शङ्खचूडदूतागमनम् — The Arrival of Śaṅkhacūḍa’s Envoy (and Praise of Śiva)

Verse 1

सनत्कुमार उवाच । तत्र स्थित्वा दानवेन्द्रो महान्तं दानवेश्वरम् । दूतं कृत्वा महाविज्ञं प्रेषयामास शंकरम्

သနတ်ကုမာရ မိန့်တော်မူ၏—ထိုနေရာ၌ နေထိုင်လျက် ဒါနဝတို့၏ အရှင်သည် ဒါနဝအုပ်စိုးရှင်ကြီးတစ်ဦးကို ဉာဏ်ပညာပြည့်ဝ၍ ခွဲခြားသိမြင်နိုင်သူအဖြစ် သံတမန်အဖြစ် ခန့်အပ်ကာ သင်္ကရ (သီဝဘုရား) ထံသို့ စေလွှတ်하였다။

Verse 2

स तत्र गत्वा दूतश्च चन्द्रभालं ददर्श ह । वटमूले समासीनं सूर्यकोटिसमप्रभम्

ထိုသံတမန်သည် ထိုနေရာသို့ သွားရောက်ကာ ဗညန်ပင်အမြစ်အောက်၌ ထိုင်နေသော စန္ဒြဘားလကို တွေ့မြင်၏။ သူ၏ တောက်ပမှုသည် နေတစ်ဆယ်သန်းနှင့် တူညီလောက်အောင် ရောင်လင်းတောက်ပနေ၏။

Verse 3

कृत्वा योगासनं दृष्ट्या मुद्रायुक्तं च सस्मितम् । शुद्धस्फटिकसंकाशं ज्वलंतं ब्रह्मतेजस

ယောဂအာသနကို ခံယူ၍ မျက်မြင်တည်ငြိမ်ကာ မုဒြာတော်နှင့် ပြည့်စုံပြီး နူးညံ့စွာ ပြုံးလျက်ရှိ၏။ သူသည် သန့်ရှင်းသော စဖတိကကဲ့သို့ ကြည်လင်တောက်ပကာ ဘြဟ္မတေဇောဖြင့် မီးလောင်သကဲ့သို့ ထွန်းလင်းနေ၏။

Verse 4

त्रिशूलपट्टिशधरं व्याघ्रचर्मांबरावृतम् । भक्तमृत्युहरं शांतं गौरीकान्तं त्रिलोचनम्

သူသည် တြိရှူလ်နှင့် စစ်ပုဆိန်ကို ကိုင်ဆောင်၍ ကျားအရေဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်တော်မူ၏။ ငြိမ်းချမ်းတည်ငြိမ်သော ဂေါရီ၏ ချစ်မြတ်နိုးရာ အရှင်၊ မျက်စိသုံးပါးရှိတော်မူသော သုံးမျက်ရှင်—ဘက်တော်သားတို့၏ သေခြင်းကိုပင် ဖယ်ရှားတော်မူ၏။

Verse 5

तपसां फलदातारं कर्त्तारं सर्वसंपदाम् । आशुतोषं प्रसन्नास्य भक्तानुग्रहकारकम्

သူသည် တပသ၏အကျိုးကို ပေးသနားသူ၊ စည်းစိမ်အပေါင်းကို စီမံခန့်ခွဲသူ ဖြစ်၏။ အာရှုတိုးရှ်—လျင်မြန်စွာ ပျော်ရွှင်တော်မူသော သခင်၊ မျက်နှာတော် အမြဲတမ်း ကြည်လင်ငြိမ်းချမ်း၍—ဘက္တများကို ကရုဏာပြုရန်သာ လုပ်ဆောင်တော်မူသော ရှီဝတော် ဖြစ်၏။

Verse 6

विश्वनाथं विश्वबीजं विश्वरूपं च विश्वजम् । विश्वंभरं विश्वकरं विश्वसंहारकारणम्

စကြဝဠာ၏သခင် ဗိශ්ဝနာထကို ငါ ဦးချတော်မူ၏—ဖန်ဆင်းမှုအပေါင်း၏ မျိုးစေ့၊ စကြဝဠာကိုယ်တော်တိုင်ဖြစ်၍ စကြဝဠာအဖြစ် ပေါ်ထွန်းတော်မူသူ။ စကြဝဠာကို ထိန်းသိမ်းသူ၊ အရာအားလုံးကို ဖန်တီးသူ၊ လောကပျက်စီးခြင်း၏ အကြောင်းရင်းတော်မူ၏။

