Adhyaya 62

Verse 1

सूत उवाच । एवं यन्महिमा लोके लोकनिस्तारकारणम् । तस्य विष्णोः परेशस्य नानाविग्रहधारिणः

စူတက ပြောသည်။ “ဤသို့ပင် အမြင့်မြတ်ဆုံး အရှင် ဗိဿဏုသည် မျိုးစုံသော ရုပ်သဏ္ဌာန်များကို ဆောင်ယူတော်မူ၍၊ လောက၌ သတ္တဝါတို့ကို ကယ်တင်လွတ်မြောက်စေသော အကြောင်းရင်းအဖြစ် ထင်ရှားတော်မူ၏။”

Verse 2

एकं पुराणं रूपं वै तत्र पाद्मं परं महत् । ब्राह्मं मूर्धा हरेरेव हृदयं पद्मसंज्ञितम्

ထိုနေရာ၌ ပဒ္မပုရာဏသည် ပုရာဏဝိညာဉ်တော်၏ တစ်ခုတည်းသော အမြင့်မြတ်၍ အလွန်ကြီးမားသော ပေါ်ထွန်းရုပ်သဏ္ဌာန် ဖြစ်၏။ ဘြဟ္မာ အပိုင်းသည် ၎င်း၏ ဦးခေါင်းဖြစ်ပြီး၊ ‘ပဒ္မ’ ဟု ခေါ်သောအရာမှာ ဟရီ (ဗိဿဏု) ၏ နှလုံးတော်ပင် ဖြစ်သည်။

Verse 3

वैष्णवं दक्षिणो बाहुः शैवं वामो महेशितुः । ऊरू भागवतं प्रोक्तं नाभिः स्यान्नारदीयकम्

မဟာဣශ්ဝရ၏ ညာလက်မောင်းကို ဝိုင်ෂ္ဏဝ ဟုဆိုကြပြီး၊ ဘယ်လက်မောင်းကို ရှိုင်ဝ ဟုခေါ်သည်။ ပေါင်တို့ကို ဘာဂဝတ ပုရာဏ ဟုကြေညာပြီး၊ နာဘိကို နာရဒီယ ပုရာဏ ဟုဆိုသည်။

Verse 4

मार्कंडेयं च दक्षांघ्रिर्वामो ह्याग्नेयमुच्यते । भविष्यं दक्षिणो जानुर्विष्णोरेव महात्मनः

မာရကဏ္ဍေယ သည် သူ၏ ညာခြေဖြစ်ပြီး၊ ဘယ်ဘက်ကို အဂ္နေယ (အရှေ့တောင်) ဒిశ ဟုဆိုသည်။ ဘဝိષ္ယ ပုရာဏ သည် သူ၏ ညာဒူး—မဟာအတ္တမန် ဗိෂ္ဏု၏ပင် ဖြစ်သည်။

Verse 5

ब्रह्मवैवर्तसंज्ञं तु वामजानुरुदाहृतः । लैंगं ह गुल्फकं दक्षं वाराहं वामगुल्फकम्

ဗြဟ္မဝೈဝර්တ ဟုခေါ်သော အပိုင်းသည် ဘယ်ဒူးဟုဆိုသည်။ လင်္ဂ ပုရာဏ သည် အမှန်တကယ် ညာခြေခလယ်ဖြစ်ပြီး၊ ဝါရာဟ ပုရာဏ သည် ဘယ်ခြေခလယ်ဖြစ်သည်။

Verse 6

स्कांदं पुराणं लोमानि त्वगस्य वामनं स्मृतम् । कौर्मं पृष्ठं समाख्यातं मात्स्यं मेदः प्रकीर्तितम्

စကန္ဒ ပုရာဏ သည် သူ၏ ကိုယ်ရောမဟုဆိုကြပြီး၊ ဝာမန ပုရာဏ ကို သူ၏ အသားအရေဟု မှတ်သားကြသည်။ ကူရ္မ ပုရာဏ ကို သူ၏ ကျောဟုဖော်ပြပြီး၊ မာတ္စျ ပုရာဏ ကို သူ၏ အဆီဟု ကြေညာသည်။

Verse 7

मज्जा तु गारुडं प्रोक्तं ब्रह्मांडमस्थि गीयते । एवमेवाभवद्विष्णुः पुराणावयवो हरिः

