Adhyaya 11

Verse 1

भीष्म उवाच । कस्मिन्वासरभागे तु श्राद्धी श्राद्धं समाचरेत् । तीर्थेषु केषु वै श्राद्धं कृतं बहुफलं द्विज

ဘီရှ္မက ဆိုသည်— “ရှရဒ္ဓ (śrāddha) ပြုလုပ်ရန် စိတ်ကူးထားသူသည် နေ့၏ မည်သည့်အချိန်ပိုင်းတွင် စည်းကမ်းတကျ ရှရဒ္ဓကို ဆောင်ရွက်သင့်သနည်း။ ထို့ပြင် အို ဒွိဇ (နှစ်ကြိမ်မွေး)၊ မည်သည့် တီရ္ထ (tīrtha) များတွင် ပြုသော ရှရဒ္ဓသည် အကျိုးပွားများစွာ ရရှိစေသနည်း?”

Verse 2

पुलस्त्य उवाच । तीर्थं तु पुष्करं नाम यत्तु श्रेष्ठतमं स्मृतम् । सर्वेषां द्विजमुख्यानां मनोरथमिव स्थितम्

ပုလஸ္တျက ဆိုသည်— “ပုရှ္ကရ (Puṣkara) ဟူသော တီရ္ထတစ်ခု ရှိ၏။ ၎င်းကို တီရ္ထတို့အနက် အမြတ်ဆုံးဟု မှတ်ယူကြသည်—ဒွိဇအထက်မြတ်တို့၏ စိတ်ကူးဆန္ဒကဲ့သို့ တည်မြဲစွာ ရှိနေသည်။”

Verse 3

तत्र दत्तं हुतं जप्तमनन्तं भवति ध्रुवम् । पितॄणां वल्लभं नित्यमृषीणां परमं मतम्

ထိုနေရာ၌ ပေးကမ်းသော ဒါန၊ မီးပူဇော် (ဟုတ) အဖြစ် အဂ္နိထဲသို့ ဆက်ကပ်သော အဟုတိ၊ သို့မဟုတ် ဇပ (japa) ရွတ်ဆိုခြင်းတို့သည် မဆုံးနိုင်သော အကျိုးဖြစ်လာသည်ဟု အမှန်တကယ် သေချာသည်။ ၎င်းသည် ပိတೃ (pitṛ) များအတွက် အမြဲချစ်ခင်ရာဖြစ်ပြီး ရှိ (ṛṣi) များ၏ အမြင့်ဆုံး အယူအဆတော်ဖြစ်သည်။

Verse 4

नंदाथ ललिता तद्वत्तीर्थं मायापुरी शुभा । तथा मित्रपदं राजंस्ततः केदारमुत्तमम्

ထို့နောက် နန္ဒာ နှင့် လလိတာ; ထိုနည်းတူ တီရ္ထကူးကန့် (ford) သည်လည်း ရှိ၏။ ကောင်းမြတ်သော မာယာပူရီ; အို မင်းကြီး၊ မိတ္တရပဒ; ထို့နောက် အထူးမြတ်သော ကေဒါရ (Kedāra) ဖြစ်သည်။

Verse 5

गंगासागरमित्याहुः सर्वतीर्थमयं शुभम् । तीर्थं ब्रह्मसरस्तद्वच्छतद्रुसलिलं शुभम्

ဂင်္ဂါသာဂရ (Gaṅgāsāgara) သည် မင်္ဂလာရှိ၍ တီရ္ထအားလုံး၏ ကုသိုလ်ကို ကိုယ်တွင်း၌ စုစည်းထားသည်ဟု ဆိုကြသည်။ ထိုနည်းတူ ဘြဟ္မ-ဆရသ် (Brahma-saras) သည် သန့်ရှင်းသော တီရ္ထဖြစ်ပြီး၊ သတဒြု (Śatadru) မြစ်၏ မင်္ဂလာရေများလည်း ပဝါနသည်။

Verse 6

तीर्थं तु नैमिषं नाम सर्वतीर्थफलप्रदम् । गंगोद्भेदस्तु गोमत्यां यत्रोद्भूतः सनातनः

တီရ္ထသန့်ရှင်းရာ “နိမိဿ” ဟူသောနေရာတစ်ခုရှိ၍ တီရ္ထအားလုံး၏ အကျိုးဖလကို ပေးတတ်သည်။ ထိုနေရာ၌ ဂိုမတီမြစ်တွင် ဂင်္ဂါ၏ အနန္တထာဝရ ပေါ်ထွန်းခြင်း ထင်ရှားသည်။

Verse 7

तथा यज्ञवराहस्तु देवदेवश्च शूलधृक् । यत्र तत्कांचनं दानमष्टादशभुजो हरः

ထိုနေရာ၌ ယဇ္ဉ-ဝရာဟာကိုလည်း ပူဇော်ကြပြီး၊ တြိရှူလကိုင်ဆောင်သော ဒေဝဒေဝ မဟာဒေဝကိုလည်း ရှိခိုးကြသည်။ ထိုနေရာ၌ ရွှေဒါနသည် ထင်ရှားကာ လက်တစ်ဆယ့်ရှစ်ပါးရှိသော ဟရ ဘုရား တည်ရှိရာဖြစ်သည်။

Verse 8

नेमिस्तु धर्मचक्रस्य शीर्णा यत्राभवत्पुरा । तदेतन्नैमिशारण्यं सर्वतीर्थनिषेवितम्

ဤသည်မှာ နိမိဿာရဏ္ယ တောတန်းဖြစ်၍ ရှေးကာလ၌ ဓမ္မစက္ကရ၏ နေမိ (အနားစွန်း) ပျက်စီး၍ စုတ်ယုတ်ခဲ့ရာနေရာဖြစ်သည်။ ဤတောသည် တီရ္ထအားလုံးက လာရောက်စေဝနာကြသည်။

Verse 9

देवदेवस्य तत्रापि वराहस्य च दर्शनम् । यः प्रयाति स पूतात्मा नारायणपुरं व्रजेत्

ထိုနေရာ၌ ဒေဝဒေဝ၏ ဒർശနကိုလည်း ရရှိပြီး ဝရာဟာ၏ ဒർശနကိုလည်း ရရှိသည်။ ထိုနေရာသို့ သွားရောက်ပြီး ပြန်လည်ထွက်ခွာသူသည် စိတ်ဝိညာဉ်သန့်စင်ကာ နာရာယဏ၏ မြို့တော် (နာရာယဏပုရ) သို့ ရောက်သည်။

Verse 10

कोकामुखं परं तीर्थमिन्द्रमार्गोपि लक्ष्यते । अथापि पितृतीर्थं तु ब्रह्मणोव्यक्तजन्मनः

ကိုကာမုခသည် အထွတ်အမြတ် တီရ္ထဖြစ်ပြီး ထိုနေရာ၌ အိန္ဒြမဂ္ဂ (အိန္ဒြ၏ လမ်းကြောင်း) ကိုလည်း မြင်ရသည်။ ထိုနေရာ၌ မပေါ်လွင်သော မွေးဖွားခြင်းရှိသည့် ဘြဟ္မာ၏ ပိတೃ-တီရ္ထလည်း ရှိသည်။

Verse 11

पुष्करारण्यसंस्थोसौ यत्र देवः पितामहः । विरिंचिदर्शनं श्रेष्ठमपवर्गफलप्रदम्

သူသည် ပုရှ္ကရ တောအုပ်၌ တည်ရှိနေပြီး၊ ထိုနေရာတွင် ဒေဝ ပိတామဟ ဘြဟ္မာ နေထိုင်တော်မူသည်။ ဝိရိဉ္စိ (ဘြဟ္မာ) ကို ဒർശန ရခြင်းသည် အမြင့်မြတ်ဆုံးဖြစ်၍ မောက္ခ လွတ်မြောက်ခြင်း၏ အကျိုးကို ပေးတော်မူသည်။

