Adhyaya 56

Verse 1

व्यास उवाच । नाद्याच्छूद्रस्य विप्रोन्नं मोहाद्वा यदि कामतः । स शूद्रयोनिं व्रजति यस्तु भुंक्ते त्वनापदि

ဗျာသမုနိက မိန့်ကြားသည်– ဘြာဟ္မဏသည် သုဒ္ဒရ၏ အစာကို မစားရ၊ မောဟကြောင့်ဖြစ်စေ ဆန္ဒကြောင့်ဖြစ်စေ မစားရ။ အရေးပေါ်မဟုတ်သည့်အခါ စားသူသည် သုဒ္ဒရယောနီ၌ မွေးဖွားရသည်။

Verse 2

षण्मासान्यो द्विजो भुंक्ते शूद्रस्यान्नं विगर्हितम् । जीवन्नेव भवेच्छूद्रो मृतः श्वा चाभिजायते

ဒွိဇတစ်ဦးက သုဒ္ဒရ၏ အပြစ်တင်ခံရသော အစာကို ခြောက်လတိုင်တိုင် စားလျှင်၊ အသက်ရှင်နေစဉ်တည်းက သုဒ္ဒရဖြစ်သွားပြီး၊ သေပြီးနောက် ခွေးအဖြစ် မွေးဖွားလာသည်။

Verse 3

ब्राह्मणक्षत्रियविशां शूद्रस्य च मुनीश्वराः । यस्यान्नेनोदरस्थेन मृतस्तद्योनिमाप्नुयात्

အို မုနိဧကရာဇာတို့၊ ဘြာဟ္မဏ၊ က္ଷတ္တရိယ၊ ဝိုင်ရှျ၊ သုဒ္ဒရ မည်သူမဆို—အခြားသူ၏ အစာသည် ဝမ်းထဲ၌ မချေမလည်ကျန်နေစဉ် သေဆုံးလျှင်၊ ထိုအစာပိုင်ရှင်၏ ယောနီအတိုင်း ပြန်လည်မွေးဖွားရသည်။

Verse 4

राजान्नं वर्तकान्नं च षंढान्नं चर्म्मकारिणाम् । गणान्नं गणिकान्नं च षडन्नं च विवर्जयेत्

မင်းထံမှရသော အစာ၊ အလုပ်အကိုင်အဖြစ် သတင်းပို့/အမှုထမ်း၏ အစာ၊ အင်အားမရှိသူ၏ အစာ၊ သားရေသမား၏ အစာ၊ gaṇa (အဖွဲ့အပါအဝင်)၏ အစာ၊ ပြည့်တန်ဆာ၏ အစာနှင့် ‘အစာခြောက်မျိုး’ (ṣaḍ-anna) ကိုလည်း ရှောင်ကြဉ်ရမည်။

Verse 5

चक्रोपजीवि रजक तस्करध्वजिनां तथा । गांधर्वलोहकारान्नं मृतकान्नं विवर्जयेत्

ဘီး/စက်ဝိုင်းလုပ်ငန်းဖြင့် အသက်မွေးသူများ၏ အစာ၊ အဝတ်လျှော်သမား၏ အစာ၊ ခိုးသူနှင့် အလံကိုင် (စစ်သား)တို့၏ အစာကို မခံယူရ; သီချင်းဆို/ဖျော်ဖြေသူနှင့် သတ္တုလုပ်သမား၏ အစာ၊ ထို့ပြင် သေသူနှင့် ဆက်နွယ်သော အစာကိုလည်း ရှောင်ကြဉ်ရမည်။