Verse 7

कारणं कारणानां च नरकार्णवतारणम् । ज्ञानप्रदं ज्ञानबीजं ज्ञानानन्दं सनातनम्

သူသည် အကြောင်းရင်းတို့၏ အကြောင်းရင်း၊ နရကဒုက္ခ၏ သမုဒ္ဒရာကို သတ္တဝါတို့အား ကူးမြောက်စေသူ ဖြစ်၏။ လွတ်မြောက်စေသော ဉာဏ်ကို ပေးသနားတော်မူ၏; ဉာဏ်၏ မျိုးစေ့တော်မူ၏; စစ်မှန်သော ဉာဏ်မှ ပေါ်ထွန်းသော အနန္ဒ—အမြဲတမ်းတည်မြဲသူ ဖြစ်၏။

Verse 8

अवरुह्य रथाद् दूतस्तं दृष्ट्वा दानवेश्वरः । शंकरं सकुमारं च शिरसा प्रणनाम सः

တမန်သည် ရထားမှ ဆင်း၍ ဒာနဝတို့၏ အရှင်ကို မြင်လျှင် ခေါင်းချ၍ ရိုသေစွာ ဦးချကန်တော့၏—ရှင်ကရတော်နှင့် ဒေဝကူမာရ (စကန္ဒ) တော်ကိုလည်း ဦးချကန်တော့၏။

Verse 9

वामतो भद्रकाली च स्कंदं तत्पुरतः स्थितम् । लोकाशिषं ददौ तस्मै काली स्कंदश्च शंकरः

သူ၏ဘယ်ဘက်၌ ဘဒ္ဒရကာလီ မယ်တော် ရပ်တည်၍၊ သူ၏ရှေ့၌ စကန္ဒာ ရပ်တည်၏။ ထို့နောက် ကာလီ၊ စကန္ဒာနှင့် သင်္ကရ (ရှီဝ) တို့က လောကအပေါင်း၏ မင်္ဂလာကောင်းချီးများကို သူ့အား ပေးသနားကြ၏။

Verse 10

अथासौ शंखचूडस्य दूतः परमशास्त्रवित् । उवाच शंकरं नत्वा करौ बद्ध्वा शुभं वचः

ထို့နောက် သင်္ခချူဍ၏တမန်—အမြင့်ဆုံးသောကျင့်ဝတ်သတ်မှတ်ချက်များကို ကျွမ်းကျင်သူ—သည် ရှင်ကရာကို ဦးညွှတ်ကာ လက်အုပ်ချီ၍ မင်္ဂလာစကားကို ပြော하였다။

Verse 11

दूत उवाच । शंखचूडस्य दूतोऽहं त्वत्सकाशमिहागतः । वर्तते ते किमिच्छाद्य तत्त्वं ब्रूहि महेश्वर

တမန်က ပြောသည်—«ကျွန်ုပ်သည် သင်္ခချူဍ၏တမန်ဖြစ်၍ သင်၏ရှေ့တော်သို့ ဤနေရာသို့ ရောက်လာပါသည်။ ယခု သင်သည် မည်သို့ပြုလိုသနည်း။ အမှန်တရားကို ပြောပါ၊ မဟေရှဝရအို»။

Verse 12

सनत्कुमार उवाच । इति श्रुत्वा च वचनं शंखचूडस्य शंकरः । प्रसन्नात्मा महादेवो भगवांस्तमुवाच ह

စနတ်ကုမာရက ပြောသည်—သင်္ခချူဍ၏ဤစကားကို ကြားသော် ရှင်ကရာ၊ မဟာဒေဝ၊ ဘဂဝန်သည် စိတ်နှလုံးတည်ငြိမ်၍ ထို့နောက် သူ့အား မိန့်ကြား하였다။