Verse 12

कृतं नाम महापुण्यं सर्वपापनिषूदनम् । यत्राद्यो नारसिंहस्तु स्वयमेव जनार्दनः

ကృత ဟူသော နာမရှိသည့် နေရာတစ်ခုရှိသည်—အလွန်မဟာပုဏ္ဏိယ ဖြစ်၍ အပြစ်အားလုံးကို ဖျက်ဆီးတတ်သည်။ ထိုနေရာ၌ အာဒိ နရစിംဟသည် အခြားမဟုတ်ဘဲ ဂနာရ္ဒန (ဝိෂ္ဏု) ကိုယ်တော်တိုင် ဖြစ်တော်မူသည်။

Verse 13

तीर्थमिक्षुमतीनाम पितॄणां च शुभावहा । तुष्यन्ति पितरो नित्यं गंगायमुनसंगमे

အိက္ရှုမတီ ဟူသော တီရ္ထတစ်ခုရှိပြီး ပိတೃ (ဘိုးဘွား) များအတွက် မင်္ဂလာဖြစ်စေသည်။ ဂင်္ဂါနှင့် ယမုနာ ဆုံရာ၌ ပိတೃတို့သည် အမြဲတမ်း တೃप्तနှစ်သက်ကြသည်။

Verse 14

कुरुक्षेत्रं महापुण्यं यत्र मार्गोपि लक्ष्यते । अद्यापि पितृतीर्थं तु सर्वकामफलप्रदम्

ကူရုက္ရှေတ္တရသည် မဟာပုဏ္ဏိယ အလွန်ကြီးမားသော နေရာဖြစ်၍ ထိုနေရာသို့ သွားရာလမ်းတောင် ထင်ရှားစွာ သိရှိကြသည်။ ယနေ့တိုင် ထိုနေရာရှိ ပိတೃ-တီရ္ထသည် လိုအင်ဆန္ဒ အားလုံး၏ အကျိုးဖလကို ပေးတော်မူသည်။

Verse 15

नीलकण्ठमिति ख्यातं पितृतीर्थं नराधिप । तथा भद्रसरः पुण्यं सरो मानसमेव च

အို နရာဓိပ (မင်းကြီး)၊ နီလကဏ္ဍ ဟူ၍ ကျော်ကြားသော ပိတೃ-တီရ္ထတစ်ခုရှိသည်။ ထို့အပြင် ဘဒြသရသ ဟူသော ပုဏ္ဏိယ ရေကန်တစ်ကန်နှင့် မာနသ ရေကန်လည်း ရှိသည်။

Verse 16

मंदाकिनी तथाऽच्छोदा विपाशा च सरस्वती । सर्वमित्रपदं तद्वद्वैद्यनाथं महाफलम्

မန္ဒာကိနီ၊ ထို့အတူ အစ္ဆိုးဒါ၊ ဝိပါရှာ နှင့် စရஸဝတီ; ထို့ပြင် သန့်ရှင်းသော သာသနာဌာန စರ್ವမိတ္ရပဒ နှင့် ဝೈဒျနာထ—ဤအရာအားလုံးကို ဖူးမြော်ပူဇော်လျှင် မဟာကုသိုလ်ဖလ ရရှိစေသည်။

Verse 17

क्षिप्रा नदी तथा पुण्या तथा कालञ्जरं शुभम् । तीर्थोद्भेदं हरोद्भेदं गर्भभेदं महालयम्

က்ஷိပရာ မြစ်သည်လည်း သန့်ရှင်းမြတ်သော မြစ်ဖြစ်၏; ထို့အတူ မင်္ဂလာရှိသော ကာလဉ္ဇရ တောင်တန်း။ ထို့ပြင် တီရ္ထောဒ္ဘေဒ၊ ဟရောဒ္ဘေဒ၊ ဂರ್ಭဘေဒ နှင့် မဟာလယ—ဤအရာအားလုံးသည် ပူဇော်ဖူးမြော်သင့်သော တီရ္ထသန့်မြတ်ရာများ ဖြစ်သည်။

Verse 18

भद्रेश्वरं विष्णुपदं नर्मदा द्वारमेव च । गयापिंडप्रदानेन समान्याहुर्महर्षयः

မဟာရ္ရှီတို့က ကြေညာသည်မှာ ဘဒ္ရေရှ္ဝရ၊ ဝိရှ္ဏုပဒ နှင့် နရ္မဒါ၏ တံခါးတော်—ဤတို့၏ ကုသိုလ်ဖလသည် ဂယာ၌ ပိဏ္ဍ (ပူဇော်ဆန်လုံး) ပေးလှူခြင်းနှင့် တူညီသည်။

Verse 19

एतानि पितृतीर्थानि सर्वपापहराणि च । स्मरणादपि लोकानां किमु श्राद्धप्रदायिनाम्

ဤပိတೃ-တီရ္ထများသည် အပြစ်အားလုံးကို ဖယ်ရှားပေးသည်။ လူတို့သည် သတိရရုံဖြင့်ပင် သန့်စင်နိုင်လျှင်၊ ထိုနေရာ၌ ရှရာဒ္ဓ (śrāddha) ပူဇော်သူတို့၏ အကျိုးက မည်မျှပိုမိုကြီးမားမည်နည်း။

Verse 20

ओंकारं पितृतीर्थं तु कावेरीकपिलोदकम् । संभेदश्चण्डवेगायां तथैवामरकंटकम्

အုံကာရ (Om̐kāra)၊ ပိတೃ-တီရ္ထ၊ ကာဝေရီနှင့် ကပိလာ၏ သန့်ရှင်းသော ရေတော်; ချဏ္ဍဝေဂာ၌ ဆုံရာ (သံဘေဒ) နှင့် အမရကဏ္ဍက—ဤတို့အားလုံးသည် သန့်မြတ်သော တီရ္ထဌာနများ ဖြစ်သည်။

Verse 21

कुरुक्षेत्राच्चद्विगुणं तस्मिन्स्नानादिकं भवेत् । शुक्लतीर्थं तु विख्यातं तीर्थं सोमेश्वरं परम्

ဤနေရာ၏ ကုသိုလ်သည် ကုရုက္ခေတ္တရထက် နှစ်ဆပို၍ ဖြစ်သည်။ ထိုနေရာ၌ သန့်ရှင်းရေချိုးခြင်းနှင့် အခြားသော သာသနာရေးကర్మများ ပြုလုပ်လျှင် ထိုသို့သော အကျိုးကို ရရှိသည်။ ထိုတီရ္ထသည် “ရှုကလ-တီရ္ထ” ဟု ကျော်ကြားပြီး အမြင့်မြတ်ဆုံး ဘုရားဖူးရာနေရာမှာ “ဆိုမေရှဝရ” ဖြစ်သည်။

Verse 22

सर्वव्याधिहरंपुण्यंफलंकोटिगुणाधिकम् । श्राद्धेदानेतथाहोमेस्वाध्यायेचापिसन्निधौ

ထိုကုသိုလ်သည် သန့်ရှင်းမြင့်မြတ်၍ ရောဂါအားလုံးကို ဖယ်ရှားပေးကာ အကျိုးသည် ကုဋိဂုဏ်ထက်ပို၍ တိုးပွားသည်။ ရှရဒ္ဓ၊ ဒါန၊ ဟိုးမ (မီးပူဇော်) နှင့် စွာဓျာယ (ဝေဒသင်ကြားဖတ်ရှု) ၏ စနစ်နီးကပ်မှုတွင်ပင် ထိုသို့ ဖြစ်သည်။

