मन्त्रसिद्धिः, प्रतिबन्धनिरासः, श्रद्धा-नियमाः (Mantra Efficacy, Removal of Obstacles, and the Role of Faith/Discipline)

Verse 1

उपमन्युरुवाच । एतत्ते कथितं कृष्ण कर्मेहामुत्र सिद्धिदम् । क्रियातपोजपध्यानसमुच्चयमयं परम्

ဥပမန်ယူက ပြောသည်— «အို ကృష్ణာ၊ ဤလောကနှင့် နောက်လောက နှစ်ပါးလုံး၌ အောင်မြင်မှုကို ပေးစွမ်းသော အမြင့်မြတ်ဆုံး သာသနာကျင့်စဉ်ကို သင့်အား ငါဤသို့ ရှင်းပြပြီးပြီ။ ထိုစည်းကမ်းသည် ကရိယာ (ပူဇာရိတု)၊ တပ (အာစကတပ)၊ ဇပ (မန္တရရွတ်) နှင့် ဓျာန (သမาธိ) တို့ကို ပေါင်းစည်းထားသော အထွတ်အထိပ် ဖြစ်သည်»။

Verse 2

अथ वक्ष्यामि शैवानामिहैव फलदं नृणाम् । पूजाहोमजपध्यानतपोदानमयं महत्

ယခု ငါသည် ရှိုင်ဝဘက္တများအတွက် လူသားတို့၌ ဤလောက၌ပင် အကျိုးကို အမှန်တကယ် ပေးသော အရာကို ကြေညာမည်။ ထိုမဟာသီလကျင့်စဉ်သည် ပူဇာ၊ ဟိုးမ (မီးပူဇာ)၊ ဇပ (မန္တရထပ်ရွတ်)၊ ဓျာန (သမาธိ)၊ တပ (အာစက) နှင့် ဒါန (အလှူ) တို့ဖြင့် ပြည့်စုံသည်။

Verse 3

तत्र संसाधयेत्पूर्वं मन्त्रं मन्त्रार्थवित्तमः । दृष्टसिद्धिकरं कर्म नान्यथा फलदं यतः

ထိုနေရာ၌ မန္တရ၏ အဓိပ္ပါယ်အမှန်ကို သိသူသည် မန္တရကို အရင်ဆုံး မှန်ကန်စွာ စံမြောက်အောင် ပြုလုပ်ရမည်။ အကြောင်းမှာ ထိုအရာကြောင့်သာ ကရိယာ (ပူဇာလုပ်ငန်း) သည် မြင်နိုင်သော အောင်မြင်မှုကို ပေးစွမ်းနိုင်ပြီး၊ မဟုတ်လျှင် အကျိုးမပေးနိုင်သဖြင့် ဖြစ်သည်။

Verse 4

सिद्धमन्त्रो ऽप्यदृष्टेन प्रबलेन तु केनचित् । प्रतिबन्धफलं कर्म न कुर्यात्सहसा बुधः

မန္တရားသည် အောင်မြင်၍ အာနုဘော်ရှိသော်လည်း ပညာရှိသည် အတားအဆီးဖြစ်စေမည့် အကျိုးရှိသော ကမ္မကို အလျင်အမြန် မပြုသင့်။ မမြင်ရသော်လည်း အင်အားကြီးသော အရာတစ်ခုက တားဆီးနေနိုင်သည်။

Verse 5

तस्य तु प्रतिबन्धस्य कर्तुं शक्येह निष्कृतिः । परीक्ष्य शकुनाद्यैस्तदादौ निष्कृतिमाचरेत्

ထိုအတားအဆီးအတွက် ဤလောက၌ပင် ပြစ်ပယ်ကုသမှု (နိစ္စကရိယာ) ကို ပြုလုပ်နိုင်သည်။ အရင်ဆုံး နိမိတ်လက္ခဏာများနှင့် သက်ဆိုင်ရာ အရာများကို စိစစ်ပြီးနောက် အစမှာပင် သတ်မှတ်ထားသော ပြစ်ပယ်ပူဇော်ပွဲကို ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 6

यो ऽन्यथा कुरुते मोहात्कर्मैहिकफलं नरः । न तेन फलभाक्स स्यात्प्राप्नुयाच्चोपहास्यताम्

မောဟကြောင့် လူတစ်ယောက်သည် လောကီအကျိုးကိုလိုလား၍ ကမ္မကို မသင့်တော်သည့်နည်းဖြင့် ပြုလုပ်ပါက ထိုအကျိုး၏ အမှန်တကယ်ခံစားသူ မဖြစ်နိုင်ဘဲ အပြစ်တင်ရယ်မောခြင်းကိုသာ ရရှိမည်။

Verse 7

अबिस्रब्धो न कुर्वीत कर्म दृष्टफलं क्वचित् । स खल्वश्रद्धधानः स्यान्नाश्रद्धः फलमृच्छति

မြင်သာသောအကျိုးကိုလိုလား၍ စိုးရိမ်လျင်မြန်စွာ မည်သည့်ကမ္မကိုမျှ မပြုသင့်။ ထိုသို့သောသူသည် သဒ္ဓါ (ယုံကြည်လေးစားမှု) မရှိသူဖြစ်ပြီး သဒ္ဓါမရှိသူသည် အမှန်တကယ်သော အကျိုးကို မရနိုင်။

Verse 8

नापराधोस्ति देवस्य कर्मण्यपि तु निष्फले । यथोक्तकारिणां पुंसामिहैव फलदर्शनात्

အရှင်တော် (ဒေဝ) တွင် အပြစ်မရှိ၊ ကမ္မတစ်ခုသည် အကျိုးမထွက်သကဲ့သို့ ထင်ရသော်လည်းပင်။ အမိန့်တော်အတိုင်း တိတိကျကျ ဆောင်ရွက်သူတို့အတွက် အကျိုးကို ဤဘဝ၌ပင် မြင်တွေ့ရသည်။

Verse 9

साधकः सिद्धमंत्रश्च निरस्तप्रतिबंधकः । विश्वस्तः श्रद्धधानश्च कुर्वन्नाप्नोति तत्फलम्

စိတ်မှန်ကန်သော সাধက—မန္တရား အာနုဘော်ပြည့်စုံ၍ အတားအဆီးများ ဖယ်ရှားပြီး ယုံကြည်တည်ငြိမ်ကာ သဒ္ဓါပြည့်ဝသူ—အကျင့်ကို ပြုလုပ်လျှင် ထိုအကျိုးကို မလွဲမသွေ ရရှိသည်။

Verse 10

अथवा तत्फलावाप्त्यै ब्रह्मचर्यरतो भवेत् । रात्रौ हविष्यमश्नीयात्पायसं वा फलानि वा

သို့မဟုတ် ထိုအကျိုးကို ရရှိရန်အတွက် ဗြဟ္မစရိယ (သန့်ရှင်းစွာ ထိန်းသိမ်းခြင်း) ကို အလေးထားရမည်။ ညအခါတွင် ဟဝိစ် (ယဇ္ဉအတွက် သန့်ရှင်းသော အစာ) သာ သို့မဟုတ် နို့ထမင်း သို့မဟုတ် သစ်သီးများကိုသာ စားသင့်သည်။

Verse 11

हिंसादि यन्निषिद्धं स्यान्न कुर्यान्मनसापि तत् । सदा भस्मानुलिप्तां गस्सुवेषश्च शुचिर्भवेत्

ဟింసာ စသည့် တားမြစ်ထားသော အရာမှန်သမျှကို ကိုယ်တိုင်မလုပ်ရ၊ စိတ်ထဲတွင်တောင် မပြုရ။ အမြဲတမ်း ဘသ္မ (သန့်ရှင်းသော ပြာ) ကို ကိုယ်ပေါ်လိမ်းထား၍၊ ရှိဝ၏ ဝိနယအမှတ်အသားများနှင့် သင့်လျော်စွာ ဝတ်ဆင်ကာ၊ သန့်ရှင်းစင်ကြယ်နေစေ။

