Adhyaya 41

Verse 1

पुलस्त्य उवाच । आदित्या वसवो रुद्रा अश्विनौ च महाबलौ । सबलाः सानुगाश्चैव संनह्यन्त यथाक्रमम्

ပုလஸ္တျက မိန့်ကြားသည်– အာဒိတျ၊ ဝသု၊ ရုဒြ နှင့် အရှွိနီ မဟာဗလတို့သည် မိမိတို့၏ စစ်အင်အားနှင့် အနုဂါများနှင့်တကွ အစဉ်အတိုင်း လက်နက်တပ်ဆင်၍ အသင့်ပြင်ကြသည်။

Verse 2

पुरुहूतश्च पुरतो लोकपालः सहस्रदृक् । ग्रामणीः सर्वदेवानामारुरोह वरद्विपम्

ရှေ့တန်းတွင် ပုရုဟူတ (အိန္ဒြ) သည် လောကပာလ၊ မျက်စိတစ်ထောင်ရှိသူ၊ ဒေဝတားတို့၏ ခေါင်းဆောင်အဖြစ် သွားလာ၍ ကောင်းချီးပေးသော အထူးမြတ် ဆင်ပေါ်သို့ တက်စီး하였다။

Verse 3

सव्ये चास्य रथः पार्श्वे पक्षिप्रवरकेतनः । सुरारुचक्रचरणो हैमच्छत्रपरिष्कृतः

သူ၏ ဘယ်ဘက်တွင် ရထားတော် ရပ်နေ၍ ငှက်တို့အထွဋ်အမြတ်၏ သင်္ကေတတံခွန်ကို ထမ်းဆောင်သည်။ လှည်းဘီးနှင့် အလှဆင်ပစ္စည်းတို့သည် သုရလောက၏ တောက်ပမှုဖြင့် လင်းလက်ကာ ရွှေထီးဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားသည်။

Verse 4

देवगंधर्वयक्षौघैरनुयातः सहस्रशः । दीप्तिमद्भिश्च स्वर्गस्थैर्ब्रह्मर्षिभिरभिष्टुतः

သူ့နောက်တွင် ဒေဝ၊ ဂန္ဓဗ္ဗ၊ ယက္ခတို့၏ အစုအဝေးများသည် ထောင်ပေါင်းများစွာဖြင့် လိုက်ပါလာကြပြီး၊ ကောင်းကင်၌ နေထိုင်သော တောက်ပသည့် ဘြဟ္မရ္ဩီတို့ကလည်း ချီးမွမ်းသီဆိုကြသည်။

Verse 5

वज्रविस्फारितोद्भूतैर्विद्युदिंद्रायुधप्रभैः । युक्तं बलाहकगणैः पर्वतैरिव कामगैः

ထိုမြင်ကွင်းသည် မိုးတိမ်အစုအဝေးများဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၍ လျှပ်စီးနှင့် အိန္ဒြ၏ ဝဇ္ရကဲ့သို့ တောက်ပလင်းလက်သည်။ ၎င်းတို့သည် စိတ်ကြိုက် လှုပ်ရှားနိုင်ကာ လိုရာသို့ သွားလာနိုင်သော တောင်တန်းများကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။

Verse 6

यमारूढः स भगवान्पर्येति सकलं जगत् । हविर्दानेषु गायंति विप्रा मखमुखेस्थिताः

ယမပေါ်တင်စီး၍ ထိုဘုရားရှင်မြတ်သည် လောကတစ်လောကလုံးကို လှည့်လည်သွားတော်မူ၏။ ဟဝိစ်ပူဇာတင်ရာ၌ ယဇ္ဉ၏ ပါးစပ်၌ တည်နေသော ဗြာဟ္မဏတို့က သီချင်းဖြင့် ချီးမွမ်းကြ၏။

Verse 7

स्वर्गसंग्रामयातेषु देवतूर्यनिनादिषु । सेंद्रं तमुपनृत्यंति शतशो ह्यप्सरोगणाः

ကောင်းကင်ဘုံ၏ စစ်ချီတက်မှု စတင်၍ ဒေဝတူရိယသံများ မြည်ဟည်းလာသောအခါ၊ အင်ဒြာနှင့် သူ၏အဖွဲ့အပါအဝင် အပ္စရာအုပ်စုများ ရာချီက ထိုသူ့ပတ်လည်တွင် ကပြကြ၏။

Verse 8

केतुना नागराजेन राजमानो यथा रविः । युक्तो हयसहस्रेण मनोमारुतरंहसा

နဂါးမင်း ကေတု၏ ကေတု(အလံ)ဖြင့် နေရောင်ကဲ့သို့ တောက်ပလျက်၊ မြင်းတစ်ထောင်နှင့် ချိတ်ဆက်ထားကာ စိတ်နှင့် လေကဲ့သို့ လျင်မြန်စွာ ပြေးလွှား၏။

Verse 9

सम्यग्रथवरो भाति युक्तो मातलिना तदा । कृत्स्नः परिवृतो मेरुर्भास्करस्येव तेजसा

ထိုအခါ မာတလီက စနစ်တကျ ချိတ်ဆက်တင်ဆောင်ထားသော အထူးကောင်းမြတ်သည့် ရထားသည် တောက်ပထွန်းလင်း၏။ ၎င်း၏ အလင်းရောင်ဖြင့် အပြည့်အဝ ဝန်းရံခံရသော မေရုတောင်သည် နေရောင်တောက်ပသကဲ့သို့ လောင်လက်၏။

Verse 10

यमस्तु दंडमुद्यम्य कालयुक्तं च मुद्गरं । तस्थौ सुरगणानीके दैत्यानां चैव दर्शयन्

သို့ရာတွင် ယမသည် ဒဏ္ဍကို မြှောက်တင်၍ ကာလ၏ အင်အားဖြင့် ယုတ်သော မုဒ္ဂရ(လက်နက်တုတ်)ကိုလည်း ကိုင်ဆောင်ကာ၊ ဒေဝတပ်အလယ်၌ ရပ်တည်ပြီး ဒိုင်တျတို့ကို ညွှန်ပြလျက်ရှိ၏။

Verse 11

चतुर्भिः सागरैर्युक्तो लेलिहानैश्च पन्नगैः । शंखमुक्तांगदधरो बिभ्रत्तोयमयं वपुः

သမုဒ္ဒရာလေးပါးနှင့် ရေကိုလျှာဖြင့်လိမ္မော်သကဲ့သို့လျက်သော နဂါးတို့နှင့်တကွ; သင်္ခ၊ ပုလဲနှင့် လက်ကောက်များကိုဆောင်၍ ရေဖြင့်ဖွဲ့စည်းသော ကိုယ်တော်ကို ထမ်းဆောင်တော်မူ၏။

Verse 12

कालपाशान्समाविध्य हयैः शशिकरोपमैः । वाय्वीरितजलाकारैः कुर्वन्लीलाः सहस्रशः

လကောင်ရောင်ကဲ့သို့ တောက်ပသော မြင်းများဖြင့် ကာလ၏ ပတ်ကြိုးများကို ထိုးဖောက်၍၊ လေကမောင်းနှင်သည့် ရေသဏ္ဌာန်များကို ယူဆောင်ကာ၊ လီလာများကို ထောင်ပေါင်းထောင်ချီ ပြုတော်မူ၏။

Verse 13

पांडुरोद्धूतवसनः प्रवालरुचिरांगदः । मणिश्यामोत्तमवपुर्हारकेणार्चितोदरः

လေတိုက်လှုပ်ရှားသည့် ဖျော့ဖျော့အဝတ်အစားကို ဝတ်ဆင်တော်မူ၍၊ လက်ကောက်များသည် ပရဝါ၏ တောက်ပမှုကဲ့သို့ လင်းလက်၏။ ကိုယ်တော်မြတ်သည် နီလာရတနာကဲ့သို့ မဲညို၍ ခါးတော်ကို လှပသော လည်ဆွဲဖြင့် တန်ဆာဆင်ထား၏။

Verse 14

वरुणः पाशधृङ्मध्ये देवानीकस्य तस्थिवान् । युद्धवेलामभिलषन्भिन्नवेल इवार्णवः

ပတ်ကြိုးကို ကိုင်ဆောင်သော ဝရုဏဒေဝသည် ဒေဝတပ်၏ အလယ်၌ ရပ်တည်တော်မူ၏။ စစ်ပွဲ၏ လှိုင်းတံပိုးကို လိုလားလျက်၊ ကမ်းခြေကွဲပျက်သော် သမုဒ္ဒရာ ထကြွသကဲ့သို့ ဖြစ်၏။

Verse 15

यक्षराक्षससैन्येन गुह्यकानां गणैरपि । युक्तश्च शंखपद्माभ्यां निधीनामधिपः प्रभुः

ယက္ခနှင့် ရက္ခသ စစ်တပ်များ၊ ထို့ပြင် ဂုဟျက အဖွဲ့အစုများနှင့်တကွ; နိဓိ (ဘဏ္ဍာ) များ၏ အရှင်ဖြစ်သော प्रभုသည် နိဓိဒေဝတော် နှစ်ပါး—သင်္ခနှင့် ပဒ္မ—တို့နှင့်အတူ ရှိတော်မူ၏။

Verse 16

राजराजेश्वरःश्रीमान्गदापाणिरदृश्यत । विमानयोधी धनदो विमाने पुष्पके स्थितः

ဘုရင်တို့၏ဘုရင်ဖြစ်သော တန်ခိုးတော်မြတ်ရှင်သည် လက်၌ ဂဒါကိုင်လျက် ပေါ်ထွန်းလာ၏။ ဥစ္စာပေးသခင် ကုဗေရသည် လေယာဉ်စစ်သူရဲကောင်းအဖြစ် ပုဿပက ဝိမာနပေါ်၌ ထိုင်နေ၏။

Verse 17

स राजराजः शुशुभे यक्षेशो नरवाहनः । पूर्वपक्षे सहस्राक्षः पितृराजश्च दक्षिणे

ဘုရင်တို့၏ဘုရင်သည် အလွန်တင့်တယ်စွာ တောက်ပလျက်ရှိ၏။ ယက္ခတို့၏အရှင် ကုဗေရသည် လူဝါဟနပေါ် စီးနင်း၏။ အရှေ့ဘက်၌ သဟஸရာက္ခ (အင်ဒြာ) ရပ်တည်ပြီး တောင်ဘက်၌ ပိတೃရာဇ ယမ ရှိ၏။

Verse 18

वरुणः पश्चिमे पक्ष उत्तरे नरवाहनः । चतुःपक्षाश्च चत्त्वारो लोकपाला महाबलाः

အနောက်ဘက်၌ ဝရုဏ တည်ရှိ၍ မြောက်ဘက်၌ နရဝါဟန ရှိ၏။ ထို့ကြောင့် လေးမျက်နှာလုံးတွင် အင်အားကြီးမားသော လောကပာလ လေးပါး တည်နေ၏။

Verse 19

आत्मदिक्षुचरंतश्चतस्यदेवबलस्यते । सूर्यः सप्ताश्वयुक्तेन रथेनानिलगामिना

ထိုဒေဝဘလ၏ အာနုဘော်ကြောင့် သူတို့သည် မိမိမိမိ ဒిశများသို့ လှုပ်ရှားသွားလာကြ၏။ နေမင်းသည် မြင်းခုနစ်ကောင်တပ်ထားသော ရထားဖြင့် လေကဲ့သို့ လျင်မြန်စွာ ခရီးဆက်၏။

Verse 20

श्रिया जाज्वल्यमानेन दीप्यमानैश्च रश्मिभिः । उदयास्तमयौ चक्रे मेरुपर्यन्तगामिना

သရေတော်ဖြင့် တောက်လောင်၍ ရောင်ခြည်များဖြင့် ထွန်းလင်းနေသဖြင့် နေမင်းသည် ထွက်တက်ခြင်းနှင့် ဝင်လျှောခြင်းကို ဖြစ်စေကာ မေရုတောင်အထိ သွားလာ၏။

Verse 21

त्रिदिव द्वारचक्रेण तपसा लोकमव्ययम् । सहस्ररश्मियुक्तेन भ्राजमानेन तेजसा

တပဿာအားဖြင့် ကောင်းကင်တံခါးဝရှိ စက်ဝိုင်းကဲ့သို့သော အထိမ်းအမှတ်နှင့်အတူ မပျက်မယွင်းသော လောကကို ရောက်ရှိခဲ့သည်—ရောင်ခြည်တစ်ထောင်ပါဝင်သော တေဇာဖြင့် တောက်ပလင်းလက်။

Verse 22

चचार मध्ये देवानां द्वादशात्मा दिवाकरः । सोमः श्वेतहयो भाति स्यंदने शीतरश्मिमान्

ဒေဝတားတို့အလယ်၌ ဒွါဒသအတ္မာဖြစ်သော ဒိဝါကရ နေမင်းသည် လှည့်လည်သွားလာ၏; စိုးမ လမင်းသည် အေးမြသော ရောင်ခြည်ဖြင့် အဖြူမြင်းများဆွဲသော ရထားပေါ်တွင် တောက်ပလင်းလက်။

Verse 23

हिमतोयप्रपूर्णाभिर्भाभिराह्लादयञ्जगत् । तमृक्षयोगानुगतं शिशिरांशुं द्विजेश्वरम्

နှင်းနှင့် အေးမြသော စိုစွတ်မှုဖြင့် ပြည့်ဝသည့် အလင်းရောင်များကြောင့် ကမ္ဘာကို ပျော်ရွှင်စေသည်—နက္ခတ်မဏ္ဍလများနှင့် ယောဂအလိုက် လှည့်လည်သည့် အေးမြရောင်ခြည်ရှင်၊ ဒွိဇေရှဝရ လမင်း။

Verse 24

शशच्छायांकिततनुं नैशस्य तमसः क्षयम् । ज्योतिषामीश्वरं व्योम्नि रसदं प्रभुमव्ययम्

ကိုယ်ခန္ဓာ၌ လရောင်အရိပ်တံဆိပ်ကပ်ထားသကဲ့သို့ရှိ၍ ည၏အမှောင်ကို ပျောက်ကွယ်စေသူ; ကောင်းကင်၌ အလင်းတန်းတို့၏ အရှင်—ရသာပေးသူ၊ ပရဘု၊ မပျက်မယွင်းသော အဓိပတိ။

Verse 25

ओषधीनां पवित्राणां निधानममृतस्य च । जगतः परमं भागं सौम्यं सर्वमयं रसम्

ဤသည်မှာ သန့်ရှင်းသော ဆေးဖက်ဝင်အပင်များ၏ သိုလှောင်ရာနှင့် အမృత၏ သိုလှောင်ရာလည်း ဖြစ်သည်; လောက၏ အမြင့်ဆုံး သာယာနူးညံ့သော အစိတ်အပိုင်း—အရာအားလုံး၌ ပျံ့နှံ့နေသော အသက်ရသာ။

Verse 26

ददृशुर्दानवाः सोमं हिमप्रहरणं स्थितम् । यः प्राणः सर्वभूतानां पंचधा भिद्यते नृषु

ဒာနဝတို့သည် ဆိုးမကို မြင်ကြ၏—နှင်းခဲ၏ လက်နက်ကဲ့သို့ ထိုနေရာ၌ တည်နေသည်။ သူသည် သတ္တဝါအားလုံး၏ ပရာဏ၊ လူတွင်တော့ ငါးမျိုးခွဲခြားသည့် အသက်ရှုတော်ဖြစ်၏။