Verse 13

महादेव उवाच । शृणु दूत महाप्राज्ञ वचो मम सुखावहम् । कथनीयमिदं तस्मै निर्विवादं विचार्य च

မဟာဒေဝက မိန့်သည်—«အို ဉာဏ်ကြီးသောတမန်၊ ငါ၏ စိတ်ချမ်းသာနှင့် ကောင်းကျိုးကို ဆောင်သောစကားကို နားထောင်လော့။ ကောင်းစွာ စဉ်းစားပြီးနောက် အငြင်းပွားမှုကင်းစွာ သူ့ထံသို့ ဤစကားကို ပြောကြားလော့»။

Verse 14

विधाता जगतां ब्रह्मा पिता धर्मस्य धर्मवित् । मरीचिस्तस्य पुत्रश्च कश्यपस्तत्सुतः स्मृतः

လောကတို့ကို စီမံခန့်ခွဲသော ဗြဟ္မာသည် ဓမ္မကို သိမြင်သူဖြစ်၍ ဓမ္မ၏ အဖဟု မှတ်ယူကြသည်။ မရီချိသည် သူ၏ သားဟု ဆိုကြပြီး၊ ကရှျပသည် မရီချိ၏ သားဟု မှတ်တမ်းတင်ကြသည်။

Verse 15

दक्षः प्रीत्या ददौ तस्मै निजकन्यास्त्रयोदश । तास्वेका च दनुस्साध्वी तत्सौभाग्यविवर्द्धिनी

နှလုံးသားပျော်ရွှင်၍ ဒက္ခသည် မိမိ၏ သမီးတော် ဆယ့်သုံးပါးကို သူ့အား ပေးအပ်하였다။ ထိုတို့အနက် သီလသမာဓိရှိသော ဒနုသည် သူ၏ ကံကောင်းခြင်းနှင့် မင်္ဂလာသုခကို တိုးပွားစေ하였다။

Verse 16

चत्वारस्ते दनोः पुत्रा दानवास्तेजसोल्बणाः । तेष्वेको विप्रचित्तिस्तु महाबलपराक्रमः

ဒနုတွင် သားလေးပါးရှိ၍ တေဇောတောက်ပသော ဒာနဝများ ဖြစ်ကြသည်။ ထိုတို့အနက် ဗိပရစိတ္တိသည် အင်အားကြီးမား၍ ရဲရင့်သတ္တိထက်မြက်သူဟု ကျော်ကြား하였다။

Verse 17

तत्पुत्रो धार्मिको दंभो दानवेन्द्रो महामतिः । तस्य त्वं तनयः श्रेष्ठो धर्मात्मा दानवेश्वरः

သူ၏သားမှာ ဓမ္မတရားကိုလိုက်နာသော ဒಂಭ ဖြစ်၍ ဉာဏ်ကြီးမားသော ဒာနဝတို့၏ အရှင်တစ်ပါး ဖြစ်သည်။ သင်သည်လည်း သူ၏ အထူးမြတ်သော သားဖြစ်၍ သီလဓမ္မရှိကာ ဒာနဝတို့၏ အုပ်စိုးရှင် ဖြစ်သည်။

Verse 18

पुरा त्वं पाषर्दो गोपो गोपेष्वेव च धार्मिकः । अधुना राधिकाशापाज्जातस्त्वं दानवेश्वरः

အတိတ်ကာလ၌ သင်သည် နွားထိန်းသူတို့အနက် နွားထိန်းသူတစ်ဦးဖြစ်၍ ဓမ္မတရားကိုလိုက်နာသူ ဖြစ်하였다။ ယခုမူ ရာဓိကာ၏ ကျိန်စာကြောင့် သင်သည် ဒာနဝတို့၏ အရှင်အဖြစ် မွေးဖွားလာ하였다။

Verse 19

दानवीं योनिमायातस्तत्त्वतो न हि दानवः । निजवृतं पुरा ज्ञात्वा देववैरं त्यजाधुना

သင်သည် ဒာနဝ၏ မိခင်ဝမ်းသို့ ဝင်ရောက်မွေးဖွားလာသော်လည်း အမှန်တကယ် ဒာနဝ မဟုတ်ပါ။ မိမိ၏ အတိတ်က အကျင့်လမ်းစဉ်ကို သိရှိပြီးနောက် ယခုချက်ချင်း ဒေဝတို့အပေါ် ရန်ငြိုးကို စွန့်လွှတ်ပါ။

