त्रिपुरवर्णनम् (Tripura-varṇanam) — “Description of Tripura”

Verse 1

इति श्रीशिवमहापुराणे द्वितीयायां रुद्रसंहितायां पञ्चमे युद्धखण्डे त्रिपुरवधोपाख्याने त्रिपुरवर्णनं नाम प्रथमोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် «သီရှီဝမဟာပုရာဏ» ၏ ဒုတိယပိုင်း ရုဒ္ရသံဟိတာအတွင်း၊ ပဉ္စမ ယုဒ္ဓခဏ္ဍ၌၊ တြိပုရဝဓအုပ်ပခ္ယာနအတွင်း “တြိပုရဖော်ပြချက်” ဟူသော ပထမအခန်း စတင်လေ၏။

Verse 2

इदानीं ब्रूहि सुप्रीत्या चरितं वरमुत्तमम् । शंकरो हि यथा रुद्रो जघान विहरन्खलान्

ယခုအခါ ချစ်ခင်မြတ်နိုးစိတ်အပြည့်ဖြင့် အလွန်မြင့်မြတ်၍ အကောင်းဆုံးသော ဇာတ်ကြောင်းကို ပြောပြပါလော့—ရှင်ကာရသည် ရုဒ္ရအဖြစ် လွတ်လပ်စွာ လှည့်လည်နေစဉ် မကောင်းသူတို့ကို မည်သို့ ထိုးနှက်သတ်ဖြတ်ခဲ့သနည်း။

Verse 3

कथं ददाह भगवान्नगराणि सुरद्विषाम् । त्रीण्येकेन च बाणेन युगपत्केन वीर्यवान्

ဘုရားသခင်မြတ်သည် နတ်တို့၏ ရန်သူများ၏ မြို့များကို မည်သို့ မီးရှို့ဖျက်ဆီးခဲ့သနည်း။ ထို့ပြင် အင်အားကြီးမြတ်သော အရှင်သည် မြားတစ်စင်းတည်းဖြင့် မြို့သုံးမြို့ကို တပြိုင်နက်တည်း မည်သို့ ဖျက်ဆီးခဲ့သနည်း။

Verse 4

एतत्सर्वं समाचक्ष्व चरितं शशिमौलिनः । देवर्षिसुखदं शश्वन्मायाविहरतः प्रभोः

ဤအရာအားလုံးကို ရှင်းလင်းစွာ ပြောပြပါ—လပေါင်းတင်မော်လီရှိသော အရှင်၏ မြတ်သော လုပ်ရပ်များကို။ ထိုလုပ်ရပ်များသည် နတ်တို့နှင့် ရှင်ရသီတို့ကို အစဉ်ပျော်ရွှင်စေပြီး၊ အမြင့်မြတ်ဆုံး အရှင်သည် မိမိ၏ ဒေဝီမாயာဖြင့် ကစားလှည့်လည်တော်မူစဉ် ဖြစ်၏။

Verse 5

ब्रह्मोवाच । एवमेतत्पुरा पृष्टो व्यासेन ऋषिसत्तमः । सनत्कुमारं प्रोवाच तदेव कथयाम्यहम्

ဗြဟ္မာမိန့်တော်မူသည်— «အမှန်တကယ် ထိုသို့ပင် ဖြစ်ခဲ့သည်။ ယခင်က ဗျာသ မေးမြန်းသော် အရှင်ရိရှီတို့အထွဋ်အမြတ်သည် စနတ်ကူမာရအား သင်ကြားပြောကြားခဲ့၏။ ထိုအကြောင်းအရာကို ယခု ငါ ပြန်လည်ဟောပြောမည်»။

Verse 6

सनत्कुमार उवाच । शृणु व्यास महाप्राज्ञ चरितं शशिमौलिनः । यथा ददाह त्रिपुरं बाणेनैकेन विश्व हृत्

စနတ်ကုမာရက ပြော၏—အို ဗျာသ မဟာပညာရှိ၊ လမောက်ကပ်သရဖူဆောင်သော အရှင်၏ သန့်ရှင်းသော လီလာကို နားထောင်လော့။ ကမ္ဘာတို့၏ နှလုံးကို ခိုးယူသူသည် မြို့သုံးမြို့ တြိပုရကို မြားတစ်စင်းတည်းဖြင့် မီးရှို့လောင်ကျွမ်းစေခဲ့ပုံကို။

Verse 7

शिवात्मजेन स्कन्देन निहते तारकासुरे । तत्पुत्रास्तु त्रयो दैत्याः पर्यतप्यन्मुनीश्वर

အို မုနိတို့၏ အရှင်၊ ရှိဝ၏ သား စကန္ဒက တာရကာသုရကို သတ်ပြီးနောက်၊ သူ၏ သားသုံးယောက်သော ဒೈတျ မင်းသားတို့သည် ပူလောင်သော ဝေဒနာဖြင့် ဖမ်းဆီးခံရကာ လောကကို နှိပ်စက်ရန် စတင်ကြ၏။

Verse 8

तारकाख्यस्तु तज्जेष्ठो विद्युन्माली च मध्यमः । कमलाक्षः कनीयांश्च सर्वे तुल्यबलास्सदा

သူတို့အနက် တာရကာဟု အမည်ရှိသူသည် အကြီးဆုံး၊ ဝိဒျုန်မာလီသည် အလယ်၊ ကမလာက္ခသည် အငယ်ဆုံး ဖြစ်သော်လည်း၊ အားအင်၌တော့ အမြဲတမ်း တူညီကြ၏။

Verse 9

जितेन्द्रियास्ससन्नद्धास्संयतास्सत्यवादिनः । दृढचित्ता महावीरा देवद्रोहिण एव च

သူတို့သည် အာရုံတို့ကို အနိုင်ယူထား၍ လက်နက်စုံလင်ကာ စည်းကမ်းတကျ နေထိုင်ကြပြီး သစ္စာကိုသာ ပြောကြ၏။ စိတ်ဓာတ်ခိုင်မာသော မဟာသူရဲကောင်းများ ဖြစ်သော်လည်း၊ ဒေဝတို့ကို ရန်ပြုသူများပင် ဖြစ်ကြ၏။

Verse 10

ते तु मेरुगुहां गत्वा तपश्चक्रुर्महाद्भुतम् । त्रयस्सर्वान्सुभोगांश्च विहाय सुमनोहरान्

ထိုသုံးဦးသည် မေရုတောင်၏ ဂူသို့ သွားရောက်ကာ အလွန်အံ့ဖွယ်သော တပဿာကို ပြုလုပ်ကြပြီး၊ စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ် သာယာသော အပျော်အပါးအားလုံးကို စွန့်လွှတ်ခဲ့ကြသည်။

