Arjuna–Gaṇa Saṃvāda: Bāṇādhikāra, Tāpasa-veṣa, and the Ethics of Tapas (अर्जुन-गणसंवादः)

Verse 1

नन्दीश्वर उवाच । सनत्कुमार सर्वज्ञ शृणु लीलाम्परात्मनः । भक्तवात्सल्यसंयुक्तां तद्दृढत्वविदर्भिताम्

နန္ဒီဣශ්ဝရက ပြောသည်— အို စနတ်ကုမာရ၊ အရာအားလုံးကို သိမြင်တော်မူသူ၊ အမြင့်ဆုံး အတ္တမန်၏ လီလာတော်ကို နားထောင်လော့။ ၎င်းသည် ဘက္တတို့အပေါ် ချစ်ကြင်နာမှုနှင့် ပြည့်စုံ၍ ထိုဘက္တိ၏ တည်ကြည်ခိုင်မာမှုကို ထင်ရှားစေရန် စီမံထားသော အကြောင်းဖြစ်၏။

Verse 2

शिवोप्यथ स्वभृत्यं वै प्रेषयामास स द्रुतम् । बाणार्थे च तदा तत्रार्जुनोपि समगात्ततः

ထို့နောက် သခင်ရှီဝ (Śiva) သည်လည်း မိမိ၏ အမှုထမ်းကို လျင်မြန်စွာ စေလွှတ်하였다။ ထိုအချိန်၌ပင် အర్జုန (Arjuna) သည် မြားများကို ရှာဖွေရန် ထိုနေရာသို့ ရောက်လာ하였다။

Verse 3

एकस्मिन् समये प्राप्तौ बाणार्थं तद्गणार्जुनौ । अर्जुनस्तं पराभर्त्स्य स्वबाणं चाग्रहीत्तदा

တစ်ချိန်တည်းတွင် မြားအတွက် ဂဏ (Gaṇa) တစ်ဦးနှင့် အర్జုန (Arjuna) တို့ ရောက်လာကြသည်။ ထို့နောက် အర్జုနသည် ထိုသူကို ပြစ်တင်ကာ မိမိ၏ မြားများကို ချက်ချင်း ကိုင်ဆောင်၍ တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်ဆင်하였다။

Verse 4

गण प्रोवाच तं तत्र किमर्थं गृह्यते शरः । बाणश्चैवास्मदीयो वै मुच्यतां ऋषिसत्तम

ဂဏ (Gaṇa) များက ထိုနေရာ၌ သူ့အား ပြောကြသည်– “ဘာကြောင့် ဒီမြားကို ကိုင်ယူသနည်း။ ဤမြားသည် ဘာဏ (Bāṇa) ၏၊ ကျွန်ုပ်တို့ဘက်၏ ပိုင်ဆိုင်မှုဖြစ်သည်။ အရှင် ရှိသီအထွဋ်အမြတ်၊ လွှတ်ချပါ (ချထားပါ)။”

Verse 5

इत्युक्तस्तेन भिल्लस्य गणेन मुनिसत्तमः । सोर्जुनः शंकरं स्मृत्वा वचनं च तमब्रवीत्

ထိုဘီလ္လာတို့၏အဖွဲ့က ပြောဆိုလာသဖြင့် မုနိအထွတ်အမြတ် အာర్జုနသည် သင်္ကရ (ရှီဝ) ကို သတိရကာ ထိုဘီလ္လာခေါင်းဆောင်အား ဤစကားကို ပြော하였다။

Verse 6

अर्जुन उवाच । अज्ञात्वा किंच वदसि मूर्खोसि त्वं वनेचर । बाणश्च मोचितो मेऽद्य त्वदीयश्च कथं पुनः

အာర్జုနက ပြောသည်—“အမှန်ကို မသိဘဲ ဘာကြောင့် စကားပြောသနည်း၊ အို တောနေသူ မိုက်မဲသူ။ ယနေ့ လွှတ်ပစ်ထားသော မြားသည် ငါ၏မြားပင် ဖြစ်သည်၊ ထိုကို မည်သို့ သင်၏ဟု ထပ်မံ ဆိုနိုင်မည်နည်း?”