Verse 20

द्रोहं न कुरु तैस्सार्द्धं स्वपदं भुंक्ष्व सादरम् । नाधिकं सविकारं च कुरु राज्यं विचार्य च

သူတို့အပေါ် သစ္စာဖောက်မှု မပြုလော့။ မိမိ၏ သင့်တော်သော အခွင့်အာဏာကို လေးစားစွာ ခံစားလော့။ ထို့ပြင် စဉ်းစားသုံးသပ်ပြီးနောက် ရာဂနှင့် မမှန်ကန်သော ပြောင်းလဲမှုကြောင့် စိတ်လှုပ်ရှား၍ အလွန်အကျွံဖြင့် နိုင်ငံကို မအုပ်ချုပ်လော့။

Verse 21

देहि राज्यं च देवानां मत्प्रीतिं रक्ष दानव । निजराज्ये सुखं तिष्ठ तिष्ठंतु स्वपदे सुराः

“အို ဒာနဝါ၊ ဒေဝတို့၏ အာဏာကို ပြန်လည်ပေးအပ်လော့၊ ငါ၏ ကျေးဇူးတော်ကိုလည်း ထိန်းသိမ်းလော့။ မိမိနိုင်ငံ၌ ပျော်ရွှင်စွာ နေထိုင်လော့၊ ဆူရတို့လည်း မိမိတို့၏ သင့်တော်သော အနေအထား၌ တည်မြဲစေ” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

Verse 22

अलं भूतविरोधेन देवद्रोहेण किं पुनः । कुलीनाश्शुद्धकर्माणः सर्वे कश्यपवंशजाः

သတ္တဝါတို့အပေါ် ရန်ပြုခြင်းကို လုံလောက်ပြီ—ဒေဝတို့အပေါ် သစ္စာဖောက်ခြင်းကိုတော့ ဘာပြောရမည်နည်း။ သူတို့အားလုံးသည် မျိုးရိုးမြင့်မြတ်၍ ကုသိုလ်ကောင်းကင် သန့်ရှင်းသော ကర్మကို ကျင့်သုံးသူများဖြစ်ကာ ကശ്യပ မျိုးဆက်မှ မွေးဖွားလာကြသည်။

Verse 23

यानि कानि च पापानि ब्रह्महत्या दिकानि च । ज्ञातिद्रोहजपापस्य कलां नार्हंति षोडशीम्

ဘရဟ္မဏကို သတ်ခြင်းစသည့် အပြစ်အကုန်လုံးသည်ပင် မိမိ၏ ဆွေမျိုးကို သစ္စာဖောက်ခြင်းမှ ဖြစ်သော အပြစ်၏ ဆယ့်ခြောက်ပုံတစ်ပုံတောင် မမီကြ။

Verse 24

सनत्कुमार उवाच । इत्यादिबहुवार्त्तां च श्रुतिस्मृतिपरां शुभाम् । प्रोवाच शंकरस्तस्मै बोधयन् ज्ञानमुत्तमम्

စနတ်ကုမာရ မိန့်ဆိုသည်—ဤသို့ စြုတိနှင့် စ್ಮృతိ အပေါ် အခြေခံသော မင်္ဂလာရှိသည့် အကြောင်းအရာများစွာကို ကြားနာပြီးနောက်၊ သင်္ကရ (ရှင်ကရာ) သည် အမြင့်ဆုံးသော ဉာဏ်ကို သင်ကြားကာ သူ့အား နားလည်စေခဲ့သည်—အတ္တကို သီဝ (Śiva) အမြတ်ရှင် (Pati) နှင့် မောက္ခသို့ ဦးတည်စေသော ဉာဏ်ဖြစ်သည်။

