Adhyaya 15

Verse 1

सुमतिरुवाच । अथर्षिः स्वाश्रमं गत्वा मानव्या सह भार्यया । मुदं प्राप हताशेष पातको योगयुक्तया

စုမတိက ပြောသည်– ထို့နောက် ရှိသီသည် မိမိ၏ အာရှရမ်သို့ ဇနီး မာနဝီနှင့်အတူ ပြန်သွားပြီး၊ သူမ၏ ယောဂကျင့်စဉ်တည်ကြည်မှုကြောင့် အပြစ်အားလုံး ပျက်သုဉ်းကာ ပီတိကို ရရှိ하였다။

Verse 2

सा मानवी तं वरमात्मनः पतिं । नेत्रेणहीनं जरसा गतौजसम् । सिषेव एनं हरिमेधसोत्तमं । निजेष्टदात्रीं कुलदेवतां यथा

မာနဝီသည် မိမိစိတ်ရွေးချယ်သော ခင်ပွန်းကို—မျက်စိမမြင်တော့ဘဲ အိုမင်းမှုကြောင့် အင်အားလျော့နည်းနေသော်လည်း—စေတနာဖြင့် ပြုစုစောင့်ရှောက်하였다။ သူမသည် သီလဓမ္မအထွတ်အထိပ်ဖြစ်သူကို မိမိအလိုဆန္ဒပေးသည့် မျိုးရိုးကာကွယ်တော်မူသော ကုလဒေဝတားကို ဘုရားပူဇော်သကဲ့သို့ ဆည်းကပ်하였다။

Verse 3

शूश्रूषती स्वं पतिमिंगितज्ञा । महानुभावं तपसां निधिं प्रियम् । परां मुदं प्राप सती मनोहरा । शची यथा शक्रनिषेवणोद्यता

မိမိခင်ပွန်းကို အလွန်ဂရုစိုက်၍ ဆောင်ရွက်ကာ မပြောမဆိုသော ဆန္ဒကိုပါ သိမြင်တတ်သော လှပသန့်ရှင်းသည့် စတီသည် တပဿာ၏ خزانہကဲ့သို့ မဟာစိတ်ရှိသော ချစ်သူ၌ အမြင့်ဆုံး ပီတိကို ရရှိ하였다; သချီသည် သက္ကရ (အိန္ဒြာ) ကို သဒ္ဓါဖြင့် အနီးကပ်ပူဇော်စေဝါကာ ပျော်ရွှင်သကဲ့သို့။

Verse 4

चरणौ सेवते तन्वी सर्वलक्षणलक्षिता । राजपुत्री सुंदरांगी फलमूलोदकाशना

ကိုယ်လုံးပါးလျားသော မင်းသမီးသည် မင်္ဂလာလက္ခဏာအပေါင်းနှင့် ပြည့်စုံ၍ ကိုယ်အင်္ဂါလှပကာ (သူ၏) ခြေတော်ကို ဆောင်ရွက်ပူဇော်နေခဲ့သည်။ အစာအဖြစ် သစ်သီး၊ အမြစ်နှင့် ရေကိုသာ သုံးဆောင်하였다။

Verse 5

नित्यं तद्वाक्यकरणे तत्परा पूजने रता । कालक्षेपं प्रकुरुते सर्वभूतहिते रता

သူမသည် နေ့စဉ် သူ၏စကားတော်ကို လက်တွေ့ကျအောင် ဆောင်ရွက်ရာတွင် မပြတ်မနား ပါဝင်ကာ၊ ထိုသူတော်ကိုသာ အပြည့်အဝ အာရုံစိုက်၍ ပူဇော်ကန်တော့ခြင်း၌ ပျော်မွေ့နေသည်။ အချိန်ကိုလည်း သတ္တဝါအားလုံး၏ အကျိုးချမ်းသာအတွက် လုံးဝလျှံဝင်ကာ ကုန်လွန်စေသည်။

Verse 6

विसृज्य कामं दंभं च द्वेषं लोभमघं मदम् । अप्रमत्तोद्यता नित्यं च्यवनं समतोषयत्

ကာမ၊ လိမ်လည်ဟန်ဆောင်မှု၊ မုန်းတီးမှု၊ လောဘ၊ အပြစ်နှင့် မာနကို စွန့်ပစ်ကာ၊ အမြဲမပြတ် သတိရှိ၍ တည်ကြည်ခိုင်မာနေသဖြင့်၊ သူတို့သည် စဉ်ဆက်မပြတ် ချျဝန ရှိကို ပျော်ရွှင်စေ하였다။

Verse 7

एवं तस्य प्रकुर्वाणा सेवां वाक्कायकर्मभिः । सहस्राब्दं महाराज सा च कामं मनस्यधात्

ဤသို့ စကားဖြင့်လည်း၊ ကိုယ်ဖြင့်လည်း၊ လုပ်ရပ်ဖြင့်လည်း သူ့ကို ဆောင်ရွက်ပူဇော်ကာ၊ အရှင်မဟာရာဇာ၊ နှစ်တစ်ထောင်ကြာသွားပြီးနောက်၊ သူမသည် စိတ်ထဲတွင် ဆန္ဒတစ်ရပ်ကို ထားရှိလာ하였다။

