Maṇḍala–Pūjā–Homa Krama (Maṇḍala Worship and Homa Sequence for the Disciple)

Verse 1

उपमन्युरुवाच । ततः स्नानादिकं सर्वं समाप्याचार्यचोदितः । गच्छेद्बद्धांजलिर्ध्यायञ्छिवमण्डलपार्श्वतः

ဥပမန်ယူက ပြောသည်– «ထို့နောက် ရေချိုးခြင်းစသည့် သတ်မှတ်ထားသော အကျင့်အားလုံးကို ပြီးစီးကာ ဆရာ၏ ညွှန်ကြားချက်အတိုင်း လက်အုပ်ချီ၍ သီဝကို စိတ်တွင် တရားထိုင်သကဲ့သို့ သတိပြုကာ သီဝမဏ္ဍလ၏ ဘေးသို့ သွားရမည်»။

Verse 2

अथ पूजां विना सर्वं कृत्वा पूर्वदिने यथा । नेत्रबंधनपर्यंतं दर्शयेन्मण्डलं गुरुः

ထို့နောက် ပူဇာအခမ်းအနားကို မပြုဘဲ ယခင်နေ့က ပြုသကဲ့သို့ အရာအားလုံးကို ဆရာတော်က ဆောင်ရွက်ရမည်၊ ထို့ပြင် မဏ္ဍလကို မျက်စိချည်ခြင်း (နేత్రဗန္ဓန) အဆင့်အထိ ပြသရမည်။

Verse 3

बद्धनेत्रेण शिष्येण पुष्पावकिरणे कृते । यत्रापतंति पुष्णाणि तस्य नामा ऽस्य संदिशेत्

မျက်စိချည်ထားသော တပည့်က ပန်းများကို ကြဲချပြီးနောက် ပန်းများကျရောက်သည့် နေရာ၏ အမည်ကို ဆရာတော်က ထိုသူအား ညွှန်ပြ၍ ပြောကြားရမည် (ညွှန်ပြထားသော သန့်ရှင်းရာနေရာအဖြစ်)။

Verse 4

तं चोपनीय निर्माल्यमण्डले ऽस्मिन्यथा पुरा । पूजयेद्देवमीशानं जुहुयाच्च शिवानले

ထိုအရာကို ယခင်က ပြုသကဲ့သို့ ဤ နိရ္မာလျ-မဏ္ဍလ (သန့်စင်ထားသော အကြွင်းအကျန်များ၏ သန့်ရှင်းဝန်းရံ) ထဲသို့ ယူဆောင်လာပြီး၊ အီရှာန (ရှီဝ) ဘုရားကို ပူဇော်ကာ ရှီဝမီးထဲသို့ ဟောမအဟုတိများကို ဆက်ကပ်ရမည်။

Verse 5

शिष्येण यदि दुःस्वप्नो दृष्टस्तद्दोषशांतये । शतमर्धं तदर्धं वा जुहुयान्मूलविद्यया

တပည့်က မကောင်းသော အိပ်မက်ကို မြင်ခဲ့လျှင် ထိုအပြစ်အနာကို ငြိမ်းစေရန် မူလမန်တရ (Root-Mantra) ဖြင့် ဟောမအဟုတိကို တစ်ရာ၊ သို့မဟုတ် ငါးဆယ်၊ သို့မဟုတ် နှစ်ဆယ့်ငါး ကြိမ် ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 6

ततः सूत्रं शिखाबद्धं लंबयित्वा यथा पुरा । आधारपूजाप्रभृति यन्निवृत्तिकलाश्रयम्

ထို့နောက် ယခင်ကဲ့သို့ ခေါင်းထုံး (śikhā) နှင့် ချည်ထားသော သန့်ရှင်းသော ကြိုး (sūtra) ကို ချလွှတ်၍ လျှောချရမည်။ ထို့ပြင် အာဓာရပူဇာ (ādhāra) မှ စ၍ နိဝြတ္တိ-ကလာ (nivṛtti-kalā) အပေါ် အခြေခံသည့် အတွင်းသို့ ပြန်လှည့်စေသော အင်အားဖြင့် ရိတုအခမ်းအနားကို ဆောင်ရွက်ရမည်၊ ထိုအင်အားသည် ဝိညာဉ်ကို ရှိဝထံသို့ ဦးတည်စေသည်။

Verse 7

वागीश्वरीपूजनांतं कुर्याद्धोमपुरस्सरम् । अथ प्रणम्य वागीशं निवृत्तेर्व्यापिकां सतीम्

အဂ္ဂိ၌ ဟောမပူဇာကို ဦးစွာပြုလုပ်ကာ ဝါဂီရှ္ဝရီ ပူဇာကို ပြီးစီးစေသင့်သည်။ ထို့နောက် နိဝෘတ္တိလမ်းကို အနှံ့အပြား ဖုံးလွှမ်းသော သီလသန့်ရှင်းသည့် စတီ-ဝါဂီရှ အရှင်မကို ဦးညွှတ်နမസ്കာရပြု၍ ရိုသေစွာ ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ရမည်။

Verse 8

मण्डले देवमभ्यर्च्य हुत्वा चैवाहुतित्रयम् । प्रापयेच्च शिशोः प्राप्तिं युगपत्सर्वयोनिषु

သန့်စင်ထားသော မဏ္ဍလအတွင်း အရှင်ကို ပူဇာပြု၍ မီး၌ အာဟုတိ သုံးကြိမ် ပူဇော်ပြီးနောက်၊ ကလေးရရှိခြင်းကို ဆုတောင်းရှာဖွေရမည်။ ထိုသို့ဖြင့် မည်သည့် ယောနိ (မွေးဖွားရာလမ်း) မှ ဖြစ်ပေါ်လာစေကာမူ မျိုးဆက်ကို တပြိုင်နက် ချီးမြှင့်တော်မူစေသည်။

Verse 9

सूत्रदेहे ऽथ शिष्यस्य ताडनप्रोक्षणादिकम् । कृत्वात्मानं समादाय द्वादशांते निवेद्य च