Verse 27

सप्तस्कंधगतो लोकांस्त्रीन्दधार चकार च । यमाहुरग्निकर्त्तारं सर्वप्रभवमीश्वरम्

ဒေသခုနစ်ပိုင်းသို့ ဝင်ရောက်၍ သူသည် လောကသုံးပါးကို ထိန်းတင်လည်းကောင်း ဖန်ဆင်းလည်းကောင်း ပြု၏။ ထိုသူကို မီးကိုဖန်တီးသူ၊ အရှင်ဣශ්ဝရ၊ အရာအားလုံး၏ မူလရင်းမြစ်ဟု ခေါ်ကြသည်။

Verse 28

सप्तस्वरगता यस्य योनिर्गीर्भिरुदीर्यते । यं वदंति चलं भूतं यं वदंत्यशरीरिणम्

သူ၏ မူလရင်းမြစ်ကို သန့်ရှင်းသော ဝါဏီတို့က သံစဉ်ခုနစ်သံဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်ဟု ကြွေးကြော်၏။ သူကို လှုပ်ရှားသော ဘူတဟုလည်း ခေါ်ကြပြီး၊ ကိုယ်ခန္ဓာမဲ့သူဟုလည်း ခေါ်ကြသည်။

Verse 29

यमाहुराकाशगमं शीघ्रगं शब्दयोनिजम् । स वायुः सर्वभूतायुरुद्धतः स्वेन तेजसा

သူကို ဝါယု (လေ) ဟု ခေါ်ကြသည်—အာကာသကို ဖြတ်သန်းသွားသူ၊ လျင်မြန်သူ၊ အသံ၏ မူလမှ ပေါ်ပေါက်သူ။ သူသည် သတ္တဝါအားလုံး၏ အသက်တမ်းနှင့် ပရာဏဖြစ်၍ ကိုယ်ပိုင်တေဇောဖြင့် လှုံ့ဆော်ခံရ၏။

Verse 30

ववौ प्रव्यथयन्दैत्यान्प्रतिलोमं सतोयदः । मारुतो देवगंधर्वैर्विद्याधरगणैः सह

ထို့နောက် မာရုတ်—လေ—သည် ရေစီးကို ဆန့်ကျင်၍ တိုက်ခတ်ကာ ဒೈတျတို့ကို အလွန်ပင် နာကျင်စေ၏။ ဒေဝ၊ ဂန္ဓဗ္ဗ နှင့် ဝိဒ္ယာဓရ အဖွဲ့များနှင့်အတူ ဖြစ်၏။

Verse 31

चिक्रीड रश्मिभिश्शुभ्रैर्निर्मुक्तैरिव पन्नगैः । सृजंतः सर्पपतयस्तीव्रं रोषमयं विषम्

သူတို့သည် တောက်ပသော ရောင်ခြည်များနှင့် ကစားမြူးကြပြီး လွတ်လပ်စွာလွှတ်ထားသော မြွေများကဲ့သို့ ဖြစ်၏။ နာဂမင်းတို့သည် ထုတ်လွှတ်ရာတွင် ဒေါသမှ ပေါက်ဖွားသော ပြင်းထန်သည့် အဆိပ်ကို လွှတ်ချလိုက်ကြ၏။

Verse 32

शरभूता विलग्नाश्च चेरुर्व्यात्तानना दिवि । पर्वताश्च शिलाशृंगैः शतशाखैश्च पादपैः

သူတို့သည် ရှရဘ္ဟကဲ့သို့ ကပ်လျက်နေကာ ပါးစပ်ဟာဟာဖြင့် ကောင်းကင်၌ လှည့်လည်သွားလာကြ၏။ တောင်တန်းများလည်း ကျောက်တောင်ထိပ်များနှင့် ရာခွဲခက်ပင်များနှင့်အတူ လှုပ်ရှားရွေ့လျားလာ၏။

Verse 33

उपतस्थुः सुरगणान्प्रहर्तुं दानवं बलम् । यः स देवो हृषीकेशः पद्मनाभस्त्रिविक्रमः

ဒါနဝတပ်ဖွဲ့သည် နတ်အစုအဖွဲ့များကို တိုက်ခိုက်ရန် အဆင်သင့် ရပ်တည်နေ၏။ သို့သော် ထိုပင် အရှင်—ဟೃષီကေရှ၊ ပဒ္မနာဘ၊ တြိဝိက్రమ—သည် အနိုင်ရသော ဘုရားတော်ဖြစ်၏။

Verse 34

युगांते कृष्णवर्त्मा च विश्वस्य जगतः प्रभुः । सर्वयोनिः समधुहा हव्यभुक्क्रतुसंस्थितः

ယုဂအဆုံး၌ စကြဝဠာနှင့် လောကတစ်ခုလုံး၏ အရှင်—လမ်းကြောင်းသည် မှောင်မိုက်၍ လျှို့ဝှက်သောသူ—သည် ယောနီအားလုံး၏ မူလရင်းမြစ်၊ သတ္တဝါတို့၏ အနှစ်သာရ-ပျားရည်ကို စုဆောင်းသူ၊ ဟဝ္ယပူဇာကို သုံးဆောင်သူ၊ ယဇ్ఞကర్మ၌ တည်မြဲစွာ ရပ်တည်သူ ဖြစ်၏။

Verse 35

भूम्यम्बुव्योमभूतात्मा श्यामः शांतिकरोरिहा । अविघ्नममरादीनां चक्रे चक्रगदाधरः

ရှျာမရောင် အရှင်—မြေ၊ ရေ၊ ကောင်းကင်၏ အနှစ်သာရကို ကိုယ်တိုင်ဖြစ်ပြီး ငြိမ်းချမ်းမှုကို ပေးသနားသူ—သည် ဤနေရာ၌ နတ်တို့နှင့် အခြားသူတို့အတွက် အတားအဆီးအားလုံးကို ဖယ်ရှားပေးတော်မူ၏။ သူသည် စက်ရနှင့် ဂဒါကို ကိုင်ဆောင်သူ ဖြစ်၏။

Verse 36

सव्येनालभ्य महतीं सर्वायुधविनाशिनीं । करेण कालीं वपुषा शत्रुकालप्रदां गदां

ဘယ်လက်ဖြင့် ထိတွေ့ကာ၊ လက်နက်အားလုံးကို ဖျက်ဆီးနိုင်သော မဟာဂဒါကို—အမဲရောင်သဏ္ဌာန်ရှိ၍ ရန်သူတို့အား သေမင်းကာလကို ပေးအပ်သူ—မိမိလက်ထဲ၌ ခိုင်မြဲစွာ ကိုင်ဆောင်တော်မူ၏။

Verse 37

शेषैर्भुजैः प्रदीप्ताभैर्भुजगारिध्वजः प्रभुः । दधारायुधजालानि शार्ङ्गादीनि महाबलः

ကျန်ရှိသော လက်များသည် ရောင်ခြည်တောက်ပလျက်ရှိရာ၊ မြွေကို သင်္ကေတတံခွန်အဖြစ် ဆောင်သော အရှင်သည် မဟာဗလဖြင့် ရှာရင်ဂါဓနုမှ စ၍ လက်နက်အစုအဝေးများကို ကိုင်ဆောင်တော်မူ၏။

Verse 38

स कश्यपस्यात्मभवं द्विजं भुजगभोजनम् । भुजगेंद्रेण वदने निविष्टेन विराजितम्

သူသည် ကশ্যပ၏ သားဖြစ်သော ဒွိဇ၊ မြွေကို စားသုံးသူ ဖြစ်၏။ ထို့ပြင် သူ၏ ပါးစပ်အတွင်း နာဂမင်း တည်နေရာယူသဖြင့် ပိုမိုတောက်ပလင်းလက်နေ၏။

Verse 39

अमृतारंभसंयुक्तं मंदराद्रिमिवोच्छितम् । देवासुरविमर्देषु बहुशो दृष्टविक्रमम्

အမృతရရှိရန် သမုဒ္ဒရာကို မွှေထုတ်သည့် ကိစ္စနှင့် ဆက်နွယ်၍ မန္ဒရာတောင်ကဲ့သို့ မြင့်မားထောင်မတ်သည်။ ဒေဝနှင့် အသူရတို့ တိုက်ပွဲများတွင် ၎င်း၏ အင်အားပြောင်မြောက်မှုကို အကြိမ်ကြိမ် မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။

Verse 40

महेंद्रेणामृतस्यार्थे वज्रेण कृतलक्षणम् । विचित्रपत्रवसनं धातुमंतमिवाचलम्

အမృతကို ရယူရန်အတွက် မဟိန္ဒြ (အိန္ဒြ) သည် ဝဇ္ရဖြင့် အမှတ်အသား ချန်ထားခဲ့သည်။ ၎င်းသည် အရွက်ပုံစံ အရောင်စုံအဝတ်ဖြင့် ဖုံးလွှမ်းကာ သတ္တုဓာတ်ကြွယ်ဝသော မလှုပ်မယှက် တောင်တန်းတစ်ခုကဲ့သို့ ထင်ရှားပေါ်လွင်နေ၏။

Verse 41

स्फीतक्रोधावलंबेन शीतांशुसमतेजसा । भोगिभोगावसक्तेन मणिरत्नेन भास्वता

ဖောင်းပွလာသော ဒေါသကို အားထား၍ လမင်းတောက်ပသကဲ့သို့ ရောင်ခြည်ရှိကာ၊ နဂါး၏ကွင်းကွင်းများနှင့် ကပ်လျက်နေသော်လည်း တောက်ပသော မဏိရတနာ၏ အလင်းဖြင့် ထွန်းလင်းနေ၏။

Verse 42

पक्षाभ्यां चारुपत्राभ्यामावृतं दिवि लीलया । युगांते सेंद्रचापाभ्यां तोयदाभ्यामिवांबरम्

လှပသော ရွက်ပုံစံရှိ ပံ့ပိုးနှစ်ဖက်ဖြင့် လီလာသဘောဖြင့် ကောင်းကင်ကို ဖုံးလွှမ်းလိုက်၏; ယုဂအဆုံး၌ မိုးကောင်းကင်သည် အိန္ဒြဓနုကို ဆောင်ထားသော မိုးတိမ်နှစ်လုံးက ပတ်လည်ဖုံးအုပ်ထားသကဲ့သို့ ဖြစ်၏။

Verse 43

नीललोहितपीताभिः पताकाभिरलंकृतम् । अरुणावरजं श्रीमानारुह्य समरे प्रभुः

အပြာ၊ အနီ၊ အဝါ အလံများဖြင့် တန်ဆာဆင်လျက်၊ ဂုဏ်တော်ထွန်းလင်းသော အရှင်သည် အရုဏ၏ ညီတော်ကို စီးနင်းကာ စစ်မြေသို့ ဝင်ရောက်တော်မူ၏။

Verse 44

सुवर्णवर्णवपुषं सुपर्णं खेचरोत्तमम् । तमन्वयुः सुरगणा मुनयश्च समाहिताः

စိတ်တည်ငြိမ်သော ဒေဝဂဏနှင့် မုနိတို့သည် သူ့နောက်သို့ လိုက်ကြ၏—ကိုယ်ရောင်ရွှေရောင်၊ ပံ့ပိုးရှိ၍ ကောင်းကင်သွားလာသူတို့အနက် အမြင့်မြတ်ဆုံးဖြစ်၏။

Verse 45

गीर्भिः परममंत्राभिस्तुष्टुवुश्च गदाधरम् । तद्वैश्रवणसंश्लिष्टं वैवस्वतपुरःसरम्

သန့်ရှင်းသော ဝဏ္ဏနှင့် အမြင့်မြတ်ဆုံး မန္တရများဖြင့် သူတို့သည် ဂဒါဓရ (ဗိဿဏု) ကို ချီးမွမ်းကြ၏—ဝೈශ්ရဝဏ (ကူဘေရ) နှင့်အတူရှိ၍၊ ဝိုင်ဝස්ဝတ (ယမ) က ရှေ့တန်းဦးဆောင်၏။

Verse 46

वारिराजपरिक्षिप्तं देवराजविराजितम् । पवनाबद्धनिर्घोषं संप्रदीप्त हुताशनम्

မင်းသဘင်ရေများက ဝိုင်းရံထား၍၊ ဒေဝရာဇ အိန္ဒြ၏ တောက်ပသော ရောင်ခြည်ဖြင့် လင်းလက်ကာ; လေတိုက်နှိုးသံကြီးဖြင့် ဟုန်းဟုန်းမြည်သကဲ့သို့—ဟုတာသန မီးသည် အပြည့်အဝ တောက်လောင်ပွင့်ထွက်လာ၏။

Verse 47

विष्णोर्जिष्णोः सहिष्णोश्च भ्राजिष्णोस्तेजसावृतम् । बलं बलवदुद्रिक्ते युद्धाय समवर्तत

ထို့နောက် ဗိဿဏု၏—အောင်မြင်သူ (ဇိဿဏု) သည်းခံသူ (သဟိဿဏု) တောက်ပသူ (ဘ္ရာဇိဿဏု)—တေဇောဖြင့် ဖုံးလွှမ်းထားသော မဟာဗလသည် အပြည့်အဝ ထကြွလာ၍ စစ်ပွဲအတွက် အသင့်ဖြစ်လာ၏။

Verse 48

स्वस्त्यस्तु देवेभ्य इति बृहस्पतिरभाषत । स्वस्त्यस्तु दैत्येभ्य इति उशना वाक्यमाददे

ဗြဟ္စပတိက “ဒေဝတို့အတွက် ကောင်းကျိုးမင်္ဂလာ ဖြစ်ပါစေ” ဟု မိန့်ကြား၏။ ထို့နောက် ဥရှနာ (ရှုကရာချာရျ) က “ဒೈတျတို့အတွက် ကောင်းကျိုးမင်္ဂလာ ဖြစ်ပါစေ” ဟု ပြန်လည်ဆို၏။

Verse 49

ताभ्यां बलाभ्यां संजज्ञे तुमुलो विग्रहस्तथा । सुराणामसुराणां च परस्परजयैषिणाम्

ထိုအင်အားနှစ်ဖက်မှပင် ကြမ်းတမ်း၍ ဆူညံသံထွက်သော တိုက်ခိုက်မှုကြီး ပေါ်ပေါက်လာ၏—သုရတို့နှင့် အသုရတို့အကြား—နှစ်ဖက်စလုံး အပြန်အလှန် အနိုင်ယူလိုစိတ်ပြင်းပြနေကြ၏။

Verse 50

दानवा दैवतैः सार्द्धं नानाप्रहरणोद्यमाः । समीयुर्युध्यमाना वै पर्वता इव पर्वतैः

ဒာနဝတို့သည် လက်နက်မျိုးစုံကို ကိုင်ဆောင်ကာ ဒေဝတို့နှင့် စစ်ပွဲတွင် တိုက်ခိုက်ထိပ်တိုက်တွေ့ကြ၏—တောင်တန်းများ တောင်တန်းများနှင့် တိုက်မိသကဲ့သို့။