Verse 8

कदाचिद्देवभिषजावागतावाश्रमे मुनेः । स्वागतेन सुसंभाव्य तयोः पूजां चकार सा

တစ်ခါက နတ်ဘုရားဆေးပညာရှင် နှစ်ပါးသည် မုနိ၏ အာရှရမ်သို့ ရောက်လာကြသည်။ သူမသည် ထိုနှစ်ပါးကို သင့်တော်သကဲ့သို့ ဂုဏ်ပြုကြိုဆိုကာ ပူဇော်ပွဲကို ဆောင်ရွက်하였다။

Verse 9

शर्यातिकन्याकृतपूजनार्घ । पाद्यादिना तोषितचित्तवृत्ती । तावूचतुः स्नेहवशेन सुंदरौ । वरं वृणुष्वेति मनोहरांगीम्

ရှရျာတိမင်း၏ သမီးသည် အရဃျ၊ ပာဒျ စသည့် ဧည့်ဝတ်ပြုအလှူများဖြင့် ပူဇော်ခဲ့သည်။ စိတ်နှလုံးပျော်ရွှင်သွားသော ရုပ်ရည်လှပသည့် နှစ်ပါးသည် မေတ္တာကြောင့် “အင်္ဂါရပ်လှသော မိန်းကလေးရေ၊ ဆုတောင်းတစ်ပါးကို ရွေးချယ်ပါ” ဟု ဆို하였다။

Verse 10

तुष्टौ तौ वीक्ष्य भिषजौ देवानां वरयाचने । मतिं चकार नृपतेः पुत्री मतिमतां वरा

နတ်ဘုရားဆေးပညာရှင် နှစ်ပါးသည် ဆုတောင်းတောင်းဆိုမှုအပေါ် ပျော်ရွှင်တော်မူကြသည်ကို မြင်လျှင် မင်းသမီးသည် ဉာဏ်ရှိသူတို့အနက် အထွတ်အမြတ်ဖြစ်၍ စိတ်ထဲတွင် ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ခိုင်မာစွာ ချမှတ်하였다။

Verse 11

पत्यभिप्रायमालक्ष्य वाचमूचे नृपात्मजा । दत्तं मे चक्षुषी पत्युर्यदि तुष्टौ युवां सुरौ

ခင်ပွန်း၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို သိမြင်ပြီး မင်းသမီးက “နတ်ဘုရားနှစ်ပါး ပျော်ရွှင်တော်မူပါက ကျွန်မ၏ ခင်ပွန်း၏ မျက်စိနှစ်လုံးကို ကျွန်မအား ပေးသနားပါ” ဟု ပြော하였다။

Verse 12

इत्येतद्वचनं श्रुत्वा सुकन्या या मनोहरम् । सतीत्वं च विलोक्येदमूचतुर्भिषजां वरौ

ထိုစကားကို ကြားပြီးနောက် လှပသော စုကန်ယာ၏ သစ္စာတည်ကြည်သည့် စတီတဝကို မြင်ကြည့်ကာ အထွတ်အမြတ် ဆေးပညာရှင် နှစ်ပါးသည် ဤသို့ မိန့်ကြား하였다။

Verse 13

त्वत्पतिर्यदि देवानां भागं यज्ञे दधात्यसौ । आवयोरधुना कुर्वश्चक्षुषोः स्फुटदर्शनम्

သင်၏ခင်ပွန်းသည် ယဇ္ဉ၌ ဒေဝတားတို့အတွက် ထိုက်သင့်သော အပိုင်းကို အမှန်တကယ် ပူဇော်လှူဒါန်းပါက၊ ယခုချိန်တွင်ပင် ကျွန်ုပ်တို့နှစ်ဦး၏ မျက်စိတို့အား ကြည်လင်ပြတ်သားသော မြင်ကွင်းကို ပေးသနားပါ။

Verse 14

च्यवनोऽप्योमिति प्राह भागदाने वरौजसोः । तदा हृष्टावश्विनौ तमूचतुस्तपतां वरम्

အင်အားကြီးသူအတွက် ယဇ္ဉ၏ အပိုင်းများကို ခွဲဝေစဉ် ချျဝနာလည်း “အောမ်” ဟု ဆို하였다။ ထို့နောက် ဝမ်းမြောက်သော အရှွင်နှစ်ပါးက သူ့အား “တပသီတို့အနက် အမြတ်ဆုံးရေ၊ အလိုရှိသော ဆုတောင်းတစ်ပါးကို ရွေးချယ်ပါ” ဟု ပြောကြား하였다။

Verse 15

इति श्रीपद्मपुराणे पातालखंडे शेषवात्स्यायनसंवादे रामाश्वमेधे । च्यवनस्य तपोभोगवर्णनं नाम पंचदशोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် သီရိ ပဒ္မပုရာဏ၌ ပာတာလခဏ္ဍ၌၊ ရှေသနှင့် ဝါတ္စျာယန၏ ဆွေးနွေးပြောဆိုမှု၌၊ ရာမ၏ အရှွမေဓ အကြောင်းအရာတွင်— “ချျဝနာ၏ တပသနှင့် သုခခံစားမှု ဖော်ပြချက်” ဟူသော ဆယ့်ငါးမြောက် အခန်းသည် ပြီးဆုံး၏။

