Adhyaya 43

Verse 1

युधिष्ठिर उवाच । यथा प्रयागस्य मुने माहात्म्यं कथितं त्वया । तथातथा प्रमुच्येऽहं सर्वपापैर्न संशयः

ယုဓိဋ္ဌိရက ဆိုသည်– “အို မုနိ၊ သင်က ပရယာဂ၏ မဟာတန်ခိုးကို ပြောကြားသကဲ့သို့၊ ထိုသကဲ့သို့ပင် ကျွန်ုပ်သည် အဆင့်ဆင့် အပြစ်အားလုံးမှ လွတ်မြောက်လာ၏; သံသယမရှိပါ။”

Verse 2

भगवन्केन विधिना गंतव्यं धर्मनिश्चयैः । प्रयागे यो विधिः प्रोक्तः तन्मे ब्रूहि महामुने

အို ဘဂဝန်၊ ဓမ္မအဆုံးအဖြတ်၌ တည်ကြည်သူတို့သည် မည်သို့သော နည်းလမ်းဖြင့် သွားရမည်နည်း။ ပရယာဂအတွက် ဟောကြားထားသော အခမ်းအနားနည်းကို ကျွန်ုပ်အား ပြောပြပါ၊ အို မဟာမုနိ။

Verse 3

मार्कंडेय उवाच । कथयिष्यामि ते वत्स तीर्थयात्राविधिक्रमम् । यो गच्छेतकुरुश्रेष्ठ प्रयागं देवसंयुतम्

မာရကဏ္ဍေယက မိန့်ဆိုသည်။ “ချစ်သားရေ၊ တီရ္ထယာထရာ (သန့်ရှင်းရာကူးသန်း) ၏ နည်းလမ်းနှင့် အစဉ်အလာကို ငါပြောပြမည်။ ကုရုတို့အနက် အမြတ်ဆုံးရေ၊ နတ်တို့နှင့်အတူရှိသော ပရယာဂသို့ သွားသူသည် မဟာကုသိုလ် ရရှိမည်။”

Verse 4

बलीवर्दसमारूढः शृणु तस्यापि यत्फलम् । वसते नरके घोरे गवां क्रोधे सुदारुणे

နွားထီးပေါ် စီးနင်း၍—ထိုအပြုအမူ၏ ဖလ (အကျိုး) ကိုလည်း နားထောင်လော့။ ထိုသူသည် ကြောက်မက်ဖွယ် နရက၌ နေထိုင်ရပြီး၊ “ဂဝမ်း-က్రောဓ” ဟူသော အလွန်ကြမ်းတမ်းသည့် “နွားတို့၏ ဒေါသ” နရကသို့ ကျရောက်သည်။

Verse 5

सलिलं च न गृह्णंति पितरस्तस्य देहिनः । यस्तु पुत्रांस्तथा बालान्स्नापयेत्पाययेत्तथा

သားများနှင့် ကလေးငယ်များ ရှိသော်လည်း သူတို့ကို ရေချိုးမပေး၊ ရေမတိုက်သူအတွက် ပိတೃ (ဘိုးဘွားဝိညာဉ်) တို့သည် အပ်နှံသည့် ရေတောင် မလက်ခံကြ။

Verse 6

यथात्मनस्तथा सर्वान्दानं विप्रेषु दापयेत् । ऐश्वर्यलोभान्मोहाद्वा गच्छेद्यानेन यो नरः

မိမိကိုယ်ကို သဘောထားသကဲ့သို့ သတ္တဝါအားလုံးကိုလည်း ထိုသဘောထားဖြင့် ကြည့်ရှု၍၊ ဗြာဟ္မဏတို့အား ဒါန ပေးစေသင့်သည်။ သို့ရာတွင် အာဏာနှင့် ဥစ္စာ၏ လောဘကြောင့် သို့မဟုတ် မောဟကြောင့် ဤလမ်းကို လျှောက်သူသည် အမှန်တကယ် ရည်ရွယ်ချက်ကို လွဲချော်သည်။

Verse 7

निष्फलं तस्य तत्तीर्थं तस्माद्यानं परित्यजेत् । गंगायमुनयोर्मध्ये यस्तु कन्यां प्रयच्छति

