
အဓ್ಯಾಯ ၁၆ တွင် စနတ်ကုမာရက အဆုရတို့၏ ပြန်လည်တိုးတက်လာသော တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် ဒေဝတို့ ကြောက်လန့်သွားကြပြီး အတူတကွ ထွက်ပြေးကာ ပရာဇာပတိကို ရှေ့တန်းထား၍ ဝိုင်ကుంఠသို့ သွားကြသည်ဟု ဆိုသည်။ ထိုနေရာတွင် ဒေဝများနှင့် မိတ်ဖက်အဖွဲ့များက ဗိဿနုကို ဟೃṣīkēśa/မဓုစူဒန ဟု ခေါ်ကာ ဒိုင်တျာဖျက်ဆီးရှင်အဖြစ် ဦးညွှတ်၍ စတုတိကို တရားဝင် ဆုတောင်းသီဆိုကြသည်။ သီချင်းတွင် အဝတာရများ၏ ကယ်တင်ရေးလုပ်ဆောင်ချက်များကို မှတ်မိစေသည်—မత్సယ (ပရလယကာလ ဝေဒများကို ကယ်တင်), ကူර්မ (မန္ဒရတောင်ကို ထောက်ပံ့၍ သမုဒ္ဒရာမွှေ), ဝရာဟ (မြေကြီးကို မြှောက်တင်ထိန်းသိမ်း), ဝာမန/ဥပေန္ဒရ (ဗာလီကို ဗြာဟ္မဏပုံစံဖြင့် နှိမ်နင်း), ပရရှုရာမ (အဖိနှိပ်သော က္ෂတ္တရိယ အာဏာကို ဖယ်ရှား), ရာမ (ရာဝဏကို သတ်၍ မર્યာဒာ၏ စံ), ကృష్ణ (ပရမာတ္မန်၏ လျှို့ဝှက်ပညာ၊ လီလာနှင့် ရာဓာကို ဗဟိုထားသော ကစားပွဲ)။ အကျပ်အတည်းထဲမှ ဘက္တိက ဤသဘောတရားသည် ကယ်တင်ခြင်းအတွက် အခြေခံပြင်ဆင်ကာ ဒိုင်တျာအန္တရာယ်မှ လွတ်မြောက်ရေးကို မျှော်လင့်စေသည်။
Verse 1
सनत्कुमार उवाच । पुनर्दैत्यं समायांतं दृष्ट्वा देवास्सवासवाः । भयात्प्रकंपितास्सर्वे सहैवादुद्रुवुर्द्रुतम्
သနတ်ကုမာရက ပြောသည်—ဒေဝတို့သည် ဒိုင်တျကို ထပ်မံ ချဉ်းကပ်လာသည်ကို မြင်ကြသော်၊ ဝါသဝ (အိန္ဒြ) နှင့်အတူ အားလုံး ကြောက်ရွံ့၍ တုန်လှုပ်ကာ ချက်ချင်း အလျင်အမြန် ထွက်ပြေးကြ하였다။
Verse 2
वैकुंठं प्रययुस्सर्वे पुरस्कृत्य प्रजापतिम् । तुष्टुवुस्ते सुरा नत्वा सप्रजापतयोऽखिलाः
ထို့နောက် အားလုံးသည် ပရဇာပတိကို ရှေ့တန်းတင်ကာ ဝိုင်ကుంఠသို့ ထွက်ခွာကြ၏။ နတ်တို့နှင့် ပရဇာပတိတို့ အားလုံးသည် ဦးညွှတ်ပူဇော်ကာ ထိုအရှင်ကို श्रद्धာဖြင့် ချီးမွမ်းကြ၏။
Verse 3
देवा ऊचुः । हृषीकेश महाबाहो भगवन् मधुसूदन । नमस्ते देवदेवेश सर्वदैत्यविनाशक
ဒေဝတို့က ဆိုကြသည်— “ဟရ္ဍီကေရှ၊ လက်တံကြီးသော အရှင်၊ ဘဂဝန် မဓုသူဒန၊ သင့်အား နမස්ကာရပါ၏။ ဒေဝတို့၏ ဒေဝေရှ၊ ဒೈత్యအားလုံးကို ဖျက်ဆီးသူ အရှင်တော်”။
Verse 4
मत्स्यरूपाय ते विष्णो वेदान्नीतवते नमः । सत्यव्रतेन सद्राज्ञा प्रलयाब्धिविहारिणे