Verse 16

ह्रदं प्रवेशितोऽश्विभ्यां स्वयं चामज्जतां ह्रदे । पुरुषास्त्रय उत्तस्थुरपीच्या वनिताप्रियाः

အရှွင်နှစ်ပါးက သူတို့ကို ရေကန်ထဲသို့ ခေါ်သွင်းပြီး ကိုယ်တိုင်လည်း ထိုရေကန်၌ မျောဝင်ကြသည်။ ထို့နောက် ယောက်ျားသုံးဦး ပေါ်ထွက်လာ၍ အလွန်လှပကာ မိန်းမတို့၏ အလွန်ချစ်ခင်ရာ ဖြစ်ကြသည်။

Verse 17

रुक्मस्रजः कुंडलिनस्तुल्यरूपाः सुवाससः । तान्निरीक्ष्य वरारोहा सुरूपान्सूर्यवर्चसः

သူတို့သည် ရွှေမော်လီများနှင့် နားကပ်များကို ဆင်ယင်ထား၍ ရုပ်ရည်တူညီကာ အဝတ်အစားလှပစွာ ဝတ်ဆင်ကြသည်။ နေမင်း၏ တောက်ပမှုကဲ့သို့ ရောင်လက်နေသော ထိုလှပသူတို့ကို မြင်သော် ခါးတင်လှသော မိန်းမသည် စူးစမ်းကြည့်ရှုလေ၏။

Verse 18

अजानती पतिं साध्वी ह्यश्विनौ शरणं ययौ । दर्शयित्वा पतिं तस्यै पातिव्रत्येन तोषितौ

မိမိခင်ပွန်းကို မသိမမြင်နိုင်သဖြင့် သီလသန့်ရှင်းသော သစ္စာရှိမယားသည် အရှွင်နီဒေဝတားနှစ်ပါးထံ သရဏံယူလေ၏။ ပတိဝြတသစ္စာကြောင့် နှစ်ပါးပျော်ရွှင်ကာ သူမအား ခင်ပွန်းကို ပြသပေးလေ၏။

Verse 19

ऋषिमामंत्र्य ययतुर्विमानेन त्रिविष्टपम् । यक्ष्यमाणे क्रतौ स्वीयभागकार्याशयायुतौ

ရိရှီအား နှုတ်ဆက်ခွင့်တောင်းပြီးနောက် ဒေဝတားနှစ်ပါးသည် ဝိမာနဖြင့် တြိဝိဋ္ဌပ (ကောင်းကင်ဘုံ) သို့ ထွက်ခွာလေ၏။ မကြာမီကျင်းပမည့် ယဇ్ఞ၌ မိမိတို့၏ သင့်တော်သော အခွင့်အရေးအပိုင်းကို ရယူလိုသော စိတ်အာရုံဖြင့် ဖြစ်သည်။

Verse 20

कालेन भूयसा क्षामां कर्शितां व्रतचर्यया । प्रेमगद्गदया वाचा पीडितः कृपयाब्रवीत्

အချိန်ကြာမြင့်သဖြင့် သူမသည် ပိန်လှီကာ ဝရတကျင့်စဉ်ကြောင့် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသည်ကို မြင်၍၊ သူသည် ချစ်ခြင်းကြောင့် အသံတုန်ယင်ကာ ကရုဏာဖြင့် နှလုံးနာနာဖြစ်လျက် ပြောလေ၏။

Verse 21

तुष्टोऽहमद्य तव भामिनि मानदायाः । शुश्रूषया परमया हृदि चैकभक्त्या । यो देहिनामयमतीव सुहृत्स्वदेहो । नावेक्षितः समुचितः क्षपितुं मदर्थे

အို ဘာမိနီ၊ အို ဂုဏ်ပြုထိုက်သော မိန်းမမြတ်ရေ—ယနေ့ ငါသည် သင်၏ အမြင့်မြတ်ဆုံးသော ပြုစုစောင့်ရှောက်မှုနှင့် နှလုံးသား၌ တစ်ချက်တည်းတည်သော ဘက္တိကြောင့် ပျော်ရွှင်ကျေနပ်၏။ သက်ရှိတို့အတွက် အလွန်ချစ်ဖွယ်ကောင်း၍ အကျိုးပြုသော သင်၏ဤကိုယ်ခန္ဓာကို မလျစ်လျူရှုရ; ငါ့အတွက်ဟုဆိုကာ ယိုယွင်းစေခြင်း မသင့်တော်။

Verse 22

ये मे स्वधर्मनिरतस्य तपः समाधि । विद्यात्मयोगविजिता भगवत्प्रसादाः । तानेव ते मदनुसेवनयाऽविरुद्धान् । दृष्टिं प्रपश्य वितराम्यभयानशोकान्

