Adhyaya 18

Verse 1

भीष्मौवाच । अत्यद्भुतमिदं ब्रह्मन्श्रुतवानस्मि तत्त्वतः । अभिषेकं तु गायत्र्याः सदस्यत्र तथा कृतम्

ဘီရှ္မက ပြောသည်– “အို ဘြာဟ္မဏ၊ အမှန်တရားအတိုင်း ငါကြားသိခဲ့သည်။ အလွန်အံ့ဩဖွယ်ကောင်းသည်မှာ ဤအစည်းအဝေးထဲ၌ပင် ဂါယတရီ၏ အဘိသေက (သန့်စင်သိက္ခာပေး) ပွဲကို တကယ်တမ်း ကျင်းပခဲ့ခြင်းပင်။”

Verse 2

विरोधं चैव सावित्र्या शापदानं तथा कृतम् । विष्णुना च यथा देवी सर्वस्थानेषु कीर्तिता

ထို့အပြင် ဆာဝိတြီနှင့် ဖြစ်ပွားသော အပြိုင်အဆိုင်/အငြင်းပွားမှုနှင့် ကျိန်စာ ထုတ်ပြန်ပုံကိုလည်း ဆိုထားသည်။ ထို့ပြင် ဗိဿနုက ဒေဝီကို နေရာအနှံ့၌ ကီර්တနာဖြင့် ချီးမွမ်းတော်မူပုံကိုလည်း ဖော်ပြထားသည်။

Verse 3

गायत्री चापि रुद्रेण स्तुता च वरवर्णिनी । तं श्रुत्वा प्रतिमात्मानं विस्तरेण पितामहम्

ထို့ပြင် အရောင်အဆင်းအလှ အထူးကောင်းမြတ်သော ဂါယတရီကို ရုဒ္ရကလည်း ချီးမွမ်းတော်မူ၏။ ထိုသတင်းကို ကြားသိပြီးနောက် မူလပုံစံ၏ ကိုယ်တိုင်ဖြစ်သော ပိတామဟ ဘြဟ္မာသည် အသေးစိတ် ရှင်းလင်းပြောကြားလေ၏။

Verse 4

प्रहृष्टानि च रोमाणि प्रशांतं च मनो मम । श्रुत्वा मे परमा प्रीतिः कौतूहलमथैव हि

ငါ၏ကိုယ်အမွှေးများ တုန်လှုပ်၍ ထောင်တက်လာပြီး စိတ်သည်လည်း တည်ငြိမ်သွား၏။ ဤကိုကြားသော် အမြင့်ဆုံးသော ပီတိဖြင့် ပြည့်ဝကာ အမှန်တကယ် ကြီးမားသော စူးစမ်းလိုစိတ်လည်း ပေါ်ထွန်းလာ၏။

Verse 5

नारायणस्तु भगवान्कृत्वा तां परमां च वै । ब्रह्मपत्न्याः स्तुतिं भक्त्या न्यस्यतां पर्वतोपरि

ထို့နောက် ဘဂဝန် နာရာယဏသည် အထွတ်အထိပ်သော စတုတိကို ရေးဖွဲ့ပြီး၊ ဘက္တိဖြင့် ဘြဟ္မာ၏ မဟာသီ၏ ချီးမွမ်းစကားကို တောင်ထိပ်ပေါ်၌ ရိုသေစွာ တင်ထားလေ၏။

Verse 6

उवाच वचनं विष्णुस्तुष्टिपुष्टिप्रदायकम् । श्रीमति ह्रीमती चैव या च देवीश्वरी तथा

ဗိဿနုသည် စိတ်ကျေနပ်မှုနှင့် အာဟာရပံ့ပိုးမှု ပေးစွမ်းသော စကားတော်ကို မိန့်ကြား၏—သရီမတီ၊ ဟရီမတီ နှင့် ထို့အတူ ဒေဝီဣශ්ဝရီ ဟူသော အထွတ်အထိပ် မဟာဒေဝီအား ရည်ညွှန်း၍။

Verse 7

एतदेव श्रुतं ब्रह्मंस्तव वक्त्राद्विनिःसृतम् । उत्तरं तत्र यद्भूतं यच्च तस्मिन्स्थले कृतम्

“အို ဘြဟ္မာ၊ ဤအရာကို သင်၏ မိမိပါးစပ်မှ ထွက်ပေါ်လာသည်အတိုင်း ငါကြားခဲ့ပြီ။ ယခု ထိုနေရာ၌ နောက်တစ်ဆင့် ဘာဖြစ်ပွားခဲ့သနည်း၊ ထိုအရပ်၌ ဘာကို ပြုလုပ်ခဲ့သနည်း ဆိုသည်ကို ပြောပြပါ။”

Verse 8

आनुपूर्व्या च तत्सर्वं भगवान्वक्तुमर्हति । श्रुतेन मे देहशुद्धिर्भविष्यति न संशयः

ဘဂဝန်သည် အရာအားလုံးကို အစဉ်လိုက် မိန့်ကြားပေးရန် သင့်တော်ပါ၏။ ဤကို ကြားနာခြင်းဖြင့် ငါ၏ ကိုယ်ကာယ သန့်စင်မည်—သံသယ မရှိပါ။

Verse 9

पुलस्त्य उवाच । यजतः पुष्करे तस्य देवस्य परमेष्ठिनः । शृणुराजन्निदं चित्रं पूर्वमेव यथाकृतम्

ပုလஸ္တျက ပြောသည်။ “အို မင်းကြီး၊ ဤအံ့ဩဖွယ် အကြောင်းအရာကို နားထောင်ပါ—ရှေးကာလတွင် ဖြစ်ခဲ့သကဲ့သို့—ပရမေဋ္ဌင် နတ် (ဗြဟ္မာ) သည် ပုရှ္ကရ၌ ယဇ္ဉ ပြုလုပ်နေစဉ်က ဖြစ်၏။”

Verse 10

आदौ कृतयुगे तस्मिन्यजमाने पितामहे । मरीचिरंगिराश्चैव पुलस्त्यः पुलहः क्रतुः

ကృతယုဂ၏ အစတွင် ပိတామဟ ဗြဟ္မာသည် ယဇ္ဉ ပြုလုပ်နေစဉ် မရီချိနှင့် အင်္ဂိရသ၊ ထို့ပြင် ပုလஸ္တျ၊ ပုလဟ၊ ကရတု တို့လည်း ရောက်ရှိနေ하였다။

Verse 11

दक्षः प्रजापतिश्चैव नमस्कारं प्रचक्रिरे । विद्योतमानाः पुरुषाः सर्वाभरणभूषिताः

ဒက္ခနှင့် ပ္ရဇာပတိတို့လည်း ရိုသေစွာ နမസ്കာရ ပြုကြသည်။ ထိုသူတို့သည် တောက်ပလင်းလက်၍ အလှဆင်ပစ္စည်း အမျိုးမျိုးဖြင့် ပြည့်စုံစွာ တန်ဆာဆင်ထားကြသည်။

Verse 12

उपनृत्यंति देवेशं विष्णुमप्सरसां गणाः । ततो गंधर्वतूर्यैस्तु प्रतिनंद्य विहायसि

အပ္စရာတို့၏ အဖွဲ့များသည် နတ်တို့၏ အရှင် ဗိဿဏု၏ ရှေ့တွင် ကပြကြသည်။ ထို့နောက် ကောင်းကင်တွင် ဂန္ဓဗ္ဗတို့၏ တူရိယတေးဂီတနှင့်အတူ ချီးမွမ်းသံ ထုတ်ကြသည်။

Verse 13

बहुभिः सह गंधर्वैः प्रगायति च तुंबरुः । महाश्रुतिश्चित्रसेन ऊर्णायुरनघस्तथा

ဂန္ဓဗ္ဗများစွာနှင့်အတူ တုမ္ဗရုသည် သီချင်းသံ ထုတ်၍ သီဆိုသည်။ ထို့ပြင် မဟာရှရုတိ၊ စိတ္တရစေန၊ ဥဿဏာယု နှင့် အပြစ်ကင်းသော အနဃ တို့လည်း (အဲဒီမှာ) ရှိကြသည်။

Verse 14

गोमायुस्सूर्यवर्चाश्च सोमवर्चाश्च कौरव । युगपच्च तृणायुश्च नंदिश्चित्ररथस्तथा

အို ကောရဝ၊ ထိုနေရာ၌ ဂိုမာယု၊ စူရျဝရ္စာ၊ ဆိုမဝရ္စာ တို့လည်းရှိ၏။ ထို့အတူ ယုဂပတ်၊ တြိဏာယု၊ နန္ဒီ နှင့် စိတ္တရထ တို့လည်းရှိ၏။

Verse 15

त्रयोदशः शालिशिराः पर्जन्यश्च चतुर्दशः । कलिः पंचदशश्चात्र तारकश्चात्र षोडशः

ဤနေရာ၌ ဆယ့်သုံးမြောက်မှာ ရှာလိရှိရာ ဖြစ်၏။ ဆယ့်လေးမြောက်မှာ ပရဇညာ ဖြစ်၏။ ဤနေရာ၌ ဆယ့်ငါးမြောက်မှာ ကလိ ဖြစ်၏။ ဤနေရာ၌ ဆယ့်ခြောက်မြောက်မှာ တာရက ဖြစ်၏။

Verse 16

हाहाहूहूश्च गंधर्वो हंसश्चैव महाद्युतिः । इत्येते देवगंधर्वा उपगायंति ते विभुम्

ဂန္ဓဗ္ဗ ဟာဟာဟူဟူ နှင့် မဟာတေဇရှိသော ဟံသာလည်း—ဤသို့ ဤဒေဝဂန္ဓဗ္ဗတို့သည် ထိုအမြင့်မြတ်ဆုံး သခင်ကို ချီးမွမ်းသီဆိုကြ၏။

Verse 17

तथैवाप्सरसो दिव्या उपनृत्यंति तं विभुं । धातार्यमा च सविता वरुणोंशो भगस्तथा

ထို့အတူ ဒေဝအပ္စရာတို့သည် ထိုဗိဘူသခင်၏ ရှေ့တော်၌ ကပြဖျော်ဖြေကြ၏။ ထို့ပြင် ဓာတာ၊ အရျမာ၊ သဝိတೃ၊ ဝရုဏ၊ အံရှ နှင့် ဘဂ တို့လည်း (ဂုဏ်ပြုကြ၏)။

Verse 18

इंद्रो विवस्वान्पूषा च त्वष्टा पर्जन्य एव च । इत्येते द्वादशादित्या ज्वलंतो दीप्ततेजसः

အိန္ဒြ၊ ဝိဝသွာန် (နေမင်း)၊ ပူရှန်၊ တွာရှ္ဋೃ နှင့် ပရဇညာလည်း—ဤတို့သည် ဒွါဒသ အာဒိတျများအနက် ပါဝင်၍ တောက်ပသော တေဇဖြင့် လောင်ကျွမ်းတောက်လျှောက်ကြ၏။

Verse 19

चक्रुरस्मिन्सुरेशाश्च नमस्कारं पितामहे । मृगव्याधश्च शर्वश्च निरृतिश्च महायशाः

ထို့နောက် နတ်တို့၏ အရှင်များသည် ပိတာမဟာ (ဗြဟ္မာ) ထံသို့ ဦးညွှတ်နမസ്കာရ ပြုကြ၏။ မೃဂဗျာဓ၊ ရှရဝ နှင့် ဂုဏ်သတင်းကြီးသော နိရ္ရတိ တို့လည်း ရိုသေစွာ ပူဇော်ကန်တော့ကြ၏။

Verse 20

अजैकपादहिर्बुध्न्यः पिनाकी चापराजितः । भवो विश्वेश्वरश्चैव कपर्दी च विशांपते

အို လူထု၏ အရှင်၊ ထိုသူသည် အဇೈကပါဒ နှင့် အဟိရ္ဗုဓ္နျ ဖြစ်၍ ပိနာက ကိုင်ဆောင်သူ၊ မအနိုင်ယူနိုင်သူ၊ ဘဝ၊ ဝိශ්ဝေရှဝရ နှင့် ကပရ္ဒီ ဟူ၍လည်း ခေါ်ကြ၏။

Verse 21

स्थाणुर्भगश्च भगवान्रुद्रास्तत्रावतस्थिरे । अश्विनौ वसवश्चाष्टौ मरुतश्च महाबलाः

ထိုနေရာ၌ စ္ထာဏု၊ ဘဂ နှင့် ဂုဏ်မြတ်သော ရုဒ္ဒရများသည် မိမိတို့၏ နေရာကို ယူကြ၏။ အရှွင်နှစ်ပါး၊ ဝသုရှစ်ပါးနှင့် အင်အားကြီးသော မရုတ်တို့လည်း တက်ရောက်ရပ်တည်ကြ၏။

Verse 22

विश्वेदेवाश्च साध्याश्च तस्मै प्रांजलयः स्थिताः । शेषाद्यास्तु महानागा वासुकिप्रमुखाहयः

ဝိශ්ဝေဒေဝ နှင့် သာဓျ တို့သည် လက်အုပ်ချီ၍ သူ၏ရှေ့တွင် ရပ်တည်ကြ၏။ ထို့ပြင် ရှေရှ အစရှိသော မဟာနာဂများနှင့် ဝါစုကီ ဦးဆောင်သော မြွေများလည်း တက်ရောက်လာကြ၏။

Verse 23

काश्यपः कंबलश्चापि तक्षकश्च महाबलः । एते नागा महात्मानस्तस्मै प्रांजलयः स्थिताः

ကာရှျပ၊ ကမ္ဗလ နှင့် အင်အားကြီးသော တက္ရှက—ဤမဟာသတ္တဝါ နာဂတို့သည် သူ၏ရှေ့တွင် လက်အုပ်ချီ၍ ရပ်တည်ကြ၏။

Verse 24

तार्क्ष्यश्चारिष्टनेमिश्च गरुडश्च महाबलः । वारुणिश्चैवारुणिश्च वैनतेया व्यवस्थिताः

တာရက္ရှျ၊ အရိဋ္ဌနేమိ နှင့် မဟာဗလ ဂရုဍ; ဝါရုဏီနှင့် အရုဏီတို့—ဝိုင်နတေယများသည် အဆင်သင့်စောင့်နေကြ၏။

Verse 25

नारायणश्च भगवान्स्वयमागत्य लोकवान् । प्राह लोकगुरुं श्रीमान्सहसर्वैर्महर्षिभिः

ထို့နောက် လောက၌ကျော်ကြားသော ဘဂဝန် နာရာယဏသည် ကိုယ်တိုင်ထိုနေရာသို့ ကြွလာ၍၊ မဟာရိရှီအပေါင်းတို့ရှေ့တွင် လောကဂုရုအား သီရိမန် प्रभုက မိန့်ကြား၏။

Verse 26

त्वया ततमिदं सर्वं त्वया सृष्टं जगत्पते । तस्माल्लोकेश्वरश्चासि पद्मयोने नमोस्तु ते

ဤအရာအားလုံးသည် သင်၏အာနုභာဝဖြင့် ပြန့်နှံ့လျက်ရှိ၏; ဤစကြဝဠာကိုလည်း သင်က ဖန်ဆင်းတော်မူ၏၊ ဟေ ဇဂတ်ပတိ။ ထို့ကြောင့် သင်သည် လောကေရှဝရ ဖြစ်၏။ ဟေ ပဒ္မယောနိ၊ သင်အား နမස්ကာရ။

Verse 27

यदत्र ते मया कार्यं कर्तव्यं च तदादिश । एवं प्रोवाच भगवान्सार्धं देवर्षिभिः प्रभुः

