पुष्पार्पण-विनिर्णयः (Determination of Flower-Offerings to Śiva)

Verse 1

ऋषय ऊचुः । व्यासशिष्य महाभाग कथय त्वं प्रमाणतः । कैः पुष्पैः पूजितश्शंभुः किं किं यच्छति वै फलम्

ရိရှီတို့က ဆိုကြသည်— «ဗျာသ၏ မဟာဘုန်းရှိသော တပည့်တော်၊ သက်သေအာဏာရှိသော သာသနာကျမ်းအတိုင်း ကျွန်ုပ်တို့အား ပြောပြပါ။ သမ္ဘု (Śambhu) ကို မည်သည့်ပန်းများဖြင့် ပူဇော်လျှင် မည်သည့်အကျိုးဖလကို အမှန်တကယ် ပေးတော်မူသနည်း?»

Verse 2

सूत उवाच । शौनकाद्याश्च ऋषयः शृणुतादरतोऽखिलम् । कथयाम्यद्य सुप्रीत्या पुष्पार्पणविनिर्णयम्

စူတက ပြောသည်– «ရှောနကတို့အစရှိသော ရှိသီအပေါင်းတို့၊ အားလုံးကို ရိုသေစွာ နားထောင်ကြလော့။ ယနေ့ ငါသည် စိတ်နှလုံးပျော်ရွှင်စွာဖြင့် ပန်းပူဇော်ခြင်း (သခင်ရှီဝအား) ၏ စည်းကမ်းသတ်မှတ်ချက်ကို ရှင်းလင်းပြောကြားမည်»။

Verse 3

एष एव विधिः पृष्टो नारदेन महर्षिणा । प्रोवाच परमप्रीत्या पुष्पार्पणविनिर्णयम्

ဤနည်းလမ်းကိုပင် မဟာရသီ နာရဒက မေးမြန်းခဲ့သည်။ ထို့နောက် ပြောသူသည် အလွန်မြတ်သော ပီတိဖြင့် သီဝဘုရားထံ ပန်းပူဇော်ခြင်း၏ အဆုံးအဖြတ် စည်းကမ်းကို ရှင်းလင်းဟောကြား하였다။

Verse 4

ब्रह्मोवाच । कमलैर्बिल्वपत्रैश्च शतपत्रैस्तथा पुनः । शंखपुष्पैस्तथा देवं लक्ष्मीकामोऽर्चयेच्छिवम्

ဗြဟ္မာက ဟောကြားသည်– လက္ခမီ၏ ကောင်းချီး၊ စည်းစိမ်ကို လိုလားသူသည် သီဝဘုရားကို ကြာပန်းများ၊ ဘိလွာရွက်များ၊ ရာပွင့်ပွင့်သော ပန်းများဖြင့်လည်းကောင်း၊ ထို့ပြင် ခရုသဏ္ဌာန်ပန်းများဖြင့်လည်းကောင်း ပူဇော်အာရాధနာ ပြုသင့်သည်။

Verse 5

एतैश्च लक्षसंख्याकैः पूजितश्चेद्भवेच्छिवः । पापहानिस्तथा विप्र लक्ष्मीस्स्यान्नात्र संशयः

အို ဗြာဟ္မဏ၊ ဤအရာများကို လက္ခ (တစ်သိန်း) အရေအတွက်ဖြင့် သီဝဘုရားကို ပူဇော်လျှင် အပြစ်များ ပျောက်ကင်းမည်။ ထို့ပြင် စည်းစိမ် (လက္ခမီ) သေချာပေါက် ပေါ်ထွန်းမည်—ဤတွင် သံသယမရှိ။

Verse 6

विंशतिः कमलानां तु प्रस्थमेकमुदाहृतम् । बिल्वो दलसहस्रेण प्रस्थार्द्धं परिभाषितम्

ကြာပန်း နှစ်ဆယ်ပွင့်ကို «ပရသ္ထ» တစ်ခုဟု ကြေညာထားသည်။ ထို့ပြင် ဘိလွာရွက် တစ်ထောင်ကို «ပရသ္ထ» တစ်ဝက်ဟု သတ်မှတ်ထားသည်။

Verse 7

शतपत्रसहस्रेण प्रस्थार्द्धं परिभाषितम् । पलैः षोडशभिः प्रत्थः पलं टंकदशस्मृतः

ဤသတ်မှတ်ချက်အရ၊ အဝက်-ပရသ္ထ (half-prastha) ကို śatapatra ယူနစ် တစ်ထောင်နှင့် တူသည်ဟု ဆို၏။ ပရသ္ထ တစ်ခုသည် ပလ (pala) ဆယ့်ခြောက်နှင့် တူပြီး၊ ပလ တစ်ခုကို ထုံးတမ်းအရ ṭaṅka ဆယ်ဟု မှတ်ယူကြသည်။

Verse 8

अनेनैव तु मानेन तुलामारोपयेद्यदा । सर्वान्कामानवाप्नोति निष्कामश्चेच्छिवो भवेत्

ဤမန်နှုန်းအတိုင်းပင် တူလာ-အာရောပဏ (ချိန်တင်ပူဇော်) ကို ပြုလုပ်သောအခါ ဆန္ဒရှိသမျှ အားလုံးကို ရရှိ၏။ ဆန္ဒမဲ့စွာ ပြုလုပ်လျှင်တော့ ရှိဝ ဖြစ်လာ၏—ဆန္ဒကင်းသော ဘက္တိဖြင့် ရှိဝသဘောကို ရောက်ရှိ၏။

Verse 9

राज्यस्य कामुको यो वै पार्थिवानां च पूजया । तोषयेच्छंकरं देवं दशकोष्ट्या मुनीश्वराः

အို မုနိအရှင်တို့၊ အာဏာရရှိလိုသူသည် မြေဖြင့်ပြုသော ပါရ္ထိဝ လင်္ဂများကို ပူဇော်ကာ၊ သင်္ကရ သခင်ရှီဝကို ဒသကုဋိ (အလွန်များစွာ) ပူဇော်ခြင်းဖြင့် ပျော်ရွှင်စေသင့်၏။

Verse 10

लिंगं शिवं तथा पुष्पमखण्डं तंदुलं तथा । चर्चितं चंदनेनैव जलधारां तथा पुनः

လင်္ဂရূপရှိသော ရှီဝကို ပူဇော်ရာတွင် မပျက်စီးသော ပန်းများနှင့် ဆန်စေ့အပြည့်အစုံကို ဆက်ကပ်၍၊ စန္ဒနလိမ်းကာ၊ ထို့ပြင် ရေကို မပြတ်မလပ် စီးဆင်းအောင် လောင်းပူဇော် (ဇလဓာရာ) ကို ထပ်ခါထပ်ခါ ပြုလုပ်သင့်၏။

Verse 11

प्रतिरूपं तथा मंत्रं बिल्वीदलमनुत्तमम् । अथवा शतपत्रं च कमलं वा तथा पुनः

ထို့ပြင် ပရတိရူပ (သင်္ကေတသန့်ရှင်း) နှင့် မန္တရကို ဆက်ကပ်၍၊ အထူးမြတ်သော ဘိလ္ဝရွက်ကိုလည်း ပူဇော်နိုင်၏။ သို့မဟုတ် ရွက်တစ်ရာပါသော ကြာပန်း၊ အမှန်တကယ် ကြာပန်းကိုလည်း ထပ်ခါထပ်ခါ ဆက်ကပ်နိုင်၏။