ထိုသူအတွက် ထိုတီရ္ထသည် အကျိုးမရှိ (နိષ္ဖလ) ဖြစ်သဖြင့် ထိုသို့သော ယာထရာကို စွန့်လွှတ်သင့်သည်။ သို့သော် ဂင်္ဂါနှင့် ယမုနာ ကြားဒေသ၌ ကနျာဒါန (သမီးကို မင်္ဂလာပေးအပ်ခြင်း) ပြုသူသည် အမှန်တကယ် ကုသိုလ်ရရှိသည်။

Verse 8

आर्षेण तु विधानेन यथाविभवसंभवम् । न पश्यति यमं घोरं नरकं तेन कर्मणा

သို့သော် ရှင်ရသီတို့ သတ်မှတ်ထားသော နည်းလမ်းအတိုင်း၊ မိမိ၏ စွမ်းအားနှင့် အင်အားအလျောက် ကျင့်သုံးပါက ကြောက်မက်ဖွယ် ယမကို မမြင်ရဘဲ၊ ထိုကမ္မကြောင့် နရကသို့ မကျရောက်ပါ။

Verse 9

उत्तरान्स कुरून्गत्वा मोदते कालमक्षयम् । पुत्रांस्तु दारांल्लभते धार्मिकान्नयसंयुतान्

မြောက်ဘက် ကုရုဒေသသို့ သွားရောက်လျှင် မလျော့မယုတ်သော ကာလတစ်လျှောက် ပျော်ရွှင်မြူးတူးနေ၏။ ထို့ပြင် ဓမ္မတရားကိုလိုက်နာသော သားများနှင့် အကျင့်ကောင်းပြည့်စုံသော ဇနီးကိုလည်း ရရှိ၏။

Verse 10

तत्र दानं प्रदातव्यं यथाविभवसंभवम् । तेन तीर्थफलैनैव वर्द्धते नात्र संशयः

ထိုနေရာ၌ မိမိ၏ စွမ်းအားနှင့် အင်အားအလျောက် ဒါနကို ပေးလှူသင့်သည်။ ထိုကြောင့် တီရ္ထ၏ ပုဏ္ဏဖလသည် အမှန်တကယ် တိုးပွားလာသည်—သံသယမရှိ။

Verse 11

स्वर्गे तिष्ठति राजेंद्र यावदाभूतसंप्लवम् । वटमूलं समाश्रित्य यस्तु प्राणान्परित्यजेत्

အို မင်းတို့၏ မင်းကြီး၊ ဗန်ညန်ပင် (ဝတ်ပင်) ၏ အမြစ်ကို အားကိုး၍ အသက်ကို စွန့်လွှတ်သူသည် မဟာပရလယ ဖြစ်သည့်အထိ ကောင်းကင်ဘုံ၌ တည်နေ၏။

Verse 12

सर्वलोकानतिक्रम्य रुद्रलोकं च गच्छति । तत्र ते द्वादशादित्यास्तपंते रुद्रमाश्रिताः

လောကအားလုံးကို ကျော်လွန်၍ ရုဒ္ရလောကသို့ ရောက်သည်။ ထိုနေရာ၌ ရုဒ္ရကို အားကိုးကာ အာဒိတျ ၁၂ ပါးသည် တပဿာကို ကျင့်ဆောင်ကြသည်။

Verse 13

निर्दहंति जगत्सर्वं वटमूलं न दह्यते । नष्टचंद्रार्कपवनं यदा चैकार्णवं जगत्

ကမ္ဘာလောကအလုံးစုံကို မီးကလောင်ကျွမ်းသော်လည်း ဗညန်ပင်၏ အမြစ်မလောင်ကျွမ်း။ ထို့ပြင် လ၊ နေ၊ လေ ပျောက်ကွယ်၍ လောကသည် မဟာသမုဒ္ဒရာတစ်ခုတည်းဖြစ်လာသော်လည်း—ထိုအခါတိုင်အောင်လည်း မပျက်မယွင်းတည်တံ့၏။

Verse 14

स्वपित्यत्रैव वै विष्णुर्जायमानः पुनः पुनः । देवदानवगंधर्व ऋषयः सिद्धचारणाः

ဤနေရာ၌ပင် ဗိဿဏုသည် အကြိမ်ကြိမ် သာသနာတော်နိဒ္ဒရာ၌ လဲလျောင်း၍ ထပ်ခါထပ်ခါ မွေးဖွားပေါ်ထွန်းတော်မူ၏။ ဤနေရာ၌ ဒေဝ၊ ဒာနဝ၊ ဂန္ဓဗ္ဗ၊ ရှိ၊ စိဒ္ဓ နှင့် ချာရဏတို့လည်း ရှိကြ၏။