Verse 11

वसंते सर्वकामांश्च गीतवादित्रनिस्स्वनम् । विहाय सोत्सवं तेपुस्त्रयस्ते तारकात्मजाः

နွေဦးရာသီ ရောက်လာသောအခါ တာရက၏ သားသုံးယောက်သည် ပျော်ရွှင်မှုအားလုံးနှင့် သီချင်း၊ တီးဝိုင်းတို့၏ ပွဲတော်သံများကို စွန့်လွှတ်ကာ တပဿ (တပသ္ယာ) ကို တင်းကျပ်စွာ ဆောင်ရွက်ကြ၏။

Verse 12

ग्रीष्मे सूर्यप्रभां जित्वा दिक्षु प्रज्वाल्य पावकम् । तन्मध्यसंस्थाः सिद्ध्यर्थं जुहुवुर्हव्यमादरात्

နွေရာသီအပူတွင် နေရောင်တောက်ပမှုကိုတောင် ကျော်လွန်ကာ အရပ်လေးမျက်နှာလုံး၌ မီးကို ထွန်းညှိကြသည်။ ထိုမီးဝိုင်းအလယ်၌ ထိုင်လျက် စိဒ္ဓိ (siddhi) ရရှိရန်အတွက် သဒ္ဓါဖြင့် ဟဝျ (ဟဝ္ယ) ပူဇော်အလှူကို အဂ္နိထဲသို့ လောင်းချကြသည်။

Verse 13

महाप्रतापपतितास्सर्वेप्यासन् सुमूर्छिताः । वर्षासु गतसंत्रासा वृष्टिं मूर्द्धन्यधारयन्

ထိုမဟာတေဇောဓာတ်၏ တောက်လောင်သောအာနုဘော်ကြောင့် အားလုံးပင် လဲကျကာ အလွန်မူးမောသတိလစ်နေကြသည်။ မိုးရာသီတွင် မိုးကြီးကျသကဲ့သို့ ကြောက်ရွံ့မှုလည်း လျော့ပါးသွားပြီး မိုးရေကို ခေါင်းပေါ်၌ ခံယူကြသည်။

Verse 14

शरत्काले प्रसूतं तु भोजनं तु बुभुक्षिताः । रम्यं स्निग्धं स्थिरं हृद्यं फलं मूलमनुत्तमम्

ဆောင်းဦးကာလတွင် ဆာလောင်သူတို့သည် ထိုကာလ၌ ရင့်မှည့်လာသော အစာကို စားသုံးကြသည်—လှပ၍ အရသာကောင်း၊ ဆီပြန်နူးညံ့၊ ခံနိုင်ရည်ပေးပြီး စိတ်နှလုံးကို ပျော်ရွှင်စေသည်။ ထို့ပြင် အထူးကောင်းမွန်သော သစ်သီးနှင့် အမြစ်များကိုလည်း ခံစားကြသည်။

Verse 15

संयमात्क्षुत्तृषो जित्वा पानान्युच्चावचान्यपि । बुभुक्षितेभ्यो दत्त्वा तु बुभूवुरुपला इव

သမတ (ထိန်းချုပ်မှု) ကြောင့် ဆာလောင်မှုနှင့် ရေငတ်မှုကို အနိုင်ယူကြပြီး အမျိုးမျိုးသော သောက်စရာများကိုတောင် လွန်ကျူးမလိုချင်တော့ကြသည်။ ထိုသောက်စရာများကို ဆာလောင်သူတို့အား ပေးလှူသဖြင့် သူတို့သည် ကျောက်တုံးကဲ့သို့ တည်ငြိမ်၍ လိုလားတပ်မက်မှုကြောင့် မလှုပ်မယှက် ဖြစ်လာကြသည်။

Verse 16

संस्थितास्ते महात्मानो निराधाराश्चतुर्दिशम् । हेमंते गिरिमाश्रित्य धैर्येण परमेण तु

ထိုမဟာသတ္တဝါတို့သည် အထောက်အပံ့မရှိဘဲ လေးဘက်လုံးတွင် တည်ကြည်စွာ ရပ်တည်နေကြသည်။ ဆောင်းရာသီတွင် တောင်ကို အားကိုးကာ အလွန်မြင့်မားသော သတ္တိတည်ကြည်မှုဖြင့် ခံနိုင်ရည်ရှိကြသည်။

Verse 17

तुषारदेहसंछन्ना जलक्लिन्नेन वाससा । आसाद्य देहं क्षौमेण शिशिरे तोयमध्यगाः

သူတို့၏ကိုယ်ခန္ဓာများသည် နှင်းခဲဖြင့်ဖုံးလွှမ်းနေ၍ အဝတ်အစားများသည် ရေစိုစွတ်လျက်ရှိ၏။ ဆောင်းအေးထဲတွင် လင်နင်အဝတ်ဖြင့် ကိုယ်ကိုပတ်ကာ ရေအလယ်၌ ရပ်တည်နေကြ၏။

Verse 18

अनिर्विण्णास्ततस्सर्वे क्रमशोऽवर्द्धयंस्तपः । तेपुस्त्रयस्ते तत्पुत्रा विधिमुद्दिश्य सत्तमाः

ထို့နောက် သူတို့အားလုံး မစိတ်ပျက်ဘဲ တဖြည်းဖြည်း တပဿာကို တိုးမြှင့်ကြ၏။ ထိုသုံးဦးသော မြတ်သောသားတို့သည် ဗိဓိ (ဗြဟ္မာ) ကို ရည်ညွှန်းကာ သူ၏ကရုဏာနှင့် အမိန့်တော်ကို တောင်းလျက် တပဿာပြုကြ၏။

Verse 19

तप उग्रं समास्थाय नियमे परमे स्थिता । तपसा कर्षयामासुर्देहान् स्वान् दानवोत्तमाः

သူတို့သည် ကြမ်းတမ်းသော တပဿာကို ခံယူ၍ အမြင့်ဆုံး စည်းကမ်း၌ တည်နေကြ၏။ ဒာနဝတို့အနက် အထူးမြတ်သူများဖြစ်သော သူတို့သည် တပဿာအားဖြင့် ကိုယ်ခန္ဓာကို ကိုယ်တိုင် နှိပ်စက်ကာ ပိန်လှီစေကြ၏။

Verse 20

वर्षाणां शतकं चैव पदमेकं निधाय च । भूमौ स्थित्वा परं तत्र तेपुस्ते बलवत्तराः

သူတို့သည် တစ်နေရာတည်း၌ ခြေတစ်လှမ်းတည်းကို ချထားကာ မရွေ့မလျား မြေပြင်ပေါ်၌ ရပ်တည်နေကြ၏။ ထိုနေရာ၌ပင်—တည်ကြည်၍ အလွန်အင်အားကြီးလျက်—နှစ်တစ်ရာပြည့်အောင် ပြင်းထန်သော တပဿာကို ပြုကြ၏။