Verse 12

इत्थमाचारवान्भूत्वा स्वानुकूले शुभे ऽहनि । पूर्वोक्तलक्षणे देशे पुष्पदामाद्यलंकृते

ဤသို့ အကျင့်သီလကောင်းမွန်သူ ဖြစ်လာပြီး၊ မိမိနှင့် ကိုက်ညီသော မင်္ဂလာနေ့၌၊ အစောပိုင်းတွင် ဖော်ပြထားသော လက္ခဏာများရှိသည့် နေရာတွင်၊ ပန်းကွင်းနှင့် အလှဆင်ပစ္စည်းများဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားရာ၌၊ သင့်တော်သည့် နည်းလမ်းဖြင့် ပူဇော်ကန်တော့ရမည်။

Verse 13

आलिप्य शकृता १ भूमिं हस्तमानावरां यथा । विलिखेत्कमले भद्रे दीप्यमानं स्वतेजसा

နွားချေးဖြင့် မြေပြင်ကို လိမ်းပြီးနောက်၊ မင်္ဂလာရှိသော ကမလာရေ၊ လက်တစ်လုံးအရွယ်အစားဖြင့် ကိုယ်တိုင်၏ တောက်ပမှုဖြင့် လင်းလက်နေသော ကြာပန်းကို ထိုပေါ်တွင် ရေးဆွဲရမည်။

Verse 14

तप्तजांबूनदमयमष्टपत्रं सकेसरम् । मध्ये कर्णिकया युक्तं सर्वरत्नैरलंकृतम्

၎င်းသည် အပူဖြင့်လောင်ကျွမ်းသကဲ့သို့ တောက်ပသော ဇမ္ဗူနဒ ရွှေဖြင့် ပြုလုပ်ထားပြီး၊ ကေသရပါသော အရွက်ရှစ်ရွက် လောတပ်ပန်းတစ်ပွင့် ဖြစ်၏။ အလယ်၌ ကဏ္ဏိကာ ပါရှိကာ၊ ရတနာအမျိုးမျိုးဖြင့် အလှဆင်ထား၏။

Verse 15

स्वाकारसदृशेनैव नालेन च समन्वितम् । तादृशे स्वर्णनिर्माणे कंदे सम्यग्विधानतः

၎င်း၏ ကိုယ်ပုံသဏ္ဍာန်နှင့် တူညီသော နာလ (တံတောင်) ဖြင့်လည်း ပြည့်စုံစေရမည်။ ထိုနည်းတူပင်၊ ရွှေဖြင့် ပြုလုပ်သော ကန္ဒ (အမြစ်ခေါင်း) ကိုလည်း သတ်မှတ်ထားသော စည်းကမ်းအတိုင်း မှန်ကန်စွာ ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 16

तत्राणिमादिकं सर्वं संकल्प्य मनसा पुनः । रत्नजं वाथ सौवर्णं स्फटिकं वा सलक्षणम्

ထိုနေရာ၌လည်း၊ အဏိမာမှ စ၍ ယောဂသိဒ္ဓိ အားလုံးကို စိတ်ဖြင့် ထပ်မံ ဆုံးဖြတ်ကာ၊ ထို့နောက် လက္ခဏာပြည့်စုံသော သင်္ကေတတစ်ရပ်ကို—ရတနာဖြင့်ဖြစ်စေ၊ ရွှေဖြင့်ဖြစ်စေ၊ သန့်စင်သော စဖတိက (ကြည်လင်ကျောက်) ဖြင့်ဖြစ်စေ—ပြုလုပ် သို့မဟုတ် စိတ်ကူးတည်ဆောက်ရမည်။

Verse 17

तत्र माहेश्वरी कल्प्या मूर्तिर्मूर्तिमतः प्रभोः । चतुर्भुजा चतुर्वक्त्रा सर्वाभरणभूषिता

ထိုနေရာ၌ မဟေရှွရီ၏ ရုပ်သဏ္ဌာန်ကို စိတ်တွင် တရားသဘောဖြင့် ဆင်ခြင်ရမည်—ထင်ရှားသော မဟေရှွရသခင်၏ ထင်ရှားသော မూర్తိတော်ဖြစ်သည်။ လက်လေးဖက်၊ မျက်နှာလေးဖက်ရှိ၍ အလှဆင်အဆင်တန်ဆာ အစုံအလင်ဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားသည်ဟု မြင်ယောင်ရမည်။

Verse 18

शार्दूलचर्मवसना किंचिद्विहसितानना । वरदाभयहस्ता च मृगटंकधरा तथा

သူမသည် ကျားအရေဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်၍ မျက်နှာပေါ်တွင် နူးညံ့သိမ်မွေ့သော အပြုံးသေးသေးလေး ရှိသည်။ လက်တစ်ဖက်က ကောင်းချီးပေး၍ လက်တစ်ဖက်က အဘယမုဒြာဖြင့် ကြောက်ရွံ့မှုကင်းစေကာ၊ သမင်၏ သင်္ကေတကိုလည်း ကိုင်ထားသည်။

Verse 19

अथ वाष्टभुजा चिंत्या चिंतकस्य यथारुचि । तदा त्रिशूलपरशुखड्गवज्राणि दक्षिणे

ထို့နောက် တရားထိုင်သူ၏ စိတ်ကူးနှင့် နှစ်သက်ရာအတိုင်း၊ သူမကို လက်ရှစ်ဖက်ရှိသကဲ့သို့ စဉ်းစားကာ သမားတော်သဘောဖြင့် သတိပြုရမည်။ ထိုအခါ ညာဘက်လက်များတွင် တ్రిశूल၊ ပုဆိန်၊ ဓားနှင့် ဝဇ္ရကို ကိုင်ဆောင်သည်။

Verse 20

वामे पाशांकुशौ तद्वत्खेटं नागं च बिभ्रती । बालार्कसदृशप्रख्या प्रतिवक्त्रं त्रिलोचना

ဘယ်ဘက်လက်များတွင်လည်း ကြိုးပတ် (ပာရှ) နှင့် အင်္ကူရှ (ချွန်တံ) ကို ကိုင်ကာ၊ ထို့အပြင် ကာကွယ်ကွင်း (ခေဋ) နှင့် မြွေကိုလည်း ဆောင်ထားသည်။ နေထွက်ကဲ့သို့ တောက်ပ၍ မျက်စိသုံးလုံးရှိကာ မျက်နှာများသည် အရပ်တိုင်းသို့ မျက်နှာမူနေသော—အံ့ဩဖွယ် သဂုဏရূপ၊ တစ်စိတ်တစ်သဘောဖြင့် ပူဇော်သင့်သော ပုံသဏ္ဌာန်ဖြစ်သည်။

Verse 21

तस्याः पूर्वमुखं सौम्यं स्वाकारसदृशप्रभम् । दक्षिणं नीलजीमूतसदृशं घोरदर्शनम्

သူမ၏ အရှေ့ဘက်မျက်နှာသည် နူးညံ့၍ မင်္ဂလာရှိကာ၊ သူမ၏ ကိုယ်ပိုင် ദിവ్యသဘာဝနှင့် ကိုက်ညီသော တောက်ပမှုဖြင့် လင်းလက်နေသည်။ သို့သော် တောင်ဘက်မျက်နှာသည် အပြာမဲသော မိုးတိမ်ကဲ့သို့ ဖြစ်၍ ကြည့်ရသည်မှာ ကြောက်မက်ဖွယ် ဖြစ်သည်။

