Shloka 13
स्वयम्प्रभा-विमोचनम् — Svayamprabha Leads the Vanaras Out
Time-Limit Crisis and Counsel
एष विन्ध्यो गिरिश्श्रीमान्नानाद्रुमलताकुलः।एष प्रस्रवणश्शैलस्सागरोऽयं महोदधिः।।4.53.12।।स्वस्ति वोऽस्तु गमिष्यामि भवनं वानरर्षभाः।इत्युक्त्वा तद्बिलं श्रीमत्प्रविवेश स्वयम्प्रभा।।4.53.13।।
eṣa vindhyo giriḥ śrīmān nānādrumalatākulaḥ |
eṣa prasravaṇaś śailas sāgaro 'yaṃ mahodadhiḥ || (4.53.12)
svasti vo 'stu gamiṣyāmi bhavanaṃ vānararṣabhāḥ |
ity uktvā tad bilaṃ śrīmat praviveśa svayamprabhā || (4.53.13)
ဤသည်မှာ သစ်ပင်နှင့် လျှောပင်မျိုးစုံဖြင့် ပြည့်နှက်သော ဂုဏ်တော်တင့်တယ်သည့် ဝိန္ဓျတောင်တန်း ဖြစ်၏။ ဤသည်မှာ ပရသ္ရဝဏ တောင်ရိုး ဖြစ်၏။ ဤသည်မှာ မဟာသမုဒ္ဒရာ—အလွန်ကြီးမားသော ပင်လယ် ဖြစ်၏။ “ဝါနရအထက်မြတ်တို့၊ သင်တို့အား ကောင်းကျိုးမင်္ဂလာ ဖြစ်ပါစေ။ ငါသည် မိမိအိမ်ရာသို့ သွားမည်” ဟု ဆိုပြီးနောက် စွယံပရဘာသည် ထိုတောက်ပလှသော ဂူအတွင်းသို့ ပြန်လည်ဝင်ရောက်သွား하였다။
'This Vindhya mountain has a rich collection of trees and bushes. This is Prasravana hill and this is the great ocean.O monkeys. Good luck to you. (Now) I am going back home'. Having said so, Svayamprabha entered the splendid cave.
FAQs
The same dharmic message as the preceding record: guidance grounded in truth (satya) and benevolent blessing to support a righteous mission.
A repeated/renumbered presentation of Svayamprabhā’s identification of landmarks and her departure back into the cave.
Steady helpfulness with detachment—aid is given, then the helper returns to her own path.