Adhyaya 5

Verse 1

ऋषय ऊचुः । वर्षाणां चैव नामानि पर्वतानां च सत्तम । आचक्ष्व नो यथातत्वं ये च पर्वतवासिनः

ရသီတို့က ဆိုကြသည်။ “သီလသမာဓိရှိသူတို့အနက် အမြတ်ဆုံးအရှင်၊ ဝර්ෂ (ဒေသ) များ၏ အမည်များ၊ တောင်များ၏ အမည်များနှင့် တောင်ပေါ်တွင် နေထိုင်သူတို့ကိုလည်း အမှန်တကယ်အတိုင်း ကျွန်ုပ်တို့အား မိန့်ကြားပါ။”

Verse 2

सूत उवाच । दक्षिणेन तु श्वेतस्य निषधस्योत्तरेण तु । वर्षं रमणकं नाम जायंते तत्र मानवाः

စူတက မိန့်သည်။ “ရှွေတတောင်၏ တောင်ဘက်နှင့် နိෂဓတောင်၏ မြောက်ဘက်တွင် ‘ရမဏက’ ဟု ခေါ်သော ဝර්ෂ (ဒေသ) တစ်ခု ရှိပြီး ထိုနေရာ၌ လူသားတို့ မွေးဖွားကြသည်။”

Verse 3

शुक्लाभिजनसंपन्नाः सर्वे ते प्रियदर्शनाः । निःसपत्नाश्च ते सर्वे जायंते तत्र मानवाः

ထိုနေရာ၌ မွေးဖွားသူအားလုံးသည် မြင့်မြတ်သော မျိုးရိုးနှင့် ဖြူဝင်းသော အရောင်အဆင်းကို ပိုင်ဆိုင်၍ မြင်ရသော်လည်း ချစ်ဖွယ်ကောင်းကြသည်။ ထိုဒေသ၌ မွေးဖွားသော လူသားတို့သည် အားလုံး ပြိုင်ဘက်မရှိ၊ ရန်သူမရှိကြသည်။

Verse 4

दशवर्षसहस्राणि शतानि दशपंच च । जीवंति ते महाभागा नित्यं मुदितमानसाः

ထိုမဟာဘဂ္ဂဝန်တို့သည် နှစ်တစ်သောင်းနှင့်အတူ တစ်ရာနှင့် ထပ်မံ ဆယ့်ငါးနှစ်—ဤမျှကာလ အသက်ရှင်ကြပြီး စိတ်နှလုံးသည် အမြဲပျော်ရွှင်လန်းဆန်းနေကြသည်။

Verse 5

दक्षिणेन तु नीलस्य निषधस्योत्तरेण तु । वर्षं हिरण्मयं नाम यत्र हैरण्वती नदी

နီလတောင်၏ တောင်ဘက်နှင့် နိෂဓတောင်၏ မြောက်ဘက်တွင် ‘ဟိရဏ္မယ’ ဟု ခေါ်သော ဝර්ෂ (ဒေသ) ရှိပြီး ထိုနေရာ၌ ဟိုင်ရဏ္ဝတီ မြစ် စီးဆင်းသည်။

Verse 6

यत्र चायं महाप्राज्ञाः पक्षिराट्पतगोत्तमः । यज्ञानुगा विप्रवरा धन्विनः प्रियदर्शनाः

ဤအရပ်၌ မဟာပညာရှိသော ငှက်တို့၏ဘုရင်—တောင်ပံရှိသတ္တဝါတို့အနက် အမြတ်ဆုံး—နေထိုင်ရာ၌ ယဇ္ဉပူဇော်မှုကိုလိုက်နာသော ဗြာဟ္မဏအရှင်မြတ်တို့လည်း ရှိကြ၏။ သူတို့သည် လေးကိုင်သူများဖြစ်၍ မြင်ရသော်လည်း ကြည်နူးဖွယ်ကောင်း၏။