ဘဂဝန်၏ ပရသာဒကြောင့် ငါရရှိခဲ့သော သာသနာတော်အကျိုးတရားများ—မိမိ၏ သွဓမ္မ၌ တည်ကြည်ခြင်း၊ တပဿ၊ သမာဓိ၊ ဗိဒ္ယာနှင့် အာတ္မယောဂ၏ အောင်မြင်ခြင်းတို့ဖြင့်—ထိုပေးကမ်းမှုများကိုပင် သင်၏ ငါ့အပေါ် အနုသေဝနဘက္တိနှင့် မဆန့်ကျင်သဖြင့် သင်၏ မျက်စိဖြင့် ကိုယ်တိုင်ကြည့်မြင်လော့။ ငါသည် ကြောက်ရွံ့မှုကင်း၍ ဝမ်းနည်းမှုကင်းစေသော ဒർശနကို သင့်အား ပေးအပ်၏။

Verse 23

अन्ये पुनर्भगवतो भ्रुव उद्विजृंभ । विस्रंसितार्थरचनाः किमुरुक्रमस्य । सिद्धासि भुंक्ष्व विभवान्निजधर्मदोहान् । दिव्यान्नरैर्दुरधिगान्नृपविक्रियाभिः

အခြားသူတို့သည် ဘုရားသခင်၏ မျက်ခုံးတိုးချဲ့မှုတစ်စိတ်တစ်ပိုင်းသာ ဖြစ်၍ အဓိပ္ပါယ်နှင့် စကားရပ်စီမံကိန်းတို့ ပျက်ကျသွားသည်—အကြီးမားစွာ ခြေလှမ်းသော ဥရုက్రమ ဝိෂ္ဏုအတွက် သူတို့ ဘာကို ပြုနိုင်မည်နည်း? သင်သည် စိဒ္ဓိရရှိပြီးပြီ; ထို့ကြောင့် ကိုယ့်ဓမ္မ၏ အကျိုးဖြစ်သော ဗိဘဝများကို ခံစားပါ—လူတို့အတွက် ရာဇာတို့၏ မတည်မြဲသော လှုပ်ရှားမှုများဖြင့်ပင် ရခက်သော ဒိဗ္ဗပရိသတ်ပေးအပ်မှုများ။

Verse 24

एवं ब्रुवाणमबलाखिलयोगमाया । विद्याविचक्षणमवेक्ष्य गताधिरासीत् । संप्रश्रयप्रणयविह्वलया गिरेषद् । व्रीडाविलोकविलसद्धसिताननाह

ဤသို့ ပြောဆိုနေသော ပညာ၌ ကျွမ်းကျင်သူကို မြင်သော်၊ ယောဂမာယာ အလုံးစုံ၏ ရုပ်သဏ္ဌာန်ဖြစ်သော မိန်းမသည် အတွင်းစိတ်၌ တည်ငြိမ်လာ၏။ ထို့နောက် လေးစားချစ်ခင်မှုကြောင့် အနည်းငယ် တုန်ယင်သော အသံဖြင့်၊ အရှက်ပြေ့သော မျက်လုံးကြည့်နှင့် နူးညံ့သော အပြုံးကြောင့် တောက်ပသည့် မျက်နှာဖြင့် ပြောလေ၏။

Verse 25

सुकन्योवाच । राद्धं बत द्विजवृषैतदमोघयोग । मायाधिपे त्वयि विभो तदवैमि भर्तः । यस्तेऽभ्यधायि समयः सकृदंगसंगो । भूयाद्गरीयसि गुणः प्रसवः सतीनाम्

စူကန်ယာက ပြောသည်—“ဗြာဟ္မဏတို့အနက် အမြတ်ဆုံးရေ၊ ဤကောင်းချီးသည် အမှန်တကယ် ပြည့်စုံလေပြီ—မပျက်မကွက်သော ယောဂပေါင်းစည်းမှု! အရှင်ဘုရား၊ ယခု ကျွန်မ နားလည်ပါပြီ—အလုံးစုံပျံ့နှံ့သော ဝိဘု၊ မာယာ၏ အရှင်၊ သင်၌ ထိုသို့ပင် ဖြစ်၏။ သင့်အပေါ် သတ်မှတ်ထားသော စည်းကမ်း—ကိုယ်ခန္ဓာပေါင်းစည်းမှု တစ်ကြိမ်သာ—သည် သီလရှိသော ဇနီးများအတွက် ပိုမိုကြီးမြတ်သော ကုသိုလ်ဖြစ်ပါစေ၊ အနွယ်အဆက် မွေးဖွားခြင်းဟူ၍။”

Verse 26

तत्रेति कृत्यमुपशिक्ष्य यथोपदेशं । येनैष कर्शिततमोति रिरंसयात्मा । सिध्येत ते कृतमनोभव धर्षिताया । दीनस्तदीशभवनं सदृशं विचक्ष्व

အဲဒီနေရာတွင် လုပ်ရမည့်အရာကို သင်ကြားထားသည့်အတိုင်း သေချာစွာ သင်ပေးပြီးနောက် သူက ပြောသည်—“ဤအရာကြောင့် ထူထဲသော အမှောင်ကြီးကြောင့် ညှဉ်းပန်းနေသော ဤကိုယ်တိုင် စိတ်သက်သာရာ ရပါစေ။ အလိုဆန္ဒ ထကြွလာသူရေ၊ ဒုက္ခရောက်သူ၏ ကိစ္စ၌ သင်၏ ရည်ရွယ်ချက် အောင်မြင်ပါစေ။ သင်သည် ဆင်းရဲနေလည်း၊ သခင်၏ သင့်လျော်သော နေရာတော်ကို စူးစမ်း၍ ရှာဖွေကြည့်ပါ။”

