां हितकाम्यया
ရှီဝက ပြော၏။ အို ဒေဝီ မဟေရှာနီ၊ မဟာမိဖုရား၊ မင်္ဂလာရှိသူ—နားထောင်လော့။ သင်၏ ပျော်ရွှင်မှုအတွက်လည်းကောင်း၊ ဘက္တများ၏ အကျိုးကို လိုလားသဖြင့်လည်းကောင်း၊ အို ရှီဝါ၊ က္ෂမာ၏ မဟိမကို ငါဟောမည်။
Verse 5
दिव्यवर्षसहस्राणि महेशानि पुनः पुरा । तपः प्रकुर्वतस्त्रस्तं मनः संयम्य वै मम
ရှေးကာလ၌ ဒေဝနှစ်ပေါင်းထောင်ချီကြာအောင် တပစ်တပါး တပဿာကျင့်စဉ်တွင် စိတ်သည် လှုပ်ရှားကြောက်ရွံ့သော်လည်း၊ ငါသည် ထပ်ခါထပ်ခါ ထိန်းချုပ်၍ တည်ငြိမ်စေခဲ့၏၊ မဟာဣရှာနီ အရှင်မ။
Verse 6
स्वतंत्रेण परेशेन लोकोपकृतिकारिणा । लीलया परमेशानि चक्षुरुन्मीलितं मया
အို ပရမေရှာနီ၊ လောကတို့၏ ကောင်းကျိုးအတွက် ဆောင်ရွက်တော်မူသော လွတ်လပ်အထက်မြတ် ပရမေရှဝရ အရှင်ကြောင့်၊ သူ၏ လီလာဖြင့် ငါ၏ မျက်စိတို့ ဖွင့်လှစ်လာခဲ့၏။
Verse 7
पुटाभ्यां चारुचक्षुर्भ्यां पतिता जलबिंदवः । तत्राश्रुबिन्दवो जाता वृक्षा रुद्रा क्षसंज्ञकाः
အရှင်၏ လှပသော မျက်စိတို့၏ မျက်ခွံနှစ်ဖက်မှ ရေစက်များ ကျဆင်းလာ၏။ ထိုမျက်ရည်စက်များမှပင် “ရုဒြာက္ရှ” ဟု ခေါ်သော သစ်ပင်များ ပေါက်ဖွားလာကြ၏။
Verse 8
स्थावरत्वमनुप्राप्य भक्तानुग्रहकारणात् । ते दत्ता विष्णुभक्तेभ्यश्चतुर्वर्णेभ्य एव च
ဘက်တော်တို့အား ကရုဏာပြုရန် အကြောင်းဖြစ်စေ၍ တည်ငြိမ်သော သင်္ကေတအဖြစ် ရပ်တည်လာပြီးနောက်၊ ထိုအရာတို့ကို ဗိဿဏုဘက်တော်များထံသို့လည်း ပေးအပ်ခဲ့ပြီး၊ အမှန်တကယ်အားဖြင့် ဝဏ္ဏာလေးပါးလုံးသို့ ပေးအပ်ခဲ့၏။
Verse 9
भूमौ गौडोद्भवांश्चक्रे रुद्रा क्षाञ्छिववल्लभान् । मथुरायामयोध्यायां लंकायां मलये तथा
မြေပြင်ပေါ်၌ ရုဒြာတို့သည် ဂေါဍဒေသမှ မွေးဖွားသော ဘုရင်များကို ဖန်ဆင်းကာ၊ ရှိဝ၏ ချစ်မြတ်နိုးခံရသူများ ဖြစ်စေခဲ့၏။ ထိုနည်းတူ မထုရာ၊ အယောဓျာ၊ လင်္ကာနှင့် မလယဒေသတို့၌လည်း ထိုကဲ့သို့ ရှိဝနှစ်သက်သော အုပ်စိုးရှင်များကို တည်ထောင်ခဲ့၏။
Verse 10
सह्याद्रौ च तथा काश्यां दशेष्वन्येषु वा तथा । परानसह्यपापौघभेदनाञ्छ्रुतिनोदनात्
ဆဟျာတောင်တန်း၌ဖြစ်စေ၊ ကာရှီ၌ဖြစ်စေ၊ သန့်ရှင်းသော တည်နေရာဆယ်ခုအခြားတို့၌ဖြစ်စေ၊ သဒ္ဓာဖြင့် နားထောင်ခြင်းနှင့် ရွတ်ဖတ်ခြင်း၏ အားတော်ကြောင့် မခံနိုင်လောက်သော အပြစ်အစုကြီးများပင် ခွဲကွဲပျက်စီးသွားသည်။
Verse 11
ब्राह्मणाः क्षत्रिया वैश्याः शूद्रा जाता ममाज्ञया । रुद्रा क्षास्ते पृथिव्यां तु तज्जातीयाः शुभाक्षकाः
“ဗြာဟ္မဏ၊ က္ရှတ္တရိယ၊ ဝိုင်ရှျ၊ နှင့် ရှူဒ္ရ—ဤလူမျိုးလေးပါးသည် ငါ၏ အမိန့်တော်ကြောင့် ပေါ်ပေါက်လာ၏။ ထိုနည်းတူ မြေပြင်ပေါ်တွင် ရုဒ္ရాక్షလည်း ပေါ်ပေါက်လာ၍—ထိုတူညီသော မူလမှ—ရုဒ္ရမှ မွေးဖွားသော မင်္ဂလာမျက်စိတော်ပုတီး ဖြစ်၏။”
Verse 12
श्वेतरक्ताः पीतकृष्णा वर्णाज्ञेयाः क्रमाद्बुधैः । स्वजातीयं नृभिर्धार्यं रुद्रा क्षं वर्णतः क्रमात्
ပညာရှိတို့သည် ရုဒ္ရాక్షပုတီးကို အစဉ်လိုက် အဖြူ၊ အနီ၊ အဝါ၊ အနက် ဟူ၍ ဝဏ္ဏလေးပါးနှင့် ကိုက်ညီကြောင်း သိကြ၏။ ထို့ကြောင့် လူတို့သည် မိမိဝဏ္ဏနှင့် သင့်တော်သော ရုဒ္ရాక్షကို ဤအစဉ်အတိုင်း ဝတ်ဆင်သင့်၏။
Verse 13
वर्णैस्तु तत्फलं धार्यं भुक्तिमुक्तिफलेप्सुभिः । शिवभक्तैर्विशेषेण शिवयोः प्रीतये सदा
ထို့ကြောင့် လောကီအာနန္ဒနှင့် မောက္ခကို ရလိုသူတို့သည် သတ်မှတ်ထားသည့်နည်းအတိုင်း သန့်ရှင်းသော အမှတ်တံဆိပ်ကို ဆောင်ထားရမည်။ အထူးသဖြင့် ရှိဝဘက်တတို့သည် ရှိဝနှင့် ရှိဝါ၏ အမြဲတမ်း ပီတိအတွက် နေ့စဉ်မပြတ် ဆောင်ရွက်ရမည်။
Verse 14
ॐ ह्रीं नमः १ ॐ नमः २ ॐ क्लीं नमः ३ ॐ ह्रीं नमः ४ ॐ ह्रीं नमः ५ ॐ ह्रीं हुं नमः ६ ॐ हुंनमः ७ ॐ हुं नमः ८ ॐ ह्रीं हुं नमः ९ ॐ ह्रीं नमः नमः १० ॐ ह्रीं हुं नमः ११ ॐ क्रौं क्षौं रौं नमः १२ ॐ ह्रीं नमः १३ ॐ नम
သူသည် ဤဗီဇမန်တရများ—“Oṃ hrīṃ namaḥ”, “Oṃ namaḥ”, “Oṃ klīṃ namaḥ”, “Oṃ hrīṃ huṃ namaḥ”, “Oṃ krauṃ kṣauṃ rauṃ namaḥ” ဟူ၍—နမಸ್ಕာရကို ထပ်ခါထပ်ခါ ပူဇော်ကာ၊ ပူဇော်ပွဲနှင့် နျာသ (ကိုယ်အတွင်း မန္တရတင်ခြင်း) ကို ပြုလုပ်ရမည်။ ထိုသို့ဖြင့် လိင်္ဂအတွင်းနှင့် ကိုယ်-စိတ်အတွင်း၌ ဗိශ්ဝေရှဝရ ရှီဝဘုရားကို ဖိတ်ခေါ်ကာ ဂုဏ်ပြုလေသည်။
Verse 15
अधमं चणमात्रं स्यात्प्रक्रियैषा परोच्यते । शृणु पार्वति सुप्रीत्या भक्तानां हितकाम्यया