Verse 25

शिक्षितश्शंखचूडेन स दूतस्तर्कवित्तम । उवाच वचनं नम्रो भवितव्यविमोहितः

သင်္ခချူဍက လေ့ကျင့်ပေးထားသော ထိုသံတမန်သည် အကြောင်းပြချက်ကို ကျွမ်းကျင်သူဖြစ်၍ မိမိသတင်းစကားကို နှိမ့်ချစွာ ပြောဆိုသော်လည်း ကံကြမ္မာ၏ အင်အားကြောင့် ဉာဏ်အမြင် မောဟဖြစ်နေ하였다။

Verse 26

दूत उवाच । त्वया यत्कथितं देव नान्यथा तत्तथा वचः । तथ्यं किंचिद्यथार्थं च श्रूयतां मे निवेदनम्

သံတမန်က ပြောသည်—“အရှင်ဘုရား၊ သင်ပြောသောစကားသည် အခြားမဟုတ်၊ အမှန်တကယ် ထိုသို့ပင် ဖြစ်ပါသည်။ သို့သော်လည်း အမှန်တရားနှင့် သင့်လျော်ရာကို အခြေခံသော ကျွန်ုပ်၏ တင်ပြချက်ကိုလည်း နားထောင်တော်မူပါ။”

Verse 27

ज्ञातिद्रोहे महत्पापं त्वयोक्तमधुना च यत् । तत्किमीशासुराणां च न सुराणां वद प्रभो

ယခု သင်မိန့်တော်မူသကဲ့သို့ မိမိဆွေမျိုးကို သစ္စာဖောက်ခြင်းသည် အလွန်ကြီးမားသော အပြစ်ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် အရှင်ဘုရား၊ ဤအရာသည် ဣဿ-အသူရတို့အပေါ်လည်း သက်ရောက်သလော၊ ဒေဝတို့အပေါ် မသက်ရောက်သလော—ပြောပြတော်မူပါ။

Verse 28

सर्वेषामिति चेत्तद्वै तदा वच्मि विचार्य च । निर्णयं ब्रूहि तत्राद्य कुरु संदेहभंजनम्

အကယ်၍ “အားလုံးအတွက်ပင်” ဟု မိန့်တော်မူလျှင်၊ ထိုအခါ ကျွန်ုပ်သည် စဉ်းစားသုံးသပ်ပြီးမှ ပြောပါမည်။ ယခု ဤကိစ္စ၌ အဆုံးအဖြတ်ကို ထုတ်ဖော်မိန့်ကြား၍ ကျွန်ုပ်၏ သံသယကို ချိုးဖျက်တော်မူပါ။

Verse 29

मधुकैटभयोर्दैत्यवरयोः प्रलयार्णवे । शिरश्छेदं चकारासौ कस्माच्चक्री महेश्वर

ပျက်ကွက်ကာလ၏ မဟာသမုဒ္ဒရာတွင် မဟာဒေဝသည် စက္ကရကို ကိုင်ဆောင်သူအဖြစ် ဖြစ်လာ၍ မဓုနှင့် ကိုင်ဋဘဟူသော ဒေတျအထွဋ်အမြတ် နှစ်ဦး၏ ခေါင်းကို အဘယ်ကြောင့် ဖြတ်တောက်ခဲ့သနည်း၊ အရှင် မဟေရှဝရ။

Verse 30

त्रिपुरैस्सह संयुद्धं भस्मत्वकरणं कुतः । भवाञ्चकार गिरिश सुरपक्षीति विश्रुतम्

«တိရိပုရနှင့် စစ်ပွဲသည် မည်သို့ အဆုံးသတ်၍ အားလုံးကို ပြာဖြစ်စေခဲ့သနည်း။ အို ဂိရိရှ (တောင်၏အရှင်)၊ သင်သည် ဒေဝတို့၏ အကာအကွယ်နှင့် ချန်ပီယံ (surapakṣa) ဟု ကျော်ကြားသည်»

Verse 31

गृहीत्वा तस्य सर्वस्वं कुतः प्रस्थापितो बलिः । सुतलादि समुद्धर्तुं तद्द्वारे च गदाधरः

«သူ၏ အရာအားလုံးကို သိမ်းယူပြီးနောက် ဘလီကို မည်သို့ ပို့ဆောင်ခဲ့သနည်း။ ထို့ပြင် စုတလာနှင့် အခြား အောက်လောကများမှ (သူ့ကို) မြှောက်တင်ရန်အတွက် ဂဒါကိုင်သူ (ဗိဿဏု) သည် ထိုတံခါး၌ ရပ်နေ하였다»