ထို့နောက် တပည့်၏ စူတရ-ဒేహ (sūtra-deha) အတွင်း၌ ပူဇာဆိုင်ရာ တာဋန (ထိုးနှက်ခြင်း) နှင့် ပရောက္ခဏ (ရေဖြန်းသန့်စင်ခြင်း) စသည့် အခမ်းအနားများကို ပြုလုပ်ပြီး၊ အာစာရျသည် မိမိ၏ သတိဉာဏ်ကို စုစည်းတည်ငြိမ်စေကာ ဒွာဒశာန္တ (ဆယ့်နှစ်လမ်းကြောင်း၏ အဆုံး) သို့ ဆက်ကပ်အပ်နှံ၍ ထိုနေရာ၌ စိတ်တည်ညွှတ်စွာ ထားရှိသည်။

Verse 10

ततो ऽप्यादाय मूलेन मुद्रया शास्त्रदृष्टया । योजयेन्मनसाचार्यो युगपत्सर्वयोनिषु

ထို့နောက် ထပ်မံ၍ မူလမန္တရ (root mantra) ကို သာသနာတော်အရ သတ်မှတ်ထားသော မုဒြာနှင့်အတူ ကိုင်ယူကာ၊ အာစာရျသည် စိတ်ကို တစ်ချက်တည်း စူးစိုက်သဘောထားဖြင့် ယောနိအားလုံးသို့ တပြိုင်နက် ချိတ်ဆက်အသုံးချရမည်။ ထိုသို့ဖြင့် ရုပ်ခန္ဓာရှိသမျှ အဆင့်အတန်းတို့ကို ရှိဝ၏ အမိန့်တော်အောက်၌ စည်းကမ်းတကျ ထိန်းညှိစေသည်။

Verse 11

देवानां जातयश्चाष्टौ तिरश्चां पञ्च जातयः । जात्यैकया च मानुष्या योनयश्च चतुर्दश

ဒေဝတားတို့တွင် အမျိုးအစား ရှစ်မျိုးရှိပြီး၊ တိရစ္ဆာန်တို့တွင် အမျိုးအစား ငါးမျိုးရှိသည်။ လူသားတို့မှာ အမျိုးအစား တစ်မျိုးတည်းဖြစ်သဖြင့်၊ မွေးဖွားရာ ယောနီ (yoni) စုစုပေါင်း ဆယ့်လေး ဖြစ်သည်။

Verse 12

तासु सर्वासु युगपत्प्रवेशाय शिशोर्धिया । वागीशान्यां यथान्यायं शिष्यात्मानं निवेशयेत्

ကလေးသည် အားလုံးထဲသို့ တပြိုင်နက် ဝင်ရောက်၍ ကျွမ်းကျင်နိုင်စေရန်၊ ဆရာသည် စည်းကမ်းတော်နှင့် ကိုက်ညီသကဲ့သို့ တပည့်၏ အတွင်းအတ္တကို ဝါဂီရှာနီ (စကားနှင့် ပညာ၏ အုပ်စိုးသတ္တိ) ၏ လမ်းညွှန်မှုအောက်၌ ထားရမည်။

Verse 13

गर्भनिष्पत्तये देवं संपूज्य प्रणिपत्य च । हुत्वा चैव यथान्यायं निष्पन्नं तदनुस्मरेत्

ကိုယ်ဝန်ဖြစ်ပေါ်မှု အောင်မြင်စေရန်၊ သခင်ဘုရားကို သင့်တော်သကဲ့သို့ ပူဇော်ကာ ဦးချ၍ ရိုသေပြုလျက်၊ စည်းကမ်းအတိုင်း ဟောမအလှူကို ဆောင်ရွက်ရမည်။ ထို့နောက် အောင်မြင်ပြီးသော အခမ်းအနားနှင့် ၎င်း၏ သန့်ရှင်းသော အကျိုးကို အတွင်းစိတ်ဖြင့် ပြန်လည်သတိရ၍ စူးစမ်းရမည်။

Verse 14

निष्पन्नस्यैवमुत्पत्तिमनुवृत्तिं च कर्मणा । आर्जवं भोगनिष्पत्तिः कुर्यात्प्रीतिं परां तथा

ဤသို့ မှန်ကန်သော ကမ္မဖြင့် ဖြစ်ပေါ်လာသည့်အရာ၏ ပေါ်ထွန်းမှုနှင့် ဆက်လက်လည်ပတ်မှုကိုလည်း နားလည်ရမည်။ ဖြောင့်မတ်မှုနှင့် ခံစားမှုတို့၏ သင့်လျော်သော အကျိုးရလဒ်သည်လည်း အမြင့်ဆုံး ပီတိကို ဖြစ်စေကာ အတ္တကို သီဝ၏ ကရုဏာသို့ ဦးတည်စေသည်။

Verse 15

निष्कृत्यर्थं च जात्यायुर्भोगसंस्कारसिद्धये । हुत्वाहुतित्रयं देवं प्रार्थयेद्देशिकोत्तमः

အပြစ်ဖြေခြင်းအတွက်လည်းကောင်း၊ မွေးဖွားခြင်း၊ အသက်တာကာလနှင့် ခံစားမှုအတွေ့အကြုံတို့ကို သန့်စင်အောင်မြင်စေရန်လည်းကောင်း၊ အထူးမြတ်သော ဂုရုသည် ဟောမအလှူ သုံးကြိမ် ဆက်ကပ်ပြီးနောက် သခင်ဘုရား (သီဝ) ထံ ဆုတောင်းရမည်။

Verse 16

भोक्तृत्वविषयासंगमलं तत्कायशोधनम् । कृत्वैवमेव शिष्यस्य छिंद्यात्पाशत्रयं ततः

ခံစားသူဟု ထင်မြင်ခြင်းနှင့် အရာဝတ္ထုများအပေါ် ကပ်လျက်မှုကြောင့် ဖြစ်သော အညစ်အကြေးကို ဖယ်ရှားကာ သင်တန်းသား၏ ကိုယ်ခန္ဓာကို ဤသို့ သန့်စင်ပြီးနောက်၊ ဆရာသည် သင်တန်းသား၏ ပာရှ (pāśa) သုံးပါးကို ထို့နောက် ဖြတ်တောက်ရမည်။

