शिवलोकप्रवेशः (Entry into Śivaloka through successive gateways)
အဓ್ಯಾಯ ၃၀ တွင် Śivaloka သို့ ဝင်ရောက်ရာ၌ တံခါးအဆင့်ဆင့်နှင့် ခွင့်ပြုချက်အတိုင်းအတာများကို ဖော်ပြသည်။ စနတ်ကုမာရက “မဟာဒိဗ္ဗ” Śivaloka သည် အရာဝတ္ထုမဟုတ်၍ အထောက်အထားမရှိသော (nirādhāra, abhautika) နယ်မြေဟု ပြောကြားပြီး၊ ရောက်လာသော ဒေဝတ (အကြောင်းအရာတွင် ဘြဟ္မာ/ရာမေရှ္ဝရ ပါဝင်) ကို ရှင်းပြသည်။ ဗိṣṇုသည် အတွင်းစိတ်ပျော်ရွှင်စွာ ရတနာအလှဆင်များဖြင့် တောက်ပသော လောကကို မြင်ရသည်။ ပထမတံခါးတွင် gaṇa များက စောင့်ကြပ်ပြီး အလွန်တောက်ပကာ၊ ထို့နောက် ရတနာထိုင်ခုံပေါ်တွင် ထိုင်နေသော dvārapāla များကို တွေ့ရသည်။ သူတို့သည် အဖြူဝတ်စုံ၊ ရတနာအလှဆင်များနှင့် Śaiva လက္ခဏာများ—မျက်နှာငါး၊ မျက်စိသုံး၊ တြိရှူလ ကဲ့သို့ လက်နက်များ၊ ပြာလိမ်းခြင်းနှင့် rudrākṣa ပုတီး—တို့ဖြင့် ဖော်ပြထားသည်။ ဗိṣṇုက ဦးညွှတ်ကာ သခင်ကို တွေ့ဆုံလိုသည့် ရည်ရွယ်ချက်ကို ပြောပြီး ājñā ခွင့်ပြုချက်ရကာ အတွင်းသို့ ဝင်သည်။ ဤပုံစံသည် တံခါးများစွာ (၁၅ ခုကို ထင်ရှားစွာ ဖော်ပြ) တွင် ထပ်ခါတလဲလဲ ဖြစ်ပြီး၊ နောက်ဆုံး တံခါးကြီးတွင် Nandin ကို တွေ့ကာ နမസ്കာရနှင့် စတုတိ ပြုလျက် ခွင့်ပြုချက်ရပြီး အတွင်းပရိဝုဏ်သို့ ပျော်ရွှင်စွာ ဝင်ရောက်သည်။ အခန်းသည် သန့်ရှင်းရာနေရာကို အဆင့်လိုက် ဝင်ခွင့်စနစ်အဖြစ် မြေပုံဆွဲကာ ပရိုတိုကော၊ ဘက္တိ (stuti) နှင့် ခွင့်ပြုဝင်ရောက်ခြင်းတို့ကို Śiva နီးကပ်ရန် မဖြစ်မနေလိုအပ်ကြောင်း အလေးပေးသည်။
Shlokas
Verse 1
सनत्कुमार उवाच । गत्वा तदैव स विधिस्तदा व्यास रमेश्वरः । शिवलोकं महादिव्यं निराधारमभौतिकम्
သနတ်ကူမာရက ပြောသည်— ထိုနောက် ချက်ချင်းပင် စီမံခန့်ခွဲသူ ဗြဟ္မာသည်၊ အို ဗျာသ၊ ရှိဝ၏ အလွန်မြင့်မြတ်သည့် ဒိဗ္ဗလောကသို့ သွားလေ၏။ ထိုလောကသည် ပစ္စည်းအထောက်အထားမရှိ၊ ရုပ်ဝတ္ထုကို ကျော်လွန်သော အရာဖြစ်သည်။
Verse 2
साह्लादोभ्यन्तरं विष्णुर्जगाम मुदिताननः । नानारत्नपरिक्षिप्तं विलसंतं महोज्ज्वलम्
