Adhyaya 45

Verse 1

भीष्म उवाच । इदानीं श्रोतुमिच्छामि हिरण्यकशिपोर्वधम् । नरसिंहस्य माहात्म्यं तथा पापविनाशनम्

ဘီရှမက မိန့်ဆိုသည်။ ယခုအခါ ဟိရဏ္ယကသိပု၏ သတ်ဖြတ်ခြင်းအကြောင်း၊ နရစിംဟ၏ မဟာဂုဏ်တော်နှင့် အပြစ်ပျက်စီးခြင်းကိုလည်း ကြားလိုပါသည်။

Verse 2

पुलस्त्य उवाच । पुरा कृतयुगे राजन्हिरण्यकशिपुः प्रभुः । दैत्यानामादिपुरुषश्चकार सुमहत्तपः

ပုလஸ္တျက မိန့်ဆိုသည်။ ရှေးကာလ ကృతယုဂ၌၊ အို မင်းကြီး၊ အင်အားကြီး ဟိရဏ္ယကသိပု—ဒೈတျတို့၏ အစဉ်အလာခေါင်းဆောင်—သည် အလွန်မဟာသော တပသကို ဆောင်ရွက်하였다။

Verse 3

दशवर्षसहस्राणि दशवर्षशतानि च । जलवासी समभवत्स्नानमौनधृतव्रतः

နှစ်တစ်သောင်းနှင့် ထပ်မံ၍ နှစ်တစ်ထောင်ကြာအောင် သူသည် ရေထဲတွင် နေထိုင်ကာ ဝတ္တရားများကို ထိန်းသိမ်း하였다—သန့်စင်ရေချိုးပူဇော်မှုနှင့် မောနဝရတ (တိတ်ဆိတ်ခြင်း) ကို တည်ကြည်စွာ လိုက်နာ하였다။

Verse 4

वृतः शमदमाभ्यां च ब्रह्मचर्येण चैव हि । ब्रह्मा प्रीतोऽभवत्तस्य तपसा नियमेन च

ငြိမ်းချမ်းမှုနှင့် ကိုယ်ကိုထိန်းချုပ်မှုတို့ဖြင့် ပြည့်စုံကာ၊ ဘြဟ္မစရိယ (သန့်ရှင်းသော စည်းကမ်း) တွင် တည်မြဲ၍၊ သူ၏ တပသနှင့် နိယမများကြောင့် ဘြဟ္မာကို ပီတိဖြစ်စေ하였다။

Verse 5

ततः स्वयंभूर्भगवान्स्वयमागत्य तत्र हि । विमानेनार्कवर्णेन हंसयुक्तेन भास्वता

ထို့နောက် ကိုယ်တိုင်ပေါ်ထွန်းသော ဘုရားသခင် ဘြဟ္မာသည် ထိုနေရာသို့ ကိုယ်တိုင်ကြွလာ하였다—နေမင်းရောင်ကဲ့သို့ တောက်ပသော၊ ဟင်္သာတို့ဖြင့် ဆွဲယူထားသော ရောင်လက်သော ဝိမာနဖြင့်။

Verse 6

आदित्यैर्वसुभिः साध्यैर्मरुद्भिर्दैवतैस्सह । रुद्रैर्विश्वसहायैश्च यक्षराक्षसपन्नगैः

အာဒိတျယ၊ ဝစု၊ သာဓျ၊ မရုတ်တို့နှင့်အတူ—ဒေဝတားအစုအဝေးနှင့်တကွ; ရုဒြတို့၊ စကြဝဠာကို ထောက်ပံ့သော ကောသမစ်အင်အားများနှင့်၊ ယက္ခ၊ ရာက္ခသ နှင့် ပန္နဂ (နဂါး/မြွေမျိုး) တို့လည်း ပါဝင်သည်။

Verse 7

दिग्भिश्चैव विदिग्भिश्च नदीभिः सागरैस्तथा । नक्षत्रैश्च मुहूर्तैश्च खचरैश्च महाग्रहैः

—ဦးတည်ရာဒిశာများနှင့် အလယ်ဒిశာများ၊ မြစ်များနှင့် သမုဒ္ဒရာများလည်းကောင်း; နက္ခတ်တရာများနှင့် မုဟူရတ (အချိန်ခွဲ) များ၊ ကောင်းကင်၌ လှုပ်ရှားသည့် အလင်းတန်းများနှင့် မဟာဂြိုဟ်များဖြင့်လည်းကောင်း။

Verse 8

देवैर्ब्रह्मर्षिभिः सार्द्धं सिद्धैः सप्तर्षिभिस्तथा । राजर्षिभिः पुण्यकृद्भिर्गंधर्वाप्सरसांगणैः

ဒေဝတားတို့နှင့်အတူ၊ ဘြဟ္မရ္ရှီတို့နှင့်တကွ; စိဒ္ဓတို့နှင့် သပ္တရ္ရှီ (ရဟန္တခုနစ်ပါး) တို့လည်းကောင်း; ရာဇရ္ရှီများ၊ ကုသိုလ်ပြုသူများနှင့် ဂန္ဓဗ္ဗ-အပ္စရာ အစုအဝေးတို့နှင့်တကွ။

Verse 9

चराचरगुरुः श्रीमान्वृतः सर्वैर्दिवौकसैः । ब्रह्मा ब्रह्मविदां श्रेष्ठो दैत्यं वचनमब्रवीत्

လှုပ်ရှားသည့်အရာနှင့် မလှုပ်ရှားသည့်အရာ အားလုံး၏ ဂုရုဖြစ်သော ဂုဏ်ရောင်ပြောင်မြောက်သည့် ဘြဟ္မာ—ကောင်းကင်ဘုံနေသူအားလုံးက ဂౌరవပြုကြပြီး၊ ဘြဟ္မန်ကို သိမြင်သူတို့အနက် အမြတ်ဆုံးဖြစ်သူ—ထို့နောက် ဒೈတျကို ဤစကားဖြင့် မိန့်တော်မူ하였다။

Verse 10

प्रीतोस्मि तव भक्तस्य तपसाऽनेन सुव्रत । वरं वरय भद्रं ते यथेष्टं काममाप्नुहि

အို သီလဝတ္တကောင်းသူ၊ ဤတပသဖြင့် ငါသည် သင်—ငါ၏ ဘက္တ—အပေါ် ပျော်ရွှင်နှစ်သက်၏။ ဆုတောင်းကို ရွေးချယ်လော့—ကောင်းချီးမင်္ဂလာ သင့်ထံရှိပါစေ; သင်လိုချင်သမျှ ဆန္ဒကို ပြည့်စုံစေ။

Verse 11

हिरण्यकशिपुरुवाच । न देवासुरगंधर्वा न यक्षोरगराक्षसाः । न मानुषाः पिशाचाश्च हन्युर्मां देवसत्तम

ဟိရဏ္ယကသိပုက ပြောသည်– “အို နတ်တို့အနက် အမြတ်ဆုံးသောအရှင်၊ နတ်များ၊ အသူရနှင့် ဂန္ဓဗ္ဗများ၊ ယက္ခ၊ နာဂ၊ ရက္ခသ၊ လူနှင့် ပိသာချ—မည်သူမျှ ငါ့ကို မသတ်နိုင်”။

Verse 12

ऋषयो मानवाः शापैर्न शपेयुः पितामह । यदि मे भगवान्प्रीतो वर एष वृतो मया

“အို ပိတာမဟာ (အဘိုးကြီး)၊ ဘဂဝန်သည် ငါ့အပေါ် ပျော်ရွှင်နှစ်သက်ပါက ငါရွေးချယ်သော ဗရဿာဓနာမှာ—ရိရှီများနှင့် လူသားများသည် မိမိတို့၏ ကျိန်စာဖြင့် မည်သူ့ကိုမျှ မကျိန်နိုင်စေပါ”။

Verse 13

न शस्त्रेण न चास्त्रेण गिरिणा पादपेन वा । न शुष्केण न चार्द्रेण न स्याच्चान्येन मे वधः

“ငါ၏ သေခြင်းသည် ဓားဖြင့်လည်း မဟုတ်၊ အာသ္တရ-ရှသ္တရ (လက်နက်) ဖြင့်လည်း မဟုတ်၊ တောင်ဖြင့်လည်း မဟုတ်၊ သစ်ပင်ဖြင့်လည်း မဟုတ်၊ ခြောက်သွေ့သောအရာဖြင့်လည်း မဟုတ်၊ စိုစွတ်သောအရာဖြင့်လည်း မဟုတ်—အခြားမည်သည့်နည်းဖြင့်မျှ မဖြစ်စေ”။

Verse 14

भवेयमहमेवार्कः सोमो वायुर्हुताशनः । सलिलं चांतरिक्षं च नक्षत्राणि दिशो दश

“ငါကိုယ်တိုင် နေ၊ လ၊ လေ နှင့် မီး ဖြစ်ပါစေ; ထို့ပြင် ရေ၊ အာကာသ၊ ကြယ်များနှင့် ဒသဒိသ (ဦးတည်ချက်ဆယ်ပါး) လည်း ဖြစ်ပါစေ”။

Verse 15

अहं क्रोधश्च कामश्च वरुणो वासवो यमः । धनदश्च धनाध्यक्षो यक्षः किंपुरुषाधिपः

“ငါသည် ဒေါသနှင့် ကာမ (လိုလားတပ်မက်မှု) လည်း ဖြစ်၏; ငါသည် ဝရုဏ၊ ဝါသဝ (အိန္ဒြ) နှင့် ယမ ဖြစ်၏; ငါသည် ဓနဒ (ကူဗေရ)၊ ဓန၏ အධိပတိ၊ ယက္ခ နှင့် ကിംပုရုရှတို့၏ အုပ်စိုးရှင် ဖြစ်၏”။

Verse 16

ब्रह्मोवाच । एष दिव्यो वरस्तात मया दत्तस्तवाद्भुतः । सर्वकामप्रदो वत्स प्राप्स्यसि त्वं न संशयः

ဗြဟ္မာက မိန့်တော်မူသည်– “ချစ်သားရေ၊ ငါက သင့်အား အံ့ဖွယ် သာသနာတော်ဆန်သော ဒိဗ္ဗဝရကို ပေးအပ်ပြီးပြီ။ ဤဝရသည် ဆန္ဒအားလုံးကို ပြည့်စုံစေမည်၊ သားရေ; သင် အမှန်တကယ် ရရှိမည်—သံသယမရှိ”။

Verse 17

एवमुक्त्वा स भगवान्जगामाकाशमेव हि । वैराजं ब्रह्मसदनं ब्रह्मर्षिगणसेवितम्

ဤသို့ မိန့်တော်မူပြီးနောက် ထိုဘဂဝန်သည် အမှန်တကယ် ကောင်းကင်သို့ ထွက်ခွာသွားတော်မူ၏။ ဗိရာဇ ဘြဟ္မစဒန—ဘြဟ္မာ၏ အာသန—သို့ သွားတော်မူရာ၌ ဘြဟ္မရ္ဓိများ၏ အစုအဝေးက ဆောင်ရွက်ကာကွယ်လျက်ရှိ၏။

Verse 18

ततो देवाश्च गंधर्वा ऋषिभिः सह चारणाः । वरप्रदानं श्रुत्वैवं पितामहमुपस्थिताः

ထို့နောက် ဒေဝများ၊ ဂန္ဓဗ္ဗများနှင့် ချာရဏာများသည် ရှိသီများနှင့်အတူ ဝရပေးအပ်ခြင်းကို ဤသို့ ကြားသိပြီး ပိတာမဟ (ဗြဟ္မာ) ထံသို့ လာရောက်ခစားကြ၏။

Verse 19

देवा ऊचुः । वरप्रदानाद्भगवन्वधिष्यति स नोऽसुरः । तत्प्रसादश्च भगवन्वधोप्यस्य विचिंत्यताम्

ဒေဝများက လျှောက်တော်မူကြသည်– “အရှင်ဘဂဝန်၊ ဝရပေးအပ်ခြင်းကြောင့် ထိုအဆုရသည် ကျွန်ုပ်တို့ကို သတ်ဖြတ်လိမ့်မည်။ ထို့ကြောင့် အရှင်၊ သူ့ကို မည်သို့ သတ်နိုင်မည်နှင့် အရှင်၏ ကရုဏာ (နှင့် ဝရ၏ သမာဓိ) မပျက်မကွက် ရှိစေရန်ကိုပါ စဉ်းစားပေးတော်မူပါ”။

Verse 20

भगवान्सर्वभूतानामादिकर्त्ता स्वयंप्रभुः । स्रष्टा च हव्यकव्यानामव्यक्तप्रकृतिः परः

ဘဂဝန်သည် သတ္တဝါအပေါင်း၏ အာဒိကရ္တာ၊ ကိုယ်တိုင်တောက်ပ၍ လွတ်လပ်တော်မူ၏။ ဒေဝများအတွက် ဟဗ္ယနှင့် ပိတೃများအတွက် ကဗ္ယ—ပူဇာအပူဇာအလှူ—တို့၏ ဖန်ဆင်းရှင်လည်း ဖြစ်တော်မူပြီး၊ အမြင့်ဆုံးတော်မူကာ မပေါ်လွင်သော ပရကృతိသည်ပင် အနှစ်သာရဖြစ်၏။

Verse 21

सर्वलोकहितं वाक्यं श्रुत्वा देवः प्रजापतिः । आश्वासयामास तदा सुशीतैर्वचनांबुभिः

လောကအားလုံးအကျိုးပြုသော စကားကို ကြားသိပြီးနောက် ဒေဝ ပရာဇာပတိသည် ထိုအခါ အေးမြသက်သာစေသော ရေတံခွန်ကဲ့သို့သော ဝဏ္ဏနာဖြင့် သူတို့ကို နှစ်သိမ့်ပေး하였다။

Verse 22

अवश्यं त्रिदशानेन प्राप्तव्यं तपसः फलं । तपसोऽन्तेऽस्य भगवान्वधं विष्णुः करिष्यति

အမှန်တကယ်ပင်၊ တြိဒသ (သုံးဆယ်သုံး) ဒေဝတို့အနက် ဤဒေဝတစ်ပါးအားဖြင့် တပဿ၏ အကျိုးဖလကို မဖြစ်မနေ ရရှိရမည်။ သူ၏ တပဿအဆုံးတွင် ဘဂဝန် ဝိෂ္ဏုသည် သူ့ကို သတ်ဖြတ်မည်။

Verse 23

तच्छ्रुत्वा विबुधा वाक्यं सर्वे पंकजजाननात् । स्वानि स्थानानि दिव्यानि विप्रजग्मुर्मुदान्विताः

ကြာပန်းမျက်နှာရှိသူထံမှ ထိုစကားကို ကြားသိပြီးနောက် ဒေဝအားလုံးသည် ဝမ်းမြောက်ပီတိဖြင့် ပြည့်နှက်ကာ မိမိတို့၏ ဒိဗ္ဗနေရပ်များသို့ ထွက်ခွာသွားကြသည်။