Verse 21

ते सहस्रं तु वर्षाणां वातभक्षास्सुदारुणाः । तपस्तेपुर्दुरात्मानः परं तापमुपागताः

နှစ်တစ်ထောင်ပြည့်အောင် ထိုအလွန်ကြမ်းတမ်းသောသူတို့သည် လေကိုသာ အာဟာရပြု၍ တပသကို ကျင့်ကြ၏။ သို့သော် စိတ်ဓာတ်ကောက်ကွေ့သောကြောင့် မိမိတို့၏ ကြမ်းတမ်းသော တပသ၏ မီးလောင်သကဲ့သို့သော အလွန်ပြင်းထန်သည့် ဒုက္ခသို့ ကျရောက်ကြ၏။

Verse 22

वर्षाणां तु सहस्रं वै मस्तकेनास्थितास्तथा । वर्षाणां तु शतेनैव ऊर्द्ध्वबाहव आसिताः

အမှန်တကယ်ပင် နှစ်တစ်ထောင်ကြာ သူတို့သည် ခေါင်းပေါ်တင်၍ ရပ်နေကြ၏။ ထို့နောက် ထပ်မံ နှစ်တစ်ရာကြာ လက်နှစ်ဖက်ကို အပေါ်သို့ မြှောက်ထားလျက်—တည်ကြည်သော စည်းကမ်းဖြင့် ပြင်းထန်သည့် တပသကို ခံယူကြ၏။

Verse 23

एवं दुःखं परं प्राप्ता दुराग्रहपरा इमे । ईदृक्ते संस्थिता दैत्या दिवारात्रमतंद्रिता

ဤသို့ အလွန်ပြင်းထန်သော ဒုက္ခသို့ ကျရောက်ပြီးနောက်၊ မမှန်ကန်သော ဆုံးဖြတ်ချက်ကို အတင်းအကျပ် ဆုပ်ကိုင်ထားသော သူတို့သည် ထိုအခြေအနေ၌ပင် တည်နေကြ၏။ ဒိုင်တျာတို့သည် နေ့ည မနားမနေ ဆက်လက်တည်ကြပြီး မမှန်သော အကြံတည်မြဲမှု၌ မလှုပ်မရှား ဖြစ်ကြ၏။

Verse 24

एवं तेषां गतः कालो महान् सुतपतां मुने । ब्रह्मात्मनां तारकाणां धर्मेणेति मतिर्मम

အို မုနိ၊ ဤသို့ သားသမီးတို့၏ အရှင်များအတွက် ကာလကြာမြင့်စွာ ကုန်လွန်သွား၏။ ငါ၏ အမြင်အရ၊ ဗြဟ္မာ၏ အာဏာနှင့် သဘာဝတစ်ရပ်တည်းဖြစ်သော တာရကာတို့သည် မိမိတို့အတွက် သတ်မှတ်ထားသော ဓမ္မအားဖြင့် ထောက်ပံ့ခံရ၍ လမ်းညွှန်ခံရကြ၏။

Verse 25

प्रादुरासीत्ततो ब्रह्मा सुरासुरगुरुर्महान् । संतुष्टस्तपसा तेषां वरं दातुं महायशाः

ထို့နောက် ဒေဝနှင့် အသူရတို့၏ မဟာဂုရုဖြစ်တော်မူသော ဗြဟ္မာကြီးသည် သူတို့ရှေ့၌ ပေါ်ထွန်းလာ၏။ သူတို့၏ တပသ (အာသီတ) ကို နှစ်သက်တော်မူသဖြင့်၊ အလွန်ကျော်ကြားသော ထိုအရှင်သည် သူတို့အား ဝရ (ကောင်းချီး) ပေးရန် ရောက်လာ၏။

Verse 27

ब्रह्मोवाच । प्रसन्नोऽस्मि महादैत्या युष्माकं तपसा मुने । सर्वं दास्यामि युष्मभ्यं वरं ब्रूत यदीप्सितम्

ဗြဟ္မာက ပြောသည်—“အို မဟာဒೈတျာတို့၊ အို မုနိ၊ သင်တို့၏ တပဿာကြောင့် ငါသည် ပီတိဖြစ်၏။ သင်တို့အား အရာအားလုံးကို ပေးမည်; သင်တို့လိုချင်သော ဝရကို ပြောကြလော့။”

Verse 28

किमर्थं सुतपस्तप्तं कथयध्वं सुरद्विषां । सर्वेषां तपसो दाता सर्वकर्तास्मि सर्वदा

“သင်တို့သည် အဘယ်ရည်ရွယ်ချက်ကြောင့် ဤအလွန်ကောင်းမြတ်သော တပဿာကို ပြုခဲ့ကြသနည်း။ အို နတ်တို့၏ ရန်သူတို့၊ ငါ့အား ပြောကြလော့။ ငါသည် တပဿာအားလုံး၏ အကျိုးကို ပေးသူဖြစ်ပြီး အစဉ်အမြဲ အရာအားလုံးကို ပြီးမြောက်စေသော အထွတ်အမြတ် ဖြစ်၏။”

Verse 29

सनत्कुमार उवाच । तस्य तद्वचनं श्रुत्वा शनैस्ते स्वात्मनो गतम् । ऊचुः प्रांजलयस्सर्वे प्रणिपत्य पितामहम्

သနတ်ကူမာရက ပြောသည်—သူ၏ စကားကို ကြားသော် သူတို့သည် တဖြည်းဖြည်း မိမိစိတ်တည်ငြိမ်မှုသို့ ပြန်ရောက်လာကြ၏။ ထို့နောက် အားလုံးသည် လက်အုပ်ချီကာ ပိတာမဟ (ဗြဟ္မာ) ကို ဦးချ၍ ပြောကြ၏။

Verse 30

दैत्या ऊचुः । यदि प्रसन्नो देवेश यदि देयो वरस्त्वया । अवध्यत्वं च सर्वेषां सर्वभूतेषु देहिनः

ဒೈတျာတို့က ပြောသည်—“အို နတ်တို့၏ အရှင်၊ သင်သည် ပီတိဖြစ်လျှင်၊ သင်က ဝရကို ပေးမည်ဆိုလျှင်၊ ကျွန်ုပ်တို့အား မသတ်နိုင်သော အကာအကွယ်ကို ပေးပါ။ သက်ရှိကိုယ်ခန္ဓာရှိသမျှ သတ္တဝါအမျိုးအစားအားလုံးအတွင်း မည်သူမျှ ကျွန်ုပ်တို့ကို မသတ်နိုင်စေပါနှင့်။”