Verse 12

शंखपुष्पैस्तथा प्रोक्तं विशेषेण पुरातनैः । सर्वकामफलं दिव्यं परत्रेहापि सर्वथा

ရှေးပညာရှိတို့က အထူးသဖြင့် ကြေညာထားသည်မှာ သင်္ခပန်း (śaṅkha-ပန်း) ဖြင့် ပူဇော်ခြင်းသည် ဆန္ဒအားလုံးကို ပြည့်စုံစေသော ဒေဝီယ फल ကို ပေး၍ ဤလောက၌လည်း၊ နောက်လောက၌လည်း မလွဲမသွေ ဖြစ်၏။

Verse 14

इति श्रीशिवमहापुराणे प्रथम खंडे द्वितीयायां रुद्रसंहितायां सृष्ट्युपाख्याने शिवपूजाविधानवर्णनो नाम चतुर्दशोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် «သရီ ရှိဝ မဟာပုရာဏ» ၏ ပထမခဏ္ဍ၌၊ ဒုတိယ ရုဒ္ရသံဟိတာ အစုအဖွဲ့အတွင်း၊ စೃಷ್ಟိအုပ်ాఖ్యာန (ဖန်ဆင်းရာဇဝင်) တွင်—«ရှိဝပူဇာ၏ နည်းလမ်းနှင့် စည်းကမ်း ဖော်ပြချက်» ဟူသော ခေါင်းစဉ်ဖြင့် ဆယ့်လေးမြောက် အခန်း ပြီးဆုံး၏။

Verse 15

प्रधान्यकामुको यो वै तदर्द्धेनार्चयेत्पुमान् । कारागृहगतो यो वै लक्षेनैवार्चयेद्धनम्

ဂုဏ်သိက္ခာနှင့် လောကီထင်ရှားမှုကို လိုလားသော ယောက်ျားသည် ထို (ပူဇော်ပစ္စည်း) ၏ တစ်ဝက်ဖြင့် ရှိဝကို ပူဇော်သင့်၏။ ထောင်ကျနေသူသည် ထိုပူဇော်မှု/ဓနကို လက္ခ (တစ်သိန်း) ဖြင့် ပူဇော်လျှင် လွတ်မြောက်ခြင်းနှင့် မင်္ဂလာကံကောင်းခြင်း ပြန်လည်ရရှိ၏။

Verse 16

रोगग्रस्तो यदा स्याद्वै तदर्द्धेनार्चयेच्छिवम् । कन्याकामो भवेद्यो वै तदर्द्धेन शिवं पुनः

ရောဂါဒဏ်ခံနေရသောအခါ ထို (သတ်မှတ်ပူဇော်မှု) ၏ တစ်ဝက်ဖြင့် ရှိဝကို ပူဇော်ရမည်။ ထို့အတူ သင့်လျော်သော သမီးကညာ (မင်္ဂလာသတို့သမီး) ကို လိုလားသူလည်း ထိုတစ်ဝက်ဖြင့် ရှိဝကို ထပ်မံပူဇော်ရမည်။

Verse 17

विद्याकामस्तथा यः स्यात्तदर्द्धेनार्चयेच्छिवम् । वाणीकामो भवेद्यो वै घृतेनैवार्चयेच्छिवम्

သန့်ရှင်းသော ပညာကို လိုလားသူသည် «တဒဓ္ဓ» ဟုခေါ်သော ပစ္စည်းဖြင့် သီဝကို ပူဇော်ရမည်။ စကားပြောအာနုဘော်နှင့် ဝါဏီကျွမ်းကျင်မှုကို လိုလားသူသည် ဂျီ (ghee) ဖြင့် သီဝကို ပူဇော်ရမည်။

Verse 18

उच्चाटनार्थं शत्रूणां तन्मितेनैव पूजनम् । मारणे वै तु लक्षेण मोहने तु तदर्धतः

ရန်သူတို့ကို မောင်းထုတ်ရန်အတွက် သတ်မှတ်ထားသော အတိုင်းအတာတည်းဟူသော ပမာဏဖြင့်ပင် ပူဇော်ရမည်။ ဖျက်ဆီးရေး (မာရဏ) အတွက်တော့ တစ်လက္ခ (တစ်သိန်း) အရေအတွက်ဖြင့် ပြုရမည်၊ မောဟန (မိုဟန) အတွက်တော့ ထို၏ တစ်ဝက်ဖြင့် ပြုရမည်။

Verse 19

सामंतानां जये चैव कोटिपूजा प्रशस्यते । राज्ञामयुतसंख्यं च वशीकरणकर्मणि

အုပ်ချုပ်ခံ မင်းများ (စမန်တ) ကို အနိုင်ယူရန်အတွက် «ကိုဋိပူဇာ» ဟူသော ကုဋိအရေအတွက်ဖြင့် ပူဇော်ခြင်းကို ချီးမွမ်းကြသည်။ မင်းများကို လွှမ်းမိုးအောင် ပြုလုပ်သည့် ဝသီကရဏ ကర్మအတွက်တော့ တစ်အယုတ (တစ်သောင်း) အရေအတွက်ဖြင့် ပူဇော်ခြင်းကို အကြံပြုကြသည်။

Verse 20

यशसे च तथा संख्या वाहनाद्यैः सहस्रिका । मुक्तिकामोर्चयेच्छंभुं पंचकोट्या सुभक्तितः

ဂုဏ်သတင်းအတွက်လည်းကောင်း၊ ထို့အတူ ယာဉ်ယာတန်များ ထောင်ချီနှင့် အစရှိသဖြင့် စည်းစိမ်ချမ်းသာ ပေါများမှုအတွက်လည်းကောင်း၊ မုက္ခတိကို လိုလားသူသည် သမ္ဘု (Śambhu) ကို အလွန်ကောင်းမွန်သော သဒ္ဓါဖြင့် ပဉ္စကုဋိ (ကုဋိငါး) အရေအတွက်ဖြင့် ပူဇော်ရမည်။

Verse 21

ज्ञानार्थी पूजयेत्कोट्या शंकरं लोक शंकरम् । शिवदर्शनकामो वै तदर्धेन प्रपूजयेत्

လွတ်မြောက်ရေး ဉာဏ်ကိုလိုလားသူသည် လောကတို့၏ အကျိုးပြုရှင် သင်္ကရ (ရှီဝ) ကို ကောဋိတန်ဖိုးရှိသော ပူဇော်သက္ကာဖြင့် ပူဇော်ရမည်။ ရှီဝကို တိုက်ရိုက်မြင်တွေ့လိုသူသည် ထို၏ တစ်ဝက်ဖြင့် ပူဇော်ရမည်။

Verse 22

तथा मृत्युंजयो जाप्यः कामनाफलरूपतः । पंचलक्षा जपा यर्हि प्रत्यक्षं तु भवेच्छिवः

ထို့အတူ မృత్యုञ्जယ (Mṛtyuñjaya) မန္တရကိုလည်း ဂျပ် (ရွတ်ဖတ်) ရမည်၊ အလိုဆန္ဒတို့၏ အကျိုးဖလကို ပေးသနားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ဂျပ်အကြိမ် ငါးသိန်း (၅၀၀,၀၀၀) ပြည့်လျှင် သီဝ (Śiva) သည် သဒ္ဓါရှိသူရှေ့၌ တိုက်ရိုက် ပေါ်ထွန်းလာမည်။

Verse 23

लक्षेण भजते कश्चिद्द्वितीये जातिसंभवः । तृतीये कामनालाभश्चतुर्थे तं प्रपश्यति

အချို့သည် သခင်ရှီဝကို လက္ခ (၁၀၀,၀၀၀) ကြိမ် ဂျပ/ပူဇော်ခြင်းဖြင့် ဘုရားဝတ်ပြုကြသည်။ ဒုတိယအဆင့်တွင် မွန်မြတ်သော မွေးဖွားမှုရ; တတိယတွင် ဆန္ဒပြည့်စုံ; စတုတ္ထတွင် သခင်ရှီဝကို တိုက်ရိုက် မြင်တွေ့ရသည်။