“ဤနေရာ၌ သင်အတွက် ကျွန်ုပ်က ဆောင်ရွက်ရမည့် အလုပ်မည်သို့ရှိသနည်း၊ ပြုရမည့် တာဝန်မည်သို့ရှိသနည်း—အမိန့်ပေးတော်မူပါ။” ဟု ဒေဝရိရှီများနှင့်အတူ प्रभု ဘဂဝန်က မိန့်တော်မူ၏။

Verse 28

नमस्कृत्य सुरेशाय ब्रह्मणेऽव्यक्तजन्मने । स च तत्रस्थितो ब्रह्मा तेजसा भासयन्दिशः

ဒေဝတို့၏အရှင်၊ မွေးဖွားခြင်းမထင်ရှားသော ဘြဟ္မာအား နမස්ကာရပြု၍; ဘြဟ္မာသည် ထိုနေရာ၌ပင် တည်နေကာ မိမိ၏ တေဇောဖြင့် အရပ်လေးမျက်နှာကို ထွန်းလင်းစေ၏။

Verse 29

श्रीवत्सलोमसंच्छन्नो हेमसूत्रेण राजता । सुरर्षिप्रतिमः श्रीमान्स्वयंभूर्भूतभावनः

သရီဝတ္ဆ (Śrīvatsa) ရောမအမှတ်ဖြင့် ဖုံးလွှမ်းကာ ရွှေကြိုးဖြင့် တောက်ပလင်းလက်သဖြင့်၊ ထိုအရှင်သည် နတ်ရိရှီတော်ကဲ့သို့ ထင်ရှားပေါ်ထွန်း၏—သီရိမန်၊ စွယ်မ်ဘူ (ကိုယ်တိုင်ပေါ်ပေါက်) နှင့် သတ္တဝါအားလုံးကို ပြုစုစောင့်ရှောက်သူ။

Verse 30

शुचिरोमा महावक्षाः सर्वतेजोमयः प्रभुः । यो गतिः पुण्यशीलानामगतिः पापकर्मणां

အရှင်—သန့်ရှင်းသော ရောမရှိ၍ ရင်ဘတ်ကျယ်ဝန်းကာ တေဇောအလင်းအားလုံးဖြင့် ပြည့်စုံသူ—ပုဏ္ဏသီလရှိသူတို့၏ သွားရာလမ်းနှင့် အားကိုးရာဖြစ်၏; ပాపကမ္မပြုသူတို့အတွက်မူ ‘အဂတိ’ ဟူ၍ အားကိုးရာမရှိစေသူ။

Verse 31

योगसिद्धा महात्मानो यं विदुर्लोकमुत्तमं । यस्याष्टगुणमैश्वर्यं यमाहुर्देवसत्तमम्

ယောဂ၌ စိဒ္ဓိရသော မဟာတ္မာတို့သည် ထိုအရှင်ကို အမြင့်မြတ်ဆုံး လောကအဖြစ် သိမြင်ကြ၏; အရှင်၏ အဋ္ဌဂုဏ အိုင်ශ්ဝရျ (အာဏာတန်ခိုး) ရှိသဖြင့် နတ်တို့အနက် အမြတ်ဆုံးဟု ကြေညာကြသည်။

Verse 32

यं प्राप्य शाश्वतं विप्रा नियता मोक्षकांक्षिणः । जन्मनो मरणाच्चैव मुच्यंते योगभाविताः

ထိုအမြဲတမ်းတည်သော အရှင်ကို ရောက်ရှိပြီးနောက်၊ ဟေ ဘြာဟ္မဏတို့၊ မောက္ခကို လိုလား၍ စည်းကမ်းတကျ ကျင့်သုံးသူများသည် ယောဂဖြင့် ပိုင်းပြည့်လာကာ မွေးဖွားခြင်းနှင့် သေခြင်း နှစ်ပါးမှ လွတ်မြောက်ကြသည်။

Verse 33

यदेतत्तप इत्याहुः सर्वाश्रमनिवासिनः । सेवंसेवं यताहारा दुश्चरं व्रतमास्थिताः

ဤအရာကို အာရှ్రమအားလုံး၌ နေထိုင်သူတို့က ‘တပ’ ဟု ခေါ်ကြသည်—အစားအစာကို ထိန်းချုပ်၍ နေထိုင်ခြင်း၊ ထပ်ခါထပ်ခါ ဝန်ဆောင်မှု ပြုခြင်း၊ နှင့် ခက်ခဲသော ဝရတ (သစ္စာကတိ) ကို ခံယူတည်မြဲခြင်း။

Verse 34

योनंत इति नागेषु प्रोच्यते सर्वयोगिभिः । सहस्रमूर्द्धा रक्ताक्षः शेषादिभिरनुत्तमैः

နာဂတို့အတွင်း ယောဂီအပေါင်းတို့က သူ့ကို “ယောနန္တ” ဟု ကြေညာခေါ်ကြသည်။ ခေါင်းတစ်ထောင်ရှိ၍ မျက်စိနီကာ၊ ရှေရှာစသည့် အထွတ်အမြတ်မြွေများအနက် အမြင့်မြတ်ဆုံးဖြစ်သည်။

Verse 35

यो यज्ञ इति विप्रेंद्रैरिज्यते स्वर्गलिप्सुभिः । नानास्थानगतिः श्रीमानेकः कविरनुत्तमः

ကောင်းကင်ကို လိုလားသော အထက်တန်းဗြာဟ္မဏများက “ယဇ္ဉ” (ပူဇော်ယဇ္ဉ) ဟု ပူဇော်ကြသည့်သူသည် တစ်ဦးတည်းသော ဂုဏ်ရောင်ထွန်းလင်း၍ မယှဉ်နိုင်သော ကဗိ-ရိရှီဖြစ်ကာ နေရာအမျိုးမျိုး၊ အခြေအနေအမျိုးမျိုးသို့ လှုပ်ရှားသွားလာတော်မူသည်။

Verse 36

यं देवं वेत्ति वेत्तारं यज्ञभागप्रदायिनं । वृषाग्निसूर्यचंद्राक्षं देवमाकाशविग्रहं

ထိုဘုရားကို အမှန်တကယ် သိမြင်သူသည်—အရာအားလုံးကို သိတော်မူသော သိသူကြီး၊ ယဇ္ဉ၏ အပိုင်းအခွဲများကို ပေးအပ်တော်မူသူ—နွားမြင်း (ဝೃಷ)၊ မီး၊ နေ၊ လ ကို မျက်စိအဖြစ် ထားတော်မူပြီး၊ အာကာသကဲ့သို့ အလုံးစုံကို လွှမ်းခြုံသော ရုပ်သဏ္ဍာန်ရှိတော်မူသော ထိုဒေဝကို သိမြင်ခြင်းဖြစ်သည်။

Verse 37

तं प्रपद्यामहे देवं भगवन्शरणार्थिनः । शरण्यं शरणं देवं सर्वदेवभवोद्भवं

ဘဂဝန်၏ အကာအကွယ်ကို တောင်းခံသူများအဖြစ် ကျွန်ုပ်တို့သည် ထိုဒေဝကို အားကိုးဝင်ရောက်ကြသည်။ ထိုအရှင်သည် အကာအကွယ်ပေးထိုက်သူ၊ ကိုယ်တိုင်ပင် အကာအကွယ်ဖြစ်သူ၊ ဒေဝအားလုံး၏ တည်ရှိမှုသည် ထိုအရှင်ထံမှ ပေါ်ပေါက်လာသူ ဖြစ်သည်။

Verse 38

ऋषीणां चैव स्रष्टारं लोकानां च सुरेश्वरं । प्रियार्थं चैव देवानां सर्वस्य जगतः स्थितौ

ထိုအရှင်သည် ရိရှီတို့၏ ဖန်ဆင်းရှင်၊ လောကများ၏ အရှင်၊ ဒေဝတို့၏ အထွဋ်အမြတ် အုပ်စိုးရှင်ဖြစ်သည်။ ဒေဝတို့၏ ချစ်မြတ်နိုးရာ အကျိုးအတွက်နှင့် စကြဝဠာတစ်လျှောက်လုံးကို တည်ငြိမ်စွာ ထိန်းသိမ်းရန်အတွက် ထိုအရှင်သည် တည်ရှိတော်မူသည်။

Verse 39

कव्यं पितॄणामुचितं सुराणां हव्यमुत्तमं । येन प्रवर्तितं सर् तं नतास्मस्सुरोत्तमं

ပိတೃတို့အတွက် သင့်တော်သော ကဗျာပူဇာနှင့် ဒေဝတို့အတွက် အမြင့်မြတ်ဆုံး ဟဗျာ—ဤအရာအားလုံးကို လှုပ်ရှားစေသူ ဒေဝအထွတ်အမြတ်ထံ ကျွန်ုပ်တို့ ဦးညွှတ်ပူဇာပြုပါသည်။

Verse 40

त्रेताग्निना तु यजता देवेन परमेष्ठिना । यथासृष्टिः कृता पूर्वं यज्ञसृष्टिस्तथा पुनः

သို့ရာတွင် ပရမေဋ္ဌင် ဒေဝ (ဗြဟ္မာ) သည် သုံးပါးသော သန့်ရှင်းအဂ္ဂိများဖြင့် ယဇ္ဉကို ပြုသောအခါ၊ အရင်က ဖန်ဆင်းခြင်း ဖြစ်ခဲ့သကဲ့သို့ ယဇ္ဉမှတစ်ဆင့် ထပ်မံ ဖန်ဆင်းခြင်း ပေါ်ပေါက်လာ하였다။

Verse 41

तथा ब्रह्माप्यनंतेन लोकानां स्थितिकारिणा । अन्वास्यमानो भगवान्वृद्धोप्यथ च बुद्धिमान्

ထိုနည်းတူ ဗြဟ္မာသည်—အသက်ကြီးသော်လည်း ပညာရှိ—လောကတို့၏ တည်မြဲမှုကို ထောက်ပံ့သော ဒေဝအနန္တ၏ စောင့်ရှောက်ပူဇာကို ခံယူနေ하였다။

Verse 42

यज्ञवाटमचिंत्यात्मा गतस्तत्र पितामहः । धनाढ्यैरृत्विजैः पूर्णं सदस्यैः परिपालितम्

ထို့နောက် အတွေးမမီသော သဘောသဘာဝရှိသည့် ပိတာမဟ (ဗြဟ္မာ) သည် ယဇ္ဉဝါဋသို့ သွားရောက်ခဲ့ပြီး၊ ထိုနေရာသည် ချမ်းသာသော ရుత్వိဇ်များဖြင့် ပြည့်နှက်ကာ ပွဲတော်အဖွဲ့ဝင်များက စနစ်တကျ ထိန်းသိမ်းထား하였다။

Verse 43

गृहीतचापेन तदा विष्णुना प्रभविष्णुना । दैत्यदानवराजानो राक्षसानां गणाः स्थिताः

ထိုအခါ အာနုဘော်ကြီး၍ အစွမ်းထက်သော ဗိෂ္ဏုသည် မြားတံကို ကိုင်ယူသည့်အခါ၊ ဒೈတျနှင့် ဒာနဝတို့၏ မင်းများနှင့် ရာක්ෂသအဖွဲ့များသည် စစ်ပွဲအတွက် အဆင်သင့် ရပ်တည်하였다။

Verse 44

आत्मानमात्मना चैव चिंतयामास वै द्रुतं । चिंतयित्वा यथातत्वं यज्ञं यज्ञः सनातनः

ထို့နောက် ထာဝရ ယဇ္ဉာ-သရုပ် ဘဂဝန်သည် မိမိ၏ အာတ္မန်ဖြင့် မိမိကိုယ်ကို လျင်မြန်စွာ သမ္မာဓိဖြင့် စဉ်းစားတော်မူ၏။ တတ္တဝ အမှန်အတိုင်း ဆင်ခြင်ပြီးနောက် ယဇ္ဉာကို ၎င်း၏ အနှစ်သာရအဖြစ် တည်ထောင်တော်မူ၏။

Verse 45

वरणं तत्र भगवान्कारयामास ऋत्विजाम् । भृग्वाद्या ऋत्विजश्चापि यज्ञकर्मविचक्षणाः

ထိုနေရာ၌ ဘဂဝန်သည် ယဇ္ဉာကို ဆောင်ရွက်မည့် ရ္တဝိဇ် (ပူဇာဆရာ) များကို ရွေးချယ်စေတော်မူ၏—ဘೃဂု အစရှိသူတို့—ယဇ္ဉကမ္မ၌ ကျွမ်းကျင်၍ သေချာသိမြင်သူ ပူဇာဆရာများဖြစ်ကြ၏။

Verse 46

चक्रुर्बह्वृचमुख्यैश्च प्रोक्तं पुण्यं यदक्षरं । शुश्रुवुस्ते मुनिश्रेष्ठा वितते तत्र कर्मणि

ထို့နောက် သူတို့သည် ပူဇာကမ္မကို ဆောင်ရွက်ကြ၏။ ဘဟွ္ရိချ ပူဇာဆရာများအနက် အထွတ်အမြတ်တို့က ပုဏ္ဏယရှိသော သန့်ရှင်းသည့် အက္ခရာများကို ရွတ်ဆိုကြ၏။ ထိုနေရာ၌ ကမ္မပွဲ အပြည့်အဝ ဆက်လက်ကျင်းပနေစဉ် မုနိအထွတ်အမြတ်တို့သည် နားထောင်နေကြ၏။

Verse 47

यज्ञविद्या वेदविद्या पदक्रमविदां तथा । घोषेण परमर्षीणां सा बभूव निनादिना

ထိုသို့သော ဗိဒ္ဓာသည် ယဇ္ဉဗိဒ္ဓာ၊ ဝေဒဗိဒ္ဓာ ဖြစ်လာသကဲ့သို့ ပဒ-က్రమ (စကားလုံးလိုက် အစဉ်လိုက် ရွတ်ဆိုနည်း) ကို သိသူတို့၏ ကျွမ်းကျင်မှုလည်း ဖြစ်လာ၏။ အမြင့်မြတ်သော ရ္ဓိရှိများ၏ ဂုဏ်သံကြီးဖြင့် ထိုဗိဒ္ဓာသည် မဟာနိနာဒကဲ့သို့ တုန်လှုပ်ဂုဏ်မြည်လာ၏။

Verse 48

यज्ञसंस्तरविद्भिश्च शिक्षाविद्भिस्तथा द्विजैः । शब्दनिर्वचनार्थज्ञैः सर्वविद्याविशारदैः

—ယဇ္ဉာ-စံစတရ (ပူဇာပွဲ၏ စီစဉ်ခင်းကျင်းမှု) ကို သိသူများ၊ သံထွက်ပညာဖြစ်သော ရှိက္ခာ၌ ကျွမ်းကျင်သည့် ဒွိဇ ဘြာဟ္မဏများ၊ စကားလုံး၏ နိရ္ဝစန (အရင်းအမြစ်ဖော်ပြ) နှင့် အဓိပ္ပါယ်ကို သိမြင်သူများ၊ နှင့် ဗိဒ္ဓာအားလုံး၌ ပညာပြည့်ဝသူများကြောင့် ဖြစ်၏။

Verse 49

मीमांसा हेतुवाक्यज्ञैः कृता नानाविधा मुखे । तत्र तत्र च राजेंद्र नियतान्संशितव्रतान्

အို မင်းကြီး၊ မီမာံသာ၏ အငြင်းပွားချက်များသည် အကြောင်းပြချက်နှင့် အထောက်အထားစကားများကို ကျွမ်းကျင်သူတို့က မျိုးစုံပုံစံဖြင့် စီစဉ်ဖန်တီးကြ၏။ ထို့ပြင် နေရာနေရာတွင် စည်းကမ်းတကျ နေထိုင်၍ သစ္စာကတိကို ခိုင်မြဲစွာ ထိန်းသိမ်းကာ သတ်မှတ်ထားသော ဝတ်ကျင့်မှုများကို လိုက်နာသူများကို တွေ့ရ၏။