ဤလုပ်ထုံးလုပ်နည်း၏ အနည်းဆုံး အစိတ်အပိုင်းတစ်စိတ်—တစ်စေ့အရွယ်သာ ဖြစ်စေကာမူ—အလွန်အထူး အကျိုးသက်ရောက်ကြောင်း ကြေညာထားသည်။ ပရဝတီရေ၊ ပျော်ရွှင်သောစိတ်ဖြင့် နားထောင်ပါလော့၊ ငါသည် ဘက္တတို့၏ ကောင်းကျိုးကို လိုလား၍ ဤကို ပြောကြား၏။
Verse 16
बदरीफलमात्रं च यत्स्यात्किल महेश्वरि । तथापि फलदं लोके सुखसौभाग्यवर्द्धनम्
အို မဟေရှ္ဝရီ၊ ပူဇော်သက္ကာသည် ဇူဇုဘ်သီးအရွယ်လောက်သာဖြစ်စေကာမူ၊ ဤလောက၌ အကျိုးဖြစ်ထွန်း၍ ချမ်းသာပျော်ရွှင်မှုနှင့် ကံကောင်းခြင်းကို တိုးပွားစေသည်။
Verse 17
धात्रीफलसमं यत्स्यात्सर्वारिष्टविनाशनम् । गुंजया सदृशं यत्स्यात्सर्वार्थफलसाधनम्
အာမလကီသီးအရွယ်ရှိသော ရုဒ္ရాక్షသည် အန္တရာယ်အပျက်အစီးအားလုံးကို ဖျက်ဆီးပေးသူ ဖြစ်သည်။ ဂုဉ္ဇာစေ့အရွယ်ရှိသော ရုဒ္ရాక్షသည် လိုလားသမျှ အကျိုးရလဒ်အားလုံးကို ပြည့်စုံစေသူ ဖြစ်သည်။
Verse 18
यथा यथा लघुः स्याद्वै तथाधिकफलप्रदम् । एकैकतः फलं प्रोक्तं दशांशैरधिकं बुधैः
အမှန်တကယ်ပင် အလွယ်ကူ၍ ရိုးရှင်းသလောက် ပိုမိုမြင့်မားသော အကျိုးကို ပေးတတ်သည်။ ပညာရှိတို့က အဆင့်ဆင့် အကျင့်တစ်ခုချင်းစီ၏ အကျိုးသည် တစ်ဆယ်ပုံတစ်ပုံစီ ထပ်တိုးကြောင်း ဆိုထားသည်။
Verse 19
रुद्रा क्षधारणं प्रोक्तं पापनाशनहेतवे । तस्माच्च धारणी यो वै सर्वार्थसाधनो ध्रुवम्
ရုဒ္ရాక్ష မဏိကို ဝတ်ဆင်ခြင်းသည် အပြစ်ပျက်စီးစေရန် အကြောင်းအရာအဖြစ် သတ်မှတ်ထားသည်။ ထို့ကြောင့် ထိုရုဒ္ရాక్షကို ဝတ်ဆင်သူသည် မှန်ကန်သော ရည်မှန်းချက်အားလုံးကို အမှန်တကယ် ပြည့်စုံစေသူ ဖြစ်၏။
Verse 20
यथा च दृश्यते लोके रुद्रा क्षफलदः शुभः । न तथा दृश्यतेऽन्या च मालिका परमेश्वरि
အို ပရမေရှဝရီ၊ ဤလောက၌ မင်္ဂလာရှိသော ရုဒ္ရాక్షသည် မိမိ၏ အကျိုးဖလကို ပေးတတ်သည်ဟု မြင်ရသကဲ့သို့၊ အခြား မာလာတစ်မျိုးမျိုးကို ထိုသို့ မမြင်ရပါ။
Verse 21
समाः स्निग्धा दृढाः स्थूलाः कंटकैः संयुताः शुभाः । रुद्रा क्षाः कामदा देवि भुक्तिमुक्तिप्रदाः सदा
အို ဒေဝီ၊ ညီညာ၍ တောက်ပကောင်းမွန်၊ ခိုင်မာ၍ ကြီးမားကာ မင်္ဂလာရှိပြီး သဘာဝအဖုအထစ်များပါသော ရုဒ္ရాక్షတို့သည် ကောင်းမွန်သော ဆန္ဒများကို ဖြည့်ဆည်းကာ လောကီစည်းစိမ်နှင့် မောက္ခကို အမြဲပေးတတ်၏။
Verse 22
क्रिमिदुष्टं छिन्नभिन्नं कंटकैर्हीनमेव च । व्रणयुक्तमवृत्तं च रुद्रा क्षान्षड्विवर्जयेत्
ရုဒ္ရాక్ష မဏိအမျိုးအစား ခြောက်မျိုးကို ပယ်ရှားသင့်သည်—ပိုးစားပျက်စီးသော၊ ဖြတ်တောက်ထားသော သို့မဟုတ် ကွဲအက်သော၊ သဘာဝအဖုအထစ်မရှိသော၊ အနာအဆာ/အပြစ်အနာရှိသော၊ နှင့် ပုံသဏ္ဌာန်မဝိုင်းမပြည့်သော မဏိတို့ဖြစ်သည်။
Verse 23
स्वयमेव कृतद्वारं रुद्रा क्षं स्यादिहोत्तमम् । यत्तु पौरुषयत्नेन कृतं तन्मध्यमं भवेत्
ဤလောက၌ အပေါက် (ပေါက်ဖောက်ရာ) သဘာဝအလိုအလျောက် ဖြစ်ပေါ်နေသော ရုဒ္ရాక్షသည် အကောင်းဆုံးဟု သတ်မှတ်သည်။ လူ၏ ကြိုးပမ်းမှုဖြင့် ဖောက်ထွင်းထားသော ရုဒ္ရాక్షသည် အလယ်အလတ် အဆင့်ဟု ဆိုသည်။
Verse 24
रुद्रा क्षधारणं प्राप्तं महापातकनाशनम् । रुद्र संख्याशतं धृत्वा रुद्र रूपो भवेन्नरः
ရုဒ္ရာက္ခ (Rudrākṣa) ကို ဝတ်ဆင်ခြင်းသည် မဟာအပြစ်များကို ဖျက်ဆီးပေးသည်ဟု သင်ကြားထားသည်။ ရုဒ္ရာ၏ အရေအတွက်အတိုင်း အစေ့တစ်ရာကို ဝတ်ဆင်သူသည် ရုဒ္ရာ (သီဝ) ၏ ရူပနှင့် ဂုဏ်သတ္တိတို့ကို ရရှိလာသည်။
Verse 25
इति श्रीशिवमहापुराणे प्रथमायां विद्येश्वरसंहितायां साध्यसाधनखण्डे रुद्रा क्षमहात्म्यवर्णनोनाम पञ्चविंशोऽध्यायः
ဤသို့ဖြင့် «သီဝ မဟာပုရာဏ» ၏ ပထမ (ဗိဒ္ယေဣශ්ဝရ) သံဟိတာအတွင်းရှိ သာဓျသာဓနခဏ္ဍ၌ «ရုဒ္ရာက္ခ၏ ဂုဏ်တော်ကို ဖော်ပြခြင်း» ဟူသော အမည်ရှိ အခန်း (အဓ್ಯಾಯ) ၂၅ သည် ပြီးဆုံး၏။
Verse 26
शतार्द्धेन युतैः पंचशतैर्वै मुकुटं मतम् । रुद्रा क्षैर्विरचेत्सम्यग्भक्तिमान्पुरुषो वरः
သရဖူကို ရုဒ္ရాక్ష မဏိ ၅၀၀ နှင့် ထပ်မံ ၅၀ (တစ်ရာ၏ တစ်ဝက်) ပေါင်းစည်း၍ ပြုလုပ်ရမည်ဟု ကြေညာထားသည်။ ဘက္တိရှိသော မြတ်နိုးသူက ရုဒ္ရాక్ష မဏိများဖြင့် သေချာစွာ ပြုလုပ်သင့်သည်။
Verse 27
त्रिभिः शतैः षष्टियुक्तैस्त्रिरावृत्त्या तथा पुनः । रुद्रा क्षैरुपवीतं व निर्मीयाद्भक्तितत्परः
ဘက္တိကို အလေးထားသော ဘက္တားသည် ရုဒ္ရాక్ష မဏိ ၃၆၀ ကို သုံးကြိမ်လှည့်ပတ် (သုံးချောင်း/သုံးလွှာ) အဖြစ် စီစဉ်၍ ရုဒ္ရాక్ష မဏိများဖြင့် အုပဝီတ (သန့်ရှင်းကြိုး) ကို သတ်မှတ်ထားသကဲ့သို့ ပြုလုပ်ရမည်။
Verse 28
शिखायां च त्रयं प्रोक्तं रुद्र क्षाणां महेश्वरि । कर्णयोः षट् च षट्चैव वामदक्षिणयोस्तथा