ဗိဿနုတော်၊ ငါးရုပ်ကို ခံယူ၍ ဝေဒများကို ကယ်တင်တော်မူသော သင့်အား နမස්ကာရပါ၏။ သဒ္ဓမ္မရှိသော မင်း စတ္ယဝရတနှင့်အတူ ပရလယ သမုဒ္ဒရာပေါ်၌ လှုပ်ရှားသွားလာတော်မူသော သင့်အားလည်း နမස්ကာရပါ၏။
Verse 5
कुर्वाणानां सुराणां च मथनायोद्यमं भृशम् । बिभ्रते मंदरगिरिं कूर्मरूपाय ते नमः
နတ်တို့က အလွန်ကြိုးပမ်း၍ သမုဒ္ဒရာကို မသနာ (မွှေ) လုပ်ရန် အားထုတ်နေစဉ် မန္ဒရတောင်ကို ထမ်းဆောင်တော်မူသော ကုရ္မ (လိပ်) ရုပ်ကို ခံယူသည့် သင့်အား နမස්ကာရပါ၏။
Verse 6
नमस्ते भगवन्नाथ क्रतवे सूकरात्मने । वसुंधरां जनाधारां मूद्धतो बिभ्रते नमः
အရှင်ဘုရား၊ ကောင်းမြတ်သော သခင်တော်၊ သင်္ကာရကိစ္စ (လောကများကို ပြန်လည်တည်ထောင်ရန် ယဇ్ఞ) အတွက် ဝက်တောရုပ် (ဝရာဟ) ကို ခံယူတော်မူသောအရှင်အား နမස්ကာရပါ၏။ သတ္တဝါအားလုံး၏ အထောက်အပံ့ဖြစ်သော မြေမိခင်ကို မိမိခေါင်းပေါ်၌ ထမ်းဆောင်တော်မူသောအရှင်အားလည်း နမස්ကာရပါ၏။
Verse 7
वामनाय नमस्तुभ्यमुपेन्द्राख्याय विष्णवे । विप्ररूपेण दैत्येन्द्रं बलिं छलयते विभो
ဝါမနာအရှင်၊ ဥပေန္ဒြဟု ကျော်ကြားသော ဗိဿနုဘုရားအား နမස්ကာရပါ၏။ အလုံးစုံကို ဖြန့်ကျက်တော်မူသော အရှင်၊ ဗြာဟ္မဏရုပ်ကို ခံယူကာ ဒာနဝတို့၏ မင်း ဘလိကို လိမ္မာစွာ လှည့်စားတော်မူသောအရှင်အား နမස්ကာရပါ၏။
Verse 8
नमः परशुरामाय क्षत्रनिःक्षत्रकारिणे । मातुर्हितकृते तुभ्यं कुपितायासतां द्रुहे
က்ஷတ္ရိယတို့ကို ဖျက်ဆီးသူ ပရရှုရာမအား နမස්ကာရပါ၏။ မိခင်၏ အကျိုးအတွက် ဒေါသထွက်တော်မူ၍ မကောင်းသူတို့၏ ရန်သူဖြစ်တော်မူသော သင့်အား နမස්ကာရပါ၏။
Verse 9
रामाय लोकरामाय मर्यादापुरुषाय ते । रावणांतकरायाशु सीतायाः पतये नमः
လောကတို့၏ ပျော်ရွှင်ခြင်းဖြစ်သော ရာမ၊ မર્યాదာကို ထိန်းသိမ်းသော သာဓုပုရုಷအရှင်အား နမස්ကာရပါ၏။ ရာဝဏကို လျင်မြန်စွာ သတ်ဖြတ်သူ၊ စီတာ၏ သခင်နှင့် ခင်ပွန်းဖြစ်သော သင့်အား နမස්ကာရပါ၏။
Verse 10
नमस्ते ज्ञानगूढाय कृष्णाय परमात्मन । राधाविहारशीलाय नानालीलाकराय च
အို ကృష్ణ—အမြင့်ဆုံး အတ္တမ—သင်၏ အမှန်တရားပညာသည် နက်ရှိုင်းစွာ ဖုံးကွယ်လျက်ရှိ၏။ ရာဓာနှင့် ကစားလီလာ၌ ပျော်မြူးသူ၊ လီလာတော် မရေမတွက် ပြသသူအား နမස්ကာရပါ၏။