Verse 24

लब्धमात्रे वरे सोथ प्रजास्सर्वा अबाधत । हिरण्यकशिपुर्दैत्यो वरदानेन गर्वितः

အပေးအလှူ (ဝရ) ကို ရရှိသည့်ခဏချင်းပင် သူသည် ပြည်သူအားလုံးကို ဖိနှိပ်ညှဉ်းပန်းစတင်하였다။ ဝရဒာနကြောင့် မာနထောင်လွှားသည့် ဒါနဝ ဟိရဏ္ယကသိပု ဖြစ်သည်။

Verse 25

आश्रमेषु महाभागान्मुनीन्वै शंसितव्रतान् । सत्यधर्मपरान्दान्तान्धर्षयामास दानवः

အာရှရမ်များအတွင်း၌ ထိုဒါနဝသည် မဟာဘဂ မုနီတို့ကို—ဝရတ (သစ္စာကတိ) ဖြင့် ထင်ရှား၍ သတ္တယနှင့် ဓမ္မ၌ တည်မြဲကာ ကိုယ်စိတ်ထိန်းချုပ်သူများကို—နှောင့်ယှက်ညှဉ်းပန်း하였다။

Verse 26

देवांस्त्रिभुवनस्थांश्च पराजित्य महासुरः । त्रैलोक्यं वशमानीय स्वर्गे वसति दानवः

လောကသုံးပါးအနှံ့ နေထိုင်သော ဒေဝတားတို့ကို အနိုင်ယူပြီးနောက် မဟာအဆုရသည် တြိလောကကို မိမိအာဏာအောက်သို့ ချုပ်ကိုင်ကာ ဒါနဝသည် ကောင်းကင်ဘုံ၌ နေထိုင်လေ၏။

Verse 27

यदा वरमदोत्सिक्तश्चोदितः कालधर्मिणा । यज्ञियानकरोद्दैत्यानयज्ञीयांश्च दैवतान्

ပေးအပ်သော ဝရ၏ ဂုဏ်မာန်ကြောင့် မူးယစ်ကာ၊ ကာလ၏ သတ်မှတ်ထားသော ဓမ္မတရားက လှုံ့ဆော်သဖြင့်၊ သူသည် ဒိုင်တျယတို့ကို ယဇ္ဉာနှင့် သင့်တော်စေပြီး ဒေဝတားတို့ကို ယဇ္ဉာမသင့်တော်အောင် ပြုလေ၏။

Verse 28

तथा दैत्याश्च साध्याश्च विश्वे च वसवस्तथा । रुद्रा देवगणा यक्षा देवद्विजमहर्षयः

ထို့အတူ ဒိုင်တျယတို့နှင့် သာဓျယတို့၊ ဝိශ්ဝေဒေဝတို့နှင့် ဝသုတို့၊ ရုဒြတို့၊ ဒေဝဂဏတို့၊ ယက္ခတို့၊ ဒေဝဇာတ ရိသိမဟာရိသိတို့လည်း (ပါဝင်/ဖော်ပြ) လေ၏။

Verse 29

शरण्यं शरणं विष्णुमुपतस्थुर्महाबलम् । देवदेवं यज्ञमयं वासुदेवं सनातनम्

သူတို့သည် အားကြီးမားသော ဗိဿဏု—ရှာရဏာဂတတို့၏ အားကိုးရာ၊ အမြင့်ဆုံးသော အကာအကွယ်—ဒေဝဒေဝ၊ ယဇ္ဉာရုပ်သဘော၊ စနာတန ဝါစုဒေဝထံသို့ ချဉ်းကပ်ကာ ပူဇော်လေ၏။

Verse 30

देवा ऊचुः । नारायण महाभाग देवास्त्वां शरणं गताः । त्रायस्व जहि दैत्येंद्रं हिरण्यकशिपुं प्रभो

ဒေဝတားတို့က ဆိုကြသည်—“မဟာဘဂ္ဂ နာရာယဏာဘုရား၊ ကျွန်ုပ်တို့ ဒေဝတားတို့သည် ဘုရားထံ၌ ရှာရဏာဝင်လာပါပြီ။ အရှင်ဘုရား၊ ကျွန်ုပ်တို့ကို ကယ်တင်ပါ—ဒိုင်တျယတို့၏ မင်း ဟိရဏျကသိပုကို သတ်ဖြတ်ပါ။”

Verse 31

त्वं हि नः परमोदाता त्वं हि नः परमो गुरुः । त्वं हि नः परमो देवो ब्रह्मादीनां सुरोत्तमः

အမှန်တကယ် သင်သည် ကျွန်ုပ်တို့၏ အမြင့်မြတ်ဆုံး ပေးကမ်းရှင် ဖြစ်၏; အမှန်တကယ် သင်သည် ကျွန်ုပ်တို့၏ အမြင့်မြတ်ဆုံး ဂုရု ဖြစ်၏။ အမှန်တကယ် သင်သည် ကျွန်ုပ်တို့၏ အမြင့်မြတ်ဆုံး ဒေဝ ဖြစ်၍—ဗြဟ္မာတို့အပါအဝင် ဒေဝတို့အကြား၌ပင် အထွတ်အမြတ်တော် ဖြစ်၏။

Verse 32

विष्णुरुवाच । भयं त्यजद्ध्वममरा अभयं वो ददाम्यहम् । तथैव त्रिदिवं देवाः प्रतिपद्यत माचिरम्

ဗိဿနုက မိန့်တော်မူသည်– “အမရတို့၊ ကြောက်ရွံ့မှုကို စွန့်လွှတ်ကြလော့; ငါသည် သင်တို့အား ‘အဘယ’ ဟူသော မကြောက်မရွံ့ခြင်းကို ပေးမည်။ ထို့ကြောင့် ဒေဝတို့၊ မနှောင့်နှေးကြနှင့်—သုံးလောက၏ တြိဒိဝ စွမ်းဝင်သော ကောင်းကင်ဘုံကို မြန်မြန် ပြန်လည်ရယူကြလော့။”

Verse 33

एनं हि सगणं दैत्यं वरदानेन गर्वितम् । अवध्यममरेंद्राणां दानवेंद्रं निहन्म्यहम्

အမှန်တကယ် ငါသည် ဤဒೈတျကို သူ၏အဖွဲ့အစည်းနှင့်တကွ—ဗရဒာန်ကြောင့် ဂုဏ်မာန်ထွား၍ ဒာနဝတို့၏ အင်္ဒြ၊ ဒေဝတို့၏ အရှင်များကပင် မသတ်နိုင်ဟု ထင်မှတ်ကြသောသူ—ကို သတ်ဖြတ်မည်။

Verse 34

एवमुक्त्वा तु भगवान्विश्वपो विष्णुरव्ययः । हिरण्यकशिपुस्थानं जगाम हरिरीश्वरः

ဤသို့ မိန့်တော်မူပြီးနောက် ကမ္ဘာလောကကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်သော မဖျက်မပျက် ဗိဿနုဘုရား—ဟရီ၊ အမြင့်မြတ်ဆုံး အီශ්ဝရ—သည် ဟိရဏ္ယကသိပု၏ နေရာအိမ်သို့ သွားရောက်တော်မူ၏။

Verse 35

तेजसा भास्काराकारः शशीकांत्येव चापरः । नरस्य कृत्वार्धतनुं सिंहस्यार्द्धतनुं तथा

တေဇာဓာတ်ဖြင့် သူသည် နေမင်းကဲ့သို့ ရုပ်သဏ္ဌာန်ယူတော်မူပြီး၊ အခြားအလှည့်တွင် လမင်း၏ အလင်းကန့်တီကဲ့သို့ တောက်ပတော်မူ၏; လူ၏ ကိုယ်ခန္ဓာ တစ်ဝက်ကို ဖန်ဆင်း၍ ထိုနည်းတူ ခြင်္သေ့၏ ကိုယ်ခန္ဓာ တစ်ဝက်ကိုလည်း ဖန်ဆင်းတော်မူ၏။

Verse 36

नारसिंहेन वपुषा पाणिं संगृह्य पाणिना । ततो ददर्श विस्तीर्णां दिव्यां रम्यां मनोरमाम्

နရသိံဟာရုပ်ကို ခံယူ၍ သူသည် (သူမ၏) လက်ကို မိမိလက်ဖြင့် ဆုပ်ကိုင်ကာ၊ ထို့နောက် ကျယ်ဝန်းသည့် ဒိဗ္ဗ၊ လှပ၍ စိတ်နှလုံးပျော်ရွှင်စေသော မြင်ကွင်းကို မြင်တော်မူ၏။

Verse 37

सर्वकामयुतां शुभ्रां हिरण्यकशिपोः सभाम् । विस्तीर्णां योजनशतं शतमध्यर्द्धमायताम्

ဟိရဏ္ယကသိပု၏ ထင်ရှားတောက်ပသော စည်းဝေးခန်းမသည် လိုအင်ဆန္ဒအပေါင်းတို့၏ သက်သာမှုဖြင့် ပြည့်စုံ၍ အကျယ် ယောဇနာတစ်ရာ၊ အလျား ယောဇနာတစ်ရာငါးဆယ် ရှိ၏။

Verse 38

वैहायसीं कामगमां पंचयोजनमुच्छ्रिताम् । जराशोकक्षमापेतां निष्प्रकम्प्यां शिवां सुखाम्

၎င်းသည် ကောင်းကင်ယာဉ်ကဲ့သို့ အလိုရှိသလို သွားလာနိုင်၍ အမြင့် ယောဇနာငါးရှိသည်; အိုမင်းခြင်း၊ ဝမ်းနည်းခြင်းနှင့် ပင်ပန်းခြင်းကင်း၍ မလှုပ်မယှက်၊ သီဝတရားပြည့်ဝကာ ချမ်းသာသုခဖြစ်၏။

Verse 39

वेश्मासनवतीं रम्यां ज्वलंतीमिव तेजसा । अंतःसलिलसंयुक्तां विहितां विश्वकर्मणा

အဆောက်အဦးသည် အိမ်တော်များနှင့် အာသနများဖြင့် လှပစွာ ပြည့်စုံ၍ တေဇောဖြင့် မီးလောင်သကဲ့သို့ တောက်ပသည်; အတွင်း၌ ရေပါဝင်အောင် စီမံထားပြီး ဝိශ්ဝကರ್ಮာက တည်ဆောက်ဖန်ဆင်းခဲ့၏။

Verse 40

दिव्यवर्णमयैर्वृक्षैः फलपुष्पप्रदैर्युताम् । नीलपीतासितश्यामैः श्वेतैर्लोहितकैरपि

၎င်းသည် ဒိဗ္ဗအရောင်စုံသော သစ်ပင်များဖြင့် အလှဆင်ထား၍ သီးနှင့်ပန်း ပေးကမ်းသည်—အပြာ၊ အဝါ၊ အမဲ၊ အမဲညို၊ အဖြူ နှင့် အနီရောင်တို့လည်း ပါ၏။

Verse 41

अवदातैस्तथा गुल्मै रक्तमंजरिधारिभिः । सिताभ्रघनसंकाशां प्लवंतीं च ददर्श सः

ထို့နောက် သူသည် နီရောင်ပန်းအစုများကို ဆောင်ထားသော ဖြူဝင်းဝင်း ချုံပင်များဖြင့် ဝန်းရံထားသည့် သူမကို မြင်ရသည်။ သူမသည် ဖြူရောင်မိုးတိမ်ထူထပ်သကဲ့သို့ ထင်ရပြီး လေထဲတွင် မျောလျောနေသကဲ့သို့ ဖြစ်၏။

Verse 42

रश्मिमती स्वभावेन दिव्यगंधमनोरमा । सुसुखा न च दुःखा सा न शीता न च घर्मदा

သူမ၏ သဘာဝအတိုင်း ရရှ္မိမတီသည် ဒိဗ္ဗသင်းရနံ့ဖြင့် စိတ်ကိုလှုပ်ရှားစေ၏။ သူမသည် အလွန်သက်သာချမ်းသာ—ဝမ်းနည်းမှုမရှိ၊ အအေးမဟုတ်၊ အပူပေးသူလည်း မဟုတ်။

Verse 43

न क्षुत्पिपासे ग्लानिं वा प्राप्यतां प्राप्नुवंति ते । नानरूपैरुपकृता सुचित्रैश्च सुभास्वरैः

သူတို့သည် ဆာလောင်ခြင်း၊ ရေငတ်ခြင်းတို့ကြောင့် မပင်ပန်းရ၊ မနွမ်းနယ်လည်း မကျရောက်ကြ။ အံ့ဩဖွယ်၊ လှပစုံလင်၍ တောက်ပသော စီမံအထောက်အပံ့မျိုးစုံဖြင့် ထိန်းသိမ်းစောင့်ရှောက်ခံရကြ၏။

Verse 44

अतिचंद्रातिसूर्याति शिखिकान्ति स्वयंप्रभा । दीप्यते नाकपृष्ठस्था भासयंती विभासुरा

လမင်းထက်လည်းကောင်း၊ နေမင်းထက်လည်းကောင်း ပိုမိုတောက်ပ၍ မီးလောင်ကာန်တီကဲ့သို့ ရောင်ပြန်ပြီး ကိုယ်တိုင်အလင်းဖြစ်သော သူမသည် ကောင်းကင်ဘုံ၏ မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် တောက်လောင်လျက် ရွှန်းလက်စွာ ပတ်ဝန်းကျင်အားလုံးကို အလင်းပေး၏။

Verse 45

सर्वे चकाशिरे तस्यां मुदिताश्चैव मानुषाः । रसवच्च प्रभूतं च भक्ष्यभोज्यान्नमुत्तमं

ထိုနေရာ၌ လူသားအားလုံးသည် ဝမ်းမြောက်ပျော်ရွှင်၍ တောက်ပနေကြ၏။ ထို့ပြင် အရသာပြည့်ဝသော အကောင်းဆုံး အစားအစာများသည် များစွာပေါများ၍ အချိုပွဲနှင့် ဟင်းလျာကောင်းများလည်း စုံလင်၏။

Verse 46

पुण्यगंधास्रजश्चापि नित्यकालफला द्रुमाः । उष्णे शीतानि तोयानि शीते चोष्णानि संति वै

ထိုနေရာ၌ ကုသိုလ်သန့်ရှင်းသော အနံ့ရနံ့ရှိ ပန်းကုံးများလည်း ရှိပြီး၊ ရာသီတိုင်းတွင် အသီးပေးသော သစ်ပင်များလည်း ရှိသည်။ ပူချိန်၌ ရေသည် အေးမြ၍၊ အေးချိန်၌ အမှန်တကယ် နွေးထွေးသည်။

Verse 47

पुष्पिताग्रान्महाशाखान्प्रवालांकुरधारिणः । लतावितानसंछन्नान्कल्पानैक्षिष्ठ स प्रभुः

ထိုအရှင်သည် ကလ္ပဝೃက္ခ သစ်ပင်များကို မြင်တော်မူ၏—မဟာခက်ခွဲများဖြင့် ပြန့်ကား၍ ထိပ်ဖျားများ ပန်းပွင့်လန်းဆန်း၊ နူးညံ့သော မျိုးပင်ပေါက်နှင့် ရွက်ကလေးအဖူးသစ်များကို ဆောင်ထားကာ၊ လျှောပင်များ၏ မိုးကာကဲ့သို့သော အုပ်အကာဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသည်။