Verse 51

तत्सुरासुरसंयुक्तं युद्धमत्यद्भुतं बभौ । धर्माधर्मसमायुक्तं दर्पेण विनयेन च

ဒေဝတားနှင့် အဆုရတို့ ပေါင်းစည်း၍ တိုက်ခိုက်သော ထိုစစ်ပွဲသည် အလွန်အံ့ဩဖွယ် ထင်ရှားလာ၏။ ဓမ္မနှင့် အဓမ္မ ရောနှောကာ မာနနှင့် နှိမ့်ချမှုတို့လည်း တပြိုင်နက် ထင်ဟပ်နေ၏။

Verse 52

ततो हयैः प्रजवितैर्वारणैश्च प्रचोदितैः । उत्पतद्भिश्च गगने सासिहस्तैः समंततः

ထို့နောက် မြင်းများကို အရှိန်မြှင့်၍ မောင်းနှင်ကာ ဆင်များကိုလည်း ရှေ့သို့ တိုက်တွန်းကြပြီး၊ ဓားကိုင်စစ်သူရဲများကလည်း အရပ်ရပ်မှ ကောင်းကင်သို့ ခုန်တက်လာသဖြင့်—စစ်ရေစီးသည် ပတ်လည်အနှံ့ တက်ကြွလှုပ်ရှားလာ၏။

Verse 53

क्षिप्यमाणैश्च मुसलैः संपतद्भिश्च सायकैः । चापैर्विस्फार्यमाणैश्च पात्यमानैः सुदारुणैः

မုဆလများ ပစ်ချခံရ၍ မြားတံများလည်း အစုလိုက်အပြုံလိုက် ပျံသန်းလာကာ၊ လေးကို ဆွဲတင်သံများ ကြားရပြီး၊ ကြမ်းတမ်းသော လက်နက်များက ထိုးနှက်၍ လဲကျစေသဖြင့်—စစ်ပွဲသည် ပိုမိုပြင်းထန်လာ၏။

Verse 54

तद्युद्धमभवद्घोरं देवदानवसंकुलम् । जगतस्त्रासजननं युगसंवर्तकोपमम्

ထိုစစ်ပွဲသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလာ၍ ဒေဝတားနှင့် ဒာနဝတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။ ကမ္ဘာလောကတစ်ဝန်းလုံးတွင် ကြောက်ရွံ့မှုကို ဖြစ်ပေါ်စေကာ ယုဂအဆုံး ပရလယ၏ ဒေါသနှင့် ဆင်တူ၏။

Verse 55

स्वहस्तमुक्तैः परिघैर्मुद्गरैश्चैव पर्वतैः । दानवास्समरे जघ्नुर्देवानिंद्रपुरोगमान्

စစ်မြေပြင်၌ ဒာနဝတို့သည် ကိုယ်လက်မှ ပစ်လွှတ်သော သံပရိဃများ၊ မုဒ္ဂရများနှင့် ထို့အပြင် တောင်တန်းများကိုပါ အသုံးပြု၍—အင်ဒြာ ဦးဆောင်သော ဒေဝတားတို့ကို ထိုးနှက်လဲကျစေ하였다။

Verse 56

ते वध्यमाना बलिभिर्दानवैर्जितकाशिभिः । विषण्णवदना देवा जग्मुरार्तिं परां मृधे

ကာသီကို အနိုင်ယူပြီးသား အင်အားကြီး ဒာနဝတို့၏ ထိုးနှက်မှုကြောင့် ဒေဝတော်များသည် မျက်နှာညှိုးနွမ်းကာ စစ်မြေပြင်အတွင်း အလွန်အမင်း ဒုက္ခဝေဒနာသို့ ကျရောက်ကြ၏။

Verse 57

ते चास्त्रशूलमथिताः परिघैर्भिन्नमस्तकाः । भिन्नोरस्का दितिसुतैः स्रवद्रक्ता रणे बहु

သူတို့သည် လက်နက်နှင့် တြိရှူလ်တို့၏ ထိုးနှက်မှုကြောင့် တုန်လှုပ်ကာ သံတုတ်ကြီးများဖြင့် ခေါင်းကွဲသွားပြီး၊ ဒိတိ၏ သားများက ရင်ဘတ်ကို ခွဲဖောက်သဖြင့် စစ်မြေပြင်၌ သွေးများစွာ စီးကျခဲ့ကြ၏။

Verse 58

सूदिताः शरजालैश्च निर्यत्नाश्च शरैः कृताः । प्रविष्टा दानवीं मायां न शेकुस्ते विचेष्टितम्

မြားမိုးအစုအဝေးတို့ကြောင့် နှိပ်စက်ခံရပြီး ထိုမြားများက အားမဲ့အင်အားမရှိအောင် ပြုလုပ်သဖြင့် သူတို့သည် အဆုရီ၏ မာယာထဲသို့ ဝင်ရောက်သော်လည်း လှုပ်ရှားခြင်း သို့မဟုတ် လုပ်ဆောင်ခြင်း မပြုနိုင်ကြ။

Verse 59

उत्तंभितमिवाभाति निष्प्राण सदृशाकृति । बलं सुराणामसुरैर्निष्प्रयत्नायुधं कृतम्

ဒေဝတော်တို့၏ စစ်တပ်သည် ထောက်တင်ထားသကဲ့သို့ မြင်ရပြီး အသက်မဲ့သကဲ့သို့ ရုပ်သဏ္ဌာန်ဖြစ်လာ၏။ အကြောင်းမှာ အဆုရတို့က ဒေဝတော်တို့၏ လက်နက်များကို ကြိုးစားမှုမလိုသကဲ့သို့ အာနိသင်မရှိအောင် ပြုလုပ်ထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

Verse 60

दैत्यचापच्युतान्घोरांश्छित्वा वज्रेण तान्शरान् । शक्रो दैत्यबलं घोरं विवेश बहुलोचनः

ဒိုင်တျယတို့၏ လေးမှ ပစ်လွှတ်လာသော ကြောက်မက်ဖွယ် မြားများကို ဝဇ္ရဖြင့် ဖြတ်တောက်ပြီးနောက် မျက်စိများစွာရှိသော သက္ကရ (အိန္ဒြာ) သည် ကြမ်းတမ်းလှသော ဒိုင်တျယစစ်တပ်အတွင်းသို့ ထိုးဝင်သွား၏။

Verse 61

स दैत्यप्रमुखान्सर्वान्हत्वा दैत्यबलं महत् । तामसेनास्त्रजालेन तमोभूतमथाकरोत्

သူသည် ဒိုင်တျာတို့၏ အဓိကခေါင်းဆောင်များအားလုံးကို သတ်ဖြတ်၍ အဆုရာတပ်ကြီး၏ အင်အားကို ချေမှုန်းပြီးနောက်၊ တာမာသာ လက်နက်ကွန်ယက်ဖြင့် သူတို့ကို အမှောင်ထုထဲသို့ နစ်မြုပ်စေ하였다။

Verse 62

तेऽन्योन्यं नान्वबुध्यंत दैत्यानां वाहनानि च । घोरेण तमसाविष्टाः पुरुहूतस्य तेजसा

ပုရုဟူတ (အိန္ဒြ) ၏ တေဇောအလင်းကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော ကြောက်မက်ဖွယ် အမှောင်ထုတွင် ဖုံးလွှမ်းခံရသဖြင့် သူတို့သည် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး မသိမမြင်နိုင်ခဲ့သကဲ့သို့ ဒိုင်တျာတို့၏ စီးနင်းယာဉ်များကိုပါ မခွဲမခြားနိုင်ခဲ့။

Verse 63

मायापाशैर्विमुक्तास्तु यत्नवंतः सुरोत्तमाः । शिरांसि दैत्यसंघानां तमोभूतान्यपातयन्

မာယာ၏ ချည်နှောင်မှုမှ လွတ်မြောက်ပြီးနောက် ကြိုးပမ်းအားထုတ်သော အမြင့်မြတ်ဆုံးသော ဒေဝတော်များသည် အမှောင်ထုထဲသို့ နစ်မြုပ်နေသော အဆုရာအစုအဖွဲ့တို့၏ ခေါင်းများကို လဲကျစေ하였다။

Verse 64

अपध्वस्ता विसंज्ञाश्च तमसा नीलवर्चसा । पेतुस्ते दानवास्सद्यश्छिन्नपक्षा इवाद्रयः

အပြာရောင်တောက်ပသည့် အမှောင်ထုကြောင့် ထိခိုက်ချေမှုန်းခံရ၍ သတိလစ်သွားသော ဒာနဝတို့သည် ချက်ချင်း လဲကျသွားကြသည်—တောင်တန်းများ၏ တောင်ပံများ ဖြတ်တောက်ခံရသကဲ့သို့။

Verse 65

तत्राभिभूतदैत्यैंद्रमंधकारमिवांतरं । दानवं देहसदनं तमोभूतमिवाभवत्

အဲဒီနေရာတွင် ဒာနဝတို့၏ အရှင်သည် အနိုင်ယူခံရသောအခါ၊ သူ၏ အတွင်းပိုင်းအာကာသသည် အမှောင်ဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသကဲ့သို့ ဖြစ်လာပြီး၊ ဒာနဝ၏ ကိုယ်ခန္ဓာ—ကိုယ်၏ နေရာအိမ်—သည်လည်း အမှောင်ကိုယ်တိုင် ဖြစ်သွားသကဲ့သို့ ထင်ရ하였다။

Verse 66

तथाऽसृजन्महामायां मयस्तां तामसीं दहन् । युगांतोद्योतजननीं सृष्टा मौर्वेण वह्निना

ထို့နောက် မာယာသည် မဟာမာယာကို ဖန်ဆင်း၏။ မူရဝမှ ပေါ်ထွန်းသော မီးဖြင့် ထို တမသီ အင်အားကို လောင်ကျွမ်းစေကာ ယုဂအဆုံး၌ တောက်ပသော မီးလျှံ၏ မိခင်ကို ပေါ်ထွန်းစေ하였다။

Verse 67

स ददाह च तां शाक्रीं माया मयविकल्पिता । दैत्याश्चादित्यवपुषा सद्य उत्तस्थुराहवे

သူသည် မာယာက စိတ်ကူးဖြင့် ဖန်တီးထားသော အိန္ဒြာတူ လှည့်စားရုပ်ပုံ (ရှာကရီ) ကို မီးရှို့ဖျက်ဆီး၏။ ထို့နောက် ဒာနဝများသည် အာဒိတျများ၏ ရုပ်သဏ္ဌာန်ကို ယူကာ ချက်ချင်း စစ်ပွဲသို့ ထလာကြ၏။

Verse 68

मायां मौर्वीं समासाद्य दह्यमाना दिवौकसः । भेजिरे चंद्रविषयं शीतांशुसलिलह्रदम्

ဒေဝများသည် အပူကြောင့် လောင်ကျွမ်းသကဲ့သို့ ဖြစ်ကာ မော်ရဝီ ဟုခေါ်သော မာယာနှင့် တွေ့ကြုံသော်၊ လ၏ လောကသို့—အေးမြသော ရောင်ခြည်ရှင်၏ ရေဖြင့် ပြည့်သော ရေကန်သို့—ပြေးလွှားသွားကြ၏။

Verse 69

ते दह्यमाना और्वेण वह्निना नष्टचेतसः । शशंसुर्वज्रिणं देवाः संतप्ताः शरणैषिणः

အော်ရဝ မီးဖြင့် လောင်ကျွမ်းကာ စိတ်တည်ငြိမ်မှု ပျောက်ဆုံးသွားသော ဒေဝများသည်၊ ပူပန်နာကျင်၍ အားကိုးရာ ရှာဖွေနေကြသဖြင့်၊ ဝဇ္ရကိုင်ရှင် ဝဇ္ရင် (အိန္ဒြာ) ကို ချီးမွမ်းတော်မူကြ၏။

Verse 70

संतप्ते मायया सैन्ये हन्यमाने च दानवैः । चोदितो देवराजेन वरुणो वाक्यमब्रवीत्

မာယာကြောင့် စစ်တပ်သည် ပူလောင်နာကျင်နေပြီး ဒာနဝများကလည်း ထိုးနှက်သတ်ဖြတ်နေစဉ်၊ ဒေဝရာဇ၏ တိုက်တွန်းမှုကြောင့် ဝရုဏသည် ဤစကားကို ပြောကြား၏။

Verse 71

पुरा ब्रह्मर्षिजः शक्र तपस्तेपे सुदारुणम् । उर्वः स पूर्वं तेजस्वी सदृशो ब्रह्मणो गुणैः

ရှေးကာလ၌၊ ဟေ့ သက္ကရာ၊ ဗြဟ္မရိရှိ၏ သားတော်တစ်ပါးသည် အလွန်ပြင်းထန်သော တပဿာကို ဆောင်ရွက်ခဲ့၏။ ယခင်က ထွန်းလင်းသော ဥရဝသည် ဂုဏ်သတ္တိများ၌ ဗြဟ္မာနှင့် တူညီခဲ့၏။

Verse 72

तं तपंतमिवादित्यं तपसा जगदव्ययं । उपतस्थुर्मुनिगणा देवा देवर्षिभिः सह

သူသည် တပဿာကြောင့် နေမင်းကဲ့သို့ တောက်လောင်၍၊ တပဿာ၏ အင်အားဖြင့် မပျက်မယွင်းသော လောကကို ထိန်းသိမ်းနေ၏။ ထို့နောက် မုနိအစုအဝေးနှင့် ဒေဝတော်များသည် ဒေဝရိရှိများနှင့်အတူ လာရောက်၍ သူ့ကို ဆည်းကပ်စောင့်ရှောက်ကြ၏။

Verse 73

हिरण्यकशिपुश्चैव दानवो दानवेश्वरः । ॠषिं विज्ञापयामास पुरा परमतेजसम्

ထို့ပြင် ဟိရဏ္ယကသိပုလည်း—ဒာနဝတို့၏ အရှင် ဒာနဝမင်း—ရှေးကာလ၌ အလွန်တောက်ပသော ရိရှိတစ်ပါးထံ တောင်းပန်လျှောက်ထားခဲ့၏။

Verse 74

ऊचुर्ब्रह्मर्षयस्ते तु वचनं धर्मसंहितम् । ॠषिवंशेषु भगवंश्छिन्नमूलमिदं कुलं

ထို့နောက် ဗြဟ္မရိရှိတို့သည် ဓမ္မနှင့် ကိုက်ညီသော စကားကို ဆိုကြ၏—“ဟေ့ ဘဂဝန်၊ ရိရှိဝంశများအတွင်း ဤကူလသည် အမြစ်မှ ဖြတ်တောက်ခံထားရပြီ” ဟု။

Verse 75

एकस्त्वमनपत्यश्च गोत्रा याऽन्यो न विद्यते । कौमारं व्रतमास्थाय क्लेशमेवानुवर्तसे

သင်သည် တစ်ဦးတည်းဖြစ်၍ သားသမီးမရှိ၊ သင်၏ ဂိုထရ၌ အခြားသူ မရှိချေ။ သို့ရာတွင် ကုမာရ ဘြဟ္မစရိယ ဝရတကို ခံယူထားပြီး ကလေရှ်သာ ဆက်လက် ခံစားနေ၏။

Verse 76

बहूनि विप्रगोत्राणि मुनीनां भावितात्मनाम् । एकदेहानि तिष्ठंति विविक्तानि विना प्रजाः