Verse 11
नमस्ते गूढदेहाय वेदनिंदाकराय च । योगाचार्याय जैनाय वौद्धरूपाय मापते
အမှန်တကယ်သော ကိုယ်တော်ကို ဖုံးကွယ်ထားသော သခင်ရှင်၊ သင့်အား နမောတော်တင်ပါ၏။ ဖုံးကွယ်သည့် ရုပ်သဏ္ဌာန်ဖြင့် ဝေဒများကို ကဲ့ရဲ့စေသူ သင့်အားလည်း နမောတော်တင်ပါ၏။ ယောဂာ၏ အာစရိယ သင့်အား နမောတော်တင်ပါ၏။ ဂျိန်အဖြစ် ပေါ်ထွန်းသူ သင့်အား နမောတော်တင်ပါ၏။ ဗုဒ္ဓရূপကို ခံယူသူ သင့်အား နမောတော်တင်ပါ၏—အို သခင်။
Verse 12
नमस्ते कल्किरूपाय म्लेच्छानामंतकारिणे । अनन्तशक्तिरूपाय सद्धर्मस्थापनाय च
ကလ္ကိရূপဖြင့် ပေါ်ထွန်း၍ မလေစ္ဆများကို ဖျက်ဆီးသူ သင့်အား နမောတော်တင်ပါ၏။ အနန္တသော အင်အားတော်၏ ရုပ်သဏ္ဌာန်ဖြစ်သူ သင့်အား နမောတော်တင်ပါ၏။ သဒ္ဓမ္မကို ပြန်လည်တည်ထောင်သူ သင့်အား နမောတော်တင်ပါ၏။
Verse 13
नमस्ते कपिलरूपाय देवहूत्यै महात्मने । वदते सांख्ययोगं च सांख्याचार्याय वै प्रभो
ဒေဝဟူတီ၏ မဟာတမန် သားတော် ကပိလရূপဖြင့် ပေါ်ထွန်းသော သခင်ရှင်၊ သင့်အား နမောတော်တင်ပါ၏။ သင်သည် စာံခ്യနှင့် ယောဂာ၏ သင်ကြားမှုကို ဟောကြားသူ၊ အမှန်တကယ် စာံခ്യ၏ အာစရိယ အဖြစ် ဂုဏ်ပြုခံရသူ ဖြစ်ပါ၏၊ အို प्रभो။
Verse 14
नमः परमहंसाय ज्ञानं संवदते परम् । विधात्रे ज्ञानरूपाय येनात्मा संप्रसीदति
အမြင့်ဆုံး ပရမဟံသ သင့်အား နမောတော်တင်ပါ၏၊ အထွတ်အထိပ် ဉာဏ်ပညာကို ကြေညာဟောပြောသူ ဖြစ်ပါ၏။ ဉာဏ်ပညာကိုယ်တော်တိုင်ဖြစ်သော ဗိဓာတೃ (စီမံခန့်ခွဲသူ) သင့်အား နမောတော်တင်ပါ၏—သင့်ကြောင့် အတ္တ (ကိုယ်စိတ်) သည် အပြည့်အဝ ငြိမ်းချမ်း၍ အလင်းရောင်ထွန်းလင်းပါ၏။
Verse 15
वेदव्यासाय वेदानां विभागं कुर्वते नमः । हिताय सर्वलोकानां पुराणरचनाय च
ဝေဒများကို ခွဲခြားစီစဉ်ပေးသော ဝေဒဗျာသ သင့်အား နမောတော်တင်ပါ၏။ လောကအားလုံး၏ အကျိုးအတွက် ပုရာဏများကို ရေးသားစီရင်သူ သင့်အားလည်း နမောတော်တင်ပါ၏။
Verse 16
इति श्रीशिवमहापुराणे द्वितीयायां रुद्रसंहितायां पञ्चमे युद्धखंडे देवयुद्धवर्णनं नाम षोडशोऽध्यायः
