पूजाविधिः (Pūjā-vidhiḥ) — The Supreme Procedure of Worship (Morning Observances)

Verse 1

ब्रह्मोवाच । अतः परं प्रवक्ष्यामि पूजाविधिमनुत्तमम् । श्रूयतामृषयो देवास्सर्वकामसुखावहम्

ဘြဟ္မာက ပြောသည်—“ယခုမှစ၍ အထူးမြတ်ဆုံးသော ပူဇော်နည်းကို ငါဟောပြမည်။ အို ရှင်တော်မုနိများနှင့် ဒေဝတားတို့၊ နားထောင်ကြလော့—ဤကర్మသည် တရားသင့်သော ဆန္ဒအားလုံးကို ပြည့်စုံစေသော သုခကို ပေးသည်။”

Verse 2

ब्राह्मे मुहूर्ते चोत्थाय संस्मरेत्सांबकं शिवम् । कुर्यात्तत्प्रार्थनां भक्त्या सांजलिर्नतमस्तकः

ဘြဟ္မမုဟူရ္တ၌ ထ၍ သက္တိနှင့် တစ်ပါးတည်းဖြစ်သော သီဝ—စాంబကကို သတိရစေ။ ထို့နောက် ဘက်တိဖြင့် လက်အုပ်ချီကာ ခေါင်းငုံ့၍ ထိုဘုရားအား ဆုတောင်းပတ္ထနာ ပြုရမည်။

Verse 3

उत्तिष्ठोत्तिष्ठ देवेश उत्तिष्ठ हृदयेशय । उत्तिष्ठ त्वमुमास्वामिन्ब्रह्माण्डे मंगलं कुरु

“ထ၍ ထ၍ လာပါ ဒေဝတို့၏ အရှင်၊ ထ၍ လာပါ နှလုံးသားအတွင်း နေထိုင်သော အရှင်။ ထ၍ လာပါ ဥမာ၏ အရှင်၊ ဤဘြဟ္မာဏ္ဍ၌ မင်္ဂလာကို ပြုတော်မူပါ။”

Verse 4

जानामि धर्मं न च मे प्रवृत्तिर्जानाम्यधर्मं न च मे निवृत्तिः । त्वया महादेव हृदिस्थितेन यथा नियुक्तोऽस्मि तथा करोमि

ကျွန်ုပ်သည် ဓမ္မကို သိသော်လည်း လိုက်နာရန် စိတ်အားမရှိ၊ အဓမ္မကိုလည်း သိသော်လည်း ရှောင်ကြဉ်ရန် အင်အားမရှိ။ အို မဟာဒေဝ၊ ကျွန်ုပ်၏ နှလုံး၌ တည်နေသော သင်၏ ညွှန်ကြားသကဲ့သို့ ကျွန်ုပ်သည် လုပ်ဆောင်ပါသည်။

Verse 5

इत्युक्त्वा वचनं भक्त्या स्मृत्वा च गुरुपादके । बहिर्गच्छेद्दक्षिणाशां त्यागार्थं मलमूत्रयोः

ဤသို့ ပြောဆိုပြီးနောက်၊ भक्तိဖြင့် ဂုရု၏ ခြေတော်ကို သတိရကာ၊ အပြင်သို့ ထွက်၍ တောင်ဘက်သို့ သွားကာ မစင်နှင့် ဆီးကို စွန့်ပစ်ရမည်။

Verse 6

देहशुद्धिं ततः कृत्वा स मृज्जलविशोधनैः । हस्तौ पादौ च प्रक्षाल्य दंतधावनमाचरेत्

ထို့နောက် မြေ (ကလေး) နှင့် ရေဖြင့် သန့်စင်ကာ ကိုယ်ခန္ဓာကို သန့်ရှင်းစေပြီး၊ လက်နှင့် ခြေကို ဆေးကြောကာ ထို့နောက် သွားသန့်ရှင်းရေးကို ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 7

दिवानाथे त्वनुदिते कृत्वा वै दंतधावनम् । मुखं षोडशवारं तु प्रक्षाल्यांजलिभिस्तथा

နေ့၏အရှင် နေမင်း မထွက်မီ သွားသန့်ရှင်းရေးကို အမှန်တကယ် ပြုလုပ်ရမည်။ ထို့နောက် လက်ဖဝါးဖြင့် ရေကို ခပ်ယူကာ ထိုနည်းတူ မျက်နှာ/ပါးစပ်ကို ဆယ့်ခြောက်ကြိမ် ဆေးကြောရမည်၊ ဤသည်မှာ ရှိဝဘုရားပူဇော်ရန် အပြင်ပိုင်းသန့်ရှင်းမှုကို တည်စေသည်။

Verse 8

षष्ठ्याद्यमाश्च तिथयो नवम्यर्कदिने तथा । वर्ज्यास्सुरर्षयो यत्नाद्भक्तेन रदधावने

ဒေဝရိရှီတို့က မိန့်ကြားသည်မှာ လဆန်း/လဆုတ် တိသီများအနက် ခြောက်ရက်မြောက်မှစ၍ အချို့တိသီများ၊ ထို့ပြင် ကိုးရက်မြောက်နှင့် တနင်္ဂနွေနေ့တို့ကို သွားသန့်စင်ရာတွင် ဘက္တက သတိဖြင့် ရှောင်ကြဉ်ရမည်။

Verse 9

यथावकाशं सुस्नायान्नद्यादिष्वथवा गृहे । देशकालाविरुद्धं च स्नानं कार्यं नरेण च

အခွင့်အရေးရှိသလို လူသည် ရေချိုးသန့်စင်ကောင်းကောင်း ပြုရမည်—မြစ်နှင့် အခြားရေကန်များတွင်ဖြစ်စေ၊ အိမ်တွင်ဖြစ်စေ။ နေရာနှင့် အချိန်နှင့် မဆန့်ကျင်အောင် သင့်လျော်စွာ ရေချိုးရမည်။

Verse 10

रवेर्दिने तथा श्राद्धे संक्रान्तौ ग्रहणे तथा । महादाने तथा तीर्थे ह्युपवासदिने तथा

တနင်္ဂနွေနေ့များတွင်လည်းကောင်း၊ ရှရဒ္ဓ အခမ်းအနားများတွင်လည်းကောင်း၊ သင်္ကြာန္တိ အချိန်၌လည်းကောင်း၊ ဂြဟဏ (နေ/လ ကြတ်) အခါ၌လည်းကောင်း၊ မဟာဒါန အခါ၌လည်းကောင်း၊ တီရ္ထ (သန့်ရှင်းသော ဘုရားဖူးနေရာ) များ၌လည်းကောင်း၊ ဥပဝါသ (အစာရှောင်) နေ့များ၌လည်းကောင်း—ဤအချိန်တို့သည် ရှိဝဝတ္ထုအကျင့်အတွက် အထူးသင့်တော်၏။

Verse 11

अशौचेप्यथवा प्राप्ते न स्नायादुष्णवारिणा । यथा साभिमुखंस्नायात्तीर्थादौ भक्तिमान्नरः