Verse 22

उत्तरं विद्रुमप्रख्यं नीलालकविभूषितम् । पश्चिमं पूर्णचंद्राभं सौम्यमिंदुकलाधरम्

မြောက်ဘက်အရုပ်သဏ္ဌာန်သည် ပုလဲကျောက် (ကော်ရယ်) ကဲ့သို့ တောက်ပ၍ အပြာမဲရောင် လိမ်ကောက်ဆံပင်များဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားသည်။ အနောက်ဘက်အရုပ်သဏ္ဌာန်သည် လပြည့်ကဲ့သို့ နူးညံ့တောက်ပကာ လဆန်းလေး (စန္ဒြကလာ) ကို ဆောင်ထားသည်။

Verse 23

तदंकमंडलारूढा शक्तिर्माहेश्वरी परा । महालक्ष्मीरिति ख्याता श्यामा सर्वमनोहरा

ထိုအခါ သူ၏ပေါင်ဝိုင်းပေါ်၌ အမြင့်မြတ်သော မာဟေရှဝရီ သက္တိ တည်နေ၏။ သူမသည် မဟာလက္ခ္မီ ဟုကျော်ကြားပြီး (śyāmā) အမဲရောင်သဏ္ဌာန်ဖြင့် စိတ်အားလုံးကို ဆွဲဆောင်နိုင်သူ ဖြစ်၏။

Verse 24

मूर्तिं कृत्वैवमाकारां सकलीकृत्य च क्रमात् । मूर्तिमंतमथावाह्य यजेत्परमकारणम्

ထိုပုံသဏ္ဌာန်အတိုင်း မూర్తိကို ပြုလုပ်ပြီး၊ ထို့နောက် အဆင့်ဆင့် စကလီကရဏ (သန့်စင်သက်ဝင်စေခြင်း) ဖြင့် ပြည့်စုံသော သက္ကာရမూర్తိ ဖြစ်အောင် ပြုလုပ်ရမည်။ ထို့နောက် မూర్తိရှိသော သခင်ကို အဝါဟနာ၍—အရာအားလုံး၏ အမြင့်မြတ်အကြောင်းရင်းကို ပူဇော်ရမည်။

Verse 25

स्नानार्थे कल्पयेत्तत्र पञ्चगव्यं तु कापिलम् । पञ्चामृतं च पूर्णानि बीजानि च विशेषतः

အဘိသေက (ရေချိုးပူဇော်) အတွက် ထိုနေရာ၌ ကပိလာ (အညိုရောင်) နွားမှ ထွက်သော ပဉ္စဂဝျ (pañcagavya) ကို ပြင်ဆင်ရမည်။ ထို့ပြင် ပဉ္စာမෘတ (pañcāmṛta) နှင့် အပြည့်အစုံ မကွဲမပျက်သော စပါးနှံများ၊ မျိုးစေ့များကို အထူးသဖြင့် စုဆောင်းထားရမည်။

Verse 26

पुरस्तान्मण्डलं कृत्वा रत्नचूर्णाद्यलंकृतम् । कर्णिकायां प्रविन्यस्येदीशानकलशं पुनः

ပူဇော်အာသန၏ ရှေ့တွင် မဏ္ဍလကို ပြုလုပ်၍ ရတနာမှုန့် စသည်တို့ဖြင့် အလှဆင်ရမည်။ ထို့နောက် ကဏ္ဏိကာ (အလယ်ဗဟို) ပေါ်၌ ဣရှာန ကလသ (Īśāna kalaśa) ကို ထပ်မံ တင်ထားရမည်။

Verse 27

सद्यादिकलशान्पश्चात्परितस्तस्य कल्पयेत् । ततो विद्येशकलशानष्टौ पूर्वादिवत्क्रमात्

ထို့နောက် စဒျာ (Sadyā) မှ စတင်သော ကလသများကို ၎င်း၏ ပတ်လည်တွင် စီစဉ်ရမည်။ ထို့ပြင် အရှေ့ဘက်မှ စ၍ ယခင်ကဲ့သို့ အစဉ်လိုက် ဗိဒ္ဓေရှဝရ (Vidyeśvara) ကလသ ရှစ်လုံးကို တင်ထားရမည်။

Verse 28

तीर्थाम्बुपूरितान्कृत्वा सूत्रेणावेष्ट्य पूर्ववत् । पुण्यद्रव्याणि निक्षिप्य समन्त्रं सविधानकम्

သန့်ရှင်းသော တီရ္ထရေဖြင့် ပြည့်စုံအောင် ဖြည့်ပြီး ယခင်ညွှန်ကြားသကဲ့သို့ ကြိုးဖြင့် ချည်နှောင်ကာ၊ မင်္ဂလာပစ္စည်းများကို အတွင်းသို့ ထည့်သွင်း၍ မန္တရရွတ်ဆိုခြင်းနှင့် အခမ်းအနားစည်းကမ်းအတိုင်း ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 29

दुकूलाद्येन वस्त्रेण समाच्छाद्य समंततः । सर्वत्र मंत्रं विन्यस्य तत्तन्मंत्रपुरस्सरम्

ထို့နောက် ပိုးထည်ကဲ့သို့ သန့်သပ်လှပသော အဝတ်ဖြင့် အနှံ့အပြား လုံးဝဖုံးအုပ်ကာ၊ နေရာတိုင်းတွင် မန္တရများကို တင်သွင်းထား၍ တစ်ခုချင်းစီကို သက်ဆိုင်ရာ မန္တရဖြင့် အရင်ဦး ဖိတ်ခေါ်ကာ ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 30

स्नानकाले तु संप्राप्ते सर्वमङ्गलनिस्वनैः । पञ्चगव्यादिभिश्चैव स्नापयेत्परमेश्वरम्

သန့်ရှင်းသော ရေချိုးပူဇော်ချိန် ရောက်လာသော် မင်္ဂလာကောင်းချီးသံများကြားတွင် ပဉ္စဂဗျာနှင့် အခြား သန့်စင်ပစ္စည်းများကို အသုံးပြု၍ ပရမေရှ္ဝရ (ရှီဝ) ကို ရေချိုးပူဇော်ရမည်။

Verse 31

ततः कुशोदकाद्यानि स्वर्णरत्नोदकान्यपि । गंधपुष्पादिसिद्धानि मन्त्रसिद्धानि च क्रमात्

ထို့နောက် အစဉ်လိုက်အတိုင်း ကုရှမြက်စိမ်ရေမှ စ၍၊ ရွှေ၊ ရတနာတို့ဖြင့် သန့်စင်ထားသော ရေများကိုလည်းကောင်း၊ အနံ့သာ၊ ပန်းစသည်တို့ကြောင့် အာနိသင်ပြည့်စုံလာသော ရေများနှင့် မန္တရအားဖြင့် ပြည့်ဝသန့်စင်ထားသော ရေများကိုလည်းကောင်း အသုံးပြုရမည်။

Verse 32

उद्धृत्योद्धृत्य मन्त्रेण तैस्तैस्स्नाप्य महेश्वरम् । गंधं पुष्पादिदीपांश्च पूजाकर्म समाचरेत्

သတ်မှတ်ထားသော မန္တရဖြင့် ထပ်ခါထပ်ခါ မြှောက်တင်ကာ၊ သက်ဆိုင်ရာ ပူဇော်ပစ္စည်းများဖြင့် မဟေရှ္ဝရ (မဟာဒေဝ) ကို ရေချိုးပူဇော်ရမည်။ ထို့နောက် အနံ့သာ၊ ပန်းနှင့် မီးအလင်းတို့ကို ပူဇော်ကာ ပူဇော်ရေးအခမ်းအနားကို စနစ်တကျ ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 33

पलावरः स्यादालेप एकादशपलोत्तरः । सुवर्णरत्नपुष्पाणि शुभानि सुरभीणि च

သန့်ရှင်းသော လင်္ဂကို လိမ်းရန် အလိမ်းဆေးကို “ပလာဝရ” ဟူသော အတိုင်းအတာဖြင့်၊ ပလာ ၁၁ ပို၍ ထားစေ; ထို့ပြင် မင်္ဂလာရှိ၍ မွှေးကြိုင်သော ရွှေ၊ ရတနာနှင့် ပန်းများကို ပူဇော်စေ။