ဤတွင် သီရိသျှိဝမဟာပုရာဏ၊ ဒုတိယတွဲ ရုဒြသံဟိတာ၊ ပဉ္စမပိုင်း (ယုဒ္ဓခဏ္ဍ) ရှိ "နတ်မင်းတို့၏ စစ်ပွဲအကြောင်း ဖော်ပြချက်" အမည်ရှိသော တစ်ဆယ့်ခြောက်ခုမြောက် အခန်း ပြီးဆုံး၏။
Verse 17
आर्तिहंत्रे स्वदासानां सुखदाय शुभाय च । पीताम्बराय हरये तार्क्ष्ययानाय ते नमः । सर्वक्रियायैककर्त्रे शरण्याय नमोनमः
သင်၏ကျွန်တော်များ၏ဒုက္ခကိုဖယ်ရှားပေးသူ၊ ချမ်းသာသုခနှင့် မင်္ဂလာကိုပေးသူဖြစ်သော သင်အား နမောနမ။ အဝါရောင်ဝတ်ရုံတော်ကိုဝတ်ဆင်၍ တာρκ္ရှျ (ဂရုဍ) ပေါ်စီးသော ဟရိတော်အား နမောနမ။ လုပ်ရပ်အားလုံး၏ တစ်ဦးတည်းသော ဆောင်ရွက်သူ၊ အကာအကွယ်ရှာသူတို့၏ ခိုလှုံရာဖြစ်သော သင်အား ထပ်မံနမောနမ။
Verse 18
दैत्यसंतापितामर्त्य दुःखादिध्वंसवज्रक । शेषतल्पशयायार्कचन्द्रनेत्राय ते नमः
ဒေဝ်များက နှိပ်စက်သော မာရ္တျများ၏ ဒုက္ခနှင့် အနာတရများကို ဖျက်ဆီးသော မိုးကြိုးတံကဲ့သို့သော သင်အား နမောနမ။ ရှေရှ (Śeṣa) မြွေခင်းပေါ်၌ အိပ်စက်တော်မူ၍ နေတော်နှင့် လတော်ကို မျက်စိတော်အဖြစ်ထားသော သင်အား နမောနမ။
Verse 19
कृपासिन्धो रमानाथ पाहि नश्शरणागतान् । जलंधरेण देवाश्च स्वर्गात्सर्वे निराकृताः
ကရုဏာသမုဒ္ဒရာတော်၊ ရမာ၏အရှင် (သရီဗိဿဏု) တော်၊ ခိုလှုံလာသော ကျွန်ုပ်တို့ကို ကာကွယ်ပါ။ ဇလန္ဓရကြောင့် ဒေဝ်အားလုံးကို ကောင်းကင်ဘုံမှ နှင်ထုတ်လိုက်ကြသည်။
Verse 20
सूर्यो निस्सारितः स्थानाच्चन्द्रो वह्निस्तथैव च । पातालान्नागराजश्च धर्मराजो निराकृतः
နေမင်းကို မိမိနေရာမှ ထုတ်ပယ်လိုက်ကြ၏။ လမင်းနှင့် မီးတော်လည်း ထိုနည်းတူပင်။ ပာတာလမှ နဂရာဇ (နဂါးဘုရင်) ကိုလည်း နှင်ထုတ်ကြပြီး၊ ဓမ္မရာဇ ယမတော်ကိုတောင် ပြန်လှန်တားဆီးလိုက်ကြ၏။
Verse 21
विचरंति यथा मर्त्याश्शोभंते नैव ते सुराः । शरणं ते वयं प्राप्ता वधस्तस्य विचिंत्यताम्
နတ်တို့သည် မတောက်ပတော့ဘဲ လူသားကဲ့သို့ လှည့်လည်နေကြ၏။ အရှင်ထံ၌ ကျွန်ုပ်တို့ ခိုလှုံလာပြီ—သူကို သတ်နိုင်ရန် စီမံဆုံးဖြတ်ပေးပါ။
Verse 22
सनत्कुमार उवाच । इति दीनवचश्श्रुत्वा देवानां मधुसूदनः । जगाद करुणासिन्धुर्मे घनिर्ह्रादया गिरा