Verse 27

सुमतिरुवाच । प्रियायाः प्रियमन्विच्छंश्च्यवनो योगमास्थितः । विमानं कामगं राजंस्तर्ह्येवाविरचीकरत्

စုမတီက ပြောသည်—ချစ်သူမကို နှစ်သက်စေမည့်အရာကို ရှာဖွေရန် ချျဝန ရှင်သည် ယောဂသမာဓိသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့၏; ထိုခဏချင်းပင်၊ အရှင်မင်းကြီး၊ ဆန္ဒအတိုင်း သွားလာနိုင်သော ဆန္ဒပြည့် ဝိမာန (လေယာဉ်ရထား) ကို ပေါ်ထွန်းစေ하였다။

Verse 28

सर्वकामदुघं रम्यं सर्वरत्नसमन्वितम् । सर्वार्थोपचयोदर्कं मणिस्तंभैरुपस्कृतम्

ထိုနေရာသည် အလွန်လှပ၍ ဆန္ဒအားလုံးကို ပြည့်စုံစေသောအရာကဲ့သို့၊ ရတနာအမျိုးမျိုးဖြင့် ပြည့်ဝလျက်ရှိသည်။ စည်းစိမ်ဥစ္စာအပေါင်း၏ တိုးပွားကြွယ်ဝမှုကို ဖြစ်စေပြီး မဏိတိုင်များဖြင့် တင့်တယ်စွာ အလှဆင်ထားသည်။

Verse 29

दिव्योपस्तरणोपेतं सर्वकालसुखावहम् । पट्टिकाभिः पताकाभिर्विचित्राभिरलंकृतम्

ထိုနေရာသည် ဒိဗ္ဗအဖုံးအကာနှင့် အိပ်ရာခင်းတို့ဖြင့် ပြည့်စုံ၍ အချိန်တိုင်း သက်သာချမ်းမြေ့မှုကို ပေးစွမ်းသည်။ ထို့ပြင် အရောင်စုံ ချည်တန်းများနှင့် အလံပတాకာများဖြင့် လှပစွာ အလှဆင်ထားသည်။

Verse 30

स्रग्भिर्विचित्रमालाभिर्मंजुसिंजत्षडंघ्रिभिः । दुकूलक्षौमकौशेयैर्नानावस्त्रैर्विराजितम्

ထိုနေရာသည် ပန်းကုံးများနှင့် အရောင်စုံ မာလာများဖြင့် တောက်ပလျက်ရှိပြီး၊ ချိုမြိန်သော မြည်သံဖြင့် ဟုန်ဟုန်မြည်နေသော ခြေခြောက်ချောင်းရှိ သတ္တဝါများဖြင့် ပြည့်နှက်သည်။ ထို့ပြင် ဒုကူလာအနုနယ်အထည်၊ လင်နင်အထည်၊ ပိုးထည်တို့အပါအဝင် အမျိုးမျိုးသော ဝတ်စုံများဖြင့် ရောင်ပြန်လှပသည်။

Verse 31

उपर्युपरि विन्यस्तनिलयेषु पृथक्पृथक् । कॢप्तैः कशिपुभिः कांतं पर्यंकव्यजनादिभिः

အပေါ်ထပ်အပေါ်ထပ် စီစဉ်ထားသော နေထိုင်ရာအခန်းများတွင် တစ်ခန်းစီ သီးသန့်သီးသန့်၊ ချစ်မြတ်နိုးသူကို အိပ်ရာအသုံးအဆောင်များကို စနစ်တကျ ပြင်ဆင်၍ နေရာချထားသည်—ခေါင်းအုံး၊ ကုတင်၊ ပန်ကာနှင့် အခြားအရာများဖြင့် လှပတင့်တယ်စေ하였다။

Verse 32

तत्रतत्र विनिक्षिप्त नानाशिल्पोपशोभितम् । महामरकतस्थल्या जुष्टं विद्रुमवेदिभिः

ထိုနေရာတွင် နေရာနေရာ၌ ပစ္စည်းအမျိုးမျိုးကို ထားရှိထားပြီး အနုပညာလက်ရာ မျိုးစုံဖြင့် တင့်တယ်လှပသည်။ မဟာမြရတန်းခင်းထားသော ကြမ်းပြင်ရှိ၍၊ ပုလဲမဟုတ်သော ပုလဲကျောက်—ပုလဲမဟုတ်၊ ပုလဲမဟုတ်—ပုလဲမဟုတ်—(ဗိဒ္ဒရုမ) ပုလဲမဟုတ်—ပုလဲမဟုတ်— အနီရောင်ပုလဲကျောက် (ကော်ရယ်) ဖြင့် ပြုလုပ်သော ပူဇော်ဝေဒိများကြောင့် ပိုမိုတင့်တယ်သည်။