Verse 24

पंचमं च यदा लक्षं फलं यच्छत्यसंशयम् । अनेनैव तु मंत्रेण दशलक्षे फलं भवेत्

ပဉ္စမလက္ခ (၁၀၀,၀၀၀) ပြည့်သွားသောအခါ အကျိုးကို မသံသယဘဲ ပေးတော်မူသည်။ ထိုမန်တရတည်းဖြင့် ဒသလက္ခ (၁၀ လက္ခ) ပြည့်လျှင် ပိုမိုပြည့်စုံသော အကျိုးကို ရရှိမည်။

Verse 25

मुक्तिकामो भवेद्यो वै दर्भैश्च पूजनं चरेत् । लक्षसंख्या तु सर्वत्र ज्ञातव्या ऋषिसत्तम

အို ရှိသီတို့အထဲမှ အမြတ်ဆုံးရေ၊ မုတ်တိ (လွတ်မြောက်ခြင်း) ကို လိုလားသူသည် ဒರ್ಭမြက်ဖြင့် ပူဇော်ဝတ်ပြုရမည်။ ထိုကဲ့သို့သော အခမ်းအနားတိုင်းတွင် လက္ခအရေအတွက်ကို သင့်တော်သော မာနအဖြစ် သိမှတ်ရမည်။

Verse 26

आयुष्कामो भवेद्यो वै दूर्वाभिः पूजनश्चरेत् । पुत्रकामो भवेद्यो वै धत्तूरकुसुमैश्चरेत्

အသက်ရှည်လိုသူသည် ဒူర్వာမြက်ဖြင့် ပူဇော်ဝတ်ပြုရမည်။ သားတော်လိုသူသည် ဓတ္တူရာပန်းများဖြင့် ပူဇော်ဝတ်ပြုရမည်။

Verse 27

रक्तदण्डश्च धत्तूरः पूजने शुभदः स्मृतः । अगस्त्यकुसुमैश्चैव पूजकस्य महद्यशः

သီဝဘုရားကို ပူဇော်ရာတွင် အနီရောင်တံတားရှိသော အပင်နှင့် ဓတ္တူရ (dhattūra) ကို ဆက်ကပ်ခြင်းသည် မင်္ဂလာကောင်းကျိုး ပေးသည်ဟု မှတ်ယူကြသည်။ ထို့ပြင် အဂஸ္တျ ပန်းများဖြင့်လည်း ပူဇော်ပါက ပူဇော်သူသည် ကြီးမားသော ဂုဏ်သတင်းကို ရရှိမည်။

Verse 28

भुक्तिमुक्तिफलं तस्य तुलस्याः पूजयेद्यदि । अर्कपुष्पैः प्रतापश्च कुब्जकल्हारकैस्तथा

ထိုသန့်ရှင်းသော တုလသီ (Tulasī) ကို ပူဇော်ပါက လောကီအကျိုး (ဘုက္တိ) နှင့် မောက္ခ (မုက္တိ) နှစ်မျိုးလုံး၏ အကျိုးကို ရရှိမည်။ ထို့အတူ အာရ္က (arka) ပန်းများနှင့် ကုဗ္ဇ-ကလ္ဟာရက (kubja-kalhāraka) ပန်းများကို ဆက်ကပ်လျှင်လည်း ဓမ္မတေဇနှင့် သန့်ရှင်းသော တောက်ပမှုကို ရရှိမည်။

Verse 29

जपाकुसुमपूजा तु शत्रूणां मृत्युदा स्मृता । रोगोच्चाटनकानीह करवीराणि वै क्रमात्

ဇပါ (hibiscus) ပန်းများဖြင့် သီဝဘုရားကို ပူဇော်ခြင်းသည် ရန်သူတို့၏ သေဆုံးခြင်းကို ပေးသည်ဟု မှတ်ယူကြသည်။ ထို့ပြင် ဤနေရာ၌ အစဉ်လိုက် ကရဝီရ (oleander) ကို ဆက်ကပ်ခြင်းသည် ရောဂါများကို နှင်ထုတ်သည်ဟု ဆိုကြသည်။

Verse 30

बंधुकैर्भूषणावाप्तिर्जात्यावाहान्न संशयः । अतसीपुष्पकैर्देवं विष्णुवल्लभतामियात्

ဗန္ဓူက (bandhūka) ပန်းများကို ဆက်ကပ်လျှင် အလှဆင်အဆင်တန်ဆာများကို ရရှိမည်။ ဇာတီ (jātī) ပန်းများကို ဆက်ကပ်လျှင် ယာဉ်တင်စီးကို ရရှိမည်—သံသယမရှိ။ အတစီ (atasī) ပန်းများကို ဆက်ကပ်လျှင် ထိုဒေဝ (Deva) သည် ဗိဿနု၏ ချစ်ခင်နှစ်သက်ရာ ဖြစ်လာသည်။

Verse 31

शमीपत्रैस्तथा मुक्तिः प्राप्यते पुरुषेण च । मल्लिकाकुसुमैर्दत्तैः स्त्रियं शुभतरां शिवः

ရှမီရွက်များကို ပူဇော်လှူဒါန်းလျှင် ယောက်ျားသည် အမှန်တကယ် မောက္ခကို ရရှိ၏။ မလ္လိကာ (စံပယ်) ပန်းများကို ပူဇော်လှူဒါန်းလျှင် သီဝရှင်သည် မိန်းမအား ပိုမိုမင်္ဂလာကောင်းသော အခြေအနေနှင့် ကောင်းချီးကို ပေးတော်မူ၏။

Verse 32

यूथिकाकुसुमैश्शस्यैर्गृहं नैव विमुच्यते । कर्णिकारैस्तथा वस्त्रसंपत्तिर्जायते नृणाम्

မင်္ဂလာရှိသော ယူသိကာ (စံပယ်) ပန်းများကို ထားပူဇော်လျှင် အိမ်ထောင်၌ စည်းစိမ်မပျောက်ကွယ်။ ထို့အတူ ကဏ္ဏိကာရ ပန်းများကို ပူဇော်သုံးစွဲလျှင် လူတို့သည် အဝတ်အထည် စုံလင်ကြွယ်ဝမှုကို ရရှိကြ၏။

Verse 33

निर्गुण्डीकुसुमैर्लोके मनो निर्मलतां व्रजेत् । बिल्वपत्रैस्तथा लक्षैः सर्वान्कामानवाप्नुयात्

ဤလောက၌ နိရ္ဂုဏ္ဍီ ပန်းများကို ပူဇော်လျှင် စိတ်သည် သန့်ရှင်းမှုသို့ ရောက်၏။ ထို့အတူ ဘိလ္ဝ ရွက်များကို (အလွန်များစွာပင်) ပူဇော်လျှင် သီဝ၏ ကရုဏာဖြင့် လိုအင်ဆန္ဒ အားလုံးကို ရရှိနိုင်၏။

Verse 34

शृङ्गारहारपुष्पैस्तु वर्द्धते सुख सम्पदा । ऋतुजातानि पुष्पाणि मुक्तिदानि न संशयः

မွှေးကြိုင်၍ အလှဆင်သည့် ပန်းများနှင့် ပန်းကုံးများကို ပူဇော်လျှင် ပျော်ရွှင်မှုနှင့် စည်းစိမ်ဥစ္စာ တိုးပွား၏။ ရာသီတော်တော်အတိုင်း ပေါက်ဖွားလာသော ပန်းများကို ပူဇော်လျှင် မုက္ခ (လွတ်မြောက်ခြင်း) ကို ပေးတတ်သည်—သံသယမရှိ။