Verse 32

सभ्रातृको हिरण्याक्षः कथं देवैश्च हिंसितः । शुंभादयोऽसुराश्चैव कथं देवैर्निपातिताः

«ညီအစ်ကိုနှင့်အတူ ဟိရဏျာක්ෂကို ဒေဝတို့က မည်သို့ သတ်ဖြတ်ခဲ့သနည်း။ ထို့အပြင် သုಂಭနှင့် အခြား အဆုရတို့ကိုလည်း ဒေဝတို့က မည်သို့ လဲကျစေခဲ့သနည်း»

Verse 33

पुरा समुद्रमथने पीयूषं भक्षितं सुरैः । क्लेशभाजो वयं तत्र ते सर्वे फलभोगिनः

«ယခင်က ပင်လယ်ကို မွှေရာတွင် ဒေဝတို့သည် ပီယုသ (အမృత) ကို သောက်ခဲ့ကြသည်။ ထိုကိစ္စ၌ ကျွန်ုပ်တို့သည် ပင်ပန်းဒုက္ခကို ခံရသူများ ဖြစ်ပြီး၊ သူတို့အားလုံးသည် ထွက်ပေါ်လာသော အကျိုးကို ခံစားသူများ ဖြစ်ကြသည်»

Verse 34

क्रीडाभांडमिदं विश्वं कालस्य परमात्मनः । स ददाति यदा यस्मै तस्यै तस्यैश्वर्यं भवे त्तदा

«ဤကမ္ဘာလုံးသည် ကာလဟူသော အမြင့်ဆုံး အတ္တမ၏ ကစားစရာသာ ဖြစ်သည်။ သူသည် မည်သူ့ကို မည်သည့်အခါ ပေးလိုသနည်း၊ ထိုသူ၌ ထိုအခါ အာဏာနှင့် စည်းစိမ် ပေါ်ထွန်းလာသည်»

Verse 35

इति श्रीशिवमहापुराणे द्वितीयायां रुद्रसंहितायां पञ्चमे युद्धखंडे शंखचूडवधे शिवदूतसंवादो नाम पंचत्रिंशोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် «သီရှီဝ မဟာပုရာဏ» အတွင်း၊ ဒုတိယ ရုဒ္ရသံဟိတာ၏ ပဉ္စမ ယုဒ္ဓခဏ္ဍ၌၊ သင်္ခချೂဍ ကို သတ်ဖြတ်သည့် ကထာတွင် «ရှီဝ၏ သံတမန် (ရှီဝဒူတ) နှင့် ဆွေးနွေးခြင်း» ဟူသော အမည်ရှိ သုံးဆယ့်ငါးမြောက် အခန်းသည် ပြီးဆုံး၏။

Verse 36

तवानयोर्विरोधे च गमनं निष्फलं भवेत् । समसंबंधिनां तद्वै रोचते नेश्वरस्य ते

ဤနှစ်ဦး အပြန်အလှန် ရန်ဖြစ်နေချိန်တွင် သင်သွားလျှင် သင်၏ သွားခြင်းသည် အကျိုးမရှိ ဖြစ်လိမ့်မည်။ လောကီဆက်နွယ်မှုကိုသာ တန်းတူဟု မြင်သူတို့အတွက်တော့ သဘောကျနိုင်သော်လည်း၊ သင်က အရှင်ဖြစ်သဖြင့် မသင့်တော်ပါ။

Verse 37

सुरासुराणां सर्वेषामीश्वरस्य महात्मनः । इयं ते रहिता लज्जा स्पर्द्धास्माभिस्सहाधुना

အို မဟာစိတ်ရှိသော အရှင်၊ နတ်တို့နှင့် အသူရတို့ အားလုံး၏ အဓိပတိတော်—သင်သည် အရှက်အကြောက် ကင်းမဲ့သွားပြီလော။ ယခုအခါ အဘယ်ကြောင့် ကျွန်ုပ်တို့နှင့် ယှဉ်ပြိုင်ကာ အပြိုင်အဆိုင် ပြုနေသနည်း။

