Adhyaya 9

Verse 1

भीष्म उवाच । भगवन्श्रोतुमिच्छामि पितॄणां वंशमुत्तमम् । रवेश्च श्राद्धदेवस्य सोमस्य च विशेषतः

ဘီရှမက ဆို၏—အို ဘဂဝန်၊ ပိတೃ (ဘိုးဘွား) တို့၏ အထူးမြတ်သော မျိုးရိုးကို ကြားလိုပါသည်။ အထူးသဖြင့် ရဝိ (နေမင်း) သည် ရှရာဒ္ဓ ကర్మများ၏ အဓိဋ္ဌာတ ဒေဝတားဖြစ်သကဲ့သို့၊ ဆိုမ (လမင်း) ၏ မျိုးရိုးကိုလည်း ကြားလိုပါသည်။

Verse 2

पुलस्त्य उवाच । हंत ते कथयिष्यामि पितॄणां वंशमुत्तमम् । स्वर्गे पितृगणाः सप्त त्रयस्तेषाममूर्तयः

ပုလတ္စျက ဆို၏—“ကဲ၊ သင်အား ပိတೃတို့၏ အထူးမြတ်သော မျိုးရိုးကို ပြောပြမည်။ ကောင်းကင်ဘုံ၌ ပိတೃဂဏာ ခုနှစ်စု ရှိပြီး၊ ထိုတို့အနက် သုံးစုသည် အရုပ်မဲ့ (အမူရ္တ) ဖြစ်ကြ၏။”

Verse 3

मूर्तिमंतोथ चत्वारः सर्वेषाममितौजसां । अमूर्त्तयः पितृगणा वैराजस्य प्रजापतेः

ထို့နောက် ထိုတို့အနက် လေးစုသည် ရုပ်ကာယရှိ၍ အားလုံးမှာ တိုင်းမရသော တေဇောဓာတ်ဖြင့် တောက်ပကြ၏။ ပိတೃဂဏာတို့၏ အရုပ်မဲ့ အစုအဖွဲ့များသည် ဝိုင်ရာဇ ပ္ရဇာပတိနှင့် သက်ဆိုင်ကြ၏။

Verse 4

यजन्ति यान्देवगणा वैराजा इति विश्रुताः । ये वै ते योगविभ्रष्टाः प्रापुर्लोकान्सनातनान्

ဒေဝတားအစုအဝေးတို့က ပူဇော်ကန်တော့ကြသော၊ ‘ဝိုင်ရာဇ’ လောကဟု ကျော်ကြားသည့် လောကများကို ယောဂမှ လွဲချော်သွားသူတို့ပင် ရရှိနိုင်ကြသည်။ ထိုသူတို့သည် စနာတန၊ အနန္တ လောကသို့ ရောက်ကြ၏။

Verse 5

पुनर्ब्रह्मदिनांते तु जायंते ब्रह्मवादिनः । संप्राप्य तां स्मृतिं भूयो योगं सांख्यमनुत्तमम्

သို့သော် ဘြဟ္မာ၏ နေ့တစ်နေ့ အဆုံး၌ ဘြဟ္မဝါဒင်တို့သည် ပြန်လည်မွေးဖွားကြ၏။ ထိုမှတ်ဉာဏ်ကို ထပ်မံရရှိပြီးနောက် အထွတ်အထိပ် ယောဂနှင့် သာံခယကို ထပ်မံရောက်ရှိကြ၏။

Verse 6

सिद्धिं प्रयांति योगेन पुनरावृत्तिदुर्ल्लभाम् । योगिनामेव देयानि तस्माच्छाद्धानि दातृभिः

ယောဂအားဖြင့် သူတို့သည် ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်းသို့ ပြန်ရောက်ရန် ခက်ခဲသော စိဒ္ဓိကို ရရှိကြ၏။ ထို့ကြောင့် ပူဇော်သဒ္ဓါပြုသူတို့သည် ရှရာဒ္ဓ ပူဇော်ပေးကမ်းမှုကို ယောဂီတို့ထံသို့သာ အထူးပေးအပ်သင့်၏။

Verse 7

एतेषां मानसी कन्या पत्नी हिमवतो मता । मैनाकस्तस्य दायादः क्रौचस्तस्य सुतोभवत्

ဤတောင်တန်းတို့အနက် စိတ်မှ မွေးဖွားသော သမီးတော်တစ်ပါးကို ဟိမဝန်၏ ဇနီးဟု သတ်မှတ်ကြ၏။ ထိုအမျိုးအနွယ်မှ မိုင်နာက ပေါ်ထွန်းလာပြီး၊ ကရောဉ္စ သည် သူ၏ သားဖြစ်လာ၏။

Verse 8

क्रौंचद्वीपः स्मृतो येन चतुर्थो धृतसंयुतः । मेना तु सुषवे तिस्रः कन्या योगवतीस्ततः

ထို့ကြောင့် ထိုဒေသကို ‘ကရောဉ္စ-ဒွီပ’ ဟု မှတ်ယူကြသည်—ဓြတိနှင့် ဆက်စပ်သော စတုတ္ထ ဒွီပဖြစ်၏။ ထို့နောက် မေနာသည် ယောဂသတ္တိပြည့်ဝသော သမီးသုံးပါးကို မွေးဖွားခဲ့၏။

Verse 9

उमैकपर्णा पर्णा च तीव्रव्रतपरायणाः । रुद्रस्यैका भृगोश्चैका जैगीषव्यस्य चापरा

ဥမာ၊ ဧကပဏ္ဏာ နှင့် ပဏ္ဏာတို့သည်—ပြင်းထန်သော ဝရတ (သီလကတိ) များ၌ တည်ကြည်သူများ—ဖြစ်လာကြသည်။ တစ်ဦးသည် ရုဒြ၏ မဟာသမီး၊ တစ်ဦးသည် ဘൃဂု၏ ဇနီး၊ အခြားတစ်ဦးသည် ဇೈဂီရှဗျ၏ ဇနီး ဖြစ်၏။

Verse 10

दत्ता हिमवता बालाः सर्वलोकतपोधिकाः । पितॄणां लोकसंगीतं कथयामि शृणुष्व तत्

ထိုမိန်းကလေးတို့ကို ဟိမဝန်က မင်္ဂလာပေးအပ်ခဲ့သည်—သူတို့၏ တပဿာပုဏ္ဏာသည် လောကအားလုံးထက် မြင့်မား၏။ ယခု ငါသည် ပိတೃ (ဘိုးဘွား) တို့၏ လောကနှင့် သဟဇာတ စည်းကမ်းကို ရှင်းပြမည်; နားထောင်လော့။

Verse 11

लोकाः सोमपथा नाम यत्र मारीचनंदनाः । वर्त्तंते येन पितरो यान्देवा भावयन्त्यलम्

‘ဆိုမပထာ’ ဟုခေါ်သော လောကများရှိ၍ မာရီချိ၏ မျိုးဆက်တို့ နေထိုင်ကြသည်။ ထိုလမ်း/ဒေသအားဖြင့် ပိတೃတို့ သွားလာကြပြီး၊ ဒေဝတို့သည် သူတို့ကို အလွန်အမင်း ထောက်ပံ့ကာ (သူတို့ထံမှလည်း အားဖြည့်ခြင်းကို ရရှိကြသည်)။

Verse 12

अग्निष्वात्ता इति ख्याता यज्वानो यत्र संस्थिताः । अच्छोदा नाम तेषां तु कन्याभूद्वरवर्णिनी

ထိုဒေသ၌ ယဇ္ဉပြုသော ပုရောဟိတ်တို့သည် ‘အဂ္နိသွာတ္တ’ ဟု ကျော်ကြားစွာ တည်ရှိကြသည်။ သူတို့အတွင်း ‘အချ္ချောဒါ’ ဟုခေါ်သော မိန်းကလေးတစ်ဦးရှိ၍ အရောင်အဆင်း တောက်ပမြင့်မြတ်၏။

Verse 13

अच्छोदं च सरस्तत्र पितृभिर्निर्मितं पुरा । अच्छोदाथ तपश्चक्रे दिव्यं वर्षसहस्रकम्

ထိုနေရာ၌ ရှေးကာလက ပိတೃတို့သည် ‘အချ္ချောဒ’ ဟုအမည်ရသော ရေကန်တစ်ကန်ကို ဖန်တီးခဲ့သည်။ ထို့နောက် အချ္ချောဒါသည် ဒိဗ္ဗ တစ်ထောင်နှစ်တိုင် တပဿာပြုခဲ့၏။

Verse 14

आजग्मुः पितरस्तुष्टा दास्यन्तः किल ते वरम् । दिव्यरूपधराः सर्वे दिव्यमाल्यानुलेपनाः

နှစ်သက်ပျော်ရွှင်၍ ပိတೃတို့သည် လာရောက်ကာ သင့်အား အမှန်တကယ် ကောင်းချီးပေးမည်ဟု ရည်ရွယ်ကြ၏။ အားလုံးသည် ဒေဝရုပ်သဏ္ဍာန်ကို ဆောင်၍ ကောင်းကင်ပန်းကုံးနှင့် သန့်ရှင်းသော သစ်မွှေးလိမ်းဆေးတို့ဖြင့် တင့်တယ်လှ၏။

Verse 15

सर्वे प्रधाना बलिनः कुसुमायुधसन्निभाः । तन्मध्येमावसुं नाम पितरं वीक्ष्य सांगना

အားလုံးသည် အဓိကအထက်မြတ်၍ အင်အားကြီးကာ ပန်းလက်နက်ကိုင် ကာမဒေဝနှင့် ဆင်တူ၏။ ထိုအလယ်၌ ‘မာဝစု’ ဟူသော ပိတೃကို မြင်သဖြင့် မိန်းမတို့က စိုက်ကြည့်ကြ၏။

Verse 16

वव्रे वरार्थिनी संगं कुसुमायुधपीडिता । योगाद्भ्रष्टा तु सा तेन व्यभिचारेण भामिनी

ပန်းလက်နက်ကိုင် ကာမဒေဝ၏ ဖိစီးနှိပ်စက်မှုကြောင့် လင်တောင်းလိုသော ထိုမိန်းမသည် အဖော်အပေါင်းကို ရွေးချယ်ခဲ့၏။ သို့သော် ထိုဖောက်ပြန်မှုကြောင့် သူမသည် ယောဂကျင့်စဉ်မှ လွဲချော်ကျသွား၏။

Verse 17

धरान्न स्पृशते पूर्वं प्रयाताथ भुवस्तले । तथैवामावसुर्योयमिच्छां चक्रे न तां प्रति

မြေကို အရင်မထိဘဲပင် သူသည် ထွက်ခွာ၍ ကမ္ဘာမြေမျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် လှုပ်ရှားသွားလာ၏။ ထိုနည်းတူ အမావာသျာနေ့၏ “နေမင်း” ဤသူသည် ဆန္ဒတစ်ရပ် ဖြစ်ပေါ်စေသော်လည်း သူမအပေါ် မဟုတ်ခဲ့။

Verse 18

धैर्येण तस्य सा लोके अमावास्येति विश्रुता । पितॄणां वल्लभा यस्माद्दत्तस्याक्षयकारिका

သူ၏ တည်ကြည်ခိုင်မာမှုကြောင့် ထို(ဝတ်/နေ့) သည် လောက၌ ‘အမாவာသျာ’ ဟူ၍ ကျော်ကြားလာ၏။ အကြောင်းမူကား ပိတೃတို့နှစ်သက်ရာနေ့ဖြစ်ပြီး ထိုနေ့တွင် ပေးသော ဒါနသည် ကုသိုလ်ဖလ မကုန်ခန်းအောင် ဖြစ်စေသည်။

Verse 19

अच्छोदाधोमुखी दीना लज्जिता तपसः क्षयात् । सा पितॄन्प्रार्थयामास पुनरात्मसमृद्धये

အစ္ဆောဒါသည် မျက်နှာငုံ့၍ စိတ်မသာညည်းညူကာ၊ တပဿာ၏ အင်အားကုန်ခမ်းသဖြင့် အရှက်ရနေ၏။ မိမိအတွင်းစိတ်၏ သာယာကြွယ်ဝမှု ပြန်လည်ရရှိစေရန် ပိတೃဘုရားများ (ဘိုးဘွားဝိညာဉ်) ထံ ထပ်မံပန်ကြားတောင်းပန်하였다။

Verse 20

विलज्जमाना पितृभिरिदमुक्ता तपस्विनी । भविष्यमथ चालोक्य देवकार्यं च ते तदा

ထို့နောက် အရှက်ရနေသော တပဿာကျင့်သူ မိန်းမကို ပိတೃများက ဤသို့ မိန့်ကြား하였다။ ထိုအချိန်တွင်ပင် သူတို့သည် အနာဂတ်နှင့် သူမရှေ့တွင်ရှိသော ဒေဝကာရျ (ဘုရားရေးရာတာဝန်) ကိုလည်း စဉ်းစားကြည့်하였다။

Verse 21

इदमूचुर्महाभागाः प्रसाद शुभयागिरा । दिवि दिव्यशरीरेण यत्किंचित्क्रियते बुधैः

ကံကောင်းမြတ်သော ပိတೃများသည် ကရုဏာနှင့် မင်္ဂလာဝါစကားဖြင့် ဤသို့ မိန့်ကြား하였다– “ဒေဝလောက၌ ဒိဗ္ဗကိုယ်ဖြင့် ပညာရှိတို့ ပြုလုပ်သမျှ ကర్మသည်…။”

Verse 22

तेनैव तत्कर्मफलं भुज्यते वरवर्णिनी । सद्यः फलंति कर्माणि देवत्वे प्रेत्यमानुषे

ထိုအကြောင်းကြောင့်ပင်၊ အလှရောင်ရှိသော မိန်းမရေ၊ ထိုကర్మ၏ အကျိုးကို ခံစားရသည်။ ကర్మတို့သည် ချက်ချင်း အကျိုးပေးတတ်သည်—ဒေဝဖြစ်ခြင်းကို ရရှိစေသော်လည်းကောင်း၊ သေပြီးနောက် လူဖြစ်ခြင်းကို ရရှိစေသော်လည်းကောင်း။

Verse 23

तस्मात्त्वं सुकृतं कृत्वा प्राप्स्यसे प्रेत्य यत्फलम् । अष्टाविंशे भवित्री त्वं द्वापरे मत्स्ययोनिजा

ထို့ကြောင့် သင်သည် ကုသိုလ်ကర్మကို ပြုလုပ်လျှင် သေပြီးနောက် ရရှိမည့် အကျိုးကို ရယူလိမ့်မည်။ နှစ်ဆယ့်ရှစ်မြောက်ကာလတွင် သင်သည် ဒွာပရယုဂ၌ ငါးယောနီမှ မွေးဖွားသူအဖြစ် ဖြစ်လာလိမ့်မည်။

Verse 24

व्यतिक्रमात्पितॄणां तु कष्टं कुलमवाप्स्यसि । तस्माद्राज्ञो वसोः कन्या त्वमवश्यं भविष्यसि

ဘိုးဘွားပိတೃတို့၏ သတ်မှတ်ထားသော လမ်းစဉ်ကို ကျော်လွန်လျှင် သင်၏ မျိုးရိုးအပေါ် ဒုက္ခကျပ်တည်းမှု ကျရောက်မည်။ ထို့ကြောင့် သင်သည် မင်းဝစု၏ သမီးအဖြစ် မလွဲမသွေ ဖြစ်လာမည်။

Verse 25

कन्यात्वे देवलोकांस्तान्पुनः प्राप्स्यसि दुर्ल्लभान् । पराशरस्य वीर्येण पुत्रमेकमवाप्स्यसि

ကညာဘဝ၌ သင်သည် ရှားပါးသော ဒေဝလောကများကို ထပ်မံ ရောက်ရှိမည်။ ထို့ပြင် ပရာရှရ၏ တေဇနှင့် ဝီရျအားဖြင့် သင်သည် သားတစ်ဦးတည်းကို ရရှိမည်။