Verse 35

राजिकाकुसुमानीह शत्रूणां मृत्युदानि च । एषां लक्षं शिवे दद्याद्दद्याच्च विपुलं फलम्

ဤနေရာ၌ ရာဇိကာ (မတ်စတာ) ပန်းများသည် ရန်သူတို့အပေါ် သေမင်းကို ပေးနိုင်သည်ဟု ဆိုကြသည်။ ထိုပန်းများကို သခင် ရှီဝအား တစ်သိန်း ပူဇော်လျှင် အကျိုးကျေးဇူး ကြီးမားစွာ ချီးမြှင့်တော်မူ၏။

Verse 36

विद्यते कुसुमं तन्न यन्नैव शिववल्लभम् । चंपकं केतकं हित्वा त्वन्यत्सर्वं समर्पयेत्

သခင်ရှီဝအား မချစ်မနှစ်သက်သော ပန်းဟူ၍ မရှိ။ သို့ရာတွင် ချမ္ပကပန်းနှင့် ကေတကပန်းကို ချန်ထား၍ အခြားပန်းအားလုံးကို ပူဇော်ဆက်ကပ်နိုင်သည်။

Verse 37

अतः परं च धान्यानां पूजने शंकरस्य च । प्रमाणं च फलं सर्वं प्रीत्या शृणु च सत्तम

ယခုမှစ၍ သန်ကရ (ရှီဝ) ကို သီးနှံများဖြင့် ပူဇော်ခြင်းအကြောင်း၊ အို သီလကောင်းသူတို့အနက် အမြတ်ဆုံးရေ၊ ချစ်ခင်သဒ္ဓါဖြင့် နားထောင်လော့။ ထိုပူဇော်မှု၏ မှန်ကန်သော အတိုင်းအတာနှင့် ပြည့်စုံသော အကျိုးफलကို ငါရှင်းပြမည်။

Verse 38

तंदुलारोपणे नॄणां लक्ष्मी वृद्धिः प्रजायते । अखण्डितविधौ विप्र सम्यग्भक्त्या शिवोपरि

ဆန်စေ့များကို ပူဇော်ကြဲသွင်းခြင်းကြောင့် လူတို့အတွက် လက္ခမီ၏ စည်းစိမ်တိုးပွားလာသည်။ အို ဗြာဟ္မဏ၊ အခမ်းအနားကို မပြတ်မတောက် စည်းကမ်းတကျ ဆောင်ရွက်၍ သီဝရှင်ထံ သဒ္ဓါဘက္တိဖြင့် ညွှန်ပြလျှင် အကျိုးဖလသည် မလွဲမသွေ ပေါ်ထွန်းလာ၏။

Verse 39

षट्केनैव तु प्रस्थानां तदर्धेन तथा पुनः । पलद्वयं तथा लक्षमानेन समदाहृतम्

ပရස්ထာကို အမှန်တကယ် ခြောက် (ယူနစ်) ဖြင့်တွက်ကြသည်၊ ထို့အပြင် ထိုအတိုင်းအတာ၏ တစ်ဝက်ဖြင့်လည်း ထပ်မံတွက်ကြသည်။ ထို့တူ ပလ နှစ်ပလကိုလည်း ဖော်ပြထားပြီး၊ လက္ခ-အတိုင်းအတာကိုလည်း အစဉ်လိုက် ကြေညာထားသည်။

Verse 40

पूजां रुद्रप्रधानेन कृत्वा वस्त्रं सुसुन्दरम् । शिवोपरि न्यसेत्तत्र तंदुलार्पणमुत्तमम्

ရုဒြကို အဓိကအဖြစ်ထား၍ ပူဇော်ပွဲကို ပြုလုပ်ပြီးနောက်၊ အလွန်လှပသော အဝတ်ကို သီဝရှင်ပေါ်၌ တင်လှူရမည်။ ထိုနေရာ၌ပင် ဆန်စေ့ပူဇော်ခြင်း အမြတ်ဆုံးကို ထပ်မံ ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 41

उपरि श्रीफलं त्वेकं गंधपुष्पादिभिस्तथा । रोपयित्वा च धूपादि कृत्वा पूजाफलं भवेत्

အပေါ်ဘက်တွင် အုန်းသီးတစ်လုံးကို (ပူဇော်ရာအာသန/လိင်္ဂပေါ်) တင်၍ စန္ဒကူးလိမ်းခြင်း၊ ပန်းနှင့် အခြားပူဇော်ပစ္စည်းများကို သင့်တော်စွာ ဆက်ကပ်ပြီးနောက်၊ သောက်ပူ (ဓూప) စသည်တို့ကို ပြုလုပ်ပူဇော်လျှင်—ပူဇော်ခြင်း၏ အကျိုးအပြည့်ကို ရရှိမည်။

Verse 42

प्रजापत्यद्वयं रौप्यमासंख्या च दक्षिणा । देया तदुपदेष्ट्रे हि शक्त्या वा दक्षिणा मता

ဒက္ခိဏာအဖြစ် ပရာဇာပတ္တယ နှစ်ယူနစ်နှင့် ငွေရောင် (ရောပျ) ကို ရက်ရောစွာ မတွက်မကန် ပေးလှူရမည်။ ထိုအညွှန်းကို သင်ကြားပေးသော ဆရာတော်ထံသို့ အမှန်တကယ် ပေးရပြီး၊ သို့မဟုတ် ကိုယ့်စွမ်းအားအတိုင်း ဒက္ခိဏာကို သတ်မှတ်ရမည်ဟု ဆိုသည်။

Verse 43

आदित्यसंख्यया तत्र ब्राह्मणान्भोजयेत्ततः । लक्षपूजा तथा जाता साङ्गश्च मन्त्रपूर्वकम्

ထို့နောက် ထိုသန့်ရှင်းသော ဝရတၱ၌ အာဒိတျယများ၏ အရေအတွက်နှင့် တူညီသည့် အရေအတွက်ဖြင့် ဗြာဟ္မဏများကို အစာကျွေးရမည်။ ထိုသို့ဖြင့် «လက္ခပူဇာ» (ပူဇာတစ်သိန်း) သည် အင်္ဂအစုံ ပြည့်စုံကာ မန္တရများဖြင့် ညွှန်ကြားသကဲ့သို့ မှန်ကန်စွာ ပြီးစီးသည်။

Verse 44

शतमष्टोत्तरं तत्र मंत्रे विधिरुदाहृतः । तिलानां च पलं लक्षं महापातकनाशनम्

ထိုအခြေအနေ၌ မန္တရအတွက် သတ်မှတ်ထားသော နည်းလမ်းမှာ တစ်ရာရှစ်ကြိမ် (၁၀၈) ရွတ်ဆိုခြင်းဟု ကြေညာထားသည်။ ထို့ပြင် နှမ်းကို ပူဇာအဖြစ် ပလ တစ်လက္ခ ပမာဏ ပူဇာလှူဒါန်းခြင်းသည် မဟာပာတက (အကြီးမားဆုံး အပြစ်များ) ကို ဖျက်ဆီးပေးသည်။

Verse 45

एकादशपलैरेव लक्षमानमुदाहृतम् । पूर्ववत्पूजनं तत्र कर्तव्यं हितकाम्यया

«လက္ခ» ပမာဏသည် ပလ တစ်ဆယ့်တစ် (၁၁) ပမာဏဖြင့်ပင် သတ်မှတ်ထားသည်ဟု ကြေညာထားသည်။ ထိုနေရာ၌ ကိုယ့်အကျိုးကောင်းနှင့် ကုသိုလ်တိုးပွားရေးကို လိုလားသူသည် ယခင်က သတ်မှတ်ထားသကဲ့သို့ပင် ပူဇာကို ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 46