Verse 17

निकृत्या परि बद्धस्य पाशस्यात्यंतभेदतः । कृत्वा शिष्यस्य चैतन्यं स्वच्छं मन्येत केवलम्

ဝိညာဉ်ကို တင်းကျပ်စွာ ချည်နှောင်ထားသော ပာရှ (pāśa) ကြိုးချည်ကို အပြတ်အတောက် ဖြတ်တောက်ပြီးနောက် ဆရာသည် တပည့်၏ အသိစိတ်ကို သန့်ရှင်းကြည်လင်စေကာ မိမိ၏ မူလသဘောအလင်းတည်းဟူသော တစ်ခုတည်းအဖြစ် သိမြင်ရမည်။

Verse 18

हुत्वा पूर्णाहुतिं वह्नौ ब्रह्माणं पूजयेत्ततः । हुत्वाहुतित्रयं तस्मै शिवाज्ञामनुसंदिशेत्

သန့်ရှင်းသော မီးထဲသို့ ပြည့်စုံသော အဟုတိကို ပူဇော်ပြီးနောက် ဘြဟ္မာကို ပူဇော်ရမည်။ ထို့နောက် သူ့အတွက် အဟုတိ သုံးကြိမ် ပူဇော်ကာ သီဝ၏ အမိန့်တော်ကို သူ့ထံ သတင်းပို့ရမည်။

Verse 19

पितामह त्वया नास्य यातुः शैवं परं पदम् । प्रतिबन्धो विधातव्यः शैवाज्ञैषा गरीयसी

“အို ပိတামဟ (ဘြဟ္မာ)၊ သင်ကြောင့် ဤသူသည် ယာတု (မကောင်းသော သတ္တဝါ) ဖြစ်သွားသောကြောင့် သီဝ၏ အမြင့်မြတ်ဆုံး နေရာသို့ မရောက်စေရ။ တားဆီးမှုကို ချမှတ်ရမည်၊ အကြောင်းမူ သီဝ၏ အမိန့်တော်သည် အရာအားလုံးထက် ပိုမိုလေးနက်မြင့်မြတ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။”

Verse 20

इत्यादिश्य तमभ्यर्च्य विसृज च विधानतः । समभ्यर्च्य महादेवं जुहुयादाहुतित्रयम्

ဤသို့ ညွှန်ကြားပြီး သူ့ကို စည်းကမ်းတကျ ပူဇော်ကာ ထုံးတမ်းအတိုင်း တရားဝင် ပြန်လွှတ်ရမည်။ ထို့နောက် မဟာဒေဝကို အလွန်လေးစားစွာ ပူဇော်ပြီး သန့်ရှင်းသော မီးထဲသို့ အဟုတိ သုံးကြိမ် ပူဇော်ရမည်။

Verse 21

निवृत्त्या शुद्धमुद्धृत्य शिष्यात्मानं यथा पुरा । निवेश्यात्मनि सूत्रे च वागीशं पूजयेत्ततः

ထို့နောက် နိဗ္ဗတ္တိ (ပြင်ပမှ ပြန်လှည့်ခြင်း) ဖြင့် ယခင်ကကဲ့သို့ တပည့်၏ အတ္တကို သန့်စင်ကာ မြှောက်တင်ပြီး၊ အတ္တအတွင်း၌လည်းကောင်း သန့်ရှင်းသော သုတ်ကြိုး (စူတရ) ပေါ်၌လည်းကောင်း တည်စေကာ၊ ထို့နောက် စကား၏အရှင် ဝါဂီရှကို ပူဇော်ရမည်။

Verse 22

हुत्वाहुतित्रयं तस्मै प्रणम्य च विसृज्य ताम् । कुर्यान्निवृत्तः संधानं प्रतिष्ठां कलया सह

ထိုအရှင်ထံ သုံးမျိုးသော အဟုတိကို ပူဇော်ပြီးနောက် ဦးချကန်တော့ကာ ဖိတ်ခေါ်ထားသော သန္နိဋ္ဌာန်ကို ပြန်လွှတ်ရမည်။ ထို့နောက် ပြင်ပလုပ်ငန်းမှ စိတ်ကို ဆုတ်ခွာ၍ ကလားနှင့်အတူ သန္ဓာန် (ပြန်လည်ချိတ်ဆက်ခြင်း) နှင့် ပရတိဋ္ဌာ (တည်မြဲစေခြင်း) ကို ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 23

संधाने युगपत्पूजां कृत्वा हुत्वाहुतित्रयम् । शिष्यात्मनः प्रतिष्ठायां प्रवेशं त्वथ भावयेत्

သန္ဓာန်အချိန်၌ တပြိုင်နက်တည်း ပူဇော်မှုကို ပြုလုပ်ကာ သုံးမျိုးသော အဟုတိကို ပူဇော်ပြီးနောက်၊ ဆရာသည် တပည့်၏ အတ္တသည် ပရတိဋ္ဌာအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်၍ ရှိဝဘုရား၌ တည်မြဲခိုင်ခံ့သွားသည်ဟု စိတ်တွင် သဘောပေါက်စွာ တရားထိုင်စဉ်းစားရမည်။

Verse 24

ततः प्रतिष्ठामावाह्य कृत्वाशेषं पुरोदितम् । तद्व्याप्तिं व्यापिकां तस्य वागीशानीं च भावयेत्

ထို့နောက် ပရတိဋ္ဌာ (pratiṣṭhā) အာနုဘော်ကို အာဝါဟန ပြု၍ ယခင်က ညွှန်ကြားထားသမျှကို ပြီးစီးစေပြီး၊ ထို (ဒေဝတာ/မဏ္ဍလ/လိင်္ဂ) အတွင်းသို့ စိမ့်ဝင်ပျံ့နှံ့နေသော အလုံးစုံပျံ့နှံ့သည့် သက္တိအဖြစ် မယ်တော်ကို သမาธိပြုရမည်။ ထို့အပြင် သန့်ရှင်းသော ဝါကျ၏ အရှင်မ Vāgīśānī ကိုလည်း ထိုအတွင်း၌ စိတ်ကူးတည်ရမည်။