Verse 7

रेखारूपं च पिच्छानि मन्नामांकित एव च । त्वदीयश्च कथं जातः स्वभावो दुस्त्यजस्तव

“ဤလိုင်းသဏ္ဌာန် အမှတ်အသားများနှင့် ဤအမွှေးတောင်များသည် အမှန်တကယ် ငါ၏နာမတော်ဖြင့် မှတ်သားထားသည်။ သို့ရာတွင် သင်၏ဤသဘောသဘာဝသည် မည်သို့ ‘သင်၏ကိုယ်ပိုင်’ ဖြစ်လာပြီး၊ သင်အတွက် စွန့်လွှတ်ရန် အလွန်ခက်ခဲသနည်း?”

Verse 8

नन्दीश्वर उवाच । इत्येवन्तद्वचः श्रुत्वा विहस्य स गणेश्वरः । अर्जुनं ऋषिरूपं तं भिल्लो वाक्यमुपाददे

နန္ဒီဣශ්ဝရက ပြောသည်—ထိုစကားကို ကြားပြီးနောက် ဂဏေဣශ්ဝရသည် ရယ်မောလေ၏။ ထို့နောက် ဘိလ္လ (မုဆိုး) အဖြစ် သရုပ်ဆောင်ကာ ရှင်သန်တော်မူသော အာర్జုနကို၊ ဥဿီပုံစံယူထားသူအား စကားဆိုလေ၏။

Verse 9

तापस श्रूयतां रे त्वं न तपः क्रियते त्वया । वेषतश्च तपस्वी त्वं न यथार्थं छलायते

အို တပသီ၊ နားထောင်လော့။ သင်သည် တကယ်တမ်း တပသ (အာစကေသ) ကို မကျင့်သေး။ အပြင်အဆင်အဝတ်အစားဖြင့်သာ တပသီဖြစ်ပြီး အမှန်တကယ်မှာ လှည့်ဖြားမှု၌ ပါဝင်နေသည်၊ တပသစစ်မှန်မဟုတ်။

Verse 10

तपस्वी च कथं मिथ्या भाषते कुरुते नरः । नैकाकिनं च मां त्वं च जानीहि वाहिनीपतिम्

တပသီတစ်ယောက်က ဘယ်လိုလုပ် မမှန်ကန်စွာ ပြောဆို၊ ပြုမူနိုင်မလဲ။ သိထားလော့—ငါလည်း တစ်ယောက်တည်းမဟုတ်၊ သင်လည်း တစ်ယောက်တည်းမဟုတ်။ ငါကို ကောင်းကင်တပ်ဖွဲ့တို့၏ အရှင် “ဝါဟိနီပတိ” ဟု သိမှတ်လော့။

Verse 11

बहुभिर्वनभिल्लैश्च युक्तः स्वामी स आसत । समर्थस्सर्वथा कर्तुं विग्रहानुग्रहौ पुनः

ထိုအရှင်သည် တောနေသူများ အများအပြားနှင့်အတူ နေထိုင်တော်မူ၏။ အရာရာ၌ အင်အားပြည့်စုံသဖြင့် ထပ်မံ၍ ဆန့်ကျင်ခြင်းနှင့် ကရုဏာအနုဂ्रह နှစ်မျိုးလုံးကို ဖြစ်စေနိုင်တော်မူသည်—ဘက္တတို့ကို ကောင်းချီးပေး၍ ဓမ္မကို ဆန့်ကျင်သူတို့ကို တားဆီးတော်မူ၏။

Verse 12

वर्तते तस्य वाणीयं यो नीतश्च त्वयाधुना । अयं बाणश्च ते पार्श्वे न स्थास्यति कदाचन