Verse 48

गंधवंति च पुष्पाणि रसवंति फलानि च । तानि शीतानि चोष्णानि तत्रतत्र सरांसि च

ထိုနေရာ၌ အနံ့သင်းသော ပန်းများနှင့် အရည်ရွှမ်းသော အသီးများလည်း ရှိသည်။ ထို့ပြင် နေရာနေရာတွင် ရေကန်များရှိ၍ အချို့အေးမြ၊ အချို့နွေးထွေးနေသည်။

Verse 49

अपश्यद्भूपतीर्थानि सभायां तस्य स प्रभुः । नलिनैः पुंडरीकैश्च शतपत्रैः सुगंधिभिः

ထိုအရှင်သည် မိမိ၏ စည်းဝေးခန်းမ၌ ရာဇသရုပ်တီရ္ထများကို မြင်တော်မူ၏။ ၎င်းတို့သည် နီလနလိန် (အပြာကြာ)၊ ပုဏ္ဍရိက (အဖြူကြာ) နှင့် အနံ့သင်းသော ရာပတ္တ (ရာပွင့်) ပန်းများဖြင့် အလှဆင်ထားသည်။

Verse 50

रक्तैः कुवलयैश्चैव कल्हारैरुत्पलैस्तथा । नानाश्चर्यसमोपेतैः पुष्पैरन्यैश्च सुप्रियैः

ထိုနေရာ၌ အနီရောင် ကုဝလယ ကြာပန်းများလည်း ရှိပြီး၊ ကလ္ဟာရ နှင့် ဥတ္ပလ ကြာပန်းများလည်း ရှိသည်။ ထို့ပြင် အံ့ဩဖွယ် ဂုဏ်သတ္တိမျိုးစုံနှင့် ပြည့်စုံသော ချစ်မြတ်နိုးဖွယ် ပန်းများလည်း အခြားအခြား ရှိနေသည်။

Verse 51

कारंडवैश्चक्रवाकैः सारसैः कुररैरपि । विमलस्फटिकाभानि पांडुरच्छदनैर्द्विजैः

ကာရဏ္ဍဝ၊ စက္ကရဝါက၊ သာရသ နှင့် ကုရရ ပျံငှက်တို့—အဖြူဖျော့အမွေးရှိသော ဒွိဇပျံငှက်များကြောင့်—မြင်ကွင်းသည် အညစ်မဲ့ ကြည်လင်သော စဖတိက်ကဲ့သို့ တောက်ပလှသည်။

Verse 52

बहुहंसोपगीतानि सारसानां रुतानि च । गंधयुक्ता लतास्तत्र पुष्पमंजरिधारिणीः

အဲဒီမှာ ဟင်္သာများစွာက ချိုမြိန်သီချင်းများကို သီဆိုကြပြီး သာရသပျံငှက်တို့၏ အော်သံလည်း ကြားရသည်; အနံ့သင်းသော လတ်တာများက ပန်းမဉ္ဇရီများကို ဆောင်ထားသည်။

Verse 53

दृष्टवान्भगवान्हृष्टः खदिरान्वेतसार्जुनान् । चूतानिम्बानागवृक्षाः कदंबा बकुला धवाः

ထိုအရာတို့ကို မြင်သော် ဘဂဝန်သည် ဝမ်းမြောက်တော်မူ၏—ခဒိရ၊ ဝေတသ နှင့် အရ္ဇုန သစ်ပင်များ၊ သရက်နှင့် နိမ်၊ နာဂသစ်ပင်၊ ထို့ပြင် ကဒမ္ဗ၊ ဘကုလ နှင့် ဓဝ သစ်ပင်များ။

Verse 54

प्रियंगवः पाटलाख्याः शाल्मल्यस्स हरिद्रवाः । शालास्तालास्तमालाश्च चंपकाश्च मनोरमाः

အဲဒီမှာ ပရိယင်္ဂု၊ ပါဋလဟု ခေါ်သော သစ်ပင်၊ ရှာလ္မလီ နှင့် ဟရိဒ္ရဝ; ထို့ပြင် ရှာလ၊ တာလ၊ တမာလ နှင့် စိတ်နှလုံးပျော်ရွှင်စေသော စမ္ပက သစ်ပင်များလည်း ရှိသည်။

Verse 55

तथैवान्ये व्यराजंत सभायां पुष्पिता द्रुमाः । एलाक कुभकंकोल लवली कर्णपूरकाः

ထိုနည်းတူပင် စဘားမဏ္ဍပ၌ ပန်းပွင့်ဝေဆာသော အခြားသစ်ပင်များလည်း တင့်တယ်လှပစွာ ထင်ရှားကြသည်—ဧလာ(ကတ်ဒမုံ) ကုဘက ကင်္ကောလ လဝလီ နှင့် ကရဏ္ပူရက။

Verse 56

मधुकाः कोविदाराश्च बहुतालसमुच्छ्रयाः । अंजनाशोकपर्णासा बहवश्चित्रका द्रुमाः

ထိုနေရာ၌ မဓူကာပင်နှင့် ကိုဝိဒာရပင်တို့ရှိပြီး၊ အမြင့်မားသော တာလပင်များလည်း များစွာရှိ၏။ ထို့ပြင် အဉ္ဇနာပင်၊ ရွက်အုပ်ထူထပ်သော အရှိုကပင်နှင့် အရောင်စုံလှပသော သစ်ပင်မျိုးစုံလည်း များစွာရှိ၏။

Verse 57

वरुणाश्च पलाशाश्चा पनसास्सह चंदनैः । नीलास्सुमनसश्चैव नीपाश्चाश्वत्थतिंदुकाः

ထိုနေရာ၌ ဝရုဏပင်၊ ပလာရှပင်၊ ပနသ (နံကာ) ပင်တို့သည် စန္ဒနသစ်နှင့်အတူရှိ၏။ ထို့ပြင် အပြာရောင်ပန်းပွင့်သော နီလာပင်၊ မွှေးရနံ့ပန်းရှိသော စုမနသပင်၊ နီပပင်၊ အရှွတ္ထ (သန့်ရှင်းသော ပိပယ်) ပင်နှင့် တိန္ဒုကပင်တို့လည်း ရှိ၏။

Verse 58

पारिजाताश्च तरवो मल्लिका भद्रदारवः । अटरूषाः पीलूकाश्च तथा चैवैलवालुकाः

ထိုနေရာ၌ ပါရိဇာတပင်များ၊ မလ္လိကာ (မယ်လီ) ပန်းနှင့် ဘဒ္ဒရဒါရဝ (မင်္ဂလာသစ်) ပင်များလည်း ရှိ၏။ ထို့ပြင် အဋရူရှာ အပင်များ၊ ပီလူပင်များနှင့် အီလဝါလ ဒေသ၏ သဲပြင်လွင်ပြင်များလည်း ရှိ၏။

Verse 59

मंदारकाः कुरवका पुन्नागाः कुटजास्तथा । रक्ताः कुरवकाश्चैव नीलाश्चागरुभिः सह

ထိုနေရာ၌ မန္ဒာရပင်များ၊ ကုရဝက အပင်များ၊ ပုန္နာဂပင်များနှင့် ကုဋဇပင်များလည်း ရှိ၏။ ထို့အပြင် အနီရောင် ကုရဝကပန်းများ၊ အပြာရောင်ပန်းများနှင့် အဂရု (ဂဟာရုသစ်) ၏ မွှေးရနံ့လည်း တွဲလျက်ရှိ၏။

Verse 60

किंशुकाश्चैव भव्याश्च दाडिमा बीजपूरकाः । कालेयका दुकूलाश्च हिंगवस्तैलवर्त्तिकाः

ထိုနေရာ၌ ကിംရှုကပင်များ၊ ဘဝျ အပင်များ၊ ဒာဍိမ (သလဲသီး) နှင့် ဘီဇပူရက (စီထရွန်) တို့လည်း ရှိ၏။ ထို့ပြင် ကာလေးယက အမွှေးနံ့ပစ္စည်းများ၊ နူးညံ့သော ဒုကူလ အဝတ်အထည်၊ ဟင်္ဂ (အဆာဖိုအီတီဒါ) နှင့် မီးအိမ်အတွက် ဆီစိမ်မီးတိုင်များလည်း ရှိ၏။

Verse 61

खर्जूरा नालिकेराश्च हरीतक मधूककाः । सप्तपर्णाश्च बिल्वाश्च सयावाश्च शरावताः

ထန်းခါဇူးရ်ပင်နှင့် အုန်းပင်တို့၊ ဟရိတကီပင်နှင့် မဓူကပင်တို့၊ စပ္တပရ္ဏပင်နှင့် ဘိလ္ဝပင်တို့၊ ထို့ပြင် စယာဝာနှင့် ရှရာဝတာတို့ကိုလည်း အစဉ်လိုက် ရေတွက်ဖော်ပြထားသည်။

Verse 62

असनाश्च तमालाश्च नानागुल्मसमावृताः । लताश्च विविधाकाराः पुष्पपत्रफलोपगाः

အဲဒီမှာ အသနပင်နှင့် တမာလပင်တို့ရှိ၍ အမျိုးမျိုးသော ချုံပင်များက ဝန်းရံထားကြသည်။ ထို့ပြင် ပုံသဏ္ဌာန်မတူသော လျားပင်များလည်း ရှိကာ ပန်း၊ ရွက်၊ သီးတို့ကို ဆောင်ထားကြသည်။

Verse 63

एते चान्ये च बहवस्तत्र काननजा द्रुमाः । नानापुष्पफलोपेता व्यराजंत समंततः

ဤသစ်ပင်တို့နှင့် အခြားသော တောမွေးသစ်ပင်များစွာလည်း ထိုနေရာ၌ ရှိကြသည်။ အမျိုးမျိုးသော ပန်းနှင့် သီးတို့ဖြင့် ပြည့်စုံ၍ အရပ်ရပ်သို့ တောက်ပလှပနေကြသည်။

Verse 64

चकोराः शतपत्राश्च मत्तकोकिलशारिकाः । पुष्पितान्पुष्पिताग्रांश्च संपतंति महाद्रुमान्

ချကိုရာငှက်များ၊ သတပတ္ရငှက်များ၊ ပျော်ရွှင်မူးယစ်သကဲ့သို့သော ကိုကီလငှက်နှင့် ရှာရိကာငှက်တို့သည် ပန်းပွင့်စုံလင်၍ ထိပ်ဖျားပင် ပန်းပွင့်လှသော မဟာသစ်ပင်ကြီးများပေါ်သို့ ပျံဆင်းလာကြသည်။

Verse 65

रक्तपीतारुणास्तत्र पादपाग्रगताः खगाः । परस्परमवैक्षंत प्रहृष्टा जीवजीविकाः

ထိုနေရာ၌ အနီ၊ အဝါ၊ နှင့် အနီညိုရောင်သန်းသော ငှက်များသည် သစ်ပင်ထိပ်ဖျားများပေါ်တွင် နားနေကြသည်။ ပျော်ရွှင်လျက်၊ ကိုယ့်အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းဖြင့် အသက်ရှင်ကာ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်ရှုနေကြသည်။

Verse 66

तस्यां सभायां दैत्येंद्रो हिरण्यकशिपुस्तदा । आसीन आसने चित्रे दशनल्वे प्रमाणतः

ထိုအစည်းအဝေးခန်းမ၌ ဒိုင်တျာတို့၏အရှင် ဟိရဏ္ယကသိပုသည် ထိုအခါ အလှဆင်ကာ တင့်တယ်သော စင်္ဟာသနပေါ်၌ ထိုင်နေ၏၊ အတိုင်းအတာမှာ လက်တံဆယ်တံနှုန်းဖြစ်၏။

Verse 67

दिवाकरनिभे दिव्ये दिव्यास्तरणसंस्तृते । हिरण्यकशिपुर्दैत्य आस्ते ज्वलितकुंडलः

နေကဲ့သို့ တောက်ပသော ဒိဗ္ဗမဏ္ဍပ၌၊ ကောင်းကင်ဆန်သော အခင်းအကျင်းများဖြင့် ခင်းကျင်းထားရာ၌၊ ဒိုင်တျာ ဟိရဏ္ယကသိပု ထိုင်နေပြီး၊ သူ၏နားကပ်များသည် တောက်လောင်သကဲ့သို့ ရောင်ပြန်ထွက်နေ၏။

Verse 68

उपचेरुर्महादैत्या हिरण्यकशिपुं तदा । दिव्यतालानि गीतानि जगुर्गंधर्वसत्तमाः

ထို့နောက် မဟာဒိုင်တျာတို့သည် ဟိရဏ္ယကသိပုကို ဝန်းရံကာ စေဝာပြုကြ၏။ ဂန္ဓဗ္ဗတို့အနက် အမြတ်ဆုံးတို့ကလည်း ဒိဗ္ဗတාලနှင့် ကိုက်ညီသော ကောင်းကင်သီချင်းများကို သီဆိုကြ၏။

Verse 69

विश्वाची सहजन्या च प्रम्लोचेति च पूजिता । दिव्याथ सौरभेयी च समीची पुंजिकस्थला

ဝိශ්ဝာချီ၊ သဟဇန္ယာ နှင့် ပူဇာခံရသော ပ္ရမ္လိုချာ၊ ထို့အပြင် ဒိဗ္ယာ၊ သော်ရဘေယီ၊ သမီချီ နှင့် ပုဉ္ဇိကသ္ထလာ။

Verse 70

मिश्रकेशी च रंभा च चित्रभा श्रुतिविभ्रमा । चारुनेत्रा घृताची च मेनका चोर्वशी तथा

မိශ්ရကေသီ နှင့် ရမ္ဘာ၊ စိတ္ရဘာ နှင့် သြုတိဝိဘ္ရမာ; ချာရုနေထ္ရာ နှင့် ဂ္ဃရတാചီ၊ ထို့ပြင် မေနကာ နှင့် ဥရဝသီလည်း ဖြစ်၏။

Verse 71

एतास्सहस्रशश्चान्या नृत्यगीतविशारदाः । उपातिष्ठंत राजानं हिरण्यकशिपुं प्रभुम्

ထို့ပြင် အကနှင့် သီချင်းတွင် ကျွမ်းကျင်သော အခြားမိန်းမများ ထောင်ပေါင်းများစွာက သခင်ဘုရင် ဟိရဏ္ယကသိပု ကို နီးကပ်စောင့်ရှောက်၍ ချဉ်းကပ်ဝတ်ပြုကြ၏။

Verse 72

उपासते दितेः पुत्राः सर्वे लब्धवरास्तथा । बलिर्विरोचनस्तत्र नरकः पृथिवीसुतः

ဒိတီ၏ သားတော်များ အားလုံးသည်လည်း ကောင်းချီးပေးခြင်းကို ရရှိပြီးနောက် ထိုသူကို ဝတ်ပြုကြ၏; ထိုနေရာတွင် ဘလိ၊ ဝိရောစန နှင့် မြေမိခင်၏ သား နရက တို့လည်း အမည်ဖော်ပြထား၏။