Verse 26

द्वीपे तु बदरीप्राये बादरायणमप्युत । स वेदमेकं बहुधा विभजिष्यति ते सुतः

ထို့ပြင် ဘဒရီအနီးရှိ ကျွန်းသဏ္ဍာန်မြေတွင် ဘာဒရာယဏလည်း ရှိမည်။ သင်၏သားသည် တစ်ပါးတည်းသော ဝေဒကို အစိတ်အပိုင်း များစွာအဖြစ် ခွဲဝေမည်။

Verse 27

पौरवस्यात्मजौ द्वौ तु समुद्रांशस्य शंतनोः । विचित्रवीर्यस्तनयस्तथा चित्रांगदो नृपः

ထို့နောက် ပေါရဝ မျိုးနွယ်၌—သမုဒ္ဒရာ၏ အစိတ်အပိုင်းဖြစ်သော ရှန္တနု—မင်းသားနှစ်ဦး ရှိခဲ့သည်။ တစ်ဦးမှာ မင်းကြီး စိတ္ရာင်္ဂဒ၊ တစ်ဦးမှာ ဝိစိတ္ရဝီရျ၏ သားဖြစ်သည်။

Verse 28

इमावुत्पाद्य तनयौ क्षेत्रजौ तस्य धीमतः । प्रौष्ठपद्यष्टकाभूयः पितृलोके भविष्यसि

ထိုဉာဏ်ပညာရှိသူအတွက် က్షೇತ್ರ-ဝိဓိအတိုင်း ဤသားနှစ်ဦးကို မွေးဖွားစေပြီးနောက် သင်သည် ပရောෂ္ဌပဒါ၏ အဋ္ဌကာ ကရိယာအဖြစ် ထပ်မံ ဖြစ်လာကာ ပိတೃလောက၌ နေထိုင်မည်။

Verse 29

नाम्ना सत्यवती लोके पितृलोके तथाष्टका । आयुरारोग्यदा नित्यं सर्वकामफलप्रदा

လူ့လောက၌ သူမကို “သတ္တျဝတီ” ဟု ခေါ်ကြပြီး၊ ပိတၱရလောက၌ “အဋ္ဌကာ” ဟု သိကြသည်။ သူမသည် အမြဲတမ်း အသက်ရှည်ခြင်းနှင့် ရောဂါကင်းစင်ခြင်းကို ပေးသနား၍ လိုအင်ဆန္ဒအားလုံး၏ အကျိုးဖလကို ချီးမြှင့်တော်မူသည်။

Verse 30

भविष्यसि परे लोके नदी त्वं च गमिष्यसि । पुण्यतोया सरिच्छ्रेष्ठा लोकेष्वच्छोदनामिका

နောက်လောက၌ သင်သည် မြစ်တစ်စင်းဖြစ်၍ စီးဆင်းသွားမည်။ သင်၏ရေသည် ပုဏ္ဏတော်ရေဖြစ်၍ မြစ်များအနက် အမြတ်ဆုံး ဖြစ်မည်၊ လောကများတွင် “အချ္ချောဒါ” ဟူသောနာမဖြင့် ထင်ရှားမည်။

Verse 31

इत्युक्ता सा गणैस्तैस्तु तत्रैवांतरधीयत । साप्यापचारित्रफलं मया यदुदितं पुरा

ထိုအဖော်အပါးဂဏများက ဤသို့ဆိုကြသဖြင့် သူမသည် ထိုနေရာ၌ပင် အန္တရာဓာန် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ ဤသည်လည်း ယခင်က ငါပြောခဲ့သော မကောင်းသောအကျင့်၏ အကျိုးဖလပင် ဖြစ်သည်။

Verse 32

विभ्राजो नाम ये चान्ये दिवि संति सुवर्चसः । लोका बर्हिषदो यत्र पितरः संति सुव्रताः

ကောင်းကင်ဘုံ၌ “ဝိဘ္ရాజ” ဟု အမည်ရသော တောက်ပသည့်သူများနှင့် အခြားတောက်ပဝင်းလက်သူများ ရှိကြသည်။ ထိုနေရာ၌ပင် ဘရ္ဟိษဒ လောကများလည်း ရှိ၍၊ ထိုတွင် သီလဝတ္တကောင်းသော ပိတၱရများ (ဘိုးဘွားအဖ) သည် သန့်ရှင်းသော ဝတ္တတရားများ၌ တည်ကြည်စွာ နေထိုင်ကြသည်။

Verse 33

यत्र बर्हिषि युक्तानि विमानानि सहस्रशः । संकल्पपादपा यत्र तिष्ठंति फलदायिनः

အဲဒီနေရာ၌ ယဇ္ဉပွဲ၏ သန့်ရှင်းသော ဘရ္ဟိစ်မြက်ပေါ်တွင် ဝိမာန်များ ထောင်ချီ စီတန်းထားကြပြီး၊ အဲဒီနေရာ၌ပင် ဆန္ဒအတိုင်း အကျိုးဖလပေးသော သင်္ကల్పပင်များ တည်ရှိနေကြသည်။

Verse 34

यदभ्युदयशालासु मोदंते श्राद्धदायिनः । ये दानवासुरगणा गंधर्वाप्सरसां गणाः

ရှရဒ္ဓ (śrāddha) ကို ပူဇော်လှူဒါန်းသူတို့သည် စည်းစိမ်တိုးပွားရာ မဏ္ဍပများ၌ ဝမ်းမြောက်ကြ၏; ထိုနေရာ၌ ဒာနဝနှင့် အဆုရ အဖွဲ့များ၊ ဂန္ဓဗ္ဗနှင့် အပ္စရာ အစုအဝေးများလည်း ရှိနေကြ၏။

Verse 35

यक्षरक्षोगणास्ते च यजंति दिवि देवताः । पुलस्त्यपुत्राः शतशस्तपोयोगबलान्विताः

ထို ယက္ခနှင့် ရက္ခသ အဖွဲ့များသည်—တပသ်နှင့် ယောဂကျင့်စဉ်မှ ပေါက်ဖွားသော အင်အားဖြင့် ပြည့်စုံ၍ ပုလတ္စျ၏ သားတော်များ ရာချီဖြစ်ကာ—ကောင်းကင်ဘုံ၌ ဒေဝတားတို့ကို ပူဇော်ကြ၏။

Verse 36

महात्मानो महाभागा भक्तानामभयंकराः । एतेषां पीवरी कन्या मानसी दिवि विश्रुता

သူတို့သည် မဟာအတ္မာ မဟာဘဂ္ဂ ဖြစ်၍ ဘက္တားတို့အား အဘယ (ကြောက်မက်မှုကင်း) ကို ပေးသနားသူများဖြစ်ကြ၏။ ထိုသူတို့အနက် မနသီ (စိတ်မှ) မွေးဖွားသော ပီဝရီ အမည်ရှိ သမီးကညာတစ်ဦးသည် ကောင်းကင်ဘုံ၌ ထင်ရှားလှ၏။

Verse 37

योगिनी योगमाता च तपश्चक्रे सुदारुणं । प्रसन्नो भगवांस्तस्या वरं वव्रे तु सा ततः

ယောဂင်နီ၊ ယောဂမိခင်သည် အလွန်ပြင်းထန်သော တပသ်ကို ကျင့်ဆောင်하였다။ ထိုကြောင့် ဘဂဝန်သည် ပျော်ရွှင်နှစ်သက်၍ သူမအား ဝရ (ကောင်းချီး) ပေးတော်မူပြီး၊ ထို့နောက် သူမကလည်း ဝရတစ်ပါးကို တောင်းလျှောက်하였다။

Verse 38

योगवंतं सुरूपं च भर्तारं विजितेंद्रियम् । देहि देव प्रसन्नस्त्वं यदि ते वदतां वर

အို ဒေဝ! သင် ပျော်ရွှင်နှစ်သက်ပါက ယောဂသတ္တိပြည့်စုံ၍ ရုပ်ရည်လှပကာ အင်ဒြိယများကို အနိုင်ယူထားသော ခင်ပွန်းတစ်ဦးကို ကျွန်မအား ပေးသနားပါ; အို ဝရပေးသူတို့အနက် အမြတ်ဆုံး!

Verse 39

निर्णुदः सर्वपापानां पवित्र ऋषिसंस्तुतः । गंधपुष्पैरलंकृत्य या दिव्येत्यर्घमुत्सृजेत्

အပြစ်အားလုံးကို ပယ်ဖျက်ပေးသော၊ သန့်ရှင်း၍ ရှိသီတို့ ချီးမွမ်းသောသူ—နံ့သာနှင့် ပန်းတို့ဖြင့် ပူဇော်ပစ္စည်းကို အလှဆင်ပြီး “အို တိဗ္ဗသခင်” ဟု ဆိုကာ အရ္ဃျကို ဆက်ကပ်ရမည်။

Verse 40

भविष्यति च ते कन्या कृत्तीनामाथ योगिनी । पांचालपतये देया सात्वताय तु सा तदा

ထို့ပြင် သင်၌ “ကృတ္တီ” ဟု အမည်ရသော သမီးတစ်ဦး မွေးဖွားမည်၊ ယောဂိနီဖြစ်မည်။ ထိုအခါ သူမကို ပာဉ္စာလတို့၏ အရှင်—သာတ္ဝတ—ထံသို့ လက်ထပ်ပေးရမည်။

Verse 41

जननी ब्रह्मदत्तस्य योगसिद्धांतगा स्मृता । कृष्ण गौरश्च शंभुश्च भविष्यंति च ते सुताः

ဗြဟ္မဒတ္တ၏ မိခင်ကို ယောဂသိဒ္ဓိ၏ သဒ္ဓాంతများ၌ တည်မြဲသူဟု မှတ်ယူကြသည်။ ထို့ပြင် သင်၏ သားများမှာ ကృష్ణ၊ ဂေါရ၊ နှင့် သမ္ဘူ ဖြစ်မည်။

Verse 42

सर्वकामसमृद्धेषु विमानेष्वपि पावनाः । किं पुनः श्राद्धदा विप्रा भक्तिमंतः क्रियान्विताः

လိုအင်အပျော်အပါး အားလုံးဖြင့် ပြည့်စုံသော ဒေဝဗိမာန်များပင် သန့်စင်စေတတ်သည်; ထို့ထက်မက သဒ္ဓါဖြင့် ပြည့်ဝ၍ သင့်တော်သော ကရိယာများကို ဆောင်ရွက်ကာ ရှရဒ္ဓ ပူဇော်ပေးသော ဗြာဟ္မဏတို့သည် မည်မျှ ပို၍ ပဝါနမည်နည်း။

Verse 43

गौर्नाम कन्या येषां तु मानसी दिवि राजते । सुकन्या दयिता पत्नी साध्यानां कीर्तिवर्द्धिनी

သူတို့အနက် “ဂေါရ” ဟု အမည်ရသော မနောဇကန့်ယာတစ်ဦး ရှိ၍ ကောင်းကင်၌ တောက်ပစွာ ထင်ရှားနေသည်။ ထိုသုကန့်ယာသည် ချစ်မြတ်နိုးရသော ဇနီးဖြစ်ကာ သာဓျာတို့၏ မဟာဒေဝီဖြစ်၍ သူတို့၏ ကီရ్తိကို တိုးပွားစေသူ ဖြစ်သည်။

Verse 44

मरीचिगर्भनामानो लोके मार्तंडमंडले । पितरो यत्र तिष्ठंति हविष्मंतोंगिरः सुताः

မာတဏ္ဍ၏ နေမဏ္ဍလ (နေဝိုင်း) အတွင်း၌ လောက၌ “မရီစိဂರ್ಭာ” ဟု လူသိများသော ပိတೃ (ဘိုးဘွား) များ နေထိုင်ကြသည်။ ထိုနေရာ၌ ဟဝိෂ္မာန် နှင့် အင်္ဂိရသ၏ သားများလည်း တည်ရှိကြသည်။

Verse 45

तीर्थश्राद्धप्रदा यांति यत्र क्षत्रियसत्तमाः । राज्ञां तु पितरस्ते वै स्वर्गभोगफलप्रदाः

က்ஷတ္ရိယအထက်မြတ်တို့ သွားရောက်ရာနေရာ၌ တီရ္ထ၌ ပြုလုပ်သော ရှရဒ္ဓ၏ ကုသိုလ်ကို ရရှိသည်။ ထို့ပြင် မင်းတို့၏ ပိတೃများသည် အမှန်တကယ် ကောင်းကင်ဘုံ၌ ခံစားရသော သုခ၏ အကျိုးကို ပေးသနားကြသည်။

Verse 46

एतेषां मानसी कन्या यशोदा नाम विश्रुता । पत्नी यांशुमतः श्रेष्ठा स्नुषा पंचजनस्य च

သူတို့အနက် စိတ်မှ မွေးဖွားသော သမီးတစ်ဦးရှိ၍ “ယရှောဒါ” ဟု ထင်ရှားကျော်ကြားသည်။ သူမသည် ယာံရှုမတ်၏ အထက်မြတ်သော ဇနီးဖြစ်ပြီး ပဉ္စဇန၏ ချွေးမလည်း ဖြစ်သည်။

Verse 47

जनन्यथ दिलीपस्य भगीरथपितामही । लोकाः कामदुघा नाम कामभोगफलप्रदाः

ထို့နောက် သူမသည် ဒိလီပ၏ မိခင်ဖြစ်လာပြီး ဘဂီရထ၏ ဖခင်ဘက် အဘွားဖြစ်လာသည်။ သူမမှ “ကာမဓုဂါ” ဟု ခေါ်သော လောကများ ပေါ်ထွန်းလာ၍ လိုလားသည့် ခံစားမှုတို့၏ အကျိုးကို ပေးသနားကြသည်။

Verse 48

सुस्वधा नाम पितरो यत्र तिष्ठन्ति ते सुताः । आज्यपा नाम लोकेषु कर्दमस्य प्रजापतेः

“စုသွဝဓာ” ဟု ခေါ်သော ပိတೃများ နေထိုင်ရာနေရာ၌ ထိုသူတို့၏ သားများ တည်ရှိကြသည်။ ထို့ပြင် လောကများအတွင်း “အာဇျယပာ” ဟု ခေါ်သော ပိတೃများလည်း ရှိ၍ ပရဇာပတိ ကර්ဒမနှင့် ဆက်နွယ်ကြသည်။

Verse 49

पुलहाग्रजदायादा वैश्यास्तान्भावयंति ह । यत्र श्राद्धकृतः सर्वे पश्यंति युगपद्गताः

ထိုနေရာ၌ ပုလဟ၏ အစ်ကိုကြီး၏ မျိုးဆက်ဖြစ်သော ဝိုင်ရှျယတို့သည် ပိတೃ (ဘိုးဘွားဝိညာဉ်) များကို အမှန်တကယ် ဖိတ်ခေါ်၍ ကျေနပ်စေကြသည်။ ထိုအရပ်၌ ရှရဒ္ဓ (śrāddha) ပြုလုပ်ပြီးသူ အားလုံးသည် သူတို့ကို တစ်ချိန်တည်း အတူတကွ ရောက်လာသကဲ့သို့ မြင်တွေ့ကြ၏။

Verse 50

मातृभ्रातृपितृस्वसॄः सखिसंबंधिबांधवान् । अपिजन्मायुतैर्दृष्टाननुभूतान्सहस्रशः

မိခင်၊ ညီအစ်ကို၊ ဖခင်၊ အစ်မ/ညီမ၊ မိတ်ဆွေ၊ ဆွေမျိုးနှင့် မိသားစုဝင်တို့သည်—မွေးဖွားမှု တစ်သောင်းများစွာအတွင်း မြင်တွေ့ခဲ့ရပြီး အကြိမ်ထောင်ချီ တွေ့ဆုံခဲ့ရသော်လည်း—အမြဲတမ်း မိမိ၏အဖြစ် မတည်မြဲကြ။

Verse 51

एतेषां मानसी कन्या विरजा नाम विश्रुता । सा पत्नी नहुषस्यासीद्ययातेर्जननी तथा

ဤအရာတို့ထဲမှ စိတ်မှပေါက်ဖွားသော သမီးတော်တစ်ပါး ပေါ်ထွန်းလာ၍ ‘ဝိရာဇာ’ ဟူ၍ ထင်ရှား၏။ ထိုသူမသည် နဟုရှ၏ ဇနီးဖြစ်ခဲ့ပြီး ယယာတိ၏ မိခင်လည်း ဖြစ်ခဲ့သည်။