Verse 23

कायावारोहणं नाम देवदेवस्य शूलिनः । अवतारं रोचमानं ब्राह्मणावसथे शुभे

ထိုနေရာ၌ ဒေဝဒေဝ၊ တြိရှူလကိုင်ဆောင်သော ရှူလင် သီဝ၏ “ကာယာဝရောဟဏ” ဟု ခေါ်သော ပရကတိ (ပေါ်ထွန်းခြင်း) ရှိသည်။ ၎င်းသည် တောက်ပသည့် ဆင်းသက်မှုဖြစ်၍ မင်္ဂလာရှိသော ဗြာဟ္မဏအိမ်တော်၌ ပေါ်ထွန်းခဲ့သည်။

Verse 24

जातं तत्सुमहापुण्यं तथा चर्मण्वती नदी । शूलतापी पयोष्णी च पयोष्णीसंगमस्तथा

ထိုအလွန်မဟာကုသိုလ်ပြည့်ဝသော သန့်ရှင်းဒေသသည် ပေါ်ထွန်းလာခဲ့သည်။ ထို့အပြင် ချာမဏ္ဝတီ မြစ်၊ ရှူလတာပီ နှင့် ပယိုးရှ္ဏီ မြစ်တို့၊ ထို့ပြင် ပယိုးရှ္ဏီ၏ ဆုံချက် (သင်္ဂမ) လည်း ရှိလာသည်။

Verse 25

महौषधी चारणा च नागतीर्थप्रवर्त्तिनी । महावेणा नदी पुण्या महाशालस्तथैव च

မဟာဩသဓီ၊ ချာရဏာ နှင့် နာဂတီရ္ထ-ပရဝတ္တိနီ; ကုသိုလ်ပြည့်ဝသော မဟာဝေဏာ မြစ်; ထို့အတူ မဟာရှာလ လည်း (ဖော်ပြထားသည်)။

Verse 26

गोमती वरुणा तद्वत्तीर्थं हौताशनं परम् । भैरवं भृगुतुंगं च गौरीतीर्थमनुत्तमम्

ဂိုမတီမြစ်၊ ဝရုဏာမြစ်နှင့် ထိုကဲ့သို့ပင် သန့်ရှင်းသော တီရ္ထ (သန့်မြတ်ကူးကန်)၊ အမြင့်မြတ်ဆုံး ဟောတာရှန၊ ဘိုင်ရဝ၊ ဘృဂုတုင်ဂ၊ နှင့် မနှိုင်းယှဉ်နိုင်သော ဂေါရီ-တီရ္ထ။

Verse 27

तीर्थं वैनायकं नाम वस्त्रेश्वरमनुत्तमम् । तथा पापहरं नाम पुण्या वेत्रवती नदी

ဝိုင်နာယက ဟုခေါ်သော တီရ္ထ ရှိပြီး မနှိုင်းယှဉ်နိုင်သော ဝတ်စတြေရှဝရ သန့်မြတ်ဌာနလည်း ရှိသည်။ ထို့အပြင် ပာပဟရ ဟုခေါ်သော တီရ္ထ နှင့် ပုဏ္ဏမြတ် ဝေထ္ရဝတီ မြစ်လည်း ရှိသည်။

Verse 28

महारुद्रं महालिंगं दशार्णा च महानदी । शतरुद्रा शताह्वा च तथा पितृपदं पुरम्

မဟာရုဒြ၊ မဟာလင်္ဂ၊ ဒဿာဏာ—အကြီးမားသော မြစ်လည်းကောင်း; ရှတရုဒြာ၊ ရှတားဟွာ၊ နှင့် ပိတೃပဒ ဟုခေါ်သော မြို့လည်း ရှိသည်။

Verse 29

अंगारवाहिका तद्वन्नदौ द्वौ शोणघर्घरौ । कालिका च नदी पुण्या पितरा च नदी शुभा

ထို့အတူ အင်္ဂါရဝါဟိကာ မြစ် ရှိသည်။ ထို့ပြင် မြစ်နှစ်စင်း—ရှိုးဏ နှင့် ဂဃရ—ရှိသည်။ ကာလိကာ သန့်မြတ်မြစ်လည်းကောင်း၊ ပိတရာ မင်္ဂလာမြစ်လည်းကောင်း ရှိသည်။

Verse 30

एतानि पितृतीर्थानि शस्यंते स्नानदानयोः । श्राद्धमेतेषु यद्दत्तं तदनंतफलं स्मृतम्

ဤတို့သည် ရေချိုးသန့်စင်ခြင်းနှင့် ဒါနပြုခြင်းအတွက် ချီးမွမ်းခံရသော ပိတೃ-တီရ္ထ များဖြစ်သည်။ ဤနေရာများတွင် အပ်နှံသော ရှရဒ္ဓ မည်သည့်အရာမဆို အနန္တ အကျိုးပွားသည်ဟု ဆိုကြသည်။

Verse 31

शतावटा नदी ज्वाला शरद्वी च नदी तथा । द्वारका कृष्णतीर्थं च तथा ह्युदक्सरस्वती

ရှတாவဋာ မြစ်နှင့် ဇွာလာ မြစ်၊ ထို့အတူ ရှရဒွီ မြစ်လည်းရှိ၏။ ထို့ပြင် ဒွာရကာ၊ သီရ္ထ (tīrtha) အဖြစ် သီလဝင်သော သီရိကృష్ణ၏ ပူဇော်ရာနေရာနှင့် ဥဒက္ကဆရသွတီလည်းရှိ၏။

Verse 32

नदी मालवती नाम तथा च गिरिकर्णिका । धूतपापं तथा तीर्थं समुद्रे दक्षिणे तथा

မာလဝတီ ဟုခေါ်သော မြစ်တစ်စင်းရှိပြီး၊ ဂိရိကဏ္ဏိကာ ဟုခေါ်သော မြစ်လည်းရှိ၏။ ထို့အတူ တောင်ဘက်ပင်လယ်ကမ်း၌ ဓူတပာပ ဟုခေါ်သော သီရ္ထအလွန်သန့်ရှင်းရာနေရာရှိ၏။

Verse 33

गोकर्णो गजकर्णश्च तथा चक्रनदी शुभा । श्रीशैलं शाकतीर्थं च नारसिंहमतः परम्

ဂိုကဏ္ဏ၊ ဂဇကဏ္ဏ နှင့် မင်္ဂလာရှိသော စက္ကရနဒီ; ရှရီးရှೈလ၊ ရှာကသီရ္ထ၊ ထို့နောက် ထိုအရာများအလွန်၌ နရစിംဟ၏ ဓာမ်—ဤတို့သည် ပူဇော်ထိုက်သော သန့်ရှင်းရာနေရာများဖြစ်၏။

Verse 34

महेंद्रं च तथा पुण्या पुण्या चापि महानदी । एतेष्वपि सदा श्राद्धमनंतफलदं स्मृतम्

ထို့အတူ မဟേന്ദ്ര၌၊ ပုဏ္ယာ၌၊ နှင့် ပုဏ္ယာ ဟုခေါ်သော မြစ်ကြီး၏ ကမ်းပါး၌—ဤနေရာများတွင် အမြဲတမ်း ရှရာဒ္ဓ (śrāddha) ပြုလုပ်ခြင်းသည် အဆုံးမရှိသော အကျိုးကို ပေးသည်ဟု မှတ်သားထားသည်။

Verse 35

दर्शनादपि पुण्यानि सद्यः पापहराणि वै । तुंगभद्रा नदी पुण्या तथा चक्ररथीति च

မြင်တွေ့ရုံသာဖြင့်ပင် ကုသိုလ်ဖြစ်စေပြီး၊ အမှန်တကယ် ပာပကို ချက်ချင်း ဖယ်ရှားပေးသည်။ တုင်္ဂဘဒ္ရာ မြစ်သည် သန့်ရှင်းမြတ်စွာရှိပြီး၊ စက္ကရသီ ဟုခေါ်သော သီရ္ထလည်း ထိုနည်းတူဖြစ်၏။