Verse 15

सदा सेवंति तत्तीर्थं गंगायमुनसंगमे । तत्र गच्छंति राजेंद्र प्रयागे संयुतं च यत्

သူတို့သည် ဂင်္ဂါနှင့် ယမုနာ ဆုံရာရှိ ထိုတီရ္ထသန့်ရှင်းကို အစဉ်မပြတ် သွားရောက်ကာ ပူဇော်ဆည်းကပ်ကြ၏။ ထိုနေရာသို့ပင်၊ အို မင်းမြတ်ရာဇင်္ဒြ၊ ပရယာဂဟု ခေါ်သော ပေါင်းဆုံရာဌာနသို့ သွားရောက်ကြ၏။

Verse 16

तत्र ब्रह्मादयो देवा दिशश्चैव दिगीश्वराः । लोकपालाश्च साध्याश्च पितरो लोकसंमताः

ထိုနေရာ၌ ဗြဟ္မာနှင့် အခြားဒေဝတော်များရှိကြပြီး၊ အရပ်ဒిశာတို့လည်း မိမိတို့၏ ဒိဂီရှဝရများနှင့်အတူ ရှိကြ၏။ လောကပာလ၊ သာဓျများနှင့် လောကအပေါင်းတို့က ဂုဏ်ပြုသော ပိတೃများလည်း ထိုနေရာ၌ ရှိကြ၏။

Verse 17

सनत्कुमारप्रमुखास्तथैव परमर्षयः । अंगिरप्रमुखाश्चैव तथा ब्रह्मर्षयः परे

ထို့အတူ စနတ်ကုမာရကို ဦးဆောင်သော ပရမရိရှီကြီးများလည်း ထိုနေရာ၌ ရှိကြ၏။ ထို့ပြင် အင်္ဂိရသကို ဦးဆောင်အဖြစ်ထားသော ဗြဟ္မရိရှီများနှင့် အခြား မြင့်မြတ်သော မုနိရိရှီများလည်း ရှိကြ၏။

Verse 18

तथा नागाश्च सिद्धाश्च सुपर्णाः खेचराश्च ये । सरितः सागराः शैला नागा विद्याधरास्तथा

ထိုနည်းတူ နာဂတို့၊ စိဒ္ဓတို့၊ စုပရဏတို့နှင့် ကောင်းကင်၌ သွားလာသော သတ္တဝါတို့; မြစ်များ၊ သမုဒ္ဒရာများ၊ တောင်တန်းများ၊ ထို့ပြင် နာဂနှင့် ဝိဒ္ယာဓရတို့လည်း ပါဝင်၏။

Verse 19

हरिश्च भगवानास्ते प्रजापतिपुरस्कृतः । गंगायमुनयोर्मध्ये पृथिव्या जघनं स्मृतम्

ထိုနေရာ၌ ဘဂဝန် ဟရီသည် ပရဇာပတိတို့၏ ဂုဏ်ပြုခြင်းဖြင့် တည်ရှိတော်မူ၏။ ဂင်္ဂါနှင့် ယမုနာကြားဒေသကို မြေကြီး၏ ‘ဂျဂန’ (အောက်ပိုင်းအလယ်) ဟု မှတ်ယူကြသည်။

Verse 20

प्रयागं राजशार्दूल त्रिषुलोकेषु विश्रुतम् । ततः पुण्यतमं नास्ति त्रिषुलोकेषु भारत

အို မင်းတို့အနက် ကျားသဖွယ်သူရ၊ ပရယာဂသည် သုံးလောကလုံး၌ ကျော်ကြား၏။ အို ဘာရတ၊ သုံးလောက၌ ဤနေရာထက် ပုဏ္ဏိယအမြင့်ဆုံး အရာမရှိ။

Verse 21

श्रवणात्तस्य तीर्थस्य नामसंकीर्तनादपि । मृत्तिका लंभनाद्वापि नरः पापात्प्रमुच्यते

ထိုတီရ္ထ၏ အကြောင်းကို ကြားရုံဖြင့်လည်း၊ ၎င်း၏ နာမကီရတန်ကို ရွတ်ဆိုရုံဖြင့်လည်း၊ သို့မဟုတ် ၎င်း၏ သန့်ရှင်းသော မြေမှုန့်ကို ရယူရုံဖြင့်လည်း လူသည် အပြစ်မှ လွတ်မြောက်၏။