အို မဟေရှ္ဝရီ၊ သီခါ (ခေါင်းပေါ်ဆံပင်တုတ်) တွင် ရုဒြာက္ခ မဏိသုံးလုံး ဝတ်ဆင်ရမည်ဟု သင်ကြားထားသည်။ နားနှစ်ဖက်တွင်လည်း ခြောက်လုံးနှင့် ခြောက်လုံး—ဘယ်ဘက်နှင့် ညာဘက်အလိုက် ဝတ်ဆင်ရသည်။
Verse 29
शतमेकोत्तरं कंठे बाह्वोर्वै रुद्र संख्यया । कूर्परद्वारयोस्तत्र मणिबंधे तथा पुनः
လည်ပင်းတွင် ပုတီးစေ့ တစ်ရာ့တစ်စေ့ကို ဆွဲထားသင့်သည်။ လက်မောင်းနှစ်ဖက်တွင် ရုဒြာအရေအတွက်အတိုင်း၊ တံတောင်ဆစ်နှင့် လက်ကောက်ဝတ်များတွင်လည်း ထို့အတူ ဆွဲထားရမည်။
Verse 30
उपवीते त्रयं धार्यं शिवभक्तिरतैर्नरैः । शेषानुर्वरितान्पंच सम्मितान्धारयेत्कटौ
သီဝဘုရားအား ကြည်ညိုသောသူတို့သည် မြတ်သောကြိုး (ဥပဝီတ) သုံးချောင်းကို ဆင်ယင်သင့်သည်။ ကျန်ရှိသော ငါးချောင်းကို စနစ်တကျ ပြင်ဆင်၍ ခါးတွင် ပတ်ထားရမည်။
Verse 31
एतत्संख्या धृता येन रुद्रा क्षाः परमेश्वरि । तद्रू पं तु प्रणम्यं हि स्तुत्यं सर्वैर्महेशवत्
အို မြတ်စွာသော နတ်သမီး၊ ဤအရေအတွက်အတိုင်း ဆင်ယင်ထားသော ရုဒြာသီးတို့သည် မည်သည့်ပုံသဏ္ဍာန်ပင်ဖြစ်စေ၊ မဟေသျှဝရ (သီဝ) ဘုရားကဲ့သို့ပင် အားလုံး၏ ပူဇော်ထိုက်သော အရာဖြစ်ပေသည်။
Verse 32
एवंभूतं स्थितं ध्याने यदा कृत्वासनैर्जनम् । शिवेति व्याहरंश्चैव दृष्ट्वा पापैः प्रमुच्यते
အကြင်သူသည် အာသနတွင် ကောင်းစွာထိုင်၍ ဤသို့သော ဈာန်ဖြင့် "သီဝ" ဟူသော အမည်ကို အဖန်ဖန် ရွတ်ဆိုနေပါက၊ သီဝဘုရား၏ ဖူးမြော်မှုကို ရရှိပြီး အပြစ်အားလုံးမှ လွတ်မြောက်လိမ့်မည်။
Verse 33
शतादिकसहस्रस्य विधिरेष प्रकीर्तितः । तदभावे प्रकारोन्यः शुभः संप्रोच्यते मया
ဤသို့ဖြင့် ရာနှင့် ထောင်အကြိမ် ရွတ်ဖတ်ခြင်းတို့အတွက် သတ်မှတ်ထားသော နည်းလမ်းကို ကြေညာပြီးပြီ။ အကယ်၍ မဖြစ်နိုင်ပါက၊ အခြား မင်္ဂလာရှိသော လုပ်ထုံးလုပ်နည်းတစ်ရပ်ကို ယခု ငါရှင်းပြမည်။
Verse 34
शिखायामेकरुद्रा क्षं शिरसा त्रिंशतं वहेत् । पंचाशच्च गले दध्याद्बाह्वोः षोडश षोडश
ဆံထုံးအမြီး (śikhā) ပေါ်တွင် ရုဒ္ရాక్ష မဏိတစ်လုံးကို ဝတ်ဆင်ရမည်။ ခေါင်းပေါ်တွင် သုံးဆယ်လုံးကို ဆောင်ရမည်။ လည်ပင်းပတ်လည်တွင် ငါးဆယ်လုံးကို တပ်ရမည်၊ လက်နှစ်ဖက်တွင် တစ်ဆယ့်ခြောက်လုံးစီ ဝတ်ဆင်ရမည်။
Verse 35
मणिबंधे द्वादशद्विस्कंधे पंचशतं वहेत् । अष्टोत्तरशतैर्माल्यमुपवीतं प्रकल्पयेत्
လက်ကောက်ဝတ် (မဏိဗန္ဓ) တွင် ရုဒ္ရాక్ష ၁၂ လုံးပါသော မာလာကို ဝတ်ဆင်ရမည်။ လက်မောင်းအပေါ်ပိုင်း (စ్కန္ဓ) တွင် ၅၀၀ လုံးကို ဆောင်ရမည်။ ထို့ပြင် ၁၀၈ လုံးဖြင့် မာလာနှင့် အုပဝီတ (သန့်ရှင်းသော ကြိုး) ကို ပြုလုပ်ကာ၊ ကိုယ်ပေါ်တွင် ရှီဝဘက္တိ၏ အမှတ်အသားများကို စီစဉ်ထားရမည်။
Verse 36
एवं सहस्ररुद्रा क्षान्धारयेद्यो दृढव्रतः । तं नमंति सुराः सर्वे यथा रुद्र स्तथैव सः
ဤသို့ သန့်ရှင်းသော ဝ్రတ (အကျင့်သစ္စာ) ကို দৃঢ়စွာ ထိန်းသိမ်း၍ ရုဒ္ရాక్ష တစ်ထောင်ကို ဝတ်ဆင်သူအား နတ်ဒေဝတား အားလုံးက ဦးညွှတ်ပူဇော်ကြသည်။ ထိုသူသည် ထိုအတိုင်းအတာဖြင့် ရုဒ္ရ ကိုယ်တိုင်နှင့် တူလာသည်။
Verse 37
एकं शिखायां रुद्रा क्षं चत्वारिंशत्तु मस्तके । द्वात्रिंशत्कण्ठदेशे तु वक्षस्यष्टोत्तरं शतम्
ဆံထုံးအမြီး (śikhā) တွင် ရုဒ္ရాక్ష တစ်လုံးကို ဝတ်ဆင်ရမည်။ ခေါင်းပေါ်တွင် လေးဆယ်လုံးကို တပ်ရမည်။ လည်ချောင်းဒေသတွင် သုံးဆယ့်နှစ်လုံးကို ထားရမည်။ ရင်ဘတ်ပေါ်တွင် တစ်ရာ့ရှစ်လုံးကို တင်ရမည်။
Verse 38
एकैकं कर्णयोः षट्षड्बाह्वोः षोडश षोडश । करयोरविमानेन द्विगुणेन मुनीश्वर
အို မုနိဣရှွရ (မုနိတို့၏ အရှင်)၊ ရေတွက်ပုံစံမှန်ကန်သည်မှာ—နားနှစ်ဖက်အတွက် တစ်ခုစီ; လက်မောင်းနှစ်ဖက်အတွက် ခြောက်ခြောက်; အခြားအင်္ဂါရပ်များအတွက် ဆယ့်ခြောက်ဆယ့်ခြောက်; လက်နှစ်ဖက်အတွက်မူ ထိုအတိုင်းအတာ၏ နှစ်ဆ ဖြစ်၏။
Verse 39
संख्या प्रीतिर्धृता येन सोपि शैवजनः परः । शिववत्पूजनीयो हि वंद्यस्सर्वैरभीक्ष्णशः
ရေတွက်ခြင်း၏ သာသနာတရား (မန္တရ-ဇပ) နှင့်အတူ ဘက္တိကို လက်ခံကာ တည်ကြည်စွာ ထိန်းသိမ်းထားသူသည် အမြင့်မြတ်ဆုံး ရှိုင်ဝ (Śaiva) ဖြစ်၏။ ထိုသူကို ရှိဝ (Śiva) ကိုပူဇော်သကဲ့သို့ပင် ပူဇော်ထိုက်ပြီး၊ အားလုံးက ထပ်ခါထပ်ခါ ဂုဏ်ပြုဝတ်ပြုထိုက်၏။
Verse 40
शिरसीशानमंत्रेण कर्णे तत्पुरुषेण च । अघोरेण गले धार्यं तेनैव हृदयेपि च
ဣဿာန မန္တရဖြင့် ခေါင်းကို ထိ၍ သန့်စင်စေရာ၏။ တတ္ပုရုရှ မန္တရဖြင့် နားနှစ်ဖက်ကို သန့်စင်စေရာ၏။ အဃောရ မန္တရဖြင့် လည်ချောင်း၌ ထားရမည်၊ ထိုအဃောရ မန္တရတည်းဖြင့် နှလုံး၌လည်း ထားရမည်။
