शिवसंस्कार-दीक्षानिरूपणम् (Śivasaṃskāra and the Typology of Dīkṣā)

Verse 1

श्रीकृष्ण उवाच । भगवान्मंत्रमाहात्म्यं भवता कथितं प्रभो । तत्प्रयोगविधानं च साक्षाच्छ्रुतिसमं यथा

သီကృష్ణက မိန့်တော်မူသည်—“အရှင်ဘုရား၊ သင်သည် သန့်ရှင်းသော မန္တရ၏ မဟာတန်ခိုးကို ရှင်းလင်းပြောကြားပြီးပြီ။ ယခု ထိုမန္တရကို လက်တွေ့အသုံးချရာ၌ လိုက်နာရမည့် နည်းလမ်းကို၊ ဝేదနှင့်တန်းတူ အာဏာရှိသကဲ့သို့၊ ကျွန်ုပ်အား သင်ကြားပေးပါ။”

Verse 2

इदानीं श्रोतुमिच्छामि शिवसंस्कारमुत्तमम् । मंत्रसंग्रहणे किंचित्सूचितन्न तु विस्मृतम्

ယခုအခါ သီဝသံस्कार အမြင့်မြတ်ဆုံးကို နားထောင်လိုပါသည်။ မန္တရများကို စုစည်းရာတွင် အချို့ကို အနည်းငယ်သာ ညွှန်ပြထားပြီး ကျွန်ုပ်က မမှတ်မိသေးပါ။

Verse 3

उपमन्युरुवाच । हन्त ते कथयिष्यामि सर्वपापविशोधनम् । संस्कारं परमं पुण्यं शिवेन पतिभाषितम्

ဥပမန်ယူက ပြောသည်— «လာပါ၊ အပြစ်အားလုံးကို သန့်စင်ပေးသော သံစကာရ (saṃskāra) အကြောင်းကို ငါပြောမည်။ ၎င်းသည် အလွန်မြတ်သော ကုသိုလ်ပြည့်ဝသည့် အကျင့်ဖြစ်ပြီး၊ ပတိ (အရှင်) ဖြစ်သော သီဝက ကိုယ်တိုင် မိန့်ကြားထားသည့် အရာတည်း»။

Verse 4

सम्यक्कृताधिकारः स्यात्पूजादिषु नरो यतः । संस्कारः कथ्यते तेन षडध्वपरिशोधनम्

ဤသံစကာရကြောင့် လူသည် ပူဇော်ပွဲနှင့် ဆက်စပ်သော အကျင့်များတွင် သင့်လျော်သော အခွင့်အာဏာ (အရည်အချင်း) ရလာသဖြင့်၊ ထိုသန့်စင်သည့် အဘိသေက/သံစကာရကို “ခြောက်လမ်း” (ṣaḍ-adhvan) ကို သန့်စင်ခြင်းဟု သင်ကြားကြသည်—သီဝပူဇော်ရန် အကျင့်ရှင်ကို သင့်တော်စေသော စိုင်ဝ-စိဒ္ဓာန္တ နည်းလမ်းတည်း။

Verse 5

दीयते येन विज्ञानं क्षीयते पाशबंधनम् । तस्मात्संस्कार एवायं दीक्षेत्यपि च कथ्यते

အမှန်တရားဆိုင်ရာ ဉာဏ်ပညာကို ပေးအပ်၍ ပာရှ (pāśa) ချည်နှောင်မှုကို လျော့နည်းစေသော အရာကြောင့်၊ ဤသန့်ရှင်းသော သံစ్కာရ (saṃskāra) ကိုလည်း «ဒိက္ခာ» (dīkṣā) ဟု ခေါ်ကြသည်။

Verse 6

शांभवी चैव शाक्ती च मांत्री चैव शिवागमे । दीक्षोपदिश्यते त्रेधा शिवेन परमात्मना

ရှီဝအာဂမများတွင် အမြင့်ဆုံးအတ္တမ (ပရမာတ္မာ) ဖြစ်သော ရှီဝက ဒိက္ခာ (dīkṣā) ကို သုံးမျိုးအဖြစ် သင်ကြားထားသည်—ရှာမ္ဘဝီ (Śāmbhavī)၊ ရှာက္တီ (Śāktī) နှင့် မန္တရီ (Māṃtrī၊ မန္တရအခြေပြု) ဒိက္ခာ။

Verse 7

गुरोरालोकमात्रेण स्पर्शात्संभाषणादपि । सद्यस्संज्ञा भवेज्जंतोः पाशोपक्षयकारिणी

ဂုရု၏ မျက်စိတစ်ချက်ကြည့်ခြင်းသာဖြင့်ပင်၊ သို့မဟုတ် ထိတွေ့ခြင်း၊ စကားပြောခြင်းကြောင့်ပင် ကိုယ်ခန္ဓာရှိသတ္တဝါ၌ ချက်ချင်း သတိဉာဏ်အလင်း ပေါ်ထွန်းလာကာ ပာရှ (pāśa) ချည်နှောင်မှုကို ပျော့ပါးစေသည်။

Verse 8

सा दीक्षा शांभवी प्रोक्ता सा पुनर्भिद्यते द्विधा । तीव्रा तीव्रतरा चेति पाशो पक्षयभेदतः

ဤဒီက္ခာကို သမ္ဘဝီ (သမ္ဘူ၊ ရှီဝ၏) ဟု ကြေညာထားသည်။ ထို့ပြင် ပာရှ (ချည်နှောင်မှု) ၏ အခြေအနေနှင့် ၎င်း၏ လျော့နည်းခြင်း၊ ပျက်စီးခြင်းတို့၏ ကွာခြားမှုအလိုက် «ပြင်းထန်» နှင့် «ပိုမိုပြင်းထန်» ဟူ၍ နှစ်မျိုး ခွဲထားသည်။

Verse 9

यया स्यान्निर्वृतिः सद्यस्सैव तीव्रतरा मता । तीव्रा तु जीवतोत्यंतं पुंसः पापविशोधिका

အေးချမ်းမှုနှင့် လွတ်မြောက်ခြင်းကို ချက်ချင်း ရရှိစေသော အကျင့်/ဘက်တီသည် «အလွန်ပြင်းထန်ဆုံး» ဟု သတ်မှတ်ကြသည်။ ထိုပြင်းထန်မှုသည် လူအသက်ရှင်နေစဉ်ပင် ထိုသူ၏ အပြစ်များကို အပြည့်အဝ သန့်စင်ပေးသော အရာဖြစ်လာသည်။