Verse 22

तत्राभिषेकं यः कुर्य्यात्संगमे संशितव्रतः । तुल्यं फलमवाप्नोति राजसूयाश्वमेधयोः

အကြံဉာဏ်တည်ကြည်၍ ဝတ်ပြုသစ္စာကို ထိန်းသိမ်းသူသည် ထိုနေရာ စင်္ဂမ၌ အဘိသေက—သန့်ရှင်းသော ရေချိုးအလှူ—ကို ပြုလျှင် ရာဇသူယနှင့် အශ්ဝမေဓ ယဇ్ఞတို့နှင့် တူညီသော အကျိုးကို ရရှိ၏။

Verse 23

न वेदवचनात्तात न लोकवचनादपि । मतिरुत्क्रमणीया ते प्रयागगमनं प्रति

ချစ်သူရေ၊ ဝေဒဝచန၏ အာဏာကြောင့်ဖြစ်စေ လူတို့၏ စကားကြောင့်ဖြစ်စေ သင်၏ ဆုံးဖြတ်ချက် မလှုပ်ရှားစေပါနှင့်; ပရယာဂ (Prayāga) သို့ သွားလိုသော စိတ်ကို တည်ကြည်စွာ ထားပါ။

Verse 24

दशतीर्थसहस्राणि षष्टिकोट्यस्तथापराः । येषां सान्निध्यमत्रैव कीर्तनात्कुरुनंदन

ကူရုနန္ဒနရေ၊ တီရ္ထ ၁၀,၀၀၀ နှင့် ထို့အပြင် ကုဋိ ၆၀ တို့၏ အနီးကပ်တည်ရှိမှုကို ဤနေရာ၌ပင် ကီရတန် (ချီးမွမ်းသီဆို) ဖြင့်သာ ရရှိနိုင်သည်။

Verse 25

या गतिर्योगयुक्तस्य सदुत्थस्य मनीषिणः । सा गतिस्त्यजतः प्राणान्गंगायमुनसंगमे

ယောဂဖြင့်ချိတ်ဆက်၍ သမာဓိနှင့် သင်္ကာရတရား၌ တည်ကြည်သော ပညာရှိတပသီ ရရှိသည့် နောက်ဆုံးဂတိတော်ကို၊ ဂင်္ဂါ–ယမုနာ ဆုံရာ၌ အသက်ရှူကို လွှတ်ချသူလည်း ထိုတူညီစွာ ရရှိသည်။

Verse 26

तेन जीवंति लोकेऽस्मिन्यत्र यत्र युधिष्ठिर । ये प्रयागं न संप्राप्तास्त्रिषु लोकेषु विश्रुतम्

ယုဓိဋ္ဌိရရေ၊ ဤလောက၌ သူတို့သည် နေရာတစ်နေရာမှ တစ်နေရာသို့ လှည့်လည်ကာ အသက်ရှင်နေသကဲ့သို့သာ ဖြစ်ကြသည်—သုံးလောကလုံးတွင် ကျော်ကြားသော ပရယာဂကို မရောက်သေးသူများ။

Verse 27

एवं दृष्ट्वा तु तत्तीर्थं प्रयागं परमं पदम् । मुच्यते सर्वपापेभ्यः शशांक इव राहुणा

ဤသို့ ထိုတီရ္ထ—ပရယာဂ၊ အမြင့်မြတ်ဆုံး သန့်ရှင်းရာဌာန—ကို မြင်ရုံသာဖြင့်ပင် လူသည် အပြစ်အားလုံးမှ လွတ်မြောက်သည်၊ ရာဟု၏ ဖမ်းဆီးမှုမှ လွတ်သည့် လကဲ့သို့။

Verse 28

कंबलाश्वतरौ नागौ यमुना दक्षिणे तटे । तत्र स्नात्वा च पीत्वा च मुच्यते सर्वपातकैः

ကမ္ဗလာနှင့် အရှွတရ—နာဂနှစ်ပါး—သည် ယမုနာမြစ်၏ တောင်ဘက်ကမ်း၌ နေထိုင်ကြ၏။ ထိုနေရာ၌ ရေချိုးသန့်စင်၍ ရေကို သောက်လျှင် အပြစ်အကုန်မှ လွတ်မြောက်၏။

