Shloka 15
ऋश्यशृङ्गानयनकथा — The Account of Bringing Ṛśyaśṛṅga
and the Remedy for Drought
ते तु राज्ञो वचश्श्रुशृत्वा व्यथिता विनतानना:।न गच्छेम ऋषेर्भीता अनुनेष्यन्ति तं नृपम् ।। ।।
te tu rājño vacaḥ śruśṛtvā vyathitā vinatānanāḥ | na gacchema ṛṣer bhītā anuneṣyanti taṃ nṛpam ||
သို့ရာတွင် မင်းကြီး၏ အမိန့်ကို ကြားသိသော် သူတို့သည် စိတ်လှုပ်ရှားကြောက်ရွံ့၍ မျက်နှာချိုးကျသွားကြ၏။ ရသီကို ကြောက်သဖြင့် မင်းကြီးအား တောင်းပန်လျက်— “ကျွန်ုပ်တို့ မသွားနိုင်ပါ” ဟု လျှောက်တင်ကြ၏။
On hearing the king's words, distressed and frightened by rishi's power, they appealed to the king, faces bent down, 'We will not go'.
FAQs
Dharma acknowledges the moral power of tapas: fear here reflects reverence for ascetic potency and the danger of approaching a sage improperly.
Those tasked with the mission hesitate and request relief, fearing the consequences of dealing with a formidable ascetic.
Caution born of respect: they recognize limits and potential fault if the approach is wrong.