Verse 73

प्रह्लादो विप्रचित्तिश्च गविष्ठश्च महासुरः । सुरहन्ता दुःखकर्ता समनास्सुमतिस्तथा

ပရဟ္လာဒ၊ ဝိပရစိတ္တိ နှင့် ဂဝိဋ္ဌ—မဟာအသူရ—တို့နှင့်အတူ စုရဟန္တာ၊ ဒုက္ခကရ္တာ၊ ထို့ပြင် စမနာ နှင့် စုမတိ တို့လည်း အမည်ဖော်ပြထား၏။

Verse 74

घटोदरो महापार्श्वः क्रथनः पिठरस्तथा । विश्वरूपस्वरूपश्च विश्वकायो महाबलः

သူသည် ဃဋောဒရ၊ ဘေးဖက်ကျယ်သော မဟာပါရ္ရှဝ၊ ကရထန နှင့် ပိဋရ ဖြစ်၏; သဘာဝအားဖြင့် ဝိශ්ဝရူပ၊ ဝိශ්ဝကာယ၊ မဟာဗလရှိသူ ဖြစ်၏။

Verse 75

दशग्रीवश्च वाली च मेघवासा महासुरः । घटाभो विटरूपश्च ज्वलनश्चेंद्रतापनः

ဒသဂ္ရီဝ (ရာဝဏ), ဝါလီ, မဟာအသူရ မေဃဝါသာ, ဃဋာဘ, ဝိဋရူပ, ဇ္ဝလန နှင့် အိန္ဒြတાપန—ဤတို့ကိုလည်း အမည်ဖော်ပြထား၏။

Verse 76

दैत्यदानवसंघास्ते सर्वे ज्वलितकुंडलाः । स्रग्विणो वर्मिणः सर्वे सर्वे च चरितव्रताः

ထို ဒೈတျနှင့် ဒာနဝ အစုအဖွဲ့များအားလုံးသည် မီးတောက်သကဲ့သို့ တောက်ပသော နားကပ်များကို ဝတ်ဆင်၍၊ ပန်းမော်လီများဆင်ယင်ကာ ကာကွယ်ရေးအင်္ကျီဝတ်ပြီး၊ ခံယူထားသော ဝရတၱ၌ တည်ကြည်နေကြသည်။

Verse 77

सर्वे लब्धवराः शूरास्सर्वे विहितमृत्यवः । एते चान्ये च बहवो हिरण्यकशिपुं प्रभुम्

အားလုံးသည် အာနုဂ्रह (ဗရ) ကို ရရှိထားသော သတ္တိရှင်သူရဲကောင်းများဖြစ်ကြပြီး၊ သေခြင်းတရားလည်း သတ်မှတ်ထားသော အခြေအနေများအောက်တွင်သာ ဖြစ်မည်ဟု ကန့်သတ်ထားသည်။ ဤသူတို့နှင့် အခြားများစွာတို့သည် မိမိတို့၏ အရှင် ဟိရဏ္ယကသိပု ကို ဆည်းကပ်ကြသည်။

Verse 78

उपासते महात्मानं सर्वे दिव्यपरिच्छदाः । विमानैर्विविधाकारैर्भ्राजमानैरिवाग्निभिः

ဒိဗ္ဗဝတ်စုံနှင့် အလှဆင်ပစ္စည်းများဖြင့် တင့်တယ်စွာ ဆင်ယင်ထား၍ အားလုံးသည် ထို မဟာတ္မာကို ပူဇော်ဆည်းကပ်ကြသည်။ အမျိုးမျိုးသော ပုံသဏ္ဌာန်ရှိ ဝိမာနများဖြင့် လာရောက်ကာ မီးကဲ့သို့ တောက်ပလျက်ရှိသည်။

Verse 79

महेन्द्रवपुषः सर्वे विचित्रांगदबाहवः । भूषितांगा दितेः पुत्रास्तमुपासत सर्वतः

ဒိတီ၏ သားများအားလုံးသည် မဟေန္ဒြ (အိန္ဒြ) ကဲ့သို့ ရုပ်သဏ္ဌာန်ရှိကြပြီး၊ လက်မောင်းများတွင် အံ့ဖွယ် လက်မောင်းကွင်းများဖြင့် တင့်တယ်ကာ ကိုယ်အင်္ဂါအနှံ့ အလှဆင်ထားသည်။ ထိုသူတို့သည် အရပ်ရပ်မှ သူ့ကို ဆည်းကပ်ပူဇော်ကြသည်။

Verse 80

ऐश्वर्यं दैत्यसिंहस्य यथा तस्य महात्मनः । न श्रुतं नैव दृष्टं च कस्यापि भुवनत्रये

ထို မဟာတ္မာ “ဒೈတျတို့အတွင်း စင်္ဟ” ၏ အိုင်ශ්ဝရယ (အာဏာ-ဂုဏ်) သည် အလွန်ကြီးမြတ်သဖြင့် သုံးလောက၌ မည်သူမျှ ထိုကဲ့သို့ကို မကြားဖူးသလို မမြင်ဖူးကြ။

Verse 81

रजतकनकचित्रवेदिकायां परिकृतरत्नविचित्रवीथिकायाम् । स ददर्श मृगाधिपः सभायां सुरुचिर जालगवाक्षशोभितायाम्

ငွေနှင့် ရွှေဖြင့် အနုပညာမြောက်စွာ ထည့်သွင်းအလှဆင်ထားသော မဏ္ဍပပလက်ဖောင်းများနှင့်၊ ရတနာမျိုးစုံဖြင့် လှပစွာ တန်ဆာဆင်ထားသော လမ်းကြောင်းများရှိသည့် ထိုခန်းမ၌၊ တိရစ္ဆာန်တို့၏ အရှင် (ခြင်္သေ့) သည် ဇာလီပုံစံ ပြတင်းပေါက်များဖြင့် တင့်တယ်လှပသော အစည်းအဝေးခန်းကို မြင်တွေ့하였다။

Verse 82

कनकवलयहारभूषितांगं दितितनयं स मृगाधिपो ददर्श । दिवसकरकरप्रभं ज्वलंतं दितिजसहस्रशतैर्निषेव्यमाणम्

တိရစ္ဆာန်တို့၏ အရှင် (ခြင်္သေ့) သည် ဒိတီ၏ သားကို မြင်တွေ့ရာ၌၊ ကိုယ်အင်္ဂါများကို ရွှေကွင်းလက်ကောက်နှင့် လည်ဆွဲများဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားပြီး၊ နေရောင်ခြည်ကဲ့သို့ တောက်လောင်လျက်၊ ဒာနဝ စစ်သည် ရာချီတို့က ဝန်းရံကာ စေဝာပြုနေ하였다။

Verse 83

ततो दृष्ट्वा महाभागं कालचक्रमिवागतम् । नारसिंहवपुश्छन्नं भस्मच्छन्नमिवानलम्

ထို့နောက် အလွန်မြတ်သော ထိုအရှင်ကို မြင်သော်—ကာလစက်ဝိုင်းကိုယ်တိုင် ပေါ်ထွန်းလာသကဲ့သို့—နရစിംဟ ရုပ်သဏ္ဌာန်ဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေပြီး၊ ပြာဖြင့် ဖုံးကွယ်ထားသော မီးကဲ့သို့ ဖြစ်하였다။

Verse 84

हिरण्यकशिपोः पुत्रः प्रह्लादो नाम वीर्यवान् । दिव्येन वपुषा सिंहमपश्यद्देवमागतम्

ဟိရဏ္ယကသိပု၏ သားဖြစ်သော သတ္တိပြည့်ဝ ပရဟ္လာဒသည်၊ ဒိဗ္ဗကိုယ်တော်ဖြင့် ခြင်္သေ့ရုပ်သဏ္ဌာန်ဖြင့် ကြွလာသော ဒေဝကို မြင်တွေ့하였다။

Verse 85

तं दृष्ट्वा रुक्मशैलाभमपूर्वां तनुमाश्रितम् । विस्मिता दानवाः सर्वे हिरण्यकशिपुश्च सः

ထိုအရှင်ကို မြင်သော်—မတိုင်မီ မရှိဖူးသော ကိုယ်ရုပ်ကို ခံယူ၍ ရွှေတောင်တန်းကဲ့သို့ ထင်ရှားနေသဖြင့်—ဒာနဝ အားလုံး အံ့ဩတုန်လှုပ်ကြပြီး၊ ဟိရဏ္ယကသိပုလည်း အံ့အားသင့်하였다။

Verse 86

प्रह्लाद उवाच । महाराज महाबाहो दैत्यानामादिसंभव । न श्रुतं नैव मे दृष्टं नारसिंहमिदं वपुः

ပရာဟ္လာဒက ဆို၏—အို မဟာရာဇာ၊ လက်မောင်းအင်အားကြီးသူ၊ ဒೈတျာတို့၏ အစဉ်အလာအရင်းမြစ်တော်—ဤ နရစിംဟ ရုပ်သဏ္ဌာန်ကို မကြားဖူးသကဲ့သို့ မမြင်ဖူးပါ။

Verse 87

अव्यक्तं परमं दिव्यं किमिदं रूपमागतम् । दैत्यांतकरणं घोरं शंसतीव मनो मम

မပေါ်လွင်သော၊ အမြင့်မြတ်ဆုံး၊ သာသနာတော်၏ ဒိဗ္ဗ—ဤရုပ်သဏ္ဌာန်သည် အဘယ်နည်းဖြင့် ပေါ်ထွန်းလာသနည်း? ငါ၏စိတ်သည် ဒဲတျာတို့ကို အဆုံးသတ်စေမည့် ကြောက်မက်ဖွယ် အင်အားကို ကြိုတင်ညွှန်ပြသကဲ့သို့ ဖြစ်၏။

Verse 88

अस्य देवाः शरीरस्थाः सागराः सरितस्तथा । हिमवान्पारियात्रश्च ये चान्ये कुलपर्वताः

သူ၏ကိုယ်ခန္ဓာအတွင်း၌ ဒေဝတော်များတည်ရှိကြပြီး သမုဒ္ဒရာများနှင့် မြစ်များလည်းရှိ၏။ ထို့ပြင် ဟိမဝန်၊ ပါရိယာတြ နှင့် အခြား ကုလပဗ္ဗတများလည်း ပါဝင်တည်ရှိ၏။

Verse 89

चंद्रमास्सहनक्षत्रैरादित्या रश्मिभिः सह । धनदो वरुणश्चैव यमः शक्रः शचीपतिः

လနှင့် နက္ခတ်တန်းတို့၊ နေရောင်ခြည်နှင့်အတူ အာဒိတျာတို့; ဓနဒ ကုဗေရ၊ ဝရုဏ၊ ယမ၊ နှင့် သက္က—ရှချီပတိ အိန္ဒြ—တို့လည်း (အတွင်း၌) တည်ရှိကြ၏။

Verse 90

मरुतो देवगंधर्वा ऋषयश्च तपोधनाः । नागा यक्षाः पिशाचाश्च राक्षसा भीमविक्रमाः

မရုတ်တို့၊ ဒေဝဂန္ဓဗ္ဗတို့၊ တပဓနဖြင့် ပြည့်စုံသော ရှိတို့; နာဂ၊ ယက္ခ၊ ပိသာချ၊ နှင့် ကြောက်မက်ဖွယ် ဗိမဝိက్రమရှိသော ရာက္ခသတို့လည်း (တည်ရှိကြ၏)။

Verse 91

ब्रह्मा देवाः पशुपतिर्ललाटस्था भ्रमंति हि । स्थावराणि च सर्वाणि जंगमानि तथैव च

အမှန်တကယ်ပင် ဘြဟ္မာ၊ ဒေဝတော်များနှင့် ပရှုပတိ—နဖူးပေါ်၌ အဓိဋ္ဌာန်ရှိသူ—သည် အစဉ်မပြတ် လှည့်လည်သွားလာကြ၏။ ထိုနည်းတူ အရွေ့မရှိသူများနှင့် အရွေ့ရှိသူများ အားလုံးလည်း ဖြစ်၏။

Verse 92

भवांश्च सहितोस्माभिः सर्वैर्दैत्यगणैर्वृतः । विमानशतसंकीर्णा सर्वा या भवतः सभा

သင်လည်း ကျွန်ုပ်တို့နှင့်အတူရှိပြီး ဒိုင်တျယအဖွဲ့အစုအဝေးအားလုံးက ဝိုင်းရံထားသည်။ သင်၏ စည်းဝေးခန်းတော်တစ်လျှောက်လုံးလည်း ဝိမာနာ ရာချီဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။

Verse 93

सर्वं त्रिभुवनं राजन्लोकधर्मश्च शाश्वतः । दृश्यते नरसिंहेस्मिंस्तथेदं निखिलं जगत्

အို မင်းကြီး၊ သုံးလောကလုံးနှင့် လောကဓမ္မ၏ အနန္တတရားသည် ဤ နရစിംဟ၌ မြင်တွေ့ရ၏။ ထိုနည်းတူ ဤ စကြဝဠာတစ်ခုလုံးလည်း ထင်ရှား၏။

Verse 94

प्रजापतिश्चात्र मनुर्महात्मा ग्रहाश्च योगाश्च मही नभश्च । उत्पातकालश्च धृतिर्मतिश्च रतिश्च सत्यं च तपो दमश्च

ဤနေရာ၌ ပရဇာပတိနှင့် မဟာအတ္တမ မနုလည်း ရှိ၏။ ဂြိုဟ်များနှင့် ယောဂများ၊ မြေကြီးနှင့် မိုးကောင်းကင်၊ အနိမိတ်အပျက်ကာလ၊ တည်ကြည်မှုနှင့် ဉာဏ်ပညာ၊ ချစ်ခြင်း၊ သစ္စာ၊ တပဿနှင့် ကိုယ်ထိန်းချုပ်မှုတို့လည်း ပါဝင်၏။

Verse 95

सनत्कुमारश्च महानुभावो विश्वे च देवा ॠषयश्च सर्वे । क्रोधश्च कामश्च तथैव हर्षो दर्पश्च मोहः पितरश्च सर्वे

မဟာအာနုဘော်ရှိသော စနတ်ကူမာရ၊ ဝိශ්ဝေဒေဝများနှင့် ရှိသမျှ ရှိသီတို့လည်း ပါ၏။ ထို့ပြင် ဒေါသ၊ ကာမနှင့် ဝမ်းမြောက်ခြင်း၊ မာနနှင့် မောဟ၊ နှင့် ပိတೃများအားလုံး—ဤအရာအားလုံး ပါဝင်၏။

Verse 96

प्रह्लादस्य वचः श्रुत्वा हिरण्यकशिपुः प्रभुः । उवाच दानवान्सर्वान्गणांश्च सगणाधिपः

ပရဟ္လာဒ၏ စကားကို ကြားသိပြီးနောက် အရှင် ဟိရဏ္ယကသိပုသည် ဒာနဝအပေါင်းတို့နှင့် ခေါင်းဆောင်များပါဝင်သော စုဝေးလျက်ရှိသည့် တပ်စုများအားလုံးကို မိန့်ကြား하였다။

Verse 97

मृगेंद्रो गृह्यतामेष अपूर्वां तनुमास्थितः । यदि वा संशयः कश्चिद्वध्यतां वनगोचरः

“ဤမೃဂೇಂದ್ರ—တိရစ္ဆာန်တို့၏ မင်း—ကို ဖမ်းယူကြလော့; မကြုံဖူးသည့် အံ့ဩဖွယ် ကိုယ်ရုပ်ကို ခံယူထားသည်။ သံသယရှိသေးလျှင် ဤတောလှည့်သူကို သတ်ကြလော့။”