Verse 6

कुलाल चित्रकारान्नं वार्धुषेः पतितस्य च । पौनर्भवच्छत्रिकयोरभिशप्तस्य चैव हि

အိုးလုပ်သမား (ကူလာလ)၏ အစာ၊ ပန်းချီဆရာ၏ အစာ၊ ဝါဓုရှာ မျိုးဆက်ထဲမှ ပျက်စီးကျဆုံးသူ၏ အစာ; ထို့အတူ ပြန်လည်အိမ်ထောင်ပြုခြင်းမှ မွေးဖွားသူ (pounarbhava) နှင့် ထီးဆောင်သူ၏ အစာ—အမှန်တကယ် ကျိန်စာသင့်သူ၏ အစာကိုလည်း ရှောင်ကြဉ်ရမည်။

Verse 7

सुवर्णकार शैलूष व्याध वंध्यातुरस्य च । चिकित्सकस्य चैवान्नं पुंश्चल्या दंडकस्य च

ရွှေလုပ်သမား၊ သရုပ်ဆောင်၊ မုဆိုး၊ ရောဂါခံစားနေရသူ သို့မဟုတ် မျိုးမပွားနိုင်သူ၏ အစာ; ထို့ပြင် ဆရာဝန်၊ အကျင့်ပျက်မိန်းမ (puṃścalī) နှင့် အပြစ်ဒဏ်ပေးသတ်သူ (ဒဏ္ဍက)၏ အစာကိုလည်း ရှောင်ကြဉ်ရမည်။

Verse 8

स्तेन नास्तिकयोरन्नं देवतानिंदकस्य च । सोमविक्रयिणश्चान्नं श्वपाकस्य विशेषतः

ခိုးသူ၏ အစာ၊ ယုံကြည်မှုမရှိသူ (nāstika)၏ အစာ၊ နတ်ဘုရားများကို ပြစ်တင်သူ၏ အစာ; ထို့ပြင် ဆိုမ (soma) ရောင်းသူ၏ အစာကိုလည်း ရှောင်ကြဉ်ရမည်—အထူးသဖြင့် śvapāka (အပြင်တန်း/အနိမ့်တန်း)၏ အစာ။

Verse 9

भार्य्याजितस्य चैवान्नं यस्य चोपपतिर्गृहे । उत्सृष्टस्य कदर्यस्य तथैवोच्छिष्टभोजिनः

မိန်းမ၏အာဏာအောက်တွင်ကျရောက်သောယောက်ျား၏ အစာလည်း ရှောင်ကြဉ်သင့်၏။ အိမ်တွင် အပြင်ဆက်ဆံသူ (upapati) ရှိသူ၏ အစာလည်း ထိုနည်းတူ။ ထို့ပြင် ပေးသင့်သောအရာကို တားဆီးထားသော ကပ်စေးနည်းသူ၏ အစာနှင့် အကျန်အကြွင်း (ucchiṣṭa) ကို စားသောက်သူ၏ အစာတို့သည်လည်း မသန့်ရှင်းဟု ဆို၏။

Verse 10

पापीयोन्नं च संघान्नं शस्त्राजीवस्य चैव हि । भीतस्य रुदितस्यान्नमवक्रुष्टं परिक्षतम्

အပြစ်ရှိသူထံမှ ရသော အစာ၊ စုပေါင်းရင်းမြစ် (saṅgha) မှ အစာ၊ လက်နက်ဖြင့် အသက်မွေးသူ၏ အစာတို့သည် ရှောင်ကြဉ်သင့်၏။ ထို့အတူ ကြောက်လန့်နေသူ သို့မဟုတ် ငိုကြွေးနေသူ၏ အစာ၊ ဆဲဆိုကဲ့ရဲ့ခံထားရသော အစာ၊ ပျက်စီးထိခိုက်သွားသော အစာတို့လည်း မယူမစားသင့်။

Verse 11

ब्रह्मद्विषः पापरुचेः श्राद्धान्नं मृतकस्य च । वृथापाकस्य चैवान्नं शावान्नं चातुरस्य च