Verse 31

स्थिरान् कुरु जगन्नाथ पांतु नः परिपंथिनः । जरारोगादयस्सर्वे नास्मान्मृत्युरगात् क्वचित्

အို ကမ္ဘာလောက၏ အရှင်၊ ကျွန်ုပ်တို့ကို တည်ကြည်ခိုင်မာစေပါ။ ရန်သူအပေါင်းတို့မှ ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ပါ။ အိုမင်းရောဂါတို့နှင့် အခြားဒုက္ခအပေါင်းတို့ မကျရောက်စေပါနှင့်၊ မည်သည့်အချိန်၌မျှ သေခြင်းမလာစေပါနှင့်။

Verse 32

अजराश्चामरास्सर्वे भवाम इति नो मतम् । समृत्यवः करिष्यामस्सर्वानन्यांस्त्रिलोकके

«ကျွန်ုပ်တို့အားလုံး အိုမင်းမရ၊ သေမရ ဖြစ်ကြမည်ဟု ကျွန်ုပ်တို့၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ခိုင်မာသည်။ သုံးလောကအတွင်းရှိ အခြားသူအားလုံးကို သေခြင်းအောက်၌ ကျရောက်စေမည်» ဟု ဆို၏။

Verse 33

लक्ष्म्या किं तद्विपुलया किं कार्यं हि पुरोत्तमैः । अन्यैश्च विपुलैर्भोगैस्स्थानैश्वर्येण वा पुनः

အလွန်ကြီးမားသော ဥစ္စာဓနသည် ဘာအကျိုးရှိသနည်း။ အမြင့်ဆုံး လောကီရာထူးများကို ဘာကြောင့်လိုအပ်သနည်း။ ထို့ပြင် များပြားသော အပျော်အပါးများ၊ မြင့်မြတ်သော အနေအထားများ သို့မဟုတ် အာဏာပိုင်မှုတို့မှ ဘာကိုရနိုင်မည်နည်း—အမြင့်ဆုံး ရည်မှန်းချက်မှာ ဥစ္စာအားလုံးကို ကျော်လွန်သော သီဝနှင့် ပေါင်းစည်းခြင်း ဖြစ်သော်လည်း။

Verse 34

यत्रैव मृत्युना ग्रस्तो नियतं पंचभिर्दिनैः । व्यर्थं तस्याखिलं ब्रह्मन् निश्चितं न इतीव हि

အို ဗြဟ္မဏ၊ မရဏက ဖမ်းဆီးထား၍ ငါးရက်အတွင်း သေမည်ဟု ကံသတ်မှတ်ထားသူအတွက်၊ ထိုအချိန်၌ လုပ်ဆောင်သမျှ အရာအားလုံးသည် အကျိုးမဲ့ဖြစ်သွား၏—အမှန်တကယ် အတည်မပြုနိုင်သကဲ့သို့ပင်။

Verse 35

सनत्कुमार उवाच । इति श्रुत्वा वचस्तेषां दैत्यानां च तपस्विनाम् । प्रत्युवाच शिवं स्मृत्वा स्वप्रभुं गिरिशं विधिः

သနတ်ကုမာရက ပြောသည်။ ဒိုင်တျာတို့နှင့် တပသ္ဝီ ရှင်သန်သူတို့၏ စကားကို ထိုသို့ကြားပြီးနောက်၊ ဝိဓိ (ဗြဟ္မာ) သည် မိမိ၏ အရှင်—တောင်ပိုင်ရှင် ဂိရိရှ (ရှီဝ) ကို အရင်ဆုံး သတိရကာ ပြန်လည်ဖြေကြား하였다။

Verse 36

ब्रह्मोवाच । नास्ति सर्वामरत्वं च निवर्तध्वमतोऽसुराः । अन्यं वरं वृणीध्वं वै यादृशो वो हि रोचते

ဗြဟ္မာက မိန့်တော်မူသည်— «အားလုံးအတွက် ပြည့်စုံသော မသေမမြဲမှုသည် မဖြစ်နိုင်။ ထို့ကြောင့် အဆုရာတို့၊ ယခုမှ ရပ်တန့်ကြလော့။ သင်တို့နှစ်သက်ရာ အခြားသော ဆုတောင်းတစ်ပါးကို ရွေးချယ်ကြလော့»။

Verse 37

जातो जनिष्यते नूनं जंतुः कोप्यसुराः क्वचित् । अजरश्चामरो लोके न भविष्यति भूतले

မွေးဖွားလာသော သတ္တဝါမည်သူမဆို အမှန်တကယ် ပြန်လည်မွေးဖွားရမည်။ ဤကမ္ဘာမြေပေါ်တွင် နတ်ဖြစ်စေ အဆုရာဖြစ်စေ မည်သည့်သတ္တဝါမျှ အိုမင်းခြင်းကင်း၍ မသေမမြဲ ဖြစ်လာမည်မဟုတ်။

Verse 38

ऋते तु खंडपरशोः कालकालाद्धरेस्तथा । तौ धर्माधर्मपरमावव्यक्तौ व्यक्तरूपिणौ

ခဏ္ဍပရာသုနှင့် ဟရိ—ကာလဖြစ်သကဲ့သို့ ကာလကိုလည်း လွန်ကဲသူ—တို့ကို ချန်လှပ်လျှင်၊ အမြင့်ဆုံး သဘောတရားနှစ်ပါးဖြစ်သော ဓမ္မနှင့် အဓမ္မသည် အထွတ်အထိပ်အဖြစ် အဗျက္တ (မထင်ရှား) နေသော်လည်း လောက၌ ထင်ရှားသော ရုပ်သဏ္ဍာန်များဖြင့် ပေါ်ထွန်းလာသည်။

Verse 39

संपीडनाय जगतो यदि स क्रियते तपः । सफलं तद्गतं वेद्यं तस्मात्सुविहितं तपः

လောကကို ဖိနှိပ်ရန်အတွက် တပဿ (တပ) ကို ပြုလုပ်လျှင်၊ ၎င်း၏ «အကျိုးရှိခြင်း» သည် ဖျက်ဆီးလိုသော အကြံတရားထဲတွင်သာ ရှိကြောင်း သိရမည်။ ထို့ကြောင့် တပဿအမှန်သည် သီဝ၏ အမိန့်တော်နှင့် ကိုက်ညီသော ဓမ္မတရားအတိုင်း စနစ်တကျ မှန်ကန်စွာ ပြုလုပ်ရမည်၊ ရက်စက်မှုမဟုတ်။

Verse 40

तद्विचार्य स्वयं बुद्ध्या न शक्यं यत्सुरासुरैः । दुर्लभं वा सुदुस्साध्यं मृत्युं वंचयतानघाः