Verse 10

शक्ती ज्ञानवती दीक्षा शिष्यदेहं प्रविश्य तु । गुरुणा योगमार्गेण क्रियते ज्ञानचक्षुषा

အာဏာပြည့်ဝ၍ ဉာဏ်ပေးသော ဒိက္ခာ (dīkṣā) သည် တပည့်၏ ကိုယ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်၏။ ထို့နောက် ဂုရုသည် ယောဂမဂ္ဂဖြင့် ဉာဏ်မျက်စိ (jñāna) ဖြင့် ထိုအရာကို ပြုလုပ်အောင်မြင်စေ၏။

Verse 11

मांत्री क्रियावती दीक्षा कुंडमंडलपूर्विका । मंदमंदतरोद्देशात्कर्तव्या गुरुणा बहिः

မန္တရအခြေပြု ဒိက္ခာ (dīkṣā) သည် သတ်မှတ်ထားသော ကရိယာများနှင့်အတူ ကုဏ္ဍ (kuṇḍa) မီးကန်နှင့် မဏ္ဍလ (maṇḍala) သန့်ရှင်းဝိုင်းကို အရင်စီစဉ်ရမည်။ ဉာဏ်နည်း၍ ပိုနည်းသော တပည့်များအတွက် ဂုရုသည် အပြင်ပန်း အခမ်းအနားဖြင့် ပြင်ပမှ ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 12

शक्तिपातानुसारेण शिष्यो ऽनुग्रहमर्हति । शैवधर्मानुसारस्य तन्मूलत्वात्समासतः

သက္တိပာတ (śaktipāta) အလိုက်၊ သက္တိ၏ ဆင်းသက်မှုနှင့်အညီ တပည့်သည် အနုဂြဟ (ကရုဏာ) ကို ခံယူထိုက်သူ ဖြစ်လာ၏။ အကျဉ်းချုပ်အားဖြင့် ဤအရာသည် ရှိုင်ဝဓမ္မ (Śaiva Dharma) ကို လိုက်နာသူအတွက် အမြစ်နှင့် အခြေခံတည်း။

Verse 13

यत्र शक्तिर्न पतिता तत्र शुद्धिर्न जायते । न विद्या न शिवाचारो न मुक्तिर्न च सिद्धयः

သက္တိ (Śakti) မဆင်းသက်သည့် နေရာ၌ သန့်ရှင်းမှု မပေါ်ပေါက်။ ထိုအခါ ဗိဒ္ယာ (အမှန်ဉာဏ်) မရှိ၊ ရှိဝအာစာရ (Śivācāra) မရှိ၊ မုက္ခ (လွတ်မြောက်မှု) မရှိ၊ စိဒ္ဓိ (siddhi) များလည်း မဖြစ်ပေါ်။

Verse 14

तस्माल्लिंगानि संवीक्ष्य शक्तिपातस्य भूयसः । ज्ञानेन क्रियया वाथ गुरुश्शिष्यं विशोधयेत्

ထို့ကြောင့် śaktipāta ဟူသော ဘုရားကရုဏာအလွန်ပြင်းထန်စွာ ဆင်းသက်လာခြင်း၏ လက္ခဏာများကို သေချာစွာ စူးစမ်းကြည့်ပြီးနောက် ဂုရုသည် သစ္စာဉာဏ်ကို ပေးခြင်းဖြင့် သို့မဟုတ် သတ်မှတ်ထားသော সাধနာနှင့် ကర్మကဏ္ဍ (ပူဇာဝိနယ) ဖြင့် တပည့်ကို သန့်စင်ပေးရမည်။

Verse 15

यो ऽन्यथा कुरुते मोहात्स विनश्यति दुर्मतिः । तस्मात्सर्वप्रकारेण गुरुः शिष्यं परीक्षयेत्

မောဟကြောင့် သတ်မှတ်ထားသော လမ်းစဉ်နှင့် ဂုရု၏ အမိန့်ကို ဆန့်ကျင်၍ ပြုလုပ်သူ မိုက်မဲသူသည် ပျက်စီးသွား၏။ ထို့ကြောင့် ဂုရုသည် နည်းလမ်းအမျိုးမျိုးဖြင့် တပည့်ကို စမ်းသပ်စိစစ်သင့်၏။

Verse 16

लक्षणं शक्तिपातस्य प्रबोधानंदसंभवः । सा यस्मात्परमा शक्तिः प्रबोधानंदरूपिणी

ရှက္တိပါတ (śaktipāta) ၏ လက္ခဏာမှာ နိုးကြားသိမြင်ခြင်းနှင့် အာနန္ဒ (ပီတိ) ပေါ်ထွန်းလာခြင်း ဖြစ်၏။ အကြောင်းမှာ အမြင့်ဆုံးသော သက္တိသည် နိုးကြားသိမြင်ခြင်းနှင့် အာနန္ဒ၏ သဘာဝတရားတည်းဟူသောကြောင့် ဖြစ်၏။

Verse 17

आनंदबोधयोर्लिंगमंतःकरणविक्रियाः । यथा स्यात्कंपरोमांचस्वरनेत्रांगविक्रियाः

အာနန္ဒနှင့် နိုးကြားသိမြင်ခြင်း၏ လင်္ဂ (အမှတ်အသား) သည် အတွင်းကရဏ (စိတ်၊ ဉာဏ်၊ အဟင်္ကာရ၊ မှတ်ဉာဏ်) ၏ ပြောင်းလဲမှုများ ဖြစ်၏။ ဥပမာ—ကိုယ်တုန်ခြင်း၊ ဆံပင်ထောင်ခြင်း၊ အသံပြောင်းခြင်း၊ မျက်ရည်ယိုခြင်းနှင့် အင်္ဂါကိုယ်ခန္ဓာ ပြောင်းလဲမှုများ ဖြစ်၏။

Verse 18

शिष्योपि लक्षणैरेभिः कुर्याद्गुरुपरीक्षणम् । तत्संपर्कैः शिवार्चादौ संगतैर्वाथ तद्गतैः

တပည့်သည်လည်း ဤလက္ခဏာများအတိုင်း ဂုရုကို စိစစ်သင့်၏။ သူနှင့်ပေါင်းသင်းသူများ၊ သူနှင့်ဆက်နွယ်သူများ၊ သူ၏အာနုဘော်အောက်တွင် ရှိဝဘုရားကို ပူဇော်ခြင်းနှင့် ဆိုင်ရာသင်တန်းများတွင် ပါဝင်သူများကို ကြည့်ရှု၍ စိစစ်ရမည်။

Verse 19

शिष्यस्तु शिक्षणीयत्वाद्गुरोर्गौरवकारणात् । तस्मात्सर्वप्रयत्नेन गुरोर्गौरवमाचरेत्