အာတ္မာကို သာဓကပြုထားသော မုနိများ၏ ဗြာဟ္မဏဂိုထရ မျိုးရိုးများ အများအပြားသည် တစ်ကိုယ်တည်း (တစ်ကိုယ်တည်းကဲ့သို့) အဖွဲ့အစည်းတစ်ရပ်လို တည်နေ၍ သီးခြားနေထိုင်ကာ သားသမီးမရှိကြ။

Verse 77

एवंभूतेषु सर्वेषु पुत्रैर्मे नास्ति कारणम् । भवांश्च तापसश्रेष्ठः प्रजापति समद्युतिः

ငါ့သားများအားလုံးက ဤသို့ဖြစ်နေသဖြင့် သူတို့ထဲတွင် ငါ့အတွက် အကြောင်းအရာ သို့မဟုတ် အားကိုးရာ မရှိတော့။ သင်သည် တပသီတို့အနက် အမြတ်ဆုံးဖြစ်၍ တူညီသောတေဇဖြင့် တောက်ပသည့် ပ္ရဇာပတိ ဖြစ်သည်။

Verse 78

तत्प्रवर्तस्व वंशाय वर्धयात्मानमात्मना । समाधत्स्वोर्जितं तेजो द्वितीयां कुरु वै तनुं

ထို့ကြောင့် မျိုးဆက်ကို စတင်လှုပ်ရှားစေပါ; ကိုယ့်အင်အားဖြင့် ကိုယ့်ကိုယ်ကို ချဲ့ထွင်ပါ။ အားကြီးသောတေဇကို စုစည်း၍ တစ်စိတ်တစ်လုံးတည်း ပြုကာ အမှန်တကယ် ဒုတိယကိုယ်ခန္ဓာကို ဖန်ဆင်းပါ။

Verse 79

स एवमुक्तो मुनिभिर्मुनिर्मनसि ताडितः । जगर्ह तानृषिगणान्वचनं चेदमब्रवीत्

မုနိများက ဤသို့ဆိုကြသဖြင့် ထိုမုနိသည် စိတ်အတွင်း ထိခိုက်သွားကာ ရှိသီအစုအဝေးကို ပြစ်တင်၍ ဤစကားကို ပြော하였다။

Verse 80

यथा हि विहितो धर्मो मुनीनां शाश्वतः पुरा । आर्षं हि केवलं कर्म वन्यमूलफलाशिनः

အကြောင်းမှာ မုနိတို့၏ ထာဝရဓမ္မကို ရှေးကာလကတည်းက သတ်မှတ်ထားပြီးသားဖြစ်သည်။ သူတို့၏ကျင့်စဉ်သည် အာရ္ဩလမ်း၏ ကర్మသာဖြစ်၍ တောရင်းမြစ်နှင့် သစ်သီးတို့ကိုသာ စားသုံးနေထိုင်သည်။

Verse 81

ब्रह्मयोनौ प्रसूतस्य ब्राह्मणस्यात्मवर्तिनः । ब्रह्मचर्यं सुचरितं ब्रह्माणमपि चालयेत्

ဗြဟ္မာ၏ မူလအရင်းအမြစ်မှ မွေးဖွားလာသော၊ မိမိကိုယ်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်သည့် ဗြာဟ္မဏ၏ ကောင်းစွာကျင့်သုံးထားသော ဗြဟ္မစရိယ (သန့်ရှင်းတည်ကြည်) ဝ്രတသည် ဗြဟ္မာတော်ကိုပင် လှုပ်ရှားစေနိုင်၏။

Verse 82

जनानां वृत्तयस्तिस्रो ये गृहाश्रमवासिनः । अस्माकं च वने वृत्तिर्वनाश्रमनिवासिनां

ဂৃহာශ්ရမ၌ နေထိုင်သူတို့အတွက် အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းနည်း သုံးမျိုးရှိသည်ဟု ဆိုကြ၏; သို့သော် ဗနာශ්ရမ၌ နေထိုင်သော ကျွန်ုပ်တို့အတွက်တော့ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းသည် တောအတွင်း၌ပင် ဖြစ်၏။

Verse 83

अब्भक्षा वायुभक्षाश्च दंतोलूखलिनस्तथा । अश्मकुट्टादयो यत्र पंचाग्नितपसश्च ये

ရေကိုသာ အာဟာရအဖြစ်ယူသော တပသ္ဝီများလည်းရှိပြီး၊ လေကိုသာ အာဟာရအဖြစ်ယူသူများလည်းရှိ၏; ထို့အပြင် သွားကို အုတ်လီကဲ့သို့ သုံးကာ ကഠိနသဒ္ဓာနာ ပြုသူများ၊ ကျောက်ပေါ်တွင် ထုကာ အစာပြင်သူများ၊ နှင့် ပဉ္စအဂ္နိတပ (မီးငါးဖို တပ) ကို ဆောင်ရွက်သူများလည်း ရှိကြ၏။

Verse 84

एते तपसि तिष्ठंतो व्रतैरपि सुदुश्चरैः । ब्रह्मचर्यं पुरस्कृत्य प्रार्थयंति परां गतिम्

သူတို့သည် တပ၌ တည်ကြည်နေထိုင်ကာ အလွန်ခက်ခဲသော ဝ్రတများကိုလည်း စောင့်ထိန်းကြ၏; ဗြဟ္မစရိယကို အဓိကထား၍ အမြင့်ဆုံးသော ဂတိ (မုက္ခ) ကို ဆုတောင်းကြ၏။

Verse 85

ब्रह्मचर्याद्ब्रह्मणस्य ब्राह्मणत्वं विधीयते । एवमाहुः परे लोके ब्राह्मचर्यविदो जनाः

ဗြဟ္မစရိယကြောင့်ပင် လူတစ်ဦး၏ ဗြာဟ္မဏဖြစ်မှုကို တည်ထောင်နိုင်သည်; ထိုသို့ပင် အထက်လောက၌ ဗြဟ္မစရိယကို အမှန်တကယ် သိမြင်သူတို့က ကြေညာကြ၏။

Verse 86

ब्रह्मचर्ये स्थितो धर्मो ब्रह्मचर्ये स्थितं तपः । ये स्थिता ब्रह्मचर्ये तु ब्राह्मणा दिवि ते स्थिताः

ဗြဟ္မစရိယ၌ ဓမ္မ တည်ရှိ၏၊ ဗြဟ္မစရိယ၌ပင် တပဿ (တပ) တည်မြဲ၏။ ဗြာဟ္မဏတို့သည် ဗြဟ္မစရိယ၌ တည်ကြည်လျှင်၊ သူတို့သည် စွဝဂ္ဂ (ကောင်းကင်ဘုံ) တွင် တည်ရှိကြ၏။

Verse 87

नास्ति योगं विना सिद्धिर्नास्ति योगं विना यशः । नास्ति लोके यशोमूलं ब्रह्मचर्यात्परंतपः

ယောဂမရှိလျှင် စိဒ္ဓိ (အောင်မြင်မှု) မရှိ၊ ယောဂမရှိလျှင် ယသ (ဂုဏ်သတင်း) မရှိ။ ရန်သူကိုလောင်ကျွမ်းစေသူအို၊ ဤလောက၌ စစ်မှန်သောဂုဏ်သတင်း၏ အမြစ်မှာ ဗြဟ္မစရိယ ဖြစ်၏။

Verse 88

यो निगृह्येंद्रियग्रामं भूतग्रामं च पंचकम् । ब्रह्मचर्यं समाधत्ते किमतः परमं तपः

အင်ဒြိယအစုကို ထိန်းချုပ်၍ ပဉ္စဘူတ (ဓာတ်ငါးပါး) အစုကိုလည်း စည်းကမ်းတကျ ထိန်းသိမ်းကာ ဗြဟ္မစရိယကို ခိုင်မာစွာ ဆောင်ရွက်သူ—ဤထက် မြင့်သော တပဿ မည်သို့ ရှိနိုင်မည်နည်း?

Verse 89

अयोगकेशधरणमसंकल्प व्रत क्रिया । अब्रह्मचर्या चर्या च त्रयं स्याद्दंभसंज्ञितं

ယောဂအမှန်မရှိဘဲ ဆံပင်ဂျဉ် (ဇဋာ) ထားခြင်း၊ စိတ်ကတိအမှန်မရှိဘဲ ဝရတနှင့် ကရိယာများ ဆောင်ခြင်း၊ ဗြဟ္မစရိယကို ချိုးဖောက်သော အကျင့်—ဤသုံးပါးကို ဒမ္ဘ (အယောင်ဆောင်မှု) ဟု ခေါ်၏။

Verse 90

क्व दाराः क्व च संयोगः क्व च भावविपर्ययः । नन्वियं ब्रह्मणा सृष्टा मनसा मानसी प्रजा

မယားတို့သည် ဘယ်မှာနည်း၊ လင်မယားပေါင်းစည်းမှုသည် ဘယ်မှာနည်း။ စိတ်ခံစားချက် ပြောင်းပြန်ခြင်းသည် ဘယ်က ဖြစ်နိုင်မည်နည်း။ အမှန်တကယ် ဤသည်မှာ ဗြဟ္မာ၏ မနောဖြင့် ဖန်ဆင်းသော မနောဇ (စိတ်မွေး) ပရဇာ ဖြစ်၏။

Verse 91

यद्यस्ति तपसो वीर्यं युष्माकं विजितात्मनाम् । सृजध्वं मानसान्पुत्रान्प्राजापत्येन कर्मणा

သင်တို့သည် ကိုယ်ကိုအောင်မြင်စွာထိန်းချုပ်နိုင်သော တပသီများဖြစ်၍ တပဿ၏ အာနုဘော်တန်ခိုး အမှန်တကယ်ရှိလျှင် ပရာဇာပတိ၏ မျိုးပွားဖန်ဆင်းကမ္မအတိုင်း စိတ်မွေးသားများကို ဖန်ဆင်းကြလော့။

Verse 92

मनसा निर्मिता योनिराधातव्या तपस्विभिः । नो दारयोगं बीजं च व्रतमुक्तं तपस्विनां

တပသီတို့အတွက် တည်ထောင်ရမည့် ‘ဂರ್ಭ’ သည် စိတ်ဖြင့်ဖန်တီးထားသော ဂર્ભဖြစ်၏။ တပဿဝရတကို ထိန်းသိမ်းသူတို့အတွက် မယားနှင့်ပေါင်းဖက်ခြင်းလည်း မဟုတ်၊ မျိုးစေ့ထုတ်ခြင်းလည်း မဟုတ်ဟု ဝရတအဖြစ် မကြေညာထား။

Verse 93

यदिदं लुप्तधर्माख्यं युष्माभिरिह निर्भयैः । व्याहृतं सद्भिरत्यर्थमसद्भिरिव संमतं

ဤသင်ခန်းစာကို ‘ပျောက်ကွယ်သွားသော ဓမ္မ’ ဟု ခေါ်ကြပြီး သင်တို့သည် ဤနေရာ၌ မကြောက်မရွံ့ ပြောကြားခဲ့သည်။ သဒ္ဓါရှိသူတို့က အလွန်အမင်း အတည်ပြုကြေညာခဲ့သော်လည်း ယခုမူ မကောင်းသူတို့က သဘောတူသကဲ့သို့ ထင်မြင်ခံရသည်။

Verse 94

वपुर्दीप्तांतरात्मानमेष कृत्वा मनोमयं । दारयोगं विना स्रक्ष्ये पुत्रमात्मतनूरुहं

ဤတောက်ပသောကိုယ်ခန္ဓာ၊ အတွင်းမှ အလင်းရောင်ထွန်းလင်း၍ စိတ်မွေးဖြစ်သော သတ္တဝါကို ဖန်တီးပြီးနောက် မယားနှင့်မပေါင်းဖက်ဘဲ ကိုယ့်ကိုယ်မှ ပေါက်ထွားသည့် အညွန့်ကဲ့သို့ သားတစ်ဦးကို ငါဖန်ဆင်းမည်။

Verse 95

एवमात्मानमात्मा मे द्वितीयं जनयिष्यति । प्राजापत्येन विधिना दिधक्षंतमिव प्रजाः

ဤသို့ ငါ၏ အတ္တမန်သည် ငါ့အတွက် ဒုတိယအတ္တမန်ကို မွေးဖွားမည်—ပရာဇာပတိက သတ်မှတ်ထားသော နည်းလမ်းအတိုင်း—သတ္တဝါများကို ရှိတည်ခြင်းသို့ မီးတောက်ကဲ့သို့ ထွန်းညှိကာ ပေါ်ပေါက်စေသကဲ့သို့။

Verse 96

वरुण उवाच । उर्वस्तु तपसाविष्टो निवेश्योरुं हुताशने । ममंथैकेन दर्भेण पुत्रस्य प्रसवारणिं

ဝရုဏ မိန့်တော်မူသည်– “ဩရဝသီသည် တပသ၌ နစ်မြုပ်လျက် ယဇ္ဈမီးပေါ်၌ မိမိပေါင်ကို တင်ထားပြီး၊ ဒರ್ಭမြက် တစ်ချောင်းတည်းဖြင့် သားဖွားစေသော အရဏီကို မသွားလှည့်ကာ မီးကို ထုတ်ယူ하였다။”

Verse 97

तस्योरुं सहसा भित्वा वरोऽसौ ह्यग्निरुत्थितः । जगतो दहनाकांक्षी पुत्रोग्निस्समपद्यत

ထိုပေါင်ကို ချက်ချင်း ခွဲဖောက်၍ ထူးမြတ်သော မီးတော်သည် တကယ်ပင် ပေါ်ထွန်းလာ၏။ လောကကို လောင်ကျွမ်းစေလိုသော ဆန္ဒဖြင့် သားအဖြစ်—အဂ္နီ—ဟူ၍ ဖြစ်လာ하였다။

Verse 98

उर्वस्योरुं विनिर्भिद्य और्वो नामांतकोऽनलः । दिधक्षुरिव लोकांस्त्रीन्जज्ञे परमकोपनः

ဩရဝ၏ ပေါင်ကို ခွဲဖောက်၍ “အော်ရဝ” ဟူသော အဆုံးသတ်မီးတော် (အနလ) မွေးဖွားလာ၏။ သုံးလောကကို မီးရှို့မည်သကဲ့သို့ အလွန်အမင်း ဒေါသထွက်လျက် ပေါ်ထွန်း하였다။

Verse 99

उत्पद्यमानश्चोवाच पितरं दीनया गिरा । क्षुधा मे बाधते तात जगद्भक्षेत्यजस्व मां

မွေးဖွားလာစဉ်၌ သူသည် သနားဖွယ်အသံဖြင့် ဖခင်အား ပြော၏– “အဖေ၊ ဆာလောင်မှုက ကျွန်ုပ်ကို နှိပ်စက်နေသည်။ ကျွန်ုပ်ကို လွှတ်ပါ၊ လောကများကို စားသောက်လိုသည်။”