သူတို့သည် ကိုယ်ပိုင်ဉာဏ်ဖြင့် စဉ်းစားသုံးသပ်ကာ၊ နတ်များနှင့် အသူရများပင် မအောင်မြင်နိုင်သော အရာ—ရှားပါးသော်လည်းကောင်း၊ အလွန်ခက်ခဲသော်လည်းကောင်း—ကို အပြစ်ကင်းသူတို့က အောင်မြင်နိုင်ကြောင်း သိမြင်하였다။ အကြောင်းမှာ သူတို့သည် မရဏတောင်မှ လွတ်မြောက်လှည့်စားနိုင်သူများ ဖြစ်ကြသည်။

Verse 41

तत्किंचिन्मरणे हेतुं वृणीध्वं सत्त्वमाश्रिताः । येन मृत्युर्नैव वृतो रक्षतस्तत्पृथक् पृथक्

«သတ္တဝ (သန့်ရှင်းမှု) တွင် တည်မြဲသူတို့၊ သင်တို့တစ်ဦးချင်းစီသည် မိမိအလိုက် သေခြင်း၏ အကြောင်းရင်းတစ်ခုကို ရွေးချယ်ကြလော့။ ကာကွယ်ထားစဉ် မရဏသည် သင်တို့ကို မဖမ်းဆီးနိုင်စေရန်—တစ်ဦးချင်းစီ သီးခြားစီ»။

Verse 42

सनत्कुमार उवाच । एतद्विधिवचः श्रुत्वा मुहूर्त्तं ध्यानमास्थिताः । प्रोचुस्ते चिंतयित्वाथ सर्वलोकपितामहम्

စနတ်ကူမာရ မိန့်တော်မူသည်— «ဤညွှန်ကြားချက်ကို ကြားသိပြီးနောက် သူတို့သည် ခဏတာ သမာဓိဝင်ကြ၏။ ထို့နောက် စဉ်းစားဆင်ခြင်ပြီး လောကအားလုံး၏ အဘိုးကြီး ပိတာမဟ (ဗြဟ္မာ) ထံသို့ ပြောကြားလေ၏»။

Verse 43

दैत्या ऊचुः । भगवन्नास्ति नो वेश्म पराक्रमवतामपि । अधृष्याः शात्रवानां तु यन्न वत्स्यामहे सुखम्

ဒೈတျာတို့ ပြောကြသည်— «အရှင်ဘုရား၊ ကျွန်ုပ်တို့သည် အင်အားကြီးမားသော်လည်း လုံခြုံသော နေအိမ်မရှိပါ။ ရန်သူတို့သည် မထိခိုက်နိုင်အောင် ခိုင်မာလှသဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့သည် ချမ်းသာစွာ မနေထိုင်နိုင်ပါ»။

Verse 44

पुराणि त्रीणि नो देहि निर्मायात्यद्भुतानि हि । सर्वसंपत्समृद्धान्य प्रधृष्याणि दिवौकसाम्

«ကျွန်ုပ်တို့အား မြို့သုံးမြို့ ပေးသနားတော်မူပါ—အရှင်၏ မယာတန်ခိုး မတူညီနိုင်သည့် အံ့ဩဖွယ် ဖန်ဆင်းမှုဖြင့် တည်ဆောက်ထားသော မြို့များဖြစ်ပါစေ။ အစုံအလင် စည်းစိမ်ပြည့်စုံ၍ ကောင်းကင်နေ ဒေဝတို့တောင် မဖောက်မပြန်နိုင်၊ မအောင်နိုင်သော မြို့များဖြစ်ပါစေ»။

Verse 45

वयं पुराणि त्रीण्येव समास्थाय महीमिमाम् । चरिष्यामो हि लोकेश त्वत्प्रसादाज्जगद्गुरो

အို လောကတို့၏ အရှင်၊ စကြဝဠာ၏ ဂုရုတော်—ပုရာဏ သုံးကျမ်း၏ အာဏာကို အားထား၍၊ သင်၏ ကရုဏာတော်ကြောင့် ဤမြေပြင်ကို အမှန်တကယ် လှည့်လည်သွားမည်။

Verse 46

तारकाक्षस्ततः प्राह यदभेद्यं सुरैरपि । करोति विश्वकर्मा तन्मम हेममयं पुरम्

ထို့နောက် တာရကာක්ෂက ပြောသည်— “နတ်တို့တောင် မဖောက်ထွင်းနိုင်သော ငါ၏ ရွှေမြို့ကို ဝိශ්ဝကರ್ಮာက ဆောက်လုပ်ပေးစေမည်” ဟု။

Verse 47

ययाचे कमलाक्षस्तु राजतं सुमहत्पुरम् । विद्युन्माली च संहृष्टो वज्रायसमयं महत्

ထို့နောက် ကမလာක්ෂက ငွေဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော မြို့ကြီးတစ်မြို့ကို တောင်းဆိုခဲ့သည်။ ထို့ပြင် စိတ်ပျော်ရွှင်နေသော ဝိဒျုန်မာလီကလည်း ဝဇ္ရကဲ့သို့ ခိုင်မာသော သံမြို့ကြီးတစ်မြို့ကို တောင်းခံ하였다။

Verse 48

पुरेष्वेतेषु भो ब्रह्मन्नेकस्थानस्थितेषु च । मध्याह्नाभिजिते काले शीतांशौ पुष्प संस्थिते

အို ဘြဟ္မာဘုရား၊ ဤကာကွယ်မြို့များသည် တစ်တန်းတည်း တစ်နေရာတည်း၌ တိုက်ညီစွာ တည်ငြိမ်လာသောအခါ၊ အဘိဇိတ်ဟုခေါ်သော မင်္ဂလာမွန်းတည့်ချိန်တွင်၊ အေးမြသော လရောင်ရှိသော လသည် ပန်းများအလယ်၌ တည်နေစဉ် (ကံကြမ္မာအဖြစ်အပျက်သည် ဖြစ်ပေါ်မည်)။

Verse 49

उपर्युपर्यदृष्टेषु व्योम्नि लीलाभ्रसंस्थिते । वर्षत्सु कालमेघेषु पुष्करावर्तनामसु

အထက်ကောင်းကင်၌ ကစားသလို စုဝေးနေသော တိမ်အစုများကြားတွင်၊ «ပုရှ္ကရာဝတ္တ» ဟုခေါ်သော အမှောင်မိုးတိမ်များက မိုးရွာချလာသည်။ ထိုမြင်ကွင်းသည် နီးကပ်လာမည့် စစ်ပွဲ၏ ကြမ်းတမ်းသော အလှည့်အပြောင်းကို ကြိုတင်ညွှန်ပြသည့် နိမိတ်လက္ခဏာတစ်ရပ်ကဲ့သို့ ထင်ရှားခဲ့သည်။