ဗြဟ္မဏကို မုန်းတီးသူ၊ အပြစ်ကို နှစ်သက်သူတို့၏ ပေးသော အစာကို ရှောင်ကြဉ်ရမည်။ śrāddha ပူဇော်ပွဲ၏ အစာနှင့် သေသူနှင့် ဆက်နွယ်သော အစာလည်း မသင့်။ ထို့အတူ အကျိုးမဲ့ ချက်ပြုတ်ထားသော အစာ၊ အလောင်းနှင့် ဆိုင်သော အစာ၊ နှင့် ခိုးသူ၏ အစာတို့ကိုလည်း မယူမစားသင့်။

Verse 12

अप्रजानां तु नारीणां कृतघ्नस्य तथैव च । कारुकान्नं विशेषेण शस्त्रविक्रयिणस्तथा

သားသမီးမရှိသော မိန်းမ၏ အစာနှင့် ကရတဂ္ဃန (ကျေးဇူးမသိသူ) ၏ အစာကိုလည်း ရှောင်ကြဉ်ရမည်။ အထူးသဖြင့် kāruka (လက်မှုပညာရှင်/အနုပညာရှင်) ၏ အစာနှင့် လက်နက်ရောင်း၍ အသက်မွေးသူ၏ အစာတို့ကို ဓမ္မကိစ္စများတွင် မလက်ခံသင့်ဟု ဆို၏။

Verse 13

शौंडान्नं घांटिकान्नं च भिषजामन्नमेव च । विद्वत्प्रजननस्यान्नं परिवेत्रन्नमेव च

အရက်သောက်သူ၏ အစာ၊ ခေါင်းလောင်းတီးသူ (ghāṇṭika) ၏ အစာ၊ နှင့် ဆရာဝန်တို့၏ အစာကိုလည်း ရှောင်ကြဉ်သင့်၏။ ထို့အတူ အခြားသူအတွက် သားသမီးမွေးပေး၍ အသက်မွေးသူ၏ အစာနှင့် အကိုကြီးမတိုင်မီ လက်ထပ်သူ (parivettṛ) ၏ အစာတို့ကိုလည်း ရှောင်ရမည်။

Verse 14

पुनर्भुवो विशेषेण तथैव दिधिषूपतेः । अवज्ञातं चावधूतं सरोषं विस्मयान्वितम्

အထူးသဖြင့် သူသည် ပြန်လည်လက်ထပ်သော မိန်းမနှင့် ထိုမိန်းမ၏ ပြန်လည်လက်ထပ်သော ခင်ပွန်းကိုပါ မထီမဲ့မြင်ပြု၍ လျစ်လျူရှု하였다; ဒေါသထွက်ကာ အံ့ဩမှုဖြင့် ပြည့်နှက်သွားသည်။

Verse 15

गुरोरपि न भोक्तव्यमन्नं संस्कारवर्जितम् । दुष्कृतं हि मनुष्यस्य सर्वमन्ने व्यवस्थितम्

ဂုရုထံမှပင် သင့်လျော်သော သံစ్కာရ (သန့်စင်ရေးနှင့် အကျင့်အထုံး) မရှိသေးသော အစာကို မစားသင့်; လူ၏ မကောင်းသောကံအလုပ်များသည် အစာအတွင်း၌ အမျိုးမျိုးအနေဖြင့် တည်ရှိသည်ဟု ဆိုကြသည်။

Verse 16

यो यस्यान्नं समश्नाति स तस्याश्नाति किल्बिषम् । अर्द्धका कुलं मित्रं च गोपालो वाहनापि तौ

အခြားသူ၏ အစာကို စားသူသည် အမှန်တကယ် ထိုသူ၏ အပြစ်ကို စားသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။ တစ်ဝက်သည် မိသားစုနှင့် မိတ်ဆွေများပေါ်သို့ ကျရောက်ပြီး; နွားထိန်းသူနှင့် ယာဉ် (သယ်ယူပို့ဆောင်ရာ) တို့က ကျန်သော နှစ်ပိုင်းကို မျှဝေခံယူကြသည်။