Verse 50

जपहोमपरान्मुख्यान्ददृशुस्तत्रवै द्विजान् । यज्ञभूमौ स्थितस्तस्यां ब्रह्मा लोकपितामहः

ထိုနေရာ၌ မန္တရဇပ်နှင့် ဟိုးမပူဇာကို အလွန်အမင်း အာရုံစိုက်နေသော အထင်ကရ ဒွိဇ ဘြာဟ္မဏများကို သူတို့မြင်ကြ၏။ ထိုယဇ္ဉမြေ၌ လောကပိတামဟ ဘြဟ္မာသည် တည်ငြိမ်စွာ ရပ်တည်နေ၏။

Verse 51

सुरासुरगुरुः श्रीमान्सेव्यमानः सुरासुरैः । उपासते च तत्रैनं प्रजानां पतयः प्रभुं

ထိုနေရာ၌ သရဖူတော်တင် သီရိမန် प्रभု—ဒေဝနှင့် အသူရ နှစ်ဖက်လုံး၏ ဂုရု—ကို ဒေဝအသူရတို့က တူညီစွာ ဆည်းကပ်ပူဇာကြ၏။ ထို့ပြင် သတ္တဝါတို့၏ အုပ်စိုးရှင်များလည်း ထိုအထွဋ်အမြတ် အရှင်ကို ရိုသေကန်တော့ကြ၏။

Verse 52

दक्षो वसिष्ठः पुलहो मरीचिश्च द्विजोत्तमः । अंगिरा भृगुरत्रिश्च गौतमो नारदस्तथा

အို ဒွိဇအထွဋ်အမြတ်၊ ထိုနေရာ၌ ဒက္ခ၊ ဝသိဋ္ဌ၊ ပုလဟ၊ မရီချိ တို့ရှိကြ၏။ ထို့အပြင် အင်္ဂိရ၊ ဘೃဂု၊ အတြိ၊ ဂေါတမ နှင့် နာရဒ တို့လည်း ရှိကြ၏။

Verse 53

विद्यामानमंतरिक्षं वायुस्तेजो जलं मही । शब्दः स्पर्शश्च रूपं च रसो गंधस्तथैव च

ထိုနေရာ၌ ဗိဒ္ယာ၊ အန္တရိက္ခ (အလယ်လေဟာနယ်)၊ ဝါယု၊ တေဇ (အလင်းအပူ)၊ ရေ နှင့် မြေ တို့ရှိ၏။ ထို့အတူ အသံ၊ ထိတွေ့မှု၊ ရုပ်သဏ္ဌာန်၊ အရသာ နှင့် အနံ့ တို့လည်း ရှိ၏။

Verse 54

विकृतश्च विकारश्च यच्चान्यत्कारणं महत् । ऋग्यजुः सामाथर्वाख्या वेदाश्चत्वार एव च

ထင်ရှားပေါ်ထွန်းသော ရုပ်သဏ္ဍာန်နှင့် ၎င်း၏ ပြောင်းလဲမှုများ၊ ထို့ပြင် အကြောင်းရင်းအမြတ်တရားကြီးဟူသမျှ—ထိုနည်းတူ ဝေဒသည်လည်း လေးပါးတည်းသာ ဖြစ်၍ ရိဂ်၊ ယဇုစ်၊ သာမ၊ အထർဝ ဟူ၍ ခေါ်ကြသည်။

Verse 55

शब्दः शिक्षा निरुक्तं च कल्पश्च्छंदः समन्विताः । आयुर्वेद धनुर्वेदौ मीमांसा गणितं तथा

သဗ္ဒ (ဝိယာကရဏ/သဒ္ဒါ), သိက္ခာ (အသံထွက်ပညာ), နိရုတ်တ (အဓိပ္ပါယ်ရင်းမြစ်ပညာ), ကလ္ပ (ယဇ္ဉပွဲစည်းကမ်း) နှင့် ချန္ဒ (ကဗျာမီတာ) တို့ ပါဝင်ပြီး၊ ထို့အပြင် အာယုರ್ವေဒ၊ ဓနုರ್ವေဒ၊ မီမಾಂသာ နှင့် သင်္ချာလည်း ပါသည်။

Verse 56

हस्त्यश्वज्ञानसहिता इतिहाससमन्विताः । एतैरंगैरुपांगैश्च वेदाः सर्वे विभूषिताः

ဆင်နှင့် မြင်းတို့၏ ဗဟုသုတပါဝင်ကာ၊ အိတိဟာသ (ရိုးရာသမိုင်း) များနှင့်လည်း တွဲဖက်၍—ဤအင်္ဂများနှင့် ဥပင်္ဂများကြောင့် ဝေဒအားလုံး သာယာလှပစွာ တန်ဆာဆင်ခံရသည်။

Verse 57

उपासते महात्मानं सहोंकारं पितामहं । तपश्च क्रतवश्चैव संकल्पः प्राण एव च

သူတို့သည် သန့်ရှင်းသော “အိုမ်” သံလုံးနှင့်အတူ မဟာစိတ်ရှိသော ပိတామဟ (ဗြဟ္မာ) ကို ဥပာသနာပြုကြပြီး၊ ထို့ပြင် တပ (တပဿ), ကရတု (ယဇ္ဉပွဲ), သင်္ကల్ప (သန္နိဋ္ဌာန်) နှင့် ပရာဏ (အသက်ရှူ) ကိုလည်း ပူဇော်ကြသည်။

Verse 58

एते चान्ये च बहवः पितामहमुपस्थिताः । अर्थो धर्मश्च कामश्च द्वेषो हर्षश्च सर्वदा

ဤတို့နှင့် အခြားများစွာတို့သည် ပိတామဟ၏ ရှေ့တော်၌ အစေခံအဖြစ် ရပ်တည်နေကြသည်—အර්ထ (ဥစ္စာ), ဓမ္မ (တရား), ကာမ (လိုလားမှု), ဒွေရှ (မုန်းတီးမှု) နှင့် ဟရ္ရှ (ဝမ်းမြောက်မှု) တို့သည် အမြဲတမ်း ရှိနေ၏။

Verse 59

शुक्रो बृहस्पतिश्चैव संवर्तो बुध एव च । शनैश्चरश्च राहुश्च ग्रहाः सर्वे तथैव च

ထို့အတူ သုက္ကရ (ဗီးနပ်စ်)၊ ဗြဟස්ပတိ (ဂျူပီတာ)၊ သံဝရတ၊ ဗုဓ (မားကူရီ) နှင့် ရှနೈශ්චရ (စက်တန်)၊ ရာဟု—ဟူသမျှ ဂြဟ (ကောင်းကင်သက်ရောက်မှု) အားလုံးလည်း ရှိ၏။

Verse 60

मरुतो विश्वकर्मा च पितरश्चापि भारत । दिवाकरश्च सोमश्च ब्रह्माणं पर्युपासते

အို ဘာရတ၊ မရုတ်တို့၊ ဝိශ්ဝကර්မာ နှင့် ပိတೃ (ဘိုးဘွားဝိညာဉ်) တို့၊ ထို့ပြင် နေမင်းနှင့် လမင်းတို့သည်လည်း—အားလုံးက ဗြဟ္မာကို ရိုသေစွာ ပူဇော်အုပ်သိမ်းကြ၏။

Verse 61

गायत्री दुर्गतरणी वाणी सप्तविधा तथा । अक्षराणि च सर्वाणि नक्षत्राणि तथैव च

ဂါယတ္ရီ—ဒုက္ခအခက်အခဲကို ကူးမြောက်စေသူ; ဝါဏီ (ဝါစ) သည် ခုနှစ်မျိုးသောပုံစံဖြင့်; အက္ခရာအားလုံး; ထို့အတူ နက္ခတ် (nakṣatra) အားလုံးလည်း ဖြစ်၏။

Verse 62

भाष्याणि सर्वशास्त्राणि देहवंति विशांपते । क्षणा लवा मुहूर्ताश्च दिनं रात्रिस्तथैव च

အို လူတို့၏အရှင်၊ ဘာရှျ (အဓိပ္ပါယ်ရှင်းလင်းချက်) နှင့် ရှာස්တရ အားလုံးရှိ၏; ကိုယ်ခန္ဓာရှိသတ္တဝါများလည်းရှိ၏; ထို့ပြင် အချိန်အတိုင်းအတာ—ခဏ၊ လဝ၊ မုဟူရတ—နှင့် နေ့၊ ညလည်းရှိ၏။

Verse 63

अर्द्धमासाश्च मासाश्च क्रतवः सर्व एव च । उपासते महात्मानं ब्रह्माणं दैवतैः सह

လဝက် (ပက္ခ) နှင့် လများ၊ ထို့ပြင် ကရတု-ယဇ్ఞ အားလုံးသည်—ဒေဝတားတို့နှင့်အတူ မဟာတ္မာ ဗြဟ္မာကို ပူဇော်အုပ်သိမ်းကြ၏။

Verse 64

अन्याश्च देव्यः प्रवरा ह्रीः कीर्तिर्द्युतिरेव च । प्रभा धृतिः क्षमा भूतिर्नीतिर्विद्या मतिस्तथा

ထို့ပြင် အထူးမြတ်သော ဒေဝီများလည်း ရှိကြသည်—ဟရီ (ရှက်ကြောက်သိက္ခာ), ကီရတိ (ဂုဏ်သတင်း), ဒျူတိ (တောက်ပမှု)၊ ပရဘာ (ရောင်ခြည်), ဓြိတိ (တည်ကြည်မှု), က్షမာ (အတည်ခံခြင်း), ဘူတိ (စည်းစိမ်)၊ နီတိ (မှန်ကန်သောကျင့်ဝတ်), ဝိဒ္ယာ (ပညာ) နှင့် မတိ (ဉာဏ်) တို့ဖြစ်သည်။

Verse 65

श्रुतिः स्मृतिस्तथा क्षांतिः शांतिः पुष्टिस्तथा क्रिया । सर्वाश्चाप्सरसो दिव्या नृत्यगीतविशारदाः

ထို့အပြင် ရှရုတိ နှင့် စမရိတိ တို့လည်းရှိ၍၊ က్షာန္တိ (အတည်ခံခြင်း), ရှာန္တိ (ငြိမ်းချမ်းမှု), ပုෂ္ဋိ (အာဟာရပံ့ပိုးမှု) နှင့် ကရိယာ (ပူဇော်သက္ကာရ လုပ်ငန်း) တို့လည်း ပါသည်။ ထို့ပြင် ဒိဗ္ဗ အပ္စရာများအားလုံးသည် အကနှင့် သီချင်းတွင် ကျွမ်းကျင်ကြသည်။

Verse 66

उपतिष्ठंति ब्रह्माणं सर्वास्ता देवमातरः । विप्रचित्तिः शिविः शंकुरयःशंकुस्तथैव च

ထိုဒေဝမိခင်များအားလုံးသည် ဘြဟ္မာကို ဝတ်ပြုစောင့်ရှောက်ရန် အနီးကပ်တက်ရောက်ကြသည်။ ထို့အတူ ဝိပရစိတ္တိ၊ ရှိဝိ၊ ရှင်ကူ နှင့် အယဟ်ရှင်ကူ တို့လည်း ရောက်လာကြသည်။

Verse 67

वेगवान्केतुमानुग्रः सोग्रो व्यग्रो महासुरः । परिघः पुष्करश्चैव सांबोश्वपतिरेव च

ဝေဂဝန်၊ ကေတုမန်၊ ဥဂ္ရ၊ ဆိုဂ္ရ၊ ဗျာဂ္ရ၊ မဟာအဆုရဟု ခေါ်သော မဟာအဆုရ; ပရိဃ၊ ပုෂ္ကရ၊ ထို့ပြင် စာမ္ဘ နှင့် အရှွပတိ တို့လည်း (ရောက်လာကြသည်)။

Verse 68

प्रह्लादोथ बलि कुंभः संह्रादो गगनप्रियः । अनुह्रादो हरिहरौ वराहश्च कुशो रजः

ထို့ပြင် ပရဟ္လာဒ၊ ဘလိ၊ ကုမ္ဘ၊ သံဟ္ရာဒ နှင့် ဂဂနပရိယ; ထို့အတူ အနုဟ္ရာဒ၊ ဟရိ နှင့် ဟရ၊ ဝရာဟ၊ ကုရှ နှင့် ရဇာ တို့လည်း (ရှိကြသည်)။

Verse 69

योनिभक्षो वृषपर्वा लिंगभक्षोथ वै कुरुः । निःप्रभः सप्रभः श्रीमांस्तथैव च निरूदरः

အို ကုရု! တစ်ဦးသည် ယောနီကိုစားသူ ဖြစ်လာပြီး၊ တစ်ဦးသည် အဆစ်အမြစ်များမှာ အဖုအထစ်ရှိသော နွားကဲ့သို့ ဖြစ်လာသည်။ ထို့ပြင် တစ်ဦးသည် လင်္ဂကိုစားသူ ဖြစ်လာသည်—ဤသို့ပင်။ တစ်ဦးသည် အလင်းရောင်မဲ့၊ တစ်ဦးသည် အလင်းရောင်ရှိ၍ သီရိစည်းစိမ်ပြည့်စုံ; ထို့အတူ တစ်ဦးသည် ဝမ်းမရှိသူ ဖြစ်လာသည်။

Verse 70

एकचक्रो महाचक्रो द्विचक्रः कुलसंभवः । शरभः शलभश्चैव क्रपथः क्रापथः क्रथः

ဧကစက္ကရ၊ မဟာစက္ကရ၊ ဒွိစက္ကရ၊ ကုလသမ္ဘဝ; ရှရဘ နှင့် ရှလဘ; ထို့ပြင် ကရပထ၊ ကရာပထ၊ ကရထ—ဤနာမများကို ဖော်ပြထားသည်။

Verse 71

बृहद्वांतिर्महाजिह्वः शंकुकर्णो महाध्वनिः । दीर्घजिह्वोर्कनयनो मृडकायो मृडप्रियः

သူသည် ခါးကျယ်၍ မဟာလျှာရှိကာ၊ သင်္ခကဲ့သို့ နားရှိပြီး အသံကြီးမားတုန်ခါသည်။ လျှာရှည်၊ နေကဲ့သို့ မျက်စိရှိ၍ ကိုယ်ခန္ဓာနူးညံ့ကာ မೃဍ (ရှီဝ) အနှစ်သက်ခံရသူ ဖြစ်သည်။

Verse 72

वायुर्गरिष्ठो नमुचिश्शम्बरो विज्वरो विभुः । विष्वक्सेनश्चंद्रहर्ता क्रोधवर्द्धन एव च

ဝါယု၊ ဂရိဋ္ဌ၊ နမုချိ၊ ရှမ္ဗရ၊ ဝိဇ္ဝရ၊ ဝိဘု; ဝိෂ္ဝက္စေန၊ စန္ဒြဟရ္တာ; ထို့ပြင် က္ရောဓဝර්ဓန—ဤနာမများလည်း ဖြစ်သည်။

Verse 73

कालकः कलकांतश्च कुंडदः समरप्रियः । गरिष्ठश्च वरिष्ठश्च प्रलंबो नरकः पृथुः

ကာလက၊ ကလကာန္တ၊ ကုဏ္ဍဒ၊ စစ်ပွဲကိုနှစ်သက်သူ; ဂရိဋ္ဌ (အလေးဆုံး) နှင့် ဝရိဋ္ဌ (အကောင်းဆုံး); ပရလမ္ဗ၊ နရက၊ နှင့် ပೃထု—ဤနာမများကို ဆိုထားသည်။