Verse 34

नीलोत्पलाद्युत्पलानि बिल्वपत्राण्यनेकशः । कमलानि च रक्तानि श्वेतान्यपि च शंभवे

နီလဥတ္ပလ (အပြာရောင် ကြာပန်း) နှင့် အခြားကြာပန်းများ၊ ဘိလွာရွက်များကို များစွာ၊ ထို့ပြင် အနီရောင်နှင့် အဖြူရောင် ကြာပန်းပွင့်များကိုလည်း သမ္ဘု (ရှီဝ) ထံ ပူဇော်ရမည်။

Verse 35

कृष्णागुरूद्भवो धूपः सकर्पूराज्यगुग्गुलः । कपिलाघृतसंसिद्धा दीपाः कर्पूरवर्तिजाः

အမဲရောင် အဂရုသစ်မှ ပြုလုပ်၍ ကပ်ပူး၊ ဂျီ (ထောပတ်ဆီ) နှင့် ဂုဂ္ဂုလု ရေဇင်တို့ကို ရောစပ်ထားသော မီးခိုး (ဓူပ) ကို ပူဇော်စေ; ထို့ပြင် အညိုဖျော့နွား၏ ဂျီဖြင့် ပြင်ဆင်ထားပြီး ကပ်ပူးဝတ်တီ (မီးတိုင်) ပါသော မီးအိမ်များကို ထွန်းညှိစေ၊ ရှီဝပူဇာ၌။

Verse 36

पञ्चब्रह्मषडंगानि पूज्यान्यावरणानि च । नैवेद्यः पयसा सिद्धः स गुडाज्यो महाचरुः

ပဉ္စဗြဟ္မန်၏ အင်္ဂါအကူအညီ ခြောက်ပါးကိုလည်းကောင်း၊ အဝရဏ (ပတ်ဝန်းကျင် သန့်ရှင်းသော အလွှာများ) ကိုလည်းကောင်း ပူဇော်ရမည်။ နိုင်ဝေဒျအဖြစ် နို့ဖြင့်ချက်၍ ဂုဍ (ကြံသကြား) နှင့် ဂျီ ပေါင်းထည့်ထားသော မဟာချရု ကို ဆက်ကပ်ရမည်။

Verse 37

पाटलोत्पलपद्माद्यैः पानीयं च सुगन्धितम् । पञ्चसौगंधिकोपेतं तांबूलं च सुसंस्कृतम्

ပာဋလပန်း၊ အပြာရောင် ကြာပန်းနှင့် ကြာပန်းမျိုးစုံတို့ဖြင့် မွှေးကြိုင်အောင် ပြုလုပ်ထားသော သောက်ရေကို ဆက်ကပ်ကြသည်; ထို့ပြင် အနံ့အသာ ငါးမျိုးပါဝင်၍ ကောင်းစွာ ပြင်ဆင်ထားသော တాంబူလ (ကွမ်း) ကိုလည်း ပူဇော်ကြသည်။

Verse 38

सुवर्णरत्नसिद्धानि भूषणानि विशेषतः । वासांसि च विचित्राणि सूक्ष्माणि च नवानि च

သူတို့သည် အထူးသဖြင့် ရွှေနှင့် တန်ဖိုးကြီး ရတနာများဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော အလှဆင်ပစ္စည်းများကို ပူဇော်ကြပြီး၊ ထို့ပြင် အလှပုံစံစုံလင်၍ အနုနယ်သိမ်မွေ့ကာ အသစ်စက်စက်သော အဝတ်အထည်များကိုလည်း ပူဇော်ကြ၏။

Verse 39

दर्शनीयानि देयानि गानवाद्यादिभिस्सह । जपश्च मूलमंत्रस्य लक्षः परमसंख्यया

မြင်ရအောင် မင်္ဂလာရှိသော ပူဇော်ပစ္စည်းများကို သီချင်းဆိုခြင်း၊ တူရိယာတီးခြင်း စသဖြင့်နှင့်အတူ ဆက်ကပ်ရမည်။ ထို့ပြင် မူလမန္တရ (root-mantra) ကို အမြင့်ဆုံးအရေအတွက်ဖြစ်သော တစ်လက္ခ (၁၀၀,၀၀၀) ကြိမ် ဂျပ်ရမည်။

Verse 40

एकावरा त्र्युत्तरा च पूजा फलवशादिह । दशसंख्यावरो होमः प्रतिद्रव्यं शतोत्तरः

ဤနေရာ၌ လိုလားသော အကျိုးအမြတ်အလိုက် ပူဇော်ခြင်းကို တစ်ကြိမ် သို့မဟုတ် သုံးကြိမ် (ထပ်တိုးတစ်ကြိမ်နှင့်) ပြုလုပ်နိုင်သည်။ ဟိုးမ (homa) ကို ဆယ်၏ အဆများဖြင့် သတ်မှတ်ထားပြီး၊ ပူဇော်ပစ္စည်းတစ်မျိုးစီအတွက် ၁၀၁ ကြိမ် ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 41

घोररूपश्शिवश्चिंत्यो मारणोच्चाटनादिषु । शिवलिंगे शिवाग्नौ च ह्यन्यासु प्रतिमासु च

သတ်ဖြတ်ခြင်း၊ နှင်ထုတ်ခြင်း စသည့် ပြင်းထန်သော ကర్మများတွင် ရှိဝကို ကြောက်မက်ဖွယ် ရုပ်သဏ္ဌာန် (ghora-rūpa) ဖြင့် စိတ်တွင် သတိပြုစဉ်းစားရမည်။ ထိုသို့ စိဝလင်္ဂ၊ ရှိဝအဂ္နိ (သန့်ရှင်းသော ရှိဝမီး) သို့မဟုတ် အခြား သာသနာတင် ပုံတော်များ၌လည်း ဖြစ်စေ။

Verse 42

चिंत्यस्सौम्यतनुश्शंभुः कार्ये शांतिकपौष्टिके । आयसौ स्रुक्स्रुवौ कार्यौ मारणादिषु कर्मसु

ငြိမ်းချမ်းစေခြင်း (śānti) နှင့် တိုးပွားစေခြင်း (pauṣṭika) အတွက် ရည်ရွယ်သော ကర్మများတွင် သမ္ဘုကို နူးညံ့၍ မင်္ဂလာရှိသော ရုပ်သဏ္ဌာန်ဖြင့် စိတ်တွင် သတိပြုရမည်။ သို့သော် သတ်ဖြတ်ခြင်း စသည့် ပြင်းထန်သော ကర్మများတွင် ပူဇော်ရန် စရုက်-စရုဝ (လောင်းဇွန်းနှင့် ဇွန်း) ကို သံဖြင့် ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 43

तदन्यत्र तु सौवर्णौ शांतिकाद्येषु कृत्स्नशः । दूर्वया घृतगोक्षीरमिश्रया मधुना तथा

သို့သော် အခြားသော ရိတုများ—ဥပမာ သာန္တိ (pacification) စသည့် အကျိုးအာနိသင်အတွက် ပြုလုပ်သော အခမ်းအနားများတွင်—ရွှေဖြင့် ပြည့်စုံသော ပစ္စည်းအစုံကို အသုံးပြုရမည်။ ထိုအရာများကို ဒူရ္ဗာမြက်နှင့်အတူ၊ ဂျီ (ghee) နှင့် နွားနို့ကို ရောစပ်ထားသည့်အရာနှင့်အတူ၊ ထို့ပြင် ပျားရည်နှင့်လည်း တွဲဖက်အသုံးပြုရမည်။