Verse 25

पूर्णेदुमंडलप्रख्यां कृत्वा शेषं च पूर्ववत् । विष्णवे संविशेदाज्ञां शिवस्य परमात्मनः

လပြည့်ဝိုင်းကဲ့သို့ ဖြစ်အောင် ဖန်တီး၍ ကျန်သမျှကို ယခင်အတိုင်း စီမံပြီးနောက်၊ အမြင့်ဆုံး အတ္တမန်ဖြစ်သော သီဝ (Śiva) ၏ အမိန့်ကို ဗိဿဏု (Viṣṇu) ထံသို့ ပို့ဆောင်ရမည်။

Verse 26

विष्णोर्विसर्जनाद्यं च कृत्वा शेषं च विद्यया । प्रतिष्ठामनुसंधाय तस्यां चापि यथा पुरा

ဗိဿဏု (Viṣṇu) ၏ ဝိသರ್ಜန (visarjana) အစရှိသည့် သတ်မှတ်ထားသော ကర్మကို အရင်ပြုလုပ်ပြီး၊ ကျန်ရှိသမျှ လုပ်ထုံးလုပ်နည်းများကို မန္တရဗိဒ္ဓာ (vidyā) အတတ်ပညာဖြင့် ပြီးစီးစေ။ ထို့နောက် ပရတိဋ္ဌာ (pratiṣṭhā) ကို သင့်လျော်စွာ ဆင်ခြင်ကာ၊ ယခင်က ထုံးတမ်းအတိုင်း ထိုနေရာ၌ပင် ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 27

कृत्वानुचिन्त्य तद्व्याप्तिं वागीशां च यथाक्रमम् । दीप्ताग्नौ पूर्णहोमान्तं कृत्वा शेषं च पूर्ववत्

ကర్మကို ပြုလုပ်ပြီးနောက်၊ ထိုသခင်၏ အလုံးစုံပျံ့နှံ့မှုကို စိတ်တွင် အနုစဉ်းစား၍၊ အစဉ်အလာအတိုင်း သာသနာဝါစာ၏ အဓိပတိ ဒေဝီ “ဝာဂီရှာ” ကို ပူဇော်ရမည်။ တောက်လောင်သော မီးအတွင်း ဟောမကို အဆုံးတိုင်အောင် ပြည့်စုံစွာ ဆောင်ရွက်ပြီး၊ ကျန်သော အစီအစဉ်များကို ယခင်ညွှန်ကြားသကဲ့သို့ ဆက်လက်ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 28

नीलरुद्रमुपस्थाप्य तस्मै पूजादिकं तथा । कृत्वा कर्म शिवाज्ञां च दद्यात्पूर्वोक्तवर्त्मना

နီလာရုဒြ (Nīlarudra) ကို သင့်တင့်စွာ တည်ထောင်ပြီးနောက်၊ ထိုသခင်အတွက် ပူဇော်ပွဲနှင့် အခြားအခမ်းအနားများကို ဆောင်ရွက်ရမည်။ ရှိဝ၏ အမိန့်တော်အတိုင်း ကတိကဝတ်များကို ပြီးစီးစေပြီး၊ ယခင်ဖော်ပြထားသည့် လမ်းစဉ်အတိုင်း သတ်မှတ်ထားသော ပူဇော်အပ်နှံမှုကို ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 29

तपस्तमपि चोद्वास्य कृत्वा तस्याथ शांतये । विद्याकलां समाधाय तद्व्याप्तिं चावलोकयेत्

တပစ် (tapas) မှ ပေါ်ထွန်းသော အပူတောက်ကိုလည်း ဖယ်ရှားပြီး၊ ထိုအပူ၏ ငြိမ်းချမ်းမှုအတွက် သန့်ရှင်းသော ဗိဒ္ဓာ၏ အင်အားကို နက်ရှိုင်းသော သမာဓိ၌ တည်စေကာ၊ ထို၏ အလုံးစုံပျံ့နှံ့မှုကို စိတ်ဖြင့် ကြည့်ရှုသင့်သည်။

Verse 30

स्वात्मनो व्यापिकां तद्वद्वागीशीं च यथा पुरा । बालार्कसदृशाकारां भासयंतीं दिशो दश

ယခင်ကဲ့သို့ပင်၊ သူသည် ဝာဂီရှီ (Vāgīśī) ကို မိမိအတ္တမန်ကဲ့သို့ အလုံးစုံပျံ့နှံ့နေသူအဖြစ် မြင်တွေ့၏—နုနယ်စွာ ထွက်ပေါ်လာသော နေမင်းကဲ့သို့ တောက်ပသော ရုပ်သဏ္ဍာန်ဖြင့်၊ ဒిశတစ်ဆယ်လုံးကို ထွန်းလင်းစေ၏။

Verse 31

ततः शेषं यथापूर्वं कृत्वा देवं महेश्वरम् । आवाह्याराध्य हुत्वास्मै शिवाज्ञां मनसा दिशेत्

ထို့နောက် ယခင်ကဲ့သို့ ကျန်ရှိသော အခမ်းအနားများကို ပြီးစီးစေပြီး မဟေရှ္ဝရကို အာဝါဟန (ဖိတ်ခေါ်) ကာ ပူဇော်၍ ထိုသခင်ထံ ဟုတ (မီးပူဇော်) ကို ဆောင်ရွက်ရမည်။ ထို့နောက် စိတ်ဖြင့် ရှိဝ၏ အမိန့်တော် (အတွင်းရေး ညွှန်ကြားချက်) ကို လက်ခံကာ လိုက်နာရမည်။

Verse 32

महेश्वरं तथोत्सृज्य कृत्वान्यां च कलामिमाम् । शांत्यतीतां कलां नीत्वा तद्व्याप्तिमवलोकयेत्