သူ၏ အမိန့်သည် ယခုတိုင် တည်မြဲနေသေးသည်—သင်က ယခုလေးတင် ခေါ်ဆောင်သွားသော သူပင် ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် သင်၏ ဤမြားသည် သင့်ဘေး၌ မည်သည့်အခါမျှ မကျန်ရစ်တော့။

Verse 13

तपःफलं कथं त्वं च हातुमिच्छसि तापस । चौर्य्याच्छलार्द्यमानाच्च विस्मयात्सत्य भञ्जनात्

အို တပသီ၊ သင်၏ တပဿာ၏ အကျိုးကို မည်သို့ စွန့်လွှတ်လိုသနည်း။ ၎င်းသည် ခိုးယူမှုနှင့် လှည့်ဖြားမှုတို့ကြောင့် ထိခိုက်နေပြီး၊ အံ့ဩဝေဝါးမှုက စစ္စာကို ချိုးဖောက်စေသည်။

Verse 14

तपसा क्षीयते सत्यमेतदेव मया श्रुतम् । तस्माच्च तपसस्तेद्य भविष्यति फलं कुतः

“တပဿာကြောင့် စစ္စာသည် လျော့နည်းသွားသည်ဟု—ဤအရာကို ငါကြားဖူးသည်။ ထို့ကြောင့် အရှင်မြတ်၊ ထိုသို့သော တပဿာမှ အကျိုးသည် မည်သို့ ပေါ်ပေါက်နိုင်မည်နည်း?”

Verse 15

तस्माच्च मुच्यते बाणात्कृतघ्नस्त्वं भविष्यसि । ममैव स्वामिनो बाणस्तवार्थे मोचितो ध्रुवम्

ထို့ကြောင့် သင်သည် မြားမှ လွတ်မြောက်မည်။ သို့သော် သင်သည် ကျေးဇူးမသိသူဟု အမှန်ပင် နာမည်ထွက်မည်။ ငါ့အရှင်၏ မြားသည် သင့်အတွက်ပင် သေချာစွာ ပစ်လွှတ်ထားသည်။

Verse 16

शत्रुश्च मारितस्तेन पुनर्बाणश्च रक्षितः । अत्यन्तं च कृतघ्नोसि तपोशुभकरस्तथा

သူ၏လက်ဖြင့် ရန်သူကို သတ်ပြီးလျှင်ပင် ဘာဏကို ထပ်မံ ကာကွယ်ထားခဲ့သည်။ သို့ရာတွင် သင်သည် အလွန်အမင်း ကျေးဇူးမသိသူဖြစ်၏—သင်၏ တပဿာသည် မင်္ဂလာပေး၍ ကုသိုလ်ဖြစ်စေသည်ဟု ဆိုကြသော်လည်း။

Verse 17

सत्यं न भाषसे त्वं च किमतः सिद्धिमिच्छसि । प्रयोजनं चेद्बाणेन स्वामी च याच्यतां मम

သင်သည် အမှန်တရားကို မပြောပါ; ထို့ကြောင့် ဒီကနေ စိဒ္ဓိ (siddhi) ကို ဘယ်လို ရှာနိုင်မလဲ။ ဘာဏ (Bāṇa) နှင့် ပတ်သက်သော ရည်ရွယ်ချက်တစ်စုံတစ်ရာရှိလျှင် မိမိ၏ အရှင်—သီဝဘုရားထံ တောင်းလျှောက်ပါ။

Verse 18

ईदृशांश्च बहून्बाणांस्तदा दातुं क्षमः स्वयम् । राजा च वर्तते मेऽद्य किं त्वेवं याच्यते त्वया

«ဤသို့သောမြားများကို များစွာပေးနိုင်သူမှာ ငါကိုယ်တိုင်ပင် ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် ယနေ့ မင်းကြီးလည်း ငါနှင့်အတူရှိနေသဖြင့်—အဘယ်ကြောင့် ဤသို့ပင် ငါ့ကို တောင်းဆိုသနည်း?»