Verse 38

यतोधिका चैव कीर्तिर्हानिश्चैव पराजये । तवैतद्विपरीतं च मनसा संविचार्य ताम्

ရှုံးနိမ့်ရာတွင် ဂုဏ်သတင်း ပျက်စီးခြင်းသည် အမှန်တကယ် ပိုမိုကြီးမားသည်။ သို့သော် သင်၏ အမှု၌တော့ ထိုအရာသည် ပြောင်းပြန်ဖြစ်၏—ထိုကိစ္စကို စိတ်ထဲတွင် သေချာစွာ ဆင်ခြင်ပါ။

Verse 39

सनत्कुमार उवाच । इत्येतद्वचनं श्रुत्वा संप्रहस्य त्रिलोचनः । यथोचितं च मधुरमुवाच दानवेश्वरम्

သနတ်ကုမာရ ပြောသည်—ဤစကားများကို ကြားသော် သုံးမျက်စိရှင် (ရှီဝ) သည် နူးညံ့စွာ ပြုံးရယ်ပြီးနောက်၊ အချိန်အခါနှင့် ကိုက်ညီသကဲ့သို့ ချိုမြိန်သောအသံဖြင့် ဒာနဝတို့၏ အရှင်ထံ ပြောဆိုတော်မူ၏။

Verse 40

महेश उवाच । वयं भक्तपराधीना न स्वतंत्राः कदापि हि । तदिच्छया तत्कर्माणो न कस्यापि च पक्षिणः

မဟေရှ ပြောသည်—“ကျွန်ုပ်တို့သည် ဘက္တများအပေါ် မူတည်နေသူများဖြစ်၏; အမှန်တကယ် ကျွန်ုပ်တို့သည် မည်သည့်အခါမျှ လွတ်လပ်သူ မဟုတ်။ သူတို့၏ ဆန္ဒအတိုင်း ကျွန်ုပ်တို့ လုပ်ဆောင်ကြပြီး—မည်သူ့ဘက်ကိုမျှ မလိုက်ပါ (အလိုလိုက်လျက် မ偏မချ)။”

Verse 41

पुरा विधिप्रार्थनया युद्धमादौ हरेरपि । मधुकैटभयोर्देत्यवरयोः प्रलयार्णवे

ရှေးကာလ အစဦးတွင်ပင်၊ ဗိဓိ (ဗြဟ္မာ) ၏ ပန်ကြားတောင်းပန်မှုကြောင့် ဟရီ (ဗိဿနု) သည်လည်း ပျက်စီးကာလ၏ သမုဒ္ဒရာအတွင်း မဓုနှင့် ကိုင်တဘ အမည်ရှိ အဆူရာနှစ်ဦးနှင့် စစ်ပွဲဝင်ခဲ့သည်။

Verse 42

देवप्रार्थनया तेन हिरण्यकशिपोः पुरा । प्रह्रादार्थं वधोऽकारि भक्तानां हितकारिणा

ယခင်က ဒေဝတားတို့၏ ဆုတောင်းပန်ကြားမှုအရ၊ ဘက္တများအကျိုးပြုသော အရှင်သည် ပရဟ္လာဒကို ကာကွယ်ရန်နှင့် ဘုရား၏ ဘက္တတို့၏ ကောင်းကျိုးအတွက် ဟိရဏ္ယကသိပုကို သတ်ဖြတ်စေခဲ့သည်။

Verse 43

त्रिपुरैस्सह संयुद्धं भस्मत्वकरणं ततः । देवप्रार्थनयाकारि मयापि च पुरा श्रुतम्

ထို့နောက် တြိပုရနှင့် စစ်ပွဲဖြစ်ပြီး၊ နောက်ဆုံးတွင် ၎င်းတို့ကို ပြာဖြစ်အောင် ပြုလုပ်ခဲ့သည်—ဒေဝတားတို့၏ ပန်ကြားတောင်းပန်မှုကြောင့် ဖြစ်သည်ဟု၊ ငါလည်း ရှေးရိုးအစဉ်အလာမှ ကြားသိခဲ့သည်။