နှလုံးအတွင်း ပျော်ရွှင်လန်းဆန်းမှု ပြည့်ဝလျက်၊ မျက်နှာတော်သည် ဝမ်းမြောက်ခြင်းဖြင့် တောက်ပနေသော သခင်ဗိဿဏုသည် အတွင်းခန်းသို့ ဝင်ရောက်သွား၏။ ထိုအခန်းသည် အလွန်တောက်ပလင်းလက်၍ အမျိုးမျိုးသော ရတနာများဖြင့် ပတ်လည်တန်ဆာဆင်ထားသည်။
Verse 3
संप्राप्य प्रथमद्वारं विचित्रं गणसेवितम् । शोभितं परया लक्ष्म्या महोच्चमतिसुन्दरम्
ပထမတံခါးသို့ ရောက်သောအခါ၊ အံ့ဩဖွယ် အလှဆန်းကြယ်၍ သီဝ၏ ဂဏများက စောင့်ရှောက်ဝတ်ပြုနေသော ထိုတံခါးကို တွေ့မြင်၏။ ထိုတံခါးသည် အမြင့်မြတ်သော တင့်တယ်မှုဖြင့် တန်ဆာဆင်ထား၍ အလွန်မြင့်မားကာ အလွန်လှပ၏။
Verse 4
ददर्श द्वारपालांश्च रत्नसिंहासनस्थितान् । शोभिताञ्श्वेतवस्त्रैश्च रत्नभूषणभूषितान्
ထို့နောက် တံခါးစောင့်များကို တွေ့မြင်၏။ သူတို့သည် ရတနာဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားသော စင်္ဟာသနပေါ်၌ ထိုင်နေကြပြီး အဖြူရောင်ဝတ်စုံများဖြင့် တောက်ပလှပကာ ရတနာအလှဆင်ပစ္စည်းများဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားကြသည်။
Verse 5
पञ्चवक्त्रत्रिनयनान्गौरसुन्दरविग्रहान् । त्रिशूलादिधरान्वीरान्भस्मरुद्राक्षशोभितान्
ထို့ပြင် သူရဲကောင်းတို့ကို တွေ့မြင်၏။ သူတို့သည် မျက်နှာငါးခု၊ မျက်စိသုံးလုံးရှိ၍ ကိုယ်ရုပ်သည် ဖြူဝင်းလှပတောက်ပကြသည်။ တြိရှူလ်နှင့် အခြားလက်နက်များကို ကိုင်ဆောင်ကာ ဘဟ္စမ (bhasma) နှင့် ရုဒ္ရాక్ష (rudrākṣa) ပုတီးများဖြင့် တင့်တယ်လှပကြသည်။
Verse 6
सब्रह्मापि रमेशश्च तान् प्रणम्य विनम्रकः । कथयामास वृत्तान्तं प्रभुसंदर्शनार्थकम्
ထို့နောက် ရာမေရှာသည် ဗြဟ္မာနှင့်အတူ သူတို့အား နှိမ့်ချစွာ ဦးညွှတ်ပူဇော်ကာ၊ သခင်ဘုရား၏ မင်္ဂလာမြင်တွေ့ခြင်းသို့ ဦးတည်စေမည့် အကြောင်းအရာကို ပြောကြားလေ၏။
Verse 7
तदाज्ञां च ददुस्तस्मै प्रविवेश तदाज्ञया । परं द्वारं महारम्यं विचित्रं परम प्रभम्
သူတို့သည် သူ့အား ခွင့်ပြုတော်မူကြ၏။ ထိုအမိန့်အတိုင်း လိုက်နာ၍ အမြင့်မြတ်ဆုံးသော တံခါးဝသို့ ဝင်ရောက်လေ၏—အလွန်လှပ၍ အံ့ဩဖွယ်ကောင်းကာ အထွတ်အထိပ်တောက်ပမှုဖြင့် ရောင်လင်းနေ၏။
Verse 8
प्रभूपकंठगत्यर्थं वृत्तांतं संन्यवेदयत् । तद्द्वारपाय चाज्ञप्तस्तेनान्यं प्रविवेश ह