भोज्या वै ब्राह्मणास्तस्मादत्र कार्या नरेण हि । महापातकजं दुखं तत्क्षणान्नश्यति ध्रुवम्

ထို့ကြောင့် ဤကိစ္စ၌ လူသည် ဗြာဟ္မဏများကို အစာကျွေးပူဇော်ရမည်။ မဟာအပြစ်ကြောင့် ဖြစ်သော ဒုက္ခသည် ထိုခဏတည်းက သေချာစွာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

Verse 47

यवपूजा तथा प्रोक्ता लक्षेण परमा शिवे । प्रस्थानामष्टकं चैव तथा प्रस्थार्द्धकं पुनः

ထို့အပြင် ယဝ (မုယော) ဖြင့် ပူဇော်ခြင်းကို သီဝရှင်အတွက် အလွန်ချစ်မြတ်နိုးဖွယ်ဟု သင်ကြားထားသည်။ သတ်မှတ်ထားသော အတိုင်းအတာအရ ပရස්ထ ၈ နှင့် ထပ်မံ ပရස්ထ တစ်ဝက်ဖြင့် ဆောင်ရွက်ရသည်။

Verse 48

पलद्वययुतं तत्र मानमेतत्पुरातनम् । यवपूजा च मुनिभिः स्वर्गसौख्यविवर्द्धिनी

ထိုနေရာ၌ ဤရှေးဟောင်း အတိုင်းအတာကို အလေးချိန်အားဖြင့် «ပလ» နှစ်လုံးဟု ဆိုကြသည်။ မုနိများက ယဝ (မုယော) ဖြင့် ပြုသော ပူဇော်မှုသည် ကောင်းကင်ဘုံ၏ သုခချမ်းသာကို တိုးပွားစေသော အကျင့်ဖြစ်သည်။

Verse 49

प्राजापत्यं ब्राह्मणानां कर्तव्यं च फलेप्सुभिः । गोधूमान्नैस्तथा पूजा प्रशस्ता शंकरस्य वै

အကျိုး (ဓမ္မနှင့် လောကီ) ကိုလိုလားသော ဗြာဟ္မဏများအတွက် ပရာဇာပတျယ ဝရတကို မဖြစ်မနေ ဆောင်ရွက်ရသည်။ ထို့အတူ ဂျုံအစာဖြင့် ဆောင်ရွက်သော သင်္ကရ (ရှင်ကရာ) ပူဇော်မှုသည် အထူးချီးမွမ်းခံရသည်။

Verse 50

संततिर्वर्द्धते तस्य यदि लक्षावधिः कृता । द्रोणार्द्धेन भवेल्लक्षं विधानं विधिपूर्वकम्

အကယ်၍ အကျင့်ကို «လက္ခ» အပြည့်အဝအထိ ပြီးစီးစေပါက ထိုသူ၏ မျိုးဆက်ဝင်္ဂသည် တိုးပွား၍ ရွှင်လန်းဖွံ့ဖြိုးမည်။ ထို့ပြင် သတ်မှတ်ထားသော အတိုင်းအတာအဖြစ် ဒြောဏ တစ်ဝက်ဖြင့် ဆောင်ရွက်လျှင်၊ သာသနာကျမ်းနည်းလမ်းအတိုင်း တိတိကျကျ ပြုလုပ်သရွေ့ «လက္ခ» အဆင့် ပြီးစီးမှု ဖြစ်လာသည်။

Verse 51

मुद्गानां पूजने देवः शिवो यच्छति वै सुखम् । प्रस्थानां सप्तकेनैव प्रस्थार्द्धेनाथवा पुनः

မုဒ္ဂ (ပဲစိမ်း) ကို ပူဇော်ရာတွင် သခင်ရှီဝသည် အမှန်တကယ် ဓမ္မသုခကို ပေးတော်မူ၏—ပရသ္ထ ၇ ပမာဏဖြင့်ဖြစ်စေ၊ သို့မဟုတ် ပရသ္ထ တစ်ဝက်ဖြင့်ဖြစ်စေ။

Verse 52

पलद्वययुतेनैव लक्षमुक्तं पुरातनैः । ब्राह्मणाश्च तथा भोज्या रुद्रसंख्याप्रमाणतः

ရှေးပညာရှင်တို့က «လက္ခ» (တစ်သိန်း) ဟူသည်ကို ပလ ၂ ပို၍ ပါဝင်သကဲ့သို့ နားလည်ရမည်ဟု ဆိုကြသည်။ ထိုနည်းတူပင် ရုဒြနံပါတ် (ရုဒြပူဇာနှင့် ဆက်စပ်သတ်မှတ်ချက်) အတိုင်း ဗြာဟ္မဏတို့ကို အစာကျွေးရမည်။

Verse 53

प्रियंगुपूजनादेव धर्माध्यक्षे परात्मनि । धर्मार्थकामा वर्द्धंते पूजा सर्वसुखावहा

ပရိယင်ဂု ပန်းဖြင့်—ဓမ္မကို စောင့်ကြည့်သော အထွတ်အမြတ် ပရမအတ္တမန် (ရှီဝ) ကို—ပူဇော်လျှင် ဓမ္မ၊ အර්ထ၊ ကာမ တို့သည် တဖြည်းဖြည်း တိုးပွားလာပြီး ထိုပူဇော်မှုသည် အပျော်အပါးအားလုံးကို ပေးဆောင်သူ ဖြစ်သည်။

Verse 54

प्रस्थैकेन च तस्योक्तं लक्षमेकं पुरातनैः । ब्रह्मभोजं तथा प्रोक्तमर्कसंख्याप्रमाणतः

ရှေးပညာရှိတို့က ဆိုကြသည်မှာ ထိုအရာကို «ပရသ္ထ» တစ်ပမာဏသာဖြင့်ပင် တစ်သိန်းတန်သော ဒါနပြုခြင်း၏ ကုသိုလ်ကို ရရှိနိုင်သည်။ ထို့အပြင် «အရက» အရေအတွက်အလိုက်တွက်ချက်သည့် စံနှုန်းအရလည်း «ဗြဟ္မဘောဇ» (ဗြဟ္မဏကို ဂုဏ်ပြု၍ အစာကျွေးခြင်း) နှင့် တူညီကြောင်း ကြေညာထားသည်။

Verse 55

राजिकापूजनं शंभोश्शत्रोर्मृत्युकरं स्मृतम् । सार्षपानां तथा लक्षं पलैर्विशतिसंख्यया

Śambhu ကို «ရာဇိကာ» (မတ်စတာ) ဖြင့် ပူဇော်ခြင်းသည် ရန်သူအတွက် သေမင်းကို ဖြစ်စေတတ်သည်ဟု မှတ်သားထားကြသည်။ ထို့အတူ မတ်စတာစေ့ တစ်သိန်းကို အလေးချိန် «ပလ» နှစ်ဆယ်အတိုင်း တိုင်းတာ၍ ပူဇော်သင့်သည်။

Verse 56

तेषां च पूजनादेव शत्रोर्मृत्युरुदाहृतः । आढकीनां दलैश्चैव शोभयित्वार्चयेच्छिवम्

ထိုပူဇော်ပစ္စည်းများဖြင့်သာ ပူဇော်ခြင်းကြောင့် ရန်သူ၏ သေဆုံးခြင်း (ဖျက်ဆီးခြင်း) ဖြစ်သည်ဟု ဆိုထားသည်။ အာဍ္ဍကီ (āḍhakī) အရွက်များဖြင့် အလှဆင်ပြီးနောက် သီဝ (Śiva) ဘုရားကို ပူဇော်ရမည်။