သနတ်ကုမာရက ဆို၏။ နတ်တို့၏ ဝမ်းနည်းဖွယ်စကားကို ကြားသော် မဓုဆူဒန (ဗိဿနု) ကရုဏာပင်လယ်တော်သည် မိုးကြိုးသံကဲ့သို့ နက်ရှိုင်းတုန်လှုပ်သော အသံဖြင့် ကျွန်ုပ်အား ပြောတော်မူ၏။
Verse 23
विष्णुरुवाच । भयं त्यजत हे देवा गमिष्याम्यहमाहवम् । जलंधरेण दैत्येन करिष्यामि पराक्रमम्
ဗိဿနုက မိန့်တော်မူ၏။ “ဟေ နတ်တို့၊ ကြောက်ရွံ့မှုကို စွန့်လွှတ်ကြလော့။ ငါ စစ်မြေသို့ သွားမည်။ ဒေဝတန်မဟုတ်သော ဇလန္ဓရ အဆုရနှင့် တိုက်ခိုက်၍ ငါ၏ သတ္တိကို ပြမည်။”
Verse 24
इत्युक्त्वा सहसोत्थाय दैत्यारिः खिन्नमानसः । आरोहद्गरुडं वेगात्कृपया भक्तवत्सलः
ဤသို့ မိန့်ပြီးနောက် ဒေဝအဆုရရန်သူသည် ချက်ချင်း ထတော်မူ၏။ စိတ်ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသော်လည်း ဘက္တဝတ္ဆလ သခင်သည် ကရုဏာကြောင့် ဂရုဍပေါ်သို့ လျင်မြန်စွာ တက်စီးတော်မူ၏။
Verse 25
गच्छन्तं वल्लभं दृष्ट्वा देवैस्सार्द्धं समुद्रजा । सांजलिर्बाष्पनयना लक्ष्मीर्वचनमब्रवीत्
နတ်တို့နှင့်အတူ မိမိချစ်သူ ထွက်ခွာသွားသည်ကို မြင်လျှင် သမုဒ္ဒရာမှ မွေးဖွားသော လက္ခ္မီ သည် လက်အုပ်ချီ၍ မျက်ရည်ဝဲသော မျက်လုံးများနှင့် ဤစကားကို ပြော၏။
Verse 26
लक्ष्म्युवाच । अहं ते वल्लभा नाथ भक्ता यदि च सर्वदा । तत्कथं ते मम भ्राता युद्धे वध्यः कृपानिधे
လက္ခ္မီက ဆို၏— “အရှင်၊ ကျွန်မသည် အမြဲတမ်း သင်၏ ချစ်သူလည်းဖြစ်၊ ဘက္တား(သဒ္ဓါရှိသူ) လည်းဖြစ်ပါလျှင်၊ ကရုဏာ၏ خزانہ ဖြစ်တော်မူသော အရှင်၊ စစ်ပွဲ၌ ကျွန်မ၏ အစ်ကိုသည် အဘယ်ကြောင့် သတ်ဖြတ်ခံရမည်နည်း။”
Verse 27
विष्णुरुवाच । जलंधरेण दैत्येन करिष्यामि पराक्रमम् । तैस्संस्तुतो गमिष्यामि युद्धाय त्वरितान्वितः
ဗိဿနုက မိန့်တော်မူသည်— «ဒေဝါနတ်တို့၏ ချီးမွမ်းအားပေးမှုဖြင့် ဒေမုန် ဇလန္ဓရကို ဆန့်ကျင်၍ ငါ၏ ရဲရင့်သတ္တိကို ပြသမည်။ စစ်ပွဲသို့ အလျင်အမြန် သွားမည်»။
Verse 28
रुद्रांशसंभवत्वाच्च ब्रह्मणो वचनादपि । प्रीत्या च तव नैवायं मम वध्यो जलंधरः
ဇလန္ဓရသည် ရုဒြ၏ အစိတ်အပိုင်းမှ မွေးဖွားသူဖြစ်သဖြင့်၊ ထို့ပြင် ဘြဟ္မာ၏ မိန့်တော်မူချက်ကြောင့်လည်းကောင်း၊ သင့်အပေါ် ချစ်ခင်မေတ္တာကြောင့်လည်းကောင်း—ဤဇလန္ဓရကို ငါမသတ်ရ။
Verse 29