သခင်တော်ကို တွေ့ဆုံခွင့်ရရန်အတွက် သူသည် ဖြစ်ရပ်အကြောင်းအရာအားလုံးကို သေချာစွာ တင်ပြလေ၏။ ထို့နောက် တံခါးစောင့်၏ အမိန့်ညွှန်ကြားချက်အတိုင်း အခြားသတ်မှတ်ထားသော လမ်းမှ ဝင်ရောက်လေ၏။
Verse 9
एवं पंचदशद्वारान्प्रविश्य कमलोद्भवः । महाद्वारं गतस्तत्र नन्दिनं प्रददर्श ह
ဤသို့ ကမလိုဒ္ဘဝ (ဗြဟ္မာ) သည် တံခါးပေါက် ဆယ့်ငါးခုကို ဖြတ်သန်းဝင်ရောက်ပြီးနောက် အဓိက တံခါးကြီးသို့ ရောက်လေ၏။ ထိုနေရာ၌ သီဝ၏ နေရာတော်ကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်နေသော နန္ဒိန်ကို မြင်တွေ့လေ၏။
Verse 10
सम्यङ्नत्वा च तं स्तुत्वा पूर्ववत्तेन नन्दिना । आज्ञप्तश्च शनैर्विष्णुर्विवेशाभ्यंतरं मुदा
သူ့အား သေချာစွာ ဦးညွှတ်ကာ ချီးမွမ်းပြီးနောက်၊ နန္ဒိန်က ယခင်ကဲ့သို့ အမိန့်ပေးညွှန်ကြားသဖြင့် ဗိဿနုသည် ပျော်ရွှင်စိတ်ဖြင့် အတွင်းသို့ တဖြည်းဖြည်း ဝင်ရောက်လေ၏။
Verse 11
ददर्श गत्वा तत्रोच्चैस्सभां शंभोस्समुत्प्रभाम् । तां पार्षदैः परिवृतां लसद्देहैस्सुभूषिताम्
ထိုနေရာသို့ ရောက်သွားသောအခါ သူသည် အမြင့်တင်တောက်ပနေသော သမ္ဘူသခင်၏ စည်းဝေးခန်းမကို မြင်တွေ့လေ၏။ ထိုခန်းမသည် အလွန်တောက်ပသော ရောင်ခြည်ဖြင့် လင်းလက်ကာ၊ သီဝ၏ ပါရ်ෂဒများက ဝိုင်းရံထားပြီး သူတို့၏ တောက်ပသော ကိုယ်ရောင်ဖြင့် လှပစွာ အလှဆင်ထားလေ၏။
Verse 12
महेश्वरस्य रूपैश्च दिग्भुजैश्शुभकांतिभिः । पञ्चवक्त्रैस्त्रिनयनैश्शितिकंठमहोज्ज्वलैः
သူတို့သည် မဟေရှဝရ၏ ရုပ်သဏ္ဌာန်များကို မြင်ကြ၏။ ကောင်းမြတ်သည့် တောက်ပမှုဖြင့် ထွန်းလင်း၍ လက်များသည် အရပ်အနှံ့သို့ ဖြန့်ကျက်ကာ မျက်နှာငါးပါး၊ မျက်စိသုံးပါးရှိပြီး နီလကဏ္ဌရှင်အဖြစ် အလွန်တောက်ပလျက်ရှိ၏။
Verse 13
सद्रत्नयुक्तरुद्राक्षभस्माभरणभूषितैः । नवेन्दुमंडलाकारां चतुरस्रां मनोहराम्
ကောင်းမြတ်သော ရတနာများ၊ ရုဒ္ရాక్ష မဏိကာများ၊ ဘဟ္စမ (သန့်ရှင်းသော ပြာ) နှင့် အလှဆင်ပစ္စည်းများဖြင့် တန်ဆာဆင်ထား၍ ချစ်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။ လဆန်းဝိုင်းကဲ့သို့ ပုံသဏ္ဌာန်ရှိပြီး လေးထောင့်ပုံ (စတုရသ) အလှတရားဖြင့် ဖွဲ့စည်းထား၏။
Verse 14
मणीन्द्रहारनिर्माणहीरसारसुशोभिताम् । अमूल्यरत्नरचितां पद्मपत्रैश्च शोभिताम्
