Ramayana — Ayodhya Kanda, Sarga 54, Shloka 11
भरद्वाजाश्रमप्राप्तिः
Arrival at Bharadvāja’s Hermitage and Counsel toward Citrakūṭa
स प्रविश्य महात्मानमृषिं शिष्यगणैर्वृतम्।संशितव्रतमेकाग्रं तपसा लब्धचक्षुषम्।।।।हुताग्निहोत्रं दृष्ट्वैव महाभागं कृताञ्जलिः।रामः सौमित्रिणा सार्धं सीतया चाभ्यवादयत्।।।।
sa praviśya mahātmānam ṛṣiṁ śiṣyagaṇair vṛtam |
saṁśitavratam ekāgraṁ tapasā labdhacakṣuṣam ||
hutāgnihotraṁ dṛṣṭvaiva mahābhāgaṁ kṛtāñjaliḥ |
rāmaḥ saumitriṇā sārdhaṁ sītayā cābhyavādayat ||
အာရှရမ်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သော် ရာမသည် သာသနာတော်ကြီးမားသော ရှင်မြတ်ရိသီကို မြင်တွေ့ရ၏။ ထိုရိသီသည် တပည့်အစုအဝေးဖြင့် ဝန်းရံခံရပြီး၊ ဝရတ (vrata) ကို တင်းကျပ်စွာစောင့်ထိန်းသူ၊ စိတ်တစ်ချက်တည်းတည်ငြိမ်သူ၊ တပဿာကြောင့် အတွင်းမြင်ကွင်း (ဉာဏ်မျက်စိ) ရရှိသူ ဖြစ်၏။ အဂ္နိဟောတရ (agnihotra) မီးပူဇော်ကို ထိန်းသိမ်းထားသော မဟာဘုန်းတန်သူကို မြင်သည်နှင့် ရာမသည် လက္ခမဏနှင့် စီတာတို့နှင့်အတူ လက်အုပ်ချီ၍ ရိုသေစွာ နမස්ကာရပြု၏။
Rama entered the hermitage and saw that highsouled Bharadwaja surrounded by his disciples. He was a distinguished sage who (himself) kindled sacrficial fires and acquired spiritual insight by practising rigid austerities with concentration of mind and ascetic powers. Rama, Lakshmana and Sita paid their obeisance to that great sage.
FAQs
Dharma is shown as reverence for spiritual authority and disciplined life: Rama honors the sage devoted to vows, austerity, and sacred rites, acknowledging the moral and spiritual order upheld by such ascetics.
Rama, Lakshmana, and Sita arrive at Bharadvaja’s hermitage and formally offer salutations upon seeing him and his sacred observances.
Humility and respect—Rama’s courteous conduct (maryādā) toward a venerable sage, even while he himself is a prince in hardship.