सनत्कुमार उवाच । इत्युक्त्वा गरुडारूढश्शंखचक्रगदासिभृत् । विष्णुर्वेगाद्ययौ योद्धुं देवैश्शक्रादिभिस्सह
သနတ်ကူမာရ မိန့်သည်— ထိုသို့ ပြောပြီးနောက် ဗိဿနုသည် ဂရုဍပေါ် စီးနင်း၍ သင်္ခ၊ စက္ကရ၊ ဂဒါ၊ ဓား ကိုင်ဆောင်ကာ အင်ဒြနှင့် အခြားဒေဝတော်များနှင့်အတူ စစ်တိုက်ရန် အလျင်အမြန် ထွက်ခွာသွားသည်။
Verse 30
द्रुतं स प्राप तत्रैव यत्र दैत्यो जलंधरः । कुर्वन् सिंहरवं देवैर्ज्वलद्भिर्विष्णुतेजसा
သူသည် လျင်မြန်စွာ ဒေဝတမန် ဂျလန္ဓရ အဆုရရှိရာ နေရာသို့ ရောက်သွား하였다။ ထိုနေရာတွင် သူသည် ခြင်္သေ့ကဲ့သို့ ကြွေးကြော်သံကို ထုတ်လွှင့်ပြီး၊ ဗိဿနု၏ တေဇောဓာတ်ဖြင့် တောက်လောင်နေသော ဒေဝများသည် ဘုရားသခင်၏ အာနုဘော်ဖြင့် မီးလောင်သကဲ့သို့ ရပ်တည်နေ하였다။
Verse 31
अथारुणानुजजवपक्षवातप्रपीडिताः । वात्याविवर्तिता दैत्या बभ्रमुः खे यथा घनाः
ထို့နောက် အရုဏ၏ ညီတော်၏ လျင်မြန်သော တောင်ပံများက ထုတ်လွှတ်သော လေကြမ်းကြောင့် ဒိုင်တျာတို့သည် ထိခိုက်နှိပ်စက်ခံရ၍ မုန်တိုင်းက လှည့်ပတ်ပစ်သကဲ့သို့ ကောင်းကင်၌ မတည်မငြိမ် လှည့်လည်သွားကြသည်—လေဝဲထဲက မိုးတိမ်များကဲ့သို့။
Verse 32
ततो जलंधरो दृष्ट्वा दैत्यान् वात्याप्रपीडितान् । उद्धृत्य वचनं क्रोधाद्द्रुतं विष्णुं समभ्यगात्
ထို့နောက် ဇလန္ဓရသည် မုန်တိုင်းလေဝဲကြောင့် ဒိုင်တျာတို့ ပင်ပန်းနှိပ်စက်ခံရသည်ကို မြင်၍ ဒေါသထွက်ကာ ထလွှားလျက်၊ ဒေါသ၏ အားတင်မှုကြောင့် အလျင်အမြန် ဗိဿနုကို ရင်ဆိုင်ရန် သွားလေသည်။
Verse 33
एतस्मिन्नंतरे देवाश्चक्रुर्युद्धं प्रहर्षिताः । तेजसा च हरेः पुष्टा महाबलसमन्विताः
အဲဒီအချိန်တွင် ဒေဝတို့သည် ဝမ်းမြောက်ပျော်ရွှင်စွာ စစ်ပွဲသို့ ဝင်ရောက်ကြသည်။ ဟရီ (ဗိဿနု) ၏ တေဇောဓာတ်ကြောင့် အားဖြည့်ခံရ၍ မဟာဗလနှင့် ပြည့်စုံသဖြင့် အင်အားသစ်ဖြင့် တိုက်ခိုက်ကြသည်။
Verse 34
युद्धोद्यतं समालोक्य देवसैन्यमुपस्थितम् । दैत्यानाज्ञापयामास समरे चातिदुर्मदान्
စစ်ပွဲအတွက် အဆင်သင့်ဖြစ်နေသော ဒေဝစစ်တပ် စုဝေးလာသည်ကို မြင်လျှင်၊ သူသည် စစ်မြေပြင်၌ အလွန်မာနကြီးသော ဒိုင်တျာတို့ကို တိုက်ခိုက်ရန် အမိန့်ပေးလေသည်။
Verse 35
