Shloka 3
विश्वामित्रस्य ब्राह्मर्षित्वप्राप्तिः
Viśvāmitra Attains Brahmarṣi Status
पूर्णे वर्षसहस्रे तु काष्ठभूतं महामुनिम्।विघ्नैर्बहुभिराधूतं क्रोधो नान्तर आविशत्।।।।स कृत्वा निश्चयं राम तप आतिष्टदव्ययम्।
pūrṇe varṣasahasre tu kāṣṭhabhūtaṃ mahāmunim |
vighnair bahubhir ādhūtaṃ krodho nāntara āviśat ||
sa kṛtvā niścayaṃ rāma tapa ātiṣṭhad avyayam |
နှစ်တစ်ထောင် ပြည့်စုံသွားသောအခါ မဟာမုနိသည် သစ်တုံးတစ်တုံးကဲ့သို့ မလှုပ်မယှက် ရှိနေ하였다။ အတားအဆီးများစွာက တိုက်ခိုက်နှောင့်ယှက်သော်လည်း ဒေါသသည် သူ၏နှလုံးထဲသို့ မဝင်ရောက်ခဲ့။ ထို့နောက် အို ရာမ၊ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ခိုင်မာစွာ ချမှတ်ပြီး မလျော့မနားသော တပဿာကို ဆက်လက်ကျင့်သုံး하였다။
Having thus spoken, the most brilliant and best among brahmins (Satananda) became silent. In the presence of Rama and Lakshmana, Janaka listened to the words of Satananda. And with folded palms said to the son of Kushika (Viswamitra):
FAQs
Dharma here is steadfast self-discipline: enduring hardship without yielding to anger, and holding firmly to a righteous resolve (niścaya) in spiritual practice.
Śatānanda is recounting the extraordinary austerities of Viśvāmitra—how he remained unmoved for a thousand years despite repeated obstacles.
Forbearance and inner mastery (krodha-nirodha): the ability to face provocations without letting anger enter the mind.