Verse 74

इंद्रतापन वातापी केतुमान्बलदर्पितः । असिलोमा सुलोमा च बाष्कलि प्रमदो मदः

ဣန္ဒြတாபန၊ ဝါတာပီ၊ ကေတုမာန်၊ ဘလဒർပိတ; အစီလိုမာ၊ စူလိုမာ၊ ဘာရှ္ကလီ၊ ပရမဒ နှင့် မဒ—ဤအမည်များကို ဖော်ပြထားသည်။

Verse 75

सृगालवदनश्चैव केशी च शरदस्तथा । एकाक्षश्चैव राहुश्च वृत्रः क्रोधविमोक्षणः

ထို့ပြင် စೃဂာလဝဒန၊ ကေရှီ နှင့် ရှရဒ; ထို့အတူ ဧကာක්ෂ၊ ရာဟု၊ ဝෘတြ နှင့် က္ရောဓ-ဝိမောက္ခဏ—တို့လည်း ရှိသည်။

Verse 76

एते चान्ये च बहवो दानवा बलवर्द्धनाः । ब्रह्माणं पर्युपासंत वाक्यं चेदमथोचिरे

ဤသူတို့နှင့် အခြား ဒာနဝ များစွာတို့သည် အင်အားတိုးပွားလာ၍ ဘြဟ္မာကို ဝန်းရံကာ အမှုထမ်းရပ်တည်ပြီးနောက် ဤစကားကို ဆိုကြသည်။

Verse 77

त्वया सृष्टाः स्म भगवंस्त्रैलोक्यं भवता हि नः । दत्तं सुरवरश्रेष्ठ देवेभ्यधिकाः कृताः

အို ဘဂဝန်! ကျွန်ုပ်တို့သည် သင်၏ ဖန်ဆင်းခြင်းဖြစ်သည်။ အမှန်တကယ် သင်၏ကရုဏာဖြင့် တြိလောကကို ကျွန်ုပ်တို့အား ပေးအပ်ခဲ့သည်။ အို ဒေဝတို့အနက် အမြတ်ဆုံး! သင်သည် ကျွန်ုပ်တို့ကို ဒေဝများထက်ပင် မြင့်မြတ်စေခဲ့သည်။

Verse 78

भगवन्निह किं कुर्मो यज्ञे तव पितामह । यद्धितं तद्वदास्माकं समर्थाः कार्यनिर्णये

အို ဘဂဝန်၊ အို ပိတာမဟာ! ဤယဇ္ဉ၌ ဤနေရာတွင် ကျွန်ုပ်တို့ ဘာကို ပြုရမည်နည်း။ ကျွန်ုပ်တို့အတွက် အကျိုးရှိသည့်အရာကို မိန့်ကြားပါ; ဤကိစ္စ၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို အကောင်အထည်ဖော်ရန် ကျွန်ုပ်တို့ စွမ်းဆောင်နိုင်ပါသည်။

Verse 79

किमेभिस्ते वराकैश्च अदितेर्गर्भसंभवैः । दैवतैर्निहतैः सर्वैः पराभूतैश्च सर्वदा

အဒိတိ၏ ဝမ်းမှ မွေးဖွားလာသော သင်၏ ညံ့ဖျင်းသော သားတို့သည် အဘယ်အကျိုးရှိသနည်း။ ထိုဒေဝတားတို့သည် အားလုံး သတ်ဖြတ်ခံရပြီး အမြဲတမ်း ရှုံးနိမ့်နေကြသည်။

Verse 80

पितामहोसि सर्वेषामस्माकं दैवतैः सह । तव यज्ञसमाप्तौ च पुनरस्मासु दैवतैः

သင်သည် ဒေဝတားတို့နှင့်အတူ ကျွန်ုပ်တို့အားလုံး၏ ပိတామဟ (အဘိုးကြီး) ဖြစ်သည်။ သင်၏ ယဇ္ဉ ပြီးဆုံးသောအခါ ဒေဝတားတို့နှင့်အတူ ကျွန်ုပ်တို့ထံသို့ ပြန်လာပါ။

Verse 81

श्रियं प्रति विरोधश्च भविष्यति न संशयः । इदानीं प्रेक्षणं कुर्मः सहिताः सर्वदानवैः

သီရိ (ကံကောင်းခြင်းနှင့် စည်းစိမ်) အပေါ် ဆန့်ကျင်မှုသည် မလွဲမသွေ ဖြစ်လာမည်၊ သံသယမရှိ။ ယခု ကျွန်ုပ်တို့သည် ဒာနဝအားလုံးနှင့်အတူ သွား၍ ကြည့်ရှုကြစို့။

Verse 82

पुलस्त्य उवाच । सगर्वं तु वचस्तेषां श्रुत्वा देवो जनार्दनः । शक्रेण सहितः शंभुमिदमाह महायशाः

ပုလஸ္တျက ဆိုသည်— သူတို့၏ မာန်တက်သော စကားများကို ကြားသော်၊ ဂုဏ်သတင်းကြီးသော ဒေဝတား ဇနာရ္ဒနသည် သက္ကရ (အိန္ဒြ) နှင့်အတူ သမ္ဘူ (ရှီဝ) ထံသို့ ဤသို့ မိန့်တော်မူ하였다။

Verse 83

विघ्नं प्रकर्तुं वै रुद्र आयाता दनुपुंगवाः । ब्रह्मणामंत्रिताश्चेह विघ्नार्थं प्रयतंति ते

အမှန်တကယ်ပင် အတားအဆီး (ဝိဃ္န) ပြုလုပ်ရန် ရုဒြက ခေါ်ယူသဖြင့် ဒာနဝတို့အနက် အထက်မြတ်ဆုံးများသည် ထိုနေရာသို့ ရောက်လာကြသည်။ ထို့ပြင် ဤကိစ္စ၌ ဘြဟ္မာကလည်း ဖိတ်ကြားထားသဖြင့် အတားအဆီး ဖြစ်စေရန်အတွက် သူတို့သည် ဤနေရာတွင် ကြိုးပမ်းနေကြသည်။

Verse 84

अस्माभिस्तु क्षमाकार्या यावद्यज्ञः समाप्यते । समाप्ते तु क्रतावस्मिन्युद्धं कार्यं दिवौकसां

ယဇ္ဉာပူဇော်ပွဲ မပြီးဆုံးသေးသရွေ့ ကျွန်ုပ်တို့သည် သည်းခံရမည်။ သို့သော် ဤကရတု ပြီးဆုံးသည့်အခါ နတ်တို့သည် စစ်ပွဲသို့ ထွက်ရမည်။

Verse 85

यथानिर्दानवा भूमिस्तथा कार्यं त्वया विभो । जयार्थं चेह शक्रस्य भवता च मया सह

မြေပြင်ကို ဒာနဝတို့မှ လွတ်ကင်းစေခဲ့သကဲ့သို့ပင်၊ အို မဟာအင်အားရှင်၊ ဤတာဝန်ကို သင်က ဆောင်ရွက်ရမည်—ဤနေရာ၌ သက္ကရာ၏ အောင်မြင်မှုအတွက်—သင်နှင့် ကျွန်ုပ် ပူးပေါင်း၍။

Verse 86

द्विजानां परिवेष्टारो मरुतः परिकल्पिताः । दानवानां धनं यच्च गृहीत्वा तद्यजामहे

ဒွိဇတို့ကို ပြုစုဝန်ဆောင်ရန် မရုတ်တို့ကို ပရိဝေဋ္ဌာရ (အမှုထမ်း) အဖြစ် ခန့်ထားခဲ့သည်။ ဒာနဝတို့၏ ငွေကြေးဥစ္စာကို ကျွန်ုပ်တို့ သိမ်းယူထားသမျှဖြင့် ဤယဇ္ဉာကို ဆောင်ရွက်သည်။

Verse 87

अत्रागतेषु विप्रेषु दुःखितेषु जनेष्विह । व्ययं तस्य करिष्यामो दासभावे निवेशिताः

ဤနေရာသို့ ဗိပၸရ (ဗြာဟ္မဏ) များနှင့် ဒုက္ခရောက်သူများ ရောက်လာသော်၊ ကျွန်ုပ်တို့သည် အမှုထမ်းစိတ်ထားဖြင့် သူတို့အတွက် ကုန်ကျစရိတ်ကို ထမ်းဆောင်မည်။

Verse 88

वदंतमेवं तं विष्णुं ब्रह्मा वचनमब्रवीत् । एते दनुसुताः क्रुद्धा युष्माकं कोपनेप्सिताः

ဗိဿဏုက ဤသို့ မိန့်ကြားနေစဉ် ဘြဟ္မာက ပြောသည်—“ဒနု၏ သားတို့သည် ဒေါသထွက်နေကြပြီး သင်၏ အမျက်ကို လှုံ့ဆော်လိုကြသည်။”

Verse 89

भवता च क्षमा कार्या रुद्रेण सह दैवतैः । कृते युगावसाने तु समाप्तिं चक्रतौ गते

ကൃതယုဂ အဆုံးသို့ ရောက်၍ ကာလဝတ္တရား၏ စက်ဝိုင်း ပြီးဆုံးသည့်အခါ၊ သင်လည်း ရုဒြနှင့် အခြား ဒေဝတားတို့နှင့်အတူ ခွင့်လွှတ်ခြင်းကို ပြုလေ။

Verse 90

मया च प्रेषिता यूयमेते च दनुपुंगवाः । संधिर्वा विग्रहो वापि सर्वैः कार्यस्तदैव हि

သင်တို့ကိုလည်း ငါပို့လွှတ်ခဲ့ပြီး၊ ဤ ဒာနဝ အထက်မြတ်တို့ကိုလည်း ပို့လွှတ်ခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် သင်တို့အားလုံးသည် ချက်ချင်းပင် သဘောတူစာချုပ်ဖြစ်စေ၊ စစ်ဖြစ်စေ တစ်ခုကို ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 91

पुलस्त्य उवाच । पुनस्तान्दानवान्ब्रह्मा वाक्यमाह स्वयंप्रभुः । दानवैर्न विरोधोत्र यज्ञे मम कथंचन

ပုလஸ္တျက ပြောသည်— ထို့နောက် ကိုယ်တိုင်ပေါ်ထွန်းသော အရှင် ဘြဟ္မာသည် ထို ဒာနဝတို့ကို ထပ်မံ မိန့်ကြား၍ “ငါ၏ ယဇ္ဈပူဇာ၌ ဤနေရာတွင် ဒာနဝတို့နှင့် မည်သည့်အခါမျှ ပဋိပက္ခ မဖြစ်စေကြ” ဟု ဆို၏။

Verse 92

मैत्रभावस्थिता यूयमस्मत्कार्ये च नित्यशः । दानवा ऊचुः । सर्वमेतत्करिष्यामः शासनं ते पितामह

သင်တို့သည် မိတ်သဟာယစိတ်ဖြင့် တည်ကြည်၍ ငါတို့၏ အမှုတော်၌ အမြဲတမ်း ပါဝင်ဆောင်ရွက်ကြလော့။ ဒာနဝတို့က “အို ပိတామဟ၊ သင်၏ အမိန့်အတိုင်း ဤအရာအားလုံးကို ကျွန်ုပ်တို့ ဆောင်ရွက်မည်” ဟု ဆို၏။

Verse 93

अस्माकमनुजा देवा भयं तेषां न विद्यते । पुलस्त्य उवाच । एतच्छुत्वा तदा तेषां परितुष्टः पितामहः

“ဒေဝတားတို့သည် ကျွန်ုပ်တို့၏ အငယ်ညီများ ဖြစ်ကြသဖြင့် သူတို့၌ ကြောက်ရွံ့ခြင်း မရှိ” ဟု ဆို၏။ ပုလஸ္တျက ပြောသည်— ထိုစကားကို ကြားသော် ပိတามဟ (ဘြဟ္မာ) သည် ထိုသူတို့အပေါ် အလွန်ပင် နှစ်သက်တော်မူ၏။

Verse 94

मुहूर्तं तिष्ठतां तेषामृषिकोटिरुपागता । श्रुत्वा पैतामहं यज्ञं तेषां पूजां तु केशवः

သူတို့ အနည်းငယ်ခဏသာ ထိုနေရာ၌ ရပ်နားနေစဉ် ရှိသီတစ်ကုဋေ အစုအဝေး ရောက်လာ하였다။ ပိတာမဟ (ဗြဟ္မာ) နှင့် ဆက်နွယ်သော ရှေးဦး ယဇ္ဉ၏ သတင်းကို ကြားသိ၍ ကေရှဝ (ဗိဿနု) သည်လည်း သူတို့၏ ပူဇော်မှုကို လက်ခံရန် ထိုနေရာသို့ ကြွလာ하였다။

Verse 95

आसनानि ददौ तेषां तदा देवः पिनाकधृत् । वसिष्ठोर्घं ददौ तेषां ब्रह्मणा परिचोदितः

ထို့နောက် ပိနာကကို ကိုင်ဆောင်သော သခင် (ရှီဝ) သည် သူတို့အား ထိုင်ခုံအာသန ပေးတော်မူ하였다။ ထို့ပြင် ဗြဟ္မာ၏ အမိန့်နှိုးဆော်ချက်အရ ဝသိဋ္ဌ သည် ကြိုဆိုအရဃျ (arghya) ကို ဆက်ကပ်하였다။

Verse 96

गामर्घं च ततो दत्वा पृष्ट्वा कुशलमव्ययम् । निवेशं पुष्करे दत्वा स्थीयतामिति चाब्रवीत्

ထို့နောက် ဂေါ-အရဃျ (go-arghya) စသည့် လေးစားပူဇော်သကာကို ပေးအပ်၍ သူတို့၏ မလျော့မနည်း ကောင်းကျိုးချမ်းသာကို မေးမြန်းပြီး ပုෂ္ကရ၌ နေထိုင်ရာကို စီစဉ်ပေးကာ “ဤနေရာ၌ နေကြပါ” ဟု မိန့်하였다။

Verse 97

ततस्ते ऋषयः सर्वे जटाजिनधरास्तथा । शोभयंतः सरःश्रेष्ठं गङ्गामिव दिवौकसः

ထို့နောက် ထိုရှိသီအားလုံးသည်—ဇဋာဆံပင်နှင့် သစ်ခေါက်၊ တိရစ္ဆာန်အရေ ဝတ်ဆင်သူများ—အကောင်းဆုံး ရေကန်ကို အလှဆင်တောက်ပစေကြ၍၊ ကောင်းကင်ဘုံနေသူများက ဂင်္ဂါမြစ်ကို အလှပြုသကဲ့သို့ ဖြစ်하였다။

Verse 98

मुंडाः काषायिणश्चैके दीर्घश्मश्रुधराः परे । विरलैर्दशनैः केचिच्चिपिटाक्षास्तथा परे

အချို့မှာ ခေါင်းတုံးထားကြပြီး အချို့မှာ ကာသာယ (အဝါနီ) ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ကြသည်။ အချို့မှာ မုတ်ဆိတ်ရှည်ကြသည်။ အချို့မှာ သွားနည်းနည်းသာရှိပြီး အချို့မှာ မျက်လုံးအုံကျနေကြသည်။

Verse 99

बृहत्तनूदराः केपि केकराक्षास्तथापरे । दीर्घकर्णा विकर्णाश्च कर्णैश्च त्रुटितास्तथा