Verse 98

ते दानवगणास्सर्वे मृगेंद्रं भीमविक्रमम् । परिक्षिपंतो मुदितास्त्रासयामासुरोजसा

ဒာနဝတပ်စုအပေါင်းတို့သည် ဝမ်းမြောက်လျက် ကြောက်မက်ဖွယ် သတ္တိဗလကြီးသော မೃဂೇಂದ್ರ စင်္ဟကို ဝိုင်းရံကာ မိမိတို့၏ အင်အားဖြင့် ကြောက်လန့်စေ하려 ကြိုးပမ်းကြသည်။

Verse 99

सिंहनादं विमुच्याथ नरसिंहो महाबलः । बभंज तां सभां सर्वां व्यादितास्य इवांतकः

ထို့နောက် မဟာဗလ နရစင်္ဟသည် စင်္ဟနာဒကို ထုတ်လွှတ်၍ ထိုအစည်းအဝေးခန်းမတစ်ခုလုံးကို ချိုးဖျက်ပစ်သည်၊ ပါးစပ်ဟ၍ အားလုံးကို မျိုသကဲ့သို့ အန္တက (မရဏ) ကဲ့သို့ပင်။

Verse 100

सभायां भज्यमानायां हिरण्यकशिपुः स्वयम् । चिक्षेपास्त्राणि सिंहस्य रोषव्याकुललोचनः

အစည်းအဝေးခန်းမ ပျက်စီးနေစဉ် ဟိရဏ္ယကသိပုသည် ကိုယ်တိုင်—ဒေါသကြောင့် မျက်လုံးများ တုန်လှုပ်နေ၍—ထိုစင်္ဟအပေါ်သို့ လက်နက်များကို ပစ်လွှတ်하였다။

Verse 101

सर्वास्त्राणामथ श्रेष्ठं दंडमस्त्रं सुदारुणम् । कालचक्रं तथा घोरं विष्णुचक्रं तथापरं

ထို့နောက် အားလုံးသော အာယုဓများအနက် အမြတ်ဆုံးကို ဖော်ပြ၏—အလွန်ကြမ်းတမ်းသည့် ဒဏ္ဍ-အස්တြ၊ ကြောက်မက်ဖွယ် ကာလစက်ကရ၊ ထို့ပြင် ဗိဿဏု၏ အမြင့်မြတ်ဆုံး စက်ကရလည်း ဖြစ်၏။

Verse 102

पैतामहं महात्युग्रं त्रैलोक्यनिर्मितं महत् । विचित्रामशनिं चैव शुष्काद्रं चाशनिद्वयम्

“ငါသည် ပိတామဟ ဘြဟ္မာ၏ အလွန်ပြင်းထန်၍ မဟာအင်အားရှိသော ပೈတామဟ-အස්တြကို မြင်ရ၏—သုံးလောကအတွက် ကြီးမားစွာ ဖန်တီးထားသည့်အရာ—ထို့ပြင် အံ့ဖွယ် အရှနီ(ဝဇ္ရ)၊ ‘ခြောက်သွေ့သောတောင်’ နှင့် အရှနီနှစ်လက်လည်း ပါ၏”။

Verse 103

रौद्रं तथोग्रशूलं च कंकालं मुसलं तथा । अस्त्रं ब्रह्मशिरश्चैव ब्राह्ममस्त्रं तथैव च

“ရောဒြ-အස්တြ၊ ဥဂ္ဂရရှူလ (ကြမ်းတမ်းသော တြိရှူလ)၊ ကင်္ကာလ၊ မုသလ (ဂဒါ) နှင့် ‘ဗြဟ္မရှီရ’ ဟုခေါ်သော အස්တြ၊ ထို့ပြင် ဗြာဟ္မ-အස්တြလည်း ရှိ၏”။

Verse 104

नारायणास्त्रमैंद्रं च आग्नेयं शैशिरं तथा । वायव्यं मथनं चैव कपालमथ किंकरम्

နာရာယဏ-အස්တြ၊ အိန္ဒြ-အස්တြ (အိန္ဒြာ၏)၊ အာဂ္နေယ-အස්တြ (အဂ္နိ၏) နှင့် ရှိုင်ရှီရ-အස්တြ; ဝါယဝျ-အස්တြ (လေ၏)၊ မထန-အස්တြ၊ ကပါလ-အස්တြ၊ ထို့နောက် ကိင်္ကရ-အස්တြလည်း ပါ၏။

Verse 105

तथा प्रतिहतां शक्तिं क्रौंचमस्त्रं तथैव च । मोहनं शोषणं चैव संतापनविलापने

ထို့အတူ တားဆီးပြန်လှန်ခံရသော ‘ပရတိဟတ-ရှက္တိ’ ဟုခေါ်သည့် ပစ်လွှတ်အာယုဓနှင့် ကရောဉ္စ-အස්တြလည်း ရှိ၏။ ထို့နောက် မိုဟန (မောဟဖြစ်စေသော)၊ ရှိုရှဏ (ခြောက်သွေ့စေသော) နှင့် စန္တာပန-ဝိလာပန (ဒုက္ခနှင့် ငိုကြွေးမှု ဖြစ်စေသော) အင်အားများလည်း ပါ၏။

Verse 106

कंपनं शातनं चैव महास्त्रं चैव रोधनम् । कालमुद्गरमक्षोभ्यं तापनं च महाबलम्

“ကမ္ပန” (လှုပ်ခတ်စေသူ)၊ “ရှာတန” (ချိုးဖျက်စေသူ)၊ “မဟာအස්တြ” (အကြီးမားဆုံး လက်နက်) နှင့် “ရောဓန” (တားဆီးသူ)၊ “ကာလမုဒ္ဂရ” (ကာလ၏ ဂဒါ)၊ “အက္ခိုးဘျ” (မလှုပ်မယှက်)၊ “တာပန” (လောင်ကျွမ်းစေသူ)—ဤအရာအားလုံးသည် မဟာဗလရှိသော လက်နက်များ ဖြစ်ကြသည်။

Verse 107

संवर्तनं मोहनं च तथा मायाधरं वरम् । गान्धर्वमस्त्रं दयितमसिरत्नं च नंदकम्

(ထိုအခါ သူသည်) “သံဝတ္တန”၊ “မိုဟန” နှင့် အထူးမြတ်သော “မာယာဓရ” ကို ကိုင်ဆောင်၍၊ ချစ်မြတ်နိုးသော “ဂန္ဓဗ္ဗ” လက်နက်နှင့် ရတနာတူ ဓား “နန္ဒက” ကိုလည်း ယူဆောင်하였다။

Verse 108

प्रस्वापनं प्रमथनं वारुणं चास्त्रमुत्तमम् । अस्त्रं पाशुपतं चैव यस्या प्रतिहता गतिः

“ပရသွာပန” (အိပ်ငိုက်စေသော) လက်နက်၊ “ပရမထန” (ဖိနှိပ်ဖျက်ဆီးသော) လက်နက်၊ အထူးမြတ် “ဝါရုဏ” လက်နက်နှင့် “ပါရှုပတ” လက်နက်တိုင်တိုင်—သူမအပေါ်၌ ထိုလက်နက်တို့၏ လမ်းကြောင်းသည် တားဆီးခံရ၍ အကျိုးမရှိသွား하였다။

Verse 109

एतान्यस्त्राणि दिव्यानि हिरण्यकशिपुस्तदा । असृजन्नरसिंहस्य दीप्तस्याग्नेरिवाहुतिम्

ထို့နောက် ဟိရဏ္ယကသိပုသည် ထိုဒိဗ္ဗလက်နက်များကို နရသိంహ ထံသို့ ပစ်လွှတ်လိုက်သည်—မီးတောက်လောင်နေသော မီးထဲသို့ အာဟုတီ ပူဇော်သကဲ့သို့။

Verse 110

अस्त्रैः प्रज्वलितैः सिंहमावृणोदसुरोत्तमः । विवस्वान्घर्मसमये हिमवंतमिवांशुभिः

လောင်ကျွမ်းနေသော လက်နက်များဖြင့် အဆုရတို့အထဲမှ အမြင့်မြတ်ဆုံးသည် စင်္ဟကို ဝန်းရံဖုံးလွှမ်းလိုက်သည်—အပူရာသီ၌ နေမင်းက မိမဝန္တ पर्वတကို ရောင်ခြည်များဖြင့် ဖုံးအုပ်သကဲ့သို့။

Verse 111

स ह्यमर्षानिलोद्भूतो दैत्यानां सैन्यसागरः । क्षणेनाप्लावयत्सर्वं मैनाकमिव सागरः

ဒေါသ၏လေမှ ပေါ်ထွန်းလာသော ဒိုင်တျများ၏ သမုဒ္ဒရာတူ စစ်တပ်ကြီးသည် ခဏချင်း အရာအားလုံးကို ရေလွှမ်းမိုးသကဲ့သို့ ဖုံးလွှမ်းသွား၏၊ သမုဒ္ဒရာက မိုင်နာက တောင်ကို လွှမ်းမိုးသကဲ့သို့။

Verse 112

प्रासैः पाशैश्च खड्गैश्च गदाभिर्मुसलैस्तथा । वज्रैरशनिभिश्चैव बहुशाखैर्महाद्रुमैः

လှံများ၊ ကြိုးဖမ်းများ၊ ဓားများဖြင့်လည်းကောင်း; ဂဒါနှင့် မုဆလ်များဖြင့်လည်းကောင်း; ဝဇ္ရနှင့် မိုးကြိုးလျှပ်စီးဖြင့်လည်းကောင်း; များစွာသောခွဲခက်ရှိသည့် သစ်ပင်ကြီးများဖြင့်လည်းကောင်း။

Verse 113

मुद्गरैः कूटपाशैश्च शिलोलूखलपर्वतैः । शतघ्नीभिश्च दीप्ताभिर्दंडैरपि सुदारुणैः

မုဒ္ဂရ (တုတ်ထု) များ၊ လှည့်ကွက်ကြိုးဖမ်းများနှင့် ထောင်ချောက်များဖြင့်; ကျောက်တုံး၊ အုတ်ခလ် (ထောင်းခွက်) နှင့် တောင်တန်းများဖြင့်; မီးလောင်တောက်ပသော သတဂ္ဃနီ လက်နက်များဖြင့်၊ အလွန်ရက်စက်သော ဒဏ္ဍာများဖြင့်လည်း။

Verse 114

ते दानवाः पाशगृहीतहस्ता महेंद्रतुल्याशनितुल्य वेगाः । समंततोभ्युद्यतबाहुकायाः स्थिताः सशीर्षा इव नागपोताः

ထို ဒာနဝများသည် လက်ထဲ၌ ကြိုးဖမ်းကို ကိုင်ထား၍—မဟိန္ဒြာကဲ့သို့ အင်အားကြီးပြီး ဝဇ္ရကဲ့သို့ လျင်မြန်—အရပ်ရပ်တွင် လက်မောင်းများ မြှောက်ကာ ရပ်နေကြသည်၊ ငယ်နဂါးများက ခေါင်းဖုံးကို မြှောက်သကဲ့သို့။

Verse 115

सुवर्णमालाकुलभूषितांगाः सुतीक्ष्णदंष्ट्राकुलवक्त्रगर्ताः । स्फुरत्प्रभास्ते च सशृंगदेहाश्चीनांशुका भांति यथैव हंसाः

ရွှေမാലာများဖြင့် ကိုယ်အင်္ဂါအနှံ့ အလှဆင်ထား၍၊ မျက်နှာတွင် အလွန်စူးရှသော သွားတံများ ပြည့်နှက်ကာ၊ တောက်ပလှုပ်ရှားသော ရောင်ခြည်ဖြင့် ထင်ရှားလျက်ရှိသည်။ ချိုရှိသော ကိုယ်ခန္ဓာနှင့် တရုတ်ပိုးထည် ဝတ်ဆင်သဖြင့်၊ အမှန်တကယ် ဟံသာများကဲ့သို့ မြင်ရသည်။

Verse 116

सोसृजद्दानवो मायामग्निं वायुं समीरितम् । तमिंद्रस्तोयदैः सार्धं सहस्राक्षो महाद्युतिः

ထိုအခါ ဒာနဝသည် မာယာတန်ခိုးကို လွှတ်၍ မီးနှင့် လေကို လှုပ်ရှားစေ၏။ မျက်စိတစ်ထောင်ရှိ၍ တောက်ပကြီးမားသော အိန္ဒြာသည် မိုးတိမ်များနှင့်အတူ ထိုအရာကို တားဆီးရင်ဆိုင်၏။

Verse 117

महता तोयवर्षेण शमयमास पावकम् । तस्यां प्रतिहतायां तु मायायां युधि दानवः

မိုးရေကြီးစွာရွာသွန်းစေ၍ သူသည် မီးကို ငြိမ်းသတ်၏။ သို့ရာတွင် စစ်ပွဲ၌ ထိုမာယာကို တားဆီးနိုင်သော် ဒာနဝသည် ထို့နောက်…

Verse 118

असृजद्घोरसंकाशं तमस्तीव्रं समंततः । तमसा संवृते लोके दैत्येष्वात्तायुधेषु च

သူသည် အရပ်လုံးသို့ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အမှောင်ထုတင်းကျပ်ကို လွှတ်ချ၏။ ထိုတမသ်ကြောင့် လောကအနှံ့ ဖုံးလွှမ်းသွားသော် ဒೈတျများလည်း လက်နက်များကို မြှောက်ကာ ရပ်တည်၏။

Verse 119

स्वतेजसा परिवृतो दिवाकर इवोद्गतः । त्रिशिखां भ्रुकुटीमस्य ददृशुर्दानवा रणे

ကိုယ်ပိုင်တေဇောဖြင့် ဝန်းရံလျက် သူသည် နေမင်းကဲ့သို့ ထွက်ပေါ်လာ၏။ စစ်မြေပြင်၌ ဒာနဝတို့သည် သူ၏ မျက်ခုံးချိုးကွေးမှုကို တောင်ထိပ်သုံးခုကဲ့သို့ မြင်ကြ၏။

Verse 120

ललाटस्थां त्रिकूटस्थां गंगां त्रिपथगामिव । ततः सर्वासु मायासु हतासु दितिनंदनाः

သူသည် နဖူးပေါ်၌ တည်ရှိ၍ တြိကူဋ၌ တည်မြဲသော ဂင်္ဂါမြစ်ကို လမ်းသုံးသွယ်သို့ စီးဆင်းသော မြစ်ကဲ့သို့ မြင်၏။ ထို့နောက် မာယာအားလုံး ပျက်စီးသွားသော် ဒိတိ၏ သားများလည်း သုတ်သင်ခံရ၏။

Verse 121

हिरण्यकशिपुं दैत्या विषण्णाश्शरणं ययुः । ततः प्रज्वलितः क्रोधात्प्रदहन्निव तेजसा

ဒೈတျများသည် စိတ်ညစ်ညူး၍ အားကိုးရာအဖြစ် ဟိရဏ္ယကသိပု ထံသို့ သွားရောက်ခိုလှုံကြ၏။ ထို့နောက် သူသည် ဒေါသကြောင့် မီးတောက်သကဲ့သို့ လောင်ကျွမ်းကာ တေဇဖြင့် အရာအားလုံးကို မီးရှို့သကဲ့သို့ တောက်ပလေ၏။