Verse 17

एते शूद्रेषु भोज्यान्ना यश्चात्मानं निवेदयेत् । कुशीलवः कुंभकश्च क्षेत्रकर्मक एव च

ရှုဒ္ဒရများအနက် အစာကို လက်ခံစားသုံးနိုင်သူများမှာ—ဝန်ဆောင်မှု၌ ကိုယ်တိုင်ကို အပ်နှံသူ၊ ကုရှီလဝ (သီချင်းဆို/ဖျော်ဖြေသူ)၊ ကုမ္ဘက (အိုးလုပ်သမား) နှင့် လယ်ကွင်းအလုပ်လုပ်သူ (က்ஷೇತ್ರကမ္မက) တို့ဖြစ်သည်။

Verse 18

एते शूद्रेषु भोज्यान्ना दृष्ट्वा स्वल्पगुणं बुधैः । पायसं स्नेहपक्वं च गोरसश्चैव सक्तवः

ရှုဒ္ဒရများအနက် စားသင့်သော အစာတို့၏ ကုသိုလ်ဂုဏ် နည်းပါးသည်ကို ပညာရှိတို့ မြင်သဖြင့်၊ ဂီ (ghee) ဖြင့်ချက်သော ပါယာသ (နို့ထမင်းပူတင်း) နှင့် နို့၊ စက္တု (မုန့်မှုန့်ပြင်ဆင်မှု) တို့ကို အကြံပြုကြသည်။

Verse 19

पिण्याकं चैव तैलं च शूद्राद्ग्राह्यं द्विजातिभिः । वृंताकं नालिकाशाकं कुसुंभं भस्मकं तथा

ဒွိဇတို့သည် ရှုဒြမှ ပိဏ္ယာက (ဆီခဲ) နှင့် ဆီကို လက်ခံယူနိုင်သည်။ ထို့အတူ ခရမ်းသီး၊ နာလိကာ အရွက်ဟင်း၊ ကုသုမ္ဘ (safflower) နှင့် ဘဟ္သမက ကိုလည်း လက်ခံနိုင်သည်။

Verse 20

पलांडुं लशुनं शुक्तं निर्य्यासं चैव वर्जयेत् । छत्राकं विड्वराहं च स्विन्नं पीयूषमेव च

ကြက်သွန်နီ (palāṇḍu)၊ ကြက်သွန်ဖြူ၊ ချဉ်/ဖာမင့်ထားသော အစားအစာ (śukta) နှင့် သစ်ရည်/ရက်ဇင် (niryāsa) ကို ရှောင်ကြဉ်ရမည်။ ထို့အတူ မှို (chatrāka)၊ မသန့်ရှင်းဟုယူဆသော ဝက်တော (viḍvarāha)၊ အငွေ့ဖြင့်ချက်ထားသော အစာ (svinna) နှင့် နို့ကပ်ကပ်ဖြစ်သော ပစ္စည်းများ (pīyūṣa) ကိုလည်း ရှောင်ရမည်။

Verse 21

विलयं विमुखं चैव कोरकाणि विवर्जयेत् । गृंजनं किंशुकं चैव कूष्मांडं च तथैव च

vilaya၊ vimukha နှင့် korakāṇi ကို ရှောင်ကြဉ်ရမည်။ ထို့အတူ gṛṃjana၊ kiṃśuka နှင့် kūṣmāṇḍa ကိုလည်း ရှောင်ကြဉ်ရမည်။

Verse 22

उदुंबरमलाबुं च जग्ध्वा पतति वै द्विजः । तथा कृसरसंयावौ पायसापूपमेव च

ဒွိဇသည် udumbara နှင့် malābu ကို စားလျှင် သေချာပေါက် ဓမ္မအဆင့်မှ ကျဆင်းသည်။ ထို့အတူ kṛsara၊ saṃyāva၊ pāyasa နှင့် āpūpa ကို စားလျှင်လည်း ထိုနည်းတူပင်။