Verse 19

उपकारं परित्यज्य ह्यपकारं समीहसे । नैतद्युक्तं त्वयाद्यैव क्रियते त्यज चापलम्

«ကူညီကောင်းမှုကို စွန့်ပစ်ပြီး အန္တရာယ်ပြုရန် ကြိုးစားနေသည်။ ယနေ့ပင် ဤသို့ပြုခြင်းသည် မသင့်တော်—ဤအလျင်အမြန်၊ မတည်ငြိမ်သော အပြုအမူကို ချက်ချင်းစွန့်လော့»

Verse 20

नन्दीश्वर उवाच । इत्येवं वचनन्तस्य श्रुत्वा पार्थोर्जुनस्तदा । क्रोधं कृत्वा शिवं स्मृत्वा मितं वाक्यमथाब्रवीत्

နန္ဒီဣශ්ဝရ မိန့်တော်မူသည်။ «ထိုစကားကို ကြားသော် ပါර්ထ (အర్జုန) သည် ထိုခဏ က怒သော်လည်း၊ သီဝဘုရားကို သတိရကာ တိုင်းတာထားသော စကားကို ပြောလေ၏»

Verse 21

अर्जुन उवाच । शृणु भिल्ल प्रवक्ष्यामि न सत्यं तव भाषणम् । यथा जातिस्तथा त्वां च जानामि हि वनेचर

အర్జုန မိန့်သည်။ «နားထောင်လော့၊ ဘိလ္လာ။ ငါပြောမည်—သင်၏စကားသည် မမှန်။ သင်၏ဇာတိနှင့်အမျိုးအစားကဲ့သို့ပင် သင်လည်း ထိုသို့ပဲ ဖြစ်သည်; သင်သည် တောနေသူဟု ငါသိ၏»

Verse 22

अहं राजा भवांश्चौरः कथं युद्धप्रयुक्तता । युद्धं मे सबलैः कार्यं नाधमैर्हि कदाचन

«ငါက မင်းဖြစ်ပြီး သင်က သူခိုးဖြစ်သည်—ငါတို့နှစ်ဦးကြား စစ်ပွဲကို ဘယ်လိုမှ သင့်တော်စွာ စတင်နိုင်မလဲ။ ငါ တိုက်ရမည်ဆိုလျှင် ငါ၏စစ်သည် အင်အားကြီးသူတို့နှင့်သာ ဖြစ်ရမည်၊ အနိမ့်အကျသူတို့နှင့် မည်သည့်အခါမျှ မဟုတ်»။

Verse 23

तस्मात्ते च तथा स्वामी भविष्यति भवादृशः । दातारश्च वयं प्रोक्ताश्चौरा यूयं वनेचराः

ထို့ကြောင့် သင်တို့အပေါ်တွင်လည်း သင်တို့ကဲ့သို့သော သခင်တစ်ဦး ရှိလာမည်။ ငါတို့ကို “ပေးကမ်းသူများ” ဟု ဆိုကြပြီး၊ သင်တို့ကတော့ တောနေသူများ၊ “သူခိုးများ” ဟု ကြေညာထားကြသည်။

Verse 24

कथं याच्यो मया भिल्लराज एवं च साम्प्रतम् । त्वमेव याचसे नैव बाणं मां किं वनेचरः

«ဘီလ္လာမင်းရေ၊ အခုလိုအချိန်မှာ ငါက သင့်ထံကနေ ဘယ်လိုတောင်းခံနိုင်မလဲ။ တကယ်တော့ တောင်းခံနေသူက သင်ပဲ။ တောနေသူရေ၊ ဘာကြောင့် ငါ့ထံကနေ မြားတစ်စင်းကို တောင်းတာလဲ»။