Verse 44

सर्वेश्वर्यास्सर्वमातुर्देवप्रार्थनया पुरा । आसीच्छुंभादिभिर्युद्धं वधस्तेषां तया कृतः

ရှေးကာလ၌ နတ်တို့၏ ပန်ကြားအလျောက် အလုံးစုံအုပ်စိုးသော အင်အား—အရာအားလုံး၏ မိခင်—သည် Śumbha နှင့် သူ၏အဖွဲ့တို့နှင့် စစ်ပွဲဝင်ကာ သူတို့ကို ကိုယ်တိုင် ဖျက်ဆီးခဲ့သည်။

Verse 45

अद्यापि त्रिदशास्सर्वे ब्रह्माणं शरणं ययुः । स सदेवो हरिर्मां च देवश्शरणमागतः

ယခုတိုင်အောင် နတ်အားလုံးသည် ဘြဟ္မာထံသို့ ခိုလှုံရန် သွားကြသည်။ ထို့အပြင် ဟရီ (ဗိဿနု) သည်လည်း နတ်တို့နှင့်အတူ ကျွန်ုပ်ထံသို့ ကာကွယ်စောင့်ရှောက်မှု တောင်းခံရန် ရောက်လာသည်။

Verse 46

हरिब्रह्मादिकानां च प्रार्थनावशतोप्यहम् । सुराणामीश्वरो दूत युद्धार्थमगमं खलु

ဟရီ၊ ဘြဟ္မာနှင့် အခြားနတ်တို့၏ ပန်ကြားမှုကြောင့် ကျွန်ုပ်တောင်လည်း လှုပ်ရှား၍ နတ်တို့၏ အရှင်ဖြစ်သော်လည်း စစ်ပွဲအတွက် သံတမန်အဖြစ် တကယ်ပင် ထွက်ခွာခဲ့သည်။

Verse 47

पार्षदप्रवरस्त्वं हि कृष्णस्य च महात्मनः । ये ये हताश्च दैतेया नहि केपि त्वया समाः

အမှန်တကယ် သင်သည် မဟာအတ္တမ ကృష్ణ၏ အထူးအပါအဝင် အကောင်းဆုံး အဖော်အပါးဖြစ်သည်။ သင်က သတ်ဖြတ်ခဲ့သော ဒೈတျာတို့တွင် သင်နှင့် တန်းတူနိုင်သူ တစ်ဦးမျှ မရှိ။

Verse 48

का लज्जा महती राजन् मम युद्धे त्वया सह । देवकार्यार्थमीशोहं विनयेन च प्रेषितः

အို မင်းကြီး၊ သင်နှင့်အတူ စစ်တိုက်ရခြင်း၌ ကျွန်ုပ်အတွက် အရှက်ကြီးမားမှု ဘာရှိမည်နည်း။ နတ်တို့၏ အရေးကိစ္စအတွက် ကျွန်ုပ်သည် အရှင်ဖြစ်သော်လည်း ယဉ်ကျေးနိမ့်ချစွာ ပို့ဆောင်ခံလာရသည်။

Verse 49

गच्छ त्वं शंखचूडे वै कथनीयं च मे वचः । स च युक्तं करोत्वत्र सुरकार्यं करोम्यहम्

သင်သည် အမှန်တကယ် သင်္ခချူဍ ထံသို့ သွား၍ ငါ၏စကားကို ပြောကြားလော့။ ဤကိစ္စ၌ သင့်လျော်သကဲ့သို့ သူလုပ်ဆောင်စေ; ငါသည် ဤနေရာတွင် ဒေဝတাদের အလုပ်ကို ဆောင်ရွက်မည်။

Verse 50

इत्युक्त्वा शंकरस्तत्र विरराम महेश्वरः । उत्तस्थौ शंखचूडस्य दूतोऽगच्छत्तदंतिकम्

ဤသို့ မဟာဣश्वर သင်္ကရက ပြောဆိုပြီးနောက် ထိုနေရာ၌ တိတ်ဆိတ်နေ하였다။ ထို့နောက် သင်္ခချူဍ၏ တမန်သည် ထ၍ သူ၏အနီးသို့ သွားရောက်ဝင်တွေ့하였다။