အချို့မှာ ကိုယ်ခန္ဓာနှင့် ဝမ်းဗိုက် အလွန်ကြီးမားကြပြီး၊ အချို့မှာ မျက်စိစောင်း သို့မဟုတ် ပုံပျက်နေကြသည်။ အချို့မှာ နားရှည်၍၊ အချို့မှာ နားပုံပျက်ကာ၊ အချို့မှာ နားကွဲ သို့မဟုတ် ကျိုးပဲ့နေကြသည်။

Verse 100

दीर्घफाला विफालाश्च स्नायुचर्मावगुंठिताः । निर्गतं चोदरं तेषां मुनीनां भावितात्मनां

အချို့မှာ လယ်ထွန်ဖားကဲ့သို့ ရှည်လျားသော အင်္ဂါရှိကြပြီး၊ အချို့မှာ ထိုကဲ့သို့ မရှိကြသည်။ သူတို့သည် ကြောနှင့် အရေပြားဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေကြ၏။ စိတ်ကိုသင့်တော်စွာ ပြုစုပျိုးထောင်ထားသော မုနိတို့၏ ဝမ်းဗိုက်သည် အပြင်သို့ ထွက်ပေါ်နေ၏။

Verse 101

दृष्ट्वा तु पुष्करं तीर्थं दीप्यमानं समंततः । तीर्थलोभान्नरव्याघ्र तस्य तीरे व्यवस्थिताः

သို့ရာတွင် ပုရှ္ကရ တီရ္ထအရှင်မြတ်သည် အရပ်လေးမျက်နှာလုံး တောက်ပလင်းလက်နေသည်ကို မြင်ကြသောအခါ—အို လူတို့အနက် ကျားသတ္တဝါကဲ့သို့သောသူ—တီရ္ထတို့ကို လိုလားတမ်းတ၍ သူတို့သည် ထိုကမ်းနား၌ ရပ်တည်နေကြ၏။

Verse 102

वालखिल्या महात्मानो ह्यश्मकुट्टास्तथापरे । दंतोलूखलिनश्चान्ये संप्रक्षालास्तथापरे

ထိုနေရာ၌ မဟာအတ္တမန် ဝါလခိလျာတို့ရှိကြပြီး၊ အခြားသူတို့ကို အရှ္မကុဋ္ဋဟု ခေါ်ကြသည်။ တချို့ကို ဒန္တောလူခလင်ဟု သိကြပြီး၊ တချို့ကို စံပရက္ရှာလဟု ခေါ်ကြ၏။

Verse 103

वायुभक्षा जलाहाराः पर्णाहारास्तथापरे । नाना नियमयुक्ताश्च तथा स्थंडिलशायिनः

အချို့မှာ ‘လေကိုသာ စားသောက်သူ’ ဖြစ်ကြပြီး၊ အချို့မှာ ရေဖြင့်သာ အသက်မွေးကြသည်၊ အချို့မှာလည်း ရွက်ပင်ရွက်သာ စားသောက်ကြသည်။ အချို့မှာ နိယမအမျိုးမျိုးကို လိုက်နာကြပြီး၊ အချို့မှာ မြေပြင်ဗလာပေါ်၌ပင် အိပ်စက်ကြသည်။

Verse 104

सरस्यस्मिन्मुखं दृष्ट्वा सुरूपास्याः क्षणादभुः । किमेतदिति चिंत्याथ निरीक्ष्य च परस्परम्

ထိုကန်အတွင်း၌ ရုပ်လှမိန်းမ၏ မျက်နှာကို မြင်သော် ခဏချင်းပင် သူတို့သည် မောဟ၍ အံ့ဩသွားကြ၏။ “ဤသည်ကား အဘယ်နည်း” ဟု စဉ်းစားပြီးနောက် အံ့အားသင့်စွာ အချင်းချင်း ကြည့်ကြ၏။

Verse 105

अस्मिंस्तीर्थे दर्शनेन मुखस्येह सुरूपता । मुखदर्शनमित्येव नाम कृत्वा तु तापसाः

ဤတီရ္ထ၌ ဤနေရာတွင် မျက်နှာကို ဒർശနပြုမြင်ရုံဖြင့်ပင် ဤလောက၌ မျက်နှာသည် လှပလာ၏။ ထို့ကြောင့် တပသီတို့က ၎င်းကို “မုခဒർശန” (မျက်နှာဒർശန) ဟု အမည်ပေးကြ၏။

Verse 106

स्नाता नियमयुक्ताश्च सुरूपास्ते तदाभवन् । देवपुत्रोपमा जाता अनौपम्य गुणान्विताः

ရေချိုးသန့်စင်၍ နိယမဝတ်များ၌ တည်ကြည်သဖြင့် ထိုအခါ သူတို့သည် ရုပ်ရည်လှပလာကြ၏။ ဒေဝပုတ্ৰတို့ကဲ့သို့ ဖြစ်လာ၍ မနှိုင်းယှဉ်နိုင်သော ဂုဏ်သတ္တိများနှင့် ပြည့်စုံကြ၏။

Verse 107

शोभमाना नरश्रेष्ठ स्थिताः सर्वे वनौकसः । यज्ञोपवीतमात्रेण व्यभजंस्तीर्थमंजसा

အို လူမြတ်၊ တောတွင်းနေ မုနိတို့အားလုံးသည် တောက်ပစွာ ရပ်တည်နေကြ၏။ ယဇ္ဉောပဝီတ (သန့်ရှင်းသော ကြိုး) ကို ဝတ်/စီမံခြင်းသာဖြင့်ပင် တီရ္ထကို လွယ်ကူစွာ ခွဲခြားသိမြင်ကြ၏။

Verse 108

जुह्वतश्चाग्निहोत्राणि चक्रुश्च विविधाः क्रियाः । चिंतयंतो हि राजेंद्र तपसा दग्धकिल्बिषाः

သူတို့သည် အဂ္နိဟောတရ မီး၌ အာဟုတိများ ပူဇော်ကာ အမျိုးမျိုးသော ကရိယာများကို ဆောင်ရွက်ကြ၏။ အို ရာဇేంద్ర၊ တပသဖြင့် အပြစ်များ မီးလောင်ပျောက်ကင်းသဖြင့် သူတို့သည် စိတ်တည်ငြိမ်၍ ဆင်ခြင်ဓ్యာန၌ နေကြ၏။

Verse 109

न यास्यामो परं तीर्थं ज्येष्ठभावेत्विदं सरः । ज्येष्ठपुष्करमित्येव नाम चक्रुर्द्विजातयः

“အခြားသော တီရ္ထသို့ မသွားတော့မည်; ဤကန်သည် အမြင့်မြတ်ဆုံးဖြစ်၏” ဟု ဒွိဇတို့က ‘ဇျေဋ္ဌ-ပုရှ္ကရ’ ဟူ၍ အမည်ပေး하였다။

Verse 110

तत्र कुब्जान्बहून्दृष्ट्वा स्थितांस्तीर्थसमीपतः । बभूवुर्विस्मितास्तत्र जना ये च समागताः

အဲဒီမှာ တီရ္ထအနီး၌ ကျောကွေးသူများ အများအပြား ရပ်နေသည်ကို မြင်သဖြင့်၊ စုဝေးလာသော လူအပေါင်းတို့ အံ့ဩသွားကြသည်။

Verse 111

दत्वा दानं द्विजातिभ्यो भांडानि विविधानि च । श्रुत्वा सरस्वतीं प्राचीं स्नातुकामा द्विजागताः

ဒွိဇတို့အား ဒါနပေးကာ အမျိုးမျိုးသော ပစ္စည်းအိုးအခွက်များကိုလည်း လှူဒါန်းပြီး၊ အရှေ့သို့ စီးဆင်းသော သရஸဝတီ၏ သတင်းကို ကြားသဖြင့်၊ ရေချိုးလိုသော ဘြာဟ္မဏတို့သည် ထိုနေရာသို့ ရောက်လာကြသည်။

Verse 112

सरस्वतीतीर्थवरा नानाद्विजगणैर्युता । बदरेंगुदकाश्मर्य प्लक्षाश्वत्थविभीतकैः

သရஸဝတီ၏ အထူးမြတ်သော တီရ္ထသည် ဒွိဇအစုအဝေး များစွာဖြင့် စည်ကား၍၊ ဘဒရ (ဇီး)၊ အင်္ဂါ၊ ကာရှ္မရျ၊ ပ္လက္ရှ၊ အရှ္ဝတ္ထ နှင့် ဝိဘီတက သစ်ပင်တို့ဖြင့် လှပစွာ တန်ဆာဆင်ထားသည်။

Verse 113

पौलोमैश्च पलाशैश्च करीरैः पीलुभिस्तथा । सरस्वतीतीर्थरुहैर्धन्वनैः स्यंदनैस्तथा

ထို့ပြင် ပေါ်လိုမ သစ်ပင်၊ ပလာရှ သစ်ပင်၊ ကရီရ ချုံပင်နှင့် ပီလု သစ်ပင်တို့လည်းရှိ၍၊ သရஸဝတီတီရ္ထအနီးရှိ တောရိုင်းအပင်အနှံ့၊ ခြောက်သွေ့သော သဲကန္တာရဒေသများနှင့် စျန္ဒန သစ်ပင်တို့ဖြင့်လည်း ပြည့်စုံသည်။

Verse 114

कपित्थैः करवीरैश्च बिल्वैराम्लातकैस्तथा । अतिमुक्तकपंडैश्च पारिजातैश्च शोभिता

ထိုနေရာသည် ကပိတ္ထ (wood-apple) သစ်ပင်များ၊ ကရဝီရ (oleander)၊ ဘိလွ (bilva)၊ အာမ္လာတက သစ်ပင်များနှင့် အတိမုက္တက လျားပင်အစုအဝေးများ၊ ပါရိဇာတ သစ်ပင်များဖြင့် လှပစွာ အလှဆင်ထားသည်။

Verse 115

कदंबवनभूयिष्ठा सर्वसत्वमनोरमा । वाय्वंबुफलपर्णादैर्दंतोलूखलिकैरपि

ထိုနေရာသည် ကဒမ္ဗ တောအုပ်များဖြင့် များပြားစွာ ပြည့်နှက်၍ သတ္တဝါအားလုံးအတွက် စိတ်ချမ်းသာဖွယ် ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် လေ၊ ရေ၊ အသီး၊ အရွက် စသည့်အရာများမှ ပြုလုပ်ထားသော သွားသန့်စင်ရန် တံတန် (dantana) တုတ်များနှင့် အိုခလ်အသေးများပါ ရှိသည်။

Verse 116

तथाश्मकुट्टमुख्यैश्च वरिष्ठैर्मुनिभिर्वृता । स्वाध्यायघोषसंघुष्टा मृगयूथशताकुला

ထို့အတူ ထိုနေရာသည် အရှမကွဋ္ဌ (Aśmakuṭṭa) ကို ဦးဆောင်သည့် အထူးမြတ်သော မုနိများဖြင့် ဝန်းရံထားပြီး၊ ဝေဒ စွဝါဓျာယ (svādhyāya) ရွတ်ဖတ်သံများက လှိုင်းလှိုင်းမြည်ဟည်းကာ၊ သမင်အုပ် ရာချီဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

Verse 117

अहिंसैर्धर्मपरमैस्तथा चातीव शोभिता । सुप्रभा कांचनाख्या च प्राची नंदा विशालका

အဟിംသာနှင့် ဓမ္မကို အမြင့်ဆုံးဟု ထားရှိသော သဘောတရားများဖြင့် ထိုနေရာသည် အလွန်လှပတင့်တယ်၍ တောက်ပလင်းလက်သည်—“သုပြဘာ” ဟုခေါ်ကြပြီး “ကာဉ္စနာ” ဟူသောနာမဖြင့်လည်း ကျော်ကြားသည်။ အခြားဒေသများကို “ပရာချီ” “နန္ဒာ” “ဝိသာလကာ” ဟု ခေါ်ကြသည်။

Verse 118

स्रोतोभिः पंचभिस्तत्र वर्तते पुष्करे नदी । पितामहस्य सदसि वर्त्तमाने महीतले

ပုရှ္ကရ၌ ထိုမြစ်သည် မြေပြင်ပေါ်တွင် စီးဆင်း၍ စီးကြောင်းငါးခုအဖြစ် ခွဲထွက်နေသည်၊ ပိတာမဟ ဘြဟ္မာ၏ သဘင် (sabha) အတွင်း၌ ရှိသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။

Verse 119

वितते यज्ञवाटे तु स्वागतेषु द्विजादिषु । पुण्याहघोषैर्विततैर्देवानां नियमैस्तथा

ယဇ္ဉဝါဋ (ယဇ္ဉကွင်း) ကို အပြည့်အဝ ကျယ်ပြန့်စွာ ပြင်ဆင်ပြီးနောက်၊ ဗြဟ္မဏ (ဒွိဇ) များနှင့် ဂုဏ်သရေရှိ ဧည့်သည်တို့ကို သာသနာတော်နည်းလမ်းအတိုင်း ကြိုဆိုကာ၊ “ပုဏ္ယာဟ” မင်္ဂလာကြွေးကြော်သံများ ပျံ့နှံ့လျက်၊ ဒေဝတားတို့အတွက် သတ်မှတ်ထားသော နိယမနှင့် အကျင့်အထုံးများလည်း မှန်ကန်စွာ ဆောင်ရွက်လျက်ရှိသော်—

Verse 120

देवेषु चैव व्यग्रेषु तस्मिन्यज्ञविधौ तथा । तत्र चैव महाराज दीक्षिते च पितामहे

ထို့ပြင် ဒေဝတားတို့လည်း စိတ်လှုပ်ရှား၍ အလျင်အမြန်ဖြစ်နေစဉ်၊ ယဇ္ဉအခမ်းအနား၏ နည်းလမ်းများလည်း ဆက်လက်ကျင်းပနေရာတွင်၊ ထိုနေရာတည်းမှာပင်—မဟာရာဇာ—ပိတာမဟ (ဗြဟ္မာ) သည် ဒိက္ခာ (သန့်စင်အပ်နှံခြင်း) ကို ခံယူနေတော်မူ၏။

Verse 121

यजतस्तस्य सत्रेण सर्वकामसमृद्धिना । मनसा चिंतिता ह्यर्था धर्मार्थकुशलास्तथा

သူသည် ဆတ္တရ (satra) ဟူသော ယဇ္ဉအစည်းအဝေးကို ဆန္ဒအားလုံး ပြည့်စုံစေသော စည်းစိမ်နှင့်အတူ ဆောင်ရွက်သည့်အခါ၊ စိတ်ထဲတွင်သာ တွေးမိသမျှ အရာတို့သည် အမှန်တကယ် ရရှိလာပြီး၊ ဓမ္မနှင့် အရ္ထ (artha) ဆိုင်ရာ ကိစ္စများတွင်လည်း ကျွမ်းကျင်မှုနှင့် အောင်မြင်မှုတို့ ပေါင်းစည်းလာ၏။

Verse 122

उपतिष्ठंति राजेंद्र द्विजातींस्तत्र तत्र ह । जगुश्च देवगंधर्वा ननृतुश्चाप्सरोगणाः

အို ရာဇင်ဒြာ—ဘုရင်တို့၏ ဘုရင်၊ ထိုနေရာအနှံ့အပြားတွင် ဒွိဇ (နှစ်ကြိမ်မွေး) များကို လေးစားစွာ စောင့်ရှောက်ဝတ်ပြုကြပြီး၊ ဒေဝဂန္ဓဗ္ဗများက သီချင်းသံကို သီဆိုကာ၊ အပ္စရာအစုအဖွဲ့များက ကပြဖျော်ဖြေကြ၏။