ရတနာတို့၏ အရှင်အတွက် သင့်တော်သော လည်ဆွဲများတွင် စိန်၏ အနှစ်သာရကောင်းဆုံးကို ထည့်သွင်းတန်ဆာဆင်ထား၍ အလွန်တင့်တယ်လှသည်။ တန်ဖိုးမတိုင်းနိုင်သော ရတနာများဖြင့် ဖန်တီးထားပြီး ကြာပန်းရွက်ပုံ အလှဆင်မှုများဖြင့် ထပ်မံလှပစေ၏။
Verse 15
माणिक्यजालमालाभिर्नानाचित्रविचित्रिताम् । पद्मरागेन्द्ररचितामद्भुतां शंकरेच्छया
မဏိက്യ (ရူဘီ) ပန်းကုံးကွန်ယက်များဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားပြီး အံ့ဩဖွယ် အလှပုံစံမျိုးစုံဖြင့် အလှဆင်ထား၏။ ပဒ္မရာဂ ရတနာတို့၏ အရှင်က ဖန်တီးသည့် အံ့သြဖွယ် လက်ရာဖြစ်ပြီး၊ ရှင်ကရာ၏ ကိုယ်တိုင်ဆန္ဒကြောင့် ပေါ်ထွန်းလာ၏။
Verse 16
सोपानशतकैर्युक्तां स्यमंतकविनिर्मितैः । स्वर्णसूत्रग्रन्थियुक्तैश्चारुचन्दनपल्लवैः
စျမန်တကက ဖန်တီးထားသော အဆင့်တက်လှေကား ရာချီဖြင့် ပြည့်စုံပြီး၊ ရွှေကြိုးဖြင့် ချည်ထုံးထားသော ချစ်ဖွယ် စန္ဒကူးအရွက်အခက်များဖြင့်လည်း အလှဆင်ထား၏။
Verse 17
इन्द्रनीलमणिस्तंभैर्वेष्टितां सुमनोहराम् । सुसंस्कृतां च सर्वत्र वासितां गंधवायुना
ထိုနေရာသည် အိန္ဒြနီလာ (နီလာရတနာ) တိုင်များဖြင့် ဝိုင်းရံထား၍ အလွန်လှပစွာ မြင်ရသကဲ့သို့ စိတ်ကိုဖမ်းစားသည်။ အစိတ်အပိုင်းတိုင်းကို ကောင်းစွာအလှဆင်ထားပြီး မွှေးကြိုင်သောလေညင်းက နေရာအနှံ့ သင်းပျံ့စေသည်။
Verse 18
सहस्रयोजनायामां सुपूर्णां बहुकिंकरैः । ददर्श शंकरं सांबं तत्र विष्णुस्सुरेश्वरः
ထိုနေရာတွင် ဒေဝတို့၏အရှင် ဗိဿဏုသည် ယောဇနာတစ်ထောင်အလျားကျယ်ဝန်း၍ အမှုထမ်းများစွာဖြင့် ပြည့်နှက်နေသောဒေသ၌ အမ္ဘာ (ဉမာ) နှင့်အတူ မင်္ဂလာရှင် သင်္ကရ (ရှင်ဝ) ကို မြင်တွေ့하였다။
Verse 19
वसंतं मध्यदेशे च यथेन्दुतारकावृतम् । अमूल्यरत्ननिर्माणचित्रसिंहासनस्थितम्
အလယ်ဒေသ၌ နွေဦးကဲ့သို့ တောက်ပသည့် ရောင်ခြည်တစ်ရပ် ပေါ်ထွန်း၍ လနှင့်ကြယ်တို့က ဝိုင်းရံနေသည်။ ထိုအရှင်သည် တန်ဖိုးမတွက်နိုင်သော ရတနာများဖြင့် အနုစိတ်တည်ဆောက်ထားသော အံ့ဖွယ်သိင်္ဟာသနပေါ်၌ ထိုင်နေသည်။
Verse 20
किरीटिनं कुंडलिनं रत्नमालाविभूषितम् । भस्मोद्धूलितसर्वाङ्गं बिभ्रतं केलिपंकजम्