Verse 44

चरुणा सघृतेनैव केवलं पयसापि वा । जुहुयान्मृत्युविजये तिलै रोगोपशांतये

မရဏကို အောင်မြင်ကျော်လွှားရန် ဂျူဟုယာဟောမကို မီးအဂ္နိ၌ ဂျာရုန် (ပူဇာဆန်ချက်) ကို ဂျီ (ghee) နှင့်ရော၍ သို့မဟုတ် နို့တစ်မျိုးတည်းဖြင့်ပင် ပူဇာတင်ရမည်။ ရောဂါများကို သက်သာစေရန် လင်းစေ့ (sesame) ဖြင့် ဟောမပြုရမည်။

Verse 45

घृतेन पयसा चैव कमलैर्वाथ केवलैः । समृद्धिकामो जुहुयान्महादारिद्र्यशांतये

အလွန်အမင်းဆင်းရဲမှုကို ငြိမ်းချမ်းစေရန် စည်းစိမ်တိုးပွားလိုသူသည် မီးအဂ္နိ၌ ဂျီ (ghee) နှင့် နို့ဖြင့် ဟောမပူဇာတင်ရမည်၊ ထို့ပြင် ကြာပန်းကိုသာလည်း ပူဇာအဖြစ် တင်နိုင်သည်။

Verse 46

जातीपुष्पेण वश्यार्थी जुहुयात्सघृतेन तु । घृतेन करवीरैश्च कुर्यादाकर्षणं द्विजः

အခြားသူကို မိမိအာဏာသို့ ဆွဲယူလိုသူသည် ဂျီ (ghee) နှင့်အတူ ဇာတီပန်း (jasmine) ဖြင့် မီးဟောမပြုရမည်။ ထို့ပြင် ဂျီဖြင့် ကရဝီရပန်း (oleander) ကို ပူဇာတင်လျှင် ဒွိဇ (နှစ်ကြိမ်မွေး) သာဓကသည် ဆွဲဆောင်ခြင်း၏ ကర్మကို ပြုနိုင်သည်။

Verse 47

तैलेनोच्चाटनं कुर्यात्स्तंभनं मधुना पुनः । स्तंभनं सर्षपेणापि लशुनेन तु पातनम्

ဆီဖြင့် အုစ္စာတန (မကောင်းသောအင်အားများကို မောင်းထုတ်ခြင်း) ကို ပြုနိုင်သည်။ ပျားရည်ဖြင့် ထပ်မံ၍ စတမ္ဘန (တားဆီး၍ မလှုပ်ရှားနိုင်စေခြင်း) ကို ပြုနိုင်သည်။ စတမ္ဘနကို မုန်ညင်းစေ့ဖြင့်လည်း ပြုနိုင်ပြီး၊ ကြက်သွန်ဖြူဖြင့် ပာတန (အတားအဆီးအင်အားကို ချိုးကျစေခြင်း) ကို ပြုသည်။

Verse 48

ताडनं रुधिरेण स्यात्खरस्योष्ट्रस्य चोभयोः । मारणोच्चाटने कुर्याद्रोहिबीजैस्तिलान्वितैः

တားဍန (ရိုက်နှက်ခြင်း) အတွက် မြည်း၏သွေး သို့မဟုတ် ကုလားအုတ်၏သွေး၊ သို့မဟုတ် နှစ်မျိုးလုံးကို အသုံးပြုရမည်။ မာရဏ နှင့် ဥစ္စာဋန အတွက် ရိုဟီစေ့ကို နှမ်းနှင့်ရော၍ ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 49

विद्वेषणं च तैलेन कुर्याल्लांगलकस्य तु । बंधनं रोहिबीजेन सेनास्तंभनमेव च

ဤကဲ့သို့ ပြင်ဆင်ထားသော ဆီဖြင့် ဝိဒ္ဝေṣဏ (ရန်ငြိုးပွားစေခြင်း) ကို ဆောင်ရွက်နိုင်သည်။ လယ်ထွန်သူ၏ မန္တရ/ပူဇော်နည်းဖြင့် ထိန်းချုပ်ကန့်သတ်ခြင်းကို ဖြစ်စေနိုင်သည်။ ရိုဟီစေ့ဖြင့် ချည်နှောင်ခြင်းကို ပြုနိုင်ပြီး၊ ထို့အတူ စစ်တပ်ကို တောင့်တင်းအောင် (စေနာစတမ္ဘန) လည်း ပြုနိုင်သည်။

Verse 50

रक्तसर्षपसंमिश्रैर्होमद्रव्यैरशेषतः । हस्तयंत्रोद्भवैस्तैलैर्जुहुयादाभिचारिके

အာဘိစာရိက (နှိမ်နင်း/အန္တရာယ်ပြု မန္တရ) အတွက် အနီရောင် မတ်စတာစေ့နှင့် ရောစပ်ထားသော ဟောမဒြဗျများဖြင့် အပြည့်အဝ ဟောမပြုရမည်။ ထို့ပြင် လက်နှိပ်ယန္တရဖြင့် ထုတ်ယူသော ဆီကို မီးထဲသို့ လောင်းပူဇော်ရမည်။

Verse 51

कटुकीतुषसंयुक्तैः कार्पासास्थिभिरेव च । सर्षपैस्तैलसंमिश्रैर्जुहुयादाभिचारिके

အာဘိစာရ (ရန်လိုသော မန္တရ) အတွက် ဟောမပြုရာတွင် စူးရှသော အခွံ/ဖွဲနှင့်အတူ ကော်ပတ်(ကပ္ပာသ) စေ့များကိုလည်းကောင်း၊ ဆီနှင့်ရောထားသော မတ်စတာစေ့များကိုလည်းကောင်း မီးထဲသို့ ပူဇော်ရမည်။

Verse 52

ज्वरोपशांतिदं क्षीरं सौभाग्यफलदं तथा । सर्वसिद्धिकरो होमः क्षौद्राज्यदधिभिर्युतैः

နို့သည် ဖျားနာမှုကို သက်သာစေပြီး ကံကောင်းခြင်း၏ အကျိုးကိုလည်း ပေးသည်ဟု ဆိုကြသည်။ ပျားရည်၊ ဂျီ (ghee) နှင့် ဒဟိ (နို့ချဉ်) တို့ကို ပူဇော်ပစ္စည်းအဖြစ် ပေါင်းစည်း၍ ဟောမပြုလျှင် အစုံအလင်သော စိဒ္ဓိ (အောင်မြင်မှု) အားလုံးကို ဖြစ်စေသော ပူဇော်နည်း ဖြစ်လာသည်။

Verse 53

क्षीरेण तंदुलैश्चैव चरुणा केवलेन वा । शांतिकं पौष्टिकं वापि सप्तभिः समिदादिभिः

နို့နှင့် ဆန်ဖြင့်ဖြစ်စေ၊ သာမန် ချာရု (caru) ပူဇော်အစာဖြင့်ဖြစ်စေ၊ စမိဓ် (မီးပူဇော်သစ်တံ) စသည့် ပူဇော်ပစ္စည်း ခုနှစ်ပါးကို အသုံးပြု၍ သာန္တိ (ငြိမ်းချမ်းပျောက်ကင်း) သို့မဟုတ် ပုဋ္ဌိ (အာဟာရတိုးပွား) အတွက် ဟောမကర్మကို ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 54

द्रव्यैर्विशेषतो होमे वश्यमाकर्षणं तथा । वश्यमाकर्षणं चैव श्रीपदं च विशेषतः

ဟောမမီးပူဇော်တွင် သတ်မှတ်ထားသော အထူးပစ္စည်းများကို သုံးပါက ဝရှျ (လွှမ်းမိုးအာဏာရ) နှင့် အာကာရှဏ (ဆွဲဆောင်ခြင်း) ဆိုင်ရာ ကర్మများ ပေါ်ထွန်းသည်ဟု ဆိုကြသည်။ ထိုဝရှျနှင့် အာကာရှဏသည် အထူးသဖြင့် သရီပဒ (śrīpada) ဟူသော စည်းစိမ်နှင့် မင်္ဂလာဂုဏ်ထူး ရရှိခြင်းနှင့် ဆက်နွယ်သည်။