မဟေရှ్వరကို အာရုံပြုရာ အရာဝတ္ထုအဖြစ်တောင် ထားပစ်၍ ဤအခြားသော သမ္မာဓိပုံစံကို တည်ဆောက်ပြီးနောက်၊ စိတ်ကို ‘ရှာန္တိ’ အဆင့်ကို ကျော်လွန်စေကာ အလွန်လွန်ကဲသော ကလာသို့ ပို့ဆောင်ရမည်။ ထို့နောက် ထိုသခင်၏ အလုံးစုံပြန့်နှံ့စိမ့်ဝင်မှုကို မြင်ကြည့်ရမည်။

Verse 33

स्वात्मनो व्यापिकां तद्वद्वागीशां च विचिंतयेत् । नभोमंडलसंकाशां पूर्णांतं चापि पूर्ववत्

ထိုနည်းတူပင် မိမိအတ္တ၏အတွင်း၌ အလုံးစုံပြန့်နှံ့သော အင်အားကို စဉ်းစားတော်မူရမည်။ ထို့အတူ သာသနာဝါစကား၏ အုပ်စိုးသူ မယ်တော် «ဝါဂီရှာ» ကိုလည်း စိတ်တွင်ပုံဖော်ရမည်။ ကောင်းကင်အကျယ်ကဲ့သို့ တောက်ပ၍ အစမှအဆုံးတိုင် ပြည့်စုံစိမ့်ဝင်နေသကဲ့သို့ ယခင်သင်ကြားသည့်အတိုင်း မြင်ယောင်ရမည်။

Verse 34

कृत्वा शेषविधानेन समभ्यर्च्य सदाशिवम् । तस्मै समादिशेदाज्ञां शंभोरमितकर्मणः

သတ်မှတ်ထားသောနည်းလမ်းအတိုင်း ကျန်ရှိသော အခမ်းအနားများကို ပြီးစီးစေပြီး၊ စဒါရှီဝကို သင့်တော်စွာ ပူဇော်ပြီးနောက်၊ ထို့နောက် ရှမ္ဘု—အတိုင်းမသိသော ကမ္မတော်များ၏ အရှင်—၏ အမိန့်တော်ကို ထိုသို့ ဆက်ကပ်ကြားနာစေသင့်သည်။

Verse 35

तत्रापि च यथापूर्वं शिवं शिरसि पूर्ववत् । समभ्यर्च्य च वागीशं प्रणम्य च विसर्जयेत्

ထိုနေရာ၌လည်း ယခင်ကဲ့သို့ပင် ရှီဝကို ခေါင်းပေါ်၌ စိတ်ဖြင့် တင်ထားရမည်။ ထို့နောက် ဝါစကား၏ အရှင် «ဝါဂီရှ» ကို သင့်တော်စွာ ပူဇော်ပြီး၊ ဦးချကန်တော့ကာ နောက်ဆုံးတွင် နတ်တော်ကို အခမ်းအနားဖြင့် ပြန်လွှတ်၍ ပွဲကို အဆုံးသတ်ရမည်။

Verse 36

ततश्शिवेन सम्प्रोक्ष्य शिष्यं शिरसि पूर्ववत् । विलयं शांत्यतीतायाः शक्तितत्त्वे ऽथ चिंतयेत्

ထို့နောက် ယခင်ကဲ့သို့ ဆရာသည် ရှိဝ၏ အာနုဘော်ဖြင့် သန့်ရေကို တပည့်၏ ခေါင်းပေါ်သို့ ပက်၍ သန့်စင်ကာ၊ ငြိမ်းချမ်းမှုကိုတောင် ကျော်လွန်သော (śānti-atītā) သက္တိတတ္တဝ၌ အတ္တနှင့် ချည်နှောင်မှုတို့ ပျော်ဝင်သွားခြင်းကို စိတ်ဓာတ်ဖြင့် ဆင်ခြင်တရားထိုင်ရမည်။

Verse 37

षडध्वनः परे पारे सर्वाध्वव्यापिनी पराम् । कोटिसूर्यप्रतीकाशं शैवीं शक्तिञ्च चिन्तयेत्

ခြောက်လမ်းကြောင်း (ṣaḍ-adhvan) တို့ကို ကျော်လွန်၍ ထိုတို့၏ အလွန်အဝေးဆုံး ကမ်းပါးအထက်၌၊ လမ်းကြောင်းအားလုံးကို လွှမ်းမိုးပျံ့နှံ့သော အမြင့်မြတ်ဆုံး ရှိုင်ဝ သက္တိကို—သန်းပေါင်းများစွာသော နေမင်းကဲ့သို့ တောက်ပလင်းလက်သော—စိတ်ဓာတ်ဖြင့် ဆင်ခြင်တရားထိုင်ရမည်။

Verse 38

तदग्रे शिष्यमानीय शुद्धस्फटिकनिर्मलम् । प्रक्षाल्य कर्तरीं पश्चाच्छिवशास्त्रोक्तमार्गतः

ထို့နောက် တပည့်ကို မိမိရှေ့သို့ ခေါ်လာ၍၊ သန့်စင်သော စဖတိက (ကြည်လင်သလင်းကျောက်) ကဲ့သို့ အပြစ်ကင်းစင်သန့်ရှင်းသော ကတ်တရီ (ကတ်ကြေး) တစ်စုံကို ယူကာ ဆေးကြောပြီးနောက်၊ ရှိဝသတ္တရ (Śiva-śāstra) တွင် ဆိုထားသည့် လမ်းစဉ်အတိုင်း ဆက်လက် ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 39

कुर्यात्तस्य शिखाच्छेदं सह सूत्रेण देशिकः । ततस्तां गोमये न्यस्य शिवाग्नौ जुहुयाच्छिखाम्

ဒေသိက (dīkṣā-guru) ဆရာသည် တပည့်၏ ရှိခါ (śikhā) ကို သာသနာကြိုး (sacred thread) နှင့်အတူ ဖြတ်တောက်ရမည်။ ထို့နောက် ထိုရှိခါကို သန့်ရှင်းသော လောင်စာဖြစ်သည့် နွားချေးပေါ်တွင် တင်၍၊ ရှိဝမီး (Śiva-agni) ထဲသို့ ဟောမ (အာဟုတိ) အဖြစ် ပူဇော်လှူဒါန်းရမည်—ယခင်အတ္တအမှတ်အသားကို သခင်ထံ အပ်နှံကာ တပည့်ကို ရှိဝမဂ်၌ တည်စေခြင်းဖြစ်သည်။