ထိုအရှင်သည် မကွတ်နှင့် နားကပ်တို့ကို ဆင်မြန်း၍ ရတနာပန်းကုံးဖြင့် တင့်တယ်လှပသည်။ ကိုယ်အင်္ဂါအနှံ့ကို သန့်ရှင်းသော ဘသ္မ (ပြာ) ဖြင့် လိမ်းထားပြီး လက်၌ လီလာ၏ သင်္ကေတဖြစ်သော ကြာပန်းကို ကိုင်ဆောင်ထားသည်။
Verse 21
पुरतो गीतनृत्यश्च पश्यंतं सस्मितं मुदा
အရှေ့တော်၌ သီချင်းဆိုခြင်းနှင့် အကကွက်များ ရှိနေပြီး၊ ထိုအရှင်သည် ပျော်ရွှင်မှုဖြင့် နူးညံ့စွာ ပြုံးလျက် ကြည့်ရှုနေသည်။
Verse 22
शांतं प्रसन्नमनसमुमाकांतं महोल्लसम् । देव्या प्रदत्त ताम्बूलं भुक्तवंतं सुवासितम्
သူသည် ငြိမ်သက်၍ စိတ်ကြည်လင်သော၊ ဥမာ၏ချစ်မြတ်နိုးရာ သခင်၊ အလွန်တောက်ပသော သီဝရှင်ကို မြင်တွေ့၏။ နတ်မက ပူဇော်သည့် မွှေးကြိုင်သော တမ္ဗူလာ (ဘီတယ်) ကို လက်ခံ၍ ဝါးစားနေတော်မူ၏။
Verse 23
गणैश्च परया भक्त्या सेवितं श्वेतचामरैः । स्तूयमानं च सिद्धैश्च भक्तिनम्रात्मकंधरैः
သခင်ကို ဂဏများက အမြင့်မြတ်ဆုံးသော ဘက္တိဖြင့် ဆောင်ရွက်ပူဇော်ကြပြီး အဖြူရောင် ချာမရ (ယက်ပန်) များဖြင့် လေညှင်းပေးကြ၏။ ထို့ပြင် ဘက္တိကြောင့် ကိုယ်ဟန်အမူအရာပင် နိမ့်ချနူးညံ့သွားသော စိဒ္ဓများကလည်း ချီးမွမ်းကြ၏။
Verse 24
गुणातीतं परेशानं त्रिदेवजनकं विभुम् । निर्विकल्पं निराकारं साकारं स्वेच्छया शिवम्
ကျွန်ုပ်သည် သီဝရှင်ကို စိတ်ထဲတွင် ဆင်ခြင်ပူဇော်၏—ဂုဏသုံးပါးကို ကျော်လွန်သော အမြင့်ဆုံးသခင်၊ အရာအားလုံးထက် အထက်တန်းကျသော အဓိပတိ၊ သုံးပါးသော ဒေဝတားတို့၏ မူလအရင်းအမြစ်ဖြစ်သော အလုံးစုံပြန့်နှံ့သခင်။ အမြင့်ဆုံးသဘောတရား၌ အယူအဆခွဲခြားမှုကင်း၍ အရုပ်မဲ့သော်လည်း၊ ကိုယ်တော်၏ ဆန္ဒတော်ဖြင့် ကရုဏာနှင့် မောက္ခအတွက် ရုပ်သဏ္ဍာန်ကို ခံယူတော်မူ၏။
Verse 25
अमायमजमाद्यञ्च मायाधीशं परात्परम् । प्रकृतेः पुरुषस्यापि परमं स्वप्रभुं सदा
ကိုယ်တော်သည် မောဟကင်း၍ မမွေးဖွား၊ အစမရှိသော အဒိတိဖြစ်၏။ မာယာ၏ အရှင်၊ အမြင့်ဆုံးထက်ပင် အထက်တန်းကျ၏။ အမြဲတမ်း အတ္တမိမိ၏ အထွဋ်အမြတ် သခင်အဖြစ်၊ ပရကృతိ (သဘာဝ) နှင့် ပုရုရှ (သတိရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်) နှစ်ပါးလုံးကို ကျော်လွန်တော်မူ၏။
Verse 26