Verse 122

तस्मिन्क्रुद्धे तु दैत्येंद्रे तमोभूतमभूज्जगत् । आवहः प्रवहश्चैव विवहोथ समीरणः

ဒೈတျတို့၏ အရှင်ကြီးသည် ဒေါသထွက်သောအခါ လောကတစ်ခုလုံးသည် အမှောင်ထုဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွား၏။ ထိုအခါ အာဝဟ၊ ပရဝဟ၊ ဝိဝဟ နှင့် သမီရဏ ဟူသော လေများ ပေါ်ထွန်း၍ တိုက်ခတ်လာကြ၏။

Verse 123

परावहस्संवहश्च उद्वहश्च महाबलः । तथा परिवहः श्रीमानुत्पातभयशंसिनः

ပရာဝဟ၊ သံဝဟ၊ ဥဒ္ဝဟ တို့သည် အင်အားကြီးမားသူများဖြစ်၍၊ ထို့အပြင် ဂုဏ်ရောင်တောက်ပသော ပရိဝဟ သည်လည်း ကပ်ဘေး၏ ကြောက်မက်ဖွယ် နိမိတ်လက္ခဏာများကို ကြိုတင်ညွှန်ပြသူဖြစ်၏။

Verse 124

इत्येवं क्षुभिताः सप्त मरुतो गगनेचराः । ये ग्रहास्सर्वलोकस्य क्षये प्रादुर्भवंति हि

ဤသို့ ကောင်းကင်၌ လှုပ်ရှားသွားလာသော မရုတ် ခုနစ်ပါးသည် အလွန်လှုပ်ရှားကာ ရုန်းကန်ကြ၏။ ထိုသူတို့ပင် ‘ဂြဟ’ ဟူသော ဖမ်းဆီးသူများဖြစ်ပြီး လောကအားလုံး ပျက်စီးရာကာလ၌ အမှန်တကယ် ပေါ်ထွန်းလာကြသည်။

Verse 125

ते सर्वे गगने हृष्टाव्यचरंश्च यथासुखम् । अयोगतश्चाप्यचरद्योगं निशि निशाचरः

သူတို့အားလုံးသည် ပျော်ရွှင်လျက် ကောင်းကင်၌ စိတ်ကြိုက် လှည့်လည်သွားလာကြ၏။ ထို့ပြင် ညခရီးသွား နိသာစရ သည် စည်းကမ်းတကျ မဟုတ်သော်လည်း ညအခါ၌ ‘ယောဂ’ တစ်မျိုးကိုလည်း လေ့ကျင့်ပြုလုပ်နေ၏။

Verse 126

सग्रहः सह नक्षत्रैस्तारापतिररिंदम । विवर्णतां च भगवान्गतो दिवि दिवाकरः

ဂြိုဟ်များနှင့် နက္ခတ်စုများနှင့်အတူ ကြယ်တို့၏အရှင် သောမ (လ) — အို ရန်သူကိုနှိမ်နင်းသူ — ဖြူဖျော့သွား၏။ ကောင်းကင်ဘုံ၌လည်း ဘဂဝန် ဒိဝာကရ နေမင်းသည် အရောင်ပျောက်ကွယ်သွား၏။

Verse 127

कृष्णः कबंधश्च तदा लक्ष्यते सुमहान्दिवि । असृजच्चासितां सूर्यो धूमवत्तां विभावसुः

ထို့နောက် ကောင်းကင်၌ အလွန်ကြီးမားသော အနက်ရောင် ခေါင်းမဲ့ ကဗန္ဓ ပုံရိပ်တစ်ခု မြင်ရ၏။ နေမင်းသည် မီးကဲ့သို့ တောက်လောင်လျက် မီးခိုးသဏ္ဌာန် အမှောင်မြူကို ထုတ်လွှတ်၏။

Verse 128

गगनस्थश्च भगवानभीक्ष्णं परिविष्यते । सप्तधूमनिभा घोराः सूर्यादि विसमुत्थिताः

ကောင်းကင်၌ တည်ရှိသော ဘဂဝန်ကို မကြာခဏ ဝိုင်းရံလာကြ၏။ နေမင်းနှင့် အခြား အလင်းရောင်အရာဝတ္ထုများမှ မီးခိုးသဏ္ဌာန် ကြောက်မက်ဖွယ် ရုပ်သဏ္ဌာန် ခုနစ်ပါး ပေါ်ထွန်းလာ၏။

Verse 129

सोमस्य गगनस्थस्य ग्रहास्तिष्ठंति शृंङ्गगाः । वामे च दक्षिणे चैव स्थितौ शुक्रबृहस्पती

သောမ (လ) သည် ကောင်းကင်၌ တည်ရှိသောအခါ ဂြိုဟ်များသည် ၎င်း၏ ချိုနှစ်ဖက်ပေါ်တွင် ရပ်တည်ကြ၏။ ဘယ်ဘက်နှင့် ညာဘက်တွင်လည်း သုက္ကရ (ဗီးနပ်စ်) နှင့် ဗြဟ္စပတိ (ဂျူပီတာ) တည်ရှိကြ၏။

Verse 130

शनैश्चरो लोहितांगो लोहितांगसमद्युतिः । समं समधिरोहंत सर्वे वै गगनेचराः

ရှနೈရှ္စရ (စနေ) သည် အင်္ဂါရပ်များ နီရဲ၍ ထိုနီရောင်တူ ကాంతိဖြင့် တောက်ပနေ၏။ ထိုကောင်းကင်လှည့်လည်သူ ဂြိုဟ်အားလုံးလည်း ကောင်းကင်၌ တပြိုင်နက်တည်း တက်ရောက်လာကြ၏။

Verse 131

शृंगाणि शनकैर्घोरा युगांता वर्त्तन ग्रहाः । चंद्रमाश्च सनक्षत्रो ग्रहैः सह तमोनुदः

ကြောက်မက်ဖွယ် နိမိတ်ဆိုးများသည် တဖြည်းဖြည်း ပေါ်ထွန်းလာ၏။ ယုဂအဆုံး၌ ကာလ၏ လှည့်ပတ်မှုကို ထိန်းညှိသော ကြောက်မက်ဖွယ် ဂြိုဟ်များ လှုပ်ရှားလာ၏။ လမင်းလည်း နက္ခတ်စုများနှင့် ဂြိုဟ်များနှင့်အတူ အမှောင်ကို ဖယ်ရှားသူ ဖြစ်လာ၏။

Verse 132

चराचरविनाशाय रोहिणीं नाभ्यनंदत । गृहीतो राहुणा चन्द्र उल्काभिरभिहन्यते

လှုပ်ရှားသည့်အရာနှင့် မလှုပ်ရှားသည့်အရာ အားလုံး ပျက်စီးရန်အတွက် ရိုဟိဏီသည် မပျော်ရွှင်ခဲ့။ ရာဟုက ဖမ်းဆီးထားသော လမင်းကို ကျလာသော မီးလုံးကျောက်များက ထိုးနှက်လေ၏။

Verse 133

उल्काः प्रज्वलिताश्चंद्रे व्यचरंत यथासुखम् । देवानामधिपो देवः सोप्यवर्षत शोणितम्

မီးတောက်လောင်သော မီးလုံးကျောက်များသည် လမင်းပတ်လည်၌ စိတ်ကြိုက် လှည့်လည်နေကြ၏။ ထို့ပြင် ဒေဝတို့၏ အရှင်ဖြစ်သော ဒေဝတော်ပင် သွေးမိုးကို ရွာချလေ၏။

Verse 134

अपतद्गगनादुल्का विद्युद्रूपा महास्वना । अकाले च द्रुमास्सर्वे पुष्प्यंति च फलंति च

မိုးကောင်းကင်မှ မီးလုံးကျောက်တစ်လုံး ကျလာ၍ လျှပ်စီးသဏ္ဌာန်နှင့် မဟာဂုဏ်သံကြီး ထွက်လေ၏။ ထို့ပြင် ရာသီမဟုတ်ဘဲ သစ်ပင်အားလုံး ပန်းပွင့်၍ သီးပွင့်လာကြ၏။

Verse 135

लताश्च सफलाः सर्वा या आहुर्दैत्यनाशिकाः । फले फलान्यजायंत पुष्पे पुष्पं तथैव च

ထို့ပြင် ‘ဒೈတျယနာရှိကာ’ ဟု ခေါ်ကြသော လျားပင်အားလုံးသည် သီးနှံပြည့်ဝလာ၏။ သီးမှ သီးထပ်မံ ပေါက်ဖွား၍၊ ပန်းမှ ပန်းလည်း ထိုနည်းတူ ပေါ်ထွန်းလာ၏။

Verse 136

उन्मीलंति निमीलंति हसंति प्ररुदंति च । विक्रोशंति च गंभीरं धूमायंते ज्वलंति च

သူတို့သည် မျက်စိဖွင့်၍ မျက်စိပိတ်ကြသည်; ရယ်မောကြသကဲ့သို့ ငိုကြလည်းရှိသည်။ အသံနက်နက်ဖြင့် အော်ဟစ်ကြသည်; မီးခိုးထွက်၍ မီးလောင်တောက်ပကြသည်။

Verse 137

प्रतिमास्सर्वदेवानां कथयंत्यो महद्भयम् । आरण्यैः सह संसृष्टा ग्राम्याश्च मृगपक्षिणः

နတ်အားလုံး၏ ရုပ်တုများသည် ကြီးမားသော ကြောက်ရွံ့မှုကို ကြေညာနေကြသည်; ထို့ပြင် တောရိုင်းသတ္တဝါများသည် အိမ်မွေးသတ္တဝါများနှင့် ရောနှောသွား၍ တိရစ္ဆာန်နှင့် ငှက်တို့ပါ တစ်စုတစ်စည်း ဖြစ်ကြသည်။

Verse 138

चुक्रुशुर्भैरवं तत्र मृगयुद्ध उपस्थिते । नद्यश्च प्रतिकूलानि वहंति कलुषोदकाः

အဲဒီနေရာမှာ တိရစ္ဆာန်များ၏ တိုက်ပွဲ နီးကပ်လာသော် သူတို့သည် ကြောက်မက်ဖွယ် အော်ဟစ်ကြသည်; မြစ်များလည်း သဘာဝလမ်းကြောင်းကို ဆန့်ကျင်၍ စီးဆင်းကာ မသန့်သော ရေကို သယ်ဆောင်လာသည်။

Verse 139

न प्राकाशंत च दिशो रक्तरेणुसमाकुलाः । वानस्पत्या न पूज्यंते पूजनार्हाः कथंचन

အနီရောင်ဖုန်မှုန့်ဖြင့် ပြည့်နှက်နေသဖြင့် အရပ်မျက်နှာတို့ မလင်းလက်တော့။ ပူဇော်ထိုက်သော သစ်ပင်သစ်တောတို့ကိုလည်း မည်သို့မျှ မပူဇော်မခံရ။

Verse 140

वायुवेगेन हन्यंते भज्यंते प्रणमंति च । तथा च सर्वभूतानां छाया न परिवर्त्तते

လေ၏အရှိန်ကြောင့် အရာဝတ္ထုတို့သည် ထိခိုက်ကာ ကြေကွဲပျက်စီး၍ ငုံ့ညွတ်စေခံရသည်; သို့သော် သတ္တဝါအားလုံး၏ အရိပ်သည် မည်သို့မျှ မပြောင်းလဲ။

Verse 141

अपरेण गते सूर्ये सलोकानां युगक्षये । तदा हिरण्यकशिपोर्दैत्यस्योपरिवेश्मनः

နေမင်းသည် အနောက်ဘက်သို့ လျှောဆင်းသွား၍ လောကတို့၏ ယုဂအဆုံးသို့ ရောက်သောအခါ၊ ဒိုင်တျာ ဟိရဏ္ယကသိပု၏ အထက်မြင့် နန်းတော်ပေါ်၌ (ထိုဖြစ်ရပ်) ပေါ်ပေါက်လေ၏။

Verse 142

भांडागारायुधागारे निविष्टमभवन्मधु । असुराणां विनाशाय सुराणां विजयाय च

မဓုသည် ဘဏ္ဍာတိုက်နှင့် လက်နက်တိုက်သို့ ဝင်ရောက်လေ၏—အဆုရတို့ကို ဖျက်ဆီးရန်နှင့် ဒေဝတို့၏ အောင်မြင်မှုအတွက်။

Verse 143

दृश्यंते विविधोत्पाता घोराघोरनिदर्शनाः । एते चान्ये च बहवो घोररूपाः समुत्थिताः

အမျိုးမျိုးသော အုတ်ပါတ်နိမိတ်များ ပေါ်ထွက်မြင်ရသည်—အညွှန်းအရ ကြောက်မက်ဖွယ်လည်းရှိ၊ မကြောက်မက်ဖွယ်လည်းရှိ။ ဤတို့နှင့် အခြားများစွာသော ကြောက်မက်ဖွယ်ရုပ်သဏ္ဍာန်တို့ ပေါ်ပေါက်လာကြ၏။

Verse 144

दैत्येंद्रस्य विनाशाय दृश्यंते रणशंसिनः । मेदिन्यां कंपमानायां दैत्येंद्रेण महात्मनः

ဒိုင်တျာတို့၏ အင်ဒြာကို ဖျက်ဆီးရန် စစ်ပွဲကို ကြေညာသည့် နိမိတ်များ ပေါ်ထွက်လာ၏; ထိုမဟာဒိုင်တျာအရှင် ရှေ့တိုးလာသော် မြေကြီးသည်ပင် တုန်ခါလေ၏။

Verse 145

महीधरा नागगणा निपेतुरमितौजसः । विषज्वालाकुलैर्वक्त्रैर्विमुंचंतो हुताशनम्

အမိတအောင်ဇောရှိသော နာဂအစုတို့—မြေကြီး၏ အလေးချိန်ကို ထမ်းဆောင်သူများ—လဲကျကြ၏; အဆိပ်မီးလျှံများဖြင့် ပြည့်နှက်သော ပါးစပ်မှ မီးကို ပက်ထုတ်လျက်။

Verse 146

चतुःशीर्षाः पंचशीर्षाः सप्तशीर्षाश्च पन्नगाः । वासुकिस्तक्षकश्चैव कर्कोटकधनंजयौ

ခေါင်းလေးခေါင်း၊ ခေါင်းငါးခေါင်း၊ ခေါင်းခုနစ်ခေါင်းရှိသော နာဂများလည်း ရှိကြ၏။ နာဂတို့အနက် ဝါစုကီ၊ တက္ခက၊ ကရ္ကိုဋက နှင့် ဓနဉ္ဇယ တို့လည်း ပါဝင်ကြ၏။