ဂါရုဍ ပုရာဏ ကို အရိုးမဇ္ဇာဟုဆိုကြပြီး၊ ဗြဟ္မာဏ္ဍ ပုရာဏ ကို အရိုးဟု သီဆိုကြသည်။ ဤသို့ပင် ဗိෂ္ဏု—ဟရီ—သည် ပုရာဏတို့၏ အင်္ဂါအဝယဝ အဖြစ် ဖြစ်လာတော်မူ၏။

Verse 8

हृदयं तत्र वै पाद्मं यच्छ्रुत्वामृतमश्नुते । पाद्ममेतत्पुराणं तु स्वयं देवोभवद्धरिः

ထိုနေရာ၌ ပဒ္မပုရာဏသည် အမှန်တကယ် နှလုံးသား၏ အနှစ်သာရ ဖြစ်၏။ ၎င်းကို နားထောင်လျှင် အမృత—အမတ၏ ရည်ကို သောက်သုံးရ၏။ ဤပဒ္မပုရာဏသည် ထူးမြတ်လှသဖြင့် ဟရီဒေဝတော် ကိုယ်တိုင်ပင် သာသနာတော်၏ ဒိဗ္ဗအရင်းအမြစ် ဖြစ်လာ၏။

Verse 9

यस्यैकाध्यायमध्याप्य सर्वैः पापैः प्रमुच्यते । तत्रादिमं स्वर्गमिदं सर्वपाद्मफलप्रदम्

ဤပုရာဏ၏ အခန်းတစ်ခန်းတည်းကိုပင် သင်ကြားစေ သို့မဟုတ် ပဋိပက္ခဖတ်ဆိုစေပါက လူသည် အပြစ်အားလုံးမှ လွတ်မြောက်၏။ ထို့ကြောင့် ဤသည်ပင် အဓိက ‘အာဒီ-ဆွဂ္ဂ’ ဖြစ်၍ ပဒ္မပုရာဏ၌ ဆိုထားသမျှ အကျိုးဖလအားလုံးကို ပေးတော်မူ၏။

Verse 10

स्वर्गखंडं समाकर्ण्य महापातकिनोपि ये । मुच्यंते तेपि पापेभ्यस्त्वचो जीर्णाद्यथोरगाः

ဆွဂ္ဂခဏ္ဍကို နားထောင်လျှင် မဟာအပြစ်ကျူးလွန်သူများပင်—မည်သူမဆို—အပြစ်တို့မှ လွတ်မြောက်ကြ၏။ ၎င်းသည် မြွေက အိုဟောင်းသွားသော အရေကို ချွတ်ပစ်သကဲ့သို့ ဖြစ်၏။

Verse 11

अपि चेत्सुदुराचारः सर्वधर्म्मबहिष्कृतः । आदिस्वर्गं समाकर्ण्य यत्फलं समवाप्नुयात्

တစ်ယောက်ယောက်သည် အလွန်ဆိုးယုတ်သော အကျင့်ရှိ၍ ဓမ္မကိစ္စအားလုံးမှ ပယ်ဖျက်ခံရသူဖြစ်စေကာမူ၊ ‘အာဒီ-ဆွဂ္ဂ’ ကို နားထောင်ရုံဖြင့်ပင် ဆိုထားသော အကျိုးဖလကို ရရှိနိုင်၏။

Verse 12

आदिस्वर्गमिदं श्रुत्वा तत्फलं लभते नरः । माघेमासे प्रयागे तु स्नात्वा प्रतिदिनं नरः

ဤ ‘အာဒီ-ဆွဂ္ဂ’ အကြောင်းကို နားထောင်ပြီးနောက် လူသည် ထိုအကျိုးဖလကို ရရှိ၏။ ၎င်းသည် မာဃလတွင် ပရယာဂ၌ နေ့စဉ် ရေချိုးသူက မဟာပုဏ္ဏဖလ ရသကဲ့သို့ ဖြစ်၏။

Verse 13

यथा पापात्प्रमुच्येत तथा हि श्रवणाद्भवेत् । दत्ता तेन स्वर्णतुला दत्ता चैव धराखिला