Verse 36

भीमेश्वरं कृष्णवेणा कावेरी चांजना नदी । नदी गोदावरी पुण्या त्रिसंध्या पूर्णमुत्तमम्

ဘီမေရှွရ၊ ကృష్ణဝေဏာနှင့် ကာဝေရီ မြစ်များ၊ အဉ္ဇနာ မြစ်နှင့် သန့်ရှင်းသော ဂోదာဝရီ—ဤအရာအားလုံးသည် တြိသန္ဓျာနှင့်အတူ အထွတ်အထိပ် ပြည့်စုံသော တီရ္ထများ ဖြစ်သည်။

Verse 37

तीर्थं त्रैयंबकं नाम सर्वतीर्थनमस्कृतम् । यत्रास्ते भगवान्भीमः स्वयमेव त्रिलोचनः

Traiyambaka ဟူသော တီရ္ထတစ်ခု ရှိပြီး တီရ္ထအားလုံးက နမස්ကာရပြုသော အထွတ်အမြတ်ဖြစ်သည်။ ထိုနေရာ၌ ဘဂဝန် ဘီမ—သုံးမျက်စိရှင် တြိလိုചന—ကိုယ်တိုင် တည်ရှိတော်မူသည်။

Verse 38

श्राद्धमेतेषु सर्वेषु दत्तं कोटिगुणं भवेत् । स्मरणादपि पापानि व्रजंति शतधा नृप

အို မင်းကြီး၊ ဤတီရ္ထများအားလုံးတွင် ဆက်ကပ်သော ရှရာဒ္ဓ (śrāddha) သည် ကိုဋိဂုဏ် အကျိုးဖြစ်တတ်သည်။ ထိုတို့ကို သတိရရုံဖြင့်ပင် အပြစ်များသည် ရာဂုဏ်ဖြင့် လျော့ပါးပျောက်ကွယ်သည်။

Verse 39

श्रीपर्णा च नदी पुण्या व्यासतीर्थमनुत्तमम् । तथा मत्स्यनदी कारा शिवधारा तथैव च

ထို့ပြင် သန့်ရှင်းသော သရီပရ္ဏာ မြစ်၊ မနှိုင်းယှဉ်နိုင်သော ဗျာသ-တီရ္ထ၊ ထို့အတူ မတ္စျ မြစ်၊ ကာရာ နှင့် သီဝဓာရာ တို့လည်း ရှိသည်။

Verse 40

भवतीर्थं च विख्यातं पुण्यतीर्थं च शाश्वतम् । पुण्यं रामेश्वरं तद्वद्वेणापुरमलंपुरम्

ဘဝတီရ္ထသည် ကျော်ကြားပြီး အမြဲတမ်း သန့်ရှင်းသော တီရ္ထဖြစ်သည်။ ထို့အတူ ပုဏ္ဏယဖြစ်စေသော ရာမေရှွရ၊ နှင့် ဝေဏာပုရ၊ မလံပုရ တို့လည်း ပုဏ္ဏယမြောက်ရာ နေရာများ ဖြစ်သည်။

Verse 41

अंगारकं च विख्यातमात्मदर्शमलंबुषम् । वत्सव्रातेश्वरं तद्वत्तथागोकामुखं परम्

ထို့အပြင် နာမည်ကျော် အင်္ဂါရက၊ အာတ္မ-ဒർശ တီရ္ထ၊ အလမ္ဗုရှာ၊ ထို့တူ ဝတ္စဝြာဋေဣශ්ဝရ၊ ထို့အတူ အမြင့်မြတ်သော ဂိုကာမုခ တီရ္ထလည်း ရှိသည်။

Verse 42

गोवर्द्धनं हरिश्चंद्रं पुरश्चन्द्रं पृथूदकम् । सहस्राक्षं हिरण्याक्षं तथा च कदलीनदी

ဂိုဝර්ဓန၊ ဟရိශ්ချန္ဒရ၊ ပုရශ්ချန္ဒရ၊ ပృထူဒက; သဟသ္ရာက္ษ၊ ဟိရဏ္ယာက္ษ—ထို့အပြင် ကဒာလီ မြစ်လည်း (ဖော်ပြသည်)။

Verse 43

नामधेयानि च तथा तथा सौमित्रिसंगतम् । इंद्रनीलं महानादं तथा च प्रियमेलकम्

ထို့အတူ အမည်များကိုလည်း ဖော်ပြသည်—ဆောမိတ္တရိသင်္ဂတ၊ အိန္ဒြနီလ၊ မဟာနာဒ၊ ထို့ပြင် ပရိယမေလက။

Verse 44

एतान्यपि सदा श्राद्धे प्रशस्तान्यधिकानि च । एतेषु सर्वदेवानां सांनिध्यं पठ्यते यतः

ဤအရာများသည်လည်း ရှရာဒ္ဓ ကర్మ၌ အမြဲတမ်း ချီးမွမ်းခံရပြီး—အထူးသဖြင့် ပိုမိုချီးကျူးခံရသည်—အကြောင်းမှာ ဤတို့၌ နတ်အားလုံး၏ စာန္နိဓ္ဓိ (အနီးကပ်တည်ရှိမှု) ရရှိသည်ဟု သင်ကြားထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

Verse 45

दानमेतेषु सर्वेषु भवेत्कोटिशताधिकम् । बाहुदा च नदी पुण्या तथा सिद्धवटं शुभम्

ဤအရာအားလုံး၌ ပြုသော ဒါနသည် ကိုဋိတစ်ရာထက်ပင် ပိုမိုသော ကုသိုလ်ဖြစ်စေသည်။ ထို့အတူ ဘာဟုဒါ မြစ်သည် ပုဏ္ဏမြစ်ဖြစ်၍၊ မင်္ဂလာရှိသော စိဒ္ဓဝဋလည်း ထင်ရှားသည်။

Verse 46

तीर्थं पाशुपतं चैव नदी पर्यटिका तथा । श्राद्धमेतेषु सर्वेषु दत्तं कोटिशतोत्तरम्

ပာရှုပတ တီရ္ထ၌လည်းကောင်း၊ ပရျဋိကာ ဟူသော မြစ်ကမ်း၌လည်းကောင်း—ဤနေရာတို့အားလုံးတွင် ပြုသော śrāddha ပူဇော်မှုသည် ရာကုဋိထက်လွန်သော ကုသိုလ်ဖလကို ပေး၏။

Verse 47

तथैव पंचतीर्थं च यत्र गोदावरी नदी । युता लिंगसहस्रेण सव्येतर जलावहा

ထို့အတူ ပဉ္စတီရ္ထ သန့်ရှင်းရာရှိ၍၊ ထိုနေရာ၌ ဂోదာဝရီ မြစ်သည် စီးဆင်းသည်—လိင်္ဂ တစ်ထောင်နှင့်အတူ—ဘယ်ညာ နှစ်ဖက်ကမ်းတလျှောက် ရေကို သယ်ဆောင်စီးဆင်း၏။

Verse 48

जामदग्न्यस्य तत्तीर्थं मोदायतनमुत्तमम् । प्रतीकस्य भयात्सिद्धा यत्र गोदावरी नदी

ဂျာမဒဂ္နျ၏ ထိုတီရ္ထသည် မောဒာယတန ဟူသော အထူးမြတ်သော ဘုရားကျောင်းဖြစ်၏; ထိုနေရာ၌ ဂోదာဝရီ မြစ် စီးဆင်း၍၊ ပရတီက ကို ကြောက်ရွံ့ခြင်းကြောင့် စိဒ္ဓိပေးသော သန့်ရှင်းရာ ဖြစ်လာ၏။