အရှောစ (မသန့်ရှင်းမှု) ဖြစ်ပေါ်လာသော်လည်း ပူရေနှင့် မရေချိုးရ။ ထိုအစား တီရ္ထ သို့မဟုတ် သန့်ရှင်းရာနေရာတွင် ဘက္တိရှိသူသည် ထိုနေရာကို မျက်နှာမူကာ ရိုသေစွာ ရေချိုးရမည်၊ ထိုသို့ပြုခြင်းသည် သန့်စင်မှုနှင့် ဘက္တိ၏ ပူဇာအဖြစ် ဖြစ်လာစေသည်။

Verse 12

तैलाभ्यंगं च कुर्वीत वारान्दृष्ट्वा क्रमेण च । नित्यमभ्यंगके चैव वासितं वा न दूषितम्

သင့်လျော်သောနေ့ရက်များကို အစဉ်လိုက်စောင့်ကြည့်၍ ဆီလိမ်းနှိပ်နယ်ခြင်းကို ပြုလုပ်သင့်သည်။ နေ့စဉ်နှိပ်နယ်ရာတွင် သုံးသောအရာနှင့် အနံ့သင်းစေထားသောအရာတို့ကိုလည်း မသန့်ရှင်းဟု မယူဆကြ။

Verse 13

इति श्रीशिवमहापुराणे द्वितीयायां रुद्रसंहितायां प्रथमखंडे सृष्ट्युपाख्याने शिवपूजन वर्णनो नाम त्रयोदशोध्यायः

ဤသို့ဖြင့် «ရှီဝပူဇာ (ရှီဝကိုးကွယ်ပူဇာ) ဖော်ပြချက်» ဟု အမည်ရသော အခန်း (၁၃) သည် သီရိ ရှီဝမဟာပုရာဏ၌၊ ဒုတိယ ရုဒ္ရသံဟိတာ၏ ပထမခန်း၊ ဖန်ဆင်းခြင်းဇာတ်ကြောင်းအတွင်း၌ ပြီးဆုံး၏။

Verse 14

देशं कालं विचार्यैवं स्नानं कुर्याद्यथा विधि । उत्तराभिमुखश्चैव प्राङ्मुखोप्यथवा पुनः

ထို့ကြောင့် နေရာနှင့် အချိန်ကို သင့်လျော်စွာ စဉ်းစားပြီးနောက်၊ သတ်မှတ်ထားသော နည်းလမ်းအတိုင်း သန့်စင်ရေချိုးကို ပြုလုပ်ရမည်—မြောက်ဘက်သို့ မျက်နှာမူ၍၊ သို့မဟုတ် ထပ်မံ၍ အရှေ့ဘက်သို့ မျက်နှာမူ၍။

Verse 15

उच्छिष्टेनैव वस्त्रेण न स्नायात्स कदाचन । शुद्धवस्त्रेण संस्नायात्तद्देवस्मरपूर्वकम्

မသန့်သော (ucchiṣṭa) အဝတ်ဖြင့် ရေမချိုးရ။ သန့်ရှင်းသော အဝတ်ဖြင့်သာ ရေချိုးရမည်၊ ထိုအခါ အရင်ဆုံး ထိုဘုရား—သီဝဘုရားကို သတိရမြင်ကာ ရေချိုးခြင်းကို ပူဇော်မှုနှင့် သန့်စင်မှု ဖြစ်စေရမည်။

Verse 16

परधार्य्यं च नोच्छिष्टं रात्रौ च विधृतं च यत् । तेन स्नानं तथा कार्यं क्षालितं च परित्यजेत्

အခြားသူ၏ အဝတ်ကို ဝတ်ထားခြင်း၊ မသန့်သော (ucchiṣṭa) အရာကို ထိတွေ့ခြင်း၊ သို့မဟုတ် ညတစ်ညလုံး ကိုယ်ပေါ်တွင် ထားဝတ်ထားခြင်း ရှိလျှင် သန့်စင်ရေချိုးကို သင့်တော်သလို ပြုလုပ်ရမည်။ ထိုမသန့်မှုကို ဖယ်ရှားရန် လျှော်ဖွတ်ထားသော အရာတို့ကိုလည်း စွန့်ပစ်ရမည်။

Verse 17

तर्पणं च ततः कार्यं देवर्षिपितृतृप्तिदम् । धौतवस्त्रं ततो धार्यं पुनराचमनं चरेत्

ထို့နောက် နတ်များ၊ ဒေဝဣသီများနှင့် ဘိုးဘွားပိတೃတို့ကို စိတ်ကျေနပ်စေသော တർပဏ (ရေဖြင့် ပူဇော်ခြင်း) ကို ပြုလုပ်ရမည်။ ထို့နောက် လတ်လတ်ဆတ်ဆတ် လျှော်သန့်ထားသော အဝတ်အစားကို ဝတ်ဆင်ပြီး အာစမန (ရေကို သန့်စင်ရန် သောက်သုံးခြင်း) ကို ထပ်မံ ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 18

शुचौ देशे ततो गत्वा गोमयाद्युपमार्जिते । आसनं च शुभं तत्र रचनीयं द्विजोत्तमाः

ထို့နောက် သန့်ရှင်းသောနေရာသို့ သွား၍ နွားချေးစသည်တို့ဖြင့် သန့်စင်ထားသောအရပ်၌ အမင်္ဂလာကင်းသော အာသန (ထိုင်ခုံ) ကို ထိုနေရာတွင် စီစဉ်တင်ဆင်ရမည်၊ အို ဒွိဇဩတ္တမတို့။

Verse 19

शुद्धकाष्ठसमुत्पन्नं पूर्णं स्तरितमेव वा । चित्रासनं तथा कुर्यात्सर्वकामफलप्र दम्

သန့်ရှင်းသော သစ်သားမှ ဖြစ်ပေါ်လာသော အာသနကို—တစ်လုံးတစ်ခဲ အပြည့်အစုံဖြစ်စေ၊ သို့မဟုတ် သင့်တော်စွာ ခင်းဖုံးထားသည်ဖြစ်စေ—အလှဆင်ထားသော အာသနအဖြစ် ပြုလုပ်သင့်သည်။ ထိုအာသနသည် ရှိဝဘုရားကို ပူဇော်ရာတွင် အသုံးပြုလျှင် ဆန္ဒအားလုံး၏ အကျိုးကို ပေးတတ်သည်။

Verse 20

यथायोग्यं पुनर्ग्राह्यं मृगचर्मादिकं च यत् । तत्रोपविश्य कुर्वीत त्रिपुंड्रं भस्मना सुधीः

ထို့နောက် သင့်လျော်သလို ပညာရှိသော ဘက္တားသည် မုဂ်ချမ်း (မုဆိုးသမင်အရေ) စသည့် သင့်တော်သော အာသနကို ထပ်မံယူသင့်သည်။ ထိုနေရာ၌ ထိုင်ပြီးနောက် သန့်ရှင်းသော ဘသ္မ (bhasma) ဖြင့် တြိပုဏ္ဍြ (Tripuṇḍra) ကို လိမ်းတင်ရမည်။

Verse 21

जपस्तपस्तथा दानं त्रिपुण्ड्रात्सफलं भवेत् । अभावे भस्मनस्तत्र जलस्यादि प्रकीर्तितम्