အပြစ်မှ လွတ်မြောက်နိုင်သကဲ့သို့၊ ဤကഥာကို နားထောင်ခြင်းကြောင့်လည်း အမှန်တကယ် ထိုသို့ ဖြစ်ပေါ်သည်။ သူသည် ရွှေကို ချိန်တန်အလှူ ပေးလှူခဲ့သကဲ့သို့၊ မြေကြီးတစ်လုံးလုံးကိုပင် ပေးလှူသကဲ့သို့ ဖြစ်၏။

Verse 14

कृतं वितरणं तेन द्ररिद्रे यत्कृतमृणम् । हरेर्नामसहस्राणि पठितानि ह्यभीक्ष्णशः

သူသည် စေတနာကျယ်ပြန့်စွာ လှူဒါန်းဝေမျှခဲ့ပြီး၊ ဆင်းရဲသူများအပေါ် မိမိက ခံယူထားသော အကြွေးကိုလည်း ပြန်လည်ဆပ်ပေးခဲ့သည်။ ထို့ပြင် ဟရီ၏ နာမသဟස්ရကို မကြာခဏ ရွတ်ဖတ်ခဲ့သည်။

Verse 15

सर्वेवे दास्तथाधीतास्तत्तत्कर्मकृतं तथा । अध्यापकाश्च बहवः स्थापिता वृत्तिदानतः

ဝေဒအားလုံးကိုလည်း ထိုနည်းတူ လေ့လာသင်ယူခဲ့ပြီး၊ သတ်မှတ်ထားသော ကర్మများကိုလည်း စည်းကမ်းတကျ ဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။ ထို့ပြင် အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းအလှူ (ထောက်ပံ့ကြေး) ဖြင့် ဆရာအများအပြားကို တည်ထောင်ကာ ထောက်ပံ့ခဲ့သည်။

Verse 16

अभयं भयलोकेभ्यो दत्तं तेन तथा द्विजाः । गुणवंतो ज्ञानवंतो धर्मवंतोनुमानिताः

ထို့ကြောင့်၊ အို ဒွိဇတို့၊ သူသည် ကြောက်ရွံ့ရာ လောကများမှ အဘယ (မကြောက်မရွံ့) ကို ပေးအပ်ခဲ့သည်။ ထို့ပြင် ဂုဏ်ရှိသူ၊ ဉာဏ်ရှိသူ၊ ဓမ္မရှိသူတို့ကိုလည်း သင့်တော်သလို ဂုဏ်ပြုချီးမြှောက်하였다။

Verse 17

मेषकर्कटयोर्मध्ये तोयं दत्तं सुशीतलम् । ब्राह्मणार्थे गवार्थे च प्राणास्त्यक्ताश्च तेन हि

မေဿ (Aries) နှင့် ကရ்கဋ (Cancer) ကြားကာလတွင် အလွန်အေးမြသော ရေကို ပူဇော်လှူဒါန်းခဲ့သည်။ ထို့ပြင် ဗြာဟ္မဏတို့အကျိုးနှင့် နွားတို့အကျိုးအတွက် သူသည် အသက်ကိုပင် စွန့်လွှတ်ခဲ့သည်။

Verse 18

अन्यानि च सुकर्माणि कृतानि तेन धीमता । येनादिखंडं सदसि श्रुतं संश्रावितं तथा

ဉာဏ်ပညာရှိသောသူသည် အခြားသော ကုသိုလ်ကောင်းမှုများကိုလည်း ပြုလုပ်ခဲ့သည်။ သူသည် စည်းဝေးခန်း၌ အာဒီ-ခဏ္ဍကို နားထောင်ခဲ့ပြီး အခြားသူတို့ကြားနိုင်ရန် အသံထွက်၍ ရွတ်ဖတ်စေခဲ့သည်။

Verse 19

स्वर्गखंडं समाधीत्य नानाभोगान्समश्नुते । अंतःपुरगनारीणां सुखसुप्तः प्रबुध्यते

စွဝဂ္ဂ-ခဏ္ဍကို လေ့လာပြီးနောက် မျိုးစုံသော အပျော်အပါးများကို ခံစားရသည်။ အတွင်းနန်းတော်ရှိ မိန်းမများအကြား ပျော်ရွှင်သော အိပ်မက်နိုးရာမှ နိုးထသကဲ့သို့ ပီတိဖြင့် နိုးထလာသည်။