Verse 100

त्रिदिवारोहिभिर्ज्वालैर्जृम्भमाणो दिशो दश । निर्दहन्सर्वभूतानि ववृधे सोंतकोपमः

ကောင်းကင်တိုင်အောင် တက်မြောက်သော မီးလျှံများဖြင့် ဒిశ ၁၀ ပါးသို့ ပြန့်ကျယ်ကာ သတ္တဝါအားလုံးကို လောင်ကျွမ်းစေ၍ သူသည် တိုးပွားလာ၏—ကမ္ဘာပျက်မီး (ပရလယအဂ္နီ) ၏ ဒေါသနှင့် ဆင်တူသည်။

Verse 101

एतस्मिन्नंतरे ब्रह्मा मुनिमुर्वं समागतः । उवाच वार्यतां पुत्रो जगतस्त्वं दयां कुरु

ထိုအချိန်တွင် ဘြဟ္မာသည် မုနိ အော်ဝကို ချဉ်းကပ်လာ၍ “သင်၏သားကို ထိန်းချုပ်လော့; လောကအပေါ် ကရုဏာပြုလော့” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

Verse 102

अस्यापत्पस्यते विप्र करिष्ये साह्यमुत्तमं । तथ्यमेतद्वचः पुत्र शृणु त्वं वदतां वर

အို ဗြာဟ္မဏ၊ ဤအပျက်အဆီးကို မြင်၍ ငါသည် အထူးမြတ်ဆုံး အကူအညီကို ပေးမည်။ ဤစကားသည် အမှန်တရားပင်၊ သားရေ—စကားပြောသူတို့အနက် အကောင်းဆုံးရေ၊ နားထောင်လော့။

Verse 103

और्व उवाच । धन्योस्म्यनुगृहीतोस्मि यन्मे त्वं भगवन्शिशोः । मतिमेतां ददासीह परमात्मन्हिताय वै

အော်ဝက ပြောသည်— “ငါသည် ကံကောင်းသူ၊ အနုဂြဟ်ရရှိသူဖြစ်၏၊ အို ဘဂဝန်၊ သင်သည် ဤနေရာ၌ ငါ့အား ပရမాత్మန်၏ အကျိုးအတွက် (နှင့် ထိုသူ့အပေါ် ဘက္တိအတွက်) ဤသဘောပေါက်မှုကို ပေးတော်မူသောကြောင့်”

Verse 104

प्रभातकाले संप्राप्ते कांक्षितव्ये समागमे । भगवंस्तर्पितः पुत्रः कैर्हव्यैः प्राप्स्यते सुखम्

မနက်အရုဏ်တက်ချိန် ရောက်လာ၍ မျှော်လင့်ထားသော တွေ့ဆုံခြင်း နီးကပ်လာသောအခါ၊ သားသည်—ဘဂဝန်အား တർပဏ ပူဇော်၍ စိတ်ကျေနပ်စေပြီးနောက်—ကೈर्हဗျာတို့အားဖြင့် သုခကို ရရှိမည်။

Verse 105

कुत्र चास्य निवासः स्याद्भोजनं तु किमात्मकम् । विधास्यतीह भगवान्वीर्यतुल्यं महौजसः

ထို့ပြင် သူ၏ နေထိုင်ရာသည် ဘယ်မှာ ဖြစ်မည်နည်း၊ သူ၏ အစာအဟာရသည် မည်သို့သော အမျိုးအစား ဖြစ်မည်နည်း။ မဟာတေဇရှိသော ဘဂဝန်သည် ဤနေရာ၌ သူ၏ ဗီర్యနှင့် တူညီသော အင်အားတန်းတူကို မည်သို့ စီမံခန့်ခွဲတော်မူမည်နည်း။

Verse 106

ब्रह्मोवाच । बडवामुखे च वसतिः समुद्रे वै भविष्यति । ममयोनिर्जलं विप्र तच्चामेयं व्रजत्वयं

ဗြဟ္မာမိန့်တော်မူသည်– “သမုဒ္ဒရာအတွင်း၌ ဘဍဝာမုခ (မြင်းမပါးစပ်) ဟူသောနေရာတွင် အမှန်တကယ် နေထိုင်ရာရှိလိမ့်မည်။ အို ဗြာဟ္မဏ၊ ဤရေသည် ငါ၏ယောနီမှ ပေါ်ထွန်းသောရေဖြစ်၍ အတိုင်းအတာမရှိ—ဤရေနှင့်အတူ ဆက်လက်သွားလော့”

Verse 107

तत्राऽयमास्ते नियतं पिबन्वारिमयं हविः । तद्वारिविस्तरं विप्र विसृजाम्यालयं च तम्

ထိုနေရာ၌ သူသည် စည်းကမ်းနှင့်ထိန်းချုပ်မှုဖြင့် တည်ငြိမ်စွာနေ၍ ရေဖြင့်ပြုသော ဟဝိ (ပူဇော်သက္ကာ) ကို သောက်သုံးလျက်ရှိသည်။ အို ဗြာဟ္မဏ၊ ငါသည် ထိုရေ၏ကျယ်ပြန့်မှုကို လွှတ်ပေးပြီး ထိုနေရာတည်ရာကိုလည်း လွတ်လပ်စေ၏။

Verse 108

ततो युगांते भूतानामेष चाहं च पुत्रक । सहितो विचरिष्यावो निष्पुराणकराविह

ထို့နောက် ယုဂအဆုံး၌၊ အို သားငယ်၊ ဤသူနှင့် ငါတို့အတူတကွ ဤလောက၌ လှည့်လည်သွားလာမည်၊ ပုရာဏများမှ ကင်းလွတ်စေမည်။

Verse 109

एषोग्निरंतकाले तु सलिलाशी मया कृतः । दहनः सर्वभूतानां सदेवासुररक्षसाम्

ဤမီးကို ပရလယကာလ၌ ငါသည် ရေကိုစားသုံးသောမီးအဖြစ် ပြုလုပ်ထား၏။ ၎င်းသည် သတ္တဝါအားလုံးကို—ဒေဝ၊ အဆုရ၊ ရက္ခသတို့ပါ—လောင်ကျွမ်းစေသော မီးဖြစ်လာမည်။

Verse 110

एवमस्त्विति तं सोग्निः संवृतज्वालमंडलः । प्रविवेशार्णवमुखं नत्वोर्वं पितरं प्रभुम्

“ဤသို့ဖြစ်ပါစေ” ဟု မီးသည်ဆို၍ မီးလျှံဝိုင်းကို ချုံ့သိမ်းကာ၊ အဖဖြစ်သော အရှင် ဥရဝ (Urva) ထံ ဦးချကန်တော့ပြီး သမုဒ္ဒရာ၏ပါးစပ်သို့ ဝင်ရောက်သွား၏။

Verse 111

प्रतियातस्ततो ब्रह्मा ते च सर्वे महर्षयः । और्वस्याग्नेः प्रभावज्ञाः स्वांस्वां गतिमुपागताः

ထို့နောက် ဘြဟ္မာသည် ထွက်ခွာသွား၍ မဟာရိရှီတို့လည်း—အော်ရဝ၏ မီးအာနုဘော်ကို သိရှိကြသဖြင့်—တစ်ဦးချင်းစီ မိမိတို့၏ နေရာဌာနသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိကြ၏။

Verse 112

हिरण्यकशिपुर्दृष्ट्वा तदा तन्महदद्भुतम् । उर्वं प्रणतसर्वांगो वाक्यमेतदुवाच ह

ထို့နောက် ဟိရဏ္ယကသိပုသည် ထိုအံ့ဩဖွယ်ကြီးကို မြင်၍ ကိုယ်အင်္ဂါအားလုံးဖြင့် ဒဏ္ဍဝတ်ပဏာမပြုကာ ဤစကားကို ဆို၏။

Verse 113

भगवन्नद्भुतमिदं संवृत्तं लोकसाक्षिकम् । तपसा ते मुनिश्रेष्ठ परितुष्टः पितामहः

အရှင်ဘဂဝန်၊ ဤအံ့ဩဖွယ်ကိစ္စသည် လောကတစ်လောကလုံးကို သက်သေထား၍ ဖြစ်ပေါ်လာပါသည်။ မုနိအမြတ်ရှင်၊ သင်၏ တပဿာကြောင့် ပိတာမဟ ဘြဟ္မာသည် အလွန်ပင် ကျေနပ်တော်မူ၏။

Verse 114

अहं तु तव पुत्रस्य तव चैव महाव्रत । भृत्य इत्यवगंतव्यः श्लाघ्यस्त्वमिह कर्मणा

သို့သော် မဟာဝြတရှင်၊ ကျွန်ုပ်ကို သင်၏သား၏လည်းကောင်း သင်၏လည်းကောင်း အမှုထမ်းဟူ၍ သိမှတ်ပါ။ ဤနေရာ၌ သင်၏ အကျင့်အကြံနှင့် လုပ်ရပ်ကြောင့် သင်သည် ချီးမွမ်းထိုက်သူဖြစ်၏။

Verse 115

तन्मां पश्य समापन्नं तवैवाराधने रतम् । यदि सीदेन्मुनिश्रेष्ठ तवै वस्यात्पराजयः

ထို့ကြောင့် ကျွန်ုပ်ကို ကြည့်ရှုပါ—ကျွန်ုပ်သည် သင်ထံသို့ ရောက်လာပြီး သင်ကိုသာ အာရాధနာပြုရာ၌ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းမခွဲဘဲ မျှော်လင့်နေပါသည်။ မုနိအမြတ်ရှင်၊ ကျွန်ုပ် ဒုက္ခရောက်သော်လည်းကောင်း ရှုံးနိမ့်သော်လည်းကောင်း ထိုရှုံးနိမ့်မှုသည် သင်၏တစ်ဦးတည်းအပေါ်သာ ဖြစ်လိမ့်မည်။

Verse 116

उर्व उवाच । धन्योस्म्यनुगृहीतोस्मि यस्य तेऽहं गुरुर्मतः । नास्ति ते तपसानेन भयं चैवेह सुव्रत

ဩရဝက ပြောသည်– “ငါသည် ကံကောင်းမြတ်စွာရှိ၏၊ သင်က ငါကို ဂုရုဟု မှတ်ယူသဖြင့် ငါသည် အနုဂ्रहရရှိ၏။ အို ဝ్రတ၌ တည်ကြည်သူ၊ သင်၏ တပသ္ယာကြောင့် ဤနေရာ၌ သင့်အတွက် ကြောက်ရွံ့ခြင်း မရှိ။”

Verse 117

तामेव मायां गृह्णीष्व मम पुत्रेण निर्मिताम् । निरिंधिनामग्निमयीं दुःस्पर्शां पावकैरपि

ငါ့သားက ဖန်ဆင်းထားသော ထိုမాయာကိုပင် ယူဆောင်လော့—လောင်စာမလိုသော မီးသဘောအင်အား၊ ထိမရလောက်အောင် ခက်ခဲ၍ မီးတောက်တိုင်တိုင်ပင် မထိနိုင်။

Verse 118

एषा ते स्वस्य वंशस्य वशगारि विनिग्रहे । रक्षिष्यत्यात्मपक्षं च विपक्षं च प्रधक्ष्यति

ဤမాయာသည် သင်၏ကိုယ်ပိုင် မျိုးနွယ်ကို ထိန်းချုပ်၍ တားဆီးရန် အာဏာရှိမည်။ သင်၏ဘက်ကို ကာကွယ်မည်၊ ဆန့်ကျင်ဘက်ကိုလည်း အပြည့်အဝ လောင်ကျွမ်းဖျက်ဆီးမည်။

Verse 119

वरुण उवाच । एषा दुर्विषहा माया देवैरपि दुरासदा । और्वेण निर्मिता पूर्वं पावकेनोर्वसूनुना

ဝရုဏက ပြောသည်– “ဤမాయာသည် အလွန် မခံနိုင်လောက်အောင် ပြင်းထန်၍ နတ်တို့အတွက်တောင် ကျော်လွှားရန် ခက်ခဲသည်။ ရှေးကာလ၌ ဥော်ရဝက—ဧဝံ ဥရဝသူ၏သား ပာဝကက—ဖန်ဆင်းခဲ့သည်။”

Verse 120

तस्मिंस्तु व्यथिते दैत्ये निर्वीर्यैषा न संशयः । शापो ह्यस्याः पुरा दत्तः सृष्टा येनैव तेजसा

သို့သော် ထိုဒೈတျသည် နာကျင်ပင်ပန်းသွားသောအခါ ဤမாயာသည် မသံသယဘဲ အင်အားမဲ့သွား၏။ အကြောင်းမှာ ရှေးကာလ၌ ၎င်းကို ဖန်ဆင်းခဲ့သော ထိုတေဇ (tejas) တည်းဟူသော အလင်းအာနုಭಾವကပင် ၎င်းအား ကျိန်စာပေးခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

Verse 121

यद्येषा प्रतिहंतव्या कर्तव्यो भगवान्सुखी । दीयतां मे सखो शक्र तोययोनिर्निशाकरः

အကယ်၍ သူမကို တကယ်တမ်း တားဆီးရမည် သို့မဟုတ် ဖျက်ဆီးရမည်ဖြစ်ပြီး၊ ဘဂဝန်ကို ပျော်ရွှင်စေလိုပါက၊ မိတ်ဆွေ သက္ကရာ၊ သမုဒ္ဒရာမှ မွေးဖွားသော နိသာကရ—လ—ကို ကျွန်ုပ်အား ပေးသနားပါ။

Verse 122

तेनाहं सहसं गम्य यादोभिश्च समावृतः । मायामेतां हनिष्यामि त्वत्प्रसादान्न संशयः

ထို့ကြောင့် ကျွန်ုပ်သည် ချက်ချင်း ထိုနေရာသို့ သွားမည်၊ ရေတွင်းသတ္တဝါများက ဝိုင်းရံလျက်; သင်၏ ကရုဏာတော်ကြောင့် ဤမာယာကို ဖျက်ဆီးမည်—သံသယမရှိ။

Verse 123

एवमस्त्वितिसंहृष्टः शक्रस्त्रिदशवर्धनः । संदिदेशाग्रतः सोमं युद्धाय शिशिरायुधम्

“အဲဒီအတိုင်း ဖြစ်ပါစေ” ဟု သက္ကရာ၊ ဒေဝတို့ကို တိုးပွားစေသူ၊ ဝမ်းမြောက်စွာ ဆိုပြီး၊ အေးမြသော လက်နက်ကို ကိုင်ဆောင်လျက် စစ်ပွဲအတွက် ဆိုမကို ရှေ့တန်းသို့ စေလွှတ်하였다။

Verse 124

गच्छ सोम सहायन्त्वं कुरु पाशधरस्य वै । असुराणां विनाशाय जयार्थं त्रिदिवौकसाम्

သွားလော့၊ အို ဆိုမ၊ ကြိုးပတ်ကိုင်ဆောင်သူ၏ အကူအညီဖြစ်လော့။ အသူရတို့ကို ဖျက်ဆီးရန်နှင့် ကောင်းကင်ဘုံနေသူတို့၏ အောင်မြင်မှုအတွက်။

Verse 125

त्वं मतः प्रतिवीर्यश्च ज्योतिषामपि चेश्वरः । त्वन्मयान्सर्वलोकेषु रसान्वेदविदो विदुः