Verse 7

महाबलास्तत्र जना विप्रा मुदितमानसाः । एकादशसहस्राणि वर्षाणां ते तपोधनाः

ထိုနေရာ၌ အင်အားကြီးမားသော လူတို့နှင့် ဗြာဟ္မဏတို့သည် စိတ်ပျော်ရွှင်ကြ၏။ တပဿာဓနကြွယ်ဝသူတို့သည် နှစ်တစ်သောင်းတစ်ထောင်တိုင်အောင် နေထိုင်ကြ၏။

Verse 8

आयुःप्रमाणं जीवंति शतानि दश पंच च । शृंगाणि च पवित्राणि त्रीण्येव द्विजपुंगवाः

အို ဒွိဇအမြတ်ဆုံး၊ သူတို့သည် အသက်တာအတိုင်းအတာပြည့်စုံအောင်—၁၁၅ နှစ်—အသက်ရှင်ကြ၏။ ထို့ပြင် သန့်ရှင်းမြတ်သော ချို သုံးချောင်းကို ပိုင်ဆိုင်ကြ၏။

Verse 9

एकं मणिमयं तत्र तथैकं रुक्ममद्भुतम् । सर्वरत्नमयं चैकं भवनैरुपशोभितम्

ထိုနေရာ၌ အဆောင်တစ်ဆောင်သည် မဏိရတနာဖြင့် တည်ဆောက်ထား၏။ အခြားတစ်ဆောင်သည် အံ့ဩဖွယ် ရွှေဖြင့် ဖြစ်၏။ နောက်တစ်ဆောင်သည် ရတနာမျိုးစုံဖြင့် ပြုလုပ်ကာ ခမ်းနားသော မဟာအိမ်တော်များဖြင့် ပိုမိုလှပစေ၏။

Verse 10

तत्र स्वयं प्रभादेवी नित्यं वसति शंडिनी । उत्तरेण तु शृंगस्य समुद्रांते द्विजोत्तमाः

ထိုနေရာ၌ ပရဘာဒေဝီသည် ကိုယ်တိုင် အမြဲတမ်း ရှဏ္ဍိနီ အဖြစ် နေထိုင်တော်မူ၏။ ထို့ပြင် ထိုတောင်ထိပ်၏ မြောက်ဘက်၊ သမုဒ္ဒရာကမ်းစပ်၌၊ အို ဒွိဇအမြတ်ဆုံး၊ (သန့်ရှင်းသော တည်ရှိမှု/နေရာများ) ရှိကြ၏။

Verse 11

वर्षमैरावतं नाम तस्माच्छृंगवतः परम् । न तु तत्र सूर्यगतिर्जीर्यंते न च मानवाः

သြရင်္ဂဝတ်ကို ကျော်လွန်၍ ‘အဲရာဝတ’ ဟူသော ဒေသရှိသည်။ ထိုနေရာ၌ နေ၏ လှည့်လည်သွားလာမှု မမြင်ရ၊ လူတို့လည်း အိုမင်းခြင်း မရှိ။

Verse 12

चंद्रमाश्च सनक्षत्रो ज्योतिर्भूत इवावृतः । पद्मप्रभाः पद्मवर्णाः पद्मपत्रनिभेक्षणाः

လနှင့် ကြယ်စုတို့သည် အလင်းရောင်အစုကြီးဖြင့် ဖုံးလွှမ်းထားသကဲ့သို့ ထင်ရှားလာသည်။ (သူတို့သည်) ကြာပန်းကဲ့သို့ တောက်ပ၍ ကြာရောင်ရှိကာ ကြာရွက်ကဲ့သို့ မျက်လုံးများရှိသည်။

Verse 13

पद्मपत्रसुगंधाश्च जायंते तत्र मानवाः । अनिष्पन्ना नष्टगंधा निराहारा जितेंद्रियाः

ထိုနေရာ၌ လူတို့သည် ကြာပန်းရွက်၏ အနံ့သင်းကဲ့သို့ သင်းပျံ့၍ မွေးဖွားကြသည်—မပြည့်စုံသေးသော်လည်း အနံ့သည် မျော့ပါး; အစာမလိုဘဲ နေထိုင်ကာ အင်ဒြိယတို့ကို အောင်နိုင်သူများဖြစ်သည်။