Verse 52

एषाष्टकाभवत्पश्चाद्ब्रह्मलोकगता सती । त्रय एते गणाः प्रोक्ताश्चतुर्थं तु वदाम्यहम्

နောက်တစ်ဖန် သူမသည် ‘အဋ္ဌကာ’ (အုပ်စုရှစ်) အဖြစ် ဖြစ်ပေါ်လာပြီး သီလရှင်ဖြစ်သဖြင့် ဘြဟ္မာလောကသို့ ရောက်သွား၏။ ဤသုံးဂဏတို့ကို ဖော်ပြပြီးပြီ; ယခု ငါသည် စတုတ္ထကို ပြောမည်။

Verse 53

लोकाः सुमनसो नाम ब्रह्मलोकोपरिस्थिताः । सोमपा नाम पितरो यत्र तिष्ठंति शाश्वतं

ဘြဟ္မာလောကအထက်၌ ‘သုမနသ’ ဟူသော လောကများ ရှိ၏။ ထိုနေရာ၌ ‘ဆိုမပါ’ ဟု ခေါ်သော ပိတೃတို့သည် အစဉ်အမြဲ တည်ရှိနေကြ၏။

Verse 54

धर्ममूर्तिधराः सर्वे परतो ब्रह्मणः स्मृताः । उत्पन्नाः प्रलयांते तु ब्रह्मत्वं प्राप्य योगिनः

သူတို့အားလုံးသည် ဓမ္မ၏ရုပ်သဏ္ဌာန်ကို ဆောင်ထားသူများဖြစ်၍ ဘြဟ္မာထက်လွန်ကဲသူများဟု မှတ်ယူကြသည်။ စೃಷ್ಟိ၌ ပေါ်ပေါက်သော်လည်း ပရလယအဆုံးတွင် ယောဂီတို့သည် ဘြဟ္မန်အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိကြသည်။

Verse 55

कृत्वा सृष्ट्यादिकं सर्वे मानसे सांप्रतं स्थिताः । नर्मदा नाम तेषां तु कन्या तोयवहा सरित्

စೃಷ್ಟိအစပြုသော လုပ်ငန်းအားလုံးကို ပြီးစီးစေပြီးနောက် သူတို့အားလုံးသည် ယခု မာနသာဒေသ၌ တည်နေကြသည်။ ထိုသူတို့ထံမှ “နရမဒါ” ဟူသော သမီးတစ်ဦး ပေါ်ပေါက်လာ၍ ရေကို သယ်ဆောင်သော မြစ်ဖြစ်သည်။

Verse 56

भूतानि पुनती या तु पश्चिमोदधिगामिनी । तेभ्यः सर्वत्र मनुजाः प्रजासर्गे च निर्मितम्

သတ္တဝါအားလုံးကို သန့်စင်ပေးပြီး အနောက်ဘက်သမုဒ္ဒရာသို့ စီးဆင်းသည့် ထိုမြစ်မှ—ပရဇာစೃಷ್ಟိ၌ နေရာအနှံ့ လူသားတို့ကို ဖန်ဆင်းတော်မူခဲ့သည်။

Verse 57

ज्ञात्वा श्राद्धानि कुर्वंति धर्मभावेन सर्वदा । सर्वदा तेभ्य एवास्य प्रसादाद्योगसंततिः

နည်းလမ်းကို သိရှိပြီးနောက် သူတို့သည် အမြဲတမ်း ဓမ္မစိတ်ဖြင့် śrāddha ပူဇော်ပွဲကို ဆောင်ရွက်ကြသည်။ ထိုပိတೃတို့၏ ကရုဏာတော်တစ်ပါးတည်းကြောင့်ပင် သူ့အတွက် ယောဂအဆက်မပြတ်သော စဉ်ဆက်သည် အမြဲတမ်း ပေါ်ထွန်းနေသည်။

Verse 58

पितॄणामादिसर्गे तु श्राद्धमेवं विनिर्मितम् । सर्वेषां राजतं पात्रमथवा राजतान्वितम्

ဤသို့ပင် ပိတೃတို့အတွက် အာဒိစೃಷ್ಟိ၌ śrāddha အခမ်းအနားကို ဤနည်းဖြင့် တည်ထောင်ခဲ့သည်။ ပူဇော်အပ်နှံမှုအားလုံးအတွက် သတ်မှတ်ထားသော ပန်းကန်/အိုးသည် ငွေဖြစ်ရမည်၊ သို့မဟုတ် အနည်းဆုံး ငွေဖြင့် အလှဆင်ထားရမည်။

Verse 59

दत्तं स्वधां पुरोधाय पितॄन्प्रीणाति सर्वदा । आग्नीध्रसोमपाभ्यां तु कार्यमाप्यायनं बुधैः

«သွဝဓာ» မန္တရကို အရင်တင်၍ ပူဇော်အလှူပေးလျှင် ပိတೃ (ဘိုးဘွားဝိညာဉ်) များကို အမြဲတမ်း ပျော်ရွှင်စေသည်။ သို့သော် ပညာရှိတို့က အဂ္နီဓြ နှင့် ဆိုမပာ ထံသို့ အာဟုတိ နှစ်ကြိမ်ဖြင့် ပူဇော်ပွဲကို အားဖြည့်၍ ပြည့်စုံစေဟု သတ်မှတ်ကြသည်။

Verse 60

अग्न्यभावे तु विप्रस्य पाणौ वाथ जलेपि वा । अजाकर्णेश्वकर्णे वा गोष्ठे वाथ शिवांतिके

ဗြာဟ္မဏအတွက် မီးမရှိလျှင် ပူဇော်ကర్మကို လက်ဖဝါးပေါ်တွင် သို့မဟုတ် ရေထဲတွင်တောင် ပြုလုပ်နိုင်သည်။ သို့မဟုတ် အဇာကဏ္ဏ၊ အရှွကဏ္ဏ နေရာများတွင်၊ သို့မဟုတ် နွားခြံတွင်၊ သို့မဟုတ် ရှိဝဘုရားကျောင်းအနီးတွင် ပြုလုပ်နိုင်သည်။

Verse 61

पितॄणाममलं स्थानं दक्षिणादिक्प्रशस्यते । प्राचीनावीतमुदकं तिलसंत्यागमेव च

ပိတೃများအတွက် အညစ်အကြေးကင်း၍ သင့်လျော်သော ဒေသဟု တောင်ဘက်ဦးတည်ရာကို ချီးမွမ်းထားသည်။ ထို့ပြင် ပရာချီနာဝီတ အနေအထားဖြင့် ရေ (ဥဒက) ပူဇော်ခြင်းနှင့် နှမ်းပူဇော်ခြင်းကိုလည်း ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 62

खड्गिगनामामिषं चैवमन्नं श्यामाकशालयः । यवनीवारमुद्गेक्षु शुक्लपुष्प फलानि च

အာမိသ (အသား) ကဲ့သို့သော အာဟာရနှင့် ရှျာမာက၊ ရှာလီ ဆန်ကဲ့သို့သော သီးနှံများ၊ ယဝနီ နှင့် နီဝါရ သီးနှံများ၊ မုဒ္ဂ (ပဲစိမ်း) နှင့် ကြံ၊ ထို့အပြင် အဖြူရောင်ပန်းများနှင့် သစ်သီးများကိုလည်း ဖော်ပြထားသည်။

Verse 63

वल्लभानि प्रशस्तानि पितॄणामिह सर्वदा । दर्भा माषष्षष्टिकान्नं गोक्षीरं मधुसर्पिषी

ဤနေရာတွင် ပိတೃများအတွက် အမြဲတမ်း ချစ်ခင်နှစ်သက်၍ အထူးချီးမွမ်းထိုက်သောအရာများမှာ ဒರ್ಭမြက်၊ မာෂ (ပဲအူရဒ/ပဲနက်)၊ သဿတိက ဆန်ဖြင့်ချက်သော အစာ၊ နွားနို့၊ ပျားရည်နှင့် ဂျီ (ကြည်နို့ဆီ) တို့ဖြစ်သည်။

Verse 64

शस्त्राणि च प्रवक्ष्यामि श्राद्धे वर्ज्यानि यानि च । मसूर शण निष्पावा राजमाषाः कुलुत्थकाः

ရှရဒ္ဓ ကုသိုလ်ကမ်းလှမ်းပူဇော်ရာတွင် ရှောင်ကြဉ်ရမည့် အရာများကိုလည်း ငါဆိုမည်—မဆူးရ် (lentil)၊ ဟင့်မ်စေ့၊ နိṣပာဝ ပဲ၊ ရာဇမာṣ ပဲနှင့် ကုလတ္ထ (horse-gram) တို့ဖြစ်သည်။

Verse 65

पद्म बिल्वार्कादुत्तूर पारिभद्राटरूषकाः । न देयाः पितृकार्येषु पयश्चाजाविकं तथा

ကြာပန်း၊ ဘိလ္ဝ၊ အရ္က၊ ဓတ္တူရ၊ ပါရိဇာတ နှင့် အဋရူෂက တို့ကို ပိတೃကာရျ (ဘိုးဘွားပူဇော်) တွင် မကမ်းလှမ်းရ; ထို့အတူ ဆိတ်နို့ သို့မဟုတ် သိုးနို့ကိုလည်း မပေးရ။

Verse 66

कोद्रवोदारवरटकपित्थं मधुकातसी । एतान्यपि न देयानि पितॄभ्यः श्रियमिच्छता

စည်းစိမ်ချမ်းသာကို လိုလားသူသည် ပိတೃတို့အား ကိုဒ္ရဝ သီးနှံ၊ ဩဒာရ၊ ဝရဋ၊ ကပိတ္ထ फल၊ မဓုက နှင့် အာတစီ (linseed) တို့ကိုပင် မကမ်းလှမ်းရ။

Verse 67

पितृन्प्रीणाति यो भक्त्या ते पुनः प्रीणयंति तं । यच्छंति पितरः पुष्टिं स्वांगारोग्यं प्रजाफलम्

ယုံကြည်သဒ္ဓါဖြင့် ပိတೃတို့ကို ပျော်ရွှင်စေသူအား ပိတೃတို့လည်း ပြန်လည်နှစ်သက်ကြသည်။ ပိတೃတို့သည် အာဟာရနှင့် အင်အား၊ ကိုယ်ခန္ဓာကျန်းမာရေးကောင်းမွန်မှုနှင့် သားသမီးရလဒ်ကို ပေးသနားကြသည်။

Verse 68

देवकार्यादपि पुनः पितृकार्यं विशिष्यते । देवताभ्यः पितॄणां तु पूर्वमाप्यायनं स्मृतम्

ဒေဝကာရျထက်ပင် ပိတೃကာရျသည် ပိုမိုမြတ်နိုးသင့်သည်ဟု ဆိုကြသည်။ အကြောင်းမှာ စမృతိ၌—ဒေဝတို့မတိုင်မီ ပိတೃတို့ကို အရင်ဆုံး တೃप्तစေရမည်ဟု မှတ်သားထားသည်။

Verse 69

शीघ्रप्रसादास्त्वक्रोधा निस्संगाः स्थिर सौहृदाः । शांतात्मानः शौचपराः सततं प्रियवादिनः

သူတို့သည် ခွင့်လွှတ်ရန်လျင်မြန်၍ ဒေါသကင်း၊ မကပ်ငြိ၊ မိတ်သဟာယ၌ တည်ကြည်ကြသည်။ စိတ်ငြိမ်းချမ်း၍ သန့်ရှင်းမှုကို အလေးထားကာ အမြဲတမ်း ချိုသာသောစကားကို ပြောကြသည်။

Verse 70

भक्तानुरक्ताः सुखदाः पितरः पर्वदेवताः । हविष्मतामाधिपत्ये श्राद्धदेवः स्मृतो रविः

ပိတೃများသည် ဘက္တများကို ချစ်ခင်ကာ သုခပေးသူများဖြစ်၍ သန့်ရှင်းသောပွဲနေ့များ၏ ဒေဝတားဟု မှတ်ယူကြသည်။ ထို့ပြင် ဟဝိစ် (ပူဇော်ပစ္စည်း) ဆက်ကပ်သူများအနက် ရဝိ—နေမင်း—ကို ရှရဒ္ဓကိစ္စ၏ အဓိဋ္ဌာနဒေဝတားဟု သတိရကြသည်။

Verse 71

एतद्धि सर्वमाख्यातं पितृवंशानुकीर्त्तनम् । पुण्यं पवित्रमारोग्यं कीर्त्तनीयं नृभिः सदा

ဤသို့ပင် ဘိုးဘွားပိတೃဝంశ၏ အကြောင်းအရာအားလုံးကို ကြေညာပြီးပြီ။ ၎င်းသည် ကုသိုလ်ဖြစ်စေ၍ သန့်စင်ပေးကာ ကျန်းမာရေး၏ အကြောင်းရင်းလည်း ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် လူတို့သည် အမြဲတမ်း ရွတ်ဖတ်သင့်သည်။

Verse 72

भीष्म उवाच । श्रुत्वैतदखिलं भूयः पराभक्तिरुपस्थिता । श्राद्धकालं विधिं चैव श्राद्धमेव तथैव च

ဘီရှ္မက ပြောသည်။ ဤအရာအားလုံးကို ကြားနာပြီးနောက် ငါ့အတွင်း၌ အမြင့်ဆုံးသော ဘက္တိ ပြန်လည်ပေါ်ထွန်းလာသည်။ ယခု ရှရဒ္ဓ၏ အချိန်ကာလ၊ လုပ်ထုံးလုပ်နည်းနှင့် ရှရဒ္ဓကို အပြည့်အစုံ ပြောပြပါ။

Verse 73

श्राद्धेषु भोजनीया ये श्राद्धवर्ज्या द्विजातयः । कस्मिन्वासरभागे तु पितृभ्यः श्राद्धमारभेत्

ရှရဒ္ဓတွင် မည်သည့် ဒွိဇများကို အစာပေးကျွေးသင့်သနည်း၊ မည်သည့် ဒွိဇများကို ရှရဒ္ဓမှ ဖယ်ရှားထားသင့်သနည်း။ ထို့ပြင် နေ့၏ မည်သည့်အပိုင်း၌ ပိတೃများအတွက် ရှရဒ္ဓကို စတင်သင့်သနည်း။

Verse 74

अन्नं दत्तं कथं याति श्राद्धे वै ब्रह्मवित्तम । विधिना केन कर्त्तव्यं कथं प्रीणाति तान्पितॄन्

ဗြဟ္မကို သိမြင်သူတို့အနက် အမြတ်ဆုံးသောအရှင်၊ ရှရဒ္ဓ (śrāddha) တွင် ပူဇော်သော အစာသည် ကွယ်လွန်ပိတೃ (Pitṛ) များထံ မည်သို့ ရောက်သနည်း။ မည်သည့် ဝိဓိဖြင့် ဆောင်ရွက်ရမည်နည်း၊ ထိုအရာက ပိတೃတို့ကို မည်သို့ စိတ်ချမ်းသာစေသနည်း။

Verse 75

पुलस्त्य उवाच । कुर्यादहरहः श्राद्धमन्नाद्येनोदकेन च । पयोमूलफलैर्वापि पितृभ्यः प्रीतिमावहन्

ပုလஸ္တျက ဆိုသည်—နေ့စဉ် အစာနှင့် ရေဖြင့် ရှရဒ္ဓကို ပြုလုပ်ရမည်။ သို့မဟုတ် နို့၊ အမြစ်ကန့်၊ သစ်သီးတို့ဖြင့်ပင် ပြုလုပ်နိုင်၍ ထိုသို့ပြုလျှင် ပိတೃတို့ကို ပျော်ရွှင်တೃप्तစေသည်။

Verse 76

नित्यं नैमित्तिकं काम्यं त्रिविधं श्राद्धमुच्यते । नित्यं तावत्प्रवक्ष्यामि अर्घ्यावाहनवर्जितम्