မန္တရားပြန်ဆိုခြင်း (japa)၊ အကျင့်တရားတင်းကျပ်ခြင်း (tapas) နှင့် လှူဒါန်းခြင်း (dāna) တို့သည် တြိပုဏ္ဍြ (Tripuṇḍra) သုံးကြောင်းကို တွဲဖက်လျှင် အမှန်တကယ် အကျိုးရှိလာသည်။ ဘသ္မ (bhasma) မရှိပါက ထိုအကျင့်အတွက် ရေမှစ၍ အစားထိုးနည်းများကိုလည်း ကြေညာထားသည်။

Verse 22

एवं कृत्वा त्रिपुंड्रं च रुद्राक्षान्धारयेन्नरः । संपाद्य च स्वकं कर्म पुनराराधयेच्छिवम्

ဤသို့ တြိပုဏ္ဍြ (ပြာသုံးကြောင်း) ကို လိမ်းပြီးနောက် လူသည် ရုဒ္ရాక్ష မဏိပုတီးကို ဝတ်ဆင်ရမည်။ ထို့နောက် မိမိ၏ သတ်မှတ်ထားသော တာဝန်ကမ္မကို ပြည့်စုံစွာ ဆောင်ရွက်ပြီးလျှင် ရှိဝကို ထပ်မံ ပူဇော်ရမည်။

Verse 23

पुनराचमनं कृत्वा त्रिवारं मंत्रपूर्वकम् । एकं वाथ प्रकुर्याच्च गंगाबिन्दुरिति ब्रुवन्

ထပ်မံ အာစမနကို မန္တရဖြင့် ဦးစွာပြုလုပ်ပြီးနောက် သန့်စင်ရေကို သုံးကြိမ် သောက်စုပ်ရမည်။ သို့မဟုတ် «ဤသည် ဂင်္ဂါ၏ တစ်စက်» ဟု ဆိုကာ တစ်ကြိမ်တည်း ပြုလုပ်လည်း ရသည်။

Verse 24

अन्नोदकं तथा तत्र शिवपूजार्थमाहरेत् । अन्यद्वस्तु च यत्किंचिद्यथाशक्ति समीपगम्

ထိုနေရာတွင် ရှီဝပူဇော်ရန် အစားအစာနှင့် ရေကို ယူဆောင်လာရမည်။ ထို့ပြင် မိမိစွမ်းအားအတိုင်း အနီးအနားတွင် ရရှိသမျှ အခြားပစ္စည်းမဆိုလည်း ပူဇော်ရမည်။

Verse 25

कृत्वा स्थेयं च तत्रैव धैर्यमास्थाय वै पुनः । अर्घं पात्रं तथा चैकं जलगंधाक्षतैर्युतम्

ထိုနေရာ၌ပင် တည်ငြိမ်စွာ နေထိုင်ပြီး ထပ်မံ၍ စိတ်ဓာတ်ကို ခိုင်မာစွာ ထိန်းထားကာ၊ ထို့နောက် ရှီဝပူဇော်ရန် အဃျယာပန်းကန်တစ်လုံးကို ပြင်ဆင်ရမည်။ ထိုပန်းကန်တွင် ရေ၊ မွှေးရနံ့၊ နှင့် မကွဲမပျက် ဆန်စေ့များ (akṣata) ကို ထည့်သွင်းထားရမည်။

Verse 26

दक्षिणांसे तथा स्थाप्यमुपचारस्य क्लृप्तये । गुरोश्च स्मरणं कृत्वा तदनुज्ञामवाप्य च

ထို့နောက် ပူဇော်ဝတ်ပြုမှု အစီအစဉ်ကို မှန်ကန်စွာ စီမံရန်အတွက် ညာဘက်ပခုံးပေါ်တွင် ထားရမည်။ ထို့ပြင် ဂုရုကို သတိရကာ သူ၏ ခွင့်ပြုချက်ကို ရယူပြီးမှ ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ရမည်။

Verse 27

संकल्पं विधिवत्कृत्वा कामनां च नियुज्य वै । पूजयेत्परया भक्त्या शिवं सपरिवारकम्

နည်းလမ်းအတိုင်း စံကల్ప (saṅkalpa) ကို မှန်ကန်စွာ ပြုလုပ်ပြီး၊ မိမိ၏ ရည်ရွယ်ချက်နှင့် ဆန္ဒကို သင့်လျော်စွာ ချိန်ညှိကာ၊ အမြင့်ဆုံးသော ဘက္တိဖြင့် ပရဘုရှီဝကို သူ၏ သာသနာတော်အဖွဲ့အစည်းနှင့်အတူ ပူဇော်ရမည်။

Verse 28

मुद्रामेकां प्रदर्श्यैव पूजयेद्विघ्नहारकम् । सिंदुरादिपदार्थैश्च सिद्धिबुद्धिसमन्वितम्

သတ်မှတ်ထားသော မုဒြာ (mudrā) တစ်မျိုးကို ပြသကာ၊ အတားအဆီးဖယ်ရှားရှင် ဂဏေရှကို ပူဇော်ရမည်။ စင်ဒူးရ (vermilion) စသည့် ပူဇော်ပစ္စည်းများဖြင့် အလှဆင်၍၊ စိဒ္ဓိနှင့် ဗုဒ္ဓိတို့က အနီးကပ်လိုက်ပါသော အရှင်ကို ရိုသေစွာ ပူဇော်ရမည်။

Verse 29

लक्षलाभयुतं तत्र पूजयित्वा नमेत्पुनः । चतुर्थ्यंतैर्नामपदैर्नमोन्तैः प्रणवादिभिः

ထိုနေရာ၌ အကျိုးကောင်းကင်္ဂါနှင့် ပုဏ္ဏကောင်းမှု တစ်သိန်းတန်ဖိုးရှိသကဲ့သို့ ပူဇော်ပြီးနောက် ထပ်မံ ဦးညွှတ်ရမည်။ ထို့ပြင် ပရဏဝ (အိုမ်) ဖြင့် စတင်ကာ ဒါတိဗ်ပုဒ်ဖြင့် နာမမန်တရများကို «နမಃ» ဖြင့် အဆုံးသတ်၍ နမസ്കာရ ပြုရမည်။

Verse 30

क्षमाप्यैनं तदा देवं भ्रात्रा चैव समन्वितम् । पूजयेत्परया भक्त्या नमस्कुर्यात्पुनः पुनः

ထို့နောက် ထိုသခင်တော် ဒေဝကို မိမိ၏ အစ်ကို/ညီကိုပါ အတူတကွ ပါဝင်စေ၍ ခွင့်လွှတ်မှု တောင်းပန်ရမည်။ ထို့ပြင် အမြင့်ဆုံးသော ဘက္တိဖြင့် ပူဇော်ကာ ထပ်ခါထပ်ခါ ဦးညွှတ်ရမည်။

Verse 31

द्वारपालं सदा द्वारि तिष्ठंतं च महोदरम् । पूजयित्वा ततः पश्चात्पूजयेद्गिरिजां सतीम्

အရင်ဦးစွာ တံခါးဝ၌ အမြဲတမ်း စောင့်ကြည့်နေသော တံခါးစောင့် မဟောဒရကို ပူဇော်ရမည်။ ထို့နောက် စတီ ဂိရိဇာ (တောင်၏ သမီး) ကိုလည်း သင့်တော်သော ဂုဏ်ပြုမှုဖြင့် ပူဇော်ရမည်။