Verse 40

वौषडंतेन मूलेन पुनः प्रक्षाल्य कर्तरीम् । हस्ते शिष्यस्य चैतन्यं तद्देहे विनिवर्तयेत्

«ဝေါုရှတ်» (vauṣaṭ) ဖြင့် အဆုံးသတ်သော မူလမန္တရကို ရွတ်ဆိုကာ ကတ်ကြေးကို ထပ်မံ ဆေးကြောပြီးနောက်၊ ဆရာသည် တပည့်၏ လက်မှတစ်ဆင့် ထိုကိုယ်ခန္ဓာအတွင်းသို့ ပြန်လည် ထည့်သွင်းကာ တပည့်၏ အသိဉာဏ်-အသက်ဓာတ် (caitanya) ကို ပြန်လည် ထူထောင်ရမည်။

Verse 41

ततः स्नातं समाचांतं कृतस्वस्त्ययनं शिशुम् । प्रवेश्य मंडलाभ्यासं प्रणिपत्य च दंडवत्

ထို့နောက် ကလေးကို ရေချိုးပေး၍ အာစမန (သန့်စင်ရန် ရေစုပ်သောက်ခြင်း) ကို ပြုစေကာ ဆွஸ္တျာယန (မင်္ဂလာကောင်းချီး) ကို ဆောင်ရွက်ပြီး၊ မဏ္ဍလအတွင်း သင်ကြားလေ့ကျင့်ရန် ခေါ်သွင်းကာ ကလေးသည် တုတ်တန်းလဲသကဲ့သို့ ဒဏ္ဍဝတ်ဖြင့် ဦးချကန်တော့하였다။

Verse 42

पूजां कृत्वा यथान्यायं क्रियावैकल्यशुद्धये । वाचकेनैव मंत्रेण जुहुयादाहुतित्रयम्

စည်းကမ်းတကျ ပူဇော်ပွဲကို ဆောင်ရွက်ပြီးနောက်၊ ကိရိယာ၌ ချို့ယွင်းမှုရှိသမျှကို သန့်စင်ရန်အတွက်၊ ဝါစက (ရွတ်ဖတ်သူ) က သတ်မှတ်မန်တရကိုသာ အသုံးပြုပြီး မီးထဲသို့ အာဟုတိ သုံးကြိမ် ဆက်ကပ်ရမည်။

Verse 43

उपांशूच्चारयोगेन जुहुयादाहुतित्रयम् । पुनस्संपूज्य देवेशं मन्त्रवैकल्यशुद्धये

အသံနိမ့်နိမ့် (ဥပာံရှု) ရွတ်ဆိုသည့် စည်းကမ်းဖြင့် အာဟုတိ သုံးကြိမ် မီးထဲသို့ ဆက်ကပ်ရမည်။ ထို့နောက် ဒေဝေရှ (ဘုရားတို့၏ အရှင်) ကို ထပ်မံပူဇော်ကာ မန်တရ၌ ချို့ယွင်းမှုကို သန့်စင်ရမည်။

Verse 44

हुत्वाहुतित्रयं पश्चात्प्रार्थयेत्प्रांजलिर्गुरुः । भगवंस्त्वत्प्रसादेन शुद्धिरस्य षडध्वनः

အဟုတိ သုံးကြိမ် ပူဇော်ပြီးနောက်၊ လက်အုပ်ချီ၍ ရပ်နေသော ဂုရုသည် ဆုတောင်းရမည်—«အို ဘဂဝန် သခင်တော်၊ သင်၏ ကရုဏာတော်ကြောင့် ဤသိက္ခာသား၏ ခြောက်လမ်း (ṣaḍ-adhvan) သန့်စင်ပါစေ»။

Verse 45

कृता तस्मात्परं धाम गमयैनं तवाव्ययम् । इति विज्ञाप्य देवाय नाडीसंधानपूर्वकम्

«ထို့ကြောင့် အရှင်ဘုရား၊ သင်၏ အမြင့်မြတ်၍ မပျက်မယွင်းသော နိဗ္ဗာန်တော်သို့ ဤသူကို ခေါ်ဆောင်ပါ» ဟု တင်ပြလျက်၊ ထိုသို့ နတ်ဘုရားထံ လျှောက်ထားပြီးနောက် နာဍီများကို ယောဂအတွင်းပိုင်း ချိတ်ဆက်ခြင်းကို အကြိုလေ့ကျင့်မှုအဖြစ် စတင်하였다။

Verse 46

पूर्णांतं पूर्ववत्कृत्वा ततो भूतानि शोधयेत् । स्थिरास्थिरे ततः शुद्ध्यै शीतोष्णे च ततः पदे

အရင်ကကဲ့သို့ «ပူဏ္ဏာန္တ» အဆုံးအထိ လုပ်ငန်းစဉ်ကို ပြီးစီးစေပြီးနောက်၊ ထို့နောက် ဓာတ်တရားများကို သန့်စင်ရမည်။ ထို့နောက် အတွင်းသန့်ရှင်းမှုအတွက် တည်ငြိမ်သောအရာနှင့် မတည်ငြိမ်သောအရာကို ဆင်ခြင်ပြီး၊ ထို့နောက် အအေးနှင့် အပူ၏ အဆင့်သို့ ဆက်လက်ဝင်ရမည်။

Verse 47

ध्यायेद्व्याप्त्यैकताकारे भूतशोधनकर्मणि । भूतानां ग्रंथिविच्छेदं कृत्वा त्यक्त्वा सहाधिपैः