Verse 147

एलामुखः कालियश्च महापद्मश्च वीर्यवान् । सहस्रशीर्षश्शुद्धांगो हेमतालध्वजः प्रभुः

ဧလာမုခ၊ ကာလိယ နှင့် အင်အားကြီး မဟာပဒ္မ; ကိုယ်အင်္ဂါသန့်ရှင်းသော သဟသ္ရရှီရ္ษ; ထို့ပြင် အရှင် ဟေမတාලဓွဇ—ဤတို့သည် အမည်ဖော်ပြထားသော သတ္တဝါများ ဖြစ်ကြ၏။

Verse 148

शेषोनंतो महानागो ह्यप्रकंप्यश्च कंपिताः । दीप्यंतेंतर्जलस्थानि पृथिवीविवराणि वै

အဆုံးမရှိသော မဟာနာဂ ရှေရှ—ကိုယ်တိုင် မလှုပ်မယှက်နိုင်သော်လည်း—တုန်ခါမှုကို ဖြစ်စေ၏။ ထို့ပြင် မြေကြီးအတွင်း ရေအောက်၌ တည်ရှိသော အက်ကွဲရာများနှင့် အပေါက်အဝများသည် အမှန်တကယ် တောက်ပလင်းလက်လာကြ၏။

Verse 149

सप्तदैत्येंद्रकोपेन कंपितानि समंततः । नानातेजोधराश्चापि पातालतलचारिणः

ဒೈတျယမင်းကြီး ခုနစ်ပါး၏ ဒေါသကြောင့် အရပ်ရပ် အရာအားလုံး တုန်လှုပ်သွား၏။ ထို့ပြင် ပာတာလာအလွှာတွင် သွားလာနေသော၊ မီးရောင်တောက်ပမှု အမျိုးမျိုးကို ဆောင်ထားသည့် သတ္တဝါများလည်း အလွန်အမင်း လှုပ်ရှားပျက်ပြားကြ၏။

Verse 150

पाताले सहसा क्षुब्धे दुष्प्रकंप्याः प्रकंपिताः । हिरण्यकशिपुर्दैत्यस्तदा संस्पृष्टवान्महीम्

ပာတာလာသည် ရုတ်တရက် လှုပ်ရှားကာ ရုန်းကန်သွားသောအခါ တုန်ခါရန်ခက်ခဲသည့် အရာများပင် တုန်လှုပ်လာကြ၏။ ထိုအချိန်တွင် ဒೈတျယ ဟိရဏ္ယကသိပု သည် မြေကြီးကို ထိတွေ့ကာ ဖိနှိပ်လေ၏။

Verse 151

संदष्टौष्ठपुटः क्रुद्धो वराह इव पूर्वजः । गंगा भागीरथी चैव कौशिकी सरयूरपि

အဘိုးဘွားကြီးသည် ဒေါသထွက်၍ နှုတ်ခမ်းကို တင်းတင်းကျပ်ကာ ဝရာဟာကဲ့သို့ ထင်ရှားလေ၏; ထို့ပြင် ဂင်္ဂါ၊ ဘာဂီရသီ၊ ကောသိကီ နှင့် စရယု မြစ်တို့လည်း ရှိ၏။

Verse 152

यमुना चाथ कावेरी कृष्णवेणी च निम्नगा । तुंगभद्रा महावेगा नदी गोदावरी तथा

ယမုနာ၊ ထို့ပြင် ကာဝေရီ၊ ကృష్ణဝေဏီ နှင့် နိမနဂါ မြစ်; စီးအားကြီးသော တုင်္ဂဘဒြာ နှင့် ဂోదာဝရီ မြစ်လည်း ပါ၏။

Verse 153

चर्मण्वती च सिंधुश्च तथा नदनदीपतिः । मेलकप्रभवश्चैव शोणो मणिनिभोदकः

ချာမဏ္ဝတီ နှင့် စင်ဓု၊ ထို့ပြင် မြစ်ချောင်းတို့၏ အရှင်; မေလကာမှ ပေါ်ထွန်းသော မြစ်လည်းကောင်း၊ မဏိကဲ့သို့ တောက်ပသော ရေရှိသည့် ရှိုးဏ မြစ်လည်းကောင်း။

Verse 154

नर्मदा च शुभस्रोतास्तथा वेत्रवती नदी । गोमती गोकुलाकीर्णा तथा पूर्वा सरस्वती

နර්မဒါ၊ သုဘသ္ရောတာ နှင့် ဝေတ္ရဝတီ မြစ်; ဂိုကူလ၌ ဂိုပါလ အိမ်ရာများဖြင့် ပြည့်နှက်သော ဂိုမတီ၊ ထို့ပြင် ပုရాతန စရஸဝတီလည်း ပါ၏။

Verse 155

महाकालमहीचैव तमसा पुष्पवाहिनी । जंबूद्वीपं रत्नवच्च सर्वरत्नोपशोभितम्

မဟာကာလ နှင့် မဟီ၊ ထို့ပြင် ပန်းများကို သယ်ဆောင်သည့် တမသာ မြစ်; နှင့် ဇမ္ဗူဒွီပ—ရတနာအစုကြီးကဲ့သို့၊ ရတနာမျိုးစုံဖြင့် လှပစွာ တန်ဆာဆင်ထား၏။

Verse 156

सुवर्णपुटकं चैव सुवर्णाकरमंडितम् । महानदश्च लौहित्यश्शैलः कांचनशोभितः

ထို့ပြင် ရွှေသတ္တုတွင်းများဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားသော သုဝဏ္ဏပုဋက ရှိ၏; မဟာနဒါ ဟူသော မြစ်ကြီးလည်း ရှိ၏; လောဟိတျယ တောင်သည် ရွှေရောင်တောက်ပစွာ လင်းလက်၏။

Verse 157

पत्तनं कोशकाराणां कशं च रजताकरम् । मगधाश्च महाग्रामाः पुण्ड्रा उग्रास्तथैव च

ပိုးအိမ်လုပ်သူတို့၏ မြို့တော်လည်း ရှိ၏; ကဿ ဟူသည်လည်း ငွေသတ္တုတွင်းဖြစ်၏; ထို့ပြင် မဂဓ ဒေသ၏ ရွာကြီးများနှင့်အတူ ပုဏ္ဍြ နှင့် ဥဂြ ဒေသများလည်း ရှိ၏။

Verse 158

स्रुघ्ना मल्ला विदेहाश्च मालवाः काशि कोसलाः । भवनं वैनतेयस्य दैत्येंद्रेणाभिकंपितम्

စရုဃ္ဏာ၊ မလ္လာ၊ ဝိဒေဟ၊ မာလဝ၊ ကာသီ နှင့် ကိုသလ—ဤဒေသအားလုံးကို ဒೈတျယတို့၏ အင်ဒြာက တုန်လှုပ်စေ၏; ဝိုင်နတေယ၏ နေအိမ်လည်း တုန်ခါ၏။

Verse 159

कैलासशिखराकारं यत्कृतं विश्वकर्मणा । रत्नतोयो महाभीमो लौहित्यो नाम सागरः

လောဟိတျယ ဟူသော သမုဒ္ဒရာတစ်စင်း ရှိ၏—ကೈလာသ တောင်ထိပ်ကဲ့သို့ ပုံသဏ္ဍာန်ဖြစ်၍ ဝိශ්ဝကರ್ಮန်က ဖန်ဆင်းထား၏; ၎င်း၏ ရေသည် ရတနာကဲ့သို့ တောက်ပပြီး အလွန်ကျယ်ဝန်း၍ ကြောက်မက်ဖွယ် မဟာကြီး၏။

Verse 160

उदयश्च महाशैल उच्छ्रितः शतयोजनम् । सवर्णवेदिकः श्रीमान्मेघपंक्तिनिषेवितः

ထို့ပြင် ဥဒယ ဟူသော တောင်ကြီး ရှိ၍ အမြင့် ရာယောဇန ထိ မြင့်တက်၏; အရောင်တူ ဝေဒိကာများဖြင့် တင့်တယ်လှပကာ မိုးတိမ်တန်းများ လာရောက်ဝန်းရံနေ၏။

Verse 161

भ्राजमानोर्कसदृशैर्जातरूपमयैर्द्रुमैः । सालैस्तालैस्तमालैश्च कर्णिकारैश्च पुष्पितैः

ထိုနေရာသည် နေရောင်ကဲ့သို့ တောက်ပလင်းလက်၍ ရွှေဖြင့် ပြုလုပ်ထားသကဲ့သို့သော သစ်ပင်များ—ရှာလ၊ တာလ၊ တမာလ နှင့် ပန်းပွင့်ဝေဆာသော ကဏ္ဏိကာရ သစ်ပင်များဖြင့် တင့်တယ်လှပနေ하였다။

Verse 162

अयोमुखश्च विख्यातः सर्वतो धातुमंडितः । तमालवनगंधश्च पर्वतो मलयः शुभः

အယောမုခ တောင်သည် နာမည်ကျော်၍ အရပ်ရပ်တွင် သတ္တုရိုင်းများဖြင့် အလှဆင်ထားသည်; မင်္ဂလာရှိသော မလယ တောင်သည် တမာလ တောအုပ်၏ အနံ့သင်းဖြင့် မွှေးကြိုင်နေသည်။

Verse 163

सुराष्ट्राश्च सबाह्लीकाश्शूद्राभीरास्तथैव च । भोजाः पांड्याश्च वंगाश्च कलिंगास्ताम्रलिप्तकाः

ထိုနေရာတွင် ဆုရာෂ္ဌရ လူမျိုးများသည် ဘာဟ္လီက မျိုးနွယ်နှင့်အတူရှိ၍၊ ထို့အပြင် ရှူဒြ နှင့် အာဘီရ မျိုးနွယ်များ၊ ဘောဇ၊ ပဏ္ဍျ၊ ဝင်္ဂ၊ ကလင်္ဂ နှင့် တာမ်ရလိပ္တ နေထိုင်သူများလည်း ရှိ하였다။

Verse 164

तथैव पौंड्राः शुभ्राश्च वामचूडास्सकेरलाः । क्षोभितास्तेन दैत्येन देवाश्चाप्सरसां गणाः

ထို့အတူ ပေါုဏ္ဍရ၊ ရှုဘ္ရ၊ ဝါမချူဍ နှင့် ကေရလ မျိုးနွယ်များ၊ ထို့ပြင် ဒေဝတားအစုအဝေးနှင့် အပ်ဆရာ အဖွဲ့များလည်း—ထိုဒေတ္တက အားလုံးကို လှုပ်ရှားစိတ်လှန့်စေ하였다။

Verse 165

अगस्त्यभवनं चैव यदगस्त्यकृतं पुरा । सिद्धचारणसंघैश्च विप्रकीर्णं मनोहरम्

ထို့ပြင် အဂஸ္တျ အာရှရမ်လည်း—ရှေးကာလ၌ အဂஸ္တျ ကိုယ်တိုင် ဆောက်လုပ်ခဲ့သော—စိတ်နှလုံးကို ဆွဲဆောင်လှပ၍ စိဒ္ဓ နှင့် ချာရဏ အဖွဲ့အစုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေ하였다။

Verse 166

विचित्रनानाविहगं सपुष्पितमहाद्रुमम् । जातरूपमयैः शृंगैरप्सरोगणसेवितम्

ထိုနေရာသည် အံ့ဩဖွယ် မျိုးစုံသော ငှက်များဖြင့် ပြည့်နှက်၍ ပန်းပွင့်လန်းသော သစ်ပင်ကြီးများဖြင့် တင့်တယ်ကာ ရွှေဖြင့်ပြုလုပ်ထားသကဲ့သို့သော တောင်ထိပ်များရှိပြီး အပ္ဆရာအစုအဝေးတို့က ဝတ်ပြုစောင့်ရှောက်နေ하였다။

Verse 167

गिरिः पुष्पितकश्चैव लक्ष्मीवान्प्रियदर्शनः । उत्थितः सागरं भित्वा विश्रामश्चंद्रसूर्ययोः

ပန်းပွင့်လန်း၍ သီရိလက္ခမီစည်းစိမ်ပြည့်ဝကာ မြင်ရသော်လည်းချစ်ဖွယ်ကောင်းသော တောင်တစ်လုံးသည် သမုဒ္ဒရာကို ခွဲဖောက်၍ ထမြောက်လာပြီး လနှင့် နေရောင်တို့၏ အနားယူရာ ဖြစ်လာ하였다။

Verse 168

रराज स महाशृंगैर्गगनं विलिखन्निव । चंद्रसूर्यांशुसंकाशैः सागरांबुसमावृतैः

ထိုတောင်သည် မဟာထိပ်များဖြင့် ကောင်းကင်ကို ခြစ်ရေးနေသကဲ့သို့ တောက်ပလင်းလက်၍ လနှင့် နေရောင်၏ ရောင်ခြည်ကဲ့သို့ ထွန်းလင်းကာ သမုဒ္ဒရာရေများဖြင့် ပတ်လည်ဝန်းရံထား하였다။

Verse 169

विद्युत्त्वान्पर्वतः श्रीमानायतः शतयोजनम् । विद्युतां यत्र संपाता निपात्यंते नगोत्तमे

ဗိဒျုတ္တဝါန် ဟူသော သီရိမန်တောင်တစ်လုံးရှိ၍ အလျားအနံ့ ရာယောဇနာတိုင်အောင် ကျယ်ပြန့်သည်; ထိုအကောင်းဆုံးတောင်ပေါ်တွင် မိုးကြိုးအစုအဝေးများ လှုပ်ရှား၍ ထိုးကျသက်ရောက်နေသည်ကို မြင်ရသည်။

Verse 170

ऋषभः पर्वतश्चैव श्रीमानृषभसंस्थितः । कुंजरः पर्वतः श्रीमानगस्त्यस्य गृहं शुभम्

ထို့ပြင် ဥဿဘ ဟူသော သီရိမန်တောင်တစ်လုံးရှိ၍ မင်္ဂလာနှင့် ဂုဏ်ရောင်ပြည့်စုံကာ ဥဿဘ တည်ထောင်တော်မူရာ ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် ကုဉ္ဇရ ဟူသော သီရိမန်တောင်သည် အဂஸ္တျ ရှိ၏ မင်္ဂလာရှိသော နေအိမ်ဖြစ်သည်။

Verse 171

विमलाख्या च दुर्द्धर्षा सर्पाणां मालती पुरी । तथा भोगवती चापि दैत्येंद्रेणाभिकंपिता

ဝိမလာချာ—တိုက်ခိုက်ရန်ခက်ခဲသောမြို့—နှင့် နာဂါတို့၏မြို့ မာလတီပူရီ၊ ထို့အပြင် ဘောဂဝတီမြို့လည်း ဒೈတျတို့၏အရှင်ကြောင့် လှုပ်ခတ်တုန်ယင်သွား၏။

Verse 172

महासेनगिरिश्चैव पारियात्रश्च पर्वतः । चक्रवांश्च गिरिश्रेष्ठो वाराहश्चैव पर्वतः

ထို့ပြင် မဟာစေနတောင်နှင့် ပါရိယာတ်ရတောင်၊ ထို့အပြင် တောင်များအနက် အမြတ်ဆုံးဖြစ်သော စက္ကရဝါန်တောင်နှင့် ဝါရာဟတောင်လည်း ရှိ၏။