တပည့်သည် သင်ကြားပေးရမည့်သူဖြစ်သကဲ့သို့၊ ဂုရုသည်လည်း ဂုဏ်ရည်ဂုဏ်သိက္ခာ၏ အကြောင်းရင်းဖြစ်၏။ ထို့ကြောင့် အားလုံးသောကြိုးပမ်းမှုဖြင့် မိမိဂုရုကို ဂုဏ်ပြုလေးစားခြင်းကို ကျင့်သုံးထိန်းသိမ်းရမည်။

Verse 20

यो गुरुस्स शिवः प्रोक्तो यः शिवः स गुरुः स्मृतः । गुरुर्वा शिव एवाथ विद्याकारेण संस्थितः

ဂုရုဟု ကြေညာထားသူသည် အမှန်တကယ် ရှီဝ (Śiva) ဖြစ်၏။ ရှီဝဖြစ်သူကိုလည်း ဂုရုဟု မှတ်ယူကြ၏။ အမှန်အားဖြင့် ဂုရုသည် သန့်ရှင်းသော ဗိဒ္ဒျာ (vidyā) အဖြစ် တည်ရှိနေသော ရှီဝကိုယ်တော်ပင် ဖြစ်၏။

Verse 21

यथा शिवस्तथा विद्या यथा विद्या तथा गुरुः । शिवविद्या गुरूणां च पूजया सदृशं फलम्

ရှီဝကဲ့သို့ပင် ဗိဒ္ဒျာသည်လည်း ထိုသို့ဖြစ်၏။ ဗိဒ္ဒျာကဲ့သို့ပင် ဂုရုလည်း ထိုသို့ဖြစ်၏။ ရှီဝ-ဗိဒ္ဒျာကို ဂုဏ်ပြုခြင်းနှင့် ဂုရုတို့ကို ပူဇော်ခြင်းမှ ရရှိသော အကျိုးသည် တူညီသော အဖြစ်ရလဒ် ဖြစ်၏။

Verse 22

सर्वदेवात्मकश्चासौ सर्वमंत्रमयो गुरुः । तस्मात्सर्वप्रयत्नेन यस्याज्ञां शिरसा वहेत्

ထိုဂုရုသည် နတ်ဘုရားအားလုံး၏ အနှစ်သာရဖြစ်ပြီး မန္တရားအားလုံး၏ ကိုယ်တိုင်ဖြစ်၏။ ထို့ကြောင့် အားလုံးသော ကြိုးပမ်းမှုဖြင့် သူ၏ အမိန့်ကို ခေါင်းပေါ်တင်ကာ အမြင့်ဆုံး အာဏာအဖြစ် ခံယူရမည်။

Verse 23

श्रेयो ऽर्थी यदि गुर्वाज्ञां मनसापि न लंघयेत् । गुर्वाज्ञापालको यस्माज्ज्ञानसंपत्तिमश्नुते

အမြင့်ဆုံး ကောင်းကျိုးကို လိုလားသူသည် ဂုရု၏ အမိန့်ကို စိတ်ထဲတွင်တောင် မလွန်ကျူးသင့်။ ဂုရု၏ ညွှန်ကြားချက်ကို လိုက်နာသူသည် အမှန်တရား၏ ဉာဏ်ပညာအ财富ကို ရရှိ၏။

Verse 24

गच्छंस्तिष्ठन्स्वपन्भुंजन्नान्यत्कर्म समाचरेत् । समक्षं यदि कुर्वीत सर्वं चानुज्ञया गुरोः

သွားနေစဉ်၊ ရပ်နေစဉ်၊ အိပ်နေစဉ်၊ စားသောက်နေစဉ်တွင်ပင် ကိုယ့်အလိုလို အခြားအလုပ် မလုပ်သင့်။ ဂုရု၏ မျက်မှောက်တွင် လုပ်ရမည့်အရာရှိသော်လည်း အရာအားလုံးကို ဂုရု၏ ခွင့်ပြုချက်ဖြင့်သာ လုပ်ရမည်။

Verse 25

गुरोर्गृहे समक्षं वा न यथेष्टासनो भवेत् । गुरुर्देवो यतः साक्षात्तद्गृहं देवमन्दिरम्

ဆရာ၏အိမ်၌ဖြစ်စေ ဆရာ၏ရှေ့တော်၌ဖြစ်စေ မိမိစိတ်ကြိုက်ထိုင်မနေသင့်။ ဆရာသည် တိုက်ရိုက်ဘုရားတော်ဖြစ်သောကြောင့် ဆရာ၏အိမ်သည် ဘုရားမন্দိရဖြစ်၏။

Verse 26

पापिनां च यथा संगात्तत्पापात्पतितो भवेत् । यथेह वह्निसंपर्कान्मलं त्यजति कांचनम्

အပြစ်သားတို့နှင့် ပေါင်းသင်းရာမှ ထိုပေါင်းသင်းမှု၏အပြစ်ထဲသို့ ကျရောက်သကဲ့သို့၊ ဤလောက၌ မီးနှင့်ထိတွေ့လျှင် ရွှေသည် အညစ်အကြေးကို စွန့်ပစ်သကဲ့သို့ပင်။

Verse 27

तथैव गुरुसंपर्कात्पापं त्यजति मानवः । यथा वह्निसमीपस्थो घृतकुम्भो विलीयते

ထိုနည်းတူ ဆရာနှင့် ထိတွေ့ပေါင်းသင်းခြင်းကြောင့် လူသည် အပြစ်ကို စွန့်ပစ်နိုင်၏။ မီးအနီးတွင်ထားသော ဂျီအိုးသည် ပျော်လျက်လျောသကဲ့သို့ပင်။

Verse 28

तथा पापं विलीयेत ह्याचार्यस्य समीपतः । यथा प्रज्वलितो वह्निः शुष्कमार्द्रं च निर्दहेत्

ထိုနည်းတူ စစ်မှန်သော အာစာရျ၏ အနီး၌ နေရသော် အပြစ်သည် ပျော်လျက်ပျက်သွား၏။ မီးတောက်လောင်လျှင် ခြောက်သွေ့သည့်အရာနှင့် စိုစွတ်သည့်အရာကိုပါ တူညီစွာ လောင်ကျွမ်းစေသကဲ့သို့ပင်။

Verse 29

तथायमपि संतुष्टो गुरुः पापं क्षणाद्दहेत् । मनसा कर्मणा वाचा गुरोः क्रोधं न कारयेत्

