Shiva Purana — Rudra Samhita, Shloka 14
संध्याचरित्रवर्णनम् (Sandhyā-caritra-varṇana) — “Account of Sandhyā’s Story”
ब्रह्मोवाच । अहं स्वतनयां संध्यां दृष्ट्वा पूर्वमथात्मनः । कामायाशु मनोऽकार्षं त्यक्त्वा शिवभयाच्च सा
brahmovāca | ahaṃ svatanayāṃ saṃdhyāṃ dṛṣṭvā pūrvamathātmanaḥ | kāmāyāśu mano'kārṣaṃ tyaktvā śivabhayācca sā
ဗြဟ္မာက မိန့်တော်မူသည်– «အရင်က ငါ၏ကိုယ်ပိုင်သမီး စန္ဓျာကို မြင်သောအခါ၊ ငါ့စိတ်—အို အလှည့်မကောင်း—သည် လျင်မြန်စွာ ကာမသို့ ဆွဲငင်ခံရ၏။ သို့သော် သူမသည် ရှီဝ၏ ကြောက်ရွံ့ခြင်းကြောင့် ထိုအခြေအနေကို စွန့်လွှတ်ကာ နောက်ဆုတ်သွား၏»။
Brahma
Tattva Level: pashu
Shiva Form: Paśupatinātha
FAQs
It highlights Shiva as the supreme moral governor (Pati) whose presence restrains adharma; even a creator-god’s mind can err, but fear of Shiva’s righteous order prompts withdrawal from wrongdoing and a return to dharma.
Saguna Shiva, worshipped as the Linga, is revered as the visible anchor of dharma and purity; remembrance of Shiva’s authority curbs passion (kāma) and turns the mind toward discipline and devotion.
A practical takeaway is manasa-smaraṇa of Shiva with japa of the Panchakshara (“Om Namaḥ Śivāya”) to steady the mind when desire arises, supported by purity disciplines such as Tripuṇḍra-bhasma and daily worship.