एवं विशिष्टं तं दृष्ट्वा परिपूर्णतमं समम् । विष्णुर्ब्रह्मा तुष्टुवतुः प्रणम्य सुकृतांजली
ဤသို့ ထူးမြတ်လွန်ကဲ၍ အပြည့်စုံဆုံး၊ အမြဲတမ်း တူညီမပြောင်းလဲသော ကိုယ်တော်ကို မြင်ပြီးနောက်၊ ဗိဿနုနှင့် ဗြဟ္မာတို့သည် ဦးညွှတ်ကန်တော့ကာ လက်နှစ်ဖက်ကို အည္ဇလီဖြင့် စုပေါင်း၍ ဘက္တိဖြင့် ချီးမွမ်းကြ၏။
Verse 27
विष्णुविधी ऊचतुः । देवदेव महादेव परब्रह्माखिलेश्वर । त्रिगुणातीत निर्व्यग्र त्रिदेवजनक प्रभो
ဗိဿနုနှင့် ဗြဟ္မာတို့က လျှောက်တော်မူကြသည်။ «ဒေဝတို့၏ ဒေဝ၊ မဟာဒေဝ—အမြင့်ဆုံး ဗြဟ္မန်နှင့် အလုံးစုံ၏ အရှင်! သုံးဂုဏ်ကို ကျော်လွန်၍ စိတ်မလှုပ်ရှားသော အရှင်၊ တ్రိဒေဝတို့၏ မူလအဖ၊ အာဏာရှင်ကြီး!»
Verse 28
वयं ते शरणापन्ना रक्षस्मान्दुखितान्विभो । शंखचूडार्दितान्क्लिष्टान्सन्नाथान्परमेश्वर
«ကျွန်ုပ်တို့သည် သင့်ထံ၌ အားကိုးခိုလှုံလာပါပြီ။ အလုံးစုံ၌ ပြန့်နှံ့သော အရှင်၊ ဝမ်းနည်းဒုက္ခခံနေရသော ကျွန်ုပ်တို့ကို ကာကွယ်တော်မူပါ။ သင်္ခချူဍက နှိပ်စက်၍ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေကြပါသည်။ ပရမေရှ္ဝရ၊ ကျွန်ုပ်တို့၏ အမှန်တကယ် အကာအကွယ်နှင့် ခိုလှုံရာ ဖြစ်တော်မူပါ»
Verse 29
अयं योऽधिष्ठितो लोको गोलोक इति स स्मृतः । अधिष्ठाता तस्य विभुः कृष्णोऽयं त्वदधिष्ठितः
«အုပ်စိုးထားသော ဤလောကကို ‘ဂိုလိုက’ ဟု မှတ်ယူကြသည်။ ထို၏ အုပ်စိုးရှင်မှာ အလုံးစုံပြန့်နှံ့သော ကృష్ణ ဖြစ်၏။ သို့ရာတွင် ထိုကృష్ణတော်ပင် သင် (ရှီဝ) ၏ အာဏာအောက်၌ တည်ရှိပြီး သင့်က ထူထောင်ထားတော်မူ၏»
Verse 30
इति श्रीशिव महापुराणे द्वितीयायां रुद्रसंहितायां पञ्चमे युद्धखंडे शंखचूडवधे देवदेवस्तुतिर्नाम त्रिंशोऽध्यायः
ဤသို့ဖြင့် «သီရှီဝ မဟာပုရာဏ» ၏ ဒုတိယပိုင်း ရုဒြသံဟိတာ၌၊ ပဉ္စမ ယုဒ္ဓခဏ္ဍ၌၊ သင်္ခချူဍ သတ်ဖြတ်ခြင်း အကြောင်းအရာအတွင်း၊ «ဒေဝဒေဝစတုတိ» ဟူသော “ဒေဝတို့၏ ဒေဝကို ချီးမွမ်းသီချင်း” အမည်ရှိ သုံးဆယ်မြောက် အခန်း ပြီးဆုံး၏။
Verse 31
तेन निस्सारिताः शंभो पीड्यमानाः समंततः । हृताधिकारस्त्रिदशा विचरंति महीतले
အို သမ္ဘူရေ၊ သူ၏နှင်ထုတ်ခြင်းကို ခံရ၍ အရပ်ရပ်မှ ဖိနှိပ်ခံနေရသော သုံးဆယ်သော ဒေဝတားတို့သည်၊ ဒေဝအာဏာကို လုယူခံရပြီး မြေပြင်ပေါ်၌ လှည့်လည်သွားလာကြ၏။