Verse 29

तत्र गत्वा तु तत्स्थानं महादेवस्य धीमतः । नरस्तारयते सर्वान्दशातीतान्दशापरान्

ထိုနေရာသို့ သွားရောက်၍ ဉာဏ်ပညာပြည့်ဝသော မဟာဒေဝ၏ သန့်ရှင်းသည့် ဌာနတော်ကို ရောက်လျှင် လူသည် အားလုံးကို ကူးမြောက်စေတတ်၏—ဆယ်ကိုလွန်သူများနှင့် ဆယ်၏တစ်ဖက်ရှိသူများကိုပါ။

Verse 30

कृत्वाभिषेकं तु नरः सोऽश्वमेधफलं लभेत् । स्वर्गलोकमवाप्नोति यावदाभूतसंप्लवम्

အဘိသေက (သန့်စင်အပ်နှံပွဲ) ကို ပြုလုပ်ပြီးနောက် လူသည် အရှွမေဓ ယဇ္ဉ၏ အကျိုးတူ ကုသိုလ်ကို ရရှိ၏။ ထို့နောက် သတ္တဝါတို့၏ မဟာပရလယအထိ တည်မြဲသော စွဝဂ္ဂလောကသို့ ရောက်၏။

Verse 31

पूर्वपार्श्वे तु गंगायां त्रिषु लोकेषु भारत । कूपं चैव तु सामुद्रं प्रतिष्ठानं तु विश्रुतम्

အို ဘာရတ၊ ဂင်္ဂါမြစ်၏ အရှေ့ဘက်၌ လောကသုံးပါးလုံးတွင် ကျော်ကြားသော ရေတွင်းတစ်တွင်းရှိ၏—သမုဒ္ဒရာရေတွင်း—‘ပရတိဋ္ဌာန’ ဟု ထင်ရှား၏။

Verse 32

ब्रह्मचारी जितक्रोधस्त्रिरात्रं यदि तिष्ठति । सर्वपापविशुद्धात्मा सोऽश्वमेधफलं लभेत्

အကယ်၍ ဘြဟ္မစာရီသည် ဒေါသကို အနိုင်ယူ၍ သုံးညတိုင်တိုင် ဤဝတ်ကို ထိန်းသိမ်းနေလျှင်၊ အပြစ်အကုန်မှ သန့်စင်ကာ အရှွမေဓ ယဇ္ဉ၏ အကျိုးကို ရရှိ၏။

Verse 33

उत्तरेण प्रतिष्ठानाद्भागीरथ्यास्तु पूर्वतः । हंसप्रपतनं नाम तीर्थं त्रैलोक्यविश्रुतम्

ပရတိဋ္ဌာန၏ မြောက်ဘက်နှင့် ဘာဂီရသီ (ဂင်္ဂါ) ၏ အရှေ့ဘက်တွင် “ဟံသ-ပရပာတန” ဟူသော သန့်ရှင်းသော တီရ္ထရှိ၍ တြိလောကလုံး၌ ကျော်ကြားသည်။

Verse 34

अश्वमेधफलं तस्मिन्स्नातमात्रस्य भारत । यावच्चन्द्रश्च सूर्यश्च तावत्स्वर्गे महीयते

အို ဘာရတ! ထိုနေရာ၌ ရေချိုးရုံသာပြုသူသည် အရှွမေဓ ယဇ్ఞ၏ အကျိုးပုဏ္ဏာနှင့် တူညီသော ကုသိုလ်ရသည်။ လနှင့် နေ တည်ရှိသမျှကာလပတ်လုံး သူသည် စွဝဂ္ဂ၌ ဂုဏ်ပြုခံရသည်။

Verse 35

उर्वशीपुलिने रम्ये विपुले हंसपांडुरे । सलिलैस्तर्प्पयेद्यस्तु पितॄंस्तत्र विमत्सरः

သို့သော် မနာလိုစိတ်ကင်း၍ ဟံသာကဲ့သို့ ဖြူဝါးပြီး ကျယ်ဝန်းလှပသော ဥရဝသီ ကမ်းပါး၌ ပိတೃတို့အား ရေဖြင့် တర్పဏ ပြုသူသည် ထိုနေရာတွင် ဘိုးဘွားဝိညာဉ်တို့ကို အမှန်တကယ် တೃप्तစေသည်။

Verse 36

षष्टिवर्षसहस्राणि षष्टिवर्षशतानि च । सेवते पितृभिः सार्द्धं स्वर्गलोकं नराधिप

အို နရాధိပ! သူသည် ပိတೃတို့နှင့်အတူ စွဝဂ္ဂလောကကို နှစ်ခြောက်သောင်းနှင့် ထပ်မံ၍ နှစ်ခြောက်ထောင်အထိ ခံစားစေသည်။