ထို့ကြောင့် ဆရာသည် အမှန်တကယ် ကျေနပ်တော်မူလျှင် အပြစ်ကို ခဏချင်း မီးရှို့ဖျက်ဆီးနိုင်၏။ ထို့ကြောင့် စိတ်ဖြင့်လည်း၊ လုပ်ရပ်ဖြင့်လည်း၊ စကားဖြင့်လည်း ဆရာကို အမျက်မထွက်စေသင့်။

Verse 30

तस्य क्रोधेन दह्यंते ह्यायुःश्रीज्ञानसत्क्रियाः । तत्क्रोधकारिणो ये स्युस्तेषां यज्ञाश्च निष्फलाः

သူ၏ အမျက်ကြောင့် အသက်ရှည်ခြင်း၊ စည်းစိမ်၊ မှန်ကန်သော ဉာဏ်ပညာနှင့် သဒ္ဓါတရားပြုကျင့်မှုတို့သည် မီးလောင်ပျက်စီးသကဲ့သို့ ဖြစ်၏။ ထိုအမျက်ကို ဖြစ်စေသူတို့၏ ယဇ္ဉာများလည်း အကျိုးမရှိ ဖြစ်သွား၏။

Verse 31

यमश्च नियमाश्चैव नात्र कार्या विचारणा । गुरोर्विरुद्धं यद्वाक्यं न वदेज्जातुचिन्नरः

ယမနှင့် နိယမတို့အကြောင်း ဤနေရာတွင် စဉ်းစားဆွေးနွေးရန် မလို—ထိန်းသိမ်းလိုက်နာရမည်။ သို့သော် ဂုရုနှင့် ဆန့်ကျင်သော စကားကို လူသည် မည်သည့်အခါမျှ မပြောရ; ဂုရု၏ အမိန့်သည် ရှိဝသို့ သွားရာ လမ်း၏ စည်းကမ်းဖြစ်၏။

Verse 32

वदेद्यदि महामोहाद्रौरवं नरकं व्रजेत् । मनसा कर्मणा वाचा गुरुमुद्दिश्य यत्नतः

မဟာမောဟကြောင့် ဂုရုကို ဆန့်ကျင်၍ ပြောမိလျှင် ရော်ရဝ နရကသို့ သွားရမည်။ ထို့ကြောင့် စိတ်၊ လုပ်ရပ်၊ စကားတို့ကို ဂုရုထံသို့ ဂရုတစိုက် ဦးတည်ကာ ရိုသေစွာ ဝန်ဆောင်ရမည်။

Verse 33

श्रेयोर्थी चेन्नरो धीमान्न मिथ्याचारमाचरेत् । गुरोर्हितं प्रियं कुर्यादादिष्टो वा न वा सदा

အမြင့်ဆုံး အကျိုးကို ရှာဖွေသော ပညာရှိသည် မုသားသဘော၊ ဟန်ဆောင်သဘောဖြင့် မပြုမူရ။ ဂုရုအတွက် အကျိုးရှိ၍ နှစ်သက်ဖွယ်ရာကို အမိန့်ပေးထားသည်ဖြစ်စေ မပေးထားသည်ဖြစ်စေ အမြဲပြုလုပ်ရမည်။

Verse 34

असमक्षं समक्षं वा तस्य कार्यं समाचरेत् । इत्थमाचारवान्भक्तो नित्यमुद्युक्तमानसः

ရှေ့တော်၌ရှိစေ၊ မရှိစေ၊ ထိုသခင်အတွက် လုပ်ဆောင်ရမည့်ကိစ္စကို သင့်တော်စွာ ဆောင်ရွက်ရမည်။ ထိုသို့ အကျင့်တရားတည်မြဲသော ဘက္တသည် စိတ်ကို အမြဲတမ်း ကြိုးပမ်းတည်ကြည်စွာ ထိန်းထား၍ ဝတ်ပြုစေဝါ၌ မလျော့မနည်း ရှိနေ၏။

Verse 35

गुरुप्रियकरः शिष्यः शैवधर्मांस्ततो ऽर्हति । गुरुश्चेद्गुणवान्प्राज्ञः परमानंदभासकः

ဂုရု၏ စိတ်နှစ်သက်မှုကို ဖြစ်စေသည့် အပြုအမူရှိသော တပည့်သည် ရှိုင်ဝဓမ္မ၏ စည်းကမ်းသင်ကြားမှုများကို ခံယူရန် သင့်တော်လာ၏။ ထို့ပြင် ဂုရုသည် သီလဂုဏ်ပြည့်ဝ၍ ပညာရှိကာ အမြင့်ဆုံး အာနန္ဒကို ထွန်းလင်းစေသူ ဖြစ်လျှင် ထိုသင်ကြားပေးမှုသည် အမှန်တကယ် အကျိုးပွား၏။

Verse 36

तत्त्वविच्छिवसंसक्तो मुक्तिदो न तु चापरः । संवित्संजननं तत्त्वं परमानंदसंभवम्

တတ္တဝကို သိမြင်သူ၊ ရှီဝအား အပြည့်အဝ ဆက်ကပ်လျက်ရှိသူသာ လွတ်မြောက်မှုကို ပေးနိုင်သည်—အခြားသူ မဟုတ်။ ထိုတတ္တဝသည် သန့်ရှင်းသော အသိဉာဏ် (သမ္ဗိတ်) ကို နိုးထစေသည့် အရာဖြစ်ပြီး အမြင့်ဆုံး အာနန္ဒ၏ အရင်းမြစ်အဖြစ် ပေါ်ထွန်းသည်။

Verse 37

तत्तत्त्वं विदितं येन स एवानंददर्शकः । न पुनर्नाममात्रेण संविदारहितस्तु यः

ထိုတတ္တဝကို အနှစ်သာရအတိုင်း သိမြင်သူသာ အာနန္ဒကို မြင်တတ်သူ ဖြစ်၏။ သို့ရာတွင် အတွင်းပိုင်း အသိဉာဏ် (သမ္ဗိတ်) မရှိသူသည် “သိသူ” ဟူသော နာမည်သာ ရှိခြင်းဖြင့် မဖြစ်နိုင်။

Verse 38

अन्योन्यं तारयेन्नौका किं शिला तारयेच्छिलाम् । एतस्या नाममात्रेण मुक्तिर्वै नाममात्रिका

