Shiva Purana — Rudra Samhita, Shloka 3
विष्णुचेष्टितवर्णनम् / Account of Viṣṇu’s Stratagem and Its Aftermath
सनत्कुमार उवाच । शृणु व्यास महाप्राज्ञ शैवप्रवर सत्तम । वैष्णवं चरितं शंभुचरिताढ्यं सुनिर्मलम्
sanatkumāra uvāca | śṛṇu vyāsa mahāprājña śaivapravara sattama | vaiṣṇavaṃ caritaṃ śaṃbhucaritāḍhyaṃ sunirmalam
သနတ်ကူမာရက ပြောသည်– «ဗျာသ မဟာပညာရှိ၊ ရှိဝဘက်တော်တို့အနက် အထွတ်အမြတ်၊ သီလကောင်းသူတို့၏ အကောင်းဆုံးရေ၊ နားထောင်ပါ။ ငါသည် ဝိုင်ရှ္ဏဝ အကြောင်းအရာကို ပြောမည်၊ သန့်ရှင်းစင်ကြယ်၍ အမဲမရှိသော်လည်း သမ္ဘူ (သီဝ) ၏ လုပ်ရပ်နှင့် ဂုဏ်တော်တို့ဖြင့် ပြည့်ဝ၏»။
Sanatkumara
Tattva Level: pati
Type: stotra
Role: teaching
FAQs
It affirms that even narratives framed as “Vaiṣṇava” can be spiritually purifying when they reveal Śambhu’s divine conduct and supremacy, encouraging śravaṇa (devotional listening) as a means to inner purification and bhakti.
By praising “Śambhu-carita” as stainless and worthy to hear, it supports Saguna upāsanā—devotion to Shiva’s manifest attributes and deeds—which in the Shiva Purana commonly culminates in reverence for the Śiva-tattva expressed through the Liṅga.
The implied practice is śravaṇa of Shiva-kathā with reverence—hearing sacred narration as a discipline—ideally accompanied by remembrance of Shiva (japa of Om Namaḥ Śivāya) to internalize the purifying meaning.