जलंधर उवाच । भोभो दैत्यवरा यूयं युद्धं कुरुत दुस्तरम् । शक्राद्यैरमरैरद्य प्रबलैः कातरैस्सदा
ဇလန္ဓရက ပြောသည်– «ဟိုဟို! ဒೈတျဝရတို့၊ ယနေ့ သက္ကရာနှင့် အခြား အမရဒေဝတော်တို့ကို ဆန့်ကျင်၍ ခက်ခဲကြမ်းတမ်းသော စစ်ပွဲကို ဆင်နွှဲကြလော့။ သူတို့သည် အင်အားကြီးသော်လည်း အတွင်းစိတ်၌ အမြဲ ကြောက်ရွံ့နေကြသည်»။
Verse 36
मौर्यास्तु लक्षसंख्याता धौम्रा हि शतसंख्यकाः । असुराः कोटिसंख्याताः कालकेयास्तथैव च
«မော်ရျာတို့သည် လက္ခအရေအတွက်ရှိကြပြီး၊ ဓူမရတို့သည် ရာအရေအတွက်ရှိကြသည်။ အဆုရတို့သည် ကိုဋိအရေအတွက်ရှိကြပြီး၊ ကာလကေယတို့လည်း ထိုနည်းတူပင် ဖြစ်ကြသည်»။
Verse 37
कालकानां दौर्हृदानां कंकानां लक्षसंख्यया । अन्येऽपि स्वबलैर्युक्ता विनिर्यांतु ममाज्ञया
«ကာလကာများ၊ ဒေါဩဟ္ရဒများ၊ ကင်္ကာများကို သိန်းသောင်းချီ အရေအတွက်ဖြင့် ထွက်ခွာစေ။ အခြားသူတို့လည်း ကိုယ့်တပ်အင်အားနှင့် ပြည့်စုံစွာ ငါ၏အမိန့်အတိုင်း ထွက်စေ»။
Verse 38
सर्वे सज्जा विनिर्यात बहुसेनाभिसंयुताः । नानाशस्त्रास्त्रसंयुक्ता निर्भयाः गतसंशयाः
သူတို့အားလုံးသည် အပြည့်အဝ ပြင်ဆင်ပြီး တပ်ဖွဲ့အစုအဝေးများစွာနှင့်အတူ ထွက်ခွာကြသည်။ လက်နက်မျိုးစုံနှင့် ပစ်ခတ်လက်နက်များကို ကိုင်ဆောင်ကာ မကြောက်မရွံ့ ရှေ့တိုး၍ သံသယအားလုံး ပျောက်ကင်းသွားသည်။
Verse 39
भोभो शुंभनिशुंभौ च देवान्समरकातरान् । क्षणेन सुमहावीर्यौ तुच्छान्नाशयतं युवाम्
«ဟိုဟို! ရှုမ္ဘနှင့် နိရှုမ္ဘတို့ရေ—ဤဒေဝတားတို့သည် စစ်မြေတွင် ကြောက်ရွံ့နေကြသည်။ အင်အားကြီးမားသော သင်တို့နှစ်ဦးသည် ခဏအတွင်း ဤအနိမ့်အမြင့်မရှိသူတို့ကို ဖျက်ဆီးလိုက်ကြ»။
Verse 40
सनत्कुमार उवाच । दैत्या जलंधराज्ञप्ता इत्थं युद्धविशारदाः । युयुधुस्ते सुरास्सर्वे चतुरंगबलान्विताः
သနတ်ကူမာရ မိန့်တော်မူသည်။ ဂျလန္ဓရ မင်း၏ အမိန့်အရ စစ်ပညာကျွမ်းကျင်သော ဒೈတျာတို့သည် ထိုသို့ တိုက်ခိုက်ကြ၏။ ထို့အတူ ဒေဝတားအားလုံးလည်း စစ်တပ်လေးမျိုး (စတုရင်္ဂ) ဖြင့် ပြည့်စုံကာ စစ်မြေသို့ ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်ကြ၏။
Verse 41