Verse 123

वादित्राणि च दिव्यानि वादयामासुरंजसा । तस्य यज्ञस्य संपत्या तुतुषुदेर्वता अपि

ထို့ပြင် ဒိဗ္ဗတူရိယာများကိုလည်း လွယ်ကူစွာ တီးခတ်ကြ၏။ ထိုယဇ္ဉ၏ စည်းစိမ်ပြည့်ဝမှုနှင့် အောင်မြင်မှုကြောင့် ဒေဝတားတို့တောင် ပီတိဖြစ်၍ ဝမ်းမြောက်ကြ၏။

Verse 124

विस्मयं परमं जग्मुः किमु मानुषयोनयः । वर्तमाने तथा यज्ञे पुष्करस्थे पितामहे

သူတို့သည် အလွန်အံ့ဩခြင်းသို့ ရောက်ကြ၏—လူ့ဝမ်းမှ မွေးဖွားသူတို့အတွက်တော့ ပို၍ မဆိုလိုတော့—ပုရှ္ကရ၌ ပိတామဟ ဘြဟ္မာ တည်ရှိသက်သေဖြင့် ယဇ္ဉပွဲ ဆက်လက်ကျင်းပနေစဉ်။

Verse 125

अब्रुवन्नृषयो भीष्म तदा तुष्टास्सरस्वतीम् । सुप्रभां नाम राजेंद्र नाम्ना चैव सरस्वतीम्

ထို့နောက်၊ ဟေ ဘီရှ္မ၊ စိတ်ပျော်ရွှင်ကြသော ရှိသီတို့သည် စရஸဝတီကို မိန့်ကြား၍—“ဟေ ရာဇင်ဒြ၊ သူမ၏ အမည်မှာ စုပရဘာ ဖြစ်ပြီး၊ စရஸဝတီ ဟူသော အမည်ဖြင့်လည်း ထင်ရှား၏” ဟု ဆိုကြ၏။

Verse 126

ते दृष्ट्वा मुनयः सर्वे वेगयुक्तां सरस्वतीम् । पितामहं भासयंतीं क्रतुं ते बहु मेनिरे

မုနိအားလုံးသည် အလွန်မြန်စွာ ရှေ့သို့ တိုးသွားကာ ပိတామဟ ဘြဟ္မာကို တောက်ပစေသော စရஸဝတီကို မြင်၍၊ မဟာကရတု—ယဇ္ဉကర్మကြီး—တစ်ရပ် စတင်တော့မည်ဟု ထင်မြင်ကြ၏။

Verse 127

एवमेषा सरिच्छ्रेष्ठा पुष्करेषु सरस्वती । पितामहार्थं सम्भूता तुष्ट्यर्थं च मनीषिणाम्

ဤသို့ပင် ပုရှ္ကရ၌ မြစ်တို့အနက် အမြတ်ဆုံး စရஸဝတီသည် ပိတామဟ ဘြဟ္မာ၏ အကျိုးအတွက်နှင့် ပညာရှိမဟာမုနိတို့၏ စိတ်ကျေနပ်မှုအတွက် ပေါ်ထွန်းလာ၏။

Verse 128

पुण्यस्य पुण्यताकारि पंचस्रोतास्सरस्वती । सुप्रभा नाम राजेंन्द्र नाम्ना चैव सरस्वती

ဟေ ရာဇင်ဒြ၊ ပုဏ္ဏကို ကိုယ်တိုင်ဖြစ်၍ ပုဏ္ဏကို ပေါက်ဖွားစေသော ပဉ္စစရောတာ စရஸဝတီရှိ၏။ သူမ၏ အမည်မှာ စုပရဘာ ဖြစ်ပြီး စရஸဝတီ ဟူ၍လည်း ခေါ်ကြ၏။

Verse 129

यत्र ते मुनयश्शान्ता नानास्वाध्यायवादिनः । ते समागत्य ऋषयस्सस्मरुर्वै सरस्वतीम्

ထိုနေရာ၌ ငြိမ်းချမ်းသော မုနိတို့—ဝေဒ စွဝါဓျာယ အမျိုးမျိုးကို ရွတ်ဖတ်၍ အဓိပ္ပါယ်ဖော်ပြသူများ—အတူတကွ စုဝေးလာကာ ရှိတို့သည် အမှန်တကယ် သရஸဝတီ ဒေဝီကို သတိရ၍ ပူဇော်အာဟွာန်ပြုကြ၏။

Verse 130

साभिध्याता महाभागा ऋषिभिः सत्रयाजिभिः । समास्थिता दिशं पूर्वां भक्तिप्रीता महानदी

ထိုမဟာဘဂါရှိသော မဟာမြစ်သည် စတြယာဂ ပြုလုပ်သော ရှိတို့က ဘက္တိဖြင့် အာဟွာန်ပူဇော်ကြသဖြင့်၊ သူတို့၏ ဘက္တိကြောင့် ပျော်မြူးကာ အရှေ့ဘက်ဦးတည်ရာ၌ တည်နေရာယူလေ၏။

Verse 131

प्राची पूर्वावहा नाम्ना मुनिवंद्या सरस्वती । इदमन्यन्महाराज शृण्वाश्चर्यवरं भुवि

အရှေ့ဘက်သို့ စီးဆင်းသော သရஸဝတီသည် ‘ပူရ္ဝာဝဟာ’ ဟူသော အမည်ဖြင့် ထင်ရှား၍ မုနိတို့က ဝန္ဒနာပြုကြ၏။ ယခု မဟာရာဇာ၊ မြေပြင်ပေါ်ရှိ အံ့ဩဖွယ်ကောင်းသော အခြားကഥာတစ်ပုဒ်ကို နားထောင်ပါ။

Verse 132

क्षतो मंकणको विप्रः कुशाग्रेणेति नः श्रुतम् । क्षतात्किल करे तस्य राजन्शाकरसोस्रवत्

ကျွန်ုပ်တို့ကြားသိရသည်မှာ ဘြာဟ္မဏ မင်္ကဏကသည် ကုရှမြက်အဖျားဖြင့် ထိခိုက်ဒဏ်ရာရခဲ့သည်။ မဟာရာဇာ၊ ထိုသူ၏ လက်ပေါ်ရှိ ဒဏ်ရာမှ ကြံရည်ချိုမြိန်သည် ဟိုင်းဟိုင်းလျှောလျှော ထွက်စီးလာသည်ဟု ဆိုကြ၏။

Verse 133

स वै शाकरसं दृष्ट्वा हर्षाविष्टः प्रनृत्तवान् । ततस्तस्मिन्प्रनृत्ते तु स्थावरं जंगमं च यत्

ကြံရည်ချိုမြိန်ကို မြင်သော် သူသည် ဝမ်းမြောက်လွန်ကဲ၍ ကခုန်လေ၏။ ထိုသို့ ကခုန်နေစဉ်တွင် ရှိသမျှ—မလှုပ်မရှားသောအရာနှင့် လှုပ်ရှားသောအရာ၊ သတ္တဝါမရှိသောနှင့် သတ္တဝါရှိသော—အားလုံးပင် ထိုအကျိုးသက်ရောက်မှုကို ခံရလေ၏။

Verse 134

प्रानृत्यत जगत्सर्वं तेजसा तस्य मोहितम् । शक्रादिभिस्सुरै राजन्नृषिभिश्च तपोधनैः

အို မင်းကြီး၊ သူ၏ တေဇောရောင်ခြည်ကြောင့် မောဟဖြစ်ကာ လောကအားလုံးက ကပြန်လှုပ်ရှားလာသည်။ သက္ကရာဦးဆောင်သော ဒေဝတများနှင့် တပဓန ရှိသော ရှိသီများလည်း မြင်တွေ့ကြသည်။

Verse 135

विज्ञप्तस्तत्र वै ब्रह्मा नायं नृत्येत्तथा कुरु । आदिष्टो ब्रह्मणा रुद्र ऋषेरर्थे नराधिप

ထိုအခါ ဘြဟ္မာအား “ဤသူသည် ထိုသို့ မကရ; သင့်တော်သကဲ့သို့ ပြုလုပ်ပါ” ဟု တောင်းပန်ကြသည်။ ဘြဟ္မာ၏ အမိန့်အရ၊ အို လူတို့၏ အရှင်၊ ရုဒ္ဒရ (ရှီဝ) သည် ရှိသီ၏ အကျိုးအတွက် ဆောင်ရွက်하였다။

Verse 136

नायं नृत्येद्यथा भीम तथा त्वं वक्तुमर्हसि । गत्वा रुद्रो मुनिं दृष्ट्वा हर्षाविष्टमतीव हि

“သင်ပြောသကဲ့သို့ ကြောက်မက်ဖွယ်ပုံစံဖြင့် ဤသူ မကပါ; ထိုသို့ မပြောသင့်။ အကြောင်းမှာ ရုဒ္ဒရသည် မုနိထံသို့ သွား၍ တွေ့မြင်သောအခါ အလွန်ကြီးမားသော ဝမ်းမြောက်ခြင်းဖြင့် လွှမ်းမိုးခံရသည်။”

Verse 137

भो भो विप्रर्षभ त्वं हि नृत्यसे केन हेतुना । नृत्यमानेन भवता जगत्सर्वं च नृत्यति

“ဟေ ဟေ၊ ဗိပရရှဘ၊ သင်သည် အဘယ်အကြောင်းကြောင့် ကနေလဲ။ သင်ကနေသည့်အခါ လောကအားလုံးပါ ကနေသကဲ့သို့ ထင်ရသည်။”

Verse 138

तेनायं वारितः प्राह नृत्यन्वै मुनिसत्तमः । मुनिरुवाच । किं न पश्यसि मे देव कराच्छाकरसोस्रवत्

သူက တားဆီးသော်လည်း ကနေကာနေသော မုနိအမြတ်က ပြောလေသည်။ မုနိက “အို ဒေဝ၊ ကျွန်ုပ်လက်မှ ကြံရည် (သကြားကြံရည်) စီးဆင်းနေသည်ကို မမြင်ဘူးလား” ဟု ဆိုသည်။

Verse 139

तं तु दृष्ट्वाप्र नृत्तोहं हर्षेण महतावृतः । तं प्रहस्याब्रवीद्देवो मुनिं रागेण मोहितम्

ထိုသူကိုမြင်လျှင် ငါသည် ဦးညွှတ်ပူဇော်ကာ မဟာဝမ်းမြောက်ခြင်းဖြင့် ပြည့်နှက်သွား၏။ ထို့နောက် ဘုရားသခင်သည် ပြုံး၍ ရာဂဖြင့် မောဟိတသော မုနိအား မိန့်တော်မူ၏။

Verse 140

अहं न विस्मयं विप्र गच्छामीह प्रपश्य मां । एवमुक्तो मुनिश्रेष्ठो महादेवेन कौरव

“အို ဗိပရ (ဗြာဟ္မဏ)၊ ငါသည် အံ့ဩဖွယ်နည်းဖြင့် မထွက်ခွာပါ—ဤနေရာ၌ပင် ငါကိုကြည့်လော့” ဟု မဟာဒေဝ မိန့်တော်မူသဖြင့်၊ အို ကောရဝ၊ မုနိတို့အနက် အမြင့်မြတ်ဆုံးသူသည် ထိခိုက်သတိရလေ၏။

Verse 141

ध्यायमानस्तदा कोयं प्रतिषिद्धोस्मि येन हि । अंगुल्यग्रेण राजेंद्र स्वांगुष्ठस्ताडितस्तथा

ငါသည် သမာဓိတွင် နစ်မြုပ်နေစဉ် မည်သူက ငါကို တားဆီးခဲ့သနည်း။ အို ရာဇင်ဒြ၊ ထိုအခါ လက်ချောင်းအဖျားဖြင့် ငါ၏ ကိုယ်ပိုင် လက်မကို ထိုးထိရိုက်ခတ်ခဲ့၏။

Verse 142

ततो भस्मक्षताद्राजन्निर्गतं हिमपांडुरं । तद्दृष्ट्वा व्रीडितश्चासौ प्राह तत्पादयोः पतन्

ထို့နောက် အို မင်းကြီး၊ ပြာမှုန်ထဲမှ နှင်းကဲ့သို့ ဖြူဖျော့သော အရာတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာ၏။ ထိုကိုမြင်လျှင် သူသည် အရှက်ရကာ ခြေတော်ရင်း၌ လဲကျ၍ ပြောလေ၏။

Verse 143

नान्यद्देवादहं मन्ये रुद्रात्परतरं महत् । चराचरस्य जगतो गतिस्त्वमसि शूलधृत्

ငါသည် ရုဒြထက် မဟာမြတ်သော အခြားဒေဝတစ်ပါးကို မထင်မြင်ပါ။ အို သုံးခွံကိုင်ရှင်၊ လှုပ်ရှားသောအရာနှင့် မလှုပ်ရှားသောအရာ အပါအဝင် ကမ္ဘာလောကတစ်လုံး၏ အားကိုးရာနှင့် နောက်ဆုံးသွားရာသည် သင်ပင် ဖြစ်၏။

Verse 144

त्वया सृष्टमिदं सर्वं वदंतीह मनीषिणः । त्वामेव सर्वं विशति पुनरेव युगक्षये

ပညာရှိတို့က ဤအရာအားလုံးကို သင်ဖန်ဆင်းတော်မူကြောင်း ဆိုကြသည်။ ယုဂအဆုံး၌ အရာအားလုံးသည် ထပ်မံ၍ သင်၌ပင် ဝင်လျောလျက် လီနသွားသည်။

Verse 145

देवैरपि न शक्यस्त्वं परिज्ञातुं मया कुतः । त्वयि सर्वे च दृश्यन्ते सुरा ब्रह्मादयोपि ये

ဒေဝတော်များတောင် သင်ကို အပြည့်အဝ မသိနိုင်ကြသေးလျှင်၊ ကျွန်ုပ်က ဘယ်လိုသိနိုင်မည်နည်း။ အကြောင်းမူ သင်၌ပင် အားလုံးကို မြင်ရသည်—ဒေဝတော်များ၊ ဗြဟ္မာနှင့် အခြားတို့ပါ။

Verse 146

सर्वस्त्वमसि देवानां कर्ता कारयिता च यः । त्वत्प्रसादात्सुराः सर्वे भवंतीहाकुतोभयाः

သင်သည် အရာအားလုံးပင် ဖြစ်တော်မူ၏။ ဒေဝတော်များ၏ လုပ်ဆောင်သူလည်း သင်၊ လုပ်ဆောင်စေသူလည်း သင်ပင်။ သင်၏ကရုဏာကြောင့် ဤနေရာရှိ ဒေဝတော်အားလုံးသည် မည်သည့်ဘက်မှမဆို ကြောက်ရွံ့မှုကင်းလွတ်ကြသည်။

Verse 147

एवं स्तुत्वा महादेवमृषिश्च प्रणतोब्रवीत् । भगवंस्त्वत्प्रसादेन तपो न क्षीयते त्विह

ဤသို့ မဟာဒေဝကို ချီးမွမ်းပြီးနောက်၊ ရှိသီသည် ဦးညွှတ်ပူဇော်ကာ ပြောလေသည်— “အို ဘဂဝန်၊ သင်၏ကျေးဇူးတော်ကြောင့် ဤနေရာ၌ ကျွန်ုပ်၏ တပဿာ မလျော့နည်းပါ။”

Verse 148

ततो देवः प्रीतमनास्तमृषिं पुनरब्रवीत् । तपस्ते वर्द्धतां विप्र मत्प्रसादात्सहस्रधा

ထို့နောက် စိတ်နှလုံးပျော်ရွှင်သော ဒေဝတော်သည် ထိုရှိသီအား ထပ်မံ မိန့်တော်မူသည်— “အို ဗိပရ (ဗြာဟ္မဏ)၊ ငါ၏ကျေးဇူးတော်ကြောင့် သင်၏တပဿာသည် တစ်ထောင်ဆတိုးပွားပါစေ။”