Verse 50

तथा वर्षसहस्राते समेष्यामः परस्परम् । एकीभावं गमिष्यंति पुराण्येतानि नान्यथा

ထို့အတူ နှစ်တစ်ထောင် ကုန်လွန်သော် ငါတို့သည် အချင်းချင်း ပြန်လည်တွေ့ဆုံကြမည်။ ထိုအခါ ရှေးဟောင်း ပုရာဏာတို့သည် မလွဲမသွေ တစ်ခုတည်းသော ညီညွတ်မှုသို့ ပေါင်းစည်းသွားမည်—အခြားနည်း မရှိ။

Verse 51

सर्वदेवमयो देवस्सर्वेषां मे कुहेलया । असंभवे रथे तिष्ठन् सर्वोपस्करणान्विते

ဘုရားအားလုံးကို ကိုယ်တိုင်အတွင်းသို့ ဆောင်ထားသော ထိုသခင်သည်၊ ကျွန်ုပ်၏ မာယာဆန်သော လှည့်ကွက်ကြောင့် စိတ်ကူးမရသော ရထားတစ်စီးပေါ်၌ ရပ်တည်၍ စစ်ရေးကိရိယာ အစုံအလင်ဖြင့် ပြည့်စုံနေ하였다။

Verse 52

असंभाव्यैककांडेन भिनत्तु नगराणि नः । निर्वैरः कृत्तिवासास्तु योस्माकमिति नित्यशः

«စိတ်ကူးမရသော တစ်ချက်တည်းဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့၏ မြို့များကို ခွဲဖျက်ပါစေ။ သို့သော် အမြဲတမ်း ရန်မရှိသူ ကೃတ္တိဝာသာ (ရှီဝ) သည် ‘ကျွန်ုပ်တို့၏’ ဖြစ်သည်—အမြဲတစေ ကျွန်ုပ်တို့နှင့် သက်ဆိုင်တော်မူသည်» ဟု။

Verse 53

वंद्यः पूज्योभिवाद्यश्च सोस्माकं निर्दहेत्कथम् । इति चेतसि संधाय तादृशो भुवि दुर्लभः

«ထိုသူသည် ဂုဏ်ပြုထိုက်၊ ပူဇော်ထိုက်၊ နမස්ကာရပြုထိုက်သူ—ထိုသို့ဖြစ်လျှင် ကျွန်ုပ်တို့ကို မည်သို့ မီးရှို့နိုင်မည်နည်း?» ဟု စိတ်ထဲတွင် ထားကာ၊ ထိုကဲ့သို့သောသူသည် ကမ္ဘာပေါ်တွင် ရှားပါးကြောင်း တွေးတောကြသည်။

Verse 54

सनत्कुमार उवाच । एतच्छ्रुत्वा वचस्तेषां ब्रह्मा लोकपितामहः । एवमस्तीति तान् प्राह सृष्टिकर्ता स्मरञ्शिवम्

သနတ်ကုမာရက ပြောသည်—သူတို့၏ စကားကို ကြားပြီးနောက် လောကပိတামဟ ဘြဟ္မာ၊ ဖန်ဆင်းရှင်သည် ရှီဝကို သတိရကာ “အဲဒီလိုပဲ ဖြစ်စေ၊ သင်တို့ပြောသကဲ့သို့ အမှန်ပင်” ဟု သူတို့အား ပြန်လည်ဆို하였다။

Verse 55

आज्ञां ददौ मयस्यापि कुत्र त्वं नगरत्रयम् । कांचनं राजतं चैव आयसं चेति भो मय

ထို့နောက် သူသည် မာယာအားလည်း အမိန့်ပေးတော်မူ၍ “ဟေ မာယာ၊ သင်သည် မြို့သုံးမြို့ကို ဘယ်နေရာတွင် တည်ဆောက်မည်နည်း—ရွှေမြို့တစ်မြို့၊ ငွေမြို့တစ်မြို့၊ သံမြို့တစ်မြို့” ဟု မေးတော်မူ၏။

Verse 56

इत्यादिश्य मयं ब्रह्मा प्रत्यक्षं प्राविशद्दिवम् । तेषां तारकपुत्राणां पश्यतां निजधाम हि

ဤသို့ညွှန်ကြားပြီးနောက် မာယာဖြင့်ဖွဲ့စည်းထားသော ဘြဟ္မာသည် မျက်မြင်ထင်ရှားစွာ ကောင်းကင်သို့ ဝင်ရောက်သွား၏။ ထိုအခါ တာရက၏သားတို့သည် ကြည့်ရှုလျက် သူ၏ ကိုယ်ပိုင် ဒေဝလောကအိမ်တော်သို့ သွားရာကို မြင်ကြ၏။

Verse 57

ततो मयश्च तपसा चक्रे धीरः पुराण्यथ । कांचनं तारकाक्षस्य कमलाक्षस्य राजतम्

ထို့နောက် မာယာသည် သတ္တိတည်ငြိမ်၍ ကျွမ်းကျင်သူဖြစ်ကာ တပသ (တပဿ) ၏အာနုဘော်ဖြင့် ကာကွယ်မြို့တော်များကို ဖန်တီး하였다။ တာရကာက္သအတွက် ရွှေမြို့တော်တစ်ခု၊ ကမလာက္သအတွက် ငွေမြို့တော်တစ်ခု ဖြစ်၏။

Verse 58

विद्युन्माल्यायसं चैव त्रिविधं दुर्गमुत्तमम् । स्वर्गे व्योम्नि च भूमौ च क्रमाज्ज्ञेयानि तानि वै

ထိုအလွန်မြင့်မြတ်၍ ခက်ခဲမနိုင်သော ကာကွယ်ခံတပ်သည် သုံးမျိုးရှိသည်—ဝိဒျုန်မာလီ၊ မာလီ၊ အယသ။ အစဉ်လိုက်အားဖြင့် ၎င်းတို့သည် ကောင်းကင်ဘုံ၊ အာကာသ၊ နှင့် မြေပြင်ပေါ်တွင် တည်ရှိသည်ဟု သိမှတ်ရမည်။

Verse 59

दत्वा तेभ्यो सुरेभ्यश्च पुराणि त्रीणि वै मयः । प्रविवेश स्वयं तत्र हितकामपरायणः

မာယာသည် ထိုနတ်တို့အား ကာကွယ်ခံမြို့တော် သုံးမြို့ကို ပေးအပ်ပြီးနောက်၊ သူတို့၏ အကျိုးကိုသာ ရည်ရွယ်ကာ မိမိကိုယ်တိုင် ထိုနေရာသို့ ဝင်ရောက်하였다။

