ऋश्यशृङ्ग-आनयनम्
Bringing Ṛśyaśṛṅga to Aṅga and His Marriage to Śāntā
अर्घ्यं च प्रददौ तस्मै न्यायतस्सुसमाहित:।वव्रे प्रसादं विप्रेन्द्रान्मा विप्रं मन्युराविशेत्।।।।
arghyaṃ ca pradadau tasmai nyāyataḥ susamāhitaḥ |
vavre prasādaṃ viprendrān mā vipraṃ manyur āviśet ||
စိတ်ကို တည်ငြိမ်စွာ စုစည်းထား၍ မင်းကြီးသည် ဓမ္မအတိုင်း အရ္ဃျကို ထိုသူအား ပူဇော်ကာ၊ ဗြဟ္မဏ်တို့အထွတ်အမြတ်ထံမှ ကရုဏာအနုဂ्रहကို တောင်းခံ하였다—ဤအမှုကြောင့် မုနိ (သူ၏ဖခင်) ထံ၌ အမျက်မဝင်စေပါရန် ဆုတောင်း하였다။
Even when pursuing a goal, one must act with propriety and seek reconciliation—dharma includes respect, ritual correctness, and preventing rightful anger.
Romapāda honors Ṛśyaśṛṅga with offerings and worries about Vibhaṇḍaka’s possible wrath for bringing his son away.
Conscientiousness and humility—Romapāda acknowledges potential fault and seeks grace rather than ignoring consequences.