ရှရဒ္ဓကို သုံးမျိုးဟု ဆိုကြသည်—နိတျ (နေ့စဉ်), နိုင်မိတ္တိက (အခါအလျော်), နှင့် ကာမျ (ဆန္ဒအလို)။ အရင်ဆုံး အရ္ဃျ (arghya) ပူဇော်ခြင်းနှင့် အာဝါဟန (āvāhana) ဖိတ်ခေါ်ခြင်း မပါဘဲ ပြုလုပ်သော နိတျရှရဒ္ဓကို ငါရှင်းပြမည်။

Verse 77

अदैवतं विजानीयात्पार्वणं पर्व सुस्मृतम् । पार्वणं त्रिविधं प्रोक्तं शृणु यत्नान्महीपते

‘အဒೈဝတ’ (adaivata) ကို ပရ္ဝဏ (Pārvaṇa) ကర్మဟု သိမှတ်ရမည်၊ ၎င်းသည် ပရဝန် (Parvan) အနုဋ္ဌာန်အဖြစ် ထင်ရှားသည်။ ပရ္ဝဏကို သုံးမျိုးဟု ကြေညာထားသည်—အို မဟီပတေ မင်းကြီး၊ အလေးအနက် နားထောင်လော့။

Verse 78

पार्वणेय नियोज्यास्तु तान्शृणुष्व नराधिप । पंचाग्निः स्नातकश्चैव त्रिसौपर्णः षडंगवित्

နားထောင်လော့၊ အို နရာဓိပ မင်းကြီး—ပရ္ဝဏ (Pārvaṇa) အတွက် ခန့်အပ်သင့်သူများမှာ: ပဉ္စာဂ္နိ (မီးသန့်ငါးပါး) ကို ထိန်းသိမ်းသူ၊ စ္နာတက (Snātaka) ဝေဒပညာပြီးမြောက်သူ၊ သုပါဏ (Suparṇa) သုံးပုဒ် မန္တရားကို သိသူ၊ နှင့် ဝေဒಾಂಗ ခြောက်ပါးကို ကျွမ်းကျင်သူ ဖြစ်သည်။

Verse 79

श्रोत्रियः श्रोत्रियसुतो विधिवाक्यविशारदः । सर्वज्ञो वेदवान्मंत्री ज्ञानवंशकुलान्वितः

ထိုသူသည် သရောတရိယ (śrotriya) ဖြစ်၍ သရောတရိယ၏ သားတော်လည်း ဖြစ်ကာ၊ ဗိဓိဝါကျ (သမ္မာကျမ်းညွှန်) များကို အနက်ဖော်ရာ၌ ကျွမ်းကျင်သည်။ အလုံးစုံသိသူ၊ ဝေဒဗေဒပညာပြည့်ဝသော မန္တရီ၊ ဉာဏ်အခြေပြု မျိုးရိုးနှင့် မိသားစုအစဉ်အလာပါဝင်သူ ဖြစ်သည်။

Verse 80

त्रिणाचिकेतस्त्रिमधुः श्रुतेष्वन्येषु संस्थितः । पुराणवेत्ता ब्रह्मज्ञः स्वाध्यायी जपतत्परः

ထိုသူသည် တြိနာချိကေတ (Trināciketa) ယဇ္ဉကို ပြုလုပ်သူ၊ ‘တြိမဓု’ သင်ကြားချက်များကို သိသူ၊ ဝေဒနှင့် အခြားသော သာස්တရများ၌ တည်မြဲသူ ဖြစ်သည်။ ပုရာဏကျမ်းကို ကျွမ်းကျင်သူ၊ ဘြဟ္မန်ကို သိမြင်သူ၊ စွာဓျာယ (ကိုယ်တိုင်လေ့လာ) ကို အားထုတ်သူ၊ ဂျပ (japa) တွင် အမြဲတမ်း တက်ကြွသူ ဖြစ်သည်။

Verse 81

ब्रह्मभक्तः पितृपरः सूर्यभक्तोथ वैष्णवः । ब्राह्मणो योगनिष्ठात्मा विजितात्मा सुशीलवान्

ထိုသူသည် ဘြဟ္မာကို ဘက္တိပြုသူ၊ ပိတೃကర్మ (ဘိုးဘွားပူဇော်) တွင် အလွန်တက်ကြွသူ၊ နေမင်းကို ပူဇော်သူ၊ ထို့ပြင် ဝိုင်ရှ္ဏဝ (Vaiṣṇava) လည်း ဖြစ်သည်။ သူသည် ဘြာဟ္မဏ ဖြစ်၍ ယောဂ၌ တည်ကြည်၊ ကိုယ်စိတ်ကို အနိုင်ယူထားသူ၊ သဘောသက်သာသည့် သီလရှိသူ ဖြစ်သည်။

Verse 82

एते तोष्याः प्रयत्नेन वर्जनीयानिमान्शृणु । पतितस्तत्सुतः क्लीबः पिशुनो व्यंगरोगितः

ဤသူတို့ကို ကြိုးစား၍ ကျေနပ်စေသင့်သည်။ ယခုတော့ ရှောင်ကြဉ်ရမည့်သူများကို နားထောင်ပါ—ပတိတ (ကျဆုံးသူ)၊ ထိုသူ၏ သား၊ ကလီဘ (အင်ပေါတင့်)၊ ပိရှုန (အပြစ်ပြောချောချော) နှင့် ကိုယ်အင်္ဂါချို့ယွင်းမှု သို့မဟုတ် ရောဂါရှိသူ။

Verse 83

सर्वे ते श्राद्धकाले तु त्याज्या वै धर्मदर्शिभिः । पूर्वेद्युरपरेद्युर्वा विनीतांश्च निमंत्रयेत्

ဓမ္မကို မြင်သိသူတို့သည် ရှရဒ္ဓကာလ၌ ထိုသူတို့အားလုံးကို မလွဲမသွေ ရှောင်ကြဉ်ရမည်။ မနေ့က သို့မဟုတ် နောက်နေ့တွင် စည်းကမ်းရှိ၍ သင့်လျော်သူများကို ဖိတ်ခေါ်သင့်သည်။

Verse 84

निमंत्रितांश्च पितर उपतिष्ठंति तान्द्विजान् । वायुभूतानि गच्छंति तथासीनानुपासते

ဖိတ်ခေါ်လျှင် ပိတೃ (ဘိုးဘွားဝိညာဉ်) တို့သည် ဒွိဇ (ဗြာဟ္မဏ) များအနီးသို့ လာရောက်တည်ရှိကြသည်။ လေကဲ့သို့ သေးသိမ်သော ရုပ်သဏ္ဍာန်ယူကာ လာပြီး ထိုင်နေသူတို့အနီးတွင် နီးကပ်တည်ကာ အမှုထမ်းကူညီကြသည်။

Verse 85

दक्षिणं जानुचालभ्य वामं पात्यनिमंत्रयेत् । अक्रोधनैः शौचपरैः सुस्नातैर्ब्रह्मवादिभिः

ညာဒူးကို ရှေ့တင်၍ ဘယ်ဒူးကို နိမ့်ချထားကာ ဖိတ်ခေါ်ရမည်။ ထိုဖိတ်ခေါ်ခြင်းကို ဒေါသကင်း၍ သန့်ရှင်းမှုကို အလေးထားကာ သန့်စင်ရေချိုးပြီးသော ဘြဟ္မန်ကို သိမြင်သူ ဗြာဟ္မဏများက ပြုလုပ်သင့်သည်။

Verse 86

भवितव्यं भवद्भिस्तु मया च श्राद्धकर्मणि । पितृयज्ञं विनिर्वर्त्य तर्पणाख्यं तु योग्निमान्

သင်နှင့် ကျွန်ုပ်တို့သည် ရှရဒ္ဓ (śrāddha) ကర్మ၌ စည်းကမ်းတကျ ပါဝင်ဆောင်ရွက်ရမည်။ ပိတೃယဇ္ဉ (pitṛ-yajña) ကို ပြီးစီးစေပြီးနောက် ယောဂစည်းကမ်းရှိသော সাধကသည် ‘တර්ပဏ’ (tarpaṇa) ဟုခေါ်သော ပိတೃတို့အတွက် ရေဖြင့် ပူဇော်သည့် ကర్మကို ဆက်လက်ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 87

पिंडान्वाहार्यकं कुर्याच्छ्राद्धमिंदुक्षये तथा । गोमयेनानुलिप्ते तु दक्षिणाप्लवनस्थले

လ၏ လျော့ကျချိန် (အင်္ဒုခ္‌ෂယ) တွင်လည်း ပိဏ္ဍ-အန်ဝါဟာရ္ယက ရှရဒ္ဓကို ပြုလုပ်သင့်သည်။ နွားချေးဖြင့် လိမ်းထားသော ဒက္ခိဏာ-ပ္လဝန နေရာ (တောင်ဘက်သို့ အర్పဏ/ရေချခြင်း နေရာ) တွင် ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 88

श्राद्धं समारभेद्भक्त्या गोष्ठे वा जलसन्निधौ । अग्निमान्निर्वपेत्पित्र्यं चरुं वा सक्तुमुष्टिभिः

ဘက္တိဖြင့် ရှရဒ္ဓကို စတင်ပြုလုပ်ရမည်—နွားတဲ၌ဖြစ်စေ ရေအနီး၌ဖြစ်စေ။ မီးအနီးတွင် ပိတೃယ (piṭrya) အర్పဏကို ဆက်ကပ်ရမည်—‘ချရု’ (ချက်ပြုတ်ထားသော အစာ/ဆန်ပျစ်) သို့မဟုတ် ‘စက္တု’ (ကင်ထားသော သီးနှံ/မှုန့်) ကို လက်တစ်ဆုပ်တစ်ဆုပ်ဖြင့် ပူဇော်နိုင်သည်။

Verse 89

पितृभ्यो निर्वपामीति सर्वं दक्षिणतो न्यसेत् । अभिघार्य ततः कुर्यान्निर्वापत्रयमग्रतः

“ပိတೃ (ဘိုးဘွား) များအား ဤအရာကို ပူဇော်ပါ၏” ဟုဆိုကာ အရာအားလုံးကို တောင်ဘက်သို့ ချထားရမည်။ ထို့နောက် ဂျီ (နွားနို့ဆီ) အာဟုတိကို လောင်းပြီး ရှေ့ဘက်တွင် ပူဇော်သုံးကြိမ် ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 90

ते वितस्त्यायताः कार्याश्चतुरङ्गुलविस्तृताः । दर्वीत्रयं च कुर्वीत खादिरं रजतान्वितम्

၎င်းတို့ကို ဗိတတ္သတိ (လက်ဖြန့်အလျား) တစ်လက်အလျားနှင့် လက်ချောင်းလေးချောင်းအကျယ်ဖြင့် ပြုလုပ်ရမည်။ ထို့ပြင် ခဒိရသစ်သားဖြင့် ပြုလုပ်၍ ငွေတပ်ဆင်ထားသော ဒရဝီ (လောင်းဇွန်း) သုံးလုံးကိုလည်း ပြင်ဆင်ရမည်။

Verse 91

रत्निमात्रं परिश्लक्ष्णं हस्ताकाराग्रमुत्तमम् । उदपात्राणि कांस्यस्य मेक्षणं च समित्कुशम्

ရတနီ (လက်ဖြန့်အလျား) တစ်လက်အတိုင်းအတာရှိ၍ မျက်နှာပြင်ချောမွေ့ကောင်းမွန်ပြီး လက်ပုံစံကဲ့သို့ အထူးကောင်းသော အဖျားပါသော ကိရိယာတစ်ခု။ ရေအတွက် ကြေးဝါပုံးများ၊ ထို့ပြင် မေක්ෂဏ (ဇွန်း)၊ မီးဖိုအတွက် သမိတ်သစ်တုံးများနှင့် ကုရှမြက်လည်း ရှိရမည်။

Verse 92

तिलपात्राणि सद्वासो गंधधूपानुलेपनम् । आहरेदपसव्यं च सर्वं दक्षिणतः शनैः

နှမ်းဖြည့်ထားသော ပုံးများ၊ ကောင်းမွန်သော အဝတ်အစားများ၊ အနံ့သာ၊ မီးခိုး (ဓూప) နှင့် လိမ်းဆေးတို့ကို ယူဆောင်လာရမည်။ ထို့ပြင် အပသဗျ (နာရီလက်တံပြန်) အလှည့်ဖြင့် ညာဘက်တစ်လျှောက် ဖြည်းဖြည်းချင်း လှည့်ကာ အရာအားလုံးကို ယူဆောင်လာရမည်။

Verse 93

एवमासाद्य तत्सर्वं भवनस्योत्तरेंतरे । गोमयेनानुलिप्तायां गोमूत्रेण च मंडलम्

ဤသို့ အရာအားလုံးကို ရယူ၍ စီစဉ်တင်ဆက်ပြီးနောက် အိမ်၏ မြောက်ဘက် အတွင်းပိုင်း၌—နွားချေးဖြင့် လိမ်းထားသော နေရာပေါ်တွင်—နွားဆီးဖြင့် မဏ္ဍလ (ပူဇော်ဝတ်ပြု စက်ဝိုင်း) ကိုလည်း ရေးဆွဲရမည်။

Verse 94

साक्षताभिः सपुष्पाभिरद्भिः सव्यापसव्यवत् । विप्राणां क्षालयेत्पादावभिवंद्य पुनःपुनः

မပျက်မကွက် ဆန်စေ့နှင့် ပန်းများရောစပ်ထားသော ရေဖြင့်၊ ဘယ်မှညာသို့ လေးစားစွာ လှည့်လည်ကာ ဗြာဟ္မဏတို့၏ ခြေတော်ကို ဆေးကြောပြီး ထပ်ခါထပ်ခါ ဦးချကန်တော့ရမည်။

Verse 95

आसनेषूपविष्टेषु दर्भवत्सु विधानतः । उपस्पृष्टोदकान्विप्रानुपवेश्यानुमंत्रयेत्

နည်းတကျ ဒರ್ಭမြက်ခင်းထားသော အာသနများပေါ်တွင် ဗြာဟ္မဏတို့ကို မှန်ကန်စွာ ထိုင်စေပြီး၊ ရေကိုထိ၍ သန့်စင်ခြင်း (ဥပစပೃಷ್ಟ) ပြုလုပ်ပြီးနောက်၊ ထပ်မံ အခမ်းအနားအတွက် ထိုင်စေကာ သင့်လျော်သော မန္တရများဖြင့် အနုမന്ത്രပေးရမည်။

Verse 96

द्वौ दैवे पितृकृत्ये त्रीनेकैकं चोभयत्र वा । भोजयेदीश्वरोपीह न कुर्याद्विस्तरं बुधः

ဒေဝကိစ္စတွင် ဗြာဟ္မဏ ၂ ယောက်ကို အစာကျွေးရမည်၊ ပိတೃကိစ္စတွင် ၃ ယောက်ကို၊ သို့မဟုတ် နှစ်မျိုးလုံးတွင် တစ်မျိုးလျှင် တစ်ယောက်စီကို။ စွမ်းရည်ရှိသော ဂೃಹಸ್ಥတောင် ဤမျှသာ ကျွေးကာ—ပညာရှိသည် အလွန်အကျွံ အပြသမလုပ်ရ။

Verse 97

दैवपूर्वं निवेद्याथ विप्रानर्घादिना बुधैः । अग्नौ कुर्यादनुज्ञातो विप्रैर्विप्रो यथाविधि

အရင်ဦးစွာ ဒေဝတော်တို့အား နည်းတကျ နိဝေဒနပြု၍၊ ပညာရှိတို့သည် အရ്ഘျ (arghya) စသည့် ပူဇော်ပစ္စည်းများဖြင့် ဗြာဟ္မဏတို့ကို ဂုဏ်ပြုရမည်။ ထို့နောက် ဗြာဟ္မဏတို့၏ ခွင့်ပြုချက်ဖြင့် ဗြာဟ္မဏတစ်ဦးသည် သန့်ရှင်းသော မီးတွင် နည်းတကျ ဟೋမ (မီးပူဇော်) ကို ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 98

स्वगृह्योक्तेन विधिना काले कृत्वा समंततः । अग्नीषोममयाभ्यां तु कुर्यादाप्यायनं बुधः