Verse 49

तीर्थं तद्धव्यकव्यानामप्सरोगणसंयुतम् । श्राद्धाग्नि दानकार्यं च तत्र कोटिशताधिकम्

ထိုတီရ္ထသည် အပ္ဆရာအစုအဝေးတို့နှင့် အတူတကွ တင့်တယ်လှ၏။ ဒေဝတားနှင့် ပိတೃတို့အတွက် ဟဗျ-ကဗျ ပူဇော်အပ်နှံရာတွင် အထူးအာနုဘော်ရှိသည်။ ထိုနေရာ၌ śrāddha ပြုခြင်း၊ ပူဇော်မီးကို ထိန်းသိမ်းခြင်းနှင့် ဒါနပေးခြင်း၏ ကုသိုလ်သည် ရာကုဋိထက်ပို၍ တိုးပွား၏။

Verse 50

तथा सहस्रलिंगं च राघवेश्वरमुत्तमम् । सेन्द्रकाला नदी पुण्या तत्र शक्रो गतः पुरा

ထို့အတူ သဟသ္ရလိင်္ဂ နှင့် ရာဃဝေရှွရ အထူးမြတ်သော ဘုရားကျောင်းရှိ၏။ ထိုနေရာ၌ စင်ဒြကာလာ ဟူသော သန့်ရှင်းမြစ် စီးဆင်းပြီး၊ ရှေးကာလ၌ ရှကရ (အိန္ဒြ) လည်း ထိုသို့ သွားခဲ့ဖူး၏။

Verse 51

निहत्य नमुचिं मित्रं तपसा स्वर्गमाप्तवान् । तत्र दत्तं नरैः श्राद्धमनंतफलदं भवेत्

မိတ်ဆွေ နမုချိကို သတ်နှိမ်ပြီးနောက် သူသည် တပဿာ၏ အာနုဘော်ဖြင့် ကောင်းကင်ဘုံသို့ ရောက်하였다။ ထိုနေရာ၌ လူတို့က ဆောင်ရွက်သော ရှရဒ္ဓ (śrāddha) ပူဇော်မှုသည် အဆုံးမရှိသော အကျိုးဖလကို ပေးသည်ဟု ဆိုကြသည်။

Verse 52

पुष्करं नाम वै तीर्थं शालग्रामं तथैव च । शोणपातश्च विख्यातो यत्र वैश्वानराशयः

ထိုနေရာ၌ ပုෂ్కရ (Puṣkara) ဟုခေါ်သော တီရ္ထရှိပြီး၊ ထို့အတူ ရှာလဂြာမ (Śālagrāma) လည်း ရှိသည်။ ထို့ပြင် ရှိုဏပာတ (Śoṇapāta) သည်လည်း ထင်ရှား၍ ဝိုင်ရှ္ဝာနရ (Vaiśvānara) ၏ အာရှယ (နေရာ/သိုလှောင်ရာ) ရှိရာ ဖြစ်သည်။

Verse 53

तीर्थं सारस्वतं चैव स्वामितीर्थं तथैव च । मलंदरा नदी पुण्या कौशिकी चंद्रका तथा

ထို့အပြင် စာရသ္ဝတ တီရ္ထ (Sārasvata Tīrtha) နှင့် စွာမိတီရ္ထ (Svāmitīrtha) လည်းရှိသည်။ ပုဏ္ဏမြတ်သော မလန္ဒရာ (Malaṃdarā) မြစ်နှင့် ကೌရှိကီ (Kauśikī)၊ စန္ဒြကာ (Caṃdrakā) တို့လည်း ပါဝင်သည်။

Verse 54

विदर्भा चाथ वेगा च पयोष्णी प्राङ्मुखा परा । कावेरी चोत्तरांगा च तथा जालंधरो गिरिः

ထို့အပြင် ဝိဒರ್ಭာ (Vidarbhā)၊ ဝေဂါ (Vegā)၊ ပယောෂ္ဏီ (Payoṣṇī) နှင့် အထူးမြတ်သော ပရాంగ္မုခာ (Prāṅmukhā) ရှိသည်။ ကာဝေရီ (Kāverī)၊ ဥတ္တရာင်္ဂာ (Uttarāṅgā) နှင့် ဇာလန္ဓရ (Jālaṃdhara) တောင်လည်း ရှိသည်။

Verse 55

एतेषु श्राद्धतीर्थेषु श्राद्धमानंत्यमश्नुते । लोहदंडं तथा तीर्थं चित्रकूटस्तथैव च

ဤ ရှရဒ္ဓ-တီရ္ထ များတွင် ရှရဒ္ဓ ပြုလုပ်လျှင် အဆုံးမရှိသော ပုဏ္ဏကို ရရှိသည်။ ထို့အတူ လောဟဒဏ္ဍ (Lohadaṇḍa) ဟုခေါ်သော တီရ္ထနှင့် စိတ္ရကူဋ (Citrakūṭa) လည်း ရှိသည်။

Verse 56

दिव्यं सर्वत्र गंगायास्तथा नद्यास्तटं शुभम् । कुब्जाम्रकं तथा तीर्थमुर्वशीपुलिनं तथा

ဂင်္ဂါမြစ်တစ်လျှောက် နေရာတိုင်းသည် ဒိဗ္ဗသဘောဖြစ်၏။ ထိုနည်းတူ မြစ်ကမ်းအလှူမင်္ဂလာသော တောင်တန်းကမ်းပါးလည်း သန့်ရှင်း၏။ ကုဗ္ဇာမရက တီရ္ထနှင့် ဥရဝသီ-ပုလိန ဟုခေါ်သော သဲကမ်းလည်း ပဝါနဖြစ်၏။

Verse 57

संसारमोचनं तीर्थं तथैव ऋणमोचनम् । एतेषु पितृतीर्थेषु श्राद्धमानंत्यमश्नुते

လောကဘంధမှ လွတ်မြောက်စေသော သံသာရ-မောစန တီရ္ထရှိ၏၊ ထိုနည်းတူ အကြွေးကံမှ လွတ်စေသော ရဏ-မောစန တီရ္ထလည်းရှိ၏။ ဤပိတೃ-တီရ္ထတို့၌ ရှရဒ္ဓ (śrāddha) ပြုသူသည် အဆုံးမရှိသော ပုဏ္ဏဖလကို ရရှိ၏။

Verse 58

अट्टहासं तथा तीर्थं गौतमेश्वरमेव च । तथा वसिष्ठतीर्थं च भारतं च ततः परम्

အဋ္ဌဟာသ ဟုခေါ်သော တီရ္ထနှင့် ဂေါတမေရှွရ ကိုလည်း ဆို၏။ ထိုနည်းတူ ဝသိဋ္ဌ-တီရ္ထ၊ ထို့နောက် ဘာရတ (အိန္ဒိယ ပဝါနမြေ) ကိုလည်း ဖော်ပြ၏။

Verse 59

ब्रह्मावर्तं कुशावर्तं हंसतीर्थं तथैव च । पिंडारकं च विख्यातं शंखोद्धारं तथैव च

ဗြဟ္မာဝရတ၊ ကုရှာဝရတ နှင့် ဟံသ-တီရ္ထ; ထိုနည်းတူ နာမည်ကြီး ပိဏ္ဍာရက နှင့် ရှင်ခေါဒ္ဓာရ လည်းရှိ၏—ဤတို့သည် ပဝါနသန့်ရှင်းသော သာသနာ့နေရာများဖြစ်၏။