Verse 37

पूज्यते सततं तत्र ऋषिगंधर्वकिन्नरैः । ततः स्वर्गपरिभ्रष्टः क्षीणकर्म्मा दिवश्च्युतः

ထိုနေရာ၌ သူသည် ရှိသမျှကာလပတ်လုံး ရှိသီများ၊ ဂန္ဓဗ္ဗများနှင့် ကိန္နရများက ပူဇော်ဂုဏ်ပြုကြသည်။ ထို့နောက် ကုသိုလ်ကုန်ခမ်း၍ ကမ္မဖလ် ပျောက်ကွယ်သော် စွဝဂ္ဂမှ ကျဆင်းကာ ဒေဝလောကမှ ချွတ်ယွင်းသွားသည်။

Verse 38

उर्वशीसदृशीनां तु कन्यानां लभते शतम् । गवां शतसहस्राणां भोक्ता भवति भूमिप

အို မဟာရာဇာ၊ သူသည် ဥရဝသီကဲ့သို့သော မိန်းကလေး တစ်ရာကို ရရှိပြီး နွားအစုအဝေး သိန်းပေါင်းများစွာ၏ အပိုင်ရှင်၊ အပျော်ခံသူ ဖြစ်လာသည်။

Verse 39

कांचीनूपुरशब्देन सुप्तोऽसौ प्रतिबुध्यते । भुक्त्वा तु विपुलान्भोगांस्तत्तीर्थं लभते पुनः

ရတနာတပ် ခါးပတ်နှင့် ခြေကောက်လက်ကောက်တို့၏ အသံကြောင့် သူသည် အိပ်ပျော်ရာမှ နိုးထလာသည်။ အပျော်အပါးကြီးမားစွာ ခံစားပြီးနောက် ထိုတီရ္ထကို ထပ်မံ ရောက်ရှိသည်။

Verse 40

कुशासनधरो नित्यं नियतः संयतेंद्रियः । एककालं तु भुंजानो मासं भोगपतिर्भवेत्

ကူရှာမြက်အာသနပေါ်တွင် အမြဲထိုင်၍ စည်းကမ်းတကျ၊ အင်ဒြိယများကို ထိန်းချုပ်ကာ တစ်နေ့တစ်ကြိမ်သာ စားသောက်သူသည် တစ်လပတ်လုံး အပျော်အပါး၏ အရှင် ဖြစ်လာသည်။

Verse 41

सुवर्णालंकृतानां तु नारीणां लभते शतम् । पृथिव्यामासमुद्रायां महाभोगपतिर्भवेत्

သူသည် ရွှေအလှဆင်ထားသော မိန်းမ တစ်ရာကို ရရှိပြီး ပင်လယ်ဝန်းရံသော ကမ္ဘာမြေပေါ်တွင် မဟာအပျော်အပါး၏ အရှင် ဖြစ်လာသည်။

Verse 42

दशग्रामसहस्राणां भोक्ता भवति भूमिपः । धनधान्यसमायुक्तो दाता भवति नित्यशः

မင်းသည် ရွာတစ်သောင်း၏ အခွန်အခရ/ဝင်ငွေကို ခံစားသုံးစွဲသူ ဖြစ်လာသည်။ ငွေကြေးနှင့် စပါးသီးနှံ ပြည့်စုံ၍ အမြဲတမ်း လှူဒါန်းပေးကမ်းသော ဒါနရှင် ဖြစ်လာသည်။

Verse 43

इति श्रीपाद्मे महापुराणे स्वर्गखंडे प्रयागमाहात्म्ये त्रिचत्वारिंशोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် မြတ်သော ပဒ္မ မဟာပုရာဏ၏ စွဝဂ္ဂခဏ္ဍ၌ “ပရာယာဂ မဟာတ္မ្យ” ဟူသော လေးဆယ်သုံးမြောက် အခန်းသည် ပြီးဆုံး၏။

Verse 44

उपोष्य योगयुक्तश्च ब्रह्मज्ञानमवाप्नुयात् । कोटितीर्थं समासाद्य यस्तु प्राणान्परित्यजेत्

အစာရှောင်၍ ယောဂသမాధိ၌ စည်းကမ်းတကျ တည်မြဲနေသူသည် ဗြဟ္မဇ္ဉာဏ်ကို ရနိုင်၏။ ထို့ပြင် ကိုဋိတီရ္ထသို့ ရောက်ပြီး ထိုသန့်ရှင်းရာ၌ အသက်ရှုကို စွန့်လွှတ်သူမည်သူမဆို…