အရာဝတ္ထုဓာတ်သန့်စင်ခြင်းကမ္မကို အလုံးစုံပျံ့နှံ့သော တစ်ရုပ်တည်းအဖြစ် သမాధိဖြင့် စူးစမ်းရမည်။ ဓာတ်တို့၏ ချည်ကပ်အကျဉ်းများကို ဖြတ်တောက်ပြီး၊ ၎င်းတို့နှင့်အတူ အုပ်စိုးသူတို့ကိုပါ စွန့်လွှတ်ကာ၊ ချည်နှောင်မှုအလွန်ကွာသော ပတိ—သီဝအရှင်၌ အသိစိတ် တည်စေရာ၏။

Verse 48

भूतानि स्थितयोगेन यो जपेत्परमे शिवे । विशोध्यास्य तनुं दग्ध्वा प्लावयित्वा सुधाकणैः

ယောဂအတည်တကျ၌ တည်နေသူသည် အမြင့်မြတ်ဆုံး သီဝအရှင်ထံ ဂျပ (မంత్రရွတ်) ပြုလျှင်၊ ကိုယ်ခန္ဓာသဘာဝကို သန့်စင်စေသည်။ အညစ်အကြေးတို့ကို မီးဖြင့်လောင်ကျွမ်းစေပြီးနောက်၊ ကရုဏာ၏ အမృతစက်များဖြင့် ပြည့်လျှံစေ၏။

Verse 49

स्थाप्यात्मानं ततः कुर्याद्विशुद्धाध्वमयं वपुः । तत्रादौ शान्त्यतीतां तु व्यापिकां स्वाध्वनः कलाम्

အတ္တကို အရင်တည်ငြိမ်စေပြီးနောက်၊ သန့်စင်ပြီးသော အဓွန် (လမ်းကြောင်းများ) ဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသည့် ကိုယ်တော်ကို သမాధိ၌ ပုံဖော်ရမည်။ ထိုနေရာ၌ အစဦးတွင်၊ ကိုယ်ပိုင်လမ်း၏ အလုံးစုံပျံ့နှံ့သော ကလာ (Kalā) ကို—ရှာန္တိကိုတောင် ကျော်လွန်သော အင်အားကို—စူးစမ်းရမည်။

Verse 50

शुद्धामेव शिशोर्मूर्ध्नि न्यसेच्छान्तिमुखे तथा । विद्यां गलादिनाभ्यंतं प्रतिष्ठां तदधः क्रमात्

ကလေး၏ ခေါင်းပေါ်တွင် ‘Śuddhā’ ကို တင်ထားရမည်၊ ထို့အတူ မျက်နှာပေါ်တွင် ‘Śānti’ ကိုလည်း တင်ထားရမည်။ ‘Vidyā’ ကို လည်ချောင်းမှ နာဗီ (ဗိုက်ခေါင်း) အထိ တင်၍၊ ထို့အောက်တွင် ‘Pratiṣṭhā’ ကို အစဉ်လိုက် တင်ထားရမည်။

Verse 51

जान्वंतं तदधो न्यस्येन्निवृत्तिं चानुचिंतयेत् । स्वबीजैस्सूत्रमंत्रं च न्यस्यां गैस्तं शिवात्मकम्

မန်တရကို ဒူးပေါ်၌ ထားပြီး ထို့အောက်၌လည်း ထားကာ «နိဝෘတ္တိ» (ပြန်လှန်ဆုတ်ခွာခြင်း) တတ္တဝကို စိတ်တွင် ဆင်ခြင်ရမည်။ မိမိတို့၏ ဘီဇအက္ခရာများဖြင့် အင်္ဂါများပေါ်သို့ စူထရမန်တရကို ညာသ (nyāsa) ဖြင့် တင်သွင်းကာ၊ ထိုတင်သွင်းမှုအားလုံးသည် ရှီဝ၏ သဘာဝတည်းဟု သိမြင်ရမည်။

Verse 52

बुद्ध्वा तं हृदयांभोजे देवमावाह्य पूजयेत् । आशास्य नित्यसांनिध्यं शिवस्वात्म्यं शिशौ गुरुः

သူ့ကို နားလည်သိမြင်ပြီးနောက်၊ နှလုံးပန်းကြာအတွင်းသို့ ထိုဘုရားကို အာဝါဟန (ဖိတ်ခေါ်) ကာ ပူဇော်ရမည်။ သင်တော် (ဂုရု) သည် တပည့်ကို သင်ကြားရာတွင်၊ သခင်၏ အမြဲတမ်းနီးကပ်တည်ရှိမှုနှင့် တပည့်၏ ရှီဝနှင့် တစ်ကိုယ်တည်းဖြစ်ခြင်းကို သိမြင်နိုင်ရေးကို ဆုတောင်းရမည်။

Verse 53

शिवतेजोमयस्यास्य शिशोरापादयेद्गुणान् । अणिमादीन्प्रसीदेति प्रदद्यादाहुतित्रयम्

ဤကလေးသည် ရှီဝ၏ တေဇော (ရောင်ခြည်စွမ်းအား) ဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသည်ဟု သိမြင်ကာ၊ အဏိမာမှ စ၍ အခြား ယောဂသိဒ္ဓိများအပါအဝင် ဘုရားသဘောဂုဏ်များကို သူ့အတွင်းသို့ ဖိတ်ခေါ်တည်စေသင့်သည်။ ထို့နောက် «ပရစီဒ» (ကရုဏာပြုပါ) ဟု ဆိုကာ အာဟုတိ သုံးကြိမ် ပူဇော်ရမည်။

Verse 54

तथैव तु गुणानेव पुनरस्योपपादयेत् । सर्वज्ञातां तथा तृप्तिं बोधं चाद्यन्तवर्जितम्

ထိုနည်းတူပင်၊ သူ၏ ဂုဏ်တော်များကို ထပ်မံတည်စေ၍ သိမြင်ရမည်—အရာအားလုံးကို သိမြင်သော စర్వဇ్ఞတော်၊ ပြည့်စုံတင်းတိမ်မှု (တೃပ్తိ) နှင့် အစမရှိ အဆုံးမရှိသော ဗောဓ (သတိဉာဏ်) တို့ဖြစ်သည်။

Verse 55

अलुप्तशक्तिं स्वातन्त्र्यमनंतां शक्तिमेव च । ततो देवमनुज्ञाप्य सद्यादिकलशैस्तु तम्