Verse 60

भांडेश्वरं बिल्वकं च नीलपर्वतमेव च । तथा च बदरीतीर्थं सर्वतीर्थेश्वरेश्वरम्

ထို့ပြင် ဘာဏ္ဍေရှွရ၊ ဘိလ္ဝက နှင့် နီလပရဝတ ကိုလည်း ဆို၏။ ထိုနည်းတူ ဘဒရီ-တီရ္ထသည် အမြင့်မြတ်ဆုံးဖြစ်၍ တီရ္ထအရှင်တို့၏ အရှင်တော်ကြီး ဖြစ်၏။

Verse 61

वसुधाराह्वयं तीर्थं रामतीर्थं तथैव च । जयंती विजया चैव शुक्लतीर्थं तथैव च

ဝသုဓာရာ ဟူသော တီရ္ထ၊ ထို့အတူ ရာမ-တီရ္ထလည်းရှိ၏။ ထို့ပြင် ဇယန္တီ၊ ဝိဇယာ နှင့် ရှုကလ-တီရ္ထတို့လည်းရှိ၏။

Verse 62

एषु श्राद्धप्रदातारः प्रयांति परमं पदम् । तीर्थं मातृगृहं नाम करवीरपुरं तथा

ဤနေရာများတွင် ရှရာဒ္ဓ (śrāddha) ကို ပူဇော်လှူဒါန်းသူတို့သည် အမြင့်မြတ်ဆုံး အခြေအနေသို့ ရောက်ကြ၏။ ထိုအတွင်း မာတೃဂೃಹ ဟူသော တီရ္ထနှင့် ကရဝီရပုရ လည်း ပါဝင်၏။

Verse 63

सप्तगोदावरीनाम सर्वतीर्थेश्वरेश्वरम् । तत्र श्राद्धं प्रदातव्यमनंतफलमीप्सुभिः

သပ္တဂోదာဝရီ ဟူသော သန့်ရှင်းရာဌာနသည် တီရ္ထအပေါင်းတို့အနက် အမြင့်မြတ်ဆုံး အရှင်ဟု ချီးမြှောက်ခံရ၏။ အနန္တအကျိုးကို လိုလားသူတို့သည် ထိုနေရာ၌ ရှရာဒ္ဓ ပြုလုပ်သင့်၏။

Verse 64

कीकटेषु गया पुण्या पुण्यं राजगृहं वनम् । च्यवनस्याश्रमं पुण्यं नदी पुण्या पुनःपुना

ကီကဋဒေသ၌ ဂယာသည် ပုဏ္ဏမြတ်၏။ ရာဇဂೃಹ၏ တောလည်း ပုဏ္ဏမြတ်၏။ ချျဝန၏ အာရှရမလည်း ပုဏ္ဏမြတ်၏၊ ထိုမြစ်လည်း ထပ်ခါထပ်ခါ ပုဏ္ဏမြတ်၏။

Verse 65

विषयाराधनं पुण्यं नदी या तु पुनःपुना । यत्र गाथा विचरति ब्रह्मणा परिकीर्तिता

ထိုမြစ်သည် ကောင်းချီးမင်္ဂလာရှိ၏၊ ထပ်ခါထပ်ခါ ကောင်းချီးမင်္ဂလာရှိ၏။ ၎င်းကို အာရာဓနာပြုခြင်းက ပုဏ္ဏကို ပေး၏—ဗြဟ္မာက ချီးမြှောက်ကြေညာထားသော သန့်ရှင်းဂါထာ လှည့်လည်နေရာဖြစ်၏။

Verse 66

एष्टव्या बहवः पुत्रा यद्येकोपि गयां व्रजेत् । यजेत वाश्वमेधेन नीलं वा वृषमुत्सृजेत्

သားများစွာကို ဆန္ဒပြုသင့်သည်—သူတို့ထဲမှ တစ်ယောက်တည်းပင် ဂယာသို့ သွား၍ ပိတೃကర్మ (ဘိုးဘွားပူဇော်ပွဲ) ပြုနိုင်လျှင် ကုသိုလ်ကြီးသည်။ မဟုတ်လျှင် အශ්ဝမေဓ ယဇ္ဉ ကို ဆောင်ရွက်သော်လည်းကောင်း၊ အပြာမဲရောင် နွားထီးကို သာသနာတန်ခိုးရှိသော ဒါနအဖြစ် လွှတ်ပေးသော်လည်းကောင်း ဖြစ်သည်။

Verse 67

एषा गाथा विचरति तीर्थेष्वायतनेषु च । सर्वे मनुष्या राजेंद्र कीर्त्तयंतः समागताः

အို မင်းကြီးရေ၊ ဤပုဏ္ဏကဗျာ (ဂါထာ) သည် တီရ္ထများနှင့် သန့်ရှင်းသော ဘုရားဌာနများအတွင်း လှည့်လည်ပျံ့နှံ့နေသည်။ လူအပေါင်းတို့သည် စုဝေးကာ ကီရတန်အဖြစ် သီဆိုချီးမွမ်းကြသည်။

Verse 68

किमस्माकं कुले कश्चिद्गयां यास्यति यः सुतः । प्रीणयिष्यति तान्गत्वा सप्तपूर्वांस्तथापरान्

ကျွန်ုပ်တို့၏ မျိုးရိုးအတွင်း ဂယာသို့ သွားမည့် သားတစ်ယောက် ရှိပါမည်လား။ ထိုနေရာသို့ ရောက်သွားပြီးနောက်၊ အရင်ဆုံး ဘိုးဘွား ၇ ဆက်နှင့် နောက်ပိုင်းဘိုးဘွားများကိုပါ တృပ్తစေမည်။

Verse 69

मातामहानामप्येवं श्रुतिरेषा चिरंतनी । गंगायामस्थिनिचयं गत्वा क्षेप्स्यति यः सुतः

ဤသို့ပင် မိခင်ဘက် အဘိုးအိုများအတွက်လည်း ရှေးဟောင်းအစဉ်အလာတစ်ရပ် ရှိသည်။ ဂင်္ဂါမြစ်သို့ သွား၍ အရိုးအကျန်/အမှုန့်အကျန်များကို ထိုရေထဲသို့ စွန့်လွှတ်ပေးသော သားသည် ကုသိုလ်ကောင်းကို ပြည့်စုံစေသည်။

Verse 70

तिलैः सप्ताष्टभिर्वापि दास्यते च जलांजलिम् । अरण्यत्रितये वापि पिंडदानं करिष्यति

နှမ်းစေ့ ၇ စေ့ သို့မဟုတ် ၈ စေ့ ရောစပ်၍ ရေတစ်လက်မောင်း (jalāñjali) ကို ပူဇော်သင့်သည်။ ထို့ပြင် သုံးပါးသော တောဒေသ (araṇya-traya) တွင်လည်း ပိဏ္ဍဒါန—ထမင်းလုံးပူဇော်ခြင်း—ကို ပြုလုပ်သင့်သည်။

Verse 71

प्रथमं पुष्करारण्ये नैमिषे तदनंतरं । धर्मारण्यं पुनः प्राप्य श्राद्धं भक्त्या प्रदास्यति

ပထမဦးစွာ ပုရှ္ကရတောအုပ်၌၊ ထို့နောက် နိုင်မိရှ၌; ထပ်မံ၍ ဓမ္မာရဏ္ယသို့ ရောက်လျှင် ဘက္တိဖြင့် ရှရဒ္ဓကို ပူဇော်တင်မည်။

Verse 72

गयायां धर्मपृष्ठे वा सरसि ब्रह्मणस्तथा । गयाशीर्षवटे चैव पितॄणां दत्तमक्षयम्

ဂယာ၌—ဓမ္မပೃષ્ઠ၌ဖြစ်စေ၊ ဗြဟ္မာ၏ ရေကန်၌ဖြစ်စေ၊ ထို့ပြင် ဂယာရှီရ္ଷရှိ ဗန်ညန်ပင်အောက်၌ဖြစ်စေ—ပိတೃတို့အား ပူဇော်သမျှသည် အက္ခယ၊ မပျက်မယွင်း ဖြစ်သည်။