Verse 41
अघोरबीजमंत्रेण करयोर्धारयेत्सुधीः । पंचदशाक्षग्रथितां वामदेवेन चोदरे
ပညာရှိသော সাধကသည် အဃောရ၏ ဘီဇ မန္တရဖြင့် လက်နှစ်ဖက်ပေါ်၌ မန္တရဓာတ်ကို သန့်စင်၍ တင်ထားရမည်။ ထို့နောက် ဝါမဒေဝ မန္တရဖြင့် ဆယ့်ငါးအက္ခရာဖြင့် ချည်နှောင်ထားသော မန္တရကို ဝမ်းဗိုက်ပေါ်၌ တင်ထားရမည်။
Verse 42
पंच ब्रह्मभिरंगश्च त्रिमालां पंचसप्त च । अथवा मूलमंत्रेण सर्वानक्षांस्तुधारयेत्
ရုဒ္ရాక్ష မဏိများကို ကိုယ်အင်္ဂါပေါ်၌ ဝတ်ဆင်ရာတွင် ပဉ္စ-ဗြဟ္မ မန္တရငါးပါးဖြင့် သန့်စင်၍ ဝတ်ဆင်ရမည်။ ထို့ပြင် သုံးကြိုး၊ သို့မဟုတ် ငါးကြိုးနှင့် ခုနစ်ကြိုး ဟူ၍ မာလာများကိုလည်း ဝတ်ဆင်နိုင်သည်။ သို့မဟုတ် မူလ မန္တရဖြင့် ရုဒ္ရాక్షအားလုံးကို သန့်စင်၍ ဝတ်ဆင်ရမည်။
Verse 43
मद्यं मांसं तु लशुनं पलाण्डुं शिग्रुमेव च । श्लेष्मांतकं विड्वराहं भक्षणे वर्जयेत्ततः
ထို့ကြောင့် မူးယစ်သောက်စရာ၊ အသား၊ ကြက်သွန်ဖြူ၊ ကြက်သွန်နီ၊ မိုရင်ဂါ (သိဂ္ရု) နှင့် မသန့်ရှင်း သို့မဟုတ် အန္တရာယ်ဖြစ်စေသော အစားအစာများ—အထူးသဖြင့် ချွဲဖြစ်စေသော အရာများနှင့် တောဝက်သား—ကို စားသုံးခြင်းမှ ရှောင်ကြဉ်ရမည်။ ထိုသို့မှသာ ကိုယ်နှင့်စိတ်သည် သီဝဘုရားအား သန့်ရှင်းစွာ ပူဇော်ရန် သင့်လျော်မည်။
Verse 44
छिन्नं खंडितं भिन्नं विदीर्ण । ततो वैश्यैर्धार्यं प्रतिदिवसभावश्यकमहो तथा कृष्णं शूद्रै ः श्रुतिगदितमार्गोयमगजे
အကယ်၍ ဖြတ်တောက်ခံရ၍၊ အပိုင်းပိုင်းကွဲ၍၊ ခွဲပြား၍၊ သို့မဟုတ် အက်ကွဲသွားလျှင်၊ ထိုသန့်ရှင်းသော ရှိုင်ဝဝရတကို ပြန်လည်ပြုပြင်၍ မှန်ကန်စွာ ထိန်းသိမ်းရမည်—နေ့စဉ် မဖြစ်မနေလိုအပ်သကဲ့သို့—ဝိုင်ရှျများက ဆောင်ရွက်ရမည်။ ထို့အတူ သုဒ္ဒရများလည်း သြဂဇ (ဂဏေရှ) အို၊ သြတိ၌ ဆိုထားသော လမ်းစဉ်အတိုင်း ရိုးရှင်းသော အမှောင်ရောင်ပုံစံကို ထိန်းသိမ်းရမည်။
Verse 45
वर्णी वनी गृहयतीर्नियमेन दध्यादेतद्र हस्यपरमो न हि जातु तिष्ठेत् । रुद्रा क्षधारणमिदं सुकृतैश्च लभ्यं त्यक्त्वेदमेतदखिलान्नरकान्प्रयांति
ဗြဟ္မစာရင် (ကျောင်းသား)၊ တောနေသူ၊ အိမ်ထောင်ရှင်၊ ထို့ပြင် စွန့်လွှတ်သူတောင်လည်း စည်းကမ်းတကျ ရုဒ္ရာက္ခကို ဝတ်ဆင်ရမည်။ ဤအမြင့်ဆုံး လျှို့ဝှက်ချက်ကို သဒ္ဓါဖြင့် ကိုးကွယ်သူသည် မည်သည့်အခါမျှ မစွန့်ပစ်သင့်။ ရုဒ္ရာက္ခဝတ်ဆင်ခြင်းသည် မဟာကုသိုလ်ဖြင့်သာ ရနိုင်ပြီး၊ ၎င်းကို စွန့်ပစ်သူတို့သည် နరకအမျိုးမျိုးသို့ ကျရောက်ကြသည်။
Verse 46
आदावामलकात्स्वतो लघुतरा रुग्णास्ततः कंटकैः संदष्टाः कृमिभिस्तनूपकरणच्छिद्रे ण हीनास्तथा । धार्या नैव शुभेप्सुभिश्चणकवद्रुद्रा क्षमप्यंततो रुद्रा क्षोमम लिंगमंगलमुमे सूक्ष्मं प्रशस्तं सदा
အို ဥမာ၊ အစကတည်းက သဘာဝအရ အလွန်ပေါ့ပါးနေသော ရုဒ္ရာက္ခ၊ ထို့နောက် ရောဂါရှိသည်ဟု တွေ့ရသောအရာ၊ ဆူးများကြောင့် ထိုးဖောက်ခံရသော်လည်းကောင်း ကိုက်ခဲခံရသော်လည်းကောင်း၊ ပိုးကောင်များက စားသောက်သွားသောအရာ၊ သို့မဟုတ် ကိရိယာဖြင့် ဖောက်ထားသော အပေါက်ကြောင့် လျော့နည်းပျက်စီးသွားသောအရာ—ဤသို့သော ရုဒ္ရာက္ခကို မင်္ဂလာကို လိုလားသူတို့ မဝတ်သင့်။ သို့ရာတွင် ခိုင်မာပြည့်စုံ၍ မပျက်မစီး၊ နူးညံ့သိမ်မွေ့ကာ ပုံသဏ္ဌာန်ကောင်းသော ရုဒ္ရာက္ခသည် ရှီဝ၏ လင်္ဂပူဇာအတွက် မင်္ဂလာအရင်းအမြစ်ဟု အမြဲ ချီးမွမ်းခံရသည်။
Verse 47
सर्वाश्रमाणां वर्णानां स्त्रीशूद्रा णां शिवाज्ञया । धार्याः सदैव रुद्रा क्षा यतीनां प्रणवेन हि
ရှီဝ၏ အမိန့်တော်အရ အာရှရမ်နှင့် ဝဏ္ဏအားလုံးမှ လူတို့—မိန်းမများနှင့် ရှူဒ္ဒရများပါဝင်၍—ရုဒ္ရာက္ရှ မဏိကို အမြဲဝတ်ဆင်ရမည်။ ယတီ (သံဃာတော်/လောကစွန့်) များအတွက်တော့ ပရာဏဝ «အိုမ်» ကို သန့်စင်မန်တရအဖြစ် ထား၍ ဝတ်ဆင်ရမည်။
Verse 48
दिवा बिभ्रद्रा त्रिकृतै रात्रौ विभ्रद्दिवाकृतैः । प्रातर्मध्याह्नसायाह्ने मुच्यते सर्वपातकैः
နေ့ခင်းတွင် သုံးကြိမ်ပြုလုပ်သည့် နည်းအတိုင်း ဝတ်ဆင်သူ၊ ညတွင်လည်း နေ့ခင်းအတွက် သတ်မှတ်ထားသည့် နည်းအတိုင်း ဝတ်ဆင်သူသည် မနက်အာရုံ၊ မွန်းတည့်၊ ညနေတို့တွင် အပြစ်အားလုံးမှ လွတ်မြောက်လာ၏။
Verse 49
ये त्रिपुण्ड्रधरा लोके जटाधारिण एव ये । ये रुद्रा क्षधरास्ते वै यमलोकं प्रयांति न
ဤလောက၌ တ్రိပုဏ္ဍရ (သန့်ရှင်းသော ပြာသုံးကြောင်း) ကို ထမ်းဆောင်သူများ၊ ဇဋာ (ဆံပင်ချည်ထုံး) ကို ထားသူများ၊ ရုဒ္ရာက္ရှကို ဝတ်ဆင်သူများ—ထိုသဒ္ဓါရှင်များသည် ယမလောကသို့ မသွားကြ။