Verse 23

अनुपाकृत मांसं च देवान्नानि हवींषि च । यवागूं मातुलिगं च मत्स्यानप्यनुपाकृतान्

မချက်ရသေးသော အသား၊ ဒေဝတားများအတွက် သတ်မှတ်ထားသော အစာနှင့် ယဇ్ఞအဟုတိ (havis) များ၊ ထို့အပြင် yavāgū (ဆန်ပြုတ်ရည်)၊ mātu-liṅga (citron) နှင့် မချက်ရသေးသော ငါးများကိုပါ (ဖော်ပြထားသည်)။

Verse 24

नीपं कपित्थं प्लक्षं च प्रयत्नेन विवर्जयेत् । पिण्याकं चोद्धृतस्नेहं देवधान्यं तथैव च

နီပ၊ ကပိတ္ထ၊ ပလက္ရှ သစ်ပင်တို့ကို အထူးသတိဖြင့် ရှောင်ကြဉ်ရမည်။ ထို့အတူ ဆီကိတ်(ပိဏ္ယာက)၊ ဆီ/အဆီကို ဆွဲထုတ်ပြီးသားအဆီနှင့် ဒေဝဓာနျ (ဘုရားသီးနှံ) ကိုလည်း မသုံးရ။

Verse 25

रात्रौ च तिलसंबंधं प्रयत्नेन दधि त्यजेत् । नाश्नीयात्पयसा तक्रं नाभक्ष्यानुपयोजयेत्

ညအချိန်တွင် နှမ်းနှင့်ဆိုင်သောအရာအားလုံးကို သတိဖြင့် ရှောင်ကြဉ်ပြီး ဒဓိ(ဒိန်ချဉ်) ကိုလည်း မစားရ။ နို့နှင့် တကရ(ချဉ်ရည်/ဘတ်တာမီလ်) ကို တွဲမသောက်ရ၊ မစားသင့်သော အစာကိုလည်း မသုံးရ။

Verse 26

कृमिदुष्टं भावदुष्टं मृत्संसर्गं च वर्जयेत् । कृमिकीटावपन्नं च सुहृत्क्लेदं च नित्यशः

ပိုးကြောင့် ပျက်စီးသွားသောအရာ၊ အခြေအနေမကောင်း၍ အညစ်အကြေးကပ်သောအရာ၊ မြေထိတွေ့၍ မသန့်ရှင်းသွားသောအရာတို့ကို ရှောင်ကြဉ်ရမည်။ ထို့အတူ ပိုးပင့်ကူ/ပိုးမွှားဝင်နေသောအရာနှင့် စိုစွတ်၍ စိမ့်နေသောအစာကိုလည်း အမြဲတမ်း မစားရ။

Verse 27

श्वाघ्रातं च पुनः सिद्धं चंडालावेक्षितं तथा । उदक्यया च पतितैर्गवा संघ्रातमेव च

ခွေးက နံ့ရှူထားသောအစာ၊ ထပ်မံချက်ပြုတ်ထားသောအစာ၊ ချဏ္ဍာလက မြင်ကြည့်ထားသောအစာတို့သည် မသန့်ရှင်းဟု သတ်မှတ်သည်။ ထို့အတူ ရာသီလာနေသောမိန်းမ၏ ထိတွေ့မှု၊ ပတိတ(ကျင့်ဝတ်ကျ) လူတို့၏ ထိတွေ့မှု၊ သို့မဟုတ် နွားက နံ့ရှူခြင်းကြောင့်လည်း အစာသည် အညစ်အကြေးကပ်သည်။

Verse 28

असंगतं पर्य्युषितं पर्यस्तान्नं च नित्यशः । काककुक्कुटसंस्पृष्टं कृमिभिश्चैव संगतम्