Verse 25

ददामि ते तथा बाणान्सन्ति मे बहवो ध्रुवम् । राजा च ग्रहणं चैव न दास्यति तथा भवेत्

ငါသည် သင်အား မြားများကိုလည်း ပေးမည်—အမှန်တကယ် ငါ့ထံ၌ များစွာ ရှိသည်။ ထိုနည်းတူပင် ဘုရင်လည်း လက်ခံအတည်ပြုခြင်းကို မပေးမည်; ထိုသို့ပင် ဖြစ်လိမ့်မည်။

Verse 26

किम्पुनश्च तथा बाणान्प्रयच्छामि वनेचर । यदि मे या चिकीर्षा स्यात्कथं नागम्यतेऽधुना

ထို့ပြင် တောနေသူအို၊ အဘယ်ကြောင့် ငါသည် ထိုသို့သော မြားများကို ပေးအပ်ရမည်နည်း။ ငါ့တွင် အမှန်တကယ် ပြုလိုသော ရည်ရွယ်ချက်တစ်ခု ရှိခဲ့လျှင် ယခုချိန်တွင် အဘယ်ကြောင့် မပြီးမြောက်သနည်း။

Verse 27

यथागच्छतु ते भर्ता किमर्थं भाषतेऽधुना । आगत्य च मया सार्द्धं जित्वा युद्धे च माम्पुनः

“သင့်ခင်ပွန်းက မိမိစိတ်တိုင်းကျ လာပါစေ—အခု ဘာကြောင့် ဒီလို ပြောနေတာလဲ။ သူလာပြီး ငါနဲ့ တိုက်ခိုက်ကာ စစ်မြေပြင်မှာ ငါကို ထပ်မံ အနိုင်ယူပါစေ။”

Verse 28

नीत्वा बाणमिमं भिल्ल स्वामी ते वाहिनीपतिः । निजालयं सुखं यातु विलंबः क्रियते कथम्

“အို ဘိလ္လာ၊ ဒီမြားကို ယူသွားပါ။ သင့်အရှင်၊ စစ်တပ်အမိန့်ပေးသူသည် မိမိအိမ်ရာသို့ ပျော်ရွှင်စွာ သွားပါစေ။ အဘယ်ကြောင့် နှောင့်နှေးနေသနည်း?”

Verse 29

नन्दीश्वर उवाच । महेश्वरकृपाप्राप्तसद्बलस्यार्जुनस्य हि । इत्येतद्वचनं श्रुत्वा भिल्लो वाक्यमथाब्रवीत्

နန္ဒီဣශ්ဝရ မိန့်တော်မူ၏— «မဟာဒေဝ၏ ကရုဏာတော်ကြောင့် စစ်မှန်သော အင်အားကို ရရှိထားသော အာర్జုနသည် ဤစကားကို ကြားပြီးနောက်၊ ဘိလ္လာ မုဆိုးက ပြန်လည်ဖြေကြားလေ၏»။

Verse 30

भिल्ल उवाच । अज्ञोसि त्वं ऋषिर्नासि मरणं त्वीहसे कथम् । देहि बाणं सुखन्तिष्ठ त्वन्यथा क्लेशभाग्भवेः

ဘိလ္လာ မုဆိုးက ပြော၏— «သင်သည် မသိနားမလည်သူ၊ ရှိမဟုတ်။ ဒီမှာ သေခြင်းကို ဘယ်လို ရှာနိုင်မလဲ။ မြားကို ပေးအပ်ပြီး အေးချမ်းစွာ နေပါ; မဟုတ်လျှင် ဒုက္ခ၏ အစိတ်အပိုင်းကို ခံစားရလိမ့်မည်»။

Verse 31

नन्दीश्वर उवाच । इत्युक्तस्तेन भिल्लेन शिवसच्छक्तिशोभिना । गणेन पाण्डवस्तं च प्राह स्मृत्वा च शङ्करम्

နန္ဒီဣශ්ဝရ မိန့်တော်မူ၏— «ဘိလ္လာက ထိုသို့ ပြောဆိုသဖြင့်၊ ပाण्डဝ အာర్జုနသည် သင်္ကရကို သတိရကာ၊ ရှိဝ၏ စစ်မှန်သော သက္တိဖြင့် တောက်ပသော ဂဏာနှင့်အတူ သူ့အား ပြန်လည်ဖြေကြားလေ၏»။