သင့်တော်သော အချိန်၌၊ ကိုယ်ပိုင် ဂೃಹ்ய-সূတ্ৰ တွင် ဆိုထားသည့် နည်းလမ်းအတိုင်း ပတ်လည်အနှံ့ ကိစ္စကို ဆောင်ရွက်ပြီးနောက်၊ ပညာရှိသည် အဂ္နိနှင့် ဆိုမ မယ အဟုတိများအားဖြင့် အာပျာယန (ပြန်လည်ဖြည့်တင်းပွားစေခြင်း) ပူဇော်ကိစ္စကို ဆက်လက်ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 99

दक्षिणाग्नौ प्रणीतेन स एवाग्निर्द्विजोत्तमः । यज्ञोपवीतान्निर्वर्त्य ततः पर्युक्षणादिकम्

ထိုမီးကို တောင်ဘက်ရှိ သန့်ရှင်းသော အဂ္နိသို့ ခေါ်ဆောင်ပြီးနောက်၊ အို ဒွိဇတို့အထက်မြတ်သူ၊ ထိုမီးတစ်ပင်တည်းဖြင့် ယဇ္ဉောပဝီတ (သန့်ရှင်းကြိုး) ဆင်မြန်းပွဲကို ပြည့်စုံစေကာ၊ ထို့နောက် ပရျုက္ෂဏ (ရေဖြန်းသန့်စင်ခြင်း) စသည့် အထောက်အကူပြု ကర్మများကို ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 100

प्राचीनावीतिना कार्यमेतत्सर्वं विजानता । लब्ध्वा तस्माद्विशेषेण पिंडान्कुर्वीत चोदकं

ဤကర్మအားလုံးကို သိမြင်သူသည် ယဇ္ဉောပဝီတကို ပရာချီနာဝီတ ပုံစံဖြင့် ဝတ်ဆင်ကာ အားလုံးကို ဆောင်ရွက်ရမည်။ ထို့ကြောင့် သင့်လျော်သော အခွင့်အရေး/ပစ္စည်းရရှိလျှင် အထူးသဖြင့် ပိဏ္ဍ (ဆန်လုံးပူဇော်) နှင့် အတူ ဥဒက (ရေ) အర్పဏကို ပြင်ဆင်ရမည်။

Verse 101

दद्यादुदकपात्रैस्तु सलिलं सव्यपाणिना । दद्यात्सर्वं प्रयत्नेन दमयुक्तो विमत्सरः

ရေခွက်/ရေဗူးတို့ဖြင့် ဘယ်လက်ဖြင့် ရေကို အర్పဏပြုရမည်။ ထို့ပြင် အားထုတ်ကြိုးစား၍ အရာအားလုံးကို ပေးကမ်းရမည်—ကိုယ်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်သူ၊ မနာလိုစိတ်ကင်းသူဖြစ်၍။

Verse 102

विधाय रेखां यत्नेन निर्वपेदवनेजनं । दक्षिणाभिमुखः कुर्यात्ततो दर्भान्निधाय वै

ကြိုးစား၍ မျဉ်းတစ်ကြောင်းကို ဆွဲပြီးနောက် သန့်စင်ရန် အနုသတိအర్పဏကို ထားရမည်။ တောင်ဘက်ကို မျက်နှာမူ၍ ဆောင်ရွက်ကာ၊ ထို့နောက် ဒರ್ಭ (ကူရှ) မြက်ကို ချထားရမည်။

Verse 103

निधाय पिंडमेकैकं सर्वं दर्भोपरिक्रमात् । निर्वपेदथ दर्भेषु नामगोत्रानुकीर्तनैः

ပိဏ္ဍတစ်လုံးချင်းစီကို တစ်လုံးတစ်လုံးစီ ထားပြီး၊ ဒರ್ಭ/ကူရှ မြက်ဖြင့် အားလုံးကို ဝိုင်းပတ်စေကာ၊ ထို့နောက် ဒರ್ಭမြက်ပေါ်တွင် အမည်နှင့် ဂိုတ်ရ (မျိုးရိုး) ကို ရွတ်ဆိုလျက် အర్పဏပြုရမည်။

Verse 104

तेषु दर्भेषु तं हस्तं विमृज्याल्लेपभागिनां । तथैव च जपं कुर्यात्पुनः प्रत्यवनेजनम्

လိမ်းကျန်အညစ်အကြေးနှင့် ထိတွေ့သွားသော လက်ကို ဒರ್ಭမြက်ပေါ်တွင် သုတ်ရှင်းစေ။ ထို့နောက် အတူတူသောနည်းဖြင့် ဇပ (japa) ကို ပြန်လည်ရွတ်ဆိုပြီး သန့်စင်ဆေးကြောခြင်း (pratyavanejana) ကို ထပ်မံပြုလုပ်စေ။

Verse 105

जलयुक्तं नमस्कृत्य गंधधूपार्चनादिभिः । एवमावाह्य तत्सर्वं वेदमंत्रैर्यथोदितैः

ရေကို ပူဇော်အနက်ဖြင့် နမස්ကာရ ပြု၍၊ နံ့သာ၊ မီးခိုး (ဓူပ)၊ အာရ္ချနာ စသည်တို့နှင့်တကွ။ ထို့သို့ သတ်မှတ်ထားသည့် ဝေဒမန်တရများအတိုင်း အားလုံးကို အာဝါဟန (ဖိတ်ခေါ်) ပြုစေ။

Verse 106

एकाग्नरेकएवाद्भिर्निर्वपेद्दर्विकां तथा । ततः कृत्वा नरो दद्यात्पितृभ्यस्तु कुशान्बुधः

မီးတစ်မီးတည်းကိုသာ သုံး၍ ရေနှင့်တကွ ဒရ္ဝိကာ (လောင်းဇွန်း) ဖြင့် နည်းတကျ အာဟုတိ ပူဇော်စေ။ ထို့နောက် ပြီးစီးသဖြင့် ပညာရှိသူသည် ပိတೃ (ဘိုးဘွားဝိညာဉ်) များထံ ကုရှမြက်ကို ဆက်ကပ်စေ။

Verse 107

ततः पिंडादिकं कुर्यादावाहनविसर्जनम् । ततो गृहीत्वा पिंडेभ्यो मात्राः सर्वाः क्रमेण तु

ထို့နောက် ပိဏ္ဍ (piṇḍa) ပူဇော်ခြင်းစသည့် ကర్మများကို အာဝါဟန (ဖိတ်ခေါ်) နှင့် ဝိသရ္ဇန (ပြန်လွှတ်) တို့နှင့်အတူ ပြုလုပ်စေ။ ထို့ပြီး ပိဏ္ဍများထဲမှ တိုင်းတာထားသော အပိုင်းအစများအား အစဉ်လိုက် ယူ၍ (ဆက်ကပ်/ဝေမျှ) စေ။

Verse 108

तानेव विप्रान्प्रथममाशयित्वा च मानवः । वर्णयन्भोजयेदन्नमिष्टं पूर्तं च सर्वदा

ထိုဝိပရ (ဗြာဟ္မဏ) များကို အရင်ဆုံး ထိုင်ခိုင်းပြီး လူသည် အမြဲတမ်း အစာအဟာရဖြင့် ဧည့်ခံကျွေးမွေးစေ—အိဋ္ဌ (iṣṭa: ယဇ్ఞပူဇော်သဒ္ဒါ) နှင့် ပူရ္တ (pūrta: အများပြည်သူအလှူ) နှစ်မျိုးလုံးပါဝင်စေ—ထို့ပြင် လေးစားစွာ သူတို့၏ဂုဏ်တရားကို ချီးမွမ်းဖော်ပြစေ။

Verse 109

वर्जयेत्क्रोधपरतां स्मरन्नारायणं हरिम् । तृप्तान्ज्ञात्वा पुनः कुर्याद्विकिरं सार्ववर्णिकं

နာရာယဏ၊ ဟရီကို သတိရလျက် ဒေါသအာဏာအောက် မကျရ။ အားလုံး စိတ်ကျေနပ်ပြီဟု သေချာသိပြီးနောက် ပူဇော်အစာကို အတန်းအစားအားလုံးသို့ မ偏မလွဲ ထပ်မံဝေငှရ။

Verse 110

विधृत्य सोदकं त्वन्नं सतिलं प्रक्षिपेद्भुवि । आचांतेषु पुनर्दद्याज्जलं पुष्पाक्षतोदकम्

ရေနှင့် နှမ်းရောထားသော အစာကို ကိုင်ယူကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပစ်ချ/အပ်နှံရ။ ထို့နောက် အာစမန (ရေစုပ်သန့်စင်) ပြုပြီး ပန်းနှင့် မကွဲသော ဆန်စေ့တို့ရောထားသည့် ရေကို ထပ်မံ ပူဇော်ရ။

Verse 111

स्वधावाचनकं सर्वं पिंडोपरि समाचरेत् । देवाद्यंतं प्रकुर्वीत श्राद्धनाशोन्यथा भवेत्

ပိဏ္ဍ (funeral offering) အပေါ်တွင် “စွဝဓာ” မန္တရဖတ်ဆိုမှု အားလုံးကို ပြုလုပ်ရ။ ဒေဝတားတို့မှ စ၍ အဆုံးတိုင်အောင် အစဉ်လိုက် ဆောင်ရွက်ရ; မဟုတ်လျှင် ရှရာဒ္ဓ ပူဇော်ပွဲ ပျက်စီးသွားမည်။

Verse 112

विसृज्य विप्रान्प्रणतस्तेषां कृत्वा प्रदक्षिणम् । दक्षिणांदिशमाकांक्षन्पितॄनुद्दिश्य मानवः

ဗြာဟ္မဏများကို ဂုဏ်ပြု၍ နမස්ကာရပြုကာ ပရဒက္ခိဏ (ဝန်းလှည့်) လုပ်ပြီး လေးစားစွာ နှုတ်ဆက်ထွက်ခွာရ။ ထို့နောက် တောင်ဘက်သို့ စိတ်ညွှန်ကာ ပိတೃ (ဘိုးဘွား) များကို ရည်ညွှန်း၍ ကర్మကို ဆောင်ရွက်ရ။

Verse 113

दातारो नोभिवर्द्धंतां वेदाः सन्ततिरेव च । श्रद्धा च नो मा व्यगमद्बहुदेयं च नोस्त्विति

ကျွန်ုပ်တို့၏ ဒါနရှင်များ တိုးပွားပါစေ; ကျွန်ုပ်တို့ ထိန်းသိမ်းထားသော ဝေဒများ ရွှင်လန်းတိုးတက်ပါစေ; ကျွန်ုပ်တို့၏ မျိုးဆက်လည်း ဆက်လက်တည်တံ့ပါစေ။ ကျွန်ုပ်တို့၏ သဒ္ဓါ (śraddhā) မလျော့ပါစေနှင့်၊ အမြဲတမ်း များစွာ လှူဒါန်းနိုင်စေပါ—ဤသို့ ဆုတောင်း၏။

Verse 114

अन्नं च नो बहुभवेदतिथींश्च लभेमहि । याचितारश्च नः संतु मा च याचिष्म कंचन

ကျွန်ုပ်တို့တွင် အစာအဟာရ ပေါများစွာ ရှိစေ၍ ဧည့်သည်အာဂန္တုကများကိုလည်း လက်ခံရစေပါ။ ကျွန်ုပ်တို့ထံ တောင်းခံသူများ ရှိစေသော်လည်း၊ ကျွန်ုပ်တို့သည် မည်သူ့ထံမှမျှ မတောင်းစားရစေပါနှင့်။

Verse 115

एतदग्निमतः प्रोक्तमन्वाहार्यं तु पार्वणं । यथेंदुसंक्षये तद्वदन्यत्रापि निगद्यते

သန့်ရှင်းသော မီးပူဇော်ပညာရှင်များက ဤသို့ သင်ကြားထားသည်—အန်ဝါဟာရျ ပူဇော်သကာသည်ပင် ပါဝဏ ရိတုဖြစ်၏။ လ၏ အလင်းလျော့ချိန်၌ သတ်မှတ်ထားသကဲ့သို့၊ အခြားအခါများတွင်လည်း ထိုနည်းတူ အကျုံးဝင်ကြောင်း ဆိုထားသည်။

Verse 116

पिंडांस्तु गोजविप्रेभ्यो दद्यादग्नौ जलेपि वा । वप्रांते वाथ विकिरेदापोभिरथ वापयेत्

ပိဏ္ဍ (ထမင်းလုံး) များကို နွားများ၊ တိရစ္ဆာန်များနှင့် ဗြာဟ္မဏများအား ပေးလှူရမည်။ သို့မဟုတ် မီးထဲသို့၊ သို့မဟုတ် ရေထဲသို့ပင် ပစ်ချနိုင်သည်။ သို့မဟုတ် မြေတောင်/ကမ်းနားအစွန်းတွင် ဖြန့်ချနိုင်သကဲ့သို့၊ ရေနှင့်ဖျော်၍ ပျော်ဝင်စေကာ လွှတ်ပေးနိုင်သည်။

Verse 117

पत्नीं तु मध्यमं पिंडं प्राशयेद्विनयान्विताम् । आधत्त पितरो गर्भं पुत्रसंतानवर्द्धनं

အရှက်သိက္ခာနှင့် ယဉ်ကျေးသဘောပါသော ဇနီးအား အလယ်ပိဏ္ဍကို စားစေရာ၏။ ထိုအခါ ပိတೃ (ဘိုးဘွား) များက သားသမီးနှင့် မျိုးဆက်တိုးပွားစေသော ကိုယ်ဝန်တည်ခြင်းကို ကောင်းချီးပေးကြသည်။

Verse 118

तावन्निर्वापणं तिष्ठेद्यावद्विप्रा विसर्जिताः । वैश्वदेवं ततः कुर्यान्निवृत्तः पितृकर्मणः

ဗြာဟ္မဏများကို လေးစားစွာ ပြန်လွှတ်ပြီးသည့်အထိ နိရ္ဝာပဏ ပူဇော်သကာကို ထိုနေရာ၌ပင် ထားရှိရမည်။ ထို့နောက် ပိတೃကမ္မ ပြီးဆုံး၍ ဝိုင်ශ්ဝဒေဝ ပူဇော်မှုကို ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 119

इष्टैः सह ततः शांतो भुंजीत पितृसेवितम् । पुनर्भोजनमध्वानं यानमायासमैथुनम्

ထို့နောက် စိတ်ငြိမ်သက်၍ မိမိချစ်ခင်သူများနှင့်အတူ ပိတೃ (ဘိုးဘွား) ကိုပူဇော်၍ ဆက်ကပ်ထားသော အစာကို သုံးဆောင်ရမည်။ ထို့နောက် ထပ်မံစားသောက်ခြင်း၊ ခရီးသွားခြင်း၊ ယာဉ်စီးသွားလာခြင်း၊ အလွန်အကျွံပင်ပန်းခြင်းနှင့် မေထုန်ကို ရှောင်ကြဉ်ရမည်။

Verse 120

श्राद्धकृच्छ्राद्धभुग्यो वा सर्वमेतद्विवर्जयेत् । स्वाध्यायं कलहं चैव दिवास्वप्नं च सर्वदा

ရှာဒ္ဓကို ပြုလုပ်နေသူဖြစ်စေ ရှာဒ္ဓအစာကို သုံးဆောင်နေသူဖြစ်စေ ဤတားမြစ်ချက်များအားလုံးကို ရှောင်ကြဉ်ရမည်။ ထို့ပြင် အမြဲတမ်း စွဝါဓျာယ (ဝေဒပဋ္ဌာန်း)၊ အငြင်းပွားခြင်းနှင့် နေ့ခင်းအိပ်ခြင်းကိုလည်း မပြုရ။

Verse 121

अनेन विधिना श्राद्धं त्रिवर्गस्येह निर्वपेत् । कन्या कुंभ वृषस्थेर्के कृष्णपक्षेषु सर्वदा

ဤသတ်မှတ်ထားသောနည်းလမ်းအတိုင်း ဤလောက၌ တြိဝರ್ಗ (ဓမ္မ၊ အර්ထ၊ ကာမ) ကို အားပေးသော ရှာဒ္ဓကို ပြုလုပ်ရမည်။ ထို့ပြင် နေသည် ကန్యာ၊ ကုಂಭ သို့မဟုတ် ဝೃಷഭ ရာသီ၌ ရှိစဉ် အမြဲတမ်း ကృష్ణပက္ခ (လဆုတ်) တွင် ပြုလုပ်သင့်သည်။

