Shloka 110
समुद्रलङ्घनारम्भः
Commencement of the Ocean-Crossing
तमाकाशगतं वीरमाकाशे समुपस्थितः।।।।प्रीतो हृष्टमाना वाक्यमब्रवीत्पर्वतः कपिम्।मानुषं धारयन् रूपमात्मनः शिखरे स्थितः।।।।
tam ākāśagataṁ vīram ākāśe samupasthitaḥ | prīto hṛṣṭamānā vākyam abravīt parvataḥ kapim | mānuṣaṁ dhārayan rūpam ātmanaḥ śikhare sthitaḥ ||
ထို့နောက် တောင်တန်းသည် စိတ်နှလုံးပျော်ရွှင်လွန်စွာဖြင့် ကောင်းကင်ထဲရှိ သူရဲကောင်းဝံနရကို ကောင်းကင်ပေါ်တွင်ပင် ချဉ်းကပ်လာ၏။ မိမိ၏တောင်ထိပ်ပေါ်တွင် ရပ်တည်ကာ လူရုပ်ကို ဆောင်ယူပြီး သူ့အား စကားဆို하였다။
Now the mountain assumed a human form and standing on its own summit, which stood very high, and glad at heart, addressed the heroic vanara gone to the aerial region.
FAQs
Satkāra (honoring the worthy): righteousness includes welcoming and respectfully addressing one who undertakes a noble mission.
Maināka reveals agency by taking human form and preparing to address Hanumān as he flies through the sky.
Māna and bhakti toward righteousness: the mountain’s reverent joy in supporting a dharmic endeavor.