Verse 73

व्रजन्कृत्वा निवापं यस्त्वध्वानं परिसर्पति । नरकस्थान्पितॄन्सोपि स्वर्गं नयति सत्वरं

ခရီးသွားစဉ် လမ်းခရီးပေါ်တွင် နိဝာပ (အနုသ္မရဏ ပူဇော်အပ်နှံခြင်း) ကို ပြုလုပ်ပြီး ဆက်လက်လျှောက်လှမ်းသူသည်၊ နရက၌ရှိသော ပိတೃတို့ကိုပင် လျင်မြန်စွာ ဆွರ್ಗသို့ ပို့ဆောင်နိုင်သည်။

Verse 74

कुले तस्य न राजेंद्र प्रेतो भवति कश्चन । प्रेतत्वं मोक्षभावं च पिंडदानाच्च गच्छति

အို မင်းကြီး၊ သူ၏ မျိုးရိုးအတွင်း မည်သူမျှ ပရေတ (မငြိမ်မသက် ဝိညာဉ်) မဖြစ်ကြ။ ပိဏ္ဍဒါန ပူဇော်ခြင်းကြောင့် ပရေတဖြစ်မှုမှ လွတ်ကင်း၍ မောက္ခသို့ ဦးတည်သော အခြေအနေကို ရရှိသည်။

Verse 75

एको मुनिस्ताम्रकराग्रहस्तो ह्याम्रेषु मूले सलिलं ददाति । आम्राश्च सिक्ताः पितरश्च तृप्ता एका क्रिया द्व्यर्थकरी प्रसिद्धा

မုနိတစ်ပါးသည် လက်ထဲတွင် ကြေးနီအိုးကို ကိုင်၍ သရက်ပင်၏ အမြစ်၌ ရေကို လောင်းပူဇော်သည်။ သရက်ပင်တို့ ရေစိုစွတ်ပြီး ပိတೃတို့လည်း တೃप्तကြ—လုပ်ရပ်တစ်ခုက အကျိုးနှစ်ပါးကို ပြည့်စုံစေသည်ဟု ထင်ရှားသည်။

Verse 76

गयायां पिण्डदानस्य नान्यद्दानं विशिष्यते । एकेन पिंडदानेन तृप्तास्ते मोक्षगामिनः

ဂယာ၌ ပိဏ္ဍဒါန (piṇḍa) ပူဇော်ခြင်းထက် မြတ်သော ဒါနမရှိ။ ပိဏ္ဍတစ်လုံးပူဇော်ရုံဖြင့် ပိတೃတို့ စိတ်ကျေနပ်၍ မောက္ခသို့ သွားရာလမ်းကို ရောက်ကြသည်။

Verse 77

धान्यप्रदानं प्रवरं वदंति वसुप्रदानं च तथामुनींद्राः । गया सुतीर्थेषु नरैः प्रदत्तं तद्धर्महेतुं प्रवरं वदंति

မုနိအရှင်များက စပါးနှံဒါနကို အထူးမြတ်တယ်ဟု ဆိုကြပြီး ဥစ္စာဒါနကိုလည်း ထိုနည်းတူ ဆိုကြသည်။ သို့သော် ဂယာနှင့် သုတီရ္ထများ၌ လူတို့ ပူဇော်လှူဒါန်းသမျှသည် ဓမ္မပုဏ္ဏ၏ အမြင့်ဆုံးအကြောင်းရင်းဟု ကြေညာကြသည်။

Verse 78

सर्वात्मना सुरुचिना महाचल महानदी । ये तु पश्यंति तां गत्वा मानसे दक्षिणोत्तरे

ကိုယ်စိတ်အလုံးစုံနှင့် သန့်ရှင်းသော ပီတိဖြင့် မာနသရောဝရသို့ သွားကာ ၎င်း၏ တောင်ဘက်နှင့် မြောက်ဘက်တွင်ရှိသော မဟာတောင်နှင့် မဟာမြစ်ကို မြင်တွေ့သူတို့သည် ကောင်းချီးမင်္ဂလာရကြသည်။

Verse 79

प्रणम्य द्विजमुख्येभ्यः प्राप्तं तैर्जन्मनः फलं । यद्यदिच्छति वै मर्त्यस्तत्तदाप्नोत्यसंशयम्

အထူးမြတ်သော ဒွိဇတို့အား ဦးချကန်တော့လျှင် လူသားသည် မွေးဖွားခြင်း၏ အမှန်တကယ် အကျိုးကို ရရှိသည်။ မိမိလိုချင်သမျှကိုလည်း သံသယမရှိဘဲ ရရှိနိုင်သည်။

Verse 80

एष तूद्देशतः प्रोक्तस्तीर्थानां सग्रहो मया । वागीशोपि न शक्नोति विस्तरात्किमु मानुषः

ဤသို့ ငါသည် တီရ္ထများ၏ စုစည်းချက်ကို အကျဉ်းချုပ်သာ ပြောခဲ့သည်။ စကား၏အရှင် ဝါဂီရှ (ဗြဟ္စပတိ) ပင်လျှင် အပြည့်အစုံ အသေးစိတ် မဖော်ပြနိုင်သေးလျှင် လူသာမန်က မည်သို့နိုင်မည်နည်း။

Verse 81

सत्यं तीर्थं दया तीर्थं तीर्थमिन्द्रियनिग्रहः । वर्णाश्रमाणां गेहेपि तीर्थं शम उदाहृतम्

သစ္စာသည် တီရ္ထ ဖြစ်၏၊ ကရုဏာသည် တီရ္ထ ဖြစ်၏၊ အင်ဒြိယများကို ထိန်းချုပ်ခြင်းလည်း တီရ္ထ ဖြစ်၏။ ဝဏ္ဏနှင့် အာရှရမ ဓမ္မကို လိုက်နာသော ဂೃಹಸ್ಥ၏ အိမ်တွင်း၌ပင် “သမ” ဟူသော စိတ်ငြိမ်းချမ်းမှုကို တီရ္ထ ဟု ကြေညာထားသည်။

Verse 82

येषु तीर्थेषु यच्छ्राद्धं तत्कोटिगुणमिष्यते । गयायां यत्तु वै श्राद्धं तच्छ्राद्धमपवर्गदम्

တီရ္ထတို့၌ ပြုလုပ်သော ရှရဒ္ဓ မည်သည့်အမျိုးအစားမဆို ကုဋိဂုဏ် ပုဏ္ဏဖလ ပေးသည်ဟု ဆိုကြသည်။ သို့သော် ဂယာ၌ ပြုလုပ်သော ရှရဒ္ဓ သည် အပဝဂ္ဂ—မောက္ခ—ကို ပေးသော ရှရဒ္ဓ ဖြစ်၏။

Verse 83

यस्मात्तस्मात्प्रयत्नेन तीर्थे श्राद्धं विधीयते । प्रातःकालो मुहूर्तांस्त्रीन्संगवस्तावदेव तु

ထို့ကြောင့် ကြိုးစား၍ တီရ္ထ၌ ရှရဒ္ဓကို ဗိဓိအတိုင်း ပြုလုပ်သင့်သည်။ သင့်လျော်သောအချိန်မှာ မနက်ခင်း—မုဟူရတ သုံးခု ဖြစ်ပြီး၊ စင်္ဂဝ (နေ့လယ်မတိုင်မီ) လည်း ထိုအတိုင်းပင် ဖြစ်သည်။

Verse 84

मध्याह्नस्त्रिमुहूर्तः स्यादपराह्णस्ततः परम् । सायाह्नस्त्रिमुहूर्तः स्याच्छ्राद्धं तत्र न कारयेत्