Verse 122

यत्रयत्र प्रदातव्यं सपिंडीकरणात्मकम् । तत्रानेन विधानेन देयमग्निमता सदा

စပိဏ္ဍီကရဏ (sapiṇḍīkaraṇa) ပူဇော်ပွဲနှင့် ဆက်စပ်သော ပူဇော်အလှူကို ပေးရမည့်နေရာတိုင်းတွင်၊ သန့်ရှင်းသောမီးကို ထိန်းသိမ်းထားသူက ဤသတ်မှတ်နည်းလမ်းအတိုင်း အမြဲပေးအပ်ရမည်။

Verse 123

अतः परं प्रवक्ष्यामि ब्रह्मणा यदुदीरितम् । श्राद्धं साधारणं नाम भुक्तिमुक्तिफलप्रदम्

ယခုမှစ၍ ဘြဟ္မာက ကြေညာခဲ့သည့်အရာကို ငါဆိုပြမည်။ ‘သာဓာရဏ’ ဟုခေါ်သော ရှာဒ္ဓသည် လောကီအာနန္ဒ (ဘုက္တိ) နှင့် လွတ်မြောက်ခြင်း (မုက္တိ) နှစ်မျိုးလုံး၏ အကျိုးကို ပေးတတ်သည်။

Verse 124

अयने विषुवे चैव अमावस्यार्कसंक्रमे । अमावस्याष्टका कृष्णपक्ष पंचदशीषु च

အယန (နေအလှည့်ကာလ) နှင့် ဗိသုဝ (ညီမျှနေ့) တို့တွင်၊ အမావัสယာ (လကွယ်) တိထိ၌၊ နေ၏ ရာသီပြောင်းဝင်ခြင်း (သင်္ကရမဏ) အချိန်၌၊ အဋ္ဌကာ ပူဇာကာလ၌၊ ထို့ပြင် ကృష్ణပက္ခ ပဉ္စဒသီ တိထိ၌လည်း—ဤကာလများသည် အထူးသန့်ရှင်းမြတ်စွာ အရေးကြီးသည်။

Verse 125

आर्द्रा मघा रोहिणीषु द्रव्यब्राह्मणसंगमे । गजच्छायाव्यतीपाते विष्टिवैधृतिवासरे

အာဒြာ၊ မဃာ၊ ရိုဟိဏီ နက္ခတ်များ၌; ဓနနှင့် ဘြာဟ္မဏ တို့ဆုံစည်းသည့် အကြောင်းအရာပေါ်ပေါက်ရာ၌; ဂဇချာယာ နှင့် ဗျတီပာတ ဟုခေါ်သော အမင်္ဂလာကာလများ၌; ထို့ပြင် ဝိဋ္ဌိ (ဘဒြာ) နှင့် ဝိုင်ဓြတိ ရက်များ၌—ဤကာလများသည် မင်္ဂလာကိစ္စများအတွက် မသင့်တော်ဟု သတ်မှတ်ကြသည်။

Verse 126

वैशाखस्य तृतीयायां नवमीकार्तिकस्य च । पंचदशी तु माघस्य नभस्ये च त्रयोदशी

ဝိုင်ရှာခ လ၏ တတိယ တိထိ၊ ကာတိက လ၏ နဝမ တိထိ၊ မာဃ လ၏ ပဉ္စဒသီ တိထိ၊ နှင့် နဘသ လ၏ တြယောဒသီ တိထိ—ဤတို့သည် သတ်မှတ်ထားသော သန့်ရှင်းမြတ်သော နေ့ရက်များ ဖြစ်သည်။

Verse 127

युगादयः स्मृता ह्येताः पितॄपक्षोपकारिकाः । तथा मन्वंतरादौ च देयं श्राद्धं विजानता

ယုဂအစများဖြင့် စတင်သော ဤအခါအခွင့်များကို ပိတೃပက္ခ (ဘိုးဘွားအောက်မေ့ကာလ) အတွက် အကျိုးပြုသည်ဟု မှတ်သားထားကြသည်။ ထို့အတူ မန္ဝန္တရ အစ၌လည်း သိနားလည်သူသည် ရှရဒ္ဓ ကို ပူဇာအဖြစ် ဆက်ကပ်ရမည်။

Verse 128

अश्वयुङ्नवमी चैव द्वादशी कार्तिके तथा । तृतीया चैत्रमासस्य तथा भाद्रपदस्य च

ထို့ပြင် အာရှဝယုဇ လ၏ နဝမ တိထိ၊ ကာတိက လ၏ ဒွာဒသီ တိထိ၊ ချိုင်တြ လ၏ တတိယ တိထိ၊ ထို့အတူ ဘာဒြပဒ လ၏ တတိယ တိထိတို့လည်း—အထူးသတိပြုရမည့် နေ့ရက်များ ဖြစ်သည်။

Verse 129

फाल्गुनस्य त्वमावास्या पौषस्यैकादशी तथा । आषाढस्यापि दशमी माघमासस्य सप्तमी

ဖာလ္ဂုဏ လ၏ အမావသျာနေ့၊ ထို့အတူ ပေါဿ လ၏ ဧကာဒသီနေ့၊ အာဿာဍ လ၏ ဒသမီနေ့၊ နှင့် မာဃ လ၏ သပ္တမီနေ့။

Verse 130

श्रावणे चाष्टमी कृष्णा तथाषाढी च पूर्णिमा । कार्तिकी फाल्गुनी चैवा ज्येष्ठे पंचदशी सिता

ရှရဝဏ လတွင် ကృష్ణပက္ခ၏ အဋ္ဌမီနေ့၊ အာဿာဍ လတွင် ပုဏ္ဏမီနေ့၊ ထို့အတူ ကာရ္တိကနှင့် ဖာလ္ဂုဏ လများ၌လည်းကောင်း၊ ဇျေဋ္ဌ လတွင် သုက္လပက္ခ၏ ပဉ္စဒသီနေ့—ဤတို့သည် သတ်မှတ်ထားသော ပဝိသုဒ္ဓ တိထိများ ဖြစ်သည်။

Verse 131

मन्वंतरादयस्त्वेता दत्तस्याक्षयकारिकाः । पानीयमप्यत्र तिलैर्विमिश्रं दद्यात्पितृभ्यः प्रयतो मनुष्यः

မန်ဝန္တရ အစရှိသော ဤကర్మများသည် ပေးလှူသမျှကို အက္ခယ (မကုန်မခန်း) ဖြစ်စေသည်။ ဤနေရာ၌လည်း ကြိုးစားသတိရှိသူသည် ပိတೃတို့အား နှမ်းရောရေတောင် ပူဇော်အပ်သည်။

Verse 132

श्राद्धं कृतं तेन समास्सहस्रं रहस्यमेतत्पितरो वदंति । वैशाख्यामुपवासेषु तथोत्सवमहालये

ပိတೃတို့က ဤလျှို့ဝှက်အရာကို ဆိုကြသည်—ဤသို့ပြုသူသည် အနှစ်တစ်ထောင်တိုင်အောင် ရှရဒ္ဓ ပြုခဲ့သကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။ အထူးသဖြင့် ဝိုင်ရှာခ လ၏ ဥပဝါသများ၌လည်းကောင်း၊ ပွဲတော်မဟာလယ၌လည်းကောင်း။

Verse 133

तीर्थायतनगोष्ठेषु द्वीपोद्यानगृहेषु च । विविक्तेषूपलिप्तेषु श्राद्धं देयं विजानता

သိမြင်သူသည် တိရ္ထ (ဘုရားဖူး) နေရာများ၊ သာသနာတော်အာယတနများနှင့် စုဝေးခန်းမများ၊ ကျွန်းများ၊ ဥယျာဉ်များနှင့် အိမ်များ၌—အထူးသဖြင့် တိတ်ဆိတ်၍ သန့်စင်အောင် လိမ်းပတ်ထားသော နေရာများ၌—ရှရဒ္ဓကို ပေးအပ်ရမည်။

Verse 134

विप्रान्पूर्वेपरेचाह्नि विनीतात्मानि मंत्रयेत् । शीलवृत्तगुणोपेतान्वयोरूपसमन्वितान्

နံနက်ပိုင်းနှင့် ထပ်မံ၍ မွန်းလွဲပိုင်းတွင် စည်းကမ်းသေချာ၍ စိတ်နှိမ့်ချသော ဗြာဟ္မဏများနှင့် တိုင်ပင်သင့်သည်—သီလအကျင့်ကောင်း၊ မှန်ကန်သော အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းနှင့် ဂုဏ်သတ္တိများပြည့်စုံကာ ရင့်ကျက်မှုနှင့် ဂုဏ်သိက္ခာရှိသော ရုပ်ရည်ကို ပိုင်ဆိုင်သူများဖြစ်သည်။

Verse 135

द्वौ दैवे पितृकृत्ये त्रीनेकैकमुभयत्र वा । भोजयेत्सुसमृद्धोपि न प्रकुर्वीत विस्तरम्

ဒေဝကိစ္စ၌ ဗြာဟ္မဏ ၂ ဦးကို အာဟာရပေးရမည်၊ ပိတೃကိစ္စ၌ ၃ ဦးကို ပေးရမည်—သို့မဟုတ် နှစ်ဖက်စလုံးတွင် တစ်ဦးစီ၊ သို့မဟုတ် နှစ်ကိစ္စပေါင်း၍ တစ်ဦးတည်းလည်း ဖြစ်နိုင်သည်။ အလွန်ချမ်းသာသော်လည်း ဧည့်ခံပွဲကို အလွန်ကြီးကျယ်ပြသမှုအဖြစ် မပြုလုပ်သင့်။

Verse 136

विश्वेदेवान्यवैः पुष्पैरभ्यर्च्यासनपूर्वकं । पूरयेत्पात्रयुग्मं तु स्थाप्यं दर्भपवित्रके

အာသန (ထိုင်ရာ) ကို အရင်တင်ပူဇော်ပြီး ယဝ (ဘားလီ) နှင့် ပန်းများဖြင့် ဝိශ්ဝေဒေဝများကို စည်းကမ်းတကျ အဘိယာဉ်ပူဇော်ရမည်။ ထို့နောက် ပാത്രနှစ်လုံးကို ပြည့်အောင်ဖြည့်၍ သန့်စင်ထားသော ဒರ್ಭ/ကူရှာမြက် (ပဝိတ্ৰက) ပေါ်တွင် တင်ထားရမည်။

Verse 137

शन्नोदेवीत्यपः कुर्याद्यवोसीति यवानपि । गंधपुष्पैस्तु संपूज्य विश्वान्देवान्प्रतिन्यसेत्

“śaṃ no devīḥ” မန္တရကို ရွတ်ဆို၍ ရေကို သင်္ကာရ (သန့်စင်သက္ကာ) ပြုရမည်၊ “yavosī” မန္တရကို ရွတ်ဆို၍ ယဝ (ဘားလီ) ကိုလည်း ထိုနည်းတူ သင်္ကာရပြုရမည်။ ထို့နောက် အနံ့သာနှင့် ပန်းများဖြင့် ကောင်းစွာပူဇော်ပြီး ဝိශ්ဝေဒေဝများကို တည်ထောင်/အာဝါဟန ပြုရမည်။

Verse 138

विश्वेदेवास इत्याभ्यामावाह्य विकिरेद्यवान् । यवोसि धान्यराजस्त्वं वारुणो मधुमिश्रितः

“Viśvedevāsa…” ဟူ၍အစပြုသော မန္တရနှစ်ပုဒ်ဖြင့် အာဝါဟနပြု၍ ထို့နောက် ယဝ (ဘားလီ) ကို ဖြန့်ကြဲရမည်။ (ဆိုရမည်) “သင်သည် ယဝ—သီးနှံတို့၏ မင်း; သင်သည် ဝရုဏ၏ အပူဇာ၊ ပျားရည်နှင့် ရောနှောထားသော အရာဖြစ်၏။”

Verse 140

अभ्यर्च्य गंधाद्युत्सृज्य पितृयज्ञं समारभेत् । दर्भासनादि कृत्वादौ त्रीणि पात्राणि चार्चयेत्

အရင်ဦးစွာ အာရ္ချနာ (ပူဇော်ခြင်း) ပြု၍ နံ့သာစသည်တို့ကို ခွဲထားပြီးနောက် ပိတೃယဇ္ဈ (ဘိုးဘွားပူဇော်ပွဲ) ကို စတင်ရမည်။ အစတွင် ဒರ್ಭမြက်အာသနနှင့် စီစဉ်မှုများ ပြုလုပ်ပြီး ပാത്രသုံးလုံးကို သန့်စင်သက္ကာပြု၍ ပူဇော်ရမည်။

Verse 141

सपवित्राणि कृत्वादौ शन्नोदेवीत्यपः क्षिपेत् । तिलोसीति तिलान्कुर्याद्गन्धपुष्पादिकं पुनः

အစဦးတွင် ပဝိတ္တရ (သန့်စင်ရေး လက်စွပ်/ကြိုး) ကို ပြင်ဆင်ပြီး “śaṃ no devīḥ” မန္တရဖြင့် ရေကို ဖျန်းရမည်။ ထို့နောက် “tilosī” မန္တရဖြင့် နှမ်းစေ့ကို ထား၍ နံ့သာ၊ ပန်း စသည်တို့ကို ထပ်မံ အర్పဏာပြုရမည်။

Verse 142

पात्रं वनस्पतिमयं तथा पर्णमयं पुनः । राजतं वा प्रकुर्वीत तथा सागरसंभवम्

အပင်အနှံ့မှ ထုတ်လုပ်သော ပစ္စည်းဖြင့် ပാത്രကို ပြုလုပ်ရမည်၊ သို့မဟုတ် ရွက်ပေါင်းဖြင့် ပြုလုပ်သော ပാത്രကိုလည်း ပြင်ဆင်ရမည်။ မဟုတ်လျှင် ငွေပാത്രကို ပြုလုပ်နိုင်ပြီး၊ ထို့အတူ ပင်လယ်မှ ထွက်ပေါ်သော ပစ္စည်းဖြင့်လည်း ပြုလုပ်နိုင်သည်။

Verse 143

सौवर्णं राजतं ताम्रं पितॄणां पात्रमुच्यते । रजतस्य कथा वापि दर्शनं दानमेव च

ပိတೃ (ဘိုးဘွား) များအတွက် ရွှေ၊ ငွေ၊ ကြေးနီ ပാത്രများကို သင့်တော်သည်ဟု ဆိုထားသည်။ အမှန်တကယ် ငွေအကြောင်း ပြောဆိုခြင်း၊ ငွေကို မြင်ခြင်း၊ သို့မဟုတ် ငွေကို ဒါနပြုခြင်းပင် ကိုယ်တိုင်ပင် ကုသိုလ်ဖြစ်သည်။

Verse 144

राजतैर्भाजनैरेषां पितॄणां रजतान्वितैः । वार्यपि श्रद्धया दत्तमक्षयायोपकल्पते

ငွေပാത്രများဖြင့်၊ ငွေဖြင့် အလှဆင်ထားသော ပാത്രများတွင် ပိတೃများထံ သဒ္ဓါဖြင့် ပေးအပ်သော ရေတောင်မှ မပျက်မယွင်းသော ကုသိုလ်အဖြစ် ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

Verse 145

अद्यापि पितृपात्रेषु पितॄणां राजतान्वितम् । शिवनेत्रोद्भवं यस्मादुत्तमं पितृवल्लभम्

ယနေ့တိုင်အောင် ပိတೃတို့အား ပူဇော်သည့် ပိတೃပാത്രများတွင် ငွေကို ထည့်သုံးကြသည်။ ငွေသည် ရှိဝ၏ မျက်စိမှ ပေါ်ထွန်းလာသည်ဟု ဆိုကြသဖြင့် ထူးမြတ်၍ ဘိုးဘွားပိတೃတို့ အလွန်ချစ်မြတ်နိုးသည့်အရာဟု သတ်မှတ်ကြသည်။

Verse 146

एवं पात्राणि संकल्प्य यथालाभं विमत्सरः । या दिव्येति पितुर्नाम गोत्रे दर्भान्करे न्यसेत्