Verse 50
रुद्रा क्षमेकं शिरसा बिभर्ति तथा त्रिपुण्ड्रं च ललाटमध्ये । पंचाक्षरं ये हि जपंति मंत्रं पूज्या भवद्भिः खलु ते हि साधवः
ခေါင်းပေါ်တွင် ရုဒ္ရာက္ရှ တစ်လုံးကို ဆောင်ထား၍၊ နဖူးအလယ်၌ တ్రိပုဏ္ဍရ (သန့်ရှင်းသော ပြာသုံးကြောင်း) ကို ထမ်းဆောင်ပြီး၊ ပဉ္စာက္ရှရီ မန္တရ (အက္ခရာငါးလုံး) ကို သစ္စာဖြင့် ဂျပ်ဆိုသူတို့သည် အမှန်တကယ် သန့်ရှင်းသော ဘက္တများဖြစ်၍ သင်တို့က ပူဇော်ထိုက်သူများပင် ဖြစ်ကြ၏။
Verse 51
यस्याण्गे नास्ति रुद्रा क्षस्त्रिपुण्ड्रं भालपट्टके । मुखे पंचाक्षरं नास्ति तमानय यमालयम्
“ကိုယ်ခန္ဓာ၌ ရုဒ္ရာက္ရှ မရှိ၊ နဖူးပေါ်၌ တ్రိပုဏ္ဍရ (သန့်ရှင်းသော ပြာ) မရှိ၊ နှုတ်ပေါ်၌ ပဉ္စာက္ရှရီ—ရှီဝ၏ အက္ခရာငါးလုံး မန္တရ—မရှိသူကို ယမ၏ အိမ်တော်သို့ ခေါ်ယူလာကြ” ဟု ဆို၏။
Verse 52
ज्ञात्वा ज्ञात्वा तत्प्रभावं भस्मरुद्रा क्षधारिणः । ते पूज्याः सर्वदास्माकं नो नेतव्याः कदाचन
ထိုအာနုဘော်၏ ကြီးမြတ်မှုကို ထပ်ခါထပ်ခါ သိမြင်ပြီးနောက်၊ ဘသ္မ (သန့်ရှင်းသော ပြာ) နှင့် ရုဒ္ရాక్ష ကို ဝတ်ဆင်သူတို့သည် ကျွန်ုပ်တို့အတွက် အမြဲတမ်း ပူဇော်ထိုက်သူများ ဖြစ်ကြသည်။ မည်သည့်အခါမျှ အပြစ်သားကဲ့သို့ ဖမ်းဆီးခေါ်ဆောင်၍ မရပါ။
Verse 53
एवमाज्ञापयामास कालोपि निजकिण्करान् । तथेति मत्त्वा ते सर्वे तूष्णीमासन्सुविस्मिताः
ဤသို့ ကာလ (အချိန်/မရဏ) သည် မိမိ၏ အမှုထမ်းများကို အမိန့်ပေး하였다။ “အဲဒီလိုပဲ” ဟု သဘောတူကာ သူတို့အားလုံး တိတ်ဆိတ်နေပြီး အလွန်အံ့ဩသွားကြသည်။
Verse 54
अत एव महादेवि रुद्रा क्षोत्यघनाशनः । तद्धरो मत्प्रियः शुद्धोऽत्यघवानपि पार्वति
ထို့ကြောင့် မဟာဒေဝီ၊ ရုဒ္ရాక్ష သည် အပြစ်ကို ဖျက်ဆီးပေးသူ ဖြစ်သည်။ ၎င်းကို ဝတ်ဆင်သူသည် ငါ့အတွက် ချစ်မြတ်နိုးရသူ ဖြစ်၏။ အလွန်ကြီးမားသော အပြစ်များကို ပြုခဲ့သူပင် ဖြစ်စေကာမူ၊ ပာရဝတီ၊ သူသည် သန့်စင်လာ၏။
Verse 55
हस्ते बाहौ तथा मूर्ध्नि रुद्रा क्षं धारयेत्तु यः । अवध्यः सर्वभूतानां रुद्र रूपी चरेद्भुवि
လက်ပေါ်၊ လက်မောင်းပေါ်၊ ခေါင်းပေါ်တွင် ရုဒ္ရက္ခ (Rudrākṣa) ကို ဝတ်ဆင်သူသည် သတ္တဝါအားလုံး၏ ထိခိုက်မှုမခံရသောသူ ဖြစ်လာပြီး ရုဒ္ရ၏ ရုပ်သဏ္ဌာန်နှင့် ကာကွယ်မှုကို ဆောင်ကာ မြေပြင်ပေါ် လှည့်လည်သွားလာ၏။
Verse 56
सुरासुराणां सर्वेषां वंदनीयः सदा स वै । पूजनीयो हि दृष्टस्य पापहा च यथा शिवः
သူသည် ဒေဝါနှင့် အဆုရာတို့အပါအဝင် အားလုံးက အမြဲတမ်း ရိုသေကန်တော့ထိုက်သူ ဖြစ်၏။ သူကို မြင်သူအတွက်လည်း ပူဇော်ထိုက်သူ ဖြစ်ပြီး၊ သီဝ (Śiva) ကဲ့သို့ ပാപကို ဖယ်ရှားပေးသူ ဖြစ်လာ၏။
Verse 57
ध्यानज्ञानावमुक्तोपि रुद्रा क्षं धारयेत्तु यः । सर्वपापविनिर्मुक्तः स याति परमां गतिम्
သမာဓိနှင့် ဉာဏ်ပညာမရှိသူတစ်ဦးဖြစ်စေကာမူ၊ ရုဒြာက္ရှ (Rudrākṣa) ကို သယ်ဆောင်ဝတ်ဆင်သူသည် အပြစ်အားလုံးမှ လွတ်မြောက်ကာ၊ သီဝ၏ ကရုဏာတော်ကြောင့် အမြင့်ဆုံးသော အခြေအနေ (မုတ်ခ) သို့ ရောက်၏။
Verse 58
रुद्रा क्षेण जपन्मन्त्रं पुण्यं कोटिगुणं भवेत् । दशकोटिगुणं पुण्यं धारणाल्लभते नरः
ရုဒြာက္ရှ (Rudrākṣa) မာလာဖြင့် မန္တရကို ဂျပ်ဆိုလျှင် ကုသိုလ်သည် ကောဋိတစ်ဆ မြှင့်တင်လာ၏။ ရုဒြာက္ရှကို ဝတ်ဆင်ထားခြင်းသာဖြင့်ပင် လူသည် ကုသိုလ် ဒသကောဋိဆ (ဆယ်ကောဋိဆ) ကို ရရှိ၏။
Verse 59
यावत्कालं हि जीवस्य शरीरस्थो भवेत्स वै । तावत्कालं स्वल्पमृत्युर्न तं देवि विबाधते
ဇီဝသည် ကိုယ်ခန္ဓာအတွင်း တည်မြဲစွာ ရှိနေသရွေ့၊ ထိုကာလတစ်လျှောက်လုံး အို ဒေဝီ၊ အချိန်မတိုင်မီ သေခြင်းသည် သူ့ကို မနှောင့်ယှက်နိုင်။
Verse 60
त्रिपुंड्रेण च संयुक्तं रुद्रा क्षाविलसांगकम् । मृत्युंजयं जपंतं च दृष्ट्वा रुद्र फलं लभेत्
သန့်ရှင်းသော ပြာဖြင့် တြိပုဏ္ဍရ လိမ်းထား၍ ကိုယ်အင်္ဂါများကို လှပစေသော ရုဒြာက္ခ မဏိပုတီးများ ဝတ်ဆင်ကာ မృత్యုञ्जယ မန္တရားကို ဂျပ်နေသူကို မြင်လျှင်၊ ရုဒြ၏ အကျိုးဖလ (ကရုဏာနှင့် ကုသိုလ်) ကို ရရှိသည်။
Verse 61
पंचदेवप्रियश्चैव सर्वदेवप्रियस्तथा । सर्वमन्त्राञ्जपेद्भक्तो रुद्रा क्षमालया प्रिये
အို ချစ်သူမ၊ ရုဒြာက္ခ မာလာ (ပုတီးကြိုး) ကို ဝတ်ဆင်ကာ မန္တရားများကို ဂျပ်သော ဘက္တသည် ပဉ္စဒေဝတို့၏ ချစ်ခင်မှုကို ရပြီး၊ ထို့အပြင် နတ်အားလုံး၏ ချစ်ခင်မှုကိုလည်း ရသည်။ ထိုရုဒြာက္ခ ပုတီးဖြင့် မန္တရားအားလုံးကို အောင်မြင်စွာ ဂျပ်နိုင်သည်။
Verse 62