Verse 33

द्वाःसु विद्रुमदेहल्या भातं वज्रकपाटकम् । शिखरेष्विंद्रनीलेषु हेमकुंभैरधिश्रितम्

တံခါးဝ၌ ပုလဲနီ (ဗိဒ္ရုမ) အုတ်တန်းအတွင်း ထည့်သွင်းထားသော ဝဇ္ရ/စိန်သဏ္ဌာန် တံခါးပြားသည် တောက်ပလင်းလက်နေ၏။ အင်ဒြနီလ (နီလာ) ထိပ်တန်းများပေါ်တွင်လည်း ရွှေကလသ်ကဲ့သို့ အထွတ်အမြတ်များဖြင့် မျက်နှာဖုံးတင်ထားသည်။

Verse 34

चक्षुष्मत्पद्मरागाग्र्यैर्वज्रभित्तिषु निर्मितैः । जुष्टं विचित्रवैतानैर्मुक्ताहारावलंबितैः

ဝဇ္ရသဏ္ဌာန် နံရံများအတွင်း ထည့်သွင်းထားသော တောက်ပမြင့်မြတ်သော ပဒ္မရာဂ (ရူဘီ) ရတနာများဖြင့် အလှဆင်ထား၏။ အံ့ဩဖွယ် မိုးကာ/ကနော်ပီများဖြင့် တင့်တယ်ကာ မုတိကာဟာရ (ပုလဲလည်ဆွဲ) များကိုလည်း ချိတ်ဆွဲထားသည်။

Verse 35

हंसपारावतव्रातैस्तत्र तत्र निकूजितम् । कृत्रिमान्मन्यमानैस्तानधिरुह्याधिरुह्य च

အဲဒီနေရာဒီနေရာတွင် ဟင်္သာနှင့် ခိုအုပ်များ၏ ကူးကူးသံကြောင့် ပဲ့တင်ထပ်လျက်ရှိ၏။ လူတို့သည် ထိုအရာများကို အတုလုပ်ထားသည်ဟု ထင်မှတ်ကာ ထပ်ခါထပ်ခါ တက်စီးတက်စီး လုပ်နေကြသည်။

Verse 36

विहारस्थानविश्राम संवेश प्रांगणाजिरैः । यथोपजोषं रचितैर्विस्मापनमिवात्मनः

အပန်းဖြေဥယျာဉ်များ၊ နားနေရာများ၊ အိပ်ရာခန်းများ၊ အတွင်းဝင်းနှင့် အပြင်ဝင်းများကို စိတ်ကြိုက်စီမံထားသဖြင့် ထိုနေရာသည် ကိုယ့်စိတ်ကို ပျော်ရွှင်စေ၍ အံ့ဩစေရန် ဖန်ဆင်းထားသကဲ့သို့ ထင်ရသည်။

Verse 37

एवं गृहं प्रपश्यंतीं नातिप्रीतेन चेतसा । सर्वभूताशयाभिज्ञः स्वयं प्रोवाच तां प्रति

ဤသို့ အိမ်တော်ကို ကြည့်ရှုနေစဉ် သူမ၏စိတ်သည် အလွန်မပျော်ရွှင်သေးရာ၊ သတ္တဝါအားလုံး၏ အတွင်းစိတ်အလိုကို သိမြင်တော်မူသော အရှင်သည် ကိုယ်တိုင်ပင် သူမအား မိန့်ကြားတော်မူ၏။

Verse 38

निमज्ज्यास्मिन्ह्रदे भीरु विमानमिदमारुह । सुभ्रूर्भर्तुः समादाय वचः कुवलयेक्षणा

“အို ကြောက်ရွံ့သော မိန်းမ၊ ဤရေကန်၌ ရေချိုးနှစ်မြုပ်ပြီးနောက် ဤဝိမာန်ပေါ်သို့ တက်စီးလော့။ ကြာပန်းမျက်လုံးရှိသော မိန်းမသည် ခင်ပွန်း၏ စကားကို ကိုင်စွဲကာ မျက်ခုံးလှသော မိန်းမအား မိန့်ကြား하였다။”

Verse 39

सरजो बिभ्रती वासो वेणीभूतांश्च मूर्द्धजान् । अंगं च मलपंकेन संछन्नं शबलस्तनम्

ဖုန်တင်အဝတ်ကို ဝတ်ဆင်၍ ဆံပင်ကို ကျစ်လျစ်ကာ၊ ကိုယ်ခန္ဓာကို မဲညစ်သော ရွံ့ပုပ်ဖြင့် လိမ်းဖုံးထားသဖြင့်—ရင်သားတို့ပင် အစက်အပြောက်ဖြစ်—မလင်းမလတ်၊ ရှုပ်ထွေးသော အနေအထားဖြင့် ပေါ်လာ하였다။

Verse 40

आविवेश सरस्तत्र मुदा शिवजलाशयम् । सांतःसरसि वेश्मस्थाः शतानि दशकन्यकाः

ဝမ်းမြောက်စွာဖြင့် သူသည် ထိုရေကန်ထဲသို့ ဝင်ရောက်하였다—ရှင်သီဝ၏ သန့်ရှင်းသော ရေသိုလှောင်ရာ။ အတွင်းဘက် ကြာကန်တွင် အိမ်များရှိ၍ ထိုအိမ်များတွင် အသက်ဆယ်နှစ်ခန့်ရှိသော မိန်းကလေး ရာချီ နေထိုင်ကြသည်။