ဤသို့ ရရှိသမျှအတိုင်း ပူဇော်ပാത്രများကို စီမံပြင်ဆင်၍ မနာလိုစိတ်ကင်းစွာ၊ လက်ထဲတွင် ကုရှ/ဒರ್ಭ မြက်ကို ထားကာ ဖခင်၏ အမည်နှင့် ဂိုထ္ရကို ရွတ်ဆိုပြီး “ယာ ဒိဗ္ယာ” ဟူသော မန္တရဖြင့် နိယာသ ပြုရမည်။

Verse 147

पितॄनावाहयिष्यामि तथेत्युक्तः स तैः पुनः । उशंतस्त्वा तथायन्तु ऋग्म्यामावाहयेत्पितॄन्

သူက “ပိတೃတို့ကို ငါ အာဝါဟန ပြုမည်” ဟု ဆို၏။ ထို့နောက် သူတို့က ထပ်မံညွှန်ကြားသဖြင့် “သင်တို့အပေါ် စိတ်ကြည်နူး၍ ဤနေရာသို့ လာကြပါစေ” ဟု ရွတ်ဆိုကာ၊ ဤသို့ ရိဂ်မంత్రများဖြင့် ပိတೃတို့ကို အာဝါဟန ပြုရမည်။

Verse 148

या दिव्येत्यर्घ्यमुत्सृज्य दद्याद्गंधादिकं ततः । वस्त्रोत्तरं दर्भपूर्वं दत्वा संश्रयमादितः

“ယာ ဒိဗ္ယာ…” မန္တရဖြင့် အရ္ဃျ (ပူဇော်ရေ) ကို ဆက်ကပ်ပြီးနောက်၊ အနံ့သာနှင့် အခြားပူဇော်ပစ္စည်းများကို ဆက်ကပ်ရမည်။ ထို့နောက် ဒರ್ಭမြက်ကို အရင်ထားပြီး အပေါ်ဝတ် (အုတ်တရ) ကို ဆက်ကပ်ကာ၊ အစမှစ၍ ရိုသေစွာ အာश्रယ/ရှరణ ကို ခံယူရမည်။

Verse 149

पितृपात्रे निधायाथ न्युब्जमुत्तरतो न्यसेत् । पितृभ्यः स्थानमसीति निधाय परिवेषयेत्

ထို့နောက် ပိတೃပാത്രထဲတွင် ထည့်ထားပြီး ပူဇော်အရာကို မြောက်ဘက်သို့ တင်ထားရမည်။ “ဤသည် ပိတೃတို့၏ အာသန ဖြစ်သည်” ဟု သံကల్ప ပြုကာ၊ ထို့အတိုင်း ပူဇော်ပစ္စည်းများကို ဆက်ကပ်၍ စီမံပေးရမည်။

Verse 150

तत्रापि पूर्वतः कुर्यादग्निकार्यं विमत्सरः । उभाभ्यामपि हस्ताभ्यामाहृत्य परिवेषयेत्

ထိုနေရာ၌လည်း မနာလိုစိတ်ကင်း၍ အရင်ဆုံး သန့်ရှင်းသော မီး (အဂ္နိ) နှင့်ဆိုင်သော ကర్మပွဲများကို ပြုလုပ်ရမည်။ ထို့နောက် လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ပူဇော်အစာကို ယူဆောင်ကာ သင့်တော်သကဲ့သို့ ဝေငှပေးရမည်။

Verse 151

उशन्तस्त्वेति तं दर्भं पाणिभक्तं विशेषतः । गुणान्वितैश्च शाकाद्यैर्नानाभक्ष्यैस्तथैव च

“ဥရှန္တස්တွေ”—ဟူ၍ “သင်တို့အား နှစ်သက်စေပါစေ” လို့ဆိုကာ၊ ဒರ್ಭမြက်ကို လက်ဖြင့် အထူးဂရုစိုက်၍ ပူဇော်တင်ပြကြသည်။ ထို့အပြင် ကောင်းမွန်စွာပြင်ဆင်ထားသော ဟင်းသီးဟင်းရွက်များနှင့် အစားအစာမျိုးစုံကိုလည်း တင်ပြကြသည်။

Verse 152

अन्नं च सदधिक्षीरं गोघृतं शर्करान्वितं । मासं प्रीणाति वै सर्वान्पितॄनित्याह पद्मजः

ထမင်းအစာကို ဒဿိ (ယို) နှင့် နို့တို့နှင့်တကွ၊ နွားဂျီ (ဂိုဃృత) နှင့် သကြားပါဝင်အောင် ပူဇော်လျှင်—တစ်လပတ်လုံး ပိတೃ (ဘိုးဘွားဝိညာဉ်) အားလုံးကို အမှန်တကယ် တင်းတိမ်စေသည်ဟု ပဒ္မဇ (ဗြဟ္မာ) မိန့်တော်မူ၏။

Verse 153

द्वौ मासौ मत्स्यमांसेन त्रीन्मासान्हारिणेन तु । औरभ्रेणाथ चतुरः शाकुनेनाथ पंच वै

ငါးအသားဖြင့် (ပိတೃတို့၏) တင်းတိမ်မှုသည် နှစ်လတိုင်တိုင်ရှိ၏။ သမင်အသားဖြင့် သုံးလ၊ သိုးအသားဖြင့် လေးလ၊ ငှက်အသားဖြင့် ငါးလ အမှန်တကယ်ရှိ၏။

Verse 154

वाराहस्य तु मांसेन षण्मासं तृप्तिरुत्तमा । सप्तलोहस्य मांसेन तथाष्टावाजकेन तु

ဝရားဟ (တောဝက်) အသားဖြင့် ခြောက်လတိုင်တိုင် အထူးကောင်းမွန်သော တင်းတိမ်မှု ရရှိ၏။ စပ္တလိုဟာ အမည်ရှိသော သတ္တဝါအသားဖြင့် ခုနစ်လ၊ အာဇက (ဆိတ်/ဘကာ) အသားဖြင့် ရှစ်လတိုင်တိုင် ဖြစ်၏။

Verse 155

पृषतस्य तु मांसेन तृप्तिर्मासान्नवैव तु । दशमासांश्च तृप्यंते वराहमहिषामिषैः

အစက်အပြောက်ရှိသော သမင် (ပṛṣata) ၏ အသားကို စားသော် ကိုးလတိုင်တိုင် တင်းတိမ်စိတ်ရှိ၏။ ဝက်တောနှင့် ကျွဲ၏ အသားကို စားသော် ဆယ်လတိုင်တိုင် တင်းတိမ်စိတ်ရှိ၏။

Verse 156

शशकूर्मयोस्तु मांसेन मासानेकादशैव तु । संवत्सरं तु गव्येन पयसा पायसेन वा

ယုန် သို့မဟုတ် လိပ်၏ အသားကို စားသော် (ပြစ်လျော့ပေးသည့် ပရာယရှ္စိတ္တ) ကာလသည် ဆယ့်တစ်လ ဖြစ်၏။ သို့ရာတွင် နွား၏ အကျိုးတရား—နို့ သို့မဟုတ် ပာယသ (နို့ထမင်းချို)—ကို သုံးသော် တစ်နှစ်ပြည့်တိုင် ရှည်လျား၏။

Verse 157

सौकरेण तु तृप्यंते मासान्पंचदशैव तु । वार्ध्रीणसस्य मांसेन तृप्तिर्द्वादशवार्षिकी

ဝက်တော၏ အသားဖြင့် ဆယ့်ငါးလတိုင်တိုင် တင်းတိမ်စိတ်ရှိ၏။ vārdhrīṇasa ၏ အသားဖြင့်မူ ဆယ့်နှစ်နှစ်တိုင်တိုင် တင်းတိမ်စိတ်တည်၏။

Verse 158

कालशाकेन चानंत्यं खड्गमांसेन चैव हि । यत्किंचिन्मधुना मिश्रं गोक्षीरं दधिपायसम्

ထို့အတူ kālaśāka ဟင်းရွက်ကို စားခြင်းနှင့် ကြံ့၏ အသားကို စားခြင်းတို့ကြောင့်လည်း အဆုံးမရှိသော အပြစ် (ပာပ) ဖြစ်၏။ ထို့ပြင် ပျားရည်နှင့် ရောနှောထားသမျှ—နွားနို့နှင့် dadhi-pāyasa (ဒဓိဖြင့်ချက်သော ချိုမြိန်အစာ)—ကို သုံးခြင်းလည်း ထိုသို့ပင် ဖြစ်၏။

Verse 159

दत्तमक्षयमित्याहुः पितरः पूर्वदेवताः । स्वाध्यायं श्रावयेत्पित्र्यं पुराणान्यखिलानि च

ပိတೃတို့—ရှေးဟောင်း ဒေဝတားများ—က “နည်းလမ်းမှန်ကန်စွာ ပေးသော ဒါနသည် အက္ခယ (မပျက်မယွင်း) ဖြစ်၏” ဟု ဆိုကြ၏။ ထို့ကြောင့် ပိတೃတို့အတွက် ပိတೃယ ဆွာဓျာယကို ရွတ်ဖတ်ကြားနာစေ၍ ပုရာဏ အားလုံးကိုလည်း ဖတ်ကြားနာစေသင့်၏။

Verse 160

ब्रह्मविष्ण्वर्करुद्राणां स्तवानि विविधानि च । इंद्रेशसोमसूक्तानि पावमानीश्च शक्तितः

ထိုနေရာ၌ ဗြဟ္မာ၊ ဗိဿနု၊ နေမင်းနှင့် ရုဒြာတို့အား ချီးမွမ်းသီချင်းမျိုးစုံရှိ၏။ ထို့ပြင် အိန္ဒြ၊ ဣဿ၊ သောမတို့သို့ ရည်ညွှန်းသော စူက္တများနှင့် ပာဝမာနီ မန္တရများလည်း ရှိပြီး၊ တစ်ပုဒ်ချင်းစီသည် မိမိသင့်တော်သော အာနုဘော်နှင့် အကျိုးသက်ရောက်မှုအတိုင်း ဖြစ်၏။

Verse 161

बृहद्रथंतरं तत्र ज्येष्ठसामाथ रौरवं । तथैव शांतिकाध्यायं मधुब्राह्मणमेव च

ထိုနေရာ၌ ဘೃಹဒ္ရထန္တရ၊ ဇျေဋ္ဌသာမန် နှင့် ရော်ရဝ ကို ရွတ်ဖတ်ကြ၏။ ထို့အတူ သာန္တိ (ငြိမ်းချမ်းစေခြင်း) အခန်းနှင့် မဓု-ဗြာဟ္မဏ ကိုလည်း ရွတ်ဖတ်ကြ၏။

Verse 162

मण्डलब्राह्मणं तद्वत्प्रीतिकारि च यत्पुनः । विप्राणामात्मनश्चापि तत्सर्वं समुदीरयेत्

ထိုနည်းတူ မဏ္ဍလနှင့် ဆိုင်သော ဗြာဟ္မဏ အစရှိသမျှကိုလည်း စနစ်တကျ ရွတ်ဖတ်ရမည်။ ထို့ပြင် ပျော်ရွှင်ကြည်နူးမှုကို ဖြစ်စေသော အရာအားလုံးကို ဗြာဟ္မဏတို့အတွက်လည်း၊ မိမိအတွက်လည်း စုံလင်စွာ ထုတ်ဖော်ရွတ်ဆိုရမည်။

Verse 163

भारताध्ययनं कार्यं पितॄणां परमप्रियं । भुक्तवत्सु च विप्रेषु भोज्यतोयादिकं नृप

အို မင်းကြီး၊ ဘာရတ (မဟာဘာရတ) ကို လေ့လာ/ရွတ်ဖတ်ရမည်၊ အကြောင်းမှာ ၎င်းသည် ပိတೃ (ဘိုးဘွားဝိညာဉ်) တို့အတွက် အလွန်ချစ်မြတ်နိုးရာ ဖြစ်သည်။ ဗြာဟ္မဏတို့ စားသောက်ပြီးနောက် အစာ၊ ရေ စသည့်အရာများကို ပူဇော်တင်ပြ၍ ကర్మကို ပြည့်စုံစေရမည်။

Verse 164

सार्ववर्णिकमन्नाद्यमानयेत्सावधारणं । समुत्सृजेद्भुक्तवतामग्रतो विकिरान्भुवि

အမျိုးအစား (ဝဏ္ဏ) အားလုံးအတွက် သင့်လျော်သော အစာနှင့် အခြားပစ္စည်းများကို သတိထား၍ ယူဆောင်လာရမည်။ လူတို့ စားသောက်ပြီးနောက် စားပြီးသူတို့ရှေ့ မြေပြင်ပေါ်တွင် အပိုင်းအချို့ကို လေးစားစွာ ဖြန့်ချပြီး ကျန်ရှိသမျှကို သီးခြားထားရမည်။

Verse 165

अग्निदग्धाश्च ये जीवा येप्यदग्धाः कुले मम । भूमौ दत्तेन तृप्यंतु तृप्ता यांतु परां गतिं

ငါ့မျိုးရိုးအတွင်းရှိ သတ္တဝါတို့တွင် မီးလောင်ကျွမ်းသွားသူများနှင့် မီးမလောင်သူများ အားလုံးသည် မြေပြင်ပေါ်၌ ပူဇော်ထားသော အလှူဖြင့် စိတ်ဝမ်းမြောက်၍ ပြည့်ဝကြပါစေ။ ပြည့်ဝပြီးနောက် အမြင့်ဆုံးသော အခြေအနေ (ပရမဂတိ) သို့ ရောက်ကြပါစေ။

Verse 166

येषां न माता न पिता न बंधुर्न चापि मित्रं न तथान्नमस्ति । तत्तॄप्तयेन्नं भुवि दत्तमेतत्पयातु योगाय यतो यतस्ते

မိခင်မရှိ၊ ဖခင်မရှိ၊ ဆွေမျိုးမရှိ၊ မိတ်ဆွေမရှိ၊ အစာလည်းမရှိသူတို့အတွက်—မြေပြင်ပေါ်၌ ပူဇော်ထားသော ဤအစာသည် သူတို့ကို ပြည့်ဝစေပါစေ။ သူတို့ ဘယ်နေရာမှာရှိနေပါစေ ထိုနေရာသို့ ရောက်ရှိကာ သူတို့၏ အာဟာရနှင့် ကောင်းကျိုးချမ်းသာ (ယောဂ-ခေမ) အတွက် ဖြစ်ပါစေ။

Verse 167

असंस्कृतप्रमीतानां त्यागिनां कुलभागिनां । उछिष्टभागधेयानां दर्भेषु विकिरासनं

ကူရှာမြက်ပေါ်၌ အစာအကျန်ကို ဖြန့်ကြဲခြင်းသည် သံಸ್ಕာရမပြုဘဲ သေဆုံးသူများ၊ လောကစွန့်သူ (တျာဂီ) များ၊ မျိုးရိုးအခွင့်အရေးအရ အစိတ်အပိုင်းရထိုက်သူများနှင့် အကျန်အစာသာ အပိုင်းအဖြစ်ရသူများအတွက် သတ်မှတ်ထားသော နည်းလမ်းဖြစ်သည်။

Verse 168

तृप्तान्ज्ञात्वोदकं दद्यात्सकृद्विकिरणे तथा । विप्रलिप्तमहीपृष्टे गोशकृन्मूत्रवारिणा

ဧည့်သည်တို့ ပြည့်ဝသွားကြောင်း သိပြီးနောက် ရေကို တစ်ကြိမ် ပူဇော်/ပေးရမည်။ ထို့အတူ သန့်စင်ရန် တစ်ကြိမ် ဖြန်းပက်ရမည်။ ဗြာဟ္မဏတို့အတွက် လိမ်းထားသော မြေပြင်ပေါ်တွင်မူ နွားချေးနှင့် နွားဆီး ရောစပ်ထားသော ရေဖြင့် ဖြန်းပက်သည်။

Verse 169

निधाय दर्भान्विधिवद्दक्षिणाग्रान्प्रयत्नतः । सर्ववर्णविधानेन पिंडांश्च पितृयज्ञवत्