Verse 45

कोटिवर्षसहस्राणि स्वर्गलोके महीयते । ततः स्वर्गात्परिभ्रष्टः क्षीणकर्म्मा दिवश्च्युतः

ထောင်ပေါင်းကုဋိနှစ်များတိုင်အောင် သူသည် စွဝဂ္ဂလောက၌ ဂုဏ်ပြုခံရ၏။ ထို့နောက် ပုဏ္ဏကံကုန်ခမ်းသဖြင့် စွဝဂ္ဂမှ ပြုတ်ကျကာ ဒေဝလောကမှ လျှောကျသွား၏။

Verse 46

सुवर्णमणिमुक्ताढ्ये कुले भवति रूपवान् । ततो भोगवतीं गत्वा वासुकेरुत्तरेण तु

ရွှေ၊ ရတနာ၊ ပုလဲတို့ဖြင့် ကြွယ်ဝသော မျိုးရိုး၌ ရုပ်ရည်လှပသူအဖြစ် မွေးဖွား၏။ ထို့နောက် ဘောဂဝတီသို့ သွားကာ ဝါစုကီ၏ မြောက်ဘက်သို့ ဆက်လက်တက်ရောက်၏။

Verse 47

दशाश्वमेधकं तत्र तीर्थं तत्रापरं भवेत् । कृत्वाभिषेकं तु नरः सोऽश्वमेधफलं लभेत्

ထိုနေရာ၌ ဒသာအશ્વမေဓက ဟူသော တီရ္ထတစ်ခု ရှိ၍ မနှိုင်းယှဉ်နိုင်။ ထိုနေရာ၌ အဘိသေက (သန့်ရှင်းရေချိုး) ပြုသူသည် အશ્વမေဓ ယဇ్ఞ၏ အကျိုးဖလကို ရရှိ၏။

Verse 48

धनाढ्यो रूपवान्दक्षो दाता भवति धार्मिकः । चतुर्वेदेषु यत्पुण्यं सत्यवादिषु यत्फलम्

သူသည် ချမ်းသာကြွယ်ဝ၍ ရုပ်ရည်လှပ၊ ကျွမ်းကျင်တတ်မြောက်၊ လှူဒါန်းစိတ်ကောင်းပြီး ဓမ္မတရားရှိသူ ဖြစ်လာသည်။ ထို့ပြင် ဝేదလေးပါးကို လေ့လာသကဲ့သို့ ပုဏ္ဏကောင်းကျိုးနှင့် သစ္စာပြောသူတို့၏ အကျိုးဖလကို ရရှိသည်။

Verse 49

अहिंसायां तु यो धर्म्मो गमनादेव तद्भवेत् । कुरुक्षेत्रसमा गंगा यत्रतत्रावगाह्यते

အဟിംသာ (အကြမ်းမဖက်) မှ ပေါ်ထွန်းသော ဓမ္မကောင်းကျိုးသည် ထိုနေရာသို့ သွားရုံဖြင့်ပင် ရရှိနိုင်သည်။ ဂင်္ဂါမြစ်သည် ကုရုක්ෂೇತ್ರနှင့် တူညီ၍၊ မည်သည့်နေရာတွင်မဆို ထိုမြစ်၌ ရေချိုးလျှင် ထိုနေရာလည်း တူညီသကဲ့သို့ သန့်ရှင်းမြင့်မြတ်လာသည်။

Verse 50

कुरुक्षेत्राद्दशगुणा यत्र सिंध्वा समागता । यत्र गंगा महाभागा बहुतीर्थतपोधना

ထိုနေရာသည် ကုရုක්ෂೇತ್ರထက် ဆယ်ဆ ပိုမိုပုဏ္ဏကောင်းကျိုးရှိရာ ဖြစ်ပြီး၊ စင်ဓုမြစ် လာရောက်ပေါင်းဆုံရာနေရာ ဖြစ်သည်။ ထိုနေရာတွင် မဟာဘဂါ ဂင်္ဂါရှိ၍၊ တီရ္ထများစွာနှင့် တပဿာ၏ အင်အားကြောင့် ပြည့်ဝကြွယ်ဝနေသည်။

Verse 51

सिद्धक्षेत्रं हि तज्ज्ञेयं नात्र कार्या विचारणा । क्षितौ तारयते मर्त्यान्नागांस्तारयतेऽप्यधः