Verse 57

वृता गौश्च प्रदातव्या बलीवर्दस्तथैव च । मरीचिसंभवा पूजा शत्रोर्नाशकरी स्मृता

အလှဆင်၍ သင့်တော်သော ရိတုဖြင့် လက်ခံထားသော နွားကို လှူဒါန်းရမည်၊ ထို့အတူ နွားထီးကိုလည်း လှူရမည်။ “မရီစိ” (marīci) မှ ပေါက်ဖွားသော ပူဇော်မှု—သန့်ရှင်း၍ သတ္တဝိက သဘောရှိသော ပစ္စည်းများ၊ ဥပမာ ဂျီ (clarified butter) စသည့် သာသနာရေးအတွက်—သည် ရန်သူ (အတွင်းနှင့် အပြင် အတားအဆီး) ကို ဖျက်ဆီးတတ်သည်ဟု မှတ်ယူထားသည်။

Verse 58

आढकीनां दलैश्चैव रंजयि त्वार्चयेच्छिवम् । नानासुखकरी ह्येषा पूजा सर्वफलप्रदा

အာဍ္ဍကီ (āḍhakī) အရွက်များဖြင့်လည်း အလှဆင်ပြီး သီဝ (Śiva) ဘုရားကို ပူဇော်ရမည်။ ဤပူဇော်မှုသည် အမျိုးမျိုးသော ချမ်းသာပျော်ရွှင်မှုကို ပေးစွမ်းပြီး အကျိုးफल အားလုံးကို ပေးတတ်သည်—လောကီအကျိုးနှင့် ဘုရားပေါ် သဒ္ဓါဖြင့် ရရှိသော အမြင့်ဆုံးအကျိုးတို့ပါဝင်သည်။

Verse 59

धान्यमानमिति प्रोक्तं मया ते मुनिसत्तम । लक्षमानं तु पुष्पाणां शृणु प्रीत्या मुनीश्वर

“အို မုနိသတ္တမ၊ ‘ဓာနျမာန’ (စပါးအတိုင်းအတာ) ဟူသော မာနကို ငါသည် သင်အား ရှင်းပြပြီးပြီ။ ယခု အို မုနိဣශ්ဝရ၊ ‘လက္ခမာန’—ပန်းများအတွက် သုံးသော မာနကို ငါဖော်ပြမည်ဖြစ်သဖြင့် ဝမ်းမြောက်စိတ်ဖြင့် နားထောင်လော့။”

Verse 60

प्रस्थानां च तथा चैकं शंखपुष्पसमुद्भवम् । प्रोक्तं व्यासेन लक्षं हि सूक्ष्ममानप्रदर्शिना

“အလွန်သေးငယ်သော မာနစံနှုန်းများကိုပါ ဖော်ပြတတ်သော ဗျာသသည် ‘လက္ခ’ တစ်ခုသည် ‘ပရသ္ထ’ ဟူသော မာနမှ ထွက်ပေါ်လာသော တစ်ယူနစ်တည်းနှင့်၊ ‘သင်္ခပုဿပ’ (ရှင်ခပန်း) အခြေပြု ရေတွက်ပုံအရ ဖြစ်ကြောင်း ကြေညာခဲ့သည်။”

Verse 61

प्रस्थैरेकादशैर्जातिलक्षमानं प्रकीर्तितम् । यूथिकायास्तथा मानं राजिकायास्तदर्द्धकम्

ကြေညာထားသည်မှာ ဇာတီ (jātī) မယ်လီပန်း၏ စံအတိုင်းအတာသည် လက္ခ (lakṣa) တစ်လုံးဖြစ်ပြီး ပရස්ထ (prastha) ဆယ့်တစ်ဖြင့်တွက်သည်။ ယူသိကာ (yūthikā) လည်း ထိုအတိုင်းဖြစ်၍ ရာဇိကာ (rājikā) အတွက်တော့ ထို၏ တစ်ဝက်ဖြစ်သည်။

Verse 62

प्रस्थैर्विंशतिकैश्चैव मल्लिकामान मुत्तमम् । तिलपुष्पैस्तथा मानं प्रस्थान्न्यूनं तथैव च

မယ်လီကာ (mallikā) မယ်လီပန်းအတွက် အကောင်းဆုံး သတ်မှတ်ထားသော အတိုင်းအတာမှာ ပရස්ထ (prastha) နှစ်ဆယ် ဖြစ်သည်။ တီလပုෂ္ပ (tila-puṣpa) နှမ်းပန်းအတွက်လည်း သတ်မှတ်ထားသော အတိုင်းအတာမှာ ပရස්ထ တစ်ခုထက် အနည်းငယ် လျော့နည်းသည်။

Verse 63

ततश्च द्विगुणं मानं करवीरभवे स्मृतम् । निर्गुंडीकुसुमे मानं तथैव कथितं बुधैः

ထို့နောက် ကရဝီရ (karavīra) ပန်းဖြင့် ပူဇော်ရာတွင် သတ်မှတ်ထားသော အတိုင်းအတာကို နှစ်ဆတိုးရမည်ဟု မှတ်သားထားသည်။ နိရဂုဏ္ဍီ (nirguṇḍī) ပန်းအတွက်လည်း ပညာရှိတို့က ထိုတူညီသော အတိုင်းအတာကို သင်ကြားထားသည်။

Verse 64

कर्णिकारे तथा मानं शिरीषकुसुमे पुनः । बंधुजीवे तथा मानं प्रस्थानं दशकेन च

ကဏ္ဏိကာရ (karṇikāra) အတွက်လည်း သတ်မှတ်မတ်တပ် အတိုင်းအတာကို ထိုနည်းတူ ဆိုထားပြီး၊ ထို့ပြင် ရှိရီရှ (śirīṣa) ပန်းများအတွက်လည်း ထိုအတိုင်းပင် ဖြစ်သည်။ ဘန္ဓု-ဇီဝ (bandhu-jīva) အတွက်လည်း သင့်လျော်သော ပမာဏကို သတ်မှတ်ထားပြီး ပရස්ထ (prastha) ဆယ်ဆ ဖြစ်သည်။

Verse 65

इत्याद्यैर्विविधै मानं दृष्ट्वा कुर्याच्छिवार्चनम् । सर्वकामसमृध्यर्थं मुक्त्यर्थं कामनोज्झितः

ဤသို့ အမျိုးမျိုးသော နည်းလမ်းများဖြင့် မှန်ကန်သော အတိုင်းအတာနှင့် စံနှုန်းတို့ကို သိမြင်ပြီးနောက်၊ သီဝ (Śiva) ကို ပူဇော်အာရాధနာ ပြုရမည်။ သင့်လျော်သော ဆန္ဒအကျိုးများ အားလုံး ပြည့်စုံစေရန်နှင့် မုတ်ခ္ခ (လွတ်မြောက်ခြင်း) အတွက်၊ လောဘတဏှာကင်းစင်၍ ပူဇော်ရမည်။

Verse 66

अतः परं प्रवक्ष्यामि धारापूजाफलं महत् । यस्य श्रवणमात्रेण कल्याणं जायते नृणाम्

ယခုမှစ၍ ငါသည် ဓာရာပူဇာ၏ မဟာအကျိုးကို ဟောပြောမည်။ ၎င်းသည် ရှီဝအား သန့်ရှင်းသော ရေကို ဆက်တိုက် လောင်းပူဇာပြုခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုအကြောင်းကို ကြားရုံသာဖြင့် လူတို့၌ မင်္ဂလာကောင်းမှု ပေါ်ပေါက်လာသည်။