Verse 14

देवलोकच्युताः सर्वे तथा विरजसो द्विजाः । त्रयोदशसहस्राणि वर्षाणां ते द्विजोत्तमाः

သူတို့အားလုံးသည် ဒေဝလောကမှ ကျဆင်းလာသူများဖြစ်ပြီး၊ အညစ်အကြေးကင်းသော ဒွိဇ (ဗြာဟ္မဏ) များလည်း ထိုနည်းတူ—အို ဒွိဇအုတ်တမ! သူတို့သည် တစ်သောင်းသုံးထောင်နှစ်တိုင်တိုင် (ထိုအခြေအနေဖြင့်) နေကြသည်။

Verse 15

आयुःप्रमाणं जीवंति नरा धार्मिकपुंगवाः । क्षीरोदस्य समुद्रस्य तथैवोत्तरतः प्रभुः

ဓမ္မတရား၌ ထူးချွန်သော လူတို့သည် မိမိတို့၏ အသက်တာအတိုင်းအတာ ပြည့်စုံသည့်အထိ အသက်ရှင်ကြသည်။ ထို့အတူ အို အရှင်! နို့ပင်လယ်၏ မြောက်ဘက်၌လည်း (သူတို့) နေထိုင်ကြသည်။

Verse 16

हरिस्तिष्ठति वैकुंठः शकटे कनकामये । अष्टचक्रं हि तद्यानं भूतयुक्तं मनोजवम्

ဟရီသည် ဝိုင်ကుంఐဋ္ဌ၌ နေထိုင်တော်မူ၍ ရွှေရထားပေါ်၌ တည်ရှိတော်မူသည်။ ထိုယာဉ်သည် ဘီးရှစ်ဘီးပါ၍ သတ္တဝါတို့ဖြင့် ချိတ်ယှဉ်ထားကာ စိတ်၏အလျင်ကဲ့သို့ လျင်မြန်စွာ သွားလာသည်။

Verse 17

अग्निवर्णं महातेजो जांबूनदविभूषितम् । स प्रभुः सर्वभूतानां विभुश्च द्विजसत्तमाः

ထိုအရှင်သည် မီးရောင်ကဲ့သို့ အရောင်ရှိ၍ မဟာတေဇောဖြင့် ထွန်းလင်းတော်မူကာ ဇမ္ဗူနဒ ရွှေဖြင့် တန်ဆာဆင်တော်မူသည်။ သတ္တဝါအားလုံး၏ အရှင်၊ အလုံးစုံသို့ ပြန့်နှံ့တော်မူသူဖြစ်သည်၊ အို ဒွိဇအမြတ်တို့။

Verse 18

संक्षेपे विस्तरे चैव कर्ता कारयिता तथा । पृथिव्यापस्तथाकाशं वायुस्तेजश्च सत्तमाः

အကျဉ်းချုပ်ဖြစ်စေ အပြည့်အစုံဖြစ်စေ၊ ပြုလုပ်သူလည်း သူတော်မူ၍ ပြုလုပ်စေသူလည်း သူတော်မူသည်။ မြေ၊ ရေ၊ အာကာသ၊ လေ နှင့် တေဇ (မီး) တို့လည်း သူတော်မူသည်၊ အို သီလဝန်အမြတ်တို့။

Verse 19

स यज्ञः सर्वभूतानामास्यं तस्य हुताशनः

ထိုယဇ్ఞသည် သတ္တဝါအားလုံး၏ ပါးစပ်ဖြစ်၏။ ဟုတာရှန အဂ္နိ (ဟောမကို လက်ခံသောမီး) သည် သူ၏ လောင်ကျွမ်းစားသောက်သော မီးလျှံဖြစ်သည်။