လှေတစ်စင်းသည် အခြားတစ်ဦးကို ကူးတင်နိုင်သော်လည်း၊ ကျောက်တုံးတစ်တုံးက ကျောက်တုံးတစ်တုံးကို ဘယ်လို ကူးတင်နိုင်မလဲ။ သို့ရာတွင် မိမိ၏ နာမတော်ကိုသာ ရွတ်ဆိုခြင်းဖြင့်ပင် လွတ်မြောက်မှုသည် အမှန်တကယ် ပေါ်ပေါက်လာသည်—နာမတော်တစ်ခုတည်းကြောင့် ဖြစ်သော လွတ်မြောက်မှုတည်း။

Verse 39

यैः पुनर्विदितं तत्त्वं ते मुक्ता मोचयन्त्यपि । तत्त्वहीने कुतो बोधः कुतो ह्यात्मपरिग्रहः

တတ္တဝ (အမှန်တရား) ကို မှန်ကန်စွာ သိမြင်သူတို့သည် လွတ်မြောက်သူများဖြစ်၍ အခြားသူတို့ကိုပါ လွတ်မြောက်စေနိုင်သည်။ သို့သော် တတ္တဝ မရှိသူအတွက် အမှန်တကယ်သော ဗောဓိသည် ဘယ်ကလာမည်နည်း၊ အတ္တမကို အတွင်းမှ ဆုပ်ကိုင်သိမြင်ခြင်းသည် ဘယ်ကလာမည်နည်း။

Verse 40

परिग्रहविनिर्मुक्तः पशुरित्यभिधीयते । पशुभिः प्रेरितश्चापि पशुत्वं नातिवर्तते

ပိုင်ဆိုင်လိုစိတ်နှင့် လက်လှမ်းမီယူလိုစိတ်မှ လွတ်ကင်းသူကို ‘ပသု’ (paśu) ဟု ခေါ်ကြသည်—ချည်နှောင်ခံရသော ပုဂ္ဂိုလ်ဟူ၍။ သို့သော် အခြားပသုများက လှုံ့ဆော်မောင်းနှင်လျှင် သူသည် ပသုత్వ—ချည်နှောင်မှုနှင့် အခြေအနေမူတည်သောဘဝ—ကို အမှန်တကယ် မကျော်လွန်နိုင်။

Verse 41

तस्मात्तत्त्वविदेवेह मुक्तो मोचक इष्यते । सर्वलक्षणसंयुक्तः सर्वशास्त्रविदप्ययम्

ထို့ကြောင့် ဤလောက၌ တတ္တဝ (tattva) ကို သိမြင်သူကို လွတ်မြောက်သူနှင့် အခြားသူတို့ကိုလည်း လွတ်မြောက်စေသူဟု သတ်မှတ်ကြသည်။ သူသည် ဝိညာဉ်ရေးအောင်မြင်မှု၏ အမှန်လက္ခဏာများနှင့် ပြည့်စုံပြီး śāstra အားလုံးကို သိကျွမ်းသူလည်း ဖြစ်သည်။

Verse 42

सर्वोपायविधिज्ञो ऽपि तत्त्वहीनस्तु निष्फलः । यस्यानुभवपर्यंता बुद्धिस्तत्त्वे प्रवर्तते

နည်းလမ်းနှင့် လုပ်ထုံးလုပ်နည်း အားလုံးကို သိထားသော်လည်း တတ္တဝ (tattva) မရှိသူသည် အကျိုးမရှိပဲ ဖြစ်နေသည်။ အတွေ့အကြုံတိုက်ရိုက်ထိ ရောက်သည့်အထိ နားလည်မှုရှိ၍ ဉာဏ်သည် တတ္တဝ ထဲ၌ လှုပ်ရှားသူသာ အမှန်တကယ် ဖြစ်သည်။

Verse 43

तस्यावलोकनाद्यैश्च परानन्दो ऽभिजायते । तस्माद्यस्यैव संपर्कात्प्रबोधानंदसंभवः

ထိုအရှင်ကို မျက်မြင်ကြည့်ရှုခြင်းနှင့် ထိုသို့သော သန့်ရှင်းသော တွေ့ဆုံမှုများကြောင့် အမြင့်ဆုံး အာနန္ဒာ ပေါ်ပေါက်လာသည်။ ထို့ကြောင့် ထိုအရှင်နှင့်သာ ထိတွေ့ခြင်းမှ ဉာဏ်နိုးထ အာနန္ဒာ—ဝိညာဉ်အလင်းရောင် အမှန်တကယ်—မွေးဖွားလာသည်။

Verse 44

गुरुं तमेव वृणुयान्नापरं मतिमान्नरः । स शिष्यैर्विनयाचारचतुरैरुचितो गुरुः

ဉာဏ်ရှိသောသူသည် ထိုဂုရုကိုသာ ရွေးချယ်သင့်ပြီး အခြားကို မရွေးသင့်။ ထိုဂုရုသည် နှိမ့်ချမှုနှင့် စည်းကမ်းကျင့်ဝတ်၌ ကျွမ်းကျင်သော သစ္စာရှိ သင်တန်းသားများက သင့်လျော်စွာ ဝတ်ပြုထမ်းဆောင်ရမည့် ဂုရုဖြစ်သည်။

Verse 45

यावद्विज्ञायते तावत्सेवनीयो मुमुक्षुभिः । ज्ञाते तस्मिन्स्थिरा भक्तिर्यावत्तत्त्वं समाश्रयेत्

အမှန်တရားကို မပြည့်စုံသေးသရွေ့ မုမုက္ခု—လွတ်မြောက်ခြင်းကို ရှာဖွေသူတို့သည် ရှီဝဘုရားအား ဆက်လက်ဝတ်ပြုစေဝာပြုရမည်။ ထိုအမှန်တရားကို သိမြင်ပြီးနောက်လည်း တည်ကြည်သော ဘက္တိသည် မပြတ်မလျော့ ရှိနေကာ အဆုံးစွန်သော တတ္တဝကို အခိုင်အမာ အားကိုးတည်မြဲသည့်အထိ ဆက်တည်လေ၏။

Verse 46

न तु तत्त्वं त्यजेज्जातु नोपेक्षेत कथंचन । यत्रानंदः प्रबोधो वा नाल्पमप्युपलभ्यते

သို့သော် တတ္တဝ (အမှန်တရား၏ သဘောတရား) ကို မည်သည့်အခါမျှ မစွန့်ပစ်ရ၊ မည်သို့မျှ မလျစ်လျူရှုရ—အထူးသဖြင့် အနန္ဒ (ပီတိ) သို့မဟုတ် နိုးကြားသိမြင်မှု အနည်းငယ်တောင် မရရှိနိုင်သော အခြေအနေ၌ ဖြစ်သည်။

Verse 47

गुरोर्भ्रात्ःंस्तथा पुत्रान्बोधकान्प्रेरकानपि । तत्रादावुपसंगम्य ब्राह्मणं वेदपारगम्