မသင့်လျော်သောအစာ၊ အဟောင်း/အပုပ်အစာ၊ ထပ်ခါထပ်ခါ ကျန်ရစ်သောအစာတို့ကိုလည်းကောင်း၊ ကာကာနှင့် ကြက်တို့ ထိတွေ့ထားသောအစာ၊ ပိုးများဝင်ရောက်ပေါင်းစည်းနေသောအစာတို့ကိုလည်းကောင်း—အမြဲတမ်း ရှောင်ကြဉ်ရမည်။

Verse 29

मनुष्यैरप्यवघ्रातं कुष्ठिना स्पृष्टमेव च । न रजस्वलया दत्तं न पुंश्चल्या सरोगया

လူတို့က နံ့ရှူထားသော်လည်း၊ ကုဋ္ဌရောဂါရှိသူက ထိတွေ့ထားသော်လည်း၊ သွေးဆင်းကာလရှိသော မိန်းမက ပေးသောအရာနှင့် ရောဂါရှိသော မကောင်းကျင့်မိန်းမက ပေးသောအရာကို မခံယူရ။

Verse 30

मलवद्वाससा वापि परवासोथ वर्जयेत् । विवत्सायाश्च गोक्षीरं मेषस्यानिर्दशस्य च

အညစ်အကြေးကပ်နေသော အဝတ်ကို မဝတ်ရ၊ အခြားသူ၏ အဝတ်ကိုလည်း မဝတ်ရ။ နွားကလေးမရှိသော နွား၏ နို့နှင့်၊ ဆယ်ရက်မနို့ညှစ်ရသေးသော သိုး၏ နို့ကိုလည်း ရှောင်ကြဉ်ရ။

Verse 31

आविकं संधिनीक्षीरमपेयं मनुरब्रवीत् । बलाकं हंसदात्यूहं कलविंकं शुकं तथा

မနုက သိုးနို့နှင့် စံဓိနီအခြေအနေ (မွေးပြီးမကြာသေး) ရှိသော နွားနို့ကို မသောက်ရဟု ဆို하였다။ ထို့အတူ ဘလာကာ၊ ဟံသာ၊ ဒာတျူဟာ၊ ကလဝိင်ကာ နှင့် သုက (ကြက်တူရွေး) တို့ကိုလည်း မစားရ။

Verse 32

कुरुरं च चकोरं च जालपादं च कोकिलम् । वायसान्खंजरीटांश्च श्येनं गृध्रं तथैव च

ထို့ပြင် ကုရုရ၊ စကောရ၊ ဇာလပာဒ နှင့် ကိုကိလ (ကူကူ)၊ ကာက (ကောင်) နှင့် ခန်ဇရီဋ (wagtail) တို့ကိုလည်းကောင်း၊ ထို့အတူ ရှျေန (ဟော့/အိဂလ်) နှင့် ဂృဓ္ရ (လင်းတ) တို့ကိုလည်း မစားရ။

Verse 33

उलूकं चक्रवाकं च भासं पारावतं तथा । कपोतं टिट्टिभं चैव ग्रामकुक्कुटमेव च

ထို့အပြင် ဥလူက (ညဉ့်ငှက်)၊ စက္ကရဝါက၊ ဘာသ (kite)၊ ပါရာဝတ (ခို)၊ ထို့တူ ကပိုတ၊ တိဋ္ဋိဘ (sandpiper) နှင့် အိမ်မွေးကြက်ဖိုကိုလည်း မစားရ။

Verse 34

सिंहं व्याघ्रं च मार्जारं श्वानं सूकरमेव च । शृगालं मर्कटं चैव गर्द्दभं न च भक्षयेत्

ခြင်္သေ့၊ ကျား၊ ကြောင်၊ ခွေး၊ တောဝက်၊ မြေခွေး၊ မျောက် နှင့် မြည်းတို့၏ အသားကို မစားသင့်။