နေ့လယ်သည် မုဟူရတ သုံးခု ဖြစ်ပြီး၊ ထို့နောက် အပရာဟ္န (နေ့လယ်ပြီးနောက်) လာသည်။ ညနေခင်းလည်း မုဟူရတ သုံးခု ဖြစ်သဖြင့် ထိုအချိန်တွင် ရှရဒ္ဓကို မပြုလုပ်သင့်။

Verse 85

राक्षसी नाम सा वेला गर्हिता सर्वकर्मसु । अह्नो मुहूर्ता व्याख्याता दशपंच च सर्वदा

ထိုအချိန်ကို “ရာက္ခစီ” ဟု ခေါ်ကြပြီး အလုပ်အကိုင် အားလုံးအတွက် အပြစ်တင်ခံရသော အချိန် ဖြစ်သည်။ နေ့ခင်း၏ မုဟူရတ ခွဲခြားမှုကို အမြဲတမ်း ဆယ့်ငါး ခုဟု ရှင်းလင်းထားသည်။

Verse 86

तत्राष्टमो मुहूर्तो यः स कालः कुतपः स्मृतः । मध्याह्नात्सर्वदा यस्मान्मंदी भवति भास्करः

ထိုနေရာ၌ အဋ္ဌမ မုဟူရ္တကို “ကူတပ” ဟူသော ကာလဟု မှတ်ယူကြသည်။ အကြောင်းမှာ မွန်းတည့်ပြီးနောက် ဘာස්ကရ (နေမင်း) ၏ အပူတောက်ပမှုသည် အမြဲတမ်း နူးညံ့လာသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

Verse 87

तस्मादनंतफलदस्तत्रारंभो विशिष्यते । खड्गपात्रं च कुतपस्तथा नैपालकंबलम्

ထို့ကြောင့် ထိုကာလ၌ စတင်သော လုပ်ငန်းသည် အထူးမြတ်နိုးအပ်သည်ဟု ဆိုကြသည်။ အကြောင်းမှာ အဆုံးမရှိသော အကျိုးဖလကို ပေးတတ်၍—ဓားပတ္တရ (ဓားနှင့်ဆိုင်သော ပစ္စည်း)၊ သိုးမွှေးခင်း၊ နီပေါလ်စောင်တို့ကို ဒါနပြုခြင်းကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။

Verse 88

रुक्मं दर्भास्तिला गावो दौहित्रश्चाष्टमः स्मृतः । पापं कुत्सितमित्याहुस्तस्य तत्तापकारिणः

ရွှေ၊ ဒರ್ಭမြက်၊ နှမ်းစေ့၊ နွားများနှင့် သမီး၏သား (မြေးသား) ကို အဋ္ဌမဟု မှတ်သားကြသည်။ အပြစ်ကို “ကုတ်စိတ” (နိမ့်ကျ) ဟု ခေါ်ကြပြီး၊ အကြောင်းမှာ ထိုအပြစ်သည် မိမိနှင့်တန်သော ပူလောင်ဒုက္ခကို ဖြစ်စေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

Verse 89

अष्टावेते यतस्तस्मात्कुतपा इति विश्रुताः । ऊर्ध्वं मुहुर्त्तात्कुतपान्महूर्त्तं च चतुष्टयम्

ဤအရာတို့သည် ရှစ်ပါးဖြစ်သောကြောင့် “ကူတပါ” ဟု ကျော်ကြားကြသည်။ ထို့ပြင် ကူတပါ မုဟူရ္တကာလ၏ အထက်တွင် မုဟူရ္တ လေးပါးတစ်စု (စတုဋ္ဌယ) ရှိသည်။

Verse 90

मुहूर्त्तपंचकं चैव स्वधावाचनमिष्यते । विष्णुदेहसमुद्भूताः कुशाः कृष्णतिलास्तथा

မုဟူရ္တ ငါးပါးကြာသော ကာလကိုလည်း “စွဝဓာ” အာဝါချန (ဖိတ်ခေါ်ပဋိဋ္ဌာန်) ကို ရွတ်ဖတ်ရန် သတ်မှတ်ထားသည်။ ထို့အပြင် ကုရှမြက်နှင့် အနက်ရောင်နှမ်းတို့သည်လည်း ဗိဿဏု၏ ကိုယ်တော်မှ ပေါ်ထွန်းလာသည်ဟု ဆိုကြသည်။

Verse 91

श्राद्धस्य लक्षणं कालमिति प्राहुर्मनीषिणः । तिलोदकांजलिर्देयो जलांते तीर्थवासिभिः

ပညာရှိတို့က ရှရဒ္ဓ၏ လက္ခဏာမှာ သင့်တော်သော အချိန်ကာလဖြစ်သည်ဟု ဆိုကြသည်။ တီရ္ထ၌ နေထိုင်သူတို့သည် ရေကမ်းနားတွင် နှမ်းရောရေကို လက်ဖဝါးအုပ် (အဉ္ဇလီ) ဖြင့် ပူဇော်ရမည်။

Verse 92

सदर्भहस्तेनैकेन गृहे श्राद्धं गमिष्यति । पुण्यं पवित्रमायुष्यं सर्वपापविनाशनम्

လက်တစ်ဖက်တည်းဖြင့် ဒರ್ಭမြက်ကို ကိုင်ကာ အိမ်တွင် ရှရဒ္ဓပြုရန် သွားသူတောင် ပုဏ္ဏယကို ရရှိသည်—သန့်ရှင်း၍ အသက်တိုးစေကာ အပြစ်အားလုံးကို ဖျက်ဆီးသည်။

Verse 93

ब्रह्मणा चैव कथितं तीर्थश्राद्धानुकीर्तनम् । शृणोति यः पठेद्वापि श्रीमान्संजायते नरः

ဗြဟ္မာတော်က သင်ကြားထားသော တီရ္ထ၌ ပြုသော ရှရဒ္ဓအကြောင်းကို မည်သူမဆို နားထောင်သော်လည်းကောင်း ရွတ်ဖတ်သော်လည်းကောင်း ထိုသူသည် သီရိမင်္ဂလာနှင့် စည်းစိမ်ချမ်းသာ ပြည့်ဝလာသည်။

Verse 94

श्राद्धकाले च वक्तव्यं तथा तीर्थनिवासिभिः । सर्वपापोपशांन्त्यर्थमलक्ष्मीनाशनं मतं

ရှရဒ္ဓပြုချိန်တွင် ဤပုဒ်ကို ရွတ်ဆိုရမည်၊ တီရ္ထ၌ နေထိုင်သူတို့လည်း ထိုနည်းတူ ရွတ်ဆိုရမည်။ ၎င်းသည် အပြစ်အားလုံးကို သက်သာစေ၍ အလက္ရှ္မီ (ကံဆိုးမှု) ကို ဖျက်ဆီးသော နည်းလမ်းဟု ယူဆကြသည်။

Verse 95

इदं पवित्रं यशसो निधानमिदं महापातकनाशनं च । ब्रह्मार्करुद्रैरभिपूजितं च श्राद्धस्य माहात्म्यमुशंति तज्ज्ञाः

ဤသည်မှာ သန့်စင်ပေးသော အရာ၊ ဂုဏ်သတင်း၏ خزန်တော်၊ မဟာအပြစ်များကို ဖျက်ဆီးသော အရာဖြစ်သည်။ ဗြဟ္မာ၊ နေမင်းနှင့် ရုဒ္ဒရတို့ကလည်း ပူဇော်ကြသည်—ဤသို့ပင် ရှရဒ္ဓ၏ မဟာတန်ခိုးကို ပညာရှိတို့ ချီးမွမ်းကြသည်။