विष्ण्वादिदेवभक्ताश्च धारयेयुर्न संशयः । रुद्र भक्तो विशेषेण रुद्रा क्षान्धारयेत्सदा
ဗိဿနုနှင့် အခြားနတ်တော်များကို ဘက္တိပြုသူတို့လည်း ၎င်းကို ဝတ်ဆင်နိုင်သည်မှာ သံသယမရှိ။ သို့သော် ရုဒြာကို အထူးသဖြင့် ဘက္တိပြုသူသည် ရုဒြာက္ခ မဏိများကို အမြဲတမ်း ဝတ်ဆင်သင့်၏။
Verse 63
रुद्रा क्षा विविधाः प्रोक्तास्तेषां भेदान्वदाम्यहम् । शृणु पार्वति सद्भक्त्या भुक्तिमुक्तिफलप्रदान्
ရုဒ္ရాక్ష များကို အမျိုးအစား များစွာရှိသည်ဟု ဆိုထားပြီး၊ ယခု ငါသည် ၎င်းတို့၏ ကွဲပြားချက်များကို ရှင်းပြမည်။ အို ပါర్వတီ၊ စစ်မှန်သော ဘက္တိဖြင့် နားထောင်လော့—၎င်းတို့သည် လောကီအပျော်အပါးနှင့် မောက္ခ၏ အကျိုးကို ပေးတတ်သည်။
Verse 64
एकवक्त्रः शिवः साक्षाद्भुक्तिमुक्तिफलप्रदः । तस्य दर्शनमात्रेण ब्रह्महत्या व्यपोहति
မျက်နှာတစ်မျက်နှာရှိသော သခင် ရှိဝသည် အမှန်တကယ် အမြင့်မြတ်ဆုံးပင် ဖြစ်၍ လောကီအကျိုးနှင့် မောက္ခအကျိုးကို ပေးတတ်သည်။ သူ့ကို မြင်ရုံမျှဖြင့်ပင် ဗြာဟ္မဏသတ်မှု၏ အပြစ်သည် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
Verse 65
यत्र संपूजितस्तत्र लक्ष्मीर्दूरतरा न हि । नश्यंत्युपद्र वाः सर्वे सर्वकामा भवंति हि
သခင် ရှိဝကို သင့်တော်စွာ ပူဇော်ရာနေရာ၌ လက္ခ္မီ (ချမ်းသာကြွယ်ဝမှု) သည် မည်သည့်အခါမျှ မဝေးကွာ။ ထိုနေရာတွင် အနှောင့်အယှက်နှင့် ဒုက္ခပင်ပန်းမှု အားလုံး ပျက်စီးပြီး၊ သင့်လျော်သော ဆန္ဒအားလုံး ပြည့်စုံလာသည်။
Verse 66
द्विवक्त्रो देवदेवेशस्सर्वकामफलप्रदः । विशेषतः स रुद्रा क्षो गोवधं नाशयेद्द्रुतम्
မျက်နှာနှစ်မျက်နှာရှိသော နတ်တို့၏နတ် အရှင်သည် ဆန္ဒအားလုံး၏ အကျိုးကို ပေးတတ်သည်။ အထူးသဖြင့် ထို ရုဒ္ရాక్ష သည် နွားသတ်မှုကြောင့် ဖြစ်သော အပြစ်ကို လျင်မြန်စွာ ဖျက်ဆီးပေးသည်။
Verse 67
त्रिवक्त्रो यो हि रुद्रा क्षः साक्षात्साधनदस्सदा । तत्प्रभावाद्भवेयुर्वै विद्याः सर्वाः प्रतिष्ठिताः
မျက်နှာသုံးပါးရှိသော ရုဒ္ရాక్ష (Rudrākṣa) သည် အမြဲတမ်း စာဓနာ (sādhana) အတွက် နည်းလမ်းများကို တိုက်ရိုက်ပေးသနားသူ ဖြစ်သည်။ ၎င်း၏ အာနုဘော်ကြောင့် သန့်ရှင်းသော ဗိဒ္ယာအားလုံးသည် အလေ့အကျင့်ရှင်အတွင်း တည်မြဲခိုင်မာလာသည်။
Verse 68
चतुर्वक्त्रः स्वयं ब्रह्मा नरहत्यां व्यपोहति । दर्शनात्स्पर्शनात्सद्यश्चतुर्वर्गफलप्रदः
မျက်နှာလေးပါးရှိသော ရုဒ္ရాక్ష (Rudrākṣa) သည် မျက်နှာလေးပါးရှိသော ဘြဟ္မာ (Brahmā) ကိုယ်တိုင်ပင် ဗြာဟ္မဏသတ်မှု အပြစ်ကို ဖယ်ရှားပေးနိုင်သည်။ မြင်ရုံနှင့် ထိရုံဖြင့်ပင် ချက်ချင်း လူ့ရည်မှန်းချက်လေးပါး—ဓမ္မ (dharma), အဓ္ဓ (artha), ကာမ (kāma), မောက္ခ (mokṣa)—၏ အကျိုးကို ပေးတတ်သည်။
Verse 69
पंचवक्त्रः स्वयं रुद्र ः कालाग्निर्नामतः प्रभुः । सर्वमुक्तिप्रदश्चैव सर्वकामफलप्रदः
ရုဒ္ဒရသည် မျက်နှာငါးပါးရှိသော အရှင်တော်ဖြစ်၍ «ကာလာဂ္နိ» ဟူသောနာမဖြင့် ထင်ရှားတော်မူ၏။ မုက္ခတိအမျိုးမျိုးကို ပေးတော်မူပြီး တရားသင့်သော ဆန္ဒတို့၏ အကျိုးဖလကိုလည်း ပေးတော်မူ၏။
Verse 70
अगम्यागमनं पापमभक्ष्यस्य च भक्षणम् । इत्यादिसर्वपापानि पंचवक्त्रो व्यपोहति
မသင့်လျော်သည့်အရာသို့ ချဉ်းကပ်ခြင်း၊ မစားသင့်သည့်အရာကို စားသုံးခြင်း စသည့် အပြစ်များ—ဤသို့သော အပြစ်အားလုံးကို ပဉ္စဝက္တရ (မျက်နှာငါးပါးရှိသော သီဝ) က ဖယ်ရှားတော်မူ၏။
Verse 71
षड्वक्त्रः कार्तिकेयस्तुधारणाद्दक्षिणे भुजे । ब्रह्महत्यादिकैः पापैर्मुच्यते नात्र संशयः
ညာလက်မောင်းတွင် ဝတ်ဆင်ခြင်းအားဖြင့် မျက်နှာခြောက်ပါးရှိသော ကာရ္တိကေယ အရှင်တော်ကဲ့သို့ ကောင်းချီးရပြီး၊ ဗြဟ္မဟတ္ယာ (ဗြာဟ္မဏကို သတ်ခြင်း) စသည့် အပြစ်များမှ လွတ်မြောက်၏။ သံသယမရှိ။
Verse 72
सप्तवक्त्रो महेशानि ह्यनंगो नाम नामतः । धारणात्तस्य देवेशिदरिद्रो पीश्वरो भवेत्
အို မဟေရှာနီ၊ မျက်နှာခုနစ်ပါးရှိသော «အနင်္ဂ» ဟူသော သီဝ၏ နာမတော်တစ်ပါးရှိ၏။ ထိုသန့်ရှင်းသော နာမတော်ကို စိတ်၌ ထိန်းသိမ်း၍ ဓ്യာနပြုလျှင်၊ အို ဒေဝတို့၏ မယ်တော်၊ ဆင်းရဲသူတောင် စည်းစိမ်နှင့် အာဏာပြည့်ဝသော အရှင်ဖြစ်လာ၏။
Verse 73
रुद्रा क्षश्चाष्टवक्त्रश्च वसुमूर्तिश्च भैरवः । धारणात्तस्य पूर्णायुर्मृतो भवति शूलभृत्
«ရုဒ္ရాక్ష»၊ «အဋ္ဌဝက္တရ»၊ «ဝသုမူရ္တိ» နှင့် «ဘဲရဝ» ဟူသည်တို့သည် သုံးမြှားကိုင် အရှင်၏ နာမတော်/ရုပ်သဏ္ဌာန်များ ဖြစ်၏။ ထို ရုဒ္ရాక్షကို ဝတ်ဆင်ခြင်းကြောင့် အသက်တမ်းကုန်ဆုံးသူတောင် ပြန်လည် အပြည့်အဝ အသက်ရှင်လာ၏။