Verse 67

विधानपूर्वकं पूजां कृत्वा भक्त्या शिवस्य वै । पश्चाच्च जलधारा हि कर्तव्या भक्तितत्परैः

သတ်မှတ်ထားသော ဝိဓိအတိုင်း ဘုရားရှီဝကို ဘက္တိဖြင့် ပူဇော်ပြီးနောက်၊ ဘက္တိ၌ တည်ကြည်သော သဒ္ဓါရှင်တို့သည် ရေကို မပြတ်စီးစေသော ဇလဓာရာကို သေချာစွာ ဆက်ကပ်ရမည်။

Verse 68

ज्वरप्रलापशांत्यर्थं जल धारा शुभावहा । शतरुद्रियमंत्रेण रुद्रस्यैकादशेन तु

ဖျားနာခြင်းနှင့် မူးယစ်၍ မပြောတတ်သည့် စကားပျက်ခြင်းကို ငြိမ်းစေရန်၊ ရေကို မပြတ်စီးစေသော ဇလဓာရာ (အဘိသေက) သည် မင်္ဂလာဖြစ်၍ ကောင်းကျိုးပေးသည်။ ၎င်းကို Śatarudrīya မန္တရနှင့် ရုဒြ၏ တစ်ဆယ့်တစ်ပါး (ဧကာဒသ) အာဝါဟနဖြင့် ပြုလုပ်ရသည်။

Verse 69

रुद्रजाप्येन वा तत्र सूक्तेन् पौरुषेण वा । षडंगेनाथ वा तत्र महामृत्युंजयेन च

ထိုနေရာ၌ ရုဒြမန်တရများကို ဇပ် (japa) ပြုခြင်းဖြင့်လည်းကောင်း၊ ပုရုရှ စူက္တ (Puruṣa Sūkta) ဖြင့်လည်းကောင်း ပူဇော်နိုင်သည်။ ထို့ပြင် ဆဒင်္ဂ (ṣaḍaṅga) အကူအညီခြောက်ပါးဖြင့်လည်းကောင်း၊ မဟာမృတ்யုဉ္ဇယ မန္တရဖြင့်လည်းကောင်း ဆောင်ရွက်နိုင်သည်။

Verse 70

गायत्र्या वा नमोंतैश्च नामभिः प्रणवादिभिः । मंत्रैवाथागमोक्तैश्च जलधारादिकं तथा

ဇလဓာရာနှင့် အခြားပူဇော်မှုများကို ဂါယတြီ (Gāyatrī) ဖြင့်လည်းကောင်း၊ “နမော” ဆုတောင်းပုံစံများဖြင့်လည်းကောင်း၊ ပရဏဝ (Oṃ) မှ စတင်သော သာသနာတော်နာမများဖြင့်လည်းကောင်း၊ အာဂမ (Āgama) တွင် သတ်မှတ်ထားသော မန္တရများဖြင့်လည်းကောင်း ဆောင်ရွက်နိုင်သည်။

Verse 71

सुखसंतानवृद्ध्यर्थं धारापूजनमुत्तमम् । नानाद्रव्यैः शुभैर्दिव्यैः प्रीत्या सद्भस्मधारिणा

ပျော်ရွှင်ချမ်းသာမှုနှင့် မျိုးဆက်တိုးပွားရေးအတွက် “ဓာရာပူဇာ” ဟူသော ပူဇော်ပွဲသည် အကောင်းဆုံးဟု ကြေညာထားသည်။ သဒ္ဓါပျော်ရွှင်စွာဖြင့် မင်္ဂလာတော်နှင့် ဒိဗ္ဗယပစ္စည်းမျိုးစုံကို သုံးကာ၊ ဘ္ဟஸ္မ (သန့်ရှင်းသော ပြာ) ကို ဆောင်ထားသော စစ်မှန်သော ဘက္တက ပြုလုပ်ရ၏။

Verse 72

घृतधारा शिवे कार्या यावन्मंत्रसहस्रकम् । तदा वंशस्य विस्तारो जायते नात्र संशयः

မန္တရ တစ်ထောင်ကို ရွတ်ဆိုနေသမျှကာလအတွင်း ရှိဝအား ဂျီ (ထောပတ်ဆီ) ကို ဆက်တိုက်စီးသွန်း၍ ပူဇော်ရမည်။ ထိုအခါ မျိုးရိုးတိုးပွားခြင်း ဖြစ်ပေါ်လာသည်—ဤအပေါ် သံသယမရှိ။

Verse 73

एवं मदुक्तमंत्रेण कार्यं वै शिवपूजनम् । ब्रह्मभोज्यं तथा प्रोक्तं प्राजापत्यं मुनीश्वरैः

ထို့ကြောင့် ငါပြောထားသော မန္တရဖြင့်ပင် ရှိဝပူဇာကို အမှန်တကယ် ဆောင်ရွက်ရမည်။ ထို့အပြင် ဘြာဟ္မဏတို့အား အဟာရပူဇော်ပွဲကိုလည်း မုနိအရှင်ကြီးတို့က “ပရာဇာပတျယ” ရိတိဟု ကြေညာထားသည်။

Verse 74

केवलं दुग्धधारा च तदा कार्या विशेषतः । शर्करामिश्रिता तत्र यदा बुद्धिजडो भवेत्

ထိုအချိန်တွင် အထူးသဖြင့် နို့ကိုသာ ဆက်တိုက်စီးသွန်း၍ ပူဇော်ရမည်။ ဉာဏ်ရည် မထက်မြက်ဘဲ မောင့်မိုက်တင်းတိမ်လာသောအခါ ထိုနို့တွင် သကြားရောစပ်ကာ ပူဇော်ရမည်။

Verse 75

तस्या संजायते जीवसदृशी बुद्धिरुत्तमा । यावन्मंत्रायुतं न स्यात्तावद्धाराप्रपूजनम्

ထိုဘုရားရှင်ကို ကိုးကွယ်သူအတွက် သက်ရှိ၏ နိုးကြားသိမြင်မှုနှင့် ဆင်တူသော အလွန်ကောင်းမြတ်သည့် ဉာဏ်ပညာ ပေါ်ထွန်းလာသည်။ မန္တရကို တစ်သောင်းကြိမ် မပြီးမချင်း၊ အလှူပူဇော်မှုကို မပြတ်မတောက် သာရာ (dhārā) အဖြစ် ဆက်လက်ပြုရမည်။

Verse 76

यदा चोच्चाटनं देहे जायते कारणं विना । यत्र कुत्रापि वा प्रेम दुःखं च परिवर्द्धितम्

အကြောင်းရင်းထင်ရှားမရှိဘဲ ကိုယ်ခန္ဓာအတွင်း လှုပ်ရှားရောယှက်မှုနှင့် အတွင်းပိုင်းမတည်ငြိမ်မှု ပေါ်ပေါက်လာသည့်အခါ—ထို့ပြင် တစ်နေရာရာ သို့မဟုတ် တစ်ဦးဦးအပေါ် ချစ်မြတ်နိုးမှု(ပရေမာ) နှင့် ဝမ်းနည်းမှု တိုးပွားလာသည့်အခါ—ဤသည်ကို မမြင်ရသော အင်အားများ လှုပ်ရှားနေကြောင်း အဓိပ္ပါယ်ရှိသော နိမိတ်လက္ခဏာဟု သိမှတ်ရမည်။ ထိုနိမိတ်သည် ရှိဝထံ အားကိုးခိုလှုံရန်နှင့် မှန်ကန်သော ပူဇော်ဝတ်ပြုခြင်းဖြင့် အတွင်းစိတ်တည်ငြိမ်မှုကို ပြန်လည်တည်ဆောက်ရန် ခေါ်ဆောင်နေသည်။