Verse 60

एवं पुत्रत्रयं प्राप्य प्रविष्टास्तारकात्मजाः । बुभुजुस्सकलान्भोगान्महाबलपराक्रमाः

ဤသို့ တာရက၏ သားတို့သည် သားသုံးယောက်ကို ရရှိကာ မိမိတို့ အာဏာအတွင်း တည်မြဲလာကြသည်။ အင်အားနှင့် ရဲရင့်မှုကြီးမား၍ အပျော်အပါးနှင့် လောကီအာဏာအကျိုးအမြတ် အားလုံးကို ခံစားကြ하였다။

Verse 61

कल्पद्रुमैश्च संकीर्णं गजवाजिसमाकुलम् । नानाप्रासादसंकीर्णं मणिजालसमा वृतम्

ထိုနေရာသည် ဆန္ဒပြည့်စုံစေသော ကလ္ပဒြုမ သစ်ပင်များဖြင့် ပြည့်နှက်၍ ဆင်နှင့် မြင်းများဖြင့်လည်း စည်ကားလှသည်။ နန်းတော်များစွာ ထူထပ်ကာ မဏိရတနာကွန်ယက်ကဲ့သို့ ပတ်လည်ဝန်းရံထားသည်။

Verse 62

सूर्यमण्डलसंकाशैर्विमानैस्सर्वतोमुखैः । पद्मरागमयैश्चैव शोभितं चन्द्रसन्निभैः

နေရာတစ်ဝိုက်လုံးတွင် နေမဏ္ဍလကဲ့သို့ တောက်ပသော အာကာသဗိမာန်များက အရပ်အနှံ့ မျက်နှာမူလျက် အလှဆင်ထားသည်။ ထို့ပြင် ပဒ္မရာဂ (ရူဘီ) ဖြင့် ပြုလုပ်သော အဆောက်အအုံများက လကဲ့သို့ အေးမြတောက်ပစေသည်။

Verse 63

प्रासादैर्गोपुरैर्दिव्यैः कैलासशिखरोपमैः । दिव्यस्त्रीजनसंकीर्णैर्गंधर्वैस्सिद्धचारणैः

ကေလိုသ (Kailāsa) တောင်ထိပ်များကဲ့သို့ မြင့်မြတ်လှသော နတ်ဘုံနန်းတော်များနှင့် တံခါးတော်ဂိုပုရများဖြင့် အလှဆင်ထားသည်။ ထို့ပြင် နတ်မိန်းမများစွာနှင့် ဂန္ဓဗ္ဗ၊ စိဒ္ဓ၊ စာရဏတို့ဖြင့် စည်ကားလှသည်။

Verse 64

रुद्रालयैः प्रतिगृहमग्निहोत्रैः प्रतिष्ठितैः । द्विजोत्तमैश्शास्त्र ज्ञैश्शिवभक्तिरतैस्सदा

အိမ်တိုင်းတွင် ရုဒြာဘုရားကျောင်းများကို တည်ထောင်ထား၍ အဂ္နိဟောတရ မီးပူဇော်ကိုလည်း စည်းကမ်းတကျ ထိန်းသိမ်းထားကြသည်။ သာသနာကျမ်းများကို ကျွမ်းကျင်သိမြင်သော ဒွိဇောတ္တမတို့သည် အမြဲတမ်း ရှိဝဘုရားအား ဘက္တိဖြင့် စူးစိုက်နေကြသည်။

Verse 65

वापीकूपतडागैश्च दीर्घिकाभिस्सुशोभितम् । उद्यानवनवृक्षैश्च स्वर्गच्युत गुणोत्तमैः

ထိုနေရာသည် ရေတွင်းများ၊ ရေကန်များ၊ တာဒါဂများနှင့် ရေသိုလှောင်ကန်ရှည်များဖြင့် လှပစွာ တန်ဆာဆင်ထားသည်။ ထို့ပြင် ဥယျာဉ်များ၊ တောအုပ်များနှင့် ကောင်းမြတ်သောဂုဏ်ရည်ပြည့်ဝသည့် သစ်ပင်များဖြင့်လည်း မိုးကောင်းကင်မှ ဆင်းသက်လာသကဲ့သို့ ထင်ရှားလှသည်။

Verse 66

नदीनदसरिन्मुख्यपुष्करैः शोभितं सदा । सर्वकामफलाद्यैश्चानेकैर्वृक्षैर्मनोहरम्

ထိုနေရာသည် အမြဲတမ်း မြစ်ကြီးများ၊ ချောင်းများနှင့် အထူးကောင်းမြတ်သော ကြာကန်များဖြင့် တင့်တယ်လှသည်။ ထို့ပြင် လိုရာဆန္ဒအကျိုးဖလများနှင့် အခြားကောင်းချီးများကို ပေးစွမ်းသော သစ်ပင်များစွာကြောင့် စိတ်ကို ဆွဲဆောင်လှသည်။

Verse 67

मत्तमातंगयूथैश्च तुरंगैश्च सुशोभनैः । रथैश्च विविधाकारैश्शिबिकाभिरलंकृतम्

ထိုနေရာသည် မူးယစ်သကဲ့သို့ အားမာန်ပြည့်သော ဆင်အုပ်များ၊ လှပသည့် မြင်းများ၊ ပုံစံမျိုးစုံသော ရထားများနှင့် စီးတင်ခုံ (ပလန်ကင်) များဖြင့် တင့်တယ်လှသည်။

Verse 68

समयादिशिकैश्चैव क्रीडास्थानैः पृथक्पृथक् । वेदाध्ययनशालाभिर्विविधाभिः पृथक्पृथक्

ထို့ပြင် စည်းကမ်းနှင့် အကျင့်သင့်တော်မှုကို သင်ကြားပေးသော ဆရာများအတွက် သီးခြားအပိုင်းများ၊ ကစားကွင်းများကိုလည်း သီးခြားစီထားပြီး၊ ထိုအရာများနှင့် မတူသီးခြားစွာ ဝေဒများကို လေ့လာဖတ်ရွတ်ရန် ခန်းမမျိုးစုံကိုလည်း သတ်မှတ်ထားသည်။

Verse 69

अदृष्टं मनसा वाचा पापान्वितनरैस्सदा । महात्मभिश्शुभाचारैः पुण्यवद्भिः प्रवीक्ष्यते

အပြစ်နှင့်ပြည့်သော လူတို့သည် စိတ်ဖြင့်လည်း၊ စကားဖြင့်လည်း မမြင်နိုင်သော အမှန်တရားကို၊ အကျင့်အကြံကောင်းမြတ်၍ ကုသိုလ်ပြည့်ဝသော မဟာစိတ်ရှိသူတို့ကသာ တကယ်တမ်း မြင်သိနိုင်ကြသည်။

