Shloka 38
शिवसतीविवाहोत्तरलीला — Post‑marital Līlā of Śiva and Satī
तुषारास्सूर्यरश्मीनां संगमादगमन् बहिः । प्रमत्वानीक्ष्यतेक्षाश्च सलिलीहृदयास्तदा
tuṣārāssūryaraśmīnāṃ saṃgamādagaman bahiḥ | pramatvānīkṣyatekṣāśca salilīhṛdayāstadā
နေ၏ ရောင်ခြည်တို့သည် နှင်းခဲနှင့် ဆုံမိသော် လျှင် ၎င်းသည် ပျော်၍ အပြင်သို့ စီးထွက်သွား၏။ ထိုအခါ မြေကြီးသည် မူးမေ့သကဲ့သို့ ထင်ရကာ ရေများ ပေါက်ထွက်လာသည်ကို မြင်ရ၍၊ ၎င်း၏ နှလုံးသားပင် ရေဖြစ်သကဲ့သို့ ဖြစ်၏။
Suta Goswami
Tattva Level: pasha
Shiva Form: Ishana
Role: creative
FAQs
The melting of frost by the sun’s rays symbolically points to the thawing of inner rigidity (bondage/pāśa) when touched by illuminating grace and right knowledge, preparing the being for devotion and transformation in a Shaiva Siddhanta sense.
Water imagery aligns with Linga-worship where abhiṣeka (ritual bathing) expresses purification and softening of the heart; the verse supports the idea that contact with Shiva’s manifest grace (saguṇa upāsanā) dissolves hardness and brings inner flow of devotion.
A practical takeaway is japa of the Pañcākṣarī ("Om Namaḥ Śivāya") alongside simple śiva-abhiṣeka with water, cultivating a softened, receptive heart rather than dry austerity alone.