Verse 41

सर्वाः किशोरवयसो ददर्शोत्पलगंधयः । तां दृष्ट्वा शीघ्रमुत्थाय प्रोचुः प्रांजलयः स्त्रियः

ကြာပန်းနံ့သင်းသကဲ့သို့ သင်းပျံ့သော လူပျိုမိန်းကလေးများအားလုံးက သူမကို မြင်ကြသည်။ မြင်သည်နှင့် ချက်ချင်း ထ၍ လက်အုပ်ချီကာ ရိုသေစွာ မိန့်ကြား하였다။

Verse 42

वयं कर्मकरीस्तुभ्यं शाधि नः करवाम किम् । स्नानेन ता महार्हेण स्नापयित्वा मनस्विनीम्

“ကျွန်မတို့သည် သင်၏ အမှုထမ်းမိန်းကလေးများ ဖြစ်ပါသည်—အမိန့်ပေးပါ။ ကျွန်မတို့ ဘာကို ဆောင်ရွက်ရမည်နည်း? ထိုအလွန်တန်ဖိုးရှိ၍ စိတ်ဓာတ်ခိုင်မာသော မိန်းမကို တန်ဖိုးကြီးသော ရေချိုးပူဇော်ပွဲနှင့် မွှေးရနံ့ရေများဖြင့် ရေချိုးပေးပြီးနောက်…”

Verse 43

दुकूले निर्मले नूत्ने ददुरस्यै च मानद । भूषणानि परार्घ्यानि वरीयांसि द्युमंति च

အဂုဏ်တော်ပေးသူအရှင်၊ သူတို့သည် သူမအား အသစ်စက်စက် သန့်ရှင်းမလွဲသော ဒုကူလဝတ်စုံ နှစ်ထည်ကို ပူဇော်ကာ၊ ထို့ပြင် အလွန်တန်ဖိုးကြီး၍ တောက်ပမြင့်မြတ်သော အလင်္ကာများကိုလည်း ဆက်ကပ်하였다။

Verse 44

अन्नं सर्वगुणोपेतं पानं चैवामृतासवम् । अथादर्शे स्वमात्मानं स्रग्विणं विरजोंबरम्

ထို့နောက် သူသည် ဂုဏ်ကောင်းအပေါင်းစုံနှင့်ပြည့်စုံသော အစာကိုရရှိ၍၊ အမృతတူ အာသဝရည်ကဲ့သို့သော သောက်စရာကိုလည်း ရရှိ하였다။ ထို့ပြီးမှန်ထဲတွင် မိမိကိုယ်ကို မြင်ရာ—ပန်းမാലာဆင်၍ မလွဲသန့်ရှင်းသော ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။

Verse 45

ताभिः कृतस्वस्त्ययनं कन्याभिर्बहुमानितम् । हारेण च महार्हेण रुचकेन च भूषितम्

ထိုကညာများက မင်္ဂလာကာရ্যများကို ပြုလုပ်ပေး၍ သူကို အလွန်ဂုဏ်ပြုကြပြီး၊ အလွန်တန်ဖိုးကြီးသော လည်ဆွဲနှင့် တောက်ပသော ရုချက အလင်္ကာဖြင့် တန်ဆာဆင်ပေး하였다။

Verse 46

निष्कग्रीवं वलयिनं क्वणत्कांचननूपुरम् । श्रोण्योरध्यस्तया कांच्या कांचन्या बहुरत्नया

လည်ပင်းတွင် ရွှေနိෂ္က တန်ဆာဆင်ထား၍၊ လက်တွင် လက်ကောက်များ ဆင်ပြီး၊ ခြေတွင် ချွင်ချွင်မြည်သော ရွှေနူပုရ်များ ဝတ်ဆင်ထားသည်။ တင်ပါးအနား၌ ရတနာများစွာတပ်ဆင်ထားသော ရွှေကာဉ္စီ ခါးပတ်က ဝိုင်းရံထားသည်။

Verse 47

सुभ्रुवा सुदता शुक्लस्निग्धापांगेन चक्षुषा । पद्मकोशस्पृधा नीलैरलकैश्च लसन्मुखम्

သူမသည် မျက်ခုံးလှ၍ သွားလှကာ၊ မျက်စိထောင့်ဖြူစင်တောက်ပမှုက နူးညံ့သော အကြည့်ဖြင့် လှုပ်ရှားတောက်လက်သည်။ မျက်နှာတောက်ပသော အလှသည် အပြာမဲရောင် ဆံနွယ်ကောက်ကောက်များဖြင့် ဝန်းရံလျက်၊ ကြာဖူး၏ အလှနှင့် ယှဉ်ပြိုင်သကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။

Verse 48

यदा सस्मार दयितमृषीणां वल्लभं पतिम् । तत्र चास्ते सहस्त्रीभिर्यत्रास्ते स मुनीश्वरः