Verse 173

प्राग्ज्योतिषपुरं चापि जातरूपमयं शुभम् । यस्मिन्नुवास दुष्टात्मा नरको नाम दानवः

ထို့ပြင် ရွှေဖြင့်တည်ဆောက်ထားသော မင်္ဂလာမြို့ ပရာဂျျိုတိရှပူရိလည်း ရှိ၏; ထိုမြို့၌ နရကဟု အမည်ရသော မကောင်းသဘောရှိ ဒာနဝါ နေထိုင်ခဲ့၏။

Verse 174

मेघश्च पर्वतश्रेष्ठो मेघगंभीरनिस्स्वनः । षष्टिस्तत्र सहस्राणि पर्वतानां विशांपते

မေဃဟု အမည်ရသောတောင်သည် တောင်များအနက် အထွဋ်အမြတ်ဖြစ်၍ မိုးတိမ်ကဲ့သို့ နက်ရှိုင်းသော ဟိန်းသံဖြင့် တုန်လှုပ်စေ၏။ ထိုနေရာ၌၊ လူမျိုးတို့၏အရှင်၊ တောင်ခြောက်သောင်း ရှိ၏။

Verse 175

तरुणादित्यसंकाशो मेरुश्चैव महान्गिरिः । यक्षराक्षसगंधर्वैर्नित्यं सेवितकंदरः

မေရုတောင်ကြီးသည် နုပျိုသော နေမင်းကဲ့သို့ တောက်ပလင်းလက်၏; ၎င်း၏ ဂူများနှင့် ချိုင့်ဝှမ်းများကို ယက္ခ၊ ရက္ခသ၊ ဂန္ဓဗ္ဗတို့က နေ့စဉ် လာရောက်ဆည်းကပ်လေ့ရှိ၏။

Verse 176

हेमगर्भो महासेनस्तथा मेघसखो गिरिः । कैलासश्चैव शैलेंद्रो दानवेंद्रेण कंपितः

ဟေမဂರ್ಭ၊ မဟာစေန နှင့် မေဃသခ ဟူသော တောင်တန်းတို့—တောင်တို့၏ အရှင် ကိုင်လာသ်တောင်နှင့်တကွ—ဒာနဝတို့၏ မင်းကြီးကြောင့် တုန်လှုပ်သွားကြ၏။

Verse 177

हेमपुष्करसञ्छन्नं तेन वैखानसं सरः । कंपितं मानसं चैव हंसकारंडवाकुलम्

ထိုအကြောင်းကြောင့် ရွှေရောင် ကြာပန်းများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသော ဝိုင်ခာနသ ရေကန်သည် လှုပ်ရှားတုန်ခါသွား၏; ဟင်္သာနှင့် ကာရဏ္ဍဝ ငှက်များဖြင့် ပြည့်နှက်သော မာနသ ရေကန်လည်း တုန်ယင်လေ၏။

Verse 178

त्रिशृंगः पर्वतश्रेष्ठः कुमारी च सरिद्वरा । तुषारचयसंच्छन्नो मंदरश्चापि पर्वतः

တရိရှೃင်္ဂ တောင်သည် တောင်တန်းတို့အနက် အမြတ်ဆုံးဖြစ်၍၊ ကုမာရီ မြစ်သည် မြစ်တို့အနက် အထူးမြတ်ဆုံးဖြစ်၏; မန္ဒရ တောင်လည်း နှင်းတောင်ပုံများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေ၏။

Verse 179

उशीरबीजश्च गिरिर्भद्रप्रस्थस्तथाद्रिराट् । प्रजापतिगिरिश्चैव तथा पुष्करपर्वतः

ထို့အပြင် ဥရှီရဘီဇ တောင်၊ ဘဒ္ရပရස්ထ နှင့် အဒြိရာဋ်; ထို့တူ ပ္ရဇာပတိဂိရိ နှင့် ပုရှ္ကရ တောင်လည်း ရှိ၏။

Verse 180

देवाभः पर्वतश्चैव तथा वै वालुकागिरिः । क्रौंचः सप्तर्षिशैलश्च धूम्रवर्णश्च पर्वतः

ထို့ပြင် ဒေဝါဘ တောင်နှင့် ဝါလုကာဂိရိ တောင်; က္ရောဉ္စ တောင်၊ သပ္တဋ္ဌိ-ရှೈလ တောင်နှင့် ဓူမ္မရဝဏ္ဏ ဟူသော တောင်လည်း ရှိ၏။

Verse 181

एते चान्ये च गिरयो देशा जनपदास्तथा । नद्यः ससागराः सर्वाः दानवेनाभिकंपिताः

ဤတောင်တန်းများနှင့် အခြားတောင်တန်းများ၊ ဒေသများနှင့် လူနေပြည်နယ်များ၊ ပင်လယ်များနှင့်အတူ မြစ်အားလုံးတို့သည် ဒာနဝ၏ လှုပ်ခတ်မှုကြောင့် တုန်လှုပ်ကာ ကမ္ပနဖြစ်လေ၏။

Verse 182

कपिलश्च महीपुत्रो व्याघ्रवांश्च प्रकंपितः । खेचराश्च निशापुत्राः पातालतलवासिनः

မြေမိခင်၏သား ကပိလနှင့် ဗျာဃြဝంశလည်း တုန်လှုပ်ခဲ့သည်။ ထို့အပြင် ကေချရများ၊ ည၏သားများနှင့် ပာတာလာအောက်လောကနေထိုင်သူများလည်း တုန်ယင်လေ၏။

Verse 183

गणस्तथापरो रौद्रो मेघनामांकुशायुधः । ऊर्द्ध्वगो भीमवेगश्च सर्व एतेभिकंपिताः

ထို့ပြင် ရောဒြနှင့် ဒေါသပြင်းထန်သော အခြားတပ်စုတစ်စုလည်း ရှိ၍ ‘မေဃ’ ဟု အမည်ရကာ အင်ကူရှ (ချွန်တံ) ကို လက်နက်အဖြစ် ကိုင်ဆောင်သည်။ ဦර්ဓဝဂနှင့် ဘီမဝေဂတို့ပါ အားလုံး တုန်လှုပ်စေခံရ၏။

Verse 184

गदी शूली करालश्च हिरण्यकशिपुस्तथा । जीमूतघननिर्घोषो जीमूत इव वेगवान्

ဂဒါနှင့် ရှူးလ (သုံးချွန်) ကို ကိုင်ဆောင်၍ ကြောက်မက်ဖွယ်ရုပ်သဏ္ဌာန်—ဟိရဏ္ယကశိပုကဲ့သို့—ထူထဲသော မိုးတိမ်မုန်တိုင်း၏ မိုးကြိုးသံကဲ့သို့ ဟိန်းဟောက်ကာ မိုးတိမ်ကဲ့သို့ လျင်မြန်လေ၏။

Verse 185

देवारिर्दितिजो दृप्तो नृसिंहं समुपाद्रवत् । स तु तेन ततस्तीक्ष्णैर्मृगेंद्रेण महानखैः

ဒေဝတို့၏ရန်သူ ဖြစ်သော ဒိတိဇ ဒာနဝသည် မာန်မာနဖြင့် နရစിംဟထံသို့ တိုက်ခိုက်ရန် ပြေးဝင်လာ၏။ သို့သော် မೃဂೇಂದ್ರဖြစ်သော စိန့်သခင်သည် ထက်မြက်သော ကြီးမားသည့် လက်သည်းများဖြင့် သူ့ကို ထိုးခတ်လေ၏။

Verse 186

तदोंकारसहायेन विदार्य निहतो युधि । मही च कालश्च शशीनभश्च ग्रहास्स सूर्याश्च दिशश्च सर्वाः

သန့်ရှင်းသော “အိုမ် (Oṁ)” အက္ခရာ၏ အကူအညီဖြင့် သူသည် စစ်မြေပြင်၌ ထိုးဖောက်ခံကာ သတ်ဖြတ်ခံရ၏။ ထို့ကြောင့် မြေကြီး၊ ကာလ၊ လ၊ ကောင်းကင်၊ ဂြိုဟ်များ၊ နေ နှင့် အရပ်အပေါင်းတို့ လှုပ်ရှားတုန်ခါသွား၏။

Verse 187

नद्यश्च शैलाश्च महार्णवाश्च गताः प्रसादं दितिपुत्रनाशात् । ततः प्रमुदिता देवा ऋषयश्च तपोधनाः

ဒိတီ၏သား ပျက်စီးသွားခြင်းကြောင့် မြစ်များ၊ တောင်များနှင့် မဟာသမုဒ္ဒရာကြီးများပင် သက်သာငြိမ်းချမ်းမှုကို ရရှိကြ၏။ ထို့နောက် ဒေဝတားများနှင့် တပဿာဓန ဗဟုသုတရှိသော ရှိများက ဝမ်းမြောက်ပျော်ရွှင်ကြ၏။

Verse 188

तुष्टुवुर्नामभिर्दिव्यैरादिदेवं सनातनम् । यत्त्वया विधृतं देव नारसिंहमिदं वपुः

သူတို့သည် ဒိဗ္ဗနာမများဖြင့် အာဒိဒေဝ စနာတနကို ချီးမွမ်းကာ ဆိုကြ၏— “အို ဒေဝရှင်၊ ဤ နရာစിംဟ ရုပ်ကာယကို သင်တော်မူကာ ခံယူထားတော်မူ၏။”

Verse 189

एतदेवार्चयिष्यंति परापरविदो जनाः । ब्रह्मोवाच । भवान्ब्रह्मा च रुद्रश्च महेंद्रो देवसत्तमः

အထက်တန်းနှင့် အောက်တန်း သတ္တဝါတရားကို သိမြင်သူတို့သည် ဤတစ်ပါးတည်းကိုပင် ပူဇော်ကြလိမ့်မည်။ ဗြဟ္မာက မိန့်တော်မူသည်— “သင်သည် ဗြဟ္မာလည်း ဖြစ်၏၊ ရုဒ္ဒရလည်း ဖြစ်၏၊ မဟိန္ဒြလည်း ဖြစ်၏—ဒေဝတားတို့အနက် အမြတ်ဆုံးဖြစ်၏။”

Verse 190

भवान्कर्त्ता विकर्त्ता च लोकानां प्रभवोऽव्ययः । परां च सिद्धिं च परं च सत्वं परं रहस्यं परमं हविश्च

သင်သည် ဖန်ဆင်းရှင်လည်း ဖြစ်၍ ပြောင်းလဲစေသူလည်း ဖြစ်၏—လောကများ၏ မပျက်မယွင်း အရင်းအမြစ်ဖြစ်၏။ သင်သည် အမြင့်ဆုံး စိဒ္ဓိ၊ အမြင့်ဆုံး သတ္တဝ၊ အမြင့်ဆုံး လျှို့ဝှက်တရား၊ နှင့် အမြင့်ဆုံး ဟဝိစ် (ယဇ္ဉာအာဟုတိ) ဖြစ်၏။

Verse 191

परं च धर्मं परमं यशश्च त्वामाहुरग्र्यं परमं पुराणम् । परं च सत्यं परमं तपश्च परं पवित्रं परमं च मार्गं

သူတို့သည် သင်ကို အမြင့်မြတ်ဆုံး ဓမ္မနှင့် အမြင့်မြတ်ဆုံး ဂုဏ်သတင်း၊ အထွတ်အမြတ် ပုရာဏဟု ချီးမွမ်းကြသည်။ သင်သည် အမြင့်မြတ်ဆုံး သစ္စာ၊ အမြင့်မြတ်ဆုံး တပဿ၊ အကြီးမားဆုံး သန့်စင်ပေးသူနှင့် အမြင့်မြတ်ဆုံး လမ်းကြောင်း ဖြစ်သည်။

Verse 192

परं च यज्ञं परमं च होत्रं त्वामाहुरग्य्रं परमं पुराणम् । परं शरीरं परमं च ब्रह्म परं च योगं परमां च वाणीम्

သူတို့သည် သင်ကို အမြင့်မြတ်ဆုံး ယဇ္ဉနှင့် အမြင့်မြတ်ဆုံး ဟෝမ အာဟုတိဟု ခေါ်ကြပြီး၊ အထွတ်အမြတ် ပုရာဏဟုလည်း ဆိုကြသည်။ သင်သည် အမြင့်မြတ်ဆုံး ကိုယ်ခန္ဓာနှင့် အမြင့်မြတ်ဆုံး ဘြဟ္မန်; အမြင့်မြတ်ဆုံး ယောဂနှင့် အထွတ်အမြတ် ဝါဏီ ဖြစ်သည်။

Verse 193

परं रहस्यं परमां गतिं च त्वामाहुरग्य्रं परमं पुराणम् । एवमुक्त्वा तु भगवान्सर्वलोकपितामहः

သူတို့သည် သင်ကို အမြင့်မြတ်ဆုံး လျှို့ဝှက်ချက်နှင့် အမြင့်မြတ်ဆုံး ရောက်ရာဂတိ၊ အထွတ်အမြတ် ပုရာဏဟု ကြေညာကြသည်။ ထိုသို့ ဆိုပြီးနောက် လောကအားလုံး၏ ပိတామဟ (ဗြဟ္မာ) ဘဂဝန်သည်…

Verse 194

स्तुत्वा नारायणं देवं ब्रह्मलोकं गतः प्रभुः । ततो नदत्सु तूर्येषु नृत्यंतीष्वप्सरःसु च

နာရာယဏ ဒေဝကို စတုတိပြု၍ ပရဘုသည် ဘြဟ္မလောကသို့ သွားတော်မူ၏။ ထို့နောက် တူရိယာသံများ မြည်ဟည်းကာ အပ်ဆရာများ ကပြနေသည့်အကြား၌ ထိုမြင်ကွင်း ပေါ်ထွန်းလာ၏။

Verse 195

क्षीरोदस्योत्तरं कूलं जगाम हरिरीश्वरः । नारसिंहं वपुर्देवः स्थापयित्वा सुदीप्तिमान्

ဟရီ အီရှွရသည် နို့ပင်လယ်၏ မြောက်ဘက်ကမ်းသို့ သွားတော်မူ၏။ တောက်ပသော ဒေဝသည် နရာစിംဟ ရုပ်ဝတ္ထုကို တည်ထောင်၍ (ခံယူ၍) အလွန်တောက်ပစွာ ထွန်းလင်းတော်မူ၏။

Verse 196

पौराणं रूपमास्थाय प्रययौ गरडध्वजः । अष्टचक्रेण यानेन भूतियुक्तेन भास्वता

ဂရုဓ္ဝဇ သခင်သည် ပုရာဏသဘော ရုပ်သဏ္ဌာန်ကို ခံယူ၍ ထွက်ခွာတော်မူ၏။ အလင်းရောင်တောက်ပ၍ မင်္ဂလာနှင့် သီရိဘုတိဖြင့် ပြည့်စုံသော လှည်းယာဉ်၊ ဘီးရှစ်လုံးပါသော ယာဉ်ပေါ် စီးနင်းတော်မူ၏။

Verse 197

अव्यक्तप्रकृतिर्देवः स्वस्थानं गतवान्प्रभुः

အဗျက္တ ပရကృతိကို သဘာဝအဖြစ်ရှိသော သခင်ဘုရားသည် မိမိ၏ သာမ (အဘိဓမ္မနေရာ) သို့ ပြန်လည်တော်မူ၏။