သင်သည် တန်ပြန်အင်အား (ပရတိဝီရျ) ဟု မှတ်ယူခံရပြီး၊ အလင်းရောင်တို့၏ အရှင်လည်း ဖြစ်သည်။ ဝေဒပညာရှင်တို့သည် လောကအားလုံး၌ ရသတို့သည် သင်ကြောင့် ပြန့်နှံ့၍ သင်၏ သဘာဝတရားပင် ဖြစ်ကြောင်း သိကြသည်။

Verse 126

त्वया समो न लोकेस्मिन्विद्यते शिशिरायुधः । क्षयवृद्धीतवाव्यक्तेसागरेचैवचांबरे

အေးမြသောလက်နက်ကို ကိုင်ဆောင်သူအရှင်၊ ဤလောက၌ သင်နှင့်တူသူ မရှိပါ။ မပေါ်လွင်သော (အဗျက္တ) သင်၏အတွင်း၌ လျော့နည်းခြင်းနှင့် တိုးပွားခြင်းတို့သည် သမုဒ္ဒရာနှင့် မိုးကောင်းကင်၌ပင် တည်ရှိနေသည်။

Verse 127

प्रवर्तयस्यहोरात्रात्कालं संमोहयन्जगत् । लोकच्छायामयं लक्ष्म तवांकः शशविग्रहः

သင်သည် နေ့နှင့်ညတို့ဖြင့် ကာလကို လှုပ်ရှားစေ၍ လောကကို မောဟဖြစ်စေသည်။ အမင်္ဂလာကင်းသော လက္ခဏာအရှင်၊ သင်၏အမှတ်တံဆိပ်သည် လောက၏အရိပ်မှ ဖြစ်ပြီး လတွင်မြင်ရသော ယုန်ရုပ်သဏ္ဌာန်ကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။

Verse 128

न विदुः सोम ते मायां ये च नक्षत्रयोनयः । त्वमादित्यपथादूर्ध्वं ज्योतिषां चोपरिस्थितः

အို စိုးမ (Soma) အရှင်၊ နက္ခတ်တို့မှ မွေးဖွားသူများပင် သင်၏ မာယာကို မသိကြ။ သင်သည် နေ၏လမ်းကြောင်းအထက်၌ တည်ရှိ၍ အလင်းရောင်တို့အပေါ်ထက် မြင့်မြတ်စွာ ရပ်တည်နေသည်။

Verse 129

तमः प्रोत्सार्य सहसा भासयस्यखिलं जगत् । शीतभानुर्हिमतनुर्ज्योतिषामधिपः शशी

သင်သည် အမှောင်ကို ချက်ချင်း နှင်ထုတ်၍ လောကတစ်လောကလုံးကို ထွန်းလင်းစေသည်။ အို လမင်း၊ အေးမြသောရောင်ခြည်ရှိသူ၊ နှင်းခဲကဲ့သို့ ကိုယ်တော်ရှိသူ၊ အလင်းတို့၏ အရှင် ရှရှီ!

Verse 130

अपि तत्कालयोगात्मा इज्यो यज्ञरथोऽव्ययः । ओषधीशः क्रियायोनिरपां योनिरनुष्णगुः

သူသည် ကာလအလိုက် ယောဂ၏ အတ္တလည်း ဖြစ်၍၊ ပူဇော်ထိုက်သူ၊ မပျက်စီးသော ယဇ္ဉရထား၊ ဆေးဖက်ဝင် အပင်တို့၏ အရှင်၊ သန့်ရှင်းသော ကရိယာ၏ ယောနီ-အရင်းအမြစ်၊ ရေတို့၏ မူလ၊ နှင့် လှုပ်ရှားမှု သို့မဟုတ် ရောင်ခြည် မပူသောသူ ဖြစ်သည်။

Verse 131

शीतांशुरमृताधारश्चपलः श्वेतवाहनः । त्वं कांतिः कांतवपुषां त्वं सोमः सोमपायिनाम्

သင်သည် အေးမြသောရောင်ခြည်ပိုင်ရှင်၊ အမృత၏အထောက်အကူ; လျင်မြန်၍ အဖြူရထားစီးသူ ဖြစ်၏။ ရောင်လင်းသောကိုယ်ရှိသူတို့၏ တောက်ပမှုသည် သင်၊ ဆိုမကိုသောက်သူတို့အတွက် သင်သည် ဆိုမ ဖြစ်၏။

Verse 132

सौम्यस्त्वं सर्वभूतानां तिमिरघ्नस्त्वमृक्षराट् । तद्गच्छ त्वं महासेन वरुणेन वरूथिना

သင်သည် သတ္တဝါအားလုံးအပေါ် နူးညံ့သဘောရှိသူ၊ အမှောင်ကိုဖျောက်ရှားသူ၊ ကြယ်တို့၏ဘုရင် ဖြစ်၏။ ထို့ကြောင့် ဟေ မဟာစေန၊ ဝရုဏနှင့်အတူ သူ၏တပ်ဖွဲ့ကာကွယ်မှုအောက်တွင် ထွက်ခွာလော့။

Verse 133

शमयस्वासुरीं मायां यया दह्यामहे रणे । सोम उवाच । यन्मां वदसि युद्धार्थं देवराजवरप्रद

“စစ်မြေပြင်၌ ကျွန်ုပ်တို့ကို လောင်ကျွမ်းစေသော အသူရမာယာကို သက်သာစေပါ။” ဆိုမက ပြော၏— “သင်က ကျွန်ုပ်ကို စစ်တိုက်ရန် ပြောသည့်အကြောင်း၊ ဟေ ဒေဝရာဇ (အိန္ဒြ) အား ဝရပေးသူ…”

Verse 134

एष वर्षामि शिशिरं दैत्यमायापकर्षणं । एतान्मे शीतनिर्दग्धान्पश्यस्व हिमवेष्टितान्

“ကြည့်လော့—ဒိုင်တျတို့၏ မာယာကို ဖယ်ရှားပစ်မည့် ဆောင်းဦးအေးမြမှုကို ငါ မိုးရွာသကဲ့သို့ ချမည်။ သူတို့ကို ကြည့်—နှင်းခဲကြောင့် လောင်သကဲ့သို့ ဖြစ်၍ နှင်းဖြူဖြင့် ပတ်လည်ဖုံးလွှမ်းနေကြသည်။”

Verse 135

तथा हिमकरोत्सृष्टाः सपाशा हिमवृष्टयः । वेष्टयंति च तान्दैत्यान्वायुर्मेघगणानिव

ထိုနည်းတူ လမင်းက လွှတ်ချသော နှင်းမိုးများသည် ကြိုးကွင်းကဲ့သို့ ဒိုင်တျတို့ကို ဝိုင်းပတ်ဖုံးလွှမ်းကာ လေက မိုးတိမ်အစုအဝေးများကို ပတ်လည်ဖုံးသကဲ့သို့ ဖြစ်၏။

Verse 136

तौ पाशशीतांशुधरौ वरुणेंदू महाबलौ । जघ्नतुर्हिमपातैश्च पाशपातैश्च दानवान्

ထိုမဟာဗလရှိသူနှစ်ပါး—ရုဏ (Varuṇa) နှင့် အိန္ဒု (လ) သည် ပာရှ (ကြိုးဖမ်း) ကိုင်ဆောင်၍ အေးမြသော ရေခဲဓာတ်တန်ခိုးဖြင့်၊ နှင်းခဲမိုးရွာသကဲ့သို့နှင့် ပာရှပစ်ခတ်မှုများဖြင့် ဒာနဝတို့ကို ချေမှုန်းခဲ့သည်။

Verse 137

द्वावंबुनाथौ समरे तौ पाशहिमयोधिनौ । मृधे चेरतुरंभोभिः क्षुब्धाविव महार्णवौ

ရေ၏အရှင်နှစ်ပါးသည် စစ်မြေပြင်၌—ပာရှနှင့် နှင်းခဲကို အားထားသော စစ်သူရဲ—လှုပ်ရှားသွားလာကြ၏။ တိုက်ပွဲအတွင်း လှိုင်းတက်သကဲ့သို့ တုန်လှုပ်ကာ၊ မဟာသမုဒ္ဒရာနှစ်စင်း ကုန်ကြမ်းလှုပ်ရှားသကဲ့သို့ ဖြစ်၏။

Verse 138

ताभ्यामापूरितं सर्वं तद्दानवबलं महत् । जगत्संवर्त्तकांभोदैः प्रवर्षैरिव संवृतं

ဒာနဝတပ်ကြီးတစ်ရပ်လုံးသည် ထိုနှစ်ပါးကြောင့် အပြည့်အဝ လွှမ်းမိုးခံရ၍၊ ပရလယကာလ၌ ကမ္ဘာကိုဖျက်ဆီးသည့် မိုးတိမ်ကြီးများ၏ မိုးသွန်သကဲ့သို့ ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။

Verse 139

तावुद्यतावंबुनाथौ शशांकवरुणावुभौ । शमयामासतुस्तां तु मायां दैत्येन्द्रनिर्मितां

ထို့နောက် ရှရှாங்க (လ) နှင့် ရေ၏အရှင် ရုဏ တို့နှစ်ပါးသည် လှုပ်ရှားထကြွ၍၊ ဒာနဝအရှင်က ဖန်တီးထားသော မာယာကို သက်သာစေကာ ပယ်ဖျက်လိုက်သည်။

Verse 140

शीतांशुजालनिर्दग्धाः पाशैश्चास्कंदिता रणे । न शेकुश्चलितुं दैत्या विशिरस्का इवाद्रयः

လကဲ့သို့သော ရောင်ခြည်ကွန်ယက်ကြောင့် လောင်ကျွမ်းကာ၊ စစ်မြေပြင်၌ ပာရှကြိုးများဖြင့် ချည်နှောင်ခံရသဖြင့် ဒိုင်တျတို့သည် လှုပ်ရှားမနိုင်—ခေါင်းမဲ့တောင်တန်းများကဲ့သို့ ဖြစ်၏။

Verse 141

शीतांशु निहतास्ते तु दैत्यास्सर्वे निपातिताः । हिमप्लावित सर्वांगानिरूष्माण इवाग्नयः

Śītāṃśu (လ) ၏ ထိုးနှက်မှုကြောင့် ဒೈတျာတို့ အားလုံး လဲကျသွားကြ၏။ ကိုယ်အင်္ဂါအနှံ့ ရေခဲရေလွှမ်းမိုး၍ အပူငြိမ်းသွားသော မီးကဲ့သို့ ဖြစ်၏။

Verse 142

तेषां तु दिवि दैत्यानां निपतंति शुभानि वै । विमानानि विचित्राणि निपतंत्युत्पतंति च

သို့သော် ဒೈတျာတို့၏ ကောင်းကင်တွင် မင်္ဂလာရှိ၍ အံ့ဩဖွယ်သော ဝိမာနများသည် တစ်ခါတစ်ရံ ကျဆင်းပြီး နောက်တဖန် ပြန်လည် မြင့်တက်လေ၏။

Verse 143

तान्पाशहस्तग्रथितान्छादितान्शीतरश्मिभिः । मयो ददर्श मायावी दानवान्दिवि दानवः

ထို့နောက် မာယာဝိဇ္ဇာရှိသော ဒာနဝ မယာသည် ကောင်းကင်၌ ဒာနဝတို့ကို မြင်၏—ဖမ်းဆီးသူ၏ လက်ထဲရှိ ပာရှ (ကြိုးကွင်း) ဖြင့် တင်းကျပ်စွာ ချည်နှောင်ထားပြီး အေးမြသော ရောင်ခြည်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေ၏။

Verse 144

सशैलजालां विततां खड्गपट्टसहासिनीम् । पादपोत्करकूटस्थां कंदराकीर्णकाननां

ထိုဒေသသည် တောင်တန်းကွန်ယက်ကဲ့သို့ ကျယ်ပြန့်၍ ဓားနှင့် လက်နက်ဓားသွားတို့၏ ချင်းခတ်သံဖြင့် မြည်ဟည်း၏။ သစ်ပင်အစုအဝေးထူထပ်သော ကြမ်းတမ်းသော တောင်ထိပ်များပေါ်တွင် တည်ရှိပြီး ဂူများပြန့်ကျဲသော တောအုပ်များဖြင့် ပြည့်နှက်၏။

Verse 145

सिंहव्याघ्रगणाकीर्णां नदद्भिर्देवयूथपैः । ईहामृगगणाकीर्णां पवनाघूर्णितद्द्रुमाम्

ထိုနေရာသည် ခြင်္သေ့နှင့် ကျားအုပ်စုများဖြင့် ပြည့်နှက်၍ ဒေဝတားတပ်စုခေါင်းဆောင်တို့၏ ဟိန်းဟောက်သံဖြင့် မြည်ဟည်း၏။ သမင်အုပ်များဖြင့် ထူထပ်ကာ လေတိုက်ခတ်သဖြင့် သစ်ပင်များ လှုပ်ရှားလှည့်ဝဲနေ၏။

Verse 146

निर्मितां स्वेन पुत्रेण कूजंतीं दिविकामगां । प्रथितां पार्वतीं मायां ससृजे स समंततः

ထို့နောက် သူသည် မိမိ၏သားက ဖန်တီးထားသော၊ သာယာမြူးမြူး ကူးကူးသံဖြင့် တေးသံထွက်ကာ ကောင်းကင်တွင် စိတ်ကြိုက် လှုပ်ရှားသွားလာနိုင်သော၊ အရပ်ရပ်တွင် ကျော်ကြားသည့် ပါရဝတီ၏ မာယာရုပ်ကို လေးဘက်လုံး၌ ဖန်ဆင်း하였다။

Verse 147

सासिशब्दैश्शिलावर्षैः संपतद्भिश्च पादपैः । जघान देवसंघांस्ते दानवानभ्यजीवयत्

ဓားသံတင်းတင်းကျပ်ကျပ်၊ ကျောက်မိုးရွာသကဲ့သို့ကျောက်တုံးများ၊ နှင့် သစ်ပင်များကို ပစ်ချသဖြင့် သူသည် နတ်တပ်စုများကို ထိုးနှက်ဖျက်ဆီးခဲ့ပြီး၊ ဒါနဝများကို ပြန်လည်အသက်သွင်းခဲ့သည်။

Verse 148

नैशाकरी वारुणी च माये अंतर्हिते तदा । अभवद्घोरसंचारा पृथिवी पर्वतैरिव

ထို့နောက် နိုင်ရှာကရီနှင့် ဝါရုဏီ ဟူသော မာယာနှစ်ပါး ပျောက်ကွယ်သွားသောအခါ မြေပြင်ပေါ် သွားလာရခြင်းသည် ကြောက်မက်ဖွယ် ဖြစ်လာပြီး၊ မြေကြီးတစ်ပြင်လုံးသည် တောင်တန်းများသာ ဖြစ်သကဲ့သို့ ဖြစ်하였다။

Verse 149

न चारुद्धो द्रुमगणैर्देवो दृश्यत कश्चन । तदपध्वस्तधनुषं भग्नप्रहरणाविलम्

သို့သော် သစ်ပင်အုပ်စုများဖြင့် ဝိုင်းရံထားသော်လည်း နတ်တစ်ပါးတစ်ယောက်မျှ မမြင်ရ; သူ၏ လေးကို ပစ်ချထားပြီး လက်နက်များ ပျက်စီးကွဲပြားကာ ကိုယ်အနေအထားလည်း ရှုပ်ထွေးပျက်ပြားနေ하였다။