Verse 32

चंदनैः कुंकुमैश्चैव धूपैर्दीपैरनेकशः । नैवेद्यैर्विविधैश्चैव पूजयित्वा ततश्शिवम्

စန္ဒကူးလိမ်းနှင့် ကုင်ကူမ်(ကွင်ကွမ်)မှုန့်၊ အမွှေးတိုင်နှင့် မီးအလင်းအမျိုးမျိုး၊ အစားပူဇော်သက္ကာမျိုးစုံဖြင့် သီဝဘုရားကို ပူဇော်ရမည်။ ထိုသို့ သီဝကို ဂုဏ်ပြုပြီးနောက် ယုံကြည်သဒ္ဓါဖြင့် အခမ်းအနားကို ဆက်လက်ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 33

नमस्कृत्य पुनस्तत्र गच्छेच्च शिवसन्निधौ । यदि गेहे पार्थिवीं वा हैमीं वा राजतीं तथा

နမസ്കာရပြု၍ ထိုနေရာတွင် သီဝ၏ အနီးကပ်တော်မူရာသို့ ထပ်မံသွားရမည်။ မိမိအိမ်၌ မြေဖြင့်လုပ်သော သီဝလင်္ဂ သို့မဟုတ် ရွှေဖြင့်၊ သို့မဟုတ် ငွေဖြင့်လုပ်သော လင်္ဂ ရှိလျှင် ထိုနည်းအတိုင်း ချဉ်းကပ်၍ ပူဇော်ရမည်။

Verse 34

धातुजन्यां तथैवान्यां पारदां वा प्रकल्पयेत् । नमस्कृत्य पुनस्तां च पूजयेद्भक्तितत्परः

ဓာတ်သတ္တုမှ ဖြစ်သောပစ္စည်း၊ သင့်လျော်သော အခြားပစ္စည်းတစ်မျိုး၊ သို့မဟုတ် မာကူရီ(ပါရဒ)ဖြင့်ပင် ပြုလုပ်နိုင်၏။ ထို့နောက် ထပ်မံ ဦးညွှတ်ကန်တော့ပြီး တစ်စိတ်တစ်လုံးသော ဘက္တိဖြင့် ဘုရားပူဇော်ရမည်။

Verse 35

तस्यां तु पूजितायां वै सर्वे स्युः पूजितास्तदा । स्थापयेच्च मृदा लिंगं विधाय विधिपूर्वकम्

ထိုအရာကို စည်းကမ်းတကျ ပူဇော်ပြီးသောအခါ အားလုံးကိုလည်း ပူဇော်ပြီးသကဲ့သို့ ဖြစ်၏။ ထို့နောက် သတ်မှတ်ထားသော ဝိဓိအတိုင်း မြေဖြင့် လိင်္ဂကို ပြုလုပ်ကာ သင့်တော်စွာ တည်ထောင်၍ ပူဇော်ရမည်။

Verse 36

कर्तव्यं सर्वथा तत्र नियमास्स्वगृहे स्थितैः । प्राणप्रतिष्ठां कुर्वीत भूतशुद्धिं विधाय च

ထိုပူဇော်နည်း၌ မိမိအိမ်တွင်နေထိုင်သူတို့သည် သတ်မှတ်ထားသော နိယမများကို မလွဲမသွေ လိုက်နာရမည်။ ထို့နောက် ဘူတ-ရှုဒ္ဓိ (ဓာတ်များသန့်စင်ခြင်း) ကို ပြုလုပ်ပြီးမှ ပရာဏ-ပရတိဋ္ဌာ ပြုကာ ပုံသဏ္ဍာန်သန့်ရှင်းသို့ အသက်ဓာတ် ထည့်သွင်းတည်စေရာ၏။

Verse 37

दिक्पालान्पूजयेत्तत्र स्थापयित्वा शिवालये । गृहे शिवस्सदा पूज्यो मूलमंत्राभियोगतः

ထိုနေရာ၌ ရှိဝအာလယ (ရှီဝဘုရားကျောင်း) အတွင်းသို့ ဒိက္ပာလများကို တည်ထောင်ပြီးနောက် သူတို့ကို ပူဇော်ရမည်။ မိမိအိမ်တွင်လည်း မူလမန္တရ (အဓိက ရှိုင်ဝ မန္တရ) ကို သင့်တော်စွာ အသုံးပြု၍ ရှီဝကို အမြဲပူဇော်ရမည်။

Verse 38

तत्र तु द्वारपालानां नियमो नास्ति सर्वथा । गृहे लिंगं च यत्पूज्यं तस्मिन्सर्वं प्रतिष्ठितम्

အိမ်တွင်းပူဇော်မှု၌ တံခါးစောင့် (ဒွာရပာလ) များအတွက် မဖြစ်မနေလိုက်နာရမည့် စည်းကမ်း မရှိလုံးဝ။ အိမ်တွင် လိင်္ဂကို ပူဇော်ရသောအခါ အရာအားလုံးသည် ထိုလိင်္ဂ၌ပင် တည်ထောင်ပြီးသားဟု ယူဆကြသည်။

Verse 39

पूजाकाले च सांगं वै परिवारेण संयुतम् । आवाह्य पूजयेद्देवं नियमोऽत्र न विद्यते

ပူဇော်ချိန်၌ သခင်ရှီဝကို အင်္ဂအစုံ (စောင်းဂ) နှင့် အတူ၊ ထို့ပြင် အနီးကပ်အဖော်အပါ (ပရိဝါရ) တို့နှင့်ပါ ပင့်ဖိတ်၍ ပူဇော်ရမည်။ ဤအမှု၌ တင်းကျပ်သော ကန့်သတ်ချက် မရှိ၊ စိတ်မှန်ကန်သော ပူဇော်ခြင်းပင် စည်းကမ်းဖြစ်သည်။

Verse 40

शिवस्य संनिधिं कृत्वा स्वासनं परिकल्पयेत् । उदङ्मुखस्तदा स्थित्वा पुनराचमनं चरेत्

သခင်ရှီဝ၏ အတွင်းစိတ်၌ နီးကပ်တည်ရှိမှုကို တည်ထောင်ပြီးနောက် ပူဇော်ရန် မိမိ၏ အာသနကို စီစဉ်ရမည်။ ထို့နောက် မြောက်ဘက်ကို မျက်နှာမူ၍ ရပ်နေစဉ် အာစမနကို ထပ်မံ ပြုလုပ်ကာ သန့်စင်ခြင်းကို အသစ်တဖန် ပြုရမည်။

Verse 41

प्रक्षाल्य हस्तौ पश्चाद्वै प्राणायामं प्रकल्पयेत् । मूलमंत्रेण तत्रैव दशावर्तं नयेन्नरः

လက်များကို ဆေးကြောပြီးနောက် ပရာဏာယာမကို ပြုလုပ်ရမည်။ ထိုနေရာ၌ပင် မူလမန္တရ (ရှီဝမန္တရ) ဖြင့် ဆယ်ကြိမ် ထပ်ခါတလဲလဲ ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 42

पंचमुद्राः प्रकर्तव्याः पूजावश्यं करेप्सिताः । एता मुद्राः प्रदर्श्यैव चरेत्पूजाविधिं नरः

ပူဇော်မှုကို စည်းကမ်းတကျ ဆောင်ရွက်လိုသူသည် ပဉ္စမုဒြာ (လက်ဟန်ငါးမျိုး) ကို မဖြစ်မနေ ပြုလုပ်ရမည်။ ဤမုဒြာတို့ကို ပြသပြီးမှသာ လူသည် ပူဇော်နည်းလမ်းအတိုင်း ဆက်လက် ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 43