ထိုနေရာကို စိဒ္ဓ-က்ஷೇತ್ರ (ပြီးမြောက်သန့်ရှင်းရာ) ဟု သေချာသိမှတ်ရမည်၊ သံသယပြုရန် မလို။ မြေပြင်ပေါ်တွင် မရဏလူသားတို့ကို ကယ်တင်တော်မူသကဲ့သို့၊ အောက်ဘက်တွင်လည်း နာဂများကိုပါ ကယ်တင်တော်မူသည်။

Verse 52

दिवि तारयते देवांस्तेन सा त्रिपथा स्मृता । यावदस्थीनि गंगायां तिष्ठंति तस्य देहिनः

ကောင်းကင်ဘုံ၌ပင် ဒေဝတားတို့ကို ကယ်တင်တော်မူသောကြောင့် သူမကို ‘တိရိပဿာ’ (လောကသုံးပါးသို့ စီးဆင်းသူ) ဟု မှတ်တမ်းတင်ကြသည်။ ထိုကိုယ်ရှိသူ၏ အရိုးအဆစ်များ ဂင်္ဂါမြစ်၌ တည်ရှိနေသမျှကာလပတ်လုံး၊ သူ့အတွက် ပုဏ္ဏကောင်းကျိုးနှင့် မြင့်တင်ခြင်းသည် ဆက်လက်တည်တံ့နေသည်။

Verse 53

तावद्वर्षसहस्राणि स्वर्गलोके महीयते । तीर्थानां तु परं तीर्थं नदीनामुत्तमा नदी

ထိုမျှသော ထောင်နှစ်ပေါင်းများစွာအထိ လူသည် ကောင်းကင်လောက၌ ဂုဏ်ပြုခံရ၏။ အမှန်တကယ် ဤသည်မှာ တီရ္ထများအနက် အမြင့်မြတ်ဆုံးတီရ္ထ ဖြစ်ပြီး မြစ်များအနက် အကောင်းဆုံးမြစ် ဖြစ်၏။

Verse 54

मोक्षदा सर्वभूतानां महापातकिनामपि । सर्वत्र सुलभा गंगा त्रिषु स्थानेषु दुर्लभा

ဂင်္ဂါမြစ်သည် သတ္တဝါအားလုံးကို—မဟာအပြစ်ရှိသူများကိုတောင်—မောက္ခကို ပေးတော်မူ၏။ နေရာတိုင်းတွင် လွယ်ကူစွာ ရရှိနိုင်သော်လည်း သီးသန့် သုံးနေရာ၌မူ ရှားပါး၏။

Verse 55

गंगाद्वारे प्रयागे च गंगासागरसंगमे । तत्र स्नात्वा दिवं यांति ये मृतास्तेऽपुनर्भवाः

ဂင်္ဂါဒွာရ (ဟရိဒွာရ)၊ ပရယာဂ နှင့် ဂင်္ဂါမြစ်ပင်လယ်နှင့် ဆုံရာ (ဂင်္ဂါသာဂရ) တွင်—အဲဒီနေရာများ၌ သန့်ရှင်းစွာ ရေချိုးပြီး သေဆုံးသူတို့သည် ကောင်းကင်သို့ သွားရောက်ကာ ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း မရှိတော့ကြ။

Verse 56

सर्वेषां चैव भूतानां पापोपहतचेतसाम् । गतिमन्वेषमाणानां नास्ति गंगासमा गतिः

အပြစ်ကြောင့် စိတ်နှလုံး ထိခိုက်နာကျင်နေသော သတ္တဝါအားလုံးနှင့် ကယ်တင်ရာလမ်းကို ရှာဖွေနေသူတို့အတွက်—ဂင်္ဂါနှင့် တူညီသော အမြင့်မြတ်သည့် လမ်းကြောင်း သို့မဟုတ် အားကိုးရာ မရှိ။

Verse 57

पवित्राणां पवित्रं या मंगलानां च मंगलम् । महेश्वरशिरोभ्रष्टा सर्वपापहरा शुभा

သန့်ရှင်းသောအရာများအနက် အသန့်ရှင်းဆုံး၊ မင်္ဂလာများအနက် အမင်္ဂလာမြတ်ဆုံးဖြစ်ပြီး—မဟေရှဝရ (ရှီဝ) ၏ ဦးခေါင်းမှ ဆင်းသက်လာသော—ထိုမင်္ဂလာရှင်သည် အပြစ်အားလုံးကို ဖယ်ရှားပေး၏။