Verse 150

निष्प्रयत्नं सुरानीकं वर्जयित्वा गदाधरं । स हि युद्धगतः श्रीमानीशो न स्म व्यकंपत

အားနည်း၍ မကြိုးစားဘဲပင် ပြိုလဲနေသော နတ်တပ်ကို လျစ်လျူရှုကာ သူသည် ဂဒါဓရကို တိုက်ရိုက် ရင်ဆိုင်သွား하였다; စစ်မြေပြင်၌ ပါဝင်နေသော်လည်း ထိုဂုဏ်တော်ပြည့်ဝသော အရှင်သည် အနည်းငယ်မျှ မတုန်လှုပ်ခဲ့။

Verse 151

सहिष्णुत्वाज्जगत्स्वामी न चुक्रोध गदाधरः । कालज्ञः कालमेघाभः समीक्षन्कालमाहवे

သည်းခံခြင်းကြောင့် ကမ္ဘာလောက၏ အရှင် ဂဒါဓရသည် အမျက်မထွက်ခဲ့။ အချိန်ကိုသိသောသူ၊ မိုးတိမ်ထူထပ်သကဲ့သို့ မှောင်မိုက်၍ စစ်မြေပြင်၌ သင့်တော်သောအခိုက်အတန့်ကို စောင့်ကြည့်နေ၏။

Verse 152

देवासुरविमर्दं च द्रष्टुकामस्तदा हरिः । ततो भगवतादिष्टौ रणे पावकमारुतौ

ထို့နောက် ဟရိသည် ဒေဝနှင့် အသူရတို့၏ တိုက်ခိုက်မှုကို မြင်လို၍ စစ်မြေပြင်၌ ပာဝက (မီး) နှင့် မာရုတ (လေ) ကို ဘုရားသခင်က အမိန့်ပေး하였다။

Verse 153

चोदितौ विष्णुवाक्येन ततो मायां व्यकर्षतां । ताभ्यामुद्भ्रांतवेगाभ्यां प्रबुद्धाभ्यां महाहवे

ဗိဿနု၏ စကားတော်ကြောင့် လှုံ့ဆော်ခံရ၍ နှစ်ဦးသည် မာယာအင်အားကို ထုတ်ဖော်ဆွဲယူ하였다။ မဟာစစ်ပွဲ၌ အပြည့်အဝနိုးကြားကာ မျက်စိလှည့်စေသော အရှိန်ဖြင့် ရှေ့သို့ တိုးဝင်သွား၏။

Verse 154

दग्धा सा पार्वती माया भस्मीभूता ननाश ह । सोनिलोनलसंयुक्तस्सोनलश्चानिलाकुलः

ပါရဝတီ၏ မာယာရုပ်သဏ္ဍာန်သည် မီးလောင်ကျွမ်း၍ ပြာဖြစ်ကာ ပျောက်ကွယ်သွား၏။ မီးသည် လေနှင့် ပေါင်းစည်းသဖြင့် တုန်လှုပ်ကြမ်းတမ်းလာပြီး လေသည်လည်း မီးကြောင့် လှုပ်ရှားကာ ရုန်းကန်လေ၏။

Verse 155

दैत्यसेनां ददहतुर्युगांतेष्विव मूर्च्छितौ । वायुः प्रजवितस्तत्र पश्चादग्निश्च मारुतात्

သူတို့သည် ဒိုင်တျာတပ်ကို ယုဂအဆုံး ပရလယမီးကဲ့သို့ ရူးသွပ်စွာ လောင်ကျွမ်းစေ하였다။ ထိုနေရာ၌ လေသည် ပြင်းထန်စွာ တက်ကြွလာပြီး နောက်တစ်ဖန် ထိုလေမှ မီးလည်း ပေါက်ဖွားလောင်တောက်လာ၏။

Verse 156

चेरतुर्दानवानीके क्रीडंतावनलानिलौ । भस्मीभूतेषु भूतेषु प्रपतत्सूत्पतत्सु च

ဒာနဝတို့၏ စစ်တပ်အတွင်း မီးနှင့်လေသည် ကစားသလို လှည့်လည်သွားလာကြ၏။ သတ္တဝါတို့ ပြာဖြစ်သွားသော် လဲကျကာ ပြန်လှုပ်ထလာ၍ အလွန်အမင်း ရုန်းရင်းဆန်ခတ် ဖြစ်လေ၏။

Verse 157

दानवानां विमानेषु निपतत्सु समंततः । वातस्कंधापविद्धेषु कृतकर्मणि पावके

ဒာနဝတို့၏ ဝိမာနများသည် အရပ်ရပ်တွင် လဲကျနေကြပြီး ပြင်းထန်သော လေတံခွန်များက ပစ်ချသကဲ့သို့ ဖြစ်၏။ မီးသည် မိမိ၏ ကိစ္စပြီးစီးသော်လည်း ဆက်လက် တောက်လောင်နေ၏။

Verse 158

मायावधे प्रवृत्ते तु स्तूयमाने गदाधरे । निष्प्रयत्नेषु दैत्येषु त्रैलोक्ये मुक्तबंधने

မာယာကို သတ်ဖြတ်ခြင်း စတင်ဖြစ်ပွား၍ ဂဒါဓရ—ဂဒါကို ကိုင်ဆောင်သော ဘုရားသခင်—အား ချီးမွမ်းသံများ ထွက်ပေါ်ချိန်တွင် ဒೈတျတို့သည် အားမဲ့၍ မလှုပ်မရှား ဖြစ်ကြ၏။ ထိုအခါ သုံးလောက၏ ချည်နှောင်မှု ပျောက်ကင်းလွတ်မြောက်လေ၏။

Verse 159

प्रहृष्टेषु च देवेषु साधुसाध्विति जल्पिषु । जये दशशताक्षस्य दैत्यानां च पराजये

ဒေဝတို့သည် ဝမ်းမြောက်ပီတိဖြင့် “သာဓု၊ သာဓု” ဟု အော်ဟစ်ကြ၏။ မျက်စိ ဆယ်နှင့် ရာရှိသူ (အိန္ဒြ) အောင်မြင်၍ ဒೈတျတို့ ရှုံးနိမ့်သည့်အခါ—

Verse 160

दिक्षु सर्वासु शुद्धासु प्रवृत्ते धर्मविस्तरे । अपावृते चंद्रपथे स्वस्थानस्थे दिवाकरे

အရပ်အနှံ့ သန့်ရှင်းသွား၍ ဓမ္မ၏ ပျံ့နှံ့ကျယ်ပြန့်မှု စတင်ဖြစ်ပေါ်လာချိန်၊ လ၏ လမ်းကြောင်း အတားအဆီးမရှိတော့၍ နေသည် မိမိ၏ သင့်တော်ရာ နေရာ၌ တည်မြဲသည့်အခါ—

Verse 161

प्रवृत्तिस्थेषु भूतेषु नृषु चारित्रवत्सु च । अभिन्नबंधने मृत्यौ हूयमाने हुताशने

သတ္တဝါတို့သည် လောကီရေးရာများ၌ လှုပ်ရှားနေကြသော်လည်း၊ သီလကောင်းသော လူတို့အတွင်း၌ပင်—ချည်နှောင်မှု မပြတ်သေးခင် မရဏက ရောက်လာ၍၊ ယဇ္ဉမီးထဲသို့ အာဟုတိများ လောင်းချနေစဉ်—(ထိုအခါ…)

Verse 162

यज्ञशोभिषु देवेषु स्वर्गमार्गं दिशत्सु च । लोकपालेषु सर्वेषु दिक्षु संधानवर्तिषु

ယဇ္ဉ၏ တင့်တယ်မှုဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားသော ဒေဝတားတို့က စွဝဂ္ဂသို့ သွားရာလမ်းကို ညွှန်ပြနေကြပြီး၊ လောကပာလ (ဦးတည်ရာအရပ်တို့၏ ကာကွယ်သူ) အားလုံးက အရပ်များ၏ ဆုံချက်များ၌ တပ်စွဲနေစဉ်—

Verse 163

भावे तपसि सिद्धानामभावे पापकर्मणाम् । देवपक्षे प्रमुदिते दैत्यपक्षे विषीदति

ဓမ္မ၏ အာရုံရှိနေသော် တပသဖြင့် စိဒ္ဓဖြစ်သူတို့သည် အောင်မြင်မှုကို ရရှိကြ၏; ဓမ္မမရှိသော် အပြစ်ကမ္မပြုသူတို့က အင်အားကြီးလာ၏။ ဒေဝပက္ခ ပျော်ရွှင်သော် ဒೈတျပက္ခသည် ဝမ်းနည်းခြင်း၌ ကျရောက်၏။

Verse 164

त्रिपादविग्रहे धर्मेऽधर्मे पादपरिग्रहे । अपावृत्ते महाद्वारे वर्तमाने च सत्पथे

ဓမ္မသည် ခြေသုံးချောင်းပေါ်တွင် တည်ကြည်၍ အဓမ္မက ခြေတစ်ချောင်းသာ ဖမ်းယူထားသော်၊ မဟာတံခါး ပွင့်လင်း၍ သတ္ပထ—မှန်ကန်သောလမ်း—က လည်ပတ်နေစဉ်—

Verse 165

लोकेषु धर्मवृत्तेषु प्रवृत्तेष्वाश्रमेषु च । प्रजारक्षणयुक्तेषु राजमानेषु राजसु

လောကတွင် လူတို့သည် ဓမ္မအကျင့်ကို လိုက်နာကြသော်၊ အာශ්ရမ (ဘဝအဆင့်များ) ကို တက်ကြွစွာ ကျင့်သုံးကြသော်၊ ရာဇာတို့သည် ပြည်သူကာကွယ်ရေး တာဝန်နှင့်အတူ အုပ်ချုပ်ကြသော်—ထိုအခါ နိုင်ငံသည် အမှန်တကယ် တောက်ပလင်းလက်၏။

Verse 166

प्रशांतेषु च लोकेषु शांते तमसि दानवे । अग्निमारुतयोस्तस्मिन्वृत्ते संग्रामकर्मणि

လောကတို့သည် ငြိမ်းချမ်းသွား၍ အမှောင်၏ ဒါနဝလည်း တည်ငြိမ်သွားကာ မီးနှင့် လေတို့၏ စစ်ရေးလှုပ်ရှားမှုလည်း ထိုအခါ အဆုံးသတ်သွားသည်။

Verse 167

तन्मया विमला लोकास्ताभ्यां जयकृतक्रियाः । तीव्रं दैत्यभयं श्रुत्वा मारुताग्निकृतं महत्

ထိုအานุభာဝကြောင့် လောကတို့သည် သန့်ရှင်းကြည်လင်လာပြီး၊ ထိုနှစ်ပါးကလည်း အောင်မြင်ခြင်းအတွက် အခမ်းအနားကိစ္စများကို ဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။ လေနှင့်မီးကြောင့် ဒိုင်တျများအပေါ် ကျရောက်သော ကြောက်လန့်မှုကြီးကို ကြားသိ၍ (သင့်တော်သလို တုံ့ပြန်하였다)။

Verse 168

कालनेमीति विख्यातो दानवः प्रत्यदृश्यत । भास्कराकारमुकुटः शिंजिताभरणांगदः

ထို့နောက် “ကာလနေမိ” ဟု ကျော်ကြားသော ဒါနဝသည် မြင်ကွင်းထဲသို့ ပေါ်လာသည်—နေမင်းပုံသဏ္ဌာန် မကွတ်ကို ဆောင်းကာ၊ ချင်းချင်းမြည်သံထွက်သော အလှဆင်ပစ္စည်းများနှင့် လက်မောင်းကွင်းများဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားသည်။

Verse 169

मंदराद्रिप्रतीकाशो महारजतसंवृतः । शतप्रहरणोदग्रः शतबाहुः शताननः

သူသည် မန္ဒရာတောင်ကဲ့သို့ တောက်ပ၍ ငွေရောင်တောက်လက်သော အဝတ်အလွှာဖြင့် ဖုံးလွှမ်းထားသည်။ လက်နက်တစ်ရာဖြင့် မြင့်မားထင်ရှားကာ လက်တစ်ရာ၊ မျက်နှာတစ်ရာ ပိုင်ဆိုင်သည်။

Verse 170

शतशीर्षः स्थितः श्रीमान्शतशृंग इवाचलः । कक्षे महति संवृद्धो निदाघ इव पावकः

ဂုဏ်ရောင်တောက်ပသော သူသည် ခေါင်းတစ်ရာဖြင့် ရပ်တည်နေ၍ တောင်ထိပ်တစ်ရာရှိသော တောင်တန်းကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။ မဟာအားတန်ခိုးအတွင်း ကိုယ်ခန္ဓာကြီးမားလာကာ နွေရာသီအပူတွင် မီးကဲ့သို့ တောက်လောင်နေသည်။

Verse 171

धूम्रकेशो हरिश्मश्रुर्दंतुरो विकटाननः । त्रैलोक्यांतरविस्तारं धारयन्विपुलं वपुः

မီးခိုးရောင်ဆံပင်နှင့် အဝါညိုရောင်မုတ်ဆိတ်ရှိ၍ သွားထွက်ထင်ရှားကာ မျက်နှာကြောက်မက်ဖွယ် ဖြစ်သည့်သူသည် တိလောကအတွင်းပိုင်းအကျယ်အဝန်းကို လွှမ်းမိုးသကဲ့သို့ မဟာကာယကို ဆောင်ထား၏။

Verse 172

बाहुभिस्तुलयन्व्योम क्षिपन्पद्भ्यां महीधरान् । ईरयन्मुखनिःश्वासैर्वृष्टिकारान्बलाहकान्

လက်မောင်းများဖြင့် ကောင်းကင်ကို တိုင်းချိန်သကဲ့သို့ ဖြစ်၍၊ ခြေထောက်များဖြင့် တောင်တန်းများကို ပစ်လွှင့်ကာ၊ ပါးစပ်မှ ထွက်သော အသက်ရှူလှိုင်းများဖြင့် မိုးဆောင်တိမ်များကို မောင်းနှင်၏။

Verse 173

तिर्यगायतरक्ताक्षं मंदरोदग्रवर्चसाम् । दिधक्षंतमिवायांतं सर्वान्देवगणान्मृधे

စစ်မြေပြင်၌ ဒေဝဂဏအားလုံးသည် သူလာရောက်လာသည်ကို မြင်ကြ၏—အနီရောင်မျက်လုံးများသည် ဘေးလှည့်ကြည့်၍ မန္ဒရတောင်ကဲ့သို့ တောက်ပမှုမြင့်မားကာ၊ အားလုံးကို မီးရှို့မည်ဟု ထင်ရအောင် တိုးဝင်လာ၏။

Verse 174

तर्जयंतं सुरगणांश्छादयंतं दिशो दश । संवर्तकाले हृषितं दृष्टं मृत्युमिवोत्थितम्

သူတို့သည် သူကို မြင်ကြ၏—ဒေဝဂဏကို ခြိမ်းခြောက်ကာ ဒిశဆယ်ပါးကို ဖုံးလွှမ်း၍၊ စံဝတ္တကာလ၌ ပျော်မြူးနေသကဲ့သို့၊ မရဏတရားကိုယ်တိုင် ထလာသကဲ့သို့ ဖြစ်၏။