သူမသည် ရှင်တော်တို့ချစ်မြတ်နိုးသော ခင်ပွန်းတော်ကို သတိရသည့်အခါ၊ မုနိဧကရာဇ်သည် မိန်းမတစ်ထောင်နှင့်အတူ နေထိုင်ရာ ထိုနေရာတည်းသို့ပင် သူမ ရောက်ရှိလာ하였다။

Verse 49

भर्तुः पुरस्तादात्मानं स्त्रीसहस्रवृतं तदा । निशाम्य तद्योगगतिं संशयं प्रत्यपद्यत

ထို့နောက် သူမသည် ခင်ပွန်းတော်ကို မျက်နှာချင်းဆိုင် တွေ့မြင်ရပြီး၊ မိန်းမတစ်ထောင်က ဝိုင်းရံထားသည့် သူ၏ကိုယ်တော်နှင့် ထူးကဲသော ယောဂအခြေအနေကို တွေ့မြင်သဖြင့် သံသယထဲသို့ ကျရောက်하였다။

Verse 50

सतां कृत मलस्नानां विभ्राजंतीमपूर्ववत् । आत्मनो बिभ्रतीं रूपं संवीतरुचिरस्तनीम्

သုတေသနသတ္တဝါတို့ ပြင်ဆင်ပေးသော သန့်စင်လျှော်ရည်ဖြင့် ရေချိုးခံရသဖြင့် သူမသည် မမြင်ဖူးသကဲ့သို့ ထွန်းလင်းတောက်ပလာပြီး၊ မိမိ၏ရုပ်သဏ္ဌာန်ကို ထိန်းထားကာ လှပသောရင်သားကို ရှက်ကြောက်သဘောဖြင့် ဖုံးအုပ်ထား하였다။

Verse 51

विद्याधरी सहस्रेण सेव्यमानां सुवाससम् । जातभावो विमानं तदारोहयदमित्रहन्

ဗိဒ္ဓာဓရီ မိန်းကလေးတစ်ထောင်က စောင့်ရှောက်ဝတ်ပြုနေပြီး အလှဝတ်စုံများ ဝတ်ဆင်ထားစဉ်၊ ရန်သူသတ်သူသည် စိတ်ဓာတ်တက်ကြွလာသဖြင့် သူမကို ကောင်းကင်ဗိမာန်ပေါ်သို့ တက်စေ하였다။

Verse 52

तस्मिन्नलुप्तमहिमा प्रिययानुषक्तो । विद्याधरीभिरुपचीर्णवपुर्विमाने । बभ्राज उत्कचकुमुद्गणवानपीच्य । स्ताराभिरावृत इवोडुपतिर्नभःस्थः

ထိုနေရာ၌ သူ၏ဂုဏ်သိက္ခာ မလျော့နည်းဘဲ၊ ချစ်သူမနှင့် အလွန်ချစ်မြတ်နိုးလျက်၊ ဗိဒ္ဓာဓရီတို့က အလှဆင်ထားသော ကိုယ်တော်နှင့်အတူ ကောင်းကင်ဗိမာန်၌ ထွန်းလင်းတောက်ပ하였다—မိုးကောင်းကင်၌ ကြယ်များဝိုင်းရံထားသော လမင်းကဲ့သို့၊ ဖွင့်ပွင့်သော အဖြူရောင် ကုမုဒ္ဒပန်းအစုနှင့် ကြယ်တန်းတို့ကြား၌။

Verse 53

तेनाष्टलोकपविहारकुलाचलेंद्र । द्रोणीष्वनंगसखमारुतसौभगासु । सिद्धैर्नुतोद्युधुनिपातशिवस्वनासु । रेमे चिरं धनदवल्ललनावरूथी

သူနှင့်အတူ အလောကရှစ်ပါး၏ အပန်းဖြေရာအဖြစ် ကျော်ကြားသော တောင်မင်းကြီးသည် ကာမဒေဝ၏ မိတ်ဆွေဖြစ်သော သာယာနူးညံ့သော လေညင်းများကြောင့် ရမဏီယသော ချိုင့်ဝှမ်းများတွင် ကြာရှည်စွာ ရမဏပြု၍ ပျော်မြူးလေ၏။ ရေတံခွန်များ၏ မင်္ဂလာသံတော်ကဲ့သို့သော ရှိဝသံလှိုင်းများ ထွက်ပေါ်နေသည့် နေရာများတွင် စိဒ္ဓများက ချီးမွမ်းကြပြီး ကုဗေရ၏ ချစ်သူမ၏ တောက်ပသော အဖွဲ့အဝိုင်းအလယ်၌လည်း ကြာကြာ ရမဏဖြစ်လေ၏။

Verse 54

वैश्रंभके सुरवने नंदने पुष्पभद्रके । मानसे चैत्ररथ्ये च सरे मे रामया रतः

ဝိုင်ရှရံဘက၌၊ ဒေဝတောတော၌၊ နန္ဒန၌၊ ပုဿပဘဒ္ရက၌၊ မာနသရောဝရ၌၊ ထို့ပြင် ချိုင်တြရထ၌ပါ—ထိုရေကန်အပေါင်းတို့၌ ငါသည် မိမိ၏ ရာမာနှင့်အတူ ပျော်မြူးရမဏဖြစ်လေ၏။