Verse 74
भैरवो नववक्त्रश्च कपिलश्च मुनिः स्मृतः । दुर्गा वात दधिष्ठात्री नवरूपा महेश्वरी
အရှင်ကို «ဘဲရဝ» ဟူ၍လည်း၊ မျက်နှာကိုးပါးရှိသော «နဝဝက္တရ» ဟူ၍လည်း၊ မုနိ «ကပိလ» ဟူ၍လည်း မှတ်ယူကြ၏။ မယ်တော်သည် «ဒုရ္ဂါ» ဖြစ်၍၊ အသက်လေ (ဝါတ) ကို အုပ်စိုးသော အာဏာတော်၊ ထိန်းသိမ်းပေးသူ၊ ကိုးရုပ်သဏ္ဌာန်ဖြင့် ပေါ်ထွန်းသော မဟေရှွရီကြီး ဖြစ်၏။
Verse 75
तं धारयेद्वामहस्ते रुद्रा क्षं भक्तितत्परः । सर्वेश्वरो भवेन्नूनं मम तुल्यो न संशयः
ဘက္တိတရား၌သာ အပြည့်အဝ အလေးထားသူသည် ထို ရုဒ္ရాక్షကို ဘယ်လက်၌ ဝတ်ဆင်ရမည်။ ထိုသူသည် မလွဲမသွေ အရာရာ၏ အရှင်ဖြစ်လာပြီး၊ ငါနှင့် တူညီလာ၏—သံသယမရှိ။
Verse 76
दशवक्त्रो महेशानि स्वयं देवो जनार्दनः । धारणात्तस्य देवेशि सर्वान्कामानवाप्नुयात्
အို မဟေရှာနီ၊ ဂျနာရ္ဒန (ဗိဿနု) ကိုယ်တိုင် မျက်နှာဆယ်ပါးရှိ၏။ ထိုအရာကို ဝတ်ဆင်ခြင်း သို့မဟုတ် ထိန်းသိမ်းခြင်းအားဖြင့်၊ အို ဒေဝတို့၏ မယ်တော်၊ လိုအင်ဆန္ဒ အားလုံးကို ရရှိမည်။
Verse 77
एकादशमुखो यस्तु रुद्रा क्षः परमेश्वरि । स रुद्रो धारणात्तस्य सर्वत्र विजयी भवेत्
အမြတ်ဆုံး မဟာဒေဝီရှင်၊ မျက်နှာတစ်ဆယ့်တစ်ပါးရှိသော ရုဒ္ရాక్షသည် ရုဒ္ရတော်ကိုယ်တိုင်ပင် ဖြစ်၏။ ထိုကို ဝတ်ဆင်ခြင်းကြောင့် လူသည် နေရာအနှံ့ အောင်မြင်အနိုင်ရလိမ့်မည်။
Verse 78
द्वादशास्यं तु रुद्रा क्षं धारयेत्केशदेशके । आदित्याश्चैव ते सर्वेद्वादशैव स्थितास्तथा
မျက်နှာတစ်ဆယ့်နှစ်ပါးရှိသော ရုဒ္ရాక్షကို ဆံပင်ရှိရာ (ခေါင်းပေါ်) တွင် ဝတ်ဆင်သင့်၏။ ထိုအတွင်း၌ အာဒိတျများ အားလုံးသည် တစ်ဆယ့်နှစ်ပါးအဖြစ် တည်ရှိနေကြ၏။
Verse 79
त्रयोदशमुखो विश्वेदेवस्तद्धारणान्नरः । सर्वान्कामानवाप्नोति सौभाग्यं मंगलंलभेत्
မျက်နှာတစ်ဆယ့်သုံးပါးရှိသော ဗိဿဝေဒေဝ (အလုံးစုံပျံ့နှံ့သော အရှင်) ကို ထိုသို့ အာရုံစိုက်သည့် သမာဓိဖြင့် ရောက်ရှိနိုင်သည်။ ထိုရုပ်သဏ္ဍာန်ကို ဓာရဏာဖြင့် ထိန်းထားသူသည် ကောင်းမွန်သော ဆန္ဒအားလုံး ပြည့်စုံကာ မင်္ဂလာနှင့် ကံကောင်းခြင်းကို ရရှိမည်။
Verse 80
चतुर्दशमुखो यो हि रुद्रा क्षः परमः शिवः । धारयेन्मूर्ध्नि तं भक्त्या सर्वपापं प्रणश्यति
မျက်နှာတစ်ဆယ့်လေးပါးရှိသော ရုဒ္ရာက္ခသည် အမှန်တကယ် ပရမရှီဝ ကိုယ်တော်တိုင် ဖြစ်သည်။ ယုံကြည်ကိုးကွယ်မှုဖြင့် ဦးခေါင်းပေါ်တွင် ဆောင်ထားသူ၏ အပြစ်အားလုံး ပျက်စီးသွားသည်။
Verse 81
इति रुद्रा क्षभेदा हि प्रोक्ता वै मुखभेदतः । तत्तन्मंत्राञ्छृणु प्रीत्या क्रमाच्छैल्लेश्वरात्मजे
ဤသို့ ရုဒ္ရာက္ခ၏ အမျိုးခွဲများကို (အရှင်၏) မျက်နှာကွဲပြားမှုအလိုက် အမှန်တကယ် ကြေညာခဲ့ပြီးပြီ။ ယခုတော့ တောင်မင်း၏ ချစ်လှစွာသော သမီးရေ၊ ပျော်ရွှင်သောစိတ်နှင့် အစဉ်လိုက် သက်ဆိုင်ရာ မန္တရများကို နားထောင်လော့။
Verse 82
भक्तिश्रद्धा युतश्चैव सर्वकामार्थसिद्धये । रुद्रा क्षान्धारयेन्मंत्रैर्देवनालस्य वर्जितः
ဘက်တိနှင့် သဒ္ဓါပြည့်ဝ၍ တရားသင့်သော အလိုဆန္ဒနှင့် ရည်မှန်းချက်အားလုံး ပြည့်စုံစေရန် ဆန္ဒရှိသူသည် မန္တရားများကို ရွတ်ဆိုလျက် ရုဒ္ရాక్ష (Rudrākṣa) ပုတီးကို ဝတ်ဆင်ရမည်၊ အမင်္ဂလာဟုဆိုသော “ဒေဝ-နာလ” အမျိုးအစားကို ရှောင်ကြဉ်ရမည်။
Verse 83
विना मंत्रेण हो धत्ते रुद्रा क्षं भुवि मानवः । स याति नरकं घोरं यावदिन्द्रा श्चतुर्दश
မြေပြင်ပေါ်ရှိ လူတစ်ဦးသည် မန္တရားမပါဘဲ ရုဒ္ရాక్ష (Rudrākṣa) ကို ဝတ်ဆင်လျှင် ကြောက်မက်ဖွယ် နရကသို့ သွားရပြီး၊ အင်္ဒြာ ဆယ့်လေးပါး တည်ရှိသမျှ ကာလပတ်လုံး ခံရမည်။
Verse 84
रुद्रा क्षमालिनं दृष्ट्वा भूतप्रेतपिशाचकाः । डाकिनीशाकिनी चैव ये चान्ये द्रो हकारकाः
ရုဒ္ရ (ရှီဝ) သည် သန့်ရှင်းသော ပုတီးမാലာဖြင့် အလှဆင်ထားသည်ကို မြင်သော် ဘူတ၊ ပရေတ၊ ပိသာချာတို့နှင့်အတူ ဒာကိနီ၊ ရှာကိနီတို့၊ ထို့ပြင် အန္တရာယ်ပြုသူ အခြားသတ္တဝါများအားလုံး ကြောက်ရွံ့၍ ချုပ်ငြိမ်းသွားကြသည်။
Verse 85
कृत्रिमं चैव यत्किंचिदभिचारादिकं च यत् । तत्सर्वं दूरतो याति दृष्ट्वा शंकितविग्रहम्
အတုအယောင်ဖြစ်သမျှ၊ ကြံစည်ဖန်တီးထားသမျှနှင့် အဘိချာရ (မကောင်းသော မန္တရား/ရန်ပြုအခမ်းအနား) စသည့်အရာအားလုံးသည် ရှီဝ၏ သတိပြုနိုးကြားသော (Śaṅkita) ရုပ်သဏ္ဌာန်ကို မြင်လျှင် အဝေးသို့ ဆုတ်ခွာသွားကြသည်။
Verse 86