Verse 55

बिल्वपत्रैस्तु हवनं शत्रोर्विजयदं तथा । समिधः शांतिकार्येषु पालाशखदिरादिकाः

ဘိလ္ဝရွက်များဖြင့် ဟောမပြုလုပ်ခြင်းသည် ရန်သူအပေါ် အောင်မြင်ခြင်းကို ပေးသည်။ ထို့ပြင် သာန္တိ (śānti) ဆိုင်ရာ ကိစ္စများတွင် သင့်လျော်သော စမိဓ် (မီးပူဇော်သစ်တံ) များမှာ ပလာရှ (palāśa)၊ ခဒိရ (khadira) စသည့် သစ်တံများ ဖြစ်သည်။

Verse 56

करवीरार्कजाः क्रौर्ये कण्टकिन्यश्च विग्रहे । प्रशांतः शांतिकं कुर्यात्पौष्टिकं च विशेषतः

ကြမ်းတမ်းရက်စက်မှု ပေါ်လာသော် ကရဝီရ (karavīra) နှင့် အာရ္က (arka) ဆိုင်ရာ ကုထုံးကర్మများကို အသုံးပြုရမည်။ အငြင်းပွားမှုနှင့် တိုက်ခိုက်မှု ပေါ်လာသော် ဆူးပါသော (ကာကွယ်ရေး) နည်းလမ်းများကို သတ်မှတ်ထားသည်။ သို့ရာတွင် စိတ်ငြိမ်းသော ဘက္တ (ဘုရားရှီဝကို ကိုးကွယ်သူ) သည် အထူးသဖြင့် သာန္တိ (śānti) ကို ပြုလုပ်၍ ပုဋ္ဌိ (pauṣṭika) အကျိုးဖြစ်စေသော ကర్మကိုလည်း ဆောင်ရွက်သင့်သည်။

Verse 57

निर्घृणः क्रुद्धचित्तस्तु प्रकुर्यादाभिचारिकम् । अतीवदुरवस्थायां प्रतीकारांतरं न चेत्

ကြင်နာမှုမရှိ၍ စိတ်က ဒေါသမီးလောင်နေသူသည် အဘိချာရ (abhicāra) ဟူသော ရန်ပြုမန်တရားကို လုပ်ဆောင်နိုင်သည်။ အလွန်ဆိုးရွားသော အခြေအနေသို့ ကျရောက်ပြီး အခြားတုံ့ပြန်ကုထုံး မရှိလျှင်ပင်။

Verse 58

आततायिनमुद्दिश्य प्रकुर्यादाभिचारिकम् । स्वराष्ट्रपतिमुद्दिश्य न कुर्यादाभिचारिकम्

ရန်လိုသော မန္တန် (abhicāra) ကို တိုက်ခိုက်သူ (ātatāyin) ကို ရည်ရွယ်၍ ပြုလုပ်နိုင်သော်လည်း၊ မိမိနိုင်ငံ၏ အုပ်စိုးရှင်ကို ရည်ရွယ်၍ မပြုလုပ်သင့်။

Verse 59

यद्यास्तिकस्सुधर्मिष्ठो मान्यो वा यो ऽपि कोपि वा । तमुद्दिश्यापि नो कुर्यादाततायिनमप्युत

ယုံကြည်သူ (āstika) ဖြစ်ပြီး အလွန်တရားသမာဓိရှိကာ လေးစားထိုက်သူ မည်သူမဆို ဖြစ်စေ၊ ထိုသူကို ရည်ရွယ်၍ပင် အကြမ်းဖက်ကျူးလွန်သူ (ātatāyin) ၏ အပြုအမူကို မလုပ်သင့်၊ ထိုကဲ့သို့သော အပြစ်ကိုလည်း မလှုံ့ဆော်သင့်။

Verse 60

मनसा कर्मणा वाचा यो ऽपि कोपि शिवाश्रितः । स्वराष्ट्रपतिमुद्दिश्य शिवा श्रितमथापि वा

စိတ်၊ ကိုယ်၊ နှုတ်ဖြင့် ရှိဝ (Śiva) ကို အားကိုးခိုလှုံသူ မည်သူမဆို၊ မိမိနိုင်ငံ၏ အုပ်စိုးရှင်ကို ရည်ရွယ်၍ဖြစ်စေ၊ သို့မဟုတ် ရှိဝဘက်တ (Śiva-bhakta) တစ်ဦးကို ရည်ရွယ်၍ဖြစ်စေ—ထိုသူသည် ရှိဝ၏ အကာအကွယ်အောက်၌ ရှိသူဟု သတ်မှတ်သည်။

Verse 61

कृत्वाभिचारिकं कर्म सद्यो विनिपतेन्नरः । स्वराष्ट्रपालकं तस्माच्छिवभक्तं च कञ्चन

အန္တရာယ်ပြုရန် မန္တန်အလုပ် (abhicāra) ကို ပြုလုပ်သူသည် ချက်ချင်းပင် ကျဆုံးရသည်။ ထို့ကြောင့် မိမိနိုင်ငံကို ကာကွယ်သူကိုလည်းကောင်း၊ ရှိဝ၏ ဘက်တ (Śiva-bhakta) မည်သူမဆိုကိုလည်းကောင်း၊ ထိုကဲ့သို့သော ရitus ဖြင့် မတိုက်ခိုက်သင့်။

Verse 62

न हिंस्यादभिचाराद्यैर्यदीच्छेत्सुखमात्मनः । अन्यं कमपि चोद्दिश्य कृत्वा वै मारणादिकम्

မိမိအကျိုးချမ်းသာကို လိုလားပါက၊ abhicāra စသည့် မန္တန်ရitus များဖြင့် မည်သူ့ကိုမျှ မထိခိုက်စေသင့်။ အမှန်တကယ်အားဖြင့် အခြားသူ မည်သူမဆိုကို ရည်ရွယ်၍ သတ်ဖြတ်ခြင်း စသည့် အပြုအမူများကို မပြုလုပ်သင့်။

Verse 63

पश्चात्तापेन संयुक्तः प्रायश्चित्तं समाचरेत् । बाणलिंगे ऽपि वा कुर्यान्निर्धनो धनवानपि

စိတ်ထဲမှ အမှန်တကယ် နောင်တရမှုနှင့်အတူ ပရాయရှ္စိတ္တ (အပြစ်ပြေကင်းစင်ရေး) ကို စည်းကမ်းတကျ ဆောင်ရွက်ရမည်။ ဆင်းရဲသူဖြစ်စေ ချမ်းသာသူဖြစ်စေ၊ သီဝ၏ သယ်ဆောင်နိုင်သော သင်္ကေတဖြစ်သည့် ဘာဏလင်္ဂ အရှေ့တွင်ပင် လေးစားစွာ ပူဇော်၍ ဆောင်ရွက်နိုင်သည်။

Verse 64

स्वयंभूते ऽथ वा लिंगे आर्षके वैदिके ऽपि वा । अभावे हेमरत्नानामशक्तौ च तदर्जने

လင်္ဂသည် ကိုယ်တိုင်ပေါ်ထွန်းသော (သွမ်ယံဘူ) ဖြစ်စေ၊ ရှိသူတော်များ၏ အစဉ်အလာအတိုင်း တည်ထားသော ဖြစ်စေ၊ သို့မဟုတ် ဝေဒအမိန့်အတိုင်း ဖြစ်စေ—ရွှေနှင့် ရတနာများ မရှိလျှင် သို့မဟုတ် ရယူနိုင်စွမ်း မရှိလျှင်လည်း၊ တတ်နိုင်သမျှဖြင့် ပူဇော်မှုကို ဆက်လက် ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 65