Verse 175

सुतलेनोच्छ्रयवता विपुलांगुलिपर्वणा । लंबाभरणपूर्णेन किंचिच्चलितकर्मणा

အမြင့်တင်ထင်ရှားသော အနေအထားနှင့် လက်ချောင်းအဆစ်ကြီးကျယ်၍၊ ရှည်လျားသော အလင်္ကာများဖြင့် ပြည့်နှက်ကာ၊ လှုပ်ရှားလုပ်ကိုင်ရာတွင် အနည်းငယ် မတည်ငြိမ်သကဲ့သို့ ဖြစ်၏။

Verse 176

उच्छ्रितेनाग्रहस्तेन दक्षिणेन वपुष्मता । दानवान्देवनिहतान्ब्रुवन्तं तिष्ठतेति च

ညာလက်ကို ရှေ့သို့ မြှောက်တင်ကာ အင်အားကြီးသော ဂုဏ်သိက္ခာဖြင့်၊ နတ်တို့က သတ်ဖြတ်ခဲ့သော ဒာနဝများကို ခေါ်ဆို၍ “ရပ်တန့်၍ ငါ့ရှေ့တွင် ရပ်ပါ!” ဟု ဆို၏။

Verse 177

तं कालनेमिं समरे द्विषतां कालनेमिनम् । वीक्षंते स्म सुराः सर्वे भयविह्वललोचनाः

စစ်မြေပြင်၌ ရန်သူဖျက်ဆီးသူ ကာလနေမိကို နတ်အားလုံးက ကြောက်ရွံ့၍ မျက်လုံးများ တုန်လှုပ်ကာ ကြည့်နေကြ၏။

Verse 178

तं वीक्षंते स्म भूतानि ग्रसंतं कालनेमिनम् । त्रिविक्रमं विक्रमं तं नारायणमिवापरम्

သတ္တဝါအပေါင်းတို့သည် သူက ကာလနေမိကို မျိုစားနေသည်ကို မြင်ကြ၏—အင်အားကြီး တြိဝိက్రమ၊ ခြေလှမ်းနှင့် အာနုဘော်၌ နာရာယဏ၏ အခြားတစ်ပါးကဲ့သို့ ဖြစ်၏။

Verse 179

सोभ्युच्छ्रयं पुनः प्राप्तो मारुताघूर्णितांबरः । प्रक्रामदसुरो योद्धुं त्रासयन्सर्वदेवताः

သူသည် ထပ်မံ မြင့်မားစွာ ထကြွလာ၍ လေကြောင့် အဝတ်အစား လှည့်ဝဲနေ၏။ တိုက်ခိုက်ရန် အဆုရသည် ရှေ့တိုးကာ နတ်အားလုံးကို ကြောက်လန့်စေ၏။

Verse 180

समेयिवान्सुरेंद्रेण परिष्वक्तो भ्रमन्रणे । कालनेमिर्बभौ दैत्यः सविष्णुरिव मंदरः

သူသည် အိန္ဒြနှင့် ထိပ်တိုက်တွေ့၍ စစ်ပွဲအတွင်း လှည့်ဝဲနေစဉ် အိန္ဒြက သူ့ကို တင်းကျပ်စွာ ဖက်တွယ်၏။ ဒိုင်တျ ကာလနေမိသည် ဗိဿဏုတင်ထားသော မန္ဒရတောင်ကဲ့သို့ ထင်ရှား၏။

Verse 181

अथ विव्यथिरे देवाः सर्वे शक्रपुरोगमाः । कालनेमिनमायांतं दृष्ट्वा कालमिवापरम्

ထို့နောက် သက္ကရာ (အိန္ဒြာ) ဦးဆောင်သော နတ်တို့အားလုံးသည် ကြောက်ရွံ့၍ တုန်လှုပ်ကြ၏။ ကာလနేమိ လာရောက်နီးကပ်လာသည်ကို မြင်သော် ကာလ—မရဏ—၏ အခြားရုပ်တစ်ပါးကဲ့သို့ ထင်ရ၏။

Verse 182

दानवाननुपिप्रीषुः कालनेमिर्महासुरः । व्यवर्धत महातेजास्तपांते जलदो यथा

ဒာနဝတို့ကို ပျော်ရွှင်စေလိုသော မဟာအဆုရ ကာလနేమိ သည် တေဇောဓာတ်ကြီးမားစွာ တိုးပွားလာ၏။ အပူရာသီအဆုံး၌ မိုးတိမ်ကြီး ဖောင်းပွားလာသကဲ့သို့ပင်။

Verse 183

तं त्रैलोक्यांतरगतं दृष्ट्वा ते दानवेश्वराः । उत्तस्थुरपरिश्रांताः पीत्वेवामृतमुत्तमम्

သူသည် သုံးလောက၏ အကျယ်အဝန်းအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်ကို မြင်သော် ဒာနဝအရှင်တို့သည် မပင်ပန်းဘဲ ထ၍ ရပ်ကြ၏။ အမြတ်ဆုံး အမృతကို သောက်ပြီးသကဲ့သို့ပင်။

Verse 184

ते वीतभयसंत्रासा मयतारपुरोगमाः । तारकामयसंग्रामे सततं जितकाशिनः

သူတို့သည် ကြောက်ရွံ့ခြင်းကင်း၍ မလှုပ်မရှား၊ မာယာနှင့် တာရာကို ရှေ့တန်းခေါင်းဆောင်ထားကြ၏။ တာရက-မာယာ စစ်ပွဲ၌ အမြဲအောင်မြင်ကာ ကာရှီကိုလည်း မပြတ်မနား သိမ်းပိုက်နေကြ၏။

Verse 185

रेजुरायोधनगता दानवा युद्धकांक्षिणः । मंत्रमभ्यसतां तेषां व्यूहं च परिधावताम्

စစ်ကိုလိုလားသော ဒာနဝတို့သည် စစ်မြေပြင်သို့ တက်ရောက်ကြ၏။ မန္တရများကို လေ့ကျင့်ရွတ်ဆိုကာ၊ ဗျူဟ—စစ်တန်းစီ—ကို ဖွဲ့၍ ပတ်လည်ပြေးလှည့်နေစဉ် သူတို့သည် တောက်ပထင်ရှားလာ၏။

Verse 186

प्रेक्षतां चाभवत्प्रीतिर्दानवं कालनेमिनम् । ये तु तत्र मयस्यासन्मुख्या युद्धपुरस्सराः

ကြည့်ရှုနေသူတို့အကြား ဒာနဝ ကာလနေမိအပေါ် ချစ်ခင်မှု ပေါ်ထွန်းလာ၏။ သို့ရာတွင် မာယာဘက်၌ ရှိသူတို့သည် စစ်ပွဲ၏ ရှေ့တန်းကို ဦးဆောင်သည့် အဓိကခေါင်းဆောင်များ ဖြစ်ကြ၏။

Verse 187

ते तु सर्वे भयं त्यक्त्वा हृष्टा योद्धुमुपस्थिताः । मयस्तारो वराहश्च हयग्रीवश्च दानवः

ထို့နောက် သူတို့အားလုံးသည် ကြောက်ရွံ့မှုကို စွန့်ပစ်၍ စိတ်လှုပ်ရှားပျော်ရွှင်ကာ တိုက်ခိုက်ရန် အဆင်သင့် ရပ်တည်ကြ၏—မယစတာရ၊ ဝရာဟ၊ နှင့် ဒာနဝ ဟယဂရီဝ။

Verse 188

विप्रचित्तिसुतः श्वेतः खरलंबावुभावपि । अरिष्टो बलिपुत्रश्च किशोराख्यस्तथैव च

ဝိပရစိတ္တိ၏ သား ရွေတ၊ နှင့် ခရလမ္ဘာ—နှစ်ဦးစလုံး; ထို့ပြင် အရိဋ္ဌ; နှင့် ဘလိ၏ သား ကိရှိုးရာဟု ခေါ်သူ—ဤတို့လည်း အမည်တင်ဖော်ပြခံရ၏။

Verse 189

सुर्भानुश्चामरप्रख्यश्चक्रयोधी महासुरः । एतेऽस्त्रवेदिनः सर्वे सर्वे तपसि सुस्थिताः

ဆုర్భာနု၊ အာမရ-ပရခ္ယ၊ နှင့် စက်ကရ-ယောဓီ မဟာအဆုရ—ဤအားလုံးသည် လက်နက်ဗေဒကို ကျွမ်းကျင်သိရှိကြပြီး၊ တပဿာ၌လည်း တည်ကြည်ခိုင်မာစွာ တည်နေကြ၏။

Verse 190

दानवाः कृतिनो जग्मुः कालनेमिनमुद्धतम् । ते गदाभिस्सुगुर्वीभिश्चक्रैरथपरश्वधैः

စွမ်းရည်ရှိသော ဒာနဝတို့သည် မာန်ထောင်သော ကာလနေမိထံသို့ သွားရောက်ကြ၏။ သူတို့သည် အလွန်လေးလံသော ဂဒါများ၊ စက်ကရလက်နက်များနှင့် စစ်ပွဲသုံး ပရရှု (တံစဉ်/ပုဆိန်) များကို ကိုင်ဆောင်ထားကြ၏။

Verse 191

कालकल्पैश्च मुसलैः क्षेपणीयैश्च मुद्गरैः । अश्मभिश्चास्त्रसदृशैस्तथा शैलैश्च दारुणैः

မရဏကဲ့သို့ ကြောက်မက်ဖွယ် မုဆလများ၊ ပစ်လွှတ်နိုင်သော မုဒ္ဂရတူများ၊ လက်နက်တူသော ကျောက်တုံးများ၊ ထို့ပြင် ကြမ်းတမ်းသော ကျောက်ခဲကြီးများနှင့် တောင်တန်းများဖြင့်လည်း။

Verse 192

पट्टिशैर्भिंडिपालैश्च परिघैश्चोत्तमायसैः । घातिनीभिश्च गुर्वीभिः शतघ्नीभिस्तथैव च

ဓားများနှင့် လှံတံများ၊ အကောင်းဆုံး သံဖြင့်လုပ်သော ပရိဃ-တုတ်ကြီးများ၊ ထို့ပြင် အလွန်လေးလံ၍ သတ်ဖြတ်နိုင်သော လက်နက်များ—အတူတကွ ဆတဃနီ (ဆူးထောင်စစ်ယန္တရား) ဖြင့်လည်း။

Verse 193

युगैर्यंत्रैश्च निर्मुक्तैर्लांगलैरुग्रताडितैः । दोर्भिरायतमानैश्च पाशैश्च परिघादिभिः

ယုဂ်နှင့် ယန္တရားများဖြင့် လွှတ်ချထား၍၊ လယ်ထွန်ဓားများဖြင့် ပြင်းထန်စွာ ထိုးနှက်ခံရ၍၊ လက်မောင်းများဖြင့် ဆန့်တန်းခံရ၍၊ ကြိုးဖမ်းပတ်နှင့် တုတ်တန်း (ပရိဃ) စသည့်ကိရိယာများဖြင့် ချည်နှောင်ခံရသည်။

Verse 194

भुजंगवक्त्रैर्लेलिहानैर्विसर्पद्भिश्च सायकैः । वज्रैः प्रहरणीयैश्च दीप्यमानैश्च तोमरैः

မြွေပါးစပ်ကဲ့သို့—လျှာလျက်၍ လျှောလျှောရွေ့—သော မြားများနှင့်၊ ဗဇ္ရကဲ့သို့ ထိုးနှက်ရန်သင့်သော လက်နက်များနှင့်၊ မီးတောက်တောက် လောင်ကျွမ်းသော တိုမရ လှံများဖြင့်။

Verse 195

विकोशैरसिभिस्तीक्ष्णैः शूलैश्च शितनिर्मलैः । दैत्यैः संदीप्यमानैश्च प्रगृहीतशरासनैः

ဒေယတျများက အိမ်မက်ကင်းကင်း ဆွဲထုတ်ထားသော မျက်နှာပြင်ကဲ့သို့ ထက်မြက်သော ဓားများနှင့်၊ သန့်စင်တောက်ပသော ရှူးလ လှံများကို ကိုင်ဆောင်၍—ဒေါသဖြင့် လောင်ကျွမ်းကာ မြားတံခွန် (ဓနု) ကို ဆုပ်ကိုင်ထားကြသည်။

Verse 196

ततः पुरस्कृत्य तदा कालनेमिनमाहवे । सा दीप्तशस्त्रप्रवरा दैत्यानां रुरुचे चमूः

ထို့နောက် စစ်မြေပြင်၌ ကာလနေမိကို ရှေ့တန်းတွင် ထား၍၊ မီးတောက်သကဲ့သို့ တောက်ပသော လက်နက်များဖြင့် ထူးချွန်သည့် ဒೈတျတပ်မဟာသည် အလွန်တောက်ပစွာ ထင်ရှားလာ၏။

Verse 197

यैर्निमीलितसर्वांगा वनालीवांबुदागमे । देवतानामपि चमूर्मुमुदे शक्रपालिता

သူတို့ကြောင့်—မိုးရောက်လာသော် တောလျားတန်းကဲ့သို့ ကိုယ်အင်္ဂါအားလုံး ပိတ်ကပ်သကဲ့သို့ ဖြစ်နေသူများကြောင့်—ရှက္ကရ (အိန္ဒြာ) ကာကွယ်ထားသဖြင့် ဒေဝတပ်တော်တောင် ဝမ်းမြောက်ပျော်ရွှင်ခဲ့၏။

Verse 198

उपेता शिशिरोष्णाभ्यां तेजोभ्यां चंद्रसूर्ययोः । वायुवेगवती सौम्या तारागणपताकिनी

လနှင့် နေရောင်၏ အေးမြနှင့် ပူပြင်းသော တေဇောတို့ဖြင့် ပြည့်စုံ၍၊ လေ၏အရှိန်ကဲ့သို့ မြန်ဆန်ကာ၊ သဘောသဘာဝအားဖြင့် နူးညံ့သိမ်မွေ့ပြီး၊ ကြယ်စုများကို အလံတော်အဖြစ် ဆောင်ထား၏။

Verse 199

तोयदा बद्धवसना ग्रहनक्षत्रहासिनी । यमेंद्रधनदैर्गुप्ता वरुणेन च धीमता

ချည်နှောင်ထားသကဲ့သို့ ဝတ်ဆင်ထားသော တိုယဒါ—ဂြိုဟ်နှင့် ကြယ်တို့ကိုပင် ပြုံးရွှင်သကဲ့သို့ ဖြစ်စေသူ—ကို ယမ၊ အိန္ဒြာ၊ ဓနဒ (ကူဗေရ) နှင့် ဉာဏ်ပညာရှိ ဝရုဏတို့က ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ခဲ့၏။

Verse 200

सा प्रदीप्ताग्निपवना नारायणपरायणा । सासमुद्रौघसदृशी दीप्यमाना महाचमूः

ထိုမဟာတပ်တော်သည် ပြင်းထန်သောလေက မီးကို တိုးမြှင့်သကဲ့သို့ တောက်လောင်ထင်ရှားလာ၏။ နာရာယဏကို အပြည့်အဝ အားထားကိုးကွယ်၍ သမုဒ္ဒရာရေလှိုင်းကြီးတန်းကဲ့သို့ တောက်ပလင်းလက်နေ၏။