रुद्रा क्षमालिनं दृष्ट्वा शिवो विष्णुः प्रसीदति । देवीगणपतिस्सूर्यः सुराश्चान्येपि पार्वति
အို ပါရဝတီ၊ ရုဒ္ရက္ခ မာလာဖြင့် အလှဆင်ထားသူကို မြင်လျှင် ရုဒ္ရတို့ ဝမ်းမြောက်ကြ၏။ ရှီဝနှင့် ဗိဿဏုတို့လည်း ကြည်နူးတော်မူ၏။ ဒေဝီ၊ ဂဏပတိ၊ နေမင်းနှင့် အခြားဒေဝတားတို့လည်း ကရုဏာပြုကြ၏။
Verse 87
एवं ज्ञात्वा तु माहात्म्यं रुद्रा क्षस्य महेश्वरि । सम्यग्धार्यास्समंत्राश्च भक्त्याधर्मविवृद्धये
အို မဟေရှဝရီ၊ ရုဒ္ရာက္ခ၏ မဟာတန်ခိုးကို ဤသို့ သိမြင်ပြီးနောက်၊ သင့်တော်စွာ ဝတ်ဆင်ရမည်၊ ထို့ပြင် သတ်မှတ်ထားသော မန္တရများနှင့်အတူ ဝတ်ဆင်ရမည်၊ ဘက္တိအားဖြင့် ဓမ္မ တိုးပွား၍ ဖွံ့ဖြိုးစေရန်။
Verse 88
इत्युक्तं गिरिजाग्रे हि शिवेन परमात्मना । भस्मरूद्रा क्षमाहात्म्यं भुक्तिमुक्तिफलप्रदम्
ဤသို့ပင် ပရမအာတ္မာ ဖြစ်တော်မူသော သီဝဘုရားသည် ဂိရိဇာ (ပါရဝတီ) ရှေ့တော်၌ ဘသ္မ (သန့်ရှင်းသော ပြာ), ရုဒ္ရာက္ခ နှင့် ခွင့်လွှတ်ခြင်း၏ မဟာတန်ခိုးကို မိန့်ကြားတော်မူ၏။ ထိုသင်ခန်းစာသည် ဘုက္တိ (လောကီကောင်းကျိုး) နှင့် မုက္တိ (လွတ်မြောက်ခြင်း) ၏ အကျိုးကို ပေးတတ်၏။
Verse 89
शिवस्यातिप्रियौ ज्ञेयौ भस्मरुद्रा क्षधारिणौ । तद्धारणप्रभावद्धि भुक्तिर्मुक्तिर्न संशयः
ဘသ္မ (သန့်ရှင်းသော ပြာ) နှင့် ရုဒ္ရာက္ခကို သီဝအလွန်ချစ်မြတ်နိုးသော အရာများဟု သိမှတ်ကြလော့။ အမှန်တကယ်ပင် ထိုတို့ကို ဝတ်ဆင်ခြင်း၏ အာနုဘော်ကြောင့် ဘုက္တိနှင့် မုက္တိ နှစ်ပါးလုံး ရရှိသည်၊ သံသယမရှိ။
Verse 90
भस्मरुद्रा क्षधारी यः शिवभक्तस्स उच्यते । पंचाक्षरजपासक्तः परिपूर्णश्च सन्मुखे
ဘသ္မနှင့် ရုဒ္ရာက္ခကို ဝတ်ဆင်သူသည် သီဝဘက္တဟု ခေါ်ကြသည်။ ပဉ္စက္ခရ မန္တရ၏ ဇပကို စိတ်နှလုံးတစ်ခုတည်းဖြင့် အလေးထားသူသည် ပြည့်စုံအောင်မြင်၍ သခင်၏ ကရုဏာရှေ့တော်၌ ရပ်တည်နိုင်၏။
Verse 91
विना भस्मत्रिपुंड्रेण विना रुद्रा क्षमालया । पूजितोपि महादेवो नाभीष्टफलदायकः
သန့်ရှင်းသော ပြာဖြင့် တြိပုဏ္ဍြာ အမှတ်မတင်ဘဲ၊ ရုဒ္ရాక్ష မဏိပန်းကုံးမဝတ်ဘဲ၊ မဟာဒေဝကို ပူဇော်သော်လည်း လိုလားသည့် အကျိုးဖလ မပေးတော်မူ။
Verse 92
तत्सर्वं च समाख्यातं यत्पृष्टं हि मुनीश्वर । भस्मरुद्रा क्षमाहात्म्यं सर्वकामसमृद्धिदम्
အို မုနိအရှင်မြတ်၊ သင်မေးမြန်းသမျှကို အပြည့်အစုံ ရှင်းလင်းပြောကြားပြီးပြီ။ အဲဒါဟာ ပသ္မ (သန့်ရှင်းသော ပြာ), ရုဒ္ရాక్ష မဏိနှင့် က္ෂမာ (ခွင့်လွှတ်ခြင်း) ၏ မဟာတန်ခိုးဖြစ်ပြီး တရားသော ဆန္ဒအားလုံးကို ပြည့်စုံစေ၏။
Verse 93
एतद्यः शृणुयान्नित्यं माहात्म्यपरमं शुभम् । रुद्रा क्षभस्मनोर्भक्त्यासर्वान्कामानवाप्नुयात्
ဤအလွန်မင်္ဂလာရှိသော မဟာတန်ခိုးအကြောင်းကို နေ့စဉ် နားထောင်သူသည် ရုဒ္ရాక్ష မဏိနှင့် ပသ္မ (သန့်ရှင်းသော ပြာ) အပေါ် ဘက္တိဖြင့် ဆန္ဒထားသမျှ အားလုံးကို ရရှိလိမ့်မည်။
Verse 94
इह सर्वसुखं भुक्त्वा पुत्रपौत्रादिसंयुतः । लभेत्परत्र सन्मोक्षं शिवस्यातिप्रियो भवेत्
ဤလောက၌ ပျော်ရွှင်မှုအားလုံးကို ခံစားပြီး သား၊ မြေး စသဖြင့် မျိုးဆက်များနှင့် ပြည့်စုံကာ၊ နောက်လောက၌ စစ်မှန်သော မောက္ခကို ရရှိ၍ သီဝအရှင်၏ အလွန်ချစ်ခင်ခံရသူ ဖြစ်လိမ့်မည်။
Verse 95
विद्येश्वरसंहितेयं कथिता वो मुनीश्वराः । सर्वसिद्धिप्रदा नित्यं मुक्तिदा शिवशासनात्
အို မုနိအရှင်မြတ်တို့၊ ဤ ဗိဒ္ယေရှွရ-သံဟိတာကို သင်တို့အား ဟောကြားပြီးပြီ။ သီဝအရှင်၏ အမိန့်တော်အရ၊ ၎င်းသည် အမြဲတမ်း စိဒ္ဓိအားလုံးကို ပေးကာ မောက္ခကိုလည်း ချီးမြှင့်၏။
It presents an origin-myth (etiology) in which Śiva, acting for lokopakāra, opens his eyes and the resulting drops/tears fall to earth and become rudrākṣa trees—thereby establishing rudrākṣa as a direct extension of Śiva’s being and compassion.
Rudrākṣa functions as a sacral interface: contact modalities—darśana (seeing), sparśa (touch), and japa (mantric use)—are treated as graded channels of purification, implying that embodied devotion can operationalize metaphysical proximity to Śiva-tattva.
Śiva is highlighted as Parameśvara/Maheśa speaking authoritatively to Devī Mahēśānī; the emphasis is less on a distinct iconographic avatāra and more on Śiva’s role as compassionate teacher whose very tears generate a salvific ritual object.