Verse 35

न भक्षयेत्सर्पमृगाञ्छिखिनोन्यान्वनेचरान् । जलेचरान्स्थलचरान्प्राणिनश्चेति धारणा

မြွေ၊ တောတိရစ္ဆာန်များ၊ မယုရ (ပျားကောင်) နှင့် တောတွင်းလှည့်လည်သတ္တဝါများကို မစားသင့်။ ထို့ပြင် ရေတွင်းသတ္တဝါ၊ မြေပြင်သတ္တဝါနှင့် အထွေထွေ အသက်ရှိသတ္တဝါတို့ကိုလည်း မစားရဟု ဓာရဏာ (စည်းကမ်း) သတ်မှတ်ထားသည်။

Verse 36

गोधा कूर्मः शशः खड्गः सल्लकश्चेति सत्तमाः । भक्ष्यान्पंचनखान्नित्यं मनुराह प्रजापतिः

ဂိုဓာ (အိဂွာနာ)၊ ကူးမ (လိပ်)၊ ရှရှ (ယုန်)၊ ခဒ္ဂ (ကြံ့) နှင့် ဆလ္လက (မြှားကောင်/porcupine)—အို လူမြတ်တို့၊ လက်သည်းငါးချောင်းရှိသတ္တဝါများအနက် ဤတို့ကို နిత్య စားသင့်ဟု ပရဇာပတိ မနုက မိန့်ကြား하였다။

Verse 37

मत्स्यान्सशल्कान्भुंजीत मांसं रौरवमेव च । निवेद्य देवताभ्यस्तु ब्राह्मणेभ्यश्च नान्यथा

အခွံပါသော ငါးကိုလည်းကောင်း၊ ရော်ရဝ (သမင်) အသားကိုလည်းကောင်း စားနိုင်သည်။ သို့ရာတွင် နတ်တို့နှင့် ဗြာဟ္မဏတို့အား အရင် နိဝေဒ (ပူဇော်) ပြီးမှသာ—အခြားနည်းမဟုတ်။

Verse 38

मयूरं तित्तिरं चैव कपोतं च कपिंजलम् । वार्ध्रीणसं बकं भक्ष्यं मीनं हंसं पराजितम्

မယုရ (ပျားကောင်)၊ တိတ္တိရ (partridge)၊ ခပိုးတ (ခို) နှင့် ခပိဉ္ဇလ (francolin)၊ ဝါර්ဓရီဏသ နှင့် ဘက (ကြိုးကြာ/ဘက) တို့သည် စားသင့်သောအစာဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် ငါးနှင့် အနိုင်ယူပြီးသော ဟံသာလည်း ပါဝင်သည်။

Verse 39

शफरी सिंहतुंडं च तथा पाठीनरोहितौ । मत्स्याश्चैते समुद्दिष्टा भक्षणीया द्विजोत्तमाः

ရှဖရီ၊ စင်ဟတုဏ္ဍ နှင့် ပာဋ္ဌီန၊ ရိုဟိတ—ဤငါးတို့ကို စားသင့်သောအဖြစ် သတ်မှတ်ထားသည်၊ အို ဒွိဇအမြတ်တော်။

Verse 40

प्रोक्षितं भक्षयेदेषां मांसं च द्विजकाम्यया । यथाविधि प्रयुक्तं च प्राणानामपि चात्यये

ဤတို့၏အသားကို ပရိုက္ခိတ (ပူဇော်နည်းဖြင့် ရေဖြန်း၍ သန့်စင်ကောင်းချီး) ပြီးမှသာ စားရမည်၊ ဘြာဟ္မဏကို ကျေနပ်စေလိုသော စိတ်ဖြင့်; ထို့ပြင် စည်းကမ်းအတိုင်းသာ—အသက်အန္တရာယ်ရှိသည့်အခါတွင်သာ။

Verse 41

भक्षयेन्नैव मांसानि शेषभोजी न लिप्यते । औषधार्थमशक्तो वा नियोगाद्यज्ञकारणात्

အသားကို လုံးဝ မစားသင့်။ သို့သော် ပူဇော်ပွဲပြီးနောက် ကျန်သောအစာ (ရှေ့သဘော) ကိုသာ စားသူသည် အပြစ်မကပ်; ထို့အပြင် ဆေးကုသရန် မလွဲမရှောင်သာ၍ မတတ်နိုင်သူ၊ သို့မဟုတ် ယဇ္ဉအကြောင်းကြောင့် အမိန့်အတိုင်း ပြုသူလည်း မကပ်ညစ်။