ဒက္ခိဏဘက်သို့ ထိပ်ဖျားများညွှန်အောင် စည်းကမ်းအတိုင်း ဒರ್ಭမြက်ကို ကြိုးစား၍ စနစ်တကျ ချထားပြီးနောက်၊ သတ်မှတ်ထားသော လုပ်ထုံးလုပ်နည်း အပြည့်အစုံအတိုင်း ပိတೃယဇ္ဉ (ဘိုးဘွားပူဇော်ပွဲ) ကဲ့သို့ ပိဏ္ဍ (ထမင်းလုံး) များကိုလည်း ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 170

अवनेजनपूर्वं तु नामगोत्रं तु मानवः । उक्त्वा पुष्पादिकं दत्वा कृत्वा प्रत्यवनेजनं

အဝနေဇန (ဆေးကြောသန့်စင်) အခမ်းအနား မပြုမီ လူသည် မိမိ၏ အမည်နှင့် ဂိုတြ (မျိုးရိုး) ကို ဆိုကြားရမည်။ ထို့နောက် ပန်းစသည်တို့ကို ပူဇော်ပြီး နိဂုံးချုပ် ဆေးကြောခြင်း (ပရတျအဝနေဇန) ကို ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 171

ज्ञात्वापसव्यं सव्येन पाणिना त्रिः प्रदक्षिणं । पितृवन्मातृकं कार्यं विधिवद्दर्भपाणिना

အပသဗျ (ဘယ်ဘက်သို့) နည်းကို သိနားလည်ပြီးနောက် ဘယ်လက်ဖြင့် ပရဒက္ခိဏာ သုံးကြိမ် လှည့်ရမည်။ ထို့ပြင် မိခင်ဘက် ဘိုးဘွားများအတွက် အခမ်းအနားကိုလည်း ဖခင်ဘက်ကဲ့သို့ စည်းကမ်းတကျ၊ လက်တွင် ဒರ್ಭမြက်ကို ကိုင်၍ ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 172

दीपप्रज्वालनं तद्वत्कुर्यात्पुष्पार्चनं बुधः । तथा चांतेषु चाचम्य दद्याच्चापः सकृत्सकृत्

ထိုနည်းတူ ပညာရှိသည် မီးအိမ်ကို ထွန်းညှိ၍ ပန်းဖြင့် အာရ္ချနာ (ပူဇော်) ပြုရမည်။ ထို့အပြင် အဆုံးပိုင်းများတွင် အာချမန (ရေသောက်၍ သန့်စင်ခြင်း) ပြုပြီး ရေကို ထပ်ခါထပ်ခါ ဆက်ကပ်ရမည်။

Verse 173

तथा पुष्पाक्षतान्पश्चादक्षय्योदकमेव च । सतिलं नामगोत्रेण दद्याच्छक्त्या च दक्षिणाम्

ထို့နောက် ပန်းနှင့် အက္ခတ (မကွဲမပျက် ဆန်စေ့) ကို ဆက်ကပ်ပြီး အက္ခယျယောဒက (မကုန်ခန်းသော ရေကပ်ခြင်း) ကိုလည်း ပြုလုပ်ရမည်။ နှမ်းနှင့်အတူ အမည်၊ ဂိုတြ ကို ဆိုကြားကာ မိမိတတ်နိုင်သမျှ ဒက္ခိဏာကို ပေးလှူရမည်။

Verse 174

गोभूहिरण्यवासांसि भव्यानि शयनानि च । दद्याद्यदिष्टं विप्राणामात्मनः पितुरेव च

နွား၊ မြေယာ၊ ရွှေ၊ အဝတ်အစားနှင့် ကောင်းမွန်သော အိပ်ရာတို့ကို လှူဒါန်းရမည်။ ထို့ပြင် မိမိနှစ်သက်သည့် သို့မဟုတ် လိုလားသည့် အရာကိုလည်း မိမိနှင့် မိမိဖခင်၏ အကျိုးအတွက် ဗြာဟ္မဏများထံ ဆက်ကပ်လှူဒါန်းရမည်။

Verse 175

वित्तशाठ्येन रहितः पितृभ्यः प्रीतिमावहेत् । ततः स्वधावाचनकं विश्वेदेवेषु चोदकं

ဥစ္စာအပေါ် လိမ်လည်မှုကင်းစင်၍ ပိတೃ (ဘိုးဘွား) များကို ပီတိဖြစ်စေသင့်သည်။ ထို့နောက် ‘စွဓာ’ အာဝါဟနကို ရွတ်ဆို၍ ဝိශ්ဝေဒေဝ များထံ ရေတర్పဏ (ရေဘုဇာ) ပူဇော်ရမည်။

Verse 176

दत्वाशीः प्रतिगृह्णीयाद्द्विजेभ्योपि यथा बुधः । अघोराः पितरः संतु संत्वित्युक्तः पुनर्द्विजैः

ကောင်းချီးပေးပြီးနောက် ပညာရှိသည် ဒွိဇ (နှစ်ကြိမ်မွေး) များထံမှပင် ပြန်လည်ကောင်းချီးကို လက်ခံသင့်သည်။ ထို့နောက် ဘြာဟ္မဏများက “ပိတೃတို့သည် အဃောရ—ကြောက်မက်ဖွယ်မဟုတ်ဘဲ ကရုဏာရှိကြပါစေ၊ တထာස්တု” ဟု ထပ်မံဆိုကြသည်။

Verse 177

गोत्रं तथा वर्द्धतां तु तथेत्युक्तश्च तैः पुनः । स्वस्तिवाचनकं कुर्यात्पिंडानुद्धृत्य भक्तितः

ထို့ပြင် သူတို့က “တထာස්တု၊ သင်၏ ဂိုတြ (မျိုးရိုး) တိုးပွားပါစေ” ဟု ထပ်ဆိုသောအခါ၊ သူသည် ဘက္တိဖြင့် ပိဏ္ဍ (ဆန်လုံး) များကို မြှောက်ယူကာ စွဝஸ္တိဝာချန (မင်္ဂလာပဌာန်း) ကို ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 178

उच्छेषणं तु तत्तिष्ठेद्यावद्विप्रविसर्जनम् । ततो गृहबलिं कुर्यादिति धर्मो व्यवस्थितः

ကျန်သောအစားအစာ (ဥစ္ဆေෂဏ) ကို ဘြာဟ္မဏ ဧည့်သည်အား လေးစားစွာ ပို့ဆောင်ပြီးသည်အထိ ခွဲထားရမည်။ ထို့နောက် ဂృဟ-ဗလိ (အိမ်တွင်းပူဇော်) ကို ပြုလုပ်ရမည်—ဤသည်မှာ တည်မြဲသော ဓမ္မစည်းကမ်း ဖြစ်သည်။

Verse 179

उच्छेषणं भूमिगतमजिह्मस्याशठस्य च । दासवर्गस्य तत्पिंडं भागधेयं प्रचक्षते

ဖြောင့်မတ်၍ လိမ်လည်မှုကင်းသူက မြေပြင်ပေါ်တွင် ထားသော ကျန်အစားအစာ—ထိုအပိုင်းကို အစေခံအတန်းအစား၏ သင့်တော်သော ခွဲဝေခံစားခွင့်ဟု ကြေညာထားသည်။

Verse 180

पितृभिर्निर्मितं पूर्वमेतदाप्यायनं सदा । अव्रतानामपुत्राणां स्त्रीणामपि नराधिप

အို မင်းမြတ်၊ ဤအမြဲတမ်းထောက်ပံ့စောင့်ရှောက်သော ကုသိုလ်ကမ်းလှမ်းပွဲကို ရှေးက ပိတೃ (ဘိုးဘွား) တို့က ဝရတမရှိသူများ၊ သားမရှိသူများနှင့် မိန်းမများအတွက်တောင် သတ်မှတ်တည်ထောင်ခဲ့သည်။

Verse 181

ततः स्थानाग्रतः स्थित्वा प्रतिगृह्यांबुपात्रिकां । वाजेवाजेति च जपन्कुशाग्रेण विसर्जयेत्

ထို့နောက် သတ်မှတ်ထားသောနေရာရှေ့တွင် ရပ်ကာ ရေခွက်ကို ကိုင်ယူပြီး “ဝာဇေ ဝာဇေ” ဟု တိတ်တိတ်လေး ဂျပ်ရွတ်ကာ ကုရှမြက်အဖျားဖြင့် ရေကို လွှတ်ချရမည်။

Verse 182

बहिः प्रदक्षिणं कुर्यात्पदान्यष्टावनुव्रजेत् । बंधुवर्गेण सहितः पुत्रभार्यासमन्वितः

အပြင်ဘက်မှ ပရဒက္ခိဏာ ပြု၍ ခြေလှမ်းရှစ်လှမ်း ဆက်လက်သွားရမည်။ ဆွေမျိုးအစုအဝေးနှင့်အတူ သားနှင့် ဇနီးပါ ပါဝင်စေ၍။

Verse 183

निवृत्य प्रणिपत्याथ प्रयुज्याग्निं स मंत्रवित् । वैश्वदेवं प्रकुर्वीत नैत्यिकं बलिमेव च

ထို့နောက် ပြန်လာ၍ ဦးချကန်တော့ပြီး မန္တရသိသူသည် သန့်ရှင်းသော မီးကို ထွန်းညှိရမည်။ ထို့ပြင် ဝိုင်ශ්ဝဒေဝ ပူဇော်ပွဲနှင့် နေ့စဉ် ဘလိ (ပူဇော်အနုဂ्रह) ကိုလည်း ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 184

ततस्तु वैश्वदेवांते सभृत्यसुतबांधवः । भुंजीतातिथिसंयुक्तः सर्वं पितृनिषेवितं

ထို့နောက် ဝိုင်ශ්ဝဒေဝ ပြီးဆုံးသည့်အခါ အလုပ်သမား/အမှုထမ်းများ၊ သားများနှင့် ဆွေမျိုးများနှင့်အတူ၊ ဧည့်သည်များပါဝင်လျက် ပိတೃ (ဘိုးဘွား) တို့အား ထုံးတမ်းအတိုင်း အရာအားလုံးကို အရင်ပူဇော်ကာ ထို့နောက် ထမင်းစားသောက်ရမည်။

Verse 185

एतच्चानुपनीतोपि कुर्यात्सर्वेषु पर्वसु । श्राद्धं साधारणं नाम सर्वकामफलप्रदम् । भार्याविरहितोप्येतत्प्रवासस्थोपि भक्तिमान्

ဥပနယန သံಸ್ಕာရ မခံယူရသေးသူပင် ဖြစ်စေ၊ သန့်ရှင်းသော ပရဝန်နေ့များ အားလုံးတွင် ဤကိစ္စကို ပြုလုပ်သင့်သည်။ ဤကို “သာဓာရဏ ရှရဒ္ဓ” ဟု ခေါ်ကြပြီး လိုလားသမျှ အလိုတော်တို့၏ အကျိုးဖလကို ပေးတတ်သည်။ ဇနီးမရှိသော်လည်း၊ သို့မဟုတ် အိမ်မှဝေးကွာ၍ နေထိုင်နေရသော်လည်း၊ ဘက္တိရှိသူသည် မပျက်မကွက် ပြုလုပ်သင့်သည်။

Verse 186

शूद्रोप्यमंत्रकं कुर्यादनेन विधिना नृप । तृतीयमाभ्युदयिकं वृद्धिश्राद्धं विधीयते

အရှင်မင်းကြီး၊ ရှုဒ္ဒရ (Śūdra) ပင်လျှင် ဤနည်းလမ်းအတိုင်း မန္တရ မပါဘဲ ပြုလုပ်နိုင်သည်။ တတိယအမျိုးအစားအဖြစ် သတ်မှတ်ထားသည်မှာ “အာဘျုဒယိက” ဖြစ်ပြီး၊ တိုးတက်ကြီးပွားမှုနှင့် စည်းစိမ်တိုးပွားရေးအတွက် ပြုလုပ်သော ရှရဒ္ဓ ဖြစ်သည်။

Verse 187

उत्सवानंदसंस्कारे यज्ञोद्वाहादिमंगले । मातरः प्रथमं पूज्याः पितरस्तदनंतरं

ပွဲတော်အောင်မြင်ပျော်ရွှင်သော သံস্কာရများတွင်—ယဇ్ఞ၊ မင်္ဂလာဆောင်နှင့် အခြားမင်္ဂလာကိစ္စများတွင်—မိခင်များကို အရင်ဆုံး ပူဇော်ရမည်၊ ထို့နောက် ဖခင်များကို ပူဇော်ရမည်။

Verse 188

ततो मातामहा राजन्विश्वेदवास्तथैव च । प्रदक्षिणोपचारेण दध्यक्षतफलोदकैः

ထို့နောက် မင်းကြီးရေ၊ မိခင်ဘက် အဘိုး (မាតామဟာ) နှင့် ထိုနည်းတူ ဝိශ්ဝေဒေဝာ (Viśvedevā) များကိုလည်း ပရဒက္ခိဏာ လှည့်ပတ်ပူဇော်ခြင်းနှင့် ဥပစာရဖြင့်—ဒဓိ (နို့ချဉ်), အက္ခတ (မကွဲသော ဆန်စေ့), သစ်သီးနှင့် ရေကို ဆက်ကပ်၍—ဂုဏ်ပြုခဲ့သည်။

Verse 189

प्राङ्मुखो निर्वपेत्पिंण्डान्पूर्वांश्चैव पुरातनान् । संपन्नमित्यभ्युदये दद्यादर्घं द्वयोर्द्वयोः

အရှေ့ဘက်ကို မျက်နှာမူ၍ သူသည် ပုရాతန အစဉ်အလာအတိုင်း ဘိုးဘွားပ祖先များအတွက် ပိဏ္ဍ (piṇḍa) များကို ဆက်ကပ်ရမည်။ စည်းစိမ်တိုးတက်မင်္ဂလာအခိုက်အတန့်တွင် “သမ္ပန္နမ်” ဟု ဆိုကာ အရ္ဃျ (arghya) ကို နှစ်နှစ်စီ ဆက်ကပ်ရမည်။

Verse 190

युग्मा द्विजातयः पूज्या वस्त्राकल्पांबरादिभिः । तिलकार्यं यवैः कार्यं तच्च सर्वानुपूर्वकं

ဒွိဇ (နှစ်ကြိမ်မွေး) တို့ကို နှစ်ယောက်တစ်စုံအဖြစ် အဝတ်အစား၊ အလှဆင်ပစ္စည်း၊ ဝတ်စုံစသည်တို့ဖြင့် ပူဇော်ဂုဏ်ပြုရမည်။ နှမ်းနှင့်ဆိုင်သော ကర్మကို မုယော (barley) ဖြင့် ဆောင်ရွက်၍ အရာအားလုံးကို အစဉ်လိုက် ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 191

मंगल्यानि च सर्वाणि वाचयेद्द्विजपुंगवान् । एवं शूद्रोपि सामान्यं वृद्धिश्राद्धं च सर्वदा

မင်္ဂလာကောင်းသော အာသီသများအားလုံးကို ဒွိဇအထက်မြတ်သော ဗြာဟ္မဏက ရွတ်ဖတ်စေသင့်သည်။ ထိုသို့ဖြစ်လျှင် ရှုဒ္ရပင်လည်း အမြဲတမ်း သာမန် ရှရဒ္ဓ နှင့် ဝೃદ્ધိ-ရှရဒ္ဓ (တိုးတက်ချမ်းသာသည့် အခါ) ကို ဆောင်ရွက်နိုင်သည်။

Verse 192

नमस्कारेण मंत्रेण कुर्याद्दानानि वै बुधः । दानं प्रधानं शूद्रस्य इत्याह भगवान्प्रभुः । दानेन सर्वकामाप्तिस्तस्य संजायते यतः

ပညာရှိသည် နမஸ్కာရ မန္တရနှင့်အတူ ဒါနကို ပြုလုပ်ရမည်။ ဘဂဝန် प्रभုက “ရှုဒ္ရအတွက် ဒါနသည် အဓိကသော ဓမ္မ” ဟု မိန့်ကြားတော်မူသည်။ အကြောင်းမှာ ဒါနကြောင့် သူ၏ ဆန္ဒအားလုံး ပြည့်စုံခြင်း ပေါ်ပေါက်လာသောကြောင့် ဖြစ်သည်။