दीपं कृत्वा तदा तत्र नमस्कारं गुरोरथ । बध्वा पद्मासनं तत्र भद्रासनमथापि वा

ထိုနေရာ၌ မီးခွက်ကို ထွန်းပြီးနောက် ဂုရုအား ရိုသေစွာ နမസ്കာရ ပြုရမည်။ ထို့နောက် ထိုနေရာ၌ ပဒ္မာသန (ကြာပန်းထိုင်) သို့မဟုတ် ဘဒြာသန (မင်္ဂလာထိုင်) ဖြင့် ထိုင်ရမည်။

Verse 44

उत्तानासनकं कृत्वा पर्यंकासनकं तथा । यथासुखं तथा स्थित्वा प्रयोगं पुनरेव च

ဦတ္တာနာသန (Uttānāsana) ကို ထိုင်ယူပြီး၊ ထို့အပြင် ပရျင်္ကာသန (Paryaṅkāsana) ကိုလည်း ထိုင်ယူရမည်။ တည်ငြိမ်၍ သက်သာသလို နေထိုင်ကာ၊ ထို့နောက် သတ်မှတ်ထားသော အကျင့် (ပူဇော်/သမาธိ) ကို ထပ်မံ ဆက်လက်ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 45

कृत्वा पूजां पुराजातां वट्टकेनैव तारयेत् । यदि वा स्वयमेवेह गृहे न नियमोऽस्ति च

ရှေးကတည်းက ဆက်ခံလာသော ပူဇော်နည်းအတိုင်း ပူဇော်ပြီးလျှင်၊ ဝတ္တက (vaṭṭaka) ဟုခေါ်သော ရိုးရိုးပူဇော်မုန့်တစ်မျိုးဖြင့်ပင် အဆုံးသတ်ကာ ပြီးမြောက်စေရမည်။ သို့မဟုတ် ကိုယ့်အိမ်တွင် တိတိကျကျ စည်းကမ်းသတ်မှတ်ချက် မရှိလျှင်လည်း ဤနေရာ၌ ကိုယ်တိုင် ထိုနည်းအတိုင်း ပြုလုပ်နိုင်သည်။

Verse 46

पश्चाच्चैवार्घपात्रेण क्षारयेल्लिंगमुत्तमम् । अनन्यमानसो भूत्वा पूजाद्रव्यं निधाय च

ထို့နောက် အရ္ဃျာပാത്ര (arghya-vessel) ဖြင့် အမြတ်ဆုံး လိင်္ဂကို သေချာစွာ သန့်စင်ရမည်။ စိတ်ကို တစ်ချက်တည်း တည်စေပြီးနောက် ပူဇော်ပစ္စည်းများကို ထား၍ စီစဉ်ရမည်။

Verse 47

पश्चाच्चावाहयेद्देवं मंत्रेणानेन वै नरः । कैलासशिखरस्थं च पार्वतीपतिमुत्तमम्

ထို့နောက် ပူဇော်သူသည် ဤမန်တရဖြင့်ပင် ဘုရားကို ဖိတ်ခေါ်ရမည်—ကೈလာသတောင်ထိပ်၌ တည်နေသော ပါဝတီ၏ အမြတ်ဆုံး ခင်ပွန်း ရှိဝဘုရား။

Verse 48

यथोक्तरूपिणं शंभुं निर्गुणं गुणरूपिणम् । पंचवक्त्रं दशभुजं त्रिनेत्रं वृषभध्वजम्

ငါသည် ဖော်ပြထားသည့် ရုပ်သဏ္ဌာန်အတိုင်း သမ္ဘုကို သမาธိဖြင့် ဆင်ခြင်၏—ဂုဏ်မဲ့ (nirguṇa) ဖြစ်သော်လည်း ဂုဏ်ရှိရုပ် (saguṇa) ကိုလည်း ခံယူသော ရှိဝဘုရား; မျက်နှာငါးပါး၊ လက်ဆယ်ပါး၊ မျက်စိသုံးပါး၊ နွားတံခွန်ကို ဆောင်တော်မူ၏။

Verse 49

कर्पूरगौरं दिव्यांगं चन्द्रमौलिं कपर्दिनम् । व्याघ्रचर्मोत्तरीयं च गजचर्माम्बरं शुभम्

သူသည် ကပ်ပူရ်ကဲ့သို့ ဖြူစင်၍ တောက်ပသော ဒိဗ္ဗကိုယ်တော်ရှိသည်။ လမင်းကို မော်လီအဖြစ် ဆင်မြန်းထားပြီး ဆံပင်ကို မတ်တပ်ရပ်၍ လိမ်ကွေးထားသည်။ အပေါ်ဝတ်အဖြစ် ကျားအရေကို ဆင်မြန်းကာ မင်္ဂလာရှိသော ဆင်အရေကို အဝတ်အဖြစ် ဝတ်ဆင်သည်—ဤသို့သော သန့်ရှင်းသော သီဝရှင်၏ ရုပ်သဏ္ဌာန်ကို စိတ်တွင် စူးစမ်းသင့်သည်။

Verse 50

वासुक्यादिपरीतांगं पिनाकाद्यायुधान्वितम् । सिद्धयोऽष्टौ च यस्याग्रे नृत्यंतीह निरंतरम्

ဗာသုကီနှင့် အခြားသော နတ်မြွေများက သခင်၏ ကိုယ်အင်္ဂါတို့ကို ဝိုင်းရံထားပြီး၊ ပိနာကာဓနုကို အစပြုသော လက်နက်တော်များဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားသည်။ သခင်ရှေ့၌ စိဒ္ဓိရှစ်ပါးသည် မပြတ်မနား ကခုန်ကာ သီဝရှင်ကို အစဉ်အမြဲ အမှုထမ်းနေကြသည်။

Verse 51

जयजयेति शब्दश्च सेवितं भक्त पूजकैः । तेजसा दुःसहेनैव दुर्लक्ष्यं देवसेवितम्

“ဇယ! ဇယ!” ဟူသော အော်ဟစ်သံကို ဘုရားကိုးကွယ်သော ဘက္တများက ထပ်တလဲလဲ ချီးမြှောက်ကြသည်။ သို့ရာတွင် မခံနိုင်လောက်သော တေဇောအလင်းကြောင့်၊ နတ်တို့ကပင် ပူဇော်နေသော်လည်း သခင်ကို မြင်ရခက်လှသည်။

Verse 52

शरण्यं सर्वसत्त्वानां प्रसन्नमुखपंकजम् । वेदैश्शास्त्रैर्यथा गीतं विष्णुब्रह्मनुतं सदा

သတ္တဝါအားလုံး၏ အားကိုးရာဖြစ်တော်မူပြီး၊ ကြာပန်းကဲ့သို့သော မျက်နှာတော်သည် အမြဲတမ်း ကြည်နူးသက်သာ၍ ကရုဏာပြည့်ဝသည်။ ဝေဒနှင့် သာස්တရများက သီဆိုချီးမွမ်းသကဲ့သို့၊ ဗိဿနုနှင့် ဘြဟ္မာတို့ကလည်း အစဉ်အမြဲ နမော်နမတ် ပြုကြသည်။