Verse 32
त्वां विना न स वध्यश्च सर्वेषां त्रिदिवौकसाम् । तं घातय महेशान लोकानां सुखमावह
အရှင် မဟေရှဝရ၊ သင်မရှိလျှင် ထိုသူကို သုံးလောကကောင်းကင်နေထိုင်သူတို့အနက် မည်သူမျှ မသတ်နိုင်ပါ။ ထို့ကြောင့် အရှင်ကြီး၊ ထိုသူကို ချေမှုန်းသတ်ပြီး လောကတို့သို့ ချမ်းသာသုခကို ဆောင်ကြဉ်းပါ။
Verse 33
त्वमेव निर्गुणस्सत्योऽनंतोऽनंतपराक्रमः । सगुणश्च सन्निवेशः प्रकृतेः पुरुषात्परः
သင်တော်မူသည်သာ ဂုဏ်လက္ခဏာကင်းသော သစ္စာတရား—မှန်ကန်၍ အနန္တ၊ အနန္တသော အင်အားတော်ရှိ၏။ သို့ရာတွင် သင်သည် ဂုဏ်နှင့် ရုပ်သဏ္ဌာန်ဖြင့်လည်း ထင်ရှားတော်မူပြီး၊ ပရကృతి (သဘာဝ) နှင့် ပုရုෂ (သိမြင်စိတ်) တို့ကိုလည်း ကျော်လွန်ကာ အထက်ဆုံး၌ တည်တော်မူ၏။
Verse 34
रजसा सृष्टिसमये त्वं ब्रह्मा सृष्टिकृत्प्रभो । सत्त्वेन पालने विष्णुस्त्रिभुवावन कारकः
အရှင်ဘုရား၊ ဖန်ဆင်းချိန်၌ ရဇသ်၏ အင်အားဖြင့် သင်သည် ဘြဟ္မာဖြစ်ကာ လောကကို ဖန်ဆင်းတော်မူ၏။ ထိန်းသိမ်းရာ၌ စတ္တဝ၏ အင်အားဖြင့် သင်သည် ဗိဿဏုဖြစ်ကာ သုံးလောကကို ကာကွယ်တော်မူ၏။
Verse 35
तमसा प्रलये रुद्रो जगत्संहारकारकः । निस्त्रैगुण्ये शिवाख्यातस्तुर्य्यो ज्योतिः स्वरूपकः
ပျက်သုဉ်းချိန်၌ တမသ်၏ အင်အားဖြင့် ရုဒြသည် စကြဝဠာကို ပြန်လည်ရုပ်သိမ်း၍ ဖျက်ဆီးသူဖြစ်တော်မူ၏။ သို့သော် ဂုဏ်သုံးပါးကို ကျော်လွန်သော အခြေအနေ၌ သင်သည် «ရှီဝ» ဟု ခေါ်ကြပြီး တုရိယ (စတုတ္ထ) သော သန့်ရှင်းသော အလင်း (ဂျျိုတိစ်) အဖြစ်တော်မူ၏။
Verse 36
त्वं दीक्षया च गोलोके त्वं गवां परिपालकः । त्वद्गोशालामध्यगश्च कृष्णः क्रीडत्यहर्निशम्
သင်၏ ဒီက္ခာ (အဘိသေက) အကျိုးကြောင့် သင်သည် ဂိုလိုက၌ နေထိုင်ရန် သင့်တော်၏။ သင်သည် နွားများ၏ အုပ်ထိန်းသူဖြစ်၏။ ထို့ပြင် သင်၏ နွားတဲအလယ်၌ နေထိုင်သော ကృష్ణသည် နေ့ညမပြတ် ထိုနေရာ၌ ကစားပျော်မြူးလျက်ရှိ၏။
Verse 37
त्वं सर्वकारणं स्वामी विधि विष्ण्वीश्वरः परम् । निर्विकारी सदा साक्षी परमात्मा परेश्वरः