गदाभिस्तीक्ष्णबाणैश्च शूलपट्टिशतोमरैः । केचित्परशुशूलैश्च निजघ्नुस्ते परस्परम्
အချို့သည် ဂဒါနှင့် ထက်မြက်သော မြားများဖြင့် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး ထိုးနှက်ကြ၏။ အချို့သည် လှံ၊ ဓားနှင့် တိုမရ (ပစ်လှံ) များဖြင့် တိုက်ခိုက်ကြ၏။ အချို့သည် ပရရှု (ပုဆိန်) နှင့် တြိရှူလ (သုံးခွ) ဖြင့် အပြန်အလှန် သတ်ဖြတ်ကြ၏။
Verse 42
नानायुधैश्च परैस्तत्र निजघ्नुस्ते बलान्विता । देवास्तथा महावीरा हृषीकेशबलान्विताः । युयुधुस्तीक्ष्णबाणाश्च क्षिपंतस्सिंहवद्रवाः
ထိုနေရာ၌ အင်အားပြည့်ဝသော ဒေဝတားတို့သည်—ဟရိရှီကေရှ (ဗိဿဏု) ၏ အင်အားဖြင့် ထောက်ပံ့ခံရသော မဟာသူရဲကောင်းများ—လက်နက်မျိုးစုံဖြင့် ရန်သူတပ်ကို ချေမှုန်းကြ၏။ သူတို့သည် ထက်မြက်သော မြားများကို ပစ်လွှတ်ကာ စင်္ဟာကဲ့သို့ ဟိန်းဟောက်၍ စစ်မြေသို့ တိုးဝင်တိုက်ခိုက်ကြ၏။
Verse 43
केचिद्बाणैस्तु तीक्ष्णैश्च केचिन्मुसलतोमरैः । केचित्परशुशूलैश्च निजघ्नुस्ते परस्परम्
အချို့သည် ထက်မြက်သော မြားများဖြင့် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး ထိုးနှက်ကြ၏။ အချို့သည် မုဆလ (တုတ်ကြီး) နှင့် တိုမရ (ပစ်လှံ) များဖြင့် တိုက်ခိုက်ကြ၏။ အချို့သည် ပရရှု (ပုဆိန်) နှင့် တြိရှူလ (သုံးခွ) ဖြင့် အပြန်အလှန် ထိုးသတ်ကြ၏။
Verse 44
इत्थं सुराणां दैत्यानां संग्रामस्समभून्महान् । अत्युल्बणो मुनीनां हि सिद्धानां भय कारकः
ဤသို့ ဒေဝတားတို့နှင့် ဒိုင်တျာတို့အကြား မဟာစစ်ပွဲကြီး ပေါ်ပေါက်လာ၍ အလွန်ကြမ်းတမ်းကာ မုနိများနှင့် သိဒ္ဓများတောင် ကြောက်ရွံ့စေ하였다။
A renewed daitya advance triggers the devas’ flight and their collective appeal at Vaikuṇṭha, expressed through an avatāra-centered hymn to Viṣṇu.
The chapter models śaraṇāgati: when power fails, remembrance (smaraṇa) and praise (stuti) become the efficacious means to re-align with cosmic sovereignty and invite protection.
Matsya, Kūrma, Varāha, Vāmana (Upendra), Paraśurāma, Rāma, and Kṛṣṇa—each cited for a specific dharma-restoring function.