Verse 42

आमंत्रितश्च यः श्राद्धे दैवे वा मांसमुत्सृजेत् । यावंति पशुरोमाणि तावन्नरकमृच्छति

ရှရဒ္ဓပွဲ သို့မဟုတ် ဒေဝပူဇာပွဲတွင် ဖိတ်ကြားခံရသူက အသားကို ပယ်ချလျှင်၊ ထိုသူသည် တိရစ္ဆာန်အမွှေးအရေအတွက်နှင့်တူသမျှ (နှစ်) နရကသို့ ကျရောက်သည်။

Verse 43

अदेयं वाप्यपेयं वा तथैवास्पृश्यमेव वा । द्विजातीनामनालोक्यं नित्यं मद्यमिति स्थितिः

မဒ္ယ (အရက်) ကို ဒွိဇတို့သည် အမြဲတမ်း မပေးသင့်၊ မသောက်သင့်၊ မထိသင့်ဟု သဘောထားရမည်; ထို့ပြင် သူတို့အတွက် အစဉ် မမြင်သင့်သောအရာပင် ဖြစ်သည်—ဤသည်မှာ တည်မြဲသော စည်းကမ်းဖြစ်၏။

Verse 44

तस्मात्सर्वप्रयत्नेन मद्यं नित्यं विवर्जयेत् । पीत्वा पतति कर्म्मभ्यस्त्वसंभाष्यो भवेद्द्विजः

ထို့ကြောင့် အစွမ်းကုန်ကြိုးစား၍ မူးယစ်စေသောအရက်သောက်ခြင်းကို အမြဲတမ်းရှောင်ကြဉ်ရမည်။ သောက်ပြီးလျှင် ဒွိဇသည် သတ်မှတ်ထားသောကမ္မမှ ကျဆင်းကာ စကားပြောရန်မသင့်သူ ဖြစ်လာသည်။

Verse 45

भक्षयित्वाप्यभक्ष्याणि पीत्वाऽपेयान्यपि द्विजः । नाधिकारी भवेत्तावद्यावत्तन्न जहात्यधः

ဒွိဇသည် မစားသင့်သောအရာကို စားခဲ့ပြီး မသောက်သင့်သောအရာကို သောက်ခဲ့သော်လည်း ထိုအပြစ်ရှိသောအကျင့်ကို မစွန့်လွှတ်သေးသရွေ့ ဓမ္မရေးရာအရ အခွင့်အရေးမရှိသေးသည်။

Verse 46

तस्मात्परिहरेन्नित्यमभक्ष्याणि प्रयत्नतः । अपेयानि च विप्रो वै तथा चेद्याति रौरवम्

ထို့ကြောင့် ဗြာဟ္မဏသည် မစားသင့်သောအစာနှင့် မသောက်သင့်သောအရည်တို့ကို အမြဲတမ်းကြိုးစား၍ ရှောင်ကြဉ်ရမည်။ မရှောင်လျှင် ရော်ရဝ (Raurava) နရကသို့ သွားရသည်။

Verse 56

इति श्रीपाद्मे महापुराणे स्वर्गखंडे भक्ष्याभक्ष्यनियमो । नाम षट्पंचाशत्तमोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် သန့်ရှင်းမြတ်သော သီရိပဒ္မ မဟာပုရာဏ၏ စွဝဂ္ဂခဏ္ဍ (Svarga-khaṇḍa) တွင် “စားသင့်/မစားသင့် စည်းကမ်းများ” ဟု အမည်ရသော ၅၆ မြောက် အခန်း ပြီးဆုံး၏။