Shiva Purana — Rudra Samhita, Shloka 51
दक्षयज्ञे सत्या अपमानबोधः — Satī Encounters Disrespect at Dakṣa’s Sacrifice
किंवा शिवाख्यमशिवं त्वदन्ये न विदुर्बुधाः । ब्रह्मादयस्तं मुनयस्सनकाद्यास्तथापरे
kiṃvā śivākhyamaśivaṃ tvadanye na vidurbudhāḥ | brahmādayastaṃ munayassanakādyāstathāpare
သို့မဟုတ်လျှင် သင်မှတစ်ပါး ပညာရှိတို့သည်ပင် သီဝဟု ခေါ်ဝေါ်အပ်သော၊ မင်္ဂလာမရှိသောအရာအားလုံးထက် သာလွန်တော်မူသော ထိုအရှင်မြတ်ကို အမှန်တကယ် မသိကြကုန်။ ဗြဟ္မာနှင့် အခြားသော နတ်မင်းများ၊ ရသေ့များနှင့် သနက အစရှိသော သူတို့သည်လည်း ထို့အတူပင် (ထိုအရှင်မြတ်ကို အပြည့်အဝ မသိကြကုန်)။
Sati (addressing Lord Shiva)
Tattva Level: pati
Shiva Form: Sadāśiva
Significance: Establishes Śiva’s transcendence beyond full comprehension even by Brahmā, devas, and ṛṣis; encourages humility and reliance on Śiva’s revelation/grace rather than mere intellect.
Type: stotra
Shakti Form: Satī
Role: teaching
FAQs
It declares Śiva as the supreme Pati (Lord) whose true nature transcends ordinary knowledge—so much so that even Brahmā and exalted sages cannot grasp Him fully; only grace-filled devotion and right understanding lead toward liberation.
By stating that Shiva is beyond full conceptual knowing, the verse supports approaching Him through accessible sacred forms—especially the Śiva-liṅga—where the transcendent (nirguṇa) is worshipped through a manifest focus (saguṇa) for steadiness of bhakti and dhyāna.
A practical takeaway is japa of the Pañcākṣarī (“Om Namaḥ Śivāya”) with contemplative bhāva that Śiva is ‘aśiva’—beyond all inauspiciousness—supported by Śaiva marks like tripuṇḍra-bhasma and rudrākṣa as aids to remembrance.