Verse 70

पतिव्रताभिः सर्वत्र पावितं स्थलमुत्तमम् । पतिसेवनशीलाभिर्विमुखाभिः कुधर्मतः

ဘယ်နေရာမဆို၊ ခင်ပွန်းကို သစ္စာတည်မြဲသော ပတိဗြတားမိန်းမများ—ခင်ပွန်းကို ဝန်ဆောင်မှု၌ တည်ကြည်၍ မကောင်းသောဓမ္မမှ လှည့်ကွာသူများ—ရှိရာ၌ အမြင့်မြတ်ဆုံး သန့်ရှင်းစင်ကြယ်လာသည်။

Verse 71

दैत्यशूरैर्महाभागैस्सदारैस्ससुतैर्द्विजैः । श्रौतस्मार्तार्थतत्त्वज्ञैस्स्वधर्मनिरतैर्युतम्

ကံကောင်းကြီး၍ သတ္တိပြင်းသော ဒိုင်တျရှူရများသည် မိမိတို့၏ ဇနီးများ၊ သားများနှင့်အတူ ပါဝင်လာကြပြီး၊ ထို့ပြင် Śrauta နှင့် Smārta ဓမ္မစည်းကမ်းတို့၏ အဓိပ္ပါယ်တရားကို သိမြင်သော ဒွိဇများလည်း မိမိတို့၏ သွဓမ္မ၌ တည်ကြည်စွာ ပါဝင်လေ၏။

Verse 72

व्यूढोरस्कैर्वृषस्कंधैस्सामयुद्धधरैस्सदा । प्रशांतैः कुपितैश्चैव कुब्जैर्वामनकैस्तथा

သူတို့သည် အစဉ်တစိုက် စည်းကမ်းတကျ စစ်ပွဲအတွက် လက်နက်ကိရိယာပြည့်စုံ၍—အချို့မှာ ရင်ဘတ်ကျယ်၍ နွားကဲ့သို့ ပခုံးခိုင်မာကြပြီး၊ အချို့မှာ တည်ငြိမ်အေးချမ်း၊ အချို့မှာ ဒေါသထန်လျက်၊ အချို့မှာ ကျောကွေး၊ အချို့မှာ ပုလွေကဲ့သို့ ပုန့်ပုန့်လည်း ရှိကြသည်။

Verse 73

नीलोत्पलदलप्रख्यैर्नीलकुंचितमूर्द्धजैः । मयेन रक्षितैस्सर्वैश्शिक्षितैर्युद्धलालसैः

သူတို့အားလုံးကို မာယာက ကာကွယ်ထား၍ စစ်ပညာကောင်းစွာ လေ့ကျင့်ပြီး စစ်ပွဲကို စိတ်အားထက်သန်ကြသည်။ အရောင်အဆင်းမှာ အပြာရောင် ကြာပန်းရွက်ကဲ့သို့ ဖြစ်၍ ဆံပင်မှာ အမည်းရောင် လိမ်ကောက်နေသည်။

Verse 74

वरसमररतैर्युतं समंतादजशिवपूजनया विशुद्धवीर्यैः । रविमरुतमहेन्द्रसंनिकाशैस्सुरमथनैस्सुदृढैस्सुसेवितं यत्

အရပ်လေးမျက်နှာလုံးတွင် မြတ်သောစစ်သည်တော်များက ဝိုင်းရံထားပြီး၊ ဂုဏ်သိက္ခာရှိသော စစ်ပွဲကို အမြဲတမ်းနှစ်သက်သူများ—မမွေးဖွားသော သီဝ (အဇ) ကို ပူဇော်ခြင်းကြောင့် အင်အားသန့်ရှင်းသူများ ဖြစ်ကြသည်။ နေ၊ လေ၊ မဟိန္ဒြ (အိန္ဒြ) ကဲ့သို့ တောက်ပ၍ မခိုင်မယိုင်၊ နတ်တပ်များကိုပင် ချေမှုန်းနိုင်သူတို့က ကောင်းစွာ စောင့်ရှောက်နေ၏။

Verse 75

शास्त्रवेदपुराणेषु येये धर्माः प्रकीर्तिताः । शिवप्रियास्सदा देवास्ते धर्मास्तत्र सर्वतः

ရှာස්ထရ၊ ဝေဒနှင့် ပုရာဏများတွင် ကြေညာထားသော ဓမ္မတို့သည်—အဲဒီနေရာ၌ အလုံးစုံအားဖြင့် နတ်မြတ်ဓမ္မအဖြစ် ထိန်းသိမ်းထားကြ၏။ အကြောင်းမှာ နတ်တို့သည် အမြဲ သီဝကို ချစ်မြတ်နိုးကြပြီး၊ ထိုဓမ္မတို့သည် အရာရာ၌ သူ၏ ကျေးဇူးတော်၌ အမြစ်တည်နေသောကြောင့် ဖြစ်၏။

Verse 76

एवं लब्धवरास्ते तु दैतेयास्तारकात्मजाः । शैवं मयमुपाश्रित्य निवसंति स्म तत्र ह

ထို့ကြောင့် ကောင်းချီးများကို ရရှိပြီးနောက် တာရက၏ သား ဒိုင်တျယများသည် သီဝသဘောဖြင့် မာယာက ဖန်တီးထားသော ခံတပ်ကို ခိုလှုံကာ အမှန်တကယ် အဲဒီမှာ နေထိုင်ကြ၏။

Verse 77

सर्वं त्रैलोक्यमुत्सार्य प्रविश्य नगराणि ते । कुर्वंति स्म महद्राज्यं शिवमार्गरतास्सदा

သုံးလောကလုံးတွင် ရန်သူတို့ကို နှင်ထုတ်ကာ မြို့များထဲသို့ ဝင်ရောက်ပြီး မဟာအာဏာကို တည်ထောင်ကြ၏—သီဝ၏ လမ်းစဉ်ကို အမြဲတမ်း စွဲမြဲသူများ ဖြစ်ကြသည်။

Verse 78

ततो महान् गतः कालो वसतां पुण्यकर्मणाम् । यथासुखं यथाजोषं सद्राज्यं कुर्वतां मुने

ထို့နောက် ထိုနေရာ၌ နေထိုင်သော ကုသိုလ်ကောင်းပြုသူတို့အတွက် အချိန်အတော်ကြာ ကုန်လွန်သွား၏။ သူတို့သည် သက်သာချမ်းသာစွာ မိမိစိတ်ကြိုက်နေထိုင်ကာ ကောင်းမွန်၍ စနစ်တကျသော နိုင်ငံတော်ကို ဆက်လက်အုပ်ချုပ်ကြ၏၊ အို မုနိ။