Verse 149

प्राचीमेवेह वत्स्यामि त्वया सार्द्धमहं सदा । सरस्वती महापुण्या क्षेत्रे चास्मिन्विशेषतः

ငါသည် ဤနေရာ၏ အရှေ့ဘက်၌ပင် အမြဲတမ်း နေထိုင်မည်၊ သင်နှင့်အတူ အစဉ်မပြတ်။ အကြောင်းမူကား သရஸဝတီဒေဝီသည် အလွန်ပင် သန့်ရှင်းမြင့်မြတ်၍—ဤပုဏ္ဏကေတ္တရာ၌ အထူးသဖြင့် ဖြစ်သည်။

Verse 150

न तस्य दुर्लर्भं किंचिदिह लोके परत्र च । सरस्वत्युत्तरे तीरे यस्त्यजेदात्मनस्तनुम्

သရஸဝတီမြစ်၏ မြောက်ဘက်ကမ်း၌ ကိုယ်ခန္ဓာကို စွန့်လွှတ်သူအတွက် ဤလောက၌လည်းကောင်း၊ ပရလောက၌လည်းကောင်း မရနိုင်သည့်အရာ မရှိတော့။

Verse 151

प्राचीतटे जाप्यपरो न चेह म्रियते पुनः । आप्लुतो वाजिमेधस्य फलमाप्स्यति पुष्कलं

အရှေ့ဘက်ကမ်း၌ ဇပ (မန္တရ) ကို အာရုံစိုက်သူသည် ဤနေရာ၌ ထပ်မံ မသေတော့; ထိုနေရာ၌ ရေချိုးသန့်စင်ပြီးနောက် အရှွမေဓ ယဇ္ဉ၏ ဖလအတူတူ အလွန်များသော ကုသိုလ်ဖလကို ရရှိမည်။

Verse 152

नियमैश्चोपवासैश्च कर्शयन्देहमात्मनः । जलाहारो वायुभक्षः पर्णाहारश्च तापसः

နိယမနှင့် ဥပဝါသတို့ဖြင့် သူတို့သည် ကိုယ်ခန္ဓာကို ပိန်ပါးစေကြ၏။ တပသီသည် တခါတရံ ရေကိုသာ အာဟာရယူ၍၊ တခါတရံ လေကိုသာ စားသကဲ့သို့ နေ၍၊ တခါတရံ ရွက်ပင်များဖြင့်သာ အသက်မွေး၏။

Verse 153

तथा स्थंडिलशायी च ये चान्ये नियमाः पृथक् । करोति यो द्विजश्रेष्ठो नियमांस्तान्व्रतानि च

ထို့အတူ မြေပြင်အလွတ်ပေါ်၌ အိပ်ခြင်း (သ္ထဏ္ဍိလ-ရှာယီ) နှင့် အခြားကွဲပြားသော နိယမများကိုလည်း—ဒွိဇအထူးမြတ်သူက ထိုနိယမများနှင့် ဝရတများကို ကျင့်သုံးသောအခါ ၎င်းတို့ကိုလည်း သန့်ရှင်းသော ဝရတ-သစ္စာကတိအဖြစ် ပြောင်းလဲစေ၏။

Verse 154

स याति शुद्धदेहश्च ब्रह्मणः परमं पदं । तस्मिंस्तीर्थे तु यैर्दत्तं तिलमात्रं तु कांचनं

ကိုယ်ကာယသန့်စင်သူသည် ဘြဟ္မာ၏ အမြင့်မြတ်ဆုံး နေရာသို့ ရောက်၏။ ထိုတီရ္ထ၌ နှမ်းစေ့အရွယ် ရွှေဒါနပင် မဟာကုသိုလ် ဖြစ်စေသည်။

Verse 155

मेरुदानसमं तत्स्यात्पुरा प्राह प्रजापतिः । तस्मिंस्तीर्थे तु ये श्राद्धं करिष्यंति हि मानवाः

ရှေးက ပ္ရဇာပတိက ဤအကျိုးသည် မေရုတောင်ကို ဒါနပြုသကဲ့သို့ တူညီကြောင်း မိန့်ခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ထိုတီရ္ထ၌ ရှရဒ္ဓ ပြုမည့် လူတို့သည်…

Verse 156

एकविंशकुलोपेताः स्वर्गं यास्यंति ते नराः । पितॄणां च शुभं तीर्थं पिंडेनैकेन तर्पिताः

ထိုသူတို့သည် မိမိမျိုးရိုး ၂၁ ဆက်အထိ အကျိုးရလျက် ကောင်းကင်ဘုံသို့ သွားရောက်မည်။ ပိဏ္ဍပူဇာ တစ်လုံးတည်းဖြင့်ပင် ပိတೃတို့ တရ্পတိ ဖြစ်ကြသည်၊ အဘိုးအဘွားတို့အတွက် မင်္ဂလာတီရ္ထကర్మ ဖြစ်သဖြင့်။

Verse 157

ब्रह्मलोकं गमिष्यंति स्वपुत्रेणेह तारिताः । भूयश्चान्नं न चेच्छंति मोक्षमार्गं व्रजंति ते

ဤနေရာ၌ မိမိသားတော်၏ ကယ်တင်မှုကြောင့် တာရဏ ဖြစ်ပြီး သူတို့သည် ဘြဟ္မလောကသို့ သွားမည်။ ထို့နောက် အစာအာဟာရကို မလိုလားတော့ဘဲ မောက္ခမဂ္ဂသို့ ချီတက်ကြသည်။

Verse 158

प्राचीनत्वं सरस्वत्या यथा भूतं शृणुष्व तत् । सरस्वती पुरा प्रोक्ता देवैः सर्वैः सवासवैः

စရಸ್ವတီ၏ ရှေးဟောင်းအကြောင်းအရာကို အမှန်တကယ် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သကဲ့သို့ နားထောင်လော့။ ရှေးကာလ၌ စရस्वတီကို ဒေဝတားအားလုံးက ဝසුတို့နှင့်အတူ ချီးမွမ်း၍ ပြောဆိုခဲ့ကြသည်။

Verse 159

तटं त्वया प्रयातव्यं प्रतीच्यां लवणोदधेः । वडवाग्निमिमं नीत्वा समुद्रे निक्षिपस्व ह

သင်သည် ဆားသမုဒ္ဒရာ၏ အနောက်ဘက်ကမ်းခြေသို့ သွားရမည်; ဤ ဝဍဝာမီး (Vaḍavāgni) ကို ယူဆောင်၍ သမုဒ္ဒရာထဲသို့ ပစ်ချပါ။

Verse 160

एवं कृते सुराः सर्वे भवंति भयवर्जिताः । अन्यथा वाडवाग्निस्तु दहते स्वेन तेजसा

ဤသို့ ပြုလုပ်ပြီးလျှင် နတ်အားလုံး ကြောက်ရွံ့မှုကင်းလွတ်မည်; မဟုတ်ပါက ဝဍဝာမီး (Vaḍavāgni) သည် ကိုယ်ပိုင်တေဇောဖြင့် လောင်ကျွမ်းစေမည်။

Verse 161

तस्माद्रक्षस्व विबुधानेतस्मादचिराद्भयात् । मातेव भव सुश्रोणि सुराणामभयप्रदा

ထို့ကြောင့် ဤနီးကပ်လာသော ကြောက်ရွံ့မှုမှ နတ်တို့ကို ကာကွယ်ပါ။ အို ခါးတင်လှပသူ၊ မိခင်ကဲ့သို့ ဖြစ်၍ ဒေဝတို့အား အဘယ (ကြောက်မက်ကင်း) ကို ပေးပါ။

Verse 162

एवमुक्ता तु सा देवी विष्णुना प्रभविष्णुना । आह नाहं स्वतंत्रास्मि पिता मे व्रियतां स्वराट्

ဤသို့ အာနုဘော်ကြီးသော ဗိဿဏုက မိန့်တော်မူသော် ထိုဒေဝီက ပြန်လည်ဆိုသည်— “ကျွန်မသည် ကိုယ်တိုင်ဆုံးဖြတ်နိုင်သူ မဟုတ်ပါ; ဤကိစ္စတွင် အရှင်ဘုရင်ဖြစ်သော ကျွန်မ၏ ဖခင်ကို မေးမြန်းရွေးချယ်ပါစေ။”

Verse 163

तदाज्ञाकारिणी नित्यं कुमारीह धृतव्रता । पित्रादेशाद्विना नाहं पदमेकमपि क्वचित्

ကျွန်မသည် အမြဲတမ်း ဖခင်၏ အမိန့်ကို လိုက်နာသူဖြစ်သည်; ဤနေရာတွင် ကုမာရီအဖြစ် နေ၍ သစ္စာဝတ် (ဝ్రတ) ကို ခိုင်မြဲစွာ ထိန်းထားသည်။ ဖခင်၏ ခွင့်ပြုချက်မရှိလျှင် မည်သည့်နေရာသို့မဆို တစ်ခြေလှမ်းတောင် မလှမ်းပါ။

Verse 164

गच्छामि तस्मात्कोप्यन्य उपायश्चिंत्यतामहो । तदाशयं विदित्वाहुस्ते समेत्य पितामहं

ထို့ကြောင့် ငါ ထွက်ခွာမည်; အို၊ အခြားနည်းလမ်းတစ်ခုကို စဉ်းစားကြပါစေ။ သူ၏အလိုတော်ကို သိပြီးနောက် သူတို့သည် အတူတကွ ပိတာမဟာ ဘြဟ္မာထံ သွားကြ၏။

Verse 165

नान्येन शक्यते नेतुं वडवाग्निः पितामह । अदृष्टदोषाम्मुक्त्वैकां कुमारीं तनयां तव

အို ပိတာမဟာ၊ ဝဍဝာဂ္နီကို အခြားသူမည်သူမျှ မသယ်ဆောင်နိုင်။ ထို့ကြောင့် မြင်သာသောအပြစ်မရှိသည့် သင်၏သမီး ကုမာရီတစ်ပါးကိုသာ ရွေး၍ (သူမအားဖြင့်) ဤကိစ္စကို ဆောင်ရွက်ပါ။

Verse 166

सरस्वतीं समानीय कृत्वांके वरवर्णिनीं । शिरस्याघ्रायसस्नेहमुवाचाथसरस्वतीम्

သရஸဝတီကို အနီးသို့ ခေါ်ယူကာ အရောင်အဆင်းလှပသော မိန်းမမြတ်ကို မိမိပေါင်ပေါ်တွင် ထိုင်စေ၏။ ထို့နောက် ခေါင်းကို ချစ်ခင်စွာ နံ့ရှု၍ သရஸဝတီအား မိန့်တော်မူ၏။

Verse 167

मां च देवि सुराः प्राहुः स त्वं ब्रूहि यशस्विनीम् । नीत्वा विनिक्षिपेदेनं बाडवं लवणांबुनि

“အို ဒေဝီ၊ ဒေဝတားတို့က ငါ့အား ပြောကြသည်; ထို့ကြောင့် ဂုဏ်သတင်းထင်ရှားသော သင်သည် သူမအား ပြောပါ—ဤ ဘာဍဝ မီးကို ယူဆောင်၍ ဆားရေဖြစ်သော သမုဒ္ဒရာထဲသို့ ပစ်ချလိုက်ပါ”။

Verse 168

पितुर्वाक्यं हि तच्छ्रुत्वा वियुक्ता कुररी यथा । पित्रा तदैव सा कन्या रुरुदे दीनमानसा

အဖေ၏စကားကို ကြားသော် ကုမာရီသည် ချက်ချင်း ငိုကြွေးလေ၏—အဖော်နှင့် ကွာခွာသွားသော ကုရရီငှက်ကဲ့သို့။ အဖေရှေ့တွင်ပင် စိတ်နှလုံးဝမ်းနည်း၍ ငိုယိုလေ၏။

Verse 169

शोभते तन्मुखं तस्याः शोकबाष्पाविलेक्षणं । सितं विकसितं तद्वत्पद्मं तोयकणोक्षितम्

သူမ၏မျက်နှာသည် လှပထင်ရှားနေသော်လည်း ဝမ်းနည်းခြင်း၏မျက်ရည်ကြောင့် အင်္ဂါရပ်များ မရှင်းလင်းခဲ့သည်—ရေစက်များဖြင့် စိုစွတ်သည့် အဖြူရောင် ကြာပန်းပွင့်ကဲ့သို့။

Verse 170

तत्तथाविधमालोक्य पितामहपुरस्सराः । विबुधाः शोकभावस्य सर्वे वशमुपागताः

သူကို ထိုသို့သောအခြေအနေဖြင့် မြင်ကြသောအခါ ပိတာမဟ (ဗြဟ္မာ) ဦးဆောင်သည့် ဒေဝတားတို့အားလုံး ဝမ်းနည်းခြင်း၏အာဏာအောက်သို့ ကျရောက်သွားကြသည်။

Verse 171

संस्तभ्य हृदयं तस्याः शोकसंतापितं तदा । पितामहस्तामुवाच मा रोदीर्नास्ति ते भयम्

ထို့နောက် ဝမ်းနည်းခြင်းကြောင့် လောင်ကျွမ်းနေသည့် သူမ၏နှလုံးကို တည်ငြိမ်စေပြီး ပိတာမဟက “မငိုပါနှင့်၊ သင်၌ ကြောက်ရွံ့စရာ မရှိ” ဟု မိန့်တော်မူသည်။

Verse 172

मान लाभश्च भविता तव देवानुभावतः । नीत्वा क्षारोदमध्ये तु क्षिपस्व ज्वलनं सुते

ဒေဝတားတို့၏ အနုဂ्रहအာနုභာဝကြောင့် သင်သည် ဂုဏ်သိက္ခာနှင့် အကျိုးလాభကို ရရှိမည်။ ထို့ကြောင့် သမီးရေ၊ မီးကိုယူ၍ ဆားသမုဒ္ဒရာအလယ်သို့ ပစ်ချလိုက်။

Verse 173

एवमुक्ता तु सा बाला बाष्पाकुलितलोचना । प्रणम्य पद्मजन्मानं गच्छाम्युक्तवती तु सा

ဤသို့ မိန့်ကြားသဖြင့် မျက်ရည်ဖြင့် မျက်လုံးများ မိုးအုံနေသော မိန်းကလေးငယ်သည် ကြာပန်းမွေး (ဗြဟ္မာ) ထံ ဦးချကန်တော့၍ “ကျွန်မ သွားပါမည်” ဟု ဆို하였다။

Verse 174

मा भैरुक्ता पुनस्तैस्तु पित्रा चापि तथैव सा । त्यक्त्वा भयं हृष्टमनाः प्रयातुं समवस्थिता

ထပ်မံ၍ သူတို့က “မကြောက်ပါနှင့်” ဟုဆိုကြပြီး၊ သူမ၏ဖခင်လည်း ထိုသို့ပင် ဆို하였다။ ကြောက်ရွံ့မှုကို စွန့်လွှတ်ကာ စိတ်ပျော်ရွှင်၍ ထွက်ခွာရန် အဆင်သင့် ရပ်တည်နေ하였다။

Verse 175

तस्याः प्रयाणसमये शंखदुंदुभिनिस्वनैः । मंगलानां च निर्घोषैर्जगदापूरितं शुभैः

သူမ ထွက်ခွာချိန်တွင် သင်္ခါနှင့် ဒုန္ဒုဘီ တီးသံများ၊ မင်္ဂလာကောင်းချီး ကြွေးကြော်သံများကြောင့် လောကတစ်ဝှမ်းလုံး သုဘသံများဖြင့် ပြည့်နှက်သွား하였다။