मनसैवाचरेदेतद्द्रव्यैर्वा प्रतिरूपकैः । क्वचिदंशे तु यः शक्तस्त्वशक्तः क्वचिदंशके

ဤပူဇော်မှုကို စိတ်ဖြင့်သာလည်း ဆောင်ရွက်နိုင်သည်၊ သို့မဟုတ် အမှန်တကယ်သော ပစ္စည်းများဖြင့်လည်းကောင်း၊ သင့်လျော်သော အစားထိုးပစ္စည်းများဖြင့်လည်းကောင်း ဆောင်ရွက်ရမည်။ လူတစ်ဦးသည် အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုတွင် တတ်နိုင်သော်လည်း အခြားအစိတ်အပိုင်းတွင် မတတ်နိုင်နိုင်သဖြင့်၊ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းစီကို ကိုယ့်စွမ်းအားအတိုင်း ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 66

सो ऽपि शक्त्यनुसारेण कुर्वंश्चेत्फलमृच्छति । कर्मण्यनुष्ठिते ऽप्यस्मिन्फलं यत्र न दृश्यते

သူလည်း မိမိစွမ်းအားအတိုင်း ဆောင်ရွက်လျှင် အကျိုးကို အမှန်တကယ် ရရှိသည်။ သို့ရာတွင် ဤကర్మကို စည်းကမ်းတကျ ဆောင်ရွက်ပြီးသော်လည်း အချို့အခါတွင် အကျိုးရလဒ်ကို ချက်ချင်း မမြင်ရနိုင်သည်။

Verse 67

द्विस्त्रिर्वावर्तयेत्तत्र सर्वथा दृश्यते फलम् । पूजोपयुक्तं यद्द्रव्यं हेमरत्नाद्यनुत्तमम्

ထိုကర్మတွင် နှစ်ကြိမ် သို့မဟုတ် သုံးကြိမ် ပြန်လည် ဆောင်ရွက်လျှင် အကျိုးကို မလွဲမသွေ မြင်ရသည်။ ပူဇော်ရာတွင် အသုံးပြုသော ပစ္စည်း—အထူးသဖြင့် ရွှေ၊ ရတနာ စသည့် အမြတ်ဆုံးသော အရာများ—သည် သီဝပူဇာ၌ အလွန်အမင်း အာနုဘော်ရှိသည်။

Verse 68

तत्सर्वं गुरवे दद्याद्दक्षिणां च ततः पृथक् । स चेन्नेच्छति तत्सर्वं शिवाय विनिवेदयेत्

ထိုအရာအားလုံးကို ဂုရုထံ ပူဇော်လှူဒါန်းပြီး၊ ထို့နောက် သီးခြားစွာ ဒက္ခိဏာကို ဆက်ကပ်ရမည်။ ဂုရု မခံယူလိုပါက ထိုအားလုံးကို သီဝဘုရားထံ အပ်နှံအုန်းမည်။

Verse 69

अथवा शिवभक्तेभ्यो नान्येभ्यस्तु प्रदीयते । यः स्वयं साधयेच्छक्त्या गुर्वादिनिरपेक्षया

မဟုတ်လျှင် သီဝဘုရား၏ ဘက္တများထံသာ ပေးကမ်းရမည်၊ အခြားသူများထံ မပေးရ။ သို့သော် ကိုယ့်စွမ်းအားကိုသာ အားထား၍ ဂုရုနှင့် အခြားညွှန်ကြားသူများကို မထောက်ထားဘဲ သာဓနာကို လွတ်လပ်စွာ လုပ်ဆောင်သူသည် မသင့်လျော်။

Verse 70

सो ऽप्येवमाचरेदत्र न गृह्णीयात्स्वयं पुनः । स्वयं गृह्णाति यो लोभात्पूजांगद्रव्यमुत्तमम्

သူလည်း ဤနေရာ၌ ထိုနည်းအတိုင်း ကျင့်သုံးရမည်၊ ထပ်မံ၍ ကိုယ့်အတွက် မယူရ။ လောဘကြောင့် ပူဇော်ရေးအတွက် သင့်လျော်သော အကောင်းဆုံး ပူဇာပစ္စည်းများကို ကိုယ်တိုင်ယူသွားသူသည် ဓမ္မနှင့် ဆန့်ကျင်သည်။

Verse 71

कांक्षितं न लभेन्मूढो नात्र कार्या विचारणा । अर्चितं यत्तु तल्लिंगं गृह्णीयाद्वा नवा स्वयम्

မိုက်မဲ၍ မောဟရှိသူသည် မိမိလိုချင်သမျှ မရနိုင်—ဤအပေါ် ထပ်မံ စဉ်းစားရန် မလို။ ထို့ကြောင့် ပူဇော်ပြီးသား လိင်္ဂကိုပင် လက်ခံယူပါ၊ သို့မဟုတ် ကိုယ်တိုင် လိင်္ဂအသစ်ကို ပူဇော်ပါ။

Verse 72

गृह्णीयाद्यदि तन्नित्यं स्वयं वान्यो ऽपि वार्चयेत् । यथोक्तमेव कर्मैतदाचरेद्यो ऽनपायतः

ထိုဝတ္တရားကို လက်ခံ၍ နေ့စဉ် ထိန်းသိမ်းကျင့်သုံးပါက—ကိုယ်တိုင် ပူဇော်သည်ဖြစ်စေ အခြားသူအား ပူဇော်စေသည်ဖြစ်စေ—ညွှန်ကြားထားသကဲ့သို့ပင် အလွဲမရှိအောင် ဤကర్మကို ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 73

फलं व्यभिचरेन्नैवमित्यतः किं प्ररोचकम् । तथाप्युद्देशतो वक्ष्ये कर्मणः सिद्धिमुत्तमम्

ဤသို့ ကမ္မ၏ အကျိုးဖလ မလွဲမသွားလျှင် ထပ်မံနှိုးဆော်ရန် ဘာလိုသနည်း။ သို့သော်လည်း နားလည်ကာ ပြည့်စုံစေရန်အတွက် ပူဇော်ကမ္မ၏ အမြင့်မြတ်ဆုံး အောင်မြင်မှုကို အကျဉ်းချုပ်၍ ငါဆိုမည်။

Verse 74

अपि शत्रुभिराक्रांतो व्याधिभिर्वाप्यनेकशः । मृत्योरास्यगतश्चापि मुच्यते निरपायतः

ရန်သူတို့က တိုက်ခိုက်လာသော်လည်း၊ ရောဂါအမျိုးမျိုးဖြင့် နှိပ်စက်ခံရသော်လည်း၊ သေမင်း၏ ပါးစပ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သော်လည်း၊ သီဝရှင်ထံ ခိုလှုံလျှင် သခင်၏ ကယ်တင်ကရုဏာကြောင့် အန္တရာယ်မရှိဘဲ သေချာစွာ လွတ်မြောက်၏။

Verse 75

पूजायते ऽतिकृपणो रिक्तो वैश्रवणायते । कामायते विरूपो ऽपि वृद्धो ऽपि तरुणायते

သီဝပူဇော်ခြင်းကြောင့် သခင်၏ ကရုဏာရရှိလျှင် အလွန်ကပ်စီးနည်းသူပင် ဂုဏ်ပြုထိုက်သူ ဖြစ်လာ၏။ ဆင်းရဲလွတ်လပ်သူပင် ဗైශ්ရဝဏ (ကူဘေရ) ကဲ့သို့ ဖြစ်လာ၏။ ရုပ်မလှသူပင် ဆွဲဆောင်ဖွယ် ဖြစ်လာပြီး၊ အသက်ကြီးသူပင် လူငယ်သကဲ့သို့ ဖြစ်လာ၏။