အင်အားမလျော့မယုတ်သော၊ အပြည့်အဝ လွတ်လပ်သော သဘာဝရှိသော၊ အနန္တသော သက္တိတော်ကို ပိုင်ဆိုင်သော သခင်ကို စိတ်၌ သမาธိပြုပါ။ ထို့နောက် ဒေဝတော်၏ ခွင့်ပြုချက်ကို တောင်းခံပြီး၊ စဒျဟ် (Sadyojāta) ကလသမှ စ၍ အဘိသေက ကလသများဖြင့် ထိုသခင်အတွက် ရိတုကို ဆောင်ရွက်ပါ။

Verse 56

अभिषिंचेत देवेशं ध्यायन्हृदि यथाक्रमम् । अथोपवेश्य तं शिष्यं शिवमभ्यर्च्य पूर्ववत्

နှလုံးထဲ၌ အဆင့်လိုက် အစီအစဉ်တကျ သမาธိပြုလျက်၊ ဒေဝတို့၏ အရှင်ကို အဘိသေကဖြင့် ရေချိုးပူဇော်ရမည်။ ထို့နောက် ထိုတပည့်ကို ထိုင်စေပြီး၊ ယခင်ကကဲ့သို့ပင် သခင်ရှီဝကို ထပ်မံ ပူဇော်ရမည်။

Verse 57

लब्धानुज्ञः शिवाच्छैवीं विद्यामस्मै समादिशेत् । ओंकारपूर्विकां तत्र संपुटान्तु नमो ऽंतगाम्

သခင်ရှီဝထံမှ ခွင့်ပြုချက်ရပြီးနောက်၊ ဆရာသည် ထိုသူအား ရှိုင်ဝ မန္တရ-ဗိဒ္ဓာကို သင်ကြားပေးရမည်။ ထိုဗိဒ္ဓာသည် ပရဏဝ “အိုမ်” ဖြင့် စတင်ရပြီး၊ ကာကွယ်ဖုံးအုပ်သည့် စံပုဋ (saṁpuṭa) အတွင်း၌ “နမော” ဟူသော အတွင်းသို့ ထားသည့် နမස්ကာရကို ထည့်သုံးရမည်။

Verse 58

शिवशक्तियुताञ्चैव शक्तिविद्यां च तादृशीम् । ऋषिं छन्दश्च देवं च शिवतां शिवयोस्तथा

ထို့အပြင် ထိုသို့သော သက္တိ-ဗိဒ္ဓာသည် ရှီဝနှင့် သက္တိတို့ ပေါင်းစည်းထားသော ဗိဒ္ဓာဖြစ်ကြောင်း သိရမည်။ ထို့ပြင် ၎င်း၏ ရှိ (ṛṣi)၊ ချန္ဒသ် (chandas)၊ အဓိပတိ ဒေဝ (deva) နှင့် ဒေဝမောင်နှံ၏ အတွင်းသဘော ရှီဝသဘာဝဖြစ်သော “ရှီဝတာ” ကိုလည်း သိရမည်။

Verse 59

पूजां सावरणां शम्भोरासनानि च सन्दिशेत् । पुनः संपूज्य देवेशं यन्मया समनुष्ठितम्

ရှမ္ဘူ (Śambhu) ကို အဝရဏ (āvaraṇa) အဖြစ် လိုက်ပါသော ဒေဝတားများနှင့်အတူ ပူဇော်ကာ အာသန (āsana) များကိုလည်း သင့်တော်စွာ စီစဉ်ရမည်။ ထို့နောက် ဒေဝရှ (Lord of the gods) ကို ထပ်မံပူဇော်ပြီး «ဤသည်မှာ ကျွန်ုပ်က ဆောင်ရွက်ပြီးသော ကర్మ/ရိတု ဖြစ်သည်» ဟု ရိုသေစွာ ကြေညာရမည်။

Verse 60

सुकृतं कुरु तत्सर्वमिति विज्ञापयेच्छिवम् । सहशिष्यो गुरुर्देवं दण्डवत्क्षितिमंडले

«ကုသိုလ်ဖြစ်စေသော အရာအားလုံးကို ပြုလုပ်ပါ» ဟူ၍၊ ဂုရုသည် တပည့်များနှင့်အတူ သခင်ရှီဝအား လျှောက်တင်ရမည်။ ထို့နောက် ထိုဒေဝတော်ရှေ့၌ မြေပြင်ပေါ်တွင် တုတ်တန်းကဲ့သို့ ဒဏ္ဍဝတ်ဖြင့် ပျပ်ဝပ်ပူဇော်ရမည်။

Verse 61

प्रणम्योद्वासयेत्तस्मान्मंडलात्पावकादपि । ततः सदसिकाः सर्वे पूज्याः पूजार्हकाः क्रमात्

ရိုသေစွာ ဦးချပြီးနောက်၊ ထိုမဏ္ဍလသန့်ရှင်းရာမှ—မီးထဲမှတောင်ပါ—ဖိတ်ခေါ်ထားသော သန္နိဋ္ဌာန်ကို တရားဝင် ပြန်လွှတ်ရမည်။ ထို့နောက် စည်းဝေးခန်း၌ ထိုင်နေသော အမှုထမ်းပူဇော်သူအားလုံးကို ပူဇော်ထိုက်သူများအဖြစ် အစဉ်လိုက် ဂုဏ်ပြုရမည်။

Verse 63

सेव्या वित्तानुसारेण सदस्याश्च सहर्त्विजः । वित्तशाठ्यं न कुर्वीत यदीच्छेच्छिवमात्मनः

အမှုထမ်းများနှင့် ယဇ္ဍပူဇော်သူ ပုရောဟိတ်များကို မိမိ၏ ငွေကြေးအင်အားအလိုက် သင့်တော်စွာ စောင့်ရှောက်ပေးရမည်။ ငွေကြေးအပေါ် လိမ်လည်မှု မပြုရ; မိမိအတ္တမအဖြစ် ရှီဝကို အမှန်တကယ် လိုလားပါက တည်ကြည်၍ တရားမျှတရမည်။