Verse 53

भक्तवत्सलमानंदं शिवमावाहयाम्यहम् । एवं ध्वात्वा शिवं साम्बमासनं परिकल्पयेत्

“ဘက္တတို့ကို ချစ်မြတ်နိုး၍ အာနန္ဒပြည့်စုံသော သီဝရှင်ကို ငါ ဖိတ်ခေါ်ပူဇော်၏။” ထို့ကြောင့် အမ္ဗာ (ဉမာ) နှင့်အတူ သီဝကို သမားဓိပြု၍၊ ထိုနောက် သခင်အတွက် အာသနကို သင့်လျော်စွာ စီစဉ်ရမည်။

Verse 54

चतुर्थ्यंतपदेनैव सर्वं कुर्याद्यथाक्रमम् । ततः पाद्यं प्रदद्याद्वै ततोर्घ्यं शंकराय च

စတုတ္ထီဝိဘတ္တိ (ဒေတိဗ်) အဆုံးသတ်စကားများကို သုံး၍ အလှူအတန်းအားလုံးကို အစဉ်လိုက် ပြုလုပ်ရမည်။ ထို့နောက် ခြေသုတ်ရေ (ပာဒျ) ကို ဆက်ကပ်ပြီး၊ ထို့နောက် သင်္ကရအား အရ္ဃျကိုလည်း ပူဇော်ရမည်။

Verse 55

ततश्चाचमनं कृत्वा शंभवे परमात्मने । पश्चाच्च पंचभिर्द्रव्यैः स्नापयेच्छंकरं मुदा

ထို့နောက် ရှံဘု (Śambhu) အဖြစ်ရှိသော ပရမात्म (အမြင့်ဆုံးအတ္တ) အတွက် အာစမန (သန့်စင်ရန် ရေစုပ်သောက်ခြင်း) ကို ပြုလုပ်ပြီး၊ ထို့နောက် ပစ္စည်းသန့်ရှင်း ငါးမျိုးဖြင့် သင်္ကရကို ဝမ်းမြောက်စွာ ရေချိုးပူဇော်ရမည်။

Verse 56

वेदमंत्रैर्यथायोग्यं नामभिर्वा समंत्रकैः । चतुर्थ्यंतपदैर्भक्त्या द्रव्याण्येवार्पयेत्तदा

ထို့နောက် ဘုရားရှီဝအား ရိုသေသဒ္ဓါဖြင့် ပူဇော်ပစ္စည်းများကို ပူဇော်ရမည်။ သင့်လျော်သလို ဝေဒမန်တရားများဖြင့်လည်းကောင်း၊ မန်တရားနှင့်တွဲသော သန့်ရှင်းသော နာမတော်များဖြင့်လည်းကောင်း ပူဇော်ပြီး၊ «-āya» ဖြင့်ဆုံးသော ဒါတိဗ်ပုံစံ ပူဇော်ဝါကျများကို စည်းကမ်းအတိုင်း ရွတ်ဆိုရမည်။

Verse 57

तथाभिलषितं द्रव्यमर्पयेच्छंकरोपरि । ततश्च वारुणं स्नानं करणीयं शिवाय वै

ထိုနည်းတူပင် လိုလားသည့် ပစ္စည်းများကို ရှင်ကရ (ရှီဝ) အပေါ်သို့ ပူဇော်ရမည်။ ထို့နောက် ရှီဝအတွက် အမှန်တကယ် ဝါရုဏသန့်စင်ရေချိုး (Varuṇa-snāna) ကို ပြုလုပ်ရမည်၊ သန့်ရှင်းသော ရေဖြင့် သန့်စင်ခြင်းဖြစ်သည်။

Verse 58

सुगंधं चंदनं दद्यादन्यलेपानि यत्नतः । ससुगंधजलेनैव जलधारां प्रकल्पयेत्

ဂရုတစိုက်ဖြင့် မွှေးကြိုင်သော စန္ဒနနှင့် အခြားလိမ်းဆေးများကို ပူဇော်ရမည်။ ထို့ပြင် မွှေးရနံ့ပါသော ရေကိုသာ အသုံးပြု၍ ဘုရားရှီဝအား အဘိသေက (ရေစီးဆက်တိုက်လောင်းပူဇော်ခြင်း) အဖြစ် ရေစီးကြောင်းကို စီစဉ်ရမည်။

Verse 59

वेदमंत्रैः षडंगैर्वा नामभी रुद्रसंख्यया । यथावकाशं तां दत्वा वस्त्रेण मार्जयेत्ततः

ဝေဒမန်တရားများဖြင့်ဖြစ်စေ၊ ဆဋ္ဌအင်္ဂ (ṣaḍaṅga) မန်တရားများဖြင့်ဖြစ်စေ၊ သတ်မှတ်ထားသော ရုဒြနာမများကို ရေတွက်၍ဖြစ်စေ၊ သင့်လျော်သလို ထိုသန့်စင်ရေကို ပူဇော်ရမည်။ ထို့နောက် အဝတ်ဖြင့် ပူဇော်ရာကို သုတ်သင်ရမည်။

Verse 60

पश्चादाचमनं दद्यात्ततो वस्त्रं समर्पयेत । तिलाश्चैव जवा वापि गोधूमा मुद्गमाषकाः

ထို့နောက် သန့်စင်ရန် အာစမန (ācamanam) ရေသောက်ပူဇော်မှုကို ပေးရမည်။ ထို့ပြီးလျှင် အဝတ်ကို ဆက်ကပ်ရမည်။ ထို့အပြင် နှမ်းစေ့၊ မုယော၊ ဂျုံ၊ မုဒ္ဂ (ပဲစိမ်း) နှင့် မာෂ (ပဲမဲ) စသည့် အစေ့အနှံများကိုလည်း ရှိဝပူဇော်အဖြစ် ဆက်ကပ်နိုင်သည်။

Verse 61

अर्पणीयाः शिवायैव मंत्रैर्नानाविधैरपि । ततः पुष्पाणि देयानि पंचास्याय महात्मने

ဤအရာများကို မန်တရားအမျိုးမျိုးနှင့်အတူ ရှိဝဘုရားထံသာ ဆက်ကပ်ရမည်။ ထို့နောက် မဟာအတ္တမန်သော အရှင်၊ မျက်နှာငါးပါးရှိသော ပဉ္စာသျ (Pañcāsya) ထံ ပန်းများကို ပူဇော်ရမည်။

Verse 62

प्रतिवक्त्रं यथाध्यानं यथायोग्याभिलाषतः । कमलैश्शतपत्रैश्च शंखपुष्पैः परैस्तथा

မျက်နှာတစ်ပါးစီအတွက် သတ်မှတ်ထားသော ဓ్యာန (အာရုံစူးစိုက်) အတိုင်း၊ မိမိ၏ သင့်လျော်သော စွမ်းအားနှင့် စိတ်ဆန္ဒအတိုင်း၊ ကြာပန်းများ၊ ရာရွက်ကြာ (စတပတ္ရ) ပန်းများ၊ ခရုသဏ္ဍာန်ပန်းများနှင့် အခြား အထူးကောင်းမွန်သော ပန်းများကို ဆက်ကပ်ရမည်။

Verse 63

कुशपुष्पैश्च धत्तूरैर्मंदारैर्द्रोणसंभवैः । तथा च तुलसीपत्रैर्बिल्वपत्रैर्विशेषतः