Verse 76

शत्रुर्मित्रायते सद्यो विरोधी किंकरायते । विषायते यदमृतं विषमप्यमृतायते

သီဝဗောဓိနှင့် ဘက္တိ၏ ပြောင်းလဲစေသော အင်အားကြောင့် ရန်သူသည် ချက်ချင်း မိတ်ဆွေဖြစ်လာပြီး၊ ဆန့်ကျင်သူပင် အစေခံဖြစ်လာ၏။ အမృతဟုခေါ်သော နက်တာပင် အဆိပ်ဖြစ်နိုင်သကဲ့သို့၊ အဆိပ်ပင်လည်း အမృతဖြစ်နိုင်သည်—စိတ်အခြေအနေနှင့် ကမ္မချည်နှောင်မှု သို့မဟုတ် လွတ်မြောက်မှုအပေါ် မူတည်၍။

Verse 77

स्थलायते समुद्रो ऽपि स्थलमप्यर्णवायते । महीधरायते श्वभ्रं स च श्वभ्रायते गिरिः

သမုဒ္ဒရာပင် မြေပြင်ကဲ့သို့ ထင်ရပြီး၊ မြေပြင်ပင် သမုဒ္ဒရာကဲ့သို့ ထင်ရ၏။ ချိုင့်ဝှမ်းသည် တောင်တန်းကဲ့သို့ မြင်ရပြီး၊ ထိုတောင်တန်းပင် ချိုင့်ဝှမ်းကဲ့သို့ ထင်ရ၏—ဤသည်မှာ မာယာက ချည်နှောင်ခံသတ္တဝါ (paśu) အပေါ် ဖြစ်စေသော လှည့်ပြောင်းလှည့်လည် မောဟဖြစ်၏။

Verse 78

पद्माकरायते वह्निः सरो वैश्वानरायते । वनायते यदुद्यानं तदुद्यानायते वनम्

ထိုဝိညာဉ်ပြောင်းပြန်သောအခြေအနေ၌ မီးသည် ကြာကန်ကဲ့သို့ ထင်ရပြီး ကန်သည် မီးလောင်ကဲ့သို့ ထင်ရသည်။ ဥယျာဉ်ဟုထင်သောအရာသည် တောကဲ့သို့ ဖြစ်၍ တောဟုထင်သောအရာသည် ဥယျာဉ်ကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။

Verse 79

सिंहायते मृगः क्षुद्रः सिंहः क्रीडामृगायते । स्त्रियो ऽभिसारिकायन्ते लक्ष्मीः सुचरितायते

ခေတ်၏အလှုပ်အရှား၌ သေးငယ်သော သမင်တောင် ခြင်္သေ့ကဲ့သို့ ပြုမူလာပြီး ခြင်္သေ့သည် ကစားစရာတိရစ္ဆာန်ကဲ့သို့ လျော့ကျသွားသည်။ မိန်းမတို့သည် ကာမလိုက်၍ လျှို့ဝှက်လှည့်လည်သူကဲ့သို့ ဖြစ်လာကြပြီး လက္ခမီ—စည်းစိမ်သည် သုစရိုက်နှင့် မြင့်မြတ်သောအကျင့်၌သာ နားခိုသည်။

Verse 80

स्वैरप्रेष्यायते वाणी कीर्तिस्तु गणिकायते । स्वैराचारायते मेधा वज्रसूचीयते मनः

အကျင့်လွတ်လပ်မထိန်းချုပ်သို့ ကျရောက်သော် စကားသည် ငှားရမ်းထားသော အလုပ်သမားကဲ့သို့ ဖြစ်လာပြီး ဂုဏ်သတင်းသည် မိန်းမပျော်ကဲ့သို့ ဖြစ်လာသည်။ ဉာဏ်သည် လိင်ကာမလွတ်လပ်မှုသို့ လှည့်သွား၍ စိတ်သည် စိန်အပ်ကဲ့သို့ ခက်မာ၊ ထက်ရှ၊ ထိုးဖောက်လာသည်။

Verse 81

महावातायते शक्तिर्बलं मत्तगजायते । स्तम्भायते समुद्योगैः शत्रुपक्षे स्थिता क्रिया

စွမ်းအားသည် မဟာမုန်တိုင်းကဲ့သို့ ဖြစ်လာပြီး အင်အားသည် မူးယစ်ဆင်ကဲ့သို့ ဖြစ်လာသောအခါ၊ လုပ်ဆောင်မှုသည် ရန်သူဘက်၌ ရပ်တည်သွားလျှင် အလွန်အကျွံကြိုးပမ်းခြင်းနှင့် အလျင်အမြန်တုန်လှုပ်ခြင်းကြောင့် တားဆီးကာ တင်းကျပ်ရပ်တန့်သွားသည်။

Verse 82

शत्रुपक्षायते ऽरीणां सर्व एव सुहृज्जनः । शत्रवः कुणपायन्ते जीवन्तोपि सबांधवाः

ရန်ငြိုးကပ်လျက်ရှိသူအတွက် ကောင်းမွန်စေလိုသော မိတ်ဆွေတိုင်းတောင် ရန်သူဘက်ကဲ့သို့ ထင်ရသည်။ ရန်သူတို့သည် အသက်ရှင်နေကြသော်လည်း ဆွေမျိုးများနှင့်တကွ သေကောင်ကဲ့သို့ တန်ဖိုးမဲ့ဟု မြင်ရသည်။ ထို့ကြောင့် မုန်းတီးမှုကြောင့် ဖြစ်သော ချည်နှောင်မှုသည် ခွဲခြားသိမြင်မှုကို လွဲမှားစေကာ ဝိညာဉ်ကို သီဝ၏ ကရုဏာမှ ဝေးကွာစေသည်။

Verse 83

आपन्नो ऽपि गतारिष्टः स्वयं खल्वमृतायते । रसाय नायते नित्यमपथ्यमपि सेवितम्

ဒုက္ခအပေါ်ကျရောက်သော်လည်း အန္တရာယ်မှ လွတ်ကင်းလာ၏။ အလိုအလျောက်ပင် အမృతကဲ့သို့ ဖြစ်လာတတ်၏။ သို့ရာတွင် မသင့်လျော်သောအရာကို အမြဲသုံးစွဲသော်လည်း အသက်ပေး ရသာယန မဖြစ်နိုင်။

Verse 84

अनिशं क्रियमाणापि रतिस्त्वभिनवायते । अनागतादिकं सर्वं करस्थामलकायते

အမြဲတမ်း လေ့ကျင့်ပြုလုပ်နေသော်လည်း ထိုမေတ္တာဘက္တိသည် အစဉ်အသစ်သစ် ဖြစ်လာ၏။ အနာဂတ်စသည် အရာအားလုံးကို လက်ထဲရှိ အာမလက သီးကဲ့သို့ ထင်ရှားစွာ သိမြင်ရ၏။

Verse 85

यादृच्छिकफलायन्ते सिद्धयो ऽप्यणिमादयः । बहुनात्र किमुक्तेन सर्वकामार्थसिद्धिषु

အဏိမာစသော ယောဂစိဒ္ဓိများပင် မတော်တဆရလာသကဲ့သို့ အလွတ်သဘော အကျိုးဖြစ်လာခြင်းသာ။ အများကြီး ဘာလိုပြောရမလဲ? လိုအင်ဆန္ဒ အားလုံး၏ အောင်မြင်မှုတွင် သီဝ၏ ကရုဏာနှင့် ပူဇော်ဝတ်ပြုခြင်းသာ အမှန်တကယ် ပြည့်စုံစေသည်။

Verse 86

अस्मिन्कर्मणि निर्वृत्ते त्वनवाप्यं न विद्यते

ဤသန့်ရှင်းသော ဝတ်ပြုကျင့်စဉ်ကို မှန်ကန်စွာ ပြီးမြောက်လျှင် သင်အတွက် မရနိုင်သောအရာ မရှိတော့။