Verse 176

सितांबरधराधन्या सितचंदनमंडिता । शरदंबुजसच्छाय तारहारविभूषिता

သူမသည် ကံကောင်းမြတ်သူ—အဖြူရောင်ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်၍ အဖြူရောင် စန္ဒနလိမ်းခြယ်ထားသည်။ ဆောင်းဦးကြာပန်းကဲ့သို့ တောက်ပ၍ ပုလဲလည်ဆွဲဖြင့် လှပစွာ တန်ဆာဆင်ထားသည်။

Verse 177

संपूर्णचंद्रवदना पद्मपत्रायतेक्षणा । शुभां कीर्तिं सुरेशस्य पूरयंती दिशो दश

သူမ၏မျက်နှာသည် လပြည့်ကဲ့သို့၊ မျက်လုံးများသည် ကြာရွက်ကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။ သူမသည် ဒေဝတို့၏အရှင် စုရေရှ၏ မင်္ဂလာကောင်းသော ကီရ్తိကို ဖြန့်ကျက်၍ ဒిశတစ်ဆယ်လုံးကို ပြည့်နှက်စေ하였다။

Verse 178

स्वतेजसा तद्धृदयान्निःसृता भासयज्जगत् । अनुव्रजन्ती तां गंगा तयोक्ता वरवर्णिनी

ကိုယ်ပိုင်တေဇောအာနုಭಾವ၏ အင်အားကြောင့် သူမသည် သူ၏နှလုံးမှ ထွက်ပေါ်လာ၍ လောကကို ထွန်းလင်းစေ하였다။ သူမ၏လမ်းကြောင်းအတိုင်း ဂင်္ဂါမြစ်လည်း အတူလိုက်ပါလာပြီး၊ အလှအပနှင့် အထူးမြတ်သော မိန်းမကို သူက ခေါ်ဆို၍ မိန့်ကြား하였다။

Verse 179

द्रक्ष्यामि त्वां पुनरहं प्रयासि कुत्र मे सखि । एवमुक्ता तु सा गंगा प्रोवाच मधुरां गिरम्

“ငါသည် နင့်ကို ထပ်မံတွေ့ရမည်။ မိတ်ဆွေမ၊ နင် ဘယ်သို့ သွားမည်နည်း?” ဟူ၍ မေးမြန်းသော် မြတ်ဒေဝီ ဂင်္ဂါသည် ချိုမြိန်သော စကားဖြင့် ပြန်လည်ဆို၏။

Verse 180

यदैवायास्यसि प्राचीं दिशं मां पश्यसे शुभे । विबुधैस्त्वं परिवृता दर्शनं तव संश्रये

နင် အရှေ့ဘက်သို့ သွားသည့်အခါတိုင်း ငါ့ကို မြင်တွေ့ရလိမ့်မည်၊ မင်္ဂလာရှိသူမ—ဒေဝတားတို့ ဝန်းရံလျက်—ငါသည် နင့်အား ငါ၏ ဒർശနကို ပေးမည်; နင့်ကို မြင်ရသော ထိုဒർശန၌ပင် ငါသည် အားကိုးခိုလှုံ၏။

Verse 181

उदङ्मुखी तदा भूत्वा त्यज शोकं शुचिस्मिते । अहं चोदङ्मुखी पुण्या त्वं तु प्राची सरस्वति

ထိုအခါ မြောက်ဘက်သို့ မျက်နှာမူ၍ ဝမ်းနည်းမှုကို စွန့်လွှတ်ပါ၊ သန့်ရှင်းသော အပြုံးရှိသူမ။ ငါလည်း ဤပုဏ္ဏကိစ္စ၌ မြောက်မုခ ဖြစ်မည်; သို့သော် နင်၊ စရஸဝတီ၊ အရှေ့မုခ ဖြစ်ရမည်။

Verse 182

तत्र क्रतुशतं पुण्यं स्नानदानेन सुव्रते । श्राद्धदाने तथा नित्यं पितॄणां दत्तमक्षयम्

အဲဒီနေရာ၌၊ သီလကတိတည်သူမ၊ ရေချိုးသန့်စင်ခြင်းနှင့် ဒါနပြုခြင်းတို့သည် ယဇ္ဉာတစ်ရာနှင့်တူသော ပုဏ္ဏကို ပေး၏။ ထို့အပြင် ပိတೃတို့အတွက် ရှရဒ္ဓတွင် နေ့စဉ် ပေးအပ်သော ဒါနသည် အခ္ဍယ၊ မကုန်မခန်းသော အကျိုးဖြစ်လာ၏။

Verse 183

ये करिष्यंति मनुजा विमुक्तास्त्ते ऋणैस्त्रिभिः । मोक्षमार्गं गमिष्यंति विचारो नात्र विद्यते

ဤအမှုကို ပြုလုပ်သော လူတို့သည် အကြွေးသုံးပါးမှ လွတ်မြောက်ကြမည်။ ထို့နောက် မောက္ခသို့ သွားရာ လမ်းကြောင်းပေါ်သို့ ဆက်လက်လျှောက်လှမ်းကြမည်—ဤတွင် သံသယမရှိ။

Verse 184

तामुवाच ततो गंगा पुनर्दर्शनमस्तु ते । गच्छ स्वमालयं भद्रे स्मर्तव्याहं त्वयानघे

ထို့နောက် ဂင်္ဂါဒေဝီက သူမအား မိန့်တော်မူသည်—“သင်သည် ငါ့ကို ထပ်မံ ဒർശန ရပါစေ။ အို မင်္ဂလာရှိသူ၊ ကိုယ့်နေရာသို့ ပြန်သွားလော့; အို အပြစ်ကင်းသူ၊ ငါ့ကို သတိရလော့။”

Verse 185

यमुनापि तथैवं सा गायत्री च मनोरमा । सावित्र्या सहिताः सर्वाः सखीं संप्रैषयंस्तथा

ထိုနည်းတူ ယမုနာဒေဝီလည်းကောင်း၊ စိတ်ကိုဖမ်းစားသော ဂါယတြီဒေဝီလည်းကောင်း—သာဝိတြီဒေဝီနှင့်အတူ—အားလုံးက ထိုအခါ မိမိတို့၏ မိတ်သမီးကို သံတမန်အဖြစ် စေလွှတ်ကြသည်။

Verse 186

ततो विसृज्य तान्देवान्नदी भूत्वा सरस्वती । उत्तंकस्याश्रमपद उद्भूता सा मनस्विनी

ထို့နောက် ထိုဒေဝတားတို့ကို လွှတ်ပို့ပြီးနောက်၊ စရஸဝတီဒေဝီသည် မြစ်အဖြစ် ပြောင်းလဲကာ၊ စိတ်ဓာတ်ခိုင်မာသော သူမသည် ဥတ္တင်က၏ အာရှရမ်နေရာ၌ ပေါ်ထွန်းလာသည်။

Verse 187

अधस्तात्प्लक्षवृक्षस्य अवरोप्य च तां तनुम् । अवतीर्णा महाभागा देवानां पश्यतां तदा

ထို့နောက် ပလက္ခသစ်ပင်အောက်သို့ ထိုကိုယ်ခန္ဓာကို လျှော့ချ၍၊ မဟာကံကောင်းသူမသည် ဒေဝတားတို့ ကြည့်ရှုနေစဉ်ပင် ဆင်းသက်လာသည်။

Verse 188

विष्णुरूपस्तरुः सोत्र सर्वदेवैस्तु वंदितः । संसेव्यश्च द्विजैर्नित्यं फलहेतोर्महोदयः

ဤနေရာရှိ ဤသစ်ပင်သည် ဗိဿဏု၏ ရုပ်သဏ္ဌာန်တည်းဟူ၍၊ ဒေဝတားအားလုံးက ပူဇော်ဝန္ဒနာပြုကြသည်။ ဒွိဇတို့သည် မင်္ဂလာဖလကြီးကို ရစေသောကြောင့် နေ့စဉ် စောင့်ရှောက်ကာ ပူဇော်သင့်သည်။

Verse 189

अनेकशाखाविततश्चतुर्मुख इवापरः । तत्कोटरकुटीकोटि प्रविष्टानां द्विजन्मनाम्

ကိုင်းခက်များစွာဖြင့် ပြန့်ကားလျက်ရှိသဖြင့် ၎င်းသည် မျက်နှာလေးပါးရှိသော ဘြဟ္မာတစ်ပါးအလား ထင်မြင်ရ၏။ ထိုအပင်၏ အခေါင်းပေါက်များနှင့် တဲအလား အပေါက်အဝများအတွင်းသို့ ဒွိဇ—နှစ်ကြိမ်မွေးဖွားသူ—အရေအတွက်မကန့်သတ်နိုင်အောင် ဝင်ရောက်နေကြ၏။

Verse 190

श्रूयंते विविधा वाचः सुराणां रक्तचेतसाम् । वनस्पतिरपुष्पोपि पुष्पितश्चोपलक्ष्यते

သွေးနီစိတ်ကူးကဲ့သို့ ရင်ထဲက မီးတောက်နေသော ဒေဝတားတို့၏ အမျိုးမျိုးသော အသံများကို ကြားရ၏။ ပုံမှန်အားဖြင့် ပန်းမပွင့်သော သစ်ပင်တောင် ပန်းပွင့်လျက်ရှိသည်ဟု မြင်ရ၏။

Verse 191

जातीचंपकवत्पुष्पैः शाखालग्नैः शुकैः शुभैः । केतकीभिः सुरभिभिरशोभत सरिद्वरा

မြတ်သော မြစ်သည် တောက်ပလှပနေ၏—ကိုင်းခက်များတွင် ကပ်လျက်ရှိသော မင်္ဂလာရှိသည့် ရှုကာ(တောတောင်)ငှက်တို့ဖြင့် အလှဆင်ထားပြီး၊ ဇာတီနှင့် စံပကာကဲ့သို့သော ပန်းများ၊ ထို့ပြင် မွှေးကြိုင်သော ကေတကီပန်းများဖြင့်လည်း တင့်တယ်လှ၏။

Verse 192

कोकिलाभिस्स मालेव फेनकैः पुष्पितेव सा । हरेणेव यथा गंगा प्लक्षेणैव हि सा तथा

ကိုကီလာငှက်များကို ပန်းမော်လားကဲ့သို့ ဆင်ယင်ထားပြီး၊ ဖျော်ရည်ဖုံးကဲ့သို့ ဖြူစင်သော ပန်းများဖြင့် ပွင့်လန်းနေသကဲ့သို့ ၎င်းသည် ထင်ရှား၏။ ဂင်္ဂါမြစ်သည် ဟရီ(ဗိဿနု)နှင့် အမြဲဆက်နွယ်သကဲ့သို့၊ ၎င်းလည်း ပလက္ခသစ်ပင်နှင့် တကယ်တမ်း ဆက်နွယ်နေ၏။

Verse 194

एवमुक्तेन सा तेन प्रत्युक्ता विष्णुना तदा । न ते दाहभयं त्याज्यस्त्वयायं वह्निराट्स्वयम्

ထိုသို့ သူက ပြောဆိုသဖြင့် ထိုအခါ ဗိဿနုက ပြန်လည်မိန့်ကြားသည်—“မီးလောင်မည်ကို ကြောက်ရွံ့ခြင်းကို မစွန့်လွှတ်နှင့်; အကြောင်းမူကား ဤမီး၏ဘုရင် ဝဟ္နိရာတ်သည် သင်ကြောင့်ပင် ကိုယ်တိုင် ပေါ်ထွန်းလာခြင်းဖြစ်သည်။”

Verse 195

पश्चिमं सागरं नेतुं वाडवज्वलनं शुभे । एवं क्रमेण गच्छंत्या तदापं प्राप्स्यते शुभे

အို မင်္ဂလာရှိသူရေ၊ ဝဍဝာနလ (ပင်လယ်အောက်မီး) ကို အနောက်ဘက် သမုဒ္ဒရာသို့ သယ်ဆောင်လော့။ ထိုသို့ အဆင့်ဆင့် ချီတက်သွားလျှင်၊ အို မင်္ဂလာရှိသူရေ၊ ထိုရေသို့ ရောက်လိမ့်မည်။

Verse 196

ततस्तं शातकुंभस्थं कृत्वासौ वडवानलं । समर्पयत गोविंदः सरस्वत्या महोदरे

ထို့နောက် ဂోవိန္ဒသည် ထိုမီးကို ဝဍဝာနလ အဖြစ် ပြုလုပ်၍ ရွှေခွက်အတွင်း ထည့်ကာ၊ စရஸဝတီ မြစ်၏ မဟာဝမ်း—အနက်ရှိုင်းသို့—အပ်နှံတော်မူ၏။

Verse 197

सा तं गृहीत्वा सुश्रोणी प्रतीच्यभिमुखी ययौ । अंतर्द्धानेन संप्राप्ता पुष्करं सा महानदी

ထိုကို လက်ခံယူ၍ ခါးသွယ်လှသော နတ်သမီးသည် အနောက်ဘက်သို့ မျက်နှာမူကာ ထွက်ခွာလေ၏။ မျက်စိမှ ပျောက်ကွယ်သွားခြင်းဖြင့် ထိုမဟာမြစ်သည် ပုရှ္ကရသို့ ရောက်လေ၏။

Verse 198

मर्यादापर्वते तस्मिन्संभूता विमला सरित् । पुष्करारण्यं विपुलं सुरसिद्धनिषेवितम्

ထို မર્યાદာတောင်မှ သန့်ရှင်းသော “ဝိမလာ” ဟူသော မြစ်ရေ ပေါ်ပေါက်လာ၏။ ထိုနေရာ၌ ပုရှ္ကရ တောအုပ်ကြီး ကျယ်ဝန်းစွာ ရှိ၍ ဒေဝတာများနှင့် စိဒ္ဓ မဟာပုဂ္ဂိုလ်များ လာရောက် ဆည်းကပ်ကြ၏။

Verse 199

पितामहेन यत्रासीद्यज्ञसत्रं निषेवितम् । सिध्यर्थं मुनिमुख्यानामागतासौ महानदी

ပိတာမဟ ဘြဟ္မာသည် တစ်ခါက ယဇ్ఞ-သတ္တရ (ယဇ్ఞပွဲဆက်တိုက်) ကို စီမံကျင်းပ၍ ဆည်းကပ်ခဲ့သည့် ထိုနေရာသို့ မဟာမြစ်သည် ရောက်လာ၏—မုနိအထွဋ်အမြတ်တို့ အလိုရှိသော စိဒ္ဓိကို ရရှိစေရန်။

Verse 200

येषु तत्र कृतो होमः कुंडेष्वासीद्विरिंचिना । तानि सर्वाणि संप्लाव्य तोयेनाप्युद्गता हि सा

ထိုနေရာ၌ ဗိရိဉ္စိ (ဗြဟ္မာ) က ဟိုးမ ပြုလုပ်ခဲ့သော မီးကွန်ဒ်များအားလုံးကို သူမသည် ရေဖြင့် အပြည့်အဝ လွှမ်းမိုး၍ ထိုမှပင် တကယ်တမ်း ပေါ်ထွက်လာ하였다။

Verse 201

तत्र क्षेत्रे महापुण्या पुष्करे सा तथोत्थिता । तेन तत्पूरणं प्रोक्तं वायुना जगदायुषा

ထိုအလွန်ပုဏ္ဏမြတ်သော နယ်မြေ—ပုရှ္ကရ၌—သူမသည် ပုဏ္ဏအပြည့်ဖြင့် ပေါ်ထွက်လာ하였다။ ထို့ကြောင့် လောက၏အသက်ဖြစ်သော ဝါယုက ဤပုရာဏကို ကြေညာဟောပြော하였다။