သခင်ရှီဝကို ကုရှပန်း၊ ဓတ္တူရပန်း၊ မန္ဒာရပန်းနှင့် ဒရောဏမှ ပေါက်ဖွားသောပန်းတို့ဖြင့် ပူဇော်ရမည်။ ထို့ပြင် တုလစီရွက်တို့ဖြင့်လည်းကောင်း၊ အထူးသဖြင့် ဘိလွရွက်ဖြင့် ပူဇော်ရမည်။

Verse 64

पूजयेत्परया भक्त्या शंकरं भक्तवत्सलम् । सर्वाभावे बिल्वपत्रमपर्णीयं शिवाय वै

အမြင့်မြတ်ဆုံးသော ဘက္တိဖြင့် ဘက္တများကို ချစ်ခင်ကာကွယ်သော သင်္ကရ (ရှီဝ) ကို ပူဇော်ရမည်။ အခြားအရာအားလုံး မရနိုင်သော်လည်း ရှီဝဘုရားသို့ အပေါက်မပါသော ဘိလွပတ် (bilva leaf) ကိုသာ တင်ပူဇော်ရမည်။

Verse 65

बिल्वपत्रार्पणेनैव सर्वपूजा प्रसिध्यति । ततस्सुगंधचूर्णं वै वासितं तैलमुत्तमम्

ဘိလွပတ်ကိုသာ တင်ပူဇော်ခြင်းဖြင့်ပင် ပူဇော်ပွဲအားလုံး ပြည့်စုံအောင်မြင်လာသည်။ ထို့နောက် မွှေးကြိုင်သော အမှုန့်များနှင့် အကောင်းဆုံး မွှေးနံ့ဆီကိုလည်း တင်ပူဇော်ရမည်။

Verse 66

अर्पणीयं च विविधं शिवाय परया मुदा । ततो धूपं प्रकर्तव्यो गुग्गुलागुरुभिर्मुदा

အမြင့်မြတ်သော ပျော်ရွှင်မှုဖြင့် ရှီဝဘုရားသို့ အမျိုးမျိုးသော ပူဇော်ပစ္စည်းများကို တင်ပူဇော်ရမည်။ ထို့နောက် ဘက္တိဖြင့် ဂုဂ္ဂုလု (guggulu) ရေဇင်နှင့် အဂုရု (aguru) မွှေးသစ်တို့ဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော မီးခိုး (ဓూప) ကို ပြင်ဆင်၍ ပျော်ရွှင်စွာ တင်ပူဇော်ရမည်။

Verse 67

दीपो देयस्ततस्तस्मै शंकराय घृतप्लुतः । अर्घं दद्यात्पुनस्तस्मै मंत्रेणानेन भक्तितः

ထို့နောက် ဂျီ (ghee) ဖြင့်စိမ့်ထားသော မီးခွက်ကို သခင် ရှင်ကရာ (Śaṅkara) ထံ ပူဇော်ရမည်။ ထို့ပြင် ဘက္တိဖြင့် မန္တရဤသို့ဆိုကာ အရ္ဃျ (ရေဖြင့်ဂုဏ်ပြုအလှူ) ကို ထပ်မံ ဆက်ကပ်ရမည်။

Verse 68

कारयेद्भावतो भक्त्या वस्त्रेण मुखमार्जनम् । रूपं देहि यशो देहि भोगं देहि च शंकर

နှလုံးသားမှ ဘက္တိဖြင့် အဝတ်ဖြင့် သခင်၏ မျက်နှာကို နူးညံ့စွာ သုတ်ပေးရမည်။ ထို့နောက် ဆုတောင်း၍— “အို ရှင်ကရာ၊ ရုပ်သဏ္ဌာန်အလှကို ပေးပါ၊ ကောင်းသောဂုဏ်သတင်းကို ပေးပါ၊ ထိုက်တန်သော ဘောဂကိုလည်း ပေးပါ” ဟု ဆိုရမည်။

Verse 69

भुक्तिमुक्तिफलं देहि गृहीत्वार्घं नमोस्तु ते । ततो देयं शिवायैव नैवेद्यं विविधं शुभम्

«လောကီအာနန္ဒနှင့် မုတ်ခ (လွတ်မြောက်ခြင်း) ၏ အကျိုးကို ကျွန်ုပ်အား ပေးသနားပါ။ ဤအရ္ဃျ (arghya) ပူဇော်သက္ကာကို လက်ခံပြီးနောက် သင့်အား နမස්ကာရပါ၏။ ထို့နောက် မင်္ဂလာရှိသော နైవేద្យ (naivedya) အမျိုးမျိုးကို ရှိဝသမားတော် သီဝအားသာ ပူဇော်ရမည်»။

Verse 70

तत आचमनं प्रीत्या कारयेद्वा विलम्बतः । ततश्शिवाय ताम्बूलं सांगोपाङ्गं विधाय च

ထို့နောက် भक्तိဖြင့် (ပူဇာစိတ်ဖြင့်) အာစမန (ācamana) ရေစုပ်ခြင်းကို ဘုရားအား ပြုစေသော်လည်းကောင်း၊ မလျင်မမြန် ပြုလုပ်သော်လည်းကောင်း ဖြစ်ရမည်။ ထို့နောက် အဖော်အပါအဝင် စနစ်တကျ ပြင်ဆင်ထားသော တမ္ဗူလ (ကွမ်း) ကို သီဝဘုရားထံ ပူဇော်ရမည်။

Verse 71

कुर्यादारार्तिकं पञ्चवर्तिकामनुसंख्यया । पादयोश्च चतुर्वारं द्विःकृत्वो नाभिमण्डले

ပဉ္စဝර්တိက (မီးတိုင်ငါးချောင်း) ပါသော မီးအလင်းဖြင့် သတ်မှတ်ထားသော အရေအတွက်အတိုင်း အာရတီကို ပြုလုပ်ရမည်။ ဘုရား၏ ခြေတော်၌ လေးကြိမ် လှည့်ပူဇော်၍၊ နာဘိမဏ္ဍလ (ချက်ဝိုင်း) ၌ နှစ်ကြိမ် လှည့်ပူဇော်ရမည်—ဤသို့ သဂုဏသီဝအား ရိုသေသော အလင်းပူဇော်ခြင်း ဖြစ်သည်။

Verse 72

एककृत्वे मुखे सप्तकृत्वः सर्वाङ्गं एव हि । ततो ध्यानं यथोक्तं वै कृत्वा मंत्रमुदीरयेत्

မျက်နှာပေါ်တွင် တစ်ကြိမ် လိမ်း၍ ကိုယ်ခန္ဓာတစ်လုံးလုံးပေါ်တွင် ခုနစ်ကြိမ် လိမ်းရမည်။ ထို့နောက် သင်ကြားထားသကဲ့သို့ တိတိကျကျ ဓ്യာနပြု၍ မန္တရကို ရွတ်ဆိုရမည်။

Verse 73

यथासंख्यं यथाज्ञानं कुर्यान्मंत्रविधिन्नरः । गुरूपदिष्टमार्गेण कृत्वा मंत्रजपं सुधीः