အစဦးတွင် ဂုရု၏ ညီအစ်ကိုများ၊ သားများနှင့် သင်ကြားပေးသူ၊ လှုံ့ဆော်ပေးသူတို့ထံ သွားရောက်တွေ့ဆုံ၍ လျော်ကန်စွာ ဆက်ဆံရမည်။ ထို့နောက် အစကတည်းက ဝေဒများ၏ အဆုံးတိုင်သို့ ရောက်ပြီးသူ ဗြာဟ္မဏတစ်ဦးထံကိုလည်း ရိုသေစွာ ချဉ်းကပ်ရမည်။

Verse 48

गुरुमाराधयेत्प्राज्ञं शुभगं प्रियदर्शनम् । सर्वाभयप्रदातारं करुणाक्रांतमानसम्

ပညာရှိ၍ မင်္ဂလာရှိကာ မြင်ရသော် ချစ်မြတ်နိုးဖွယ်သော ဂုရုကို ဘက္တိဖြင့် အာရాధနာပြုရမည်။ ထိုဂုရုသည် အမျိုးမျိုးသော အဘယ (ကြောက်ရွံ့မှုကင်းခြင်း) ကို ပေးသနားသူဖြစ်ပြီး ကရုဏာဖြင့် စိတ်နှလုံး လွှမ်းမိုးလှုပ်ရှားနေသူ ဖြစ်သည်။

Verse 49

तोषयेत्तं प्रयत्नेन मनसा कर्मणा गिरा । तावदाराधयेच्छिष्यः प्रसन्नोसौ भवेद्यथा

စိတ်၊ လုပ်ရပ်၊ စကားတို့ဖြင့် အားထုတ်၍ သူ့ကို ပျော်ရွှင်စေသင့်၏။ ဂုရုသည် ကြည်နူးမေတ္တာဖြင့် ကျေနပ်လာသည်အထိ တပည့်သည် ဆက်လက် ဝတ်ပြုပူဇော်ရမည်။

Verse 50

तस्मिन्प्रसन्ने शिष्यस्य सद्यः पापक्षयो भवेत् । तस्माद्धनानि रत्नानि क्षेत्राणि च गृहाणि च

သူ (ဂုရု/အရှင်) ကြည်နူးတော်မူလျှင် တပည့်၏ အပြစ်များသည် ချက်ချင်း ပျက်ကွယ်၏။ ထို့ကြောင့် သစ္စာဖြင့် ငွေကြေး၊ ရတနာ၊ လယ်မြေ၊ အိမ်အပါအဝင် လှူဒါန်းပူဇော်သင့်၏။

Verse 51

भूषणानि च वासांसि यानशय्यासनानि च । एतानि गुरवे दद्याद्भक्त्या वित्तानुसारतः

အလှဆင်ပစ္စည်းများ၊ အဝတ်အစားများ၊ ယာဉ်များ၊ အိပ်ရာနှင့် ထိုင်ခုံတို့ကို မိမိတတ်နိုင်သမျှ ငွေကြေးအတိုင်းအတာနှင့် ကိုက်ညီအောင် ဂုရုထံ သဒ္ဓါဖြင့် လှူဒါန်းရမည်။

Verse 52

वित्तशाठ्यं न कुर्वीत यदीच्छेत्परमां गतिम् । स एव जनको माता भर्ता बन्धुर्धनं सुखम्

အမြင့်မြတ်ဆုံး လမ်းဆုံး (မုတ်ခ) ကို လိုလားသူသည် ငွေကြေးအပေါ် လိမ်လည်ကောက်ကျစ်မှု မပြုရ။ အမြတ်ဆုံး ပတိဖြစ်သော ရှီဝဘုရားတော်တစ်ပါးတည်းကပင် ဖခင်၊ မိခင်၊ ခင်ပွန်း/ဇနီး၊ ဆွေမျိုး၊ ဥစ္စာနှင့် ချမ်းသာဖြစ်တော်မူ၏။

Verse 53

सखा मित्रं च यत्तस्मात्सर्वं तस्मै निवेदयेत् । निवेद्य पश्चात्स्वात्मानं सान्वयं सपरिग्रहम्

ထိုသခင်သည် မိမိ၏ အမှန်တကယ်သော မိတ်ဆွေ၊ အဖော်ဖြစ်သောကြောင့် အရာအားလုံးကို ထိုသခင်ထံ ပူဇော်တင်ပြရမည်။ အားလုံးကို တင်ပြပြီးနောက် မိမိကိုယ်တိုင်ကိုလည်း မိသားစုဆက်နွယ်မှုများနှင့် ပိုင်ဆိုင်သမျှအပါအဝင် ထိုရှင်သီဝထံ အပြည့်အဝ အပ်နှံရမည်။

Verse 54

समर्प्य सोदकं तस्मै नित्यं तद्वशगो भवेत् । यदा शिवाय स्वात्मानं दत्तवान् देशिकात्मने

ထိုဂုရုထံသို့ ရေနှင့်အတူ အဟုတိကို ဆက်ကပ်ပြီးနောက်၊ နေ့စဉ် သူ၏ညွှန်ကြားမှုနှင့် စည်းကမ်းအောက်၌ နေရမည်။ အကြောင်းမှာ လူတစ်ဦးသည် မိမိကိုယ်တိုင်ကို ဂုရု၏ရုပ်အဖြစ်ရှိသော သီဝထံ ဆက်ကပ်အပ်နှံသည့်အခါ၊ ထိုသန့်ရှင်းသော အာဏာတော်အပေါ် အပြည့်အဝ အပ်နှံသူ ဖြစ်လာသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

Verse 55

तदा शैवो भवेद्देही न ततो ऽस्ति पुनर्भवः । गुरुश्च स्वाश्रितं शिष्यं वर्षमेकं परीक्षयेत्

ထိုအခါ ကိုယ်ရှိသတ္တဝါသည် အမှန်တကယ် ရှೈဝ ဖြစ်လာပြီး၊ ထိုအခြေအနေမှ နောက်ထပ် ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း မရှိတော့။ ထို့ပြင် ဂုရုသည် မိမိထံ ခိုလှုံလာသော တပည့်ကို တစ်နှစ်ပြည့် စမ်းသပ်စိစစ်ရမည်။

Verse 56

ब्राह्मणं क्षत्रियं वैश्यं द्विवर्षं च त्रिवर्षकम् । प्राणद्रव्यप्रदानाद्यैरादेशैश्च समासमैः

သူသည် ဗြာဟ္မဏ၊ က္ଷတ္တရိယ၊ ဝိုင်ရှျ—ထို့ပြင် နှစ်နှစ်ပြည့်သူနှင့် သုံးနှစ်ပြည့်သူတို့ကိုလည်း—အသက်ရှင်ရေးအထောက်အကူဖြစ်သော လှူဒါန်းမှုတို့ကဲ့သို့ အတိုချုံး အမိန့်ညွှန်ကြားချက်များဖြင့် ခေါ်ယူရမည်။

Verse 57

उत्तमांश्चाधमे कृत्वा नीचानुत्तमकर्मणि । आक्रुष्टास्ताडिता वापि ये विषादं न यान्त्यपि

အမြင်လွဲမှား၍ မြင့်မြတ်သူကို နိမ့်ချကာ နိမ့်သူကို အမြင့်ဆုံးကံအဖြစ် ထင်မြင်သူတို့သည်—ဆဲဆိုနှိပ်စက်ခံရသော်လည်း စိတ်ညစ်မကျ၊ ဝမ်းနည်းမလျော့—စိတ်ဓာတ်မလှုပ်ရှားဘဲ တည်ကြည်နေကြ၏။

Verse 58

ते योग्याः संयताः शुद्धाः शिवसंस्कारकर्मणि । अहिंसका दयावंतो नित्यमुद्युक्तचेतसः

သူတို့သာလျှင် သင့်တော်သူများ—ကိုယ်ကိုထိန်းချုပ်၍ သန့်ရှင်းကြ—ရှီဝ၏ သံသရာကင်းစေသော သံस्कारကမ္မနှင့် စည်းကမ်းကျင့်စဉ်တို့အတွက် ဖြစ်ကြသည်။ အဟింసာရှိ၍ ကရုဏာပြည့်ဝကာ စိတ်သည် အမြဲတမ်း ဘက်တီဖြင့် ကြိုးပမ်းနေ၏။

Verse 59

अमानिनो बुद्धिमंतस्त्यक्तस्पर्धाः प्रियंवदाः । ऋजवो मृदवः स्वच्छा विनीताः स्थिरचेतसः

ကိုယ်ကိုအရေးကြီးမထင်၊ ဉာဏ်ပညာရှိ၊ ပြိုင်ဆိုင်မှုကိုစွန့်လွှတ်၍ ချိုသာသောစကားပြောသူ—တည့်မတ်၊ နူးညံ့၊ သန့်ရှင်း၊ ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့၊ စိတ်တည်ငြိမ်သူ—ဤသို့သောဂုဏ်ရည်တို့သည် ပတိ (သီဝ) ၏ကရုဏာနှင့် ချည်နှောင်မှုမှ လွတ်မြောက်ခြင်းသို့ ဦးတည်သော ရှိုင်ဝမဂ္ဂအတွက် သင့်လျော်သူတို့၏ လက္ခဏာဖြစ်သည်။

Verse 60

शौचाचारसमायुक्ताः शिवभक्ता द्विजातयः । एवं वृत्तसमोपेता वाङ्मनःकायकर्मभिः

သန့်ရှင်းမှုနှင့် အကျင့်အကြံမှန်ကန်မှုတို့နှင့်ပြည့်စုံသော သီဝဘက္တ ဒွိဇတို့သည် ဤသို့သော စည်းကမ်းရှိသည့်နေထိုင်မှု၌ တည်မြဲရမည်—စကား၊ စိတ်၊ ကိုယ်ကာယလုပ်ရပ်တို့၌ ကောင်းစွာထိန်းညှိထားရမည်။

Verse 61

शोध्या बोध्या यथान्यायमिति शास्त्रेषु निश्चयः । नाधिकारः स्वतो नार्याः शिवसंस्कारकर्मणि

သမ္မာကျမ်းများအရ ဤအချက်ကို အတည်ပြုထားသည်—စည်းကမ်းတော်နှင့်အညီ သန့်စင်ခံရ၍ သင်ကြားခံရမည်။ မိန်းမသည် ကိုယ်တိုင်အလိုအလျောက်ဖြင့် သီဝ၏ သံಸ್ಕာရကర్మ (သီဝသက္ကရာ) ကို ဆောင်ရွက်ရန် လွတ်လပ်သော အခွင့်မရှိ။

Verse 62

नियोगाद्भर्तुरस्त्येव भक्तियुक्ता यदीश्वरे । तथैव भर्तृहीनाया पुत्रादेरभ्यनुज्ञया

ခင်ပွန်း၏ ညွှန်ကြားချက်အရလည်း အရှင်တော်အပေါ် ဘက္တိသည် အမှန်တကယ် တည်မြဲလာသည်။ ထို့အတူ ခင်ပွန်းမရှိသော မိန်းမအတွက်လည်း သားများနှင့် အိမ်ထောင်အကြီးအကဲတို့၏ ခွင့်ပြုချက်ဖြင့် ထိုဘက္တိသည် တည်မြဲလာသည်။

Verse 63

अधिकारो भवत्येव कन्यायाः पितुराज्ञया । शूद्राणां मर्त्यजातीनां पतितानां विशेषतः

အမှန်တကယ် မိန်းကလေး၏ အခွင့်အရေး (ဤရိတိ/အကျင့်ကို ဆောင်ရွက်ရန်) သည် ဖခင်၏ ခွင့်ပြုချက်ဖြင့်သာ ဖြစ်ပေါ်သည်—အထူးသဖြင့် Śūdra များ၊ လူသားအဖြစ် မွေးဖွားသူများနှင့် အထူးကာလအလွန် အကျင့်ပျက်ကျသူများအတွက် ဖြစ်သည်။

Verse 64

तथा संकरजातीनां नाध्वशुद्धिर्विधीयते । तैप्यकृत्रिमभावश्चेच्छिवे परमकारणे

ထို့အတူ မျိုးရောလူမျိုးမှ မွေးဖွားသူတို့အတွက်လည်း သတ်မှတ်ထားသော လမ်းစဉ်များဖြင့် သန့်စင်ခြင်းအပေါ် ကန့်သတ်ချက် မထား။ ထိုသူတို့တွင်ပင် ရှိဝ—အမြင့်ဆုံး အကြောင်းရင်း—အပေါ် သဘာဝကျ မကျပ်တည်းသော ဘက္တိရှိလျှင် သန့်စင်ခြင်းသည် အမှန်တကယ် ပြည့်စုံ၏။

Verse 65

पादोदकप्रदानाद्यैः कुर्युः पापविशोधनम् । अत्रानुलोमजाता ये युक्ता एव द्विजातिषु

ပာဒိုဒက (ခြေတော်ရေသန့်) ပေးအပ်ခြင်းစသည့် အကျင့်အထုံးများဖြင့် သူတို့သည် အပြစ်သန့်စင်ခြင်းကို ပြုလုပ်သင့်၏။ ဤနေရာတွင် အနုလိုမ အစဉ်အလာဖြင့် မွေးဖွား၍ နှစ်ကြိမ်မွေး (ဒွိဇ) အုပ်စုအတွင်း သင့်လျော်စွာ ပေါင်းစည်းထားသူတို့သည် ထိုတာဝန်များအတွက် အမှန်တကယ် သင့်တော်၏။

Verse 66

तेषामध्वविशुद्ध्यादि कुर्यान्मातृकुलोचितम् । या तु कन्या स्वपित्राद्यैश्शिवधर्मे नियोजिता

ထိုသူတို့အတွက် အဓွန် (လမ်းစဉ်/ထင်ရှားမှုအဆင့်များ) သန့်စင်ခြင်းစသည့် အခမ်းအနားများကို မိခင်ဘက် မျိုးရိုးနှင့် ကိုက်ညီသကဲ့သို့ ဆောင်ရွက်သင့်၏။ သို့ရာတွင် မိမိ၏ ဖခင်နှင့် အခြားအုပ်ထိန်းသူတို့က ရှိဝဓမ္မ၌ တာဝန်ပေးအပ်ထားသော အပျိုကလေးမ—

Verse 67

सा भक्ताय प्रदातव्या नापराय विरोधिने । दत्ता चेत्प्रतिकूलाय प्रमादाद्बोधयेत्पतिम्

သူမကို ဘက္တိရှိသော ပူဇော်သူထံသာ ပေးအပ်ရမည်၊ ဆန့်ကျင်သူ အခြားသူထံ မပေးရ။ မေ့လျော့မှုကြောင့် မလိုလားသူထံ ပေးပြီးသွားလျှင် ပတိ (ရှင်ဝ) ကို ချက်ချင်း အသိပေးရမည်။

Verse 68

अशक्ता तं परित्यज्य मनसा धर्ममाचरेत् । यथा मुनिवरं त्यक्त्वा पतिमत्रिं पतिव्रता

ထိုတာဝန်ကို ကိုယ်ဖြင့် မဆောင်ရွက်နိုင်လျှင် ထိုကို ချန်ထား၍ အနည်းဆုံး စိတ်ဖြင့် သမ္မာဓမ္မကို ကျင့်သင့်သည်။ မဟာမုနိကို စွဲလမ်းရာအဖြစ် စွန့်၍ ပတိဗြတား မယားသည် မိမိခင်ပွန်း မုနိ အတြီ အပေါ် သစ္စာတည်ခဲ့သကဲ့သို့။

Verse 69

कृतकृत्या ऽभवत्पूर्वं तपसाराध्य शङ्करम् । यथा नारायणं देवं तपसाराध्य पांडवान्

ယခင်က သူမသည် တပသဖြင့် သင်္ကရ (ရှီဝ) ကို အာရాధနာပြု၍ ရည်မှန်းချက် ပြည့်စုံသူ ဖြစ်လာ၏။ ထိုကဲ့သို့ပင် နာရာယဏဒေဝသည် တပသဖြင့် ပாண்டဝတို့ကို ပရသဒ်ပေးကာ ကူညီခဲ့သကဲ့သို့။

Verse 70

पतींल्लब्धवती धर्मे गुरुभिर्न नियोजिता । अस्वातन्त्र्यकृतो दोषो नेहास्ति परमार्थतः

«ဓမ္မနှင့်ညီသော ခင်ပွန်းကို ရရှိခဲ့ပြီး၊ အကြီးအကဲများ သို့မဟုတ် ဆရာများက မခိုင်းစေခဲ့သဖြင့်၊ အမှန်တကယ်အားဖြင့် မိမိမလွတ်လပ်မှုကြောင့် ဖြစ်လာသော အပြစ်တစ်စုံတစ်ရာ ဤနေရာ၌ မရှိပါ»။

Verse 71

शिवधर्मे नियुक्तायाश्शिवशासनगौरवात् । बहुनात्र किमुक्तेन यो ऽपि को ऽपि शिवाश्रयः

ရှီဝ၏ အမိန့်တော်၏ ဂုဏ်သိက္ခာကြောင့် သူမ/သူသည် ရှီဝဓမ္မ၏ လမ်းစဉ်၌ ခန့်အပ်ထား၏။ ဒီမှာ များများပြောရန် ဘာလိုသနည်း? ရှီဝကို အားကိုးရာယူသူ မည်သူမဆို သူ၏ လမ်း၌ တည်မြဲလိမ့်မည်။

Verse 72

संस्कार्यो गुर्वधीनश्चेत्संस्क्रिया न प्रभिद्यते । गुरोरालोकनादेव स्पर्शात्संभाषणादपि

ဒိက္ခာခံယူမည့် သစ္စာရှင်သည် ဂုရု၏ စည်းကမ်းအောက်၌ နေထိုင်လျှင် သန့်စင်သက္ကာ (သံස්ကာရ) မပျက်မကွက် ဖြစ်၏။ ဂုရုကို မြင်ရုံ၊ ထိတွေ့ရုံ၊ စကားပြောရုံဖြင့်ပင် ပူဇော်ပွဲသည် တည်ငြိမ်ကာ အတားအဆီးမရှိ ဆက်လက်ပြည့်စုံသွားသည်။

Verse 73

यस्य संजायते प्रज्ञा तस्य नास्ति पराजयः । मनसा यस्तु संस्कारः क्रियते योगवर्त्मना

ပညာဉာဏ် (ပရဉ္ဉာ) အမှန်တကယ် ပေါ်ထွန်းလာသူအတွက် ရှုံးနိမ့်ခြင်း မရှိ။ ယောဂလမ်းကြောင်းအတိုင်း စိတ်ဖြင့် ပြုလုပ်သော အတွင်းသန့်စင်မှု (သံස්ကာရ) သည် ဝိညာဉ်၏ အကျင့်အကြံကို သတ်မှတ်ပေးသော အဆုံးအဖြတ် သန့်စင်သက္ကာ ဖြစ်လာသည်။

Verse 74

स वक्ष्यते समासेन तस्य शक्यो न विस्तरः

ထိုသင်ကြားချက်ကို အကျဉ်းချုပ်သာ ပြောမည်၊ အပြည့်အစုံ အကျယ်တဝင့်ကိုတော့ တကယ်တမ်း မဖော်ပြနိုင်သေးသောကြောင့် ဖြစ်သည်။