Verse 20

किंकिणीरवसन्नादैस्तथा मधुरभाषणैः । इंद्रस्यार्धासनं भुंक्ते इंद्रलोके वसेच्चिरम्

ခေါင်းလောင်းသံ တင်တင်မြည်သံများနှင့် ချိုမြိန်သော စကားသံများအကြား၌ သူသည် အိန္ဒြလောက၌ အိန္ဒြ၏ ထိုင်ခုံတစ်ဝက်ကို ခံစားရပြီး အချိန်ကြာမြင့်စွာ နေထိုင်ရသည်။

Verse 21

ततः सूर्यस्य भवनं चंद्रलोकं ततो व्रजेत् । सप्तर्षिभवने भोगान्भुक्त्वा याति ततो ध्रुवम्

ထို့နောက် သူသည် နေမင်း၏ နန်းတော်သို့ သွားပြီး ထို့မှ လမင်းလောကသို့ ဆက်လက်သွားသည်။ ခုနစ်ရိရှီတို့၏ နေအိမ်၌ ကောင်းကင်ဘုံဆိုင်ရာ အပျော်အပါးများကို ခံစားပြီးနောက် ဒြုဝသို့ ဆက်သွားသည်။

Verse 22

ततश्च ब्रह्मणो लोकं प्राप्य तेजोमयं वपुः । तत्रैव ज्ञानमासाद्य निर्वाणं परमृच्छति

ထို့နောက် ဘြဟ္မာလောကသို့ ရောက်၍ အလင်းရောင်ဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော တေဇောမယ ကိုယ်ခန္ဓာကို ရရှိသည်။ ထိုနေရာ၌ပင် အမှန်တရား ဉာဏ်ပညာကို ရပြီး နောက်ဆုံးတွင် အမြင့်ဆုံး နိဗ္ဗာန် (မောက္ခ) ကို ရောက်ရှိသည်။

Verse 23

सद्भिः सह वसेद्धीमान्सत्तीर्थे स्नानमाचरेत् । कुर्यादेव सदालापं सच्छास्त्रं शृणुयान्नरः

ပညာရှိသူသည် သတ္တပုရုသတို့နှင့်အတူ နေထိုင်၍ သတ္တီရ္ထ၌ သန့်စင်ရေချိုးကာ၊ အမြဲတမ်း သဒ္ဓမ္မစကားပြောဆို၍ မှန်ကန်သော သာස්တရကို နာယူသင့်သည်။

Verse 24

तत्र पाद्मं महाशास्त्रं सर्वाम्नायफलप्रदम् । स्वर्गखंडं च तन्मध्ये महापुण्यफलप्रदम्

ထိုနေရာ၌ ပဒ္မ မဟာသာස්တရသည် သာသနာအစဉ်အလာအားလုံး၏ အကျိုးဖလကို ပေးတတ်၏။ ထိုအတွင်းရှိ စွဝဂ္ဂခဏ္ဍသည် အထူးသဖြင့် မဟာပုဏ္ဏယအကျိုးဖလကို ပေးတတ်၏။

Verse 25

भजध्वं गोविंदं नमत हरिमेकं सुरवरं गमिष्यध्वं लोकानतिविमलभोगानतितराम् । शृणुध्वं हे लोका वदत हरिनामैकमतुलं यदीच्छावीचीनां सुखतरणमिष्टानि लभत

ဂోవိန္ဒကို ဘဇနာပြုကြလော့။ ဒေဝတို့အနက် အမြတ်ဆုံးဖြစ်သော တစ်ပါးတည်းသော ဟရိကို နမස්ကာရပြုကြလော့။ သင်တို့သည် အလွန်သန့်ရှင်း၍ အလွန်ပေါများသော ဘောဂများရှိသည့် လောကများသို့ ရောက်ကြမည်။ ဟေ လူတို့၊ နားထောင်ကြလော့—နှိုင်းမရသော ဟရိ၏ တစ်ပါးတည်းသော နာမကို ရွတ်ဆိုကြလော့။ အလိုဆန္ဒ၏ လှိုင်းများကို လွယ်ကူစွာ ကူးဖြတ်လိုပါက လိုအင်ဆန္ဒပြည့်စုံမည်။

Verse 62

इति श्रीपाद्मे महापुराणे स्वर्गखंडे द्विषष्टितमोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် သီရိပဒ္မ မဟာပုရာဏ၏ စွဝဂ္ဂခဏ္ဍ၌ ခြောက်ဆယ့်နှစ်မြောက် အခန်း ပြီးဆုံး၏။