Verse 77

स्वगृहे कलहो नित्यं यदा चैव प्रजायते । तद्धारायां कृतायां वै सर्वं दुःखं विलीयते

မိမိအိမ်တွင် အမြဲတမ်း အငြင်းပွားမှု ဖြစ်ပေါ်လာသော်၊ သန့်ရှင်းသော ဓာရာပူဇာကို မှန်ကန်စွာ ပြုလုပ်လျှင် ဒုက္ခအားလုံး ပျော်လည်ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

Verse 78

शत्रूणां तापनार्थं वै तैलधारा शिवोपरि । कर्तव्या सुप्रयत्नेन कार्यसिद्धिर्धुवं भवेत्

ရန်သူတို့ကို နှိမ်နင်းရန်အတွက် ရေနံကို မပြတ်မတောက် ဓာရာအဖြစ် သီဝလင်္ဂပေါ်သို့ အလွန်ဂရုစိုက်၍ လောင်းပူဇာပြုရမည်။ ထိုသို့ ကြိုးစားစွာ ပြုလုပ်လျှင် ရည်မှန်းချက်အောင်မြင်မှု သေချာပေါက် ဖြစ်လာမည်။

Verse 79

मासि तेनैव तैलेन भोगवृद्धिः प्रजायते । सार्षपेनैव तैलेन शत्रुनाशोभवेद्ध्रुवम्

ထိုဆီကို တစ်လပတ်လုံး အသုံးပြုလျှင် စည်းစိမ်ခံစားမှုနှင့် စီးပွားတိုးတက်မှု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ မုန်ညင်းဆီကို သုံးလျှင် ရန်သူပျက်စီးခြင်း သေချာပေါက် ဖြစ်လာမည်။

Verse 80

मधुना यक्षराजो वै गच्छेच्च शिवपूजनात । धारा चेक्षुरसस्यापि सर्वानन्दकरी शिवे

သီဝကို ပူဇာရာတွင် ပျားရည်ကို ဆက်ကပ်လျှင် ယက္ခရာဇာ၏ အဆင့်အတန်းကို သေချာပေါက် ရောက်ရှိသည်။ ထို့ပြင် ကြံရည်ကို ဓာရာအဖြစ် ဆက်ကပ်ခြင်းသည်လည်း သီဝ၌ အပျော်အပါးအလုံးစုံ ပေးစွမ်းသူ ဖြစ်လာသည်။

Verse 81

धारा गंगाजलस्यैव भुक्तिमुक्तिफलप्रदा । एतास्सर्वाश्च याः प्रोक्ता मृत्यंजयसमुद्भवाः

ဂင်္ဂါရေ၏ စီးကြောင်းတစ်စင်းတည်းပင် လောကီအပျော်အပါးနှင့် မောက္ခ (လွတ်မြောက်ခြင်း) နှစ်မျိုးလုံး၏ အကျိုးကို ပေးတတ်သည်။ ဖော်ပြခဲ့သမျှ အရာအားလုံးသည် မృత్యuñjaya—သေမင်းကို အနိုင်ယူသော ရှိဝမှ ပေါ်ပေါက်လာသည်။

Verse 82

तत्राऽयुतप्रमाणं हि कर्तव्यं तद्विधानतः । कर्तव्यं ब्राह्मणानां च भोज्यं वै रुद्रसंख्यया

ထိုနေရာ၌ သတ်မှတ်ထားသော ဗిధိအတိုင်း အယုတ (တစ်သောင်း) အတိုင်းအတာဖြင့် ပူဇော်အလှူကို အမှန်တကယ် ပြုလုပ်ရမည်။ ထို့ပြင် ရုဒြာအရေအတွက်နှင့် ကိုက်ညီသည့် အရေအတွက်ဖြင့် ဘြာဟ္မဏများကို ဂုဏ်ပြုကာ အစာကျွေးရမည်၊ ထိုသို့မှ ရှိဝအား နှစ်သက်စေမည်။

Verse 83

एतत्ते सर्वमाख्यातं यत्पृष्टोऽहं मुनीश्वर । एतद्वै सफलं लोके सर्वकामहितावहम्

အို မုနိတို့၏ အရှင်၊ သင်မေးမြန်းသမျှကို ငါ အပြည့်အဝ ရှင်းလင်းပြောကြားပြီးပြီ။ ဤသင်ကြားချက်သည် လောက၌ အကျိုးဖြစ်ထွန်းကာ တရားသင့်သော ရည်မှန်းချက်နှင့် ဆန္ဒအားလုံးအတွက် ကောင်းကျိုးကို ဆောင်ကြဉ်းပေးသည်။

Verse 84

स्कंदोमासहितं शंभुं संपूज्य विधिना सह । यत्फलं लभते भक्त्या तद्वदामि यथाश्रुतम्

သတ်မှတ်ထားသော ဗిధိအတိုင်း ဥမာနှင့် စကန္ဒတို့နှင့်အတူ သမ္ဘု (ရှင်ရှိဝ) ကို စုံလင်စွာ ပူဇော်ပြီးနောက်၊ ဘက္တိဖြင့် ဘုရားကိုးကွယ်သူ ရရှိသည့် အကျိုးကို ငါ ယခု ကြားသိထားသမျှအတိုင်း ပြောမည်။

Verse 85

अत्र भुक्त्वाखिलं सौख्यं पुत्रपौत्रादिभिः शुभम् । ततो याति महेशस्य लोकं सर्वसुखावहम्

ဤနေရာ၌ပင် သားမြေးတို့နှင့်အတူ မင်္ဂလာသော ပျော်ရွှင်ချမ်းသာမှု အလုံးစုံကို ခံစားပြီးနောက်၊ မဟေရှ (သီဝ) ၏ လောကသို့ သွားရောက်ကာ အလုံးစုံသော အာနန္ဒကို ပေးသည့် နယ်မြေကို ရောက်၏။

Verse 86

सूर्यकोटिप्रतीकाशैर्विमानैः सर्वकामगैः । रुद्रकन्यासमाकीर्णैर्गेयवाद्यसमन्वितैः

နေရောင်ကို ကုဋိပေါင်းများစွာနှင့် တူအောင် တောက်ပသော ကောင်းကင်ယာဉ်များ ရှိ၍ အလိုရှိသမျှ ဆန္ဒအားလုံးကို ဖြည့်ဆည်းနိုင်သကဲ့သို့ လွတ်လပ်စွာ သွားလာကြ၏။ ထိုယာဉ်များတွင် ရုဒြ၏ သမီးပျိုများ ပြည့်နှက်ကာ သီချင်းနှင့် တီးဝိုင်းသံများလည်း တွဲဖက်လျက်ရှိ၏။

Verse 87

क्रीडते शिवभूतश्च यावदाभूतसंप्लवम् । ततो मोक्षमवाप्नोति विज्ञानं प्राप्य चाव्ययम्

ရှီဝ၏ သတ္တဝါတစ်ပါး ဖြစ်လာပြီးနောက်၊ သတ္တဝါအားလုံး ပျက်လွန်သည့် ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ ပျက်စီးမှုအထိ ရှီဝနှင့်အတူ ကစားပျော်ရွှင်၏။ ထို့နောက် မပျက်မယွင်းသော သိမြင်ပညာကို ရရှိကာ မောက္ခကို ရောက်၏။