အရှင်တော်သည် အကြောင်းရင်းအားလုံး၏ အကြောင်းရင်းဖြစ်သော အရှင်တော်၊ ဗြဟ္မာနှင့် ဗိဿနုတို့ထက်တောင် အမြင့်ဆုံးအုပ်စိုးရှင်ဖြစ်တော်မူ၏။ အမြဲမပြောင်းလဲသော သက်သေတော်၊ အမြင့်ဆုံးအတ္တမန် (ပရမာတ္မာ) နှင့် အထက်မြတ်ဆုံးအရှင် (ပရမေရှ್ವರ) ဖြစ်တော်မူ၏။
Verse 38
दीनानाथसहायी च दीनानां प्रतिपालकः । दीनबंधुस्त्रिलोकेशश्शरणागतवत्सलः
အကူအညီမဲ့သူတို့၏ ကူညီသူ၊ ဆင်းရဲဒုက္ခခံသူတို့၏ ကာကွယ်သူ၊ နိမ့်ပါးသူတို့၏ မိတ်ကောင်းမိတ်မြတ်ဖြစ်တော်မူ၏။ လောကသုံးပါး၏ အရှင်ဖြစ်၍ မိမိထံ ခိုလှုံလာသူတို့အပေါ် အမြဲမေတ္တာကရုဏာပြည့်ဝတော်မူ၏။
Verse 39
अस्मानुद्धर गौरीश प्रसीद परमेश्वरः । त्वदधीना वयं नाथ यदिच्छसि तथा कुरु
ဂေါရီ၏ အရှင် (Gaurīśa) အို၊ အမြင့်ဆုံးအရှင် (Parameśvara) မေတ္တာတော်ထားပါ၊ ကျွန်ုပ်တို့ကို မြှောက်တင်ကယ်တင်တော်မူပါ။ အို နာထာ၊ ကျွန်ုပ်တို့သည် အရှင်တော်အပေါ် လုံးဝမှီခိုပါ၏; အရှင်တော်အလိုရှိသကဲ့သို့ ပြုတော်မူပါ။
Verse 40
सनत्कुमार उवाच । इत्युक्त्वा तौ सुरौ व्यास हरिर्ब्रह्मा च वै तदा । विरेमतुः शिवं नत्वा करौ बद्ध्वा विनीतकौ
စနတ်ကုမာရက ပြောသည်– ဗျာသာရေ၊ ထိုသို့ဆိုပြီးနောက် ဟရီ (ဗိဿနု) နှင့် ဗြဟ္မာ ဟူသော နတ်နှစ်ပါးသည် ထိုအခါ ရပ်တန့်သွားကြ၏။ ရှိဝကို ဦးညွှတ်ကန်တော့၍ လက်အုပ်ချီကာ နိမ့်ချသိမ်မွေ့၍ စည်းကမ်းတကျ ရပ်နေကြ၏။
Frequently Asked Questions
The chapter depicts Viṣṇu’s (and the accompanying divine party’s) entry toward Śivaloka through successive guarded gateways, culminating in meeting Nandin at the great gate and receiving permission to enter the inner precinct.
They symbolize graded spiritual access: movement from outer perception to inner proximity requires humility (praṇāma), praise (stuti), right intention (darśanārtha), and grace-mediated authorization—an allegory for disciplined approach to the Absolute.
Śaiva guardians are described with pañcavaktra (five faces), trinayana (three eyes), weapons such as the triśūla, and ascetic-devotional emblems like bhasma (sacred ash) and rudrākṣa—signaling Śiva’s sovereign domain.