Shiva Purana — Rudra Samhita, Shloka 43
अन्धक-प्रश्नः — Inquiry into Andhaka
Genealogy and Nature
ततस्तु देवेर्मुनिभिश्च सिद्धैः सर्वात्मकं यज्ञमयं करालम् । वाराहमाश्रित्य वपुः प्रधानमाराधितो विष्णुरनंतवीर्यः
tatastu devermunibhiśca siddhaiḥ sarvātmakaṃ yajñamayaṃ karālam | vārāhamāśritya vapuḥ pradhānamārādhito viṣṇuranaṃtavīryaḥ
ထို့နောက် နတ်တို့သည် မုနိများနှင့် စိဒ္ဓများနှင့်အတူ အနန္တဗီရျရှိသော ဗိဿနုကို ပူဇော်ကြ၏—အရာအားလုံး၌ အတ္တမအဖြစ် ပြည့်နှံ့တော်မူသူ။ ထိုအခါ သူသည် ယဇ္ဉာတရားကို ကိုယ်စားပြုသော ကြောက်မက်ဖွယ် ဝရာဟ (ဝက်တော) ရုပ်ကို ခံယူ၍ အမြင့်မြတ်သော ကိုယ်တော်ကို ထင်ရှားစေကာ သင့်လျော်စွာ ပူဇော်ခံ၍ ကျေနပ်တော်မူ၏။
Sūta Gosvāmin
Tattva Level: pati
FAQs
It highlights that divine help arises through collective ārādhana (devotional propitiation). Even mighty cosmic powers act effectively when approached with reverence, aligning worship (yajña) with the all-pervading Divine.
In Shaiva Siddhanta, Saguna worship is a valid means to receive grace: here the Devas worship a manifest form (Varāha). Likewise, devotees approach Shiva through the Liṅga—an accessible sacred form—while recognizing the Supreme as all-pervading.
The verse emphasizes ārādhana through yajña-like disciplined worship: offering, recitation, and focused devotion. Practically, one may apply this as daily pūjā with mantra-japa (e.g., pañcākṣarī “Om Namaḥ Śivāya”) performed with steadiness and reverence.