လူသည် မန္တရဝिधိအတိုင်း အရေအတွက်မှန်ကန်စွာ၊ မိမိနားလည်သလောက်အတိုင်း မန္တရကျင့်စဉ်ကို ပြုလုပ်ရမည်။ ပညာရှိသော साधक သည် မန္တရဇပ ပြု၍ ဂုရုညွှန်ပြသော လမ်းစဉ်အတိုင်း ဆက်လက်သွားရမည်။

Verse 74

गुरूपदिष्टमार्गेण कृत्वा मन्त्रमुदीरयेत् । यथासंख्यं यथाज्ञानं कुर्यान्मंत्रविधिन्नरः

ဂုရုက ညွှန်ပြသင်ကြားထားသော မာဂ်အတိုင်း သတ်မှတ်ထားသည့် လုပ်ထုံးလုပ်နည်းကို ပြုလုပ်ပြီးနောက် မန္တရကို ရွတ်ဆိုရမည်။ လူသည် မန္တရဝိဓိက ညွှန်ကြားသကဲ့သို့ အရေအတွက်မှန်ကန်စွာနှင့် မိမိနားလည်သမျှအတိုင်း မန္တရကర్మကို ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 75

स्तोत्रैर्नानाविधैः प्रीत्या स्तुवीत वृषभध्वजम् । ततः प्रदक्षिणां कुर्याच्छिवस्य च शनैश्शनैः

ချစ်ခင်သဒ္ဓါဖြင့် နွားတံခွန်တော် (ရှီဝ) ကို အမျိုးမျိုးသော စတုတ္တရများဖြင့် ချီးမွမ်းရမည်။ ထို့နောက် ရှီဝကို လေးစားစွာ ဖြည်းဖြည်းချင်း ပရဒက္ခိဏာ (ပတ်လည်လှည့်) ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 76

नमस्कारांस्ततः कुर्यात्साष्टांगं विधिवत्पुमान् । ततः पुष्पांजलिदेंयो मंत्रेणानेन भक्तितः

ထို့နောက် ကိုးကွယ်သူသည် နည်းတကျ စာဋ္ဌာင်္ဂ နမസ്കာရ (ကိုယ်အင်္ဂါရှစ်ပါးဖြင့် လဲကျဝတ်ပြု) ကို ပြုလုပ်ရမည်။ ထို့နောက် သဒ္ဓါဖြင့် ဤမန္တရနှင့်အတူ ပန်းတစ်လက်မောင်း (ပုෂ္ပာဉ္ဇလိ) ကို ဆက်ကပ်ရမည်။

Verse 77

शंकराय परेशाय शिवसंतोषहेतवे । अज्ञानाद्यदि वा ज्ञानाद्यद्यत्पूजादिकं मया

ရှင်ကရာ—အမြင့်မြတ်ဆုံး အရှင်—ရှီဝ၏ ပီတိကို ဖြစ်စေသော အကြောင်းတရားတော်ထံသို့၊ ကျွန်ုပ်ပြုခဲ့သမျှ ပူဇော်မှုနှင့် အခြားကောင်းမှုတို့ကို မသိမှုကြောင့်ဖြစ်စေ သိမြင်မှုဖြင့်ဖြစ်စေ အားလုံးကို ပူဇော်အပ်ပါ၏။

Verse 78

कृतं तदस्तु सफलं कृपया तव शंकर । तावकस्त्वद्गतप्राण त्वच्चित्तोहं सदा मृड

အို ရှင်ကရာ၊ သင်၏ ကရုဏာကြောင့် ကျွန်ုပ်ပြုခဲ့သမျှသည် အကျိုးဖြစ်ထွန်းပါစေ။ အို မೃဍာ၊ ကျွန်ုပ်သည် သင်၏သူသာ—အသက်ရှူသံသည် သင်၌ တည်၍ စိတ်သည် သင်၌ အမြဲတည်ပါ၏။

Verse 79

इति विज्ञाय गौरीश भूतनाथ प्रसीद मे । भूमौ स्खलितवादानां भूमिरेवावलंबनम्

ဤသို့ သိမြင်ပြီးနောက်၊ ဂေါရီ၏အရှင်၊ သတ္တဝါတို့၏နာထာ၊ ကျွန်ုပ်အား ကရုဏာပြုပါ။ မြေပေါ်တွင် ရပ်နေစဉ် စကားလုံးများ လွဲချော်သွားသူတို့အတွက် အားကိုးရာမှာ မြေကြီးတစ်ခုတည်းပင် ဖြစ်၏။

Verse 80

त्वयि जातापराधानां त्वमेव शरणं प्रभो । इत्यादि बहु विज्ञप्तिं कृत्वा सम्यग्विधानतः

“အရှင်ဘုရား၊ ကိုယ်တော်အပေါ် ပြစ်မှားမှု ဖြစ်ပေါ်လာသူတို့အတွက် ကိုယ်တော်တစ်ပါးတည်းသာ ခိုလှုံရာပါ” ဟုဆိုကာ၊ ထိုသို့အမျိုးမျိုး မေတ္တာရပ်ခံချက်များစွာ ပြုလုပ်၍၊ သင့်တော်သောနည်းလမ်းအတိုင်း မှန်ကန်စွာ ထပ်တလဲလဲ တောင်းပန်လျက်ရှိ၏။

Verse 82

पुष्पांजलिं समर्प्यैव पुनः कुर्यान्नतिं मुहुः । स्वस्थानं गच्छ देवेश परिवारयुतः प्रभो । पूजाकाले पुनर्नाथ त्वया गंतव्यमादरात् । इति संप्रार्थ्य वहुशश्शंकरं भक्तवत्सलम्

ပန်းတစ်လက်ဆုပ်ကို ဆက်ကပ်ပြီးနောက် ထပ်ခါထပ်ခါ ဦးညွှတ်ကာ ဆုတောင်းရမည်—“ဒေဝတို့၏အရှင်၊ အရှင်ဘုရား၊ ကိုယ်တော်သည် ကိုယ်တော်၏အဖွဲ့အစည်းနှင့်အတူ ကိုယ်တော်၏နေရာသို့ ပြန်ကြွပါ။ သို့သော် အရှင်နာထာ၊ ပူဇော်ချိန်တွင် ကရုဏာဖြင့် ထပ်မံကြွလာပါ” ဟူ၍။ ထိုသို့ ဘက္တဝတ္ဆလ သင်္ကရကို အကြိမ်ကြိမ် ပန်ကြားတောင်းပန်၏။

Verse 83

विसर्जयेत्स्वहृदये तदपो मूर्ध्नि विन्यसेत् । इति प्रोक्तमशेषेण मुनयः शिवपूजनम् । भुक्तिमुक्तिप्रदं चैव किमन्यच्छ्रोतुमर्हथ

ထိုရေကို မိမိ၏နှလုံးထဲသို့ လွှတ်ချ၍၊ ထို့နောက် သန့်စင်ကာ အဘိသေကပြုထားသော ရေကို ခေါင်းထိပ်ပေါ်တွင် တင်လိမ်းရမည်။ အို မုနိတို့၊ ဤသို့ဖြင့် သီဝပူဇာကို အပြည့်အစုံ ဟောကြားပြီးပြီ။ ၎င်းသည် ဘုက္တိ (လောကအကျိုး) နှင့် မုက္တိ (လွတ်မြောက်ခြင်း) ကို ပေးတတ်၏—ထို့ထက် ပို၍ သင်တို့ကြားသင့်သေးသလော?