Verse 32

अर्जुन उवाच । मद्वाक्यन्तत्त्वतो भिल्ल शृणु त्वं च वनेचर । आगमिष्यति ते स्वामी दर्शयिष्ये फलन्तदा

အာర్జုနက ပြောသည်— «အို ဘီလ္လာ၊ တောနေသူရေ၊ ငါ့စကားကို အမှန်တကယ်သော အဓိပ္ပါယ်အတိုင်း နားထောင်လော့။ သင်၏ သခင်သည် မကြာမီ ရောက်လာမည်; ထိုအခါ ငါသည် ဤအကြံ၏ အကျိုးကို သင်အား ပြသမည်»။

Verse 33

न शोभते त्वया युद्धं करिष्ये स्वामिना तव । उपहासकरं ज्ञेयं युद्धं सिंहसृगालयोः

ဤတိုက်ပွဲသည် သင်နှင့် မသင့်တော်။ ငါသည် သင်၏ သခင်နှင့် တိုက်မည်။ ခြင်္သေ့နှင့် မြေခွေးတို့၏ တိုက်ခိုက်မှုသည် ရယ်စရာသာ ဖြစ်ကြောင်း သိလော့။

Verse 34

श्रुतं च मद्वचस्तेऽद्य द्रक्ष्यसि त्वं महाबलम् । गच्छ स्वस्वामिनं भिल्ल यथेच्छसि तथा कुरु

«ယနေ့ သင်သည် ငါ၏စကားကို ကြားပြီးပြီ; ယခု သင်သည် မဟာအင်အားကို မြင်ရလိမ့်မည်။ အို ဘီလ္လာ၊ သင်၏မိမိသခင်ထံ ပြန်သွား၍ သင်လိုသလို ပြုလုပ်လော့»။

Verse 35

नन्दीश्वर उवाच । इत्युक्तस्तु गतस्तत्र भिल्लः पार्थेन वै मुने । शिवावतारो यत्रास्ते किरातो वाहिनीपतिः

နန္ဒီဣශ්ဝရက ပြောသည်—ထိုသို့ အမိန့်ခံရပြီးနောက်၊ မုနိရေ၊ ဘီလ္လာသည် ပါර්ထ (အာర్జုန) ၏စေခိုင်းချက်အတိုင်း ထိုနေရာသို့ သွားလေ၏။ ထိုနေရာမှာ သခင်၏အဝတာရ ကိရာတ (Kirāta) သည် တပ်ဖွဲ့ခေါင်းဆောင်အဖြစ် တည်ရှိနေ၏။

Verse 36

अथार्जुनस्य वचनं भिल्लनाथाय विस्तरात् । सर्वं निवेदयामास तस्यै भिल्लपरात्मने

ထို့နောက် သူသည် အာర్జုန၏စကားကို အသေးစိတ်အပြည့်အစုံဖြင့် ဘီလ္လာတို့၏အရှင်ထံ တင်ပြလေ၏။ ထိုဘီလ္လာခေါင်းဆောင်သည် အတွင်းစိတ်အနက်ရှိုင်းဆုံး၌ အမြင့်မြတ်သခင် (သီဝ) ကို ဘက်တိဖြင့် ဆည်းကပ်သူဖြစ်၏။

Verse 37

स किरातेश्वरः श्रुत्वा तद्वचो हर्षमागतः । आजगाम स्वसैन्येन शंकरो भिल्लरूपधृक्

ထိုစကားကို ကြားသော် ကိရာတေဣශ්ဝရသည် ဝမ်းမြောက်ခြင်းဖြင့် ပြည့်နှက်လေ၏။ ထို့နောက် သင်္ကရသည် မိမိ၏ အဖွဲ့အစည်းနှင့်အတူ ဘိလ္လာ မုဆိုးရုပ်ကို ဆောင်ကာ၊ သဂုဏ လီလာကို ဖော်ထုတ်၍ ဘုရားရေးရာ ရည်ရွယ်ချက် ပြည့်စုံစေရန် ရောက်လာလေ၏။

Verse 38

अर्जुनश्च तदा सेनां किरातस्य च पाण्डवः । दृष्ट्वा गृहीत्वा सशरन्धनुः सन्मुख आययौ

ထိုအခါ ပाण्डဝ အာర్జုနသည် ကိရာတ၏ စစ်တပ်ကို မြင်သဖြင့် မြားနှင့်အတူ လေးကို ကိုင်ယူကာ၊ မျက်နှာချင်းဆိုင် တိုက်ရိုက် ရှေ့သို့ တိုးဝင်သွားလေ၏။

Verse 39

अथो किरातश्च पुनः प्रेषयामास तं चरम् । तन्मुखेन जगौ वाक्यम्भारताय महात्मने

ထို့နောက် ကိရာတ သည် ထိုစုံထောက်-သံတမန်ကို ထပ်မံစေလွှတ်၍၊ သူ၏နှုတ်မှတစ်ဆင့် မဟာစိတ်ရှိသော ဘာရတ (အာర్జုန) ထံသို့ သတင်းစကားကို ပြောကြားစေ하였다။

Verse 40

इति श्रीशिवमहापुराणे तृतीयायां शतरुद्रसंहितायाम किरातावतारवर्णने भिल्लार्जुनसंवादोनाम चत्वारिंशोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် «သီရှီဝ မဟာပုရာဏ» တတိယပိုင်း «ရှတရုဒြ သံဟိတာ» အတွင်း၊ သီဝ၏ ကိရာတ အဝတာရကို ဖော်ပြရာ၌ «ဘိလ်နှင့် အာర్జုန၏ ဆွေးနွေးပွဲ» ဟူသော ခေါင်းစဉ်ဖြင့် အခန်း ၄၀ ပြီးဆုံး၏။

Verse 41

भ्रातरस्तव दुःखार्त्ताः कलत्रं च ततः परम् । पृथिवी हस्ततस्तेद्य यास्यतीति मतिर्मम

«သင်၏ညီအစ်ကိုတို့သည် ဝမ်းနည်းဒုက္ခဖြင့် ပင်ပန်းနေကြ၏၊ ထို့နောက် သင်၏ဇနီးလည်း ထိုနည်းတူပင်။ ယနေ့တွင် မြေကြီးတောင် သင်၏လက်မှ လွတ်ကျသွားမည်—ဤသည်မှာ ငါ၏ယုံကြည်ချက်ဖြစ်သည်»။

Verse 42

नन्दीश्वर उवाच । इत्युक्तं परमेशेन पार्थदार्ढ्यपरीक्षया । सर्वथार्जुनरक्षार्थं धृतरूपेण शंभुना

နန္ဒီဣශ්ဝရက ပြောသည်—ဤသို့ကို အမြင့်မြတ်သခင်က ပါර්ထ (အာర్జုန) ၏တည်ကြည်ခိုင်မာမှုကို စမ်းသပ်ရန် မိန့်တော်မူခဲ့သည်။ အမှန်တကယ် သမ္ဘုသည် သင့်လျော်သောရုပ်သဏ္ဌာန်ကို ခံယူကာ အာర్జုနကို ကာကွယ်ရန်အတွက် အပြည့်အဝ ပြုလုပ်ခဲ့သည်။

Verse 43

इत्युक्तस्तु तदागत्य सगणश्शंकरश्च तत् । विस्तराद्वृत्तमखिलमर्जुनाय न्यवेदयत्

ထိုသို့ ခေါ်ဆိုခံရသဖြင့် သင်္ကရ (ရှီဝ) သည် မိမိ၏ ဂဏာအဖွဲ့နှင့်အတူ ထိုနေရာသို့ ရောက်လာကာ ဖြစ်ပျက်သမျှ အကြောင်းအရာအားလုံးကို အာర్జုနအား အသေးစိတ် ပြောကြား하였다။

Verse 44

तच्छ्रुत्वा तु पुनः प्राह प्रार्थस्तं दूतमागतम् । वाहिनीपतये वाच्यम्विपरीतम्भविष्यति

ထိုစကားကို ကြားပြီးနောက် သူသည် တောင်းဆိုချက်နှင့် လာသော သံတမန်အား ထပ်မံ ပြောကြားသည်—“သင်တို့၏ စစ်တပ်ခေါင်းဆောင်ထံ သွားပြောပါ၊ မျှော်လင့်သကဲ့သို့ မဟုတ်ဘဲ ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်လာလိမ့်မည်” ဟု။

Verse 45

यद्यहं चैव ते बाणं यच्छामि च मदीयकम् । कुलस्य दूषणं चाहं भविष्यामि न संशयः

“အကယ်၍ ငါသည် ငါ့၏ ကိုယ်ပိုင်မြားကို သင်တို့အား ပေးလိုက်မည်ဆိုလျှင်၊ ငါသည် မိမိမျိုးရိုးအပေါ် အမည်းစက် ဖြစ်သွားမည်မှာ သံသယမရှိ” ဟု။

Verse 46

भ्रातरश्चैव दुखार्ताः भवन्तु च तथा ध्रुवम् । विद्याश्च निष्फलाः स्युस्तास्तस्मादागच्छ वै ध्रुवम्

“သင်၏ညီအစ်ကိုတို့လည်း ဝမ်းနည်းဒုက္ခဖြင့် ပင်ပန်းကြပါစေ—အမှန်တကယ်။ ထို့ပြင် သူတို့၏ပညာလည်း အကျိုးမဲ့ ဖြစ်ပါစေ။ ထို့ကြောင့် ချက်ချင်း ပြန်လာလော့—အမှန်ပင်” ဟု။

Verse 47

सिंहश्चैव शृगालाद्वा भीतो नैव मया श्रुतः । तथा वनेचराद्राजा न बिभेति कदाचन

ခြင်္သေ့က မြေခွေးကို ကြောက်သည်ဟု ငါမကြားဖူး။ ထိုနည်းတူ တောနေသတ္တဝါတို့၏ ဘုရင်သည် မည်သည့်အခါမျှ မကြောက်တတ်။ ထို့အတူ သခင်ရှင် (သီဝ) အတွင်း၌ တည်မြဲသူသည် သေးငယ်သော ခြိမ်းခြောက်မှုများကြောင့် မလှုပ်ရှားမတုန်လှုပ်။

Verse 48

नन्दीश्वर उवाच । इत्युक्तस्तं पुनर्गत्वा स्वामिनं पाण्डवेन सः । सर्वं निवेदयामास तदुक्तं हि विशेषतः

နန္ဒီဣශ්ဝရက ပြောသည်—ဤသို့ညွှန်ကြားခံရသဖြင့် သူသည် ထပ်မံ၍ မိမိသခင်ထံ ပြန်သွားကာ အရာအားလုံးကို တင်ပြလေ၏၊ အထူးသဖြင့် ပाण्डဝက ပြောခဲ့သော စကားကို။

Verse 49

अथ सोपि किराताह्वो महादेवस्ससैन्यकः । तच्छ्रुत्वा सैन्यसंयुक्तो ह्यर्जुनं चागमत्तदा

ထို့နောက် «ကိရာတ» (မုဆိုး) ဟုခေါ်သော မဟာဒေဝသည် မိမိ၏အဖော်အပါးတပ်စုနှင့်အတူ ထိုသတင်းကိုကြားသော် တပ်အင်အားနှင့်တကွ ချက်ချင်းထွက်ခွာ